«Ειλικρινά, δεν πιστεύω ότι έκανα πάρα πολύ σπουδαία πράγματα στην καριέρα μου. Για ένα πράγμα όμως σας διαβεβαιώ. Ότι στη γαλέρα της ζωής μου τράβηξα άγριο κουπί.»

Ο πρώτος πρωταγωνιστικός του ρόλος του,στα 1959, με τη συμμετοχή του στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου, “Ο Ηλίας του 16ου“.

Στην ταινία τα χαστούκια του Κώστα Χατζηχρήστου προς τον Θανάση Βέγγο ήταν αληθινά. Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει η διήγηση του Χατζηχρήστου που λέει πως η σκηνή χρειάστηκε να γυριστεί ξανά και ξανά, πολλές φορές, γιατί ο Βέγγος, πέφτοντας κάτω, έβγαινε από την κάμερα.

Στο τέλος άρχισαν να τον μακιγιάρουν γιατί το μάγουλό του είχε κοκκινήσει. Και ο Βέγγος στεναχωριόταν όχι για τα χαστούκια που έτρωγε αλλά γιατί έβλεπε τον Σακελλάριο να μην είναι ικανοποιημένος…

Τον αγάπησα από την πρώτη στιγμή που τον είδα, κουρελή φαντάρο, στο Μακρονήσι, και τον αγαπάω ακόμη και τώρα, σεμνά καθισμένο στη δόξα που δίκαια κατέκτησε”.

Όταν ο Μητσιάς τραγουδάει για πρώτη φορά σε ταινία

Το «Sweet charity» ήταν η πηγή έμπνευσης της ταινίας «Ένα αστείο κορίτσι», η οποία γυρίστηκε το 1970 σε παραγωγή της Φίνος Φίλμ και σκηνοθεσία του Τάκη Βουγιουκλάκη, αδελφού της Αλίκης.

Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Νίκος Γαλανός. Η Χριστίνα (Αλίκη Βουγιουκλάκη), μια κοπέλα, που εργάζεται σαν κλόουν σε ένα μικρό τσίρκο. Συναντά τον Αλέκο (Νίκος Γαλανός), γιος του εφοπλιστή Βενιέρη, αλλά δεν του αποκαλύπτει την επαγγελματική της ιδιότητα. Πιάνει δουλειά στο σπίτι του σαν υπηρέτρια και σύντομα ερωτεύονται, αλλά ύστερα από μια παρεξήγηση, η Χριστίνα θα αναγκαστεί να επιστρέψει στο τσίρκο. Ο Αλέκος την βρίσκει ξανά και την παίρνει μαζί του στο Λονδίνο για να γνωρίσει τον πατέρα του.

Η μουσική και τραγούδια ήταν του Δήμου Μούτση, ο οποίος σπάνια έγραφε μουσική για τέτοιου είδους ταινίες. Το «Αστείο Κορίτσι» είναι γεμάτο με χορευτικά μέρη, ιδιαίτερα καλογυρισμένα, ενώ οι στίχοι των τραγουδιών που ακούγονται είναι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, με τον οποίο εκείνη την εποχή ο Δήμος Μούτσης είχε στενή συνεργασία. Μερικά από τα τραγούδια αυτά είναι «Τα επαγγέλματα», «Είπα κι εγώ», «Το τσίρκο».

Κάποτε ρώτησαν τον Γιάννη Δαλιανίδη γιατί επέμενε τόσο πολύ στα μιούζικαλ και η απάντηση που έδωσε ο αξέχαστος σκηνοθέτης ήταν αφοπλιστική, αλλά και δείγμα της ποιότητάς του ως άνθρωπος: «Γιατί απλά, μόνο μιούζικαλ ήξερα να κάνω».

Μάλιστα είχε εντρυφήσει τόσο πολύ σε αυτό το κινηματογραφικό είδος, που δεν δίσταζε να πειραματιστεί και να ρισκάρει.

Ένα τέτοιο, σημαντικό ρίσκο είχε η απόφασή του το 1968 να γυρίσει ένα ελληνικό μιούζικαλ, αλλά δραματικό και όχι κωμωδία. Και μάλιστα με σενάριο ενός θεατρικού έργου που όσες φορές είχε «ανέβει», είχε αποτύχει.

Ήταν το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τίτλο «Η γειτονιά των αγγέλων», το οποίο είχε ανεβάσει στο θέατρο η Τζένη Καρέζη, αλλά πάντα με αποτυχία.

