Υπάρχουν προσωπικότητες που δεν πέρασαν απλώς από τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά τον συνδιαμόρφωσαν με τη φινέτσα, το ταλέντο και το ήθος τους. Η Μαριάνθη (Μάρω) Κοντού ανήκει αναμφίβολα σε αυτή τη σπάνια κατηγορία. Με μια πορεία που εκτείνεται σε δεκαετίες, κατάφερε να καθιερωθεί ως μία από τις πιο εμβληματικές, γοητευτικές και διαχρονικές πρωταγωνίστριες του θεάτρου και του κινηματογράφου μας.
Τα Πρώτα Δύσκολα Χρόνια και η Κλήση της Τέχνης
Γεννημένη στις 21 Ιουνίου 1934 στην Αθήνα, η Μάρω Κοντού μεγάλωσε στη γειτονιά του Κουκακίου. Η παιδική της ηλικία σημαδεύτηκε πρόωρα από την απώλεια: ήταν μόλις δύο ετών όταν έχασε τον πατέρα της από φυματίωση. Μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι γυναικοκρατούμενο —με τη μητέρα, τη γιαγιά και την αδελφή της— βίωσε από νωρίς τις καθημερινές οικονομικές στερήσεις.
Αν και η οικογένειά της την προόριζε για ένα πιο σταθερό και «ασφαλές» επάγγελμα, η ίδια ένιωθε από παιδί τη μαγνητική έλξη της τέχνης. Το ένστικτό της δεν θα τη διέψευδε.
Από τα Βήματα του Χορού στη Θεατρική Καταξίωση
Η καλλιτεχνική της διαδρομή ξεκίνησε από τον χορό, σπουδάζοντας στην ονομαστή σχολή της Κούλας Πράτσικα και κερδίζοντας μάλιστα υποτροφία για τη σχολή Hladek στη Γερμανία. Από το 1953 έως το 1958, θήτευσε στο χορό του Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί, δίπλα σε ιερά τέρατα της υποκριτικής όπως η Κατίνα Παξινού και ο Αλέξης Μινωτής, απέκτησε τα πρώτα της πολύτιμα εφόδια.
Το 1958 αποτελεί χρονιά-σταθμό: αναγνωρίζεται επίσημα ως «εξαιρετικό ταλέντο» και λαμβάνει την άδεια ηθοποιού. Το ντεμπούτο της στο σανίδι γίνεται στην παράσταση «Η Κυρία του Κυρίου» (των Ν. Τσιφόρου και Π. Βασιλειάδη) πλάι στον σπουδαίο Ντίνο Ηλιόπουλο. Η σκηνική της άνεση, η αριστοκρατική της παρουσία και η αμεσότητά της την οδηγούν γρήγορα σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Δημήτρης Χορν: Ο Μέντορας και ο «Συμβουλάτορας»
Το 1959, η μοίρα τη φέρνει στο πλευρό του Δημήτρη Χορν, αντικαθιστώντας την Έλλη Λαμπέτη μετά τον χωρισμό του θρυλικού ζευγαριού. Η συνεργασία τους στο θεατρικό «Ρομανσέρο» και αργότερα στην κινηματογραφική ταινία «Αλίμονο στους Νέους» (1961) υπήρξε καθοριστική.
Ο Χορν δεν ήταν απλώς συμπρωταγωνιστής, αλλά ο μεγάλος της μέντορας. Η ίδια θυμάται πάντα με συγκίνηση τη συμβουλή-παρακαταθήκη που της έδωσε όταν εκείνη εξέφρασε την επιθυμία να αποκτήσει τη λαοφιλία της Αλίκης Βουγιουκλάκη:
«Ευχή και κατάρα σου δίνω να μη γίνεις λαϊκό είδωλο. Να μπορείς να παίζεις μέχρι τα 80 σου σε ωραίες δουλειές».
Μια συμβουλή που η Μάρω Κοντού τήρησε ευλαβικά σε όλη της τη ζωή, επιλέγοντας την ποιότητα και τη διάρκεια από την εφήμερη δόξα.