Ο Διαλιανίδης όμως πίστευε ότι μια ταινία είναι διαφορετικό πράγμα και η αποτυχία ενός έργου στο θεατρο δεν προδικάζει σε καμία περίπτωση την πορεία του ως κινηματογραφική ταινία. Πήρε λοιπόν το ρίσκο μαζί με τον Φίνο και γύρισαν το θεατρικό αυτό έργο σε ταινία και με τον τίτλο «Γυμνοί στο δρόμο».

Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν ο Νίκος Κούρκουλος, η Ζωή Λάσκαρη, ο Χρόνης Εξαρχάκος, ο Ανδρέας Μπάρκουλης, ο Βαγγέλης Σειληνός κ.α.

Η εξαιρετική μουσική της ταινίας ήταν του Σταύρου Εξαρχάκου, ενώ τραγούδια του στην ταινία ερμήνευσαν τόσο η Μαρινέλλα, όσο και ο ίδιος ο Νίκος Κούρκουλος.

Η ταινία «Γυμνοί στο δρόμο» ήταν το πρώτο και το τελευταίο μιούζικαλ στο οποίο συμμετείχε ο κορυφαίος αυτός Έλληνας ηθοποιός.

Η φωτογραφία ήταν του Νίκου Δημόπουλου, ενώ από πλευράς εισιτηρίων, η ταινία έκοψε 335.054 στην πρώτη προβολή της στην Αθήνα.

Ήμουν στο γραφείο του Φίνου και μιλάγαμε για δουλειές, οπότε τον παίρνει ο θυρωρός και του λέει “είναι ο Χατζηχρήστος”, “δεν είμαι εδώ” λέει και το κλείνει.

Μετά από λίγο τον ξαναπαίρνει ο θυρωρός και του λέει “είναι στο τηλέφωνο ο κ. Χατζηχρήστος και θέλει να σας μιλήσει” και του απαντάει “δεν είμαι εδώ πες του”. Και μου λέει εμένα ο Φίνος “έχει κάνει τόσες ταινίες, έχει φθαρεί, τι να τον κάνω;”. Και τον έδιωξε.

Και λέω εγώ από μέσα μου “εμένα αυτό δεν θα μου το κάνεις ποτέ” και έφυγα από τον Φίνο με την δικαιολογία ότι ο Παπαμιχαήλ έπαιρνε 300.000 δραχμές στην ταινία κι εγώ 250.000. Μου έκανε μήνυση ο Φίνος, πήγαμε στα δικαστήρια…

Κι όταν αρρώστησε ο Φίνος, πήγα στο νοσοκομείο και μου λέει η γυναίκα του η Τζέλα “φταις κι εσύ που έγινε έτσι ο Φίνος, που αρρώστησε”.

Λογικό ήταν να στεναχωρηθεί ο άνθρωπος, αλλά εγώ ήθελα την καριέρα μου», είπε ο ίδιος.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η Ελλάδα συνεχίζει τις προσπάθειες να επουλώσει τις πληγές του πολέμου και όπως ήταν φυσικό, με την οικονομία σε εξαθλίωση ο ελληνικός κινηματογράφος δεν μπορούσε να συγκριθεί σε τεχνικά μέσα, με κινηματογραφικές βιομηχανίες άλλων χωρών.

Το αποτέλεσμα ήταν οι ελληνικές ταινίες που γυρίζονταν εκείνη την περίοδο να αντιμετωπίζουν σημαντικά τεχνικά προβλήματα, τα οποία ήταν ορατά ακόμα και από τους απλούς θεατές. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο για τους Έλληνες παραγωγούς να γυρίσουν κορυφαίες ταινίες, όπου το «ειδικό βάρος» των ονομάτων των ηθοποιών που πρωταγωνιστούσαν σε αυτές, άφηναν σε δεύτερο πλάνο τις ατέλειες.

Σε ένα τέτοιο δύσκολο περιβάλλον γυρίστηκε μια τριάδα σημαντικών ταινιών της εποχής, στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο Βασίλης Λογοθετίδης. Οι ταινίες αυτές ήταν το «Ένα βότσαλο στη λίμνη», το «Σάντα Τσικίτα» και το «Δεσποινίς ετών 39», οι οποίες γυρίστηκαν στα στούντιο του Καϊρου, τα οποία ήταν ιδιαίτερα πολυτελή, με πλήθος ανέσεων για τους ηθοποιούς και τους τεχνικούς των κινηματογραφικών συνεργείων.