Η Χρυσή Εποχή του Κινηματογράφου και τα Θρυλικά Ντουέτα
Αν και το ντεμπούτο της στο σινεμά έγινε το 1954 με το «Χαρούμενο Ξεκίνημα», η δεκαετία του ’60 ήταν αυτή που την απογείωσε. Με περισσότερες από 60 ταινίες και 90 θεατρικές παραστάσεις στο ενεργητικό της, η Μάρω Κοντού σφράγισε τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.
Η «Ελενίτσα» και ο «Κοκοβίκος»: Το 1965, στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», η ερμηνεία της ως Ισμήνη πλάι στον Γιώργο Κωνσταντίνου έγραψε ιστορία. Το φιλμ αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπημένα αριστουργήματα του ελληνικού σινεμά.
Η εκρηκτική χημεία με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα: Μαζί συμπρωταγωνίστησαν σε 13 αξέχαστες ταινίες (όπως «Ο Μπλοφατζής», «Ο Γεροντοκόρος», «Η Σωφερίνα», «Ο Στρίγγλος που έγινε αρνάκι»). Η χημεία τους στην οθόνη ήταν τόσο αφοπλιστική, που για χρόνια το κοινό πίστευε πως ήταν ζευγάρι και στη ζωή, κάτι που η ίδια έχει διαψεύσει.
Παράλληλα, ξεδίπλωσε και το μουσικό της ταλέντο, συμμετέχοντας στην ιστορική «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι και ερμηνεύοντας τραγούδια που έμειναν κλασικά.
Προσωπική Ζωή, Ειλικρίνεια και Πολιτική Πορεία
Στην προσωπική της ζωή έκανε δύο γάμους: τον πρώτο με τον διευθυντή φωτογραφίας Αριστείδη Καρύδη-Φουκς και τον δεύτερο με τον διαφημιστή Γιώργο Δόξα. Πάντα ειλικρινής και συμβιβασμένη με τις επιλογές της, μίλησε ανοιχτά για την απόφασή της να μην αποκτήσει παιδιά, αλλά και για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης, απομυθοποιώντας την εικόνα της «εύκολης και πλούσιας» ζωής των ηθοποιών.
Από τη δεκαετία του ’90, η Μάρω Κοντού αποφάσισε να προσφέρει και στα κοινά. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία, εκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος Αθηναίων επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου και αργότερα υπηρέτησε ως βουλευτής στην Α’ Αθηνών, μεταφέροντας την ίδια συνέπεια και αξιοπρέπεια από το σανίδι στην πολιτική σκηνή.
Η Μάρω Κοντού, μία από τις τελευταίες μεγάλες κυρίες που διαμόρφωσαν τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, στις 15 Ιουλίου 2026. Κατέκτησε μια ολότελα δική της, ξεχωριστή θέση στην καρδιά του κοινού και στην ιστορία της ελληνικής τέχνης.
Με μια λαμπρή καριέρα που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, η σπουδαία ηθοποιός άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην πολιτιστική ζωή της χώρας, πρωταγωνιστώντας σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες που λατρεύτηκαν από γενιές και γενιές.
Το τελευταίο διάστημα, η αγαπημένη πρωταγωνίστρια και πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία της. Σύμφωνα με πληροφορίες, τις τελευταίες ημέρες της νοσηλευόταν στο νοσοκομείο “Άγιος Σάββας”.»