Η ταινία «Ένα βότσαλο στη λίμνη» γυρίστηκε το 1952, σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου–Χρήστου Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία του πρώτου. Πρωταγωνιστές της ήταν ο Βασίλης Λογοθετίδης, η Ίλυα Λιβυκού, ο Βαγγέλης Πρωτοπαππάς, η Μαίρη Λαλοπούλου, η Καίτη Λαμπροπούλου, η Ντίνα Σταθάτου και ο Στέφανος Στρατηγός. Ήταν διάρκειας 97 λεπτών και η υπόθεσή της αφορούσε σε έναν συντηρητικό οικογενειάρχη, ο οποίος παρασύρεται από τον συνέταιρό του και για ένα βράδι αποφασίζει να διασκεδάσει κρυφά από τη γυναίκα του, με παρέα όμορφων κοριτσιών.

Το γλέντι ήταν καλό, αλλά την επόμενη ημέρα και μέσα από σπαρταριστά επεισόδια, αποκαλύπτεται ότι ένα από αυτά τα κορίτσια (Ίλια Λιβυκού) ήταν…ξαδέλφη της γυναίκας του (Μαίρη Λαλοπούλου), την οποία ο ίδιος δεν γνώριζε.

Η ταινία έκοψε στην πρώτη προβολή της στην Αθήνα 151.058 εισιτήρια, ενώ αρκετά χρόνια αργότερα γυρίστηκε εκ νέου, με πρωταγωνιστές αυτή τη φορά τους Δημήτρη Κωνσταντάρα, Ανδρέα Μπάρκουλη, Κατερίνα Γιουλάκη και Τζένη Ρουσσέα.

Η ταινία, “Χαρούμενο Ξεκίνημα” προβλήθηκε τη σαιζόν 1954-1955 και έκοψε 124.749 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση ανάμεσα σε 14 ταινίες της σεζόν 1954-55 και θεωρείται προπομπός των μουσικών ταινιών που επικράτησαν στον ελληνικό κινηματογράφο την δεκαετία του ’60.

-Κατά τη διάρκεια ενός τραγουδιού, κάνουν από ένα βουβό πέρασμα δύο πολύ νέα κορίτσια, που θα κάνουν μεγάλη καριέρα αργότερα στον ελληνικό κινηματογράφο, η Μάρω Κοντού και η Μαίρη Χρονοπούλου.

-Ο ηθοποιός Γιώργος Οικονομίδης υπήρξε ίσως ο πιο επιτυχημένος και δημοφιλής άνθρωπος του ραδιοφώνου εκείνη την εποχή. Η συγκεκριμένη ταινία, που αποτελεί και το πρώτο πραγματικό κινηματογραφικό μιούζικαλ που γυρίστηκε στην Ελλάδα, “εκμεταλλεύεται” την προσωπικότητα του Γιώργου Οικονομίδη και τη μόδα του ραδιοφώνου στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του ’50.

-Είναι η πρώτη φορά που ο ελληνικός κινηματογράφος παρουσιάζει χορευτικό νούμερο που να είναι, και σαν χορός, αλλά και σαν κινηματογράφος, το σπουδαιότερο, αψεγάδιαστο στο είδος του.

Η ταινία, “Αλίκη” προβλήθηκε τη σαιζόν 1963-1964 και έκοψε 235.890 εισιτήρια. Ήρθε στην 14η θέση σε 92 ταινίες.

Στο εξωτερικό η ταινία προβλήθηκε με τον τίτλο “Aliki My Love“, στην Ελλάδα με τον τίτλο “Αλίκη” και σε Ισπανόφωνες χώρες με τον τίτλο “Aliki Mi Amor.

-Η ταινία δεν προβλήθηκε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση, αφού η μπομπίνα της ταινίας θεωρείται χαμένη.

-Πρόκειται για τη μοναδική ξένη ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

-Ο σκηνοθέτης Rudolph Maté ήταν από τους εκπροσώπους του φιλμ νουάρ στη δεκαετία του ’40.

-Λέγεται ότι ο Φιλοποίμην Φίνος, μετά την πρώτη προβολή της, δεν επιθυμούσε να ξαναπροβληθεί ποτέ η ταινία αυτή και για τον λόγο αυτό παρέμεινε κλειδωμένη στο Αρχείο της “Φίνος Φιλμ“.

Η ταινία δεν έχει προβληθεί ποτέ στην Ελληνική τηλεόραση και δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ σε βίντεο ή DVD.

Πρόκειται για την 18η ταινία που γύρισε η Αλίκη Βουγιουκλάκη – ακολούθησε η ταινία “Ταξίδι” η οποία γυρίστηκε επίσης το 1962.

Στα γυρίσματα της ταινίας, Κοντσέρτο Για Πολυβόλα γνωρίστηκε, ερωτεύτηκε και σύντομα παντρεύτηκε ένα από τα πιο λαμπερά ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος.

Η ταινία απέσπασε δύο κρατικά βραβεία από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου: Βραβείο Σκηνοθεσίας για τον Νίκο Φώσκολο και Βραβείο Ερμηνείας για τον Κώστα Καζάκο.

Η ιδέα του σεναρίου χρησιμοποιήθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τον Νίκο Φώσκολο στο σήριαλ “Άγνωστος Πόλεμος” που γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

-Στο Κορίτσια για φίλημα για πρώτη φορά στο ελληνικό κινηματογράφο παίζεται η ταινία με στερεοφωνικό ήχο, όλο αυτό το έξοδο το έκανε ο Φίνος για να παιχτεί η ταινία έτσι μόνο στο “Αττικόν”, του οποίου τα μηχανήματα τα διαμόρφωσε ο ίδιος για να έχει σωστό ηχητικό αποτέλεσμα.Ανάμεσα στα κορίτσια στην αποθέωση του φινάλε είναι και το μανεκέν Μπετίνα Τσοπέη αδελφή τότε της Μις Υφήλιος Κορίνας Τσοπέη.

-Το κοστούμι οριεντάλ της Μάρθας Καραγιάννη το δάνεισε η χορεύτρια ανατολικών χορών Ρέα Μανέλη και το κοστούμι της αποθέωσης της Ζωής Λάσκαρης ηταν δανεικό απο την Χρυσούλα Ζώκα η οποία το φορούσε και στην ταινία, “Η κυρία του κυρίου“.

-Το 1964 η Φίνος Φιλμ είχε αναγγείλει το γύρισμα της δραματικής ταινίας “Ερημιά””, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, και με πρωταγωνίστρια την Αλεξάνδρα Λαδικού. Τελικά, η ταινία δεν γυρίστηκε και έτσι η Λαδικού δεν εμφανίστηκε ποτέ σε ταινία της Φίνος.

-Για την ταινία “Η εκδρομή” ο σκηνοθέτης Τάκης Κανελλόπουλος είχε αρχικά αναγγείλει στις εφημερίδες τα ονόματα της Ειρήνης Παπά και του Σπύρου Φωκά, στους ρόλους που τελικά έπαιξαν η Λίλη Παπαγιάννη και ο Κώστας Καραγιώργης.

-Το 1971 σε συνέντευξη της, η Νόρα Βαλσάμη δηλώνει οτι η συνεργασια της με την Ρένα Βλαχοπούλου θα συνεχιστεί και στην ταινια, “Ζητείται επειγόντως γαμπρός“, κατι που τελικα δεν εγινε οπως ξερουμε.

-Η Έλενα Ναθαναήλ είχε αναγγελθεί από τον παραγωγό Κλέαρχο Κονιτσιώτη για τον ρόλο της συζύγου στην ταινία ”Ψυχή και σάρκα” του 1973. Τελικά, τον ρόλο έπαιξε η Κορίνα Τσοπέη.

-Το 1963, αμέσως μετά τον διεθνή θρίαμβο της ταινίας του ”Ηλέκτρα”, ο Μιχάλης Κακογιάννης είχε αναγγείλει ότι θα γυρίσει την ”Ιφιγένεια εν Αυλίδι” σε ταινία, με την Έλλη Λαμπέτη ως Ιφιγένεια και την Ειρήνη Παπά ως Κλυταιμνήστρα. Τελικά, η ταινία δεν γυρίστηκε τότε, αλλά πολύ αργότερα, το 1977, με την Τατιάνα Παπαμόσχου ως Ιφιγένεια και την Ειρήνη Παπά ως Κλυταιμνήστρα.

-H Μαίρη Χρονοπούλου συμμετέχει για πρώτη φορά σε μιούζικαλ, “Οι θαλασσιές οι χάντρες” τραγουδώντας το “Έκλαψα χθές”, επίσης τη Ζωή Λάσκαρη τη ντουμπλάρει στο, “Crazy Girl” η νεαρή Αλέκα Κανελλίδου.