Μάρω Κοντού: Φιλμογραφία
| Έτος | Τίτλος ταινίας |
|---|---|
| 1954 | Χαρούμενο ξεκίνημα |
| 1956 | Κυνηγώντας τον έρωτα |
| 1958 | Ο άνθρωπος του τραίνου |
| 1960 | Έγκλημα στα παρασκήνια |
| 1960 | Έγκλημα στο Κολωνάκι |
| 1960 | Μωρό μου |
| 1960 | Στην Πόρτα της Κολάσεως |
| 1960 | Τα κίτρινα γάντια |
| 1960 | Τρεις κούκλες κι’ εγώ! |
| 1961 | Αλίμονο στους νέους |
| 1961 | Αντιγόνη |
| 1962 | Ο άντρας της γυναίκας μου |
| 1963 | Κάθαρμα |
| 1963 | Ο τρίτος δρόμος |
| 1963 | Ο φίλος μου ο Λευτεράκης |
| 1963 | Οι καθώς πρέπει |
| 1964 | Γάμος αλά Ελληνικά |
| 1964 | Η Σωφερίνα |
| 1964 | Κράχτης |
| 1964 | Κραυγή |
| 1965 | Η γυνή να φοβήται τον άνδρα |
| 1965 | Ο επαναστάτης |
| 1965 | Υιέ μου… Υιέ μου… |
| 1966 | Αχ!.. Καί Νάμουν Άντρας |
| 1966 | Μια γυναίκα κατηγορείται |
| 1966 | Οι στιγματισμένοι |
| 1967 | Δημήτρη μου Δημήτρη μου |
| 1967 | Ο Πουλημένος Άνθρωπος |
| 1967 | Ο αχόρταγος |
| 1967 | Ο γεροντοκόρος |
| 1967 | Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι |
| 1968 | Καπετάν φάντης μπαστούνι |
| 1968 | Μια Ιταλίδα απ’ τη Κυψέλη |
| 1968 | Μπροστά στην αγχόνη |
| 1968 | Οικογένεια Χωραφά |
| 1969 | Ο μπλοφατζής |
| 1969 | Ο τζαναμπέτης |
| Έτος | Τίτλος ταινίας |
|---|---|
| 1970 | Ένας τρελός γλεντζές |
| 1970 | Κρίμα το μπόι σου |
| 1970 | Οι τρεις ψεύτες |
| 1971 | Η κρεββατομουρμούρα |
| 1971 | Ο φαφλατάς |
| 1971 | Πίσω μου σ’ έχω σατανά |
| 1971 | Της ζήλειας τα καμώματα |
| 1972 | 7 χρόνια γάμου |
| 1972 | Συμμορία εραστών |
| 1979 | Ο φαλακρός μαθητής |
| Έτος | Τίτλος ταινίας |
|---|---|
| 1980 | Γεύση από Ελλάδα |
| 1980 | Ο ποδόγυρος |
| 1981 | Ο Λαμπρούκος μπαλλαντέρ |
| 1981 | Τα καμάκια |
| 1981 | Το Μεγάλο Κανόνι |
| 1985 | Ένα σενάριο είναι η ζωή μας |
| 1985 | Η κυρία είναι χάι |
| 1986 | Καρέ του έρωτα |
| 1988 | Αυτοδικία |
| 1988 | Στην κάψα του καλοκαιριού |
| 1988 | Ω!!! Τι κόματος μπαμπά |
| 1989 | Άβε Μάφια. Εθνική ακαδημία απατεώνων |
| 1989 | Η χρυσοδάκτυλη |
| 2012 | Αν… |
| Έτος | Τίτλος σειράς |
|---|---|
| 1972|1972 | Χαρούμενη Κυριακή |
| 1974|1974 | Λούνα Παρκ |
| 1977|1977 | Ένοχοι |
| 1978|1978 | Τρεις στο γύρο |
| 1979|1979 | Η Μεγάλη Παρέλαση |
| 1981|1981 | Έγκλημα στο Ψυχικό |
| 1984|1984 | Βραδυά επιθεώρησης |
| 1984|1984 | Το πάθος |
| 1989|1989 | Επιθεώρηση, επιθεώρηση |
| 1990|1990 | Άγγελος κατά λάθος |
| 1990|1990 | Οικογένεια |
| 1991|1991 | Μια Απίθανη Γιαγιά |
| 1991|1991 | Οικογένεια Καζίνο |
| 1992|1992 | Και οι Τέσσερεις Ήταν Υπέροχες |
| 1994|1994 | Αραχτοί και λάιτ |
| 2021|2021 | Η Γη της Ελιάς |