-Η Ζωή Λάσκαρη εμφανίζεται για πρώτη φορα στο θέατρο το 1970 στο έργο, “Μαριχουάνα στοπ” στο θερινο θέτρο “Μπουρνέλλη” έχει προηγηθεί μόνο μια εμφάνιση της στο θέατρο σε περιοδεία στην Κύπρο το 1967 και ο Δαλιανίδης την παρουσιάζει στην σκηνή του θεάτρου πρώτα σε κινηματογραφική οθόνη ως σταρ του σινεμά που είναι και μετά την εμφανίζει ζωντανά.

-Στο έργο, “Μερικοί το προτιμούν κρύο” ο Λάκης Παυλίδης δανείζει τη φωνή του στον Βαγγέλη Βουλγαρίδη στο τραγούδι, “Η πρώτη μας νύχτα.
Πρέπει να σημειωθεί πως ο Φίνος αρχικά δεν ήθελα την Βλαχοπούλου γιατι αν και πρώτο όνομα στις επιθεωρήσεις και στα νυχτερινά κέντρα δεν τα είχε καταφέρει μέχρι τότε και τόσο καλά σε δύο ταινίες που είχε γυρίσει και μόνο η επιμονή του Δαλιανίδη την επέβαλε. Κι απο αυτη τη ταινία ξεκινάει η καριέρα της.

Είναι το μοναδικό μιούζικαλ στο οποίο η Μάρθα Καραγιάννη, αν και ήταν η μόνη που ήξερε χορό δεν χορεύει μιας και τον ρόλο αυτό αρχικά ήταν να τον παίξουν δυο άλλες πρωταγωνίστριές , πρώτα η Φόνσου και έπειτα η Λάζου. Με αυτή την ταινία η Μάρθα καθιερώθηκε στον κινηματογράφο και ειδικά στα μιούζικαλ, ως χορεύτρια απο το < Κάτι να καίει > και μετά, και ως κωμικός από τις < Θαλασσιές τις χάντρες >.

-Στην ταινία Κάτι να καίει όπου είναι η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Γιάννη Δαλιανίδη , κάνει τη πρώτη της εμφάνιση μόλις 16 χρονών η Έλενα Ναθαναήλ, την οποία εχει δεί ο Δαλιανίδης στα γυρίσματα μιας άλλης ταινίας ως επισκέπτρια.
Στο τραγούδι Αυτη τη νύχτα το ζευγάρι Ναθαναήλ – Νέγκας ντουμπλάρουν η Νέλλη Μάνου και ο Αλέκος Ζαχαράκος.

-Στην ταινία <Ορατότης Μηδέν> ένα απο τα σημαντικά στοιχεία της ταινίας αυτής είναι ότι ξεπήδησε ένα μεγάλο αστέρι του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού ο Στράτος Διονυσίου – τραγουδούσε ήδη μια δεκαετία σε μικρά λαϊκά μαγαζιά , χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και ήταν ο Μίμης Πλέσσας που πρόσεξε τη φωνή του και του έδωσε τη μεγάλη ευκαιρία να τραγουδήσει το Βρέχει φωτιά στη στράτα μου σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου – και μάλιστα χωρίς καν να εμφανίζεται ο ίδιος παρα μόνο η φωνή του απο ένα πικ απ.
Οι σκηνές στη θάλασσα και όλες τις επικίνδυνες σκηνές της γύρισε ο ίδιος ο Κούρκουλος χωρίς να τον αντικαταστήσει κανείς.

-Στο έργο, Κοινωνία ώρα μηδέν ο Κούρκουλος έχει θέσει ως όρο να έχει την Μαίρη Χρονοπούλου ως παρτενέρ και μάλιστα σε κάποιο γύρισμα της έκανε μια φάρσα, σε μια ερωτική σκηνή της σκίζει τη μπλούζα με αποτέλεσμα να φανεί το στήθος της, εκείνη να πάθει πανικό και φυσικά όλο το συνεργείο να ξεσπάσει σε γέλια.

Υπήρχε μόνιμος μακιγιέρ στη Φίνος Φίλμ , ο Νίκος Ξεπαπαδάκου ο οποίος με τα σχεδόν πρωτόγονα μέσα του μακιγιάζ τότε στη Ελλάδα έφτιαξε τα καμένα απ’ο τη συντριβή του αεροπλάνου θύματα.

Αυτή ήταν μαθήτρια και αγάπησε τον γιατρό της, που ήταν η Δημήτρης Παπαμιχαήλ, και την σταμάτησε από το σχολείο…

Αυτό ήταν το σενάριο της ταινίας που είχε σπάσει ταμεία την εποχή εκείνη (Α’ Προβολή: 11/11/1963) που είχε κόψει 591.675 χιλιάδες εισιτήρια.

Μια όμορφη ασπρόμαυρη ελληνική κωμωδία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Αλέκου Σακελλάριου της Φίνος Φιλμ.

Πρωταγωνιστούσαν οι: Βουγιουκλάκη Αλίκη, Παπαμιχαήλ Δημήτρης, Παπαγιαννόπουλος Διονύσης, Κωνσταντάρας Λάμπρος, Πάνου Καίτη, Κωνσταντίνου Γιώργος, Γαρμπή Τζόλυ, Νικολαϊδης Δημήτρης, Λαμπροπούλου Καίτη, Μπονέλου Μαρία, Μορίδης Θόδωρος, Έξαρχος Θόδωρος, Νικολαϊδου Δέσποινα, Βελέντζας Γιώργος, Σάκαινας Βαγγέλης, Σακελλάριος Αλέκος

Υπόθεση: Η Λίζα Πετροβασίλη θα κάνει την άρρωστη για να μην πάει σχολείο. Έτσι θα γνωρίσει και θα παντρευτεί τον καθηγητή, γιατρό, Δημήτρη Παπαδόπουλο, εγκαταλείποντας το σχολείο στην τελευταία τάξη.
Οι υποχρεώσεις όμως της συζυγικής ζωής θα κάνουν τη Λίζα να νοσταλγήσει τα ανέμελα σχολικά χρόνια και θα πάρει την απόφαση να γραφτεί στην τελευταία τάξη, κρυφά από τον άντρα της…

-Ο Τσαρούχης είχε ζητήσει απο την Σαπφώ Νοταρά να τον παντρευτεί αλλα το θεώρησε πλάκα η Νοταρά,έπειτα απο αρκετά χρόνια της είπε : αν είχες δεχτεί να με παντρευτείς τότε τωρα θα είχαμε πόσο χρονών παιδί και του απάντησε αν σοβαρολογούσες τότε γιατί δεν μου το ξαναπρότεινες.

-Η πρώτη ταινία που γύρισε η Μπέτυ Λιβανού δεν ήταν, Οι Αμαρτωλοί το 1970.
Παρ’ ολο που υπάρχει αυτή η εντύπωση λόγω διάφορων συνεντεύξεων ηθοποιών και λοιπών συντελεστών, η Μέετυ πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Η αρχή έγινε το 1966 με την ταινία Οι άγγελοι της αμαρτίας, πλάι στη Μέμα Σταθοπούλου και το Θάνο Λειβαδίτη.

-Ο κωμικός ηθοποιός Βασίλης Αυλωνίτης είχε αδυναμία στα ‘άλογακια’ εκεί έτρωγε και την τελευταία δεκάρα που είχε επάνω του και πολλές φορές αργούσε στα γυρίσματα της ταινίας!!

-Η Ευγενία Καρπούζη ή αλλιώς Τζένη Καρέζη όταν εξέφρασε την επιθυμία της να δώσει εξετάσεις για το Εθνικό η μητέρα της ήταν στο πλευρό της αλλά όχι όμως και ο πατέρας της, αφου δε σήκωνε κουβέντα γι αυτό το θέμα και είχε άλλα όνειρα για την κόρη του όπως μια καριέρα δημοσιογράφου.

Έτσι ο πατέρας της, της έθεσε το δίλημμα ή θα μπει φιλοσοφική ή θα φύγει απο το σπίτι. Στην ανάγκη ήταν έτοιμος να φύγει και εκείνος απο το σπίτι.Η μικρή θα κάνει μια απεργία πείνας εννέα ημερών και ο πατέρας της θα την αφήσει να δώσει εξετάσεις, φυσικά η Τζένη δε χάνει την ευκαιρία της ζωής της και περνά στο Εθνικό.Τη χαρά εκείνη σκίασε η πρωτοφανής αποφαση του πατέρα της να τις εγκαταλείψει!Εκείνη τη πράξη του ποτέ όπως ήταν φυσικό δε ξεπέρασε και δεν ξανασυναντήθηκαν μέχρι την ημέρα που πέθανε το 1971 απο τροχαίο.

-Στην ταινία “Με φόβον και πάθος” (1972) ο Νίκος Κούρκουλος ήθελε για συμπρωταγωνίστριά του τη Μαρία Σκούντζου, αλλά τελικά υπερίσχυσε η γνώμη του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Νίκου Φώσκολου, που προτιμούσε την Ελένη Ερήμου.