Ο Νίκος Καζής γεννήθηκε το 1927 και ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Έκανε το ντεμπούτο του το 1948 με τον θίασο Μιράντας Μυράτ – Λάμπρου Κωνσταντάρα στο έργο του Ασημάκη Γιαλαμά «Σβήσε το φως», στο θέατρο «Μακεδονικό» της Θεσσαλονίκης (τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ). Έπαιξε πολλούς και ποικίλους ρόλους σε κωμωδίες, δράματα και αρχαίες τραγωδίες. Συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Βασίλη Λογοθετίδη, Νίκο Χατζίσκο, Αντιγόνη Βαλάκου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά. Με το Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε τα διαστήματα (1954-1957, 1960-1964, 1966-1975) σε βασικούς ρόλους όπως: Πολυνείκης στις Φοίνισσες, Ίων στο ομώνυμο έργο, Ορέστης στην Ηλέκτρα (Ευριπίδη), Αχιλλέας στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ετεοκλής στους Επτά επί Θήβας, λόρδος Γκόρινγκ στο «Ενας ιδανικός σύζυγος», λόρδος Ντάρλιγκτον στη «Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμιρ» κ.ά.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Γκόλφω», «Στουρνάρα 288», «Αντιγόνη», «Οσο υπάρχουν γυναίκες» κ.ά. Τη δεκαετία του ’60 συμμετείχε σε αρκετά θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο. Μια σχετικά άγνωστη δραστηριότητά του ήταν αυτή του τραγουδιστή (σε ηλικία 15-17 χρόνων εμφανιζόταν τα χρόνια της Κατοχής σε βαριετέ όπως «Όασις», «Αλκαζάρ», «Σίνε-Νιους»). Ήταν αυτός που έβγαλε στο θέατρο τον Βασίλη Μαλούχο.
Έφυγε από τη ζωή στις 01 Οκτωβρίου του 2006.
Φιλμογραφία
Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος (1966)
Ο άχρηστος της κοινωνίας (1965)
Συγχώρεσέ με αγάπη μου (1964)
Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος (1962) [Λοχαγός Τάσος]
Αντιγόνη (1961) [Αίμων]
Φτώχεια και αριστοκρατία / Στουρνάρα 288 (1959) [Μίμης Παπαφρονιμόπουλος]
Όσο υπάρχουν γυναίκες (1959)[Μίμης]
Σαρακατσάνισσα (1959)[Δρόσος Μαρκώνης]
Κερένια κούκλα (1958) [Νίκος]
Μανούλα, θέλω να ζήσεις (1957)[αδελφός Τζένης]
Ο θείος της Βιολέτας (1957) [Φλώρος Κόρακας]
Έχει θείο το κορίτσι (1957) [Φλώρος]
Δολάρια και όνειρα (1956)
Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο (1956)
Ο ζηλιαρόγατος (1956) [Πίπης]
Γκόλφω (1955) [Τάσος]
Η άγνωστος )1954)
Σάντα Τσικίτα (1953) [Ανδρέας Δελακοβίας]
Ωρκίστηκα εκδίκηση (1952)[Παντελής Βατράς]
Λυπηθείτε το παιδί μου (1950)
Χαμένοι Άγγελοι (1948) [Ανδρέας]
Παιδιά της Αθήνας (1947)[Νώντας, φίλος Αλέκου]

Ευχαριστούμε θερμά το  greekactor.blogspot.gr  για τις πληροφορίες.

Ο Βασίλης Καΐλας, γεννημένος στην Αθήνα το 1953, είναι Έλληνας ηθοποιός. Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, πλάι στην Έλλη Λαμπέτη, με την ταινία, “Το τελευταίο ψέμα“. Τότε ο Βασίλης ήταν 4 χρονών. Κι ενώ ήταν πολύ μικρός σε ηλικία, εν τούτοις αποκαλύφθηκε το ταλέντο του στον κινηματογράφο. 

Η ιστορία του Βασιλάκη ξεκίνησε ξαφνικά. Από τη μία στιγμή στην άλλη. Όταν ήμουν τεσσάρων ετών, το 1957, είχα την τύχη να μένω με τους γονείς μου στην ίδια πολυκατοικία με την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν. Μια μέρα, καθώς έπαιζα στην είσοδο της πολυκατοικίας, άνοιξα την πόρτα για να μπει ένας κύριος είχε πει ο ηθοποιός.

Ήταν ο Κακογιάννης που είχε έρθει από το εξωτερικό για να γυρίσει την ταινία “Το τελευταίο ψέμα”. Με πλησίασε, με ρώτησε πως με λένε και ανέβηκε έπειτα στο διαμέρισμα της Λαμπέτη» θυμάται ο Βασίλης Καΐλας και συνεχίζει:

«Εκεί, της είπε ότι συνάντησε στην είσοδο ένα αγοράκι, το οποίο ήθελε να παίξει στην ταινία που ετοίμαζαν. Της είπε ότι ήμουν κάτι ξεχωριστό. Έτσι κατέβηκαν μαζί κάτω, με βρήκαν και πήγαμε στον πατέρα μου για να του μιλήσουν. Τον έπεισαν κι έτσι έπαιξα για πρώτη φορά στο “Τελευταίο ψέμα”

Ήμουν μόλις τεσσάρων ετών και δεν καταλάβαινα τι έκανα. Μου έλεγαν θα πεις αυτό, με αυτό τον τρόπο και το έκανα, καθώς έτσι διασκέδαζα» λέει και προσθέτει: «Έπειτα ήρθε ένας μικρός ρόλος, ο ρόλος του μικρού Αργύρη στο “Η κυρά μας η μαμή” με τη Γεωργία Βασιλειάδου, που κλήθηκε για να με ξεματιάσει» συνεχίζει χαμογελώντας και βυθίζεται στις αναμνήσεις του.

Πολύ σύντομα καθιερώθηκε σε χαρακτηριστικούς δεύτερους, (αλλά και πρώτους ρόλους σε ταινίες της Μαρίας Πλυτάς όπως, Λουστράκος, Εμποράκος) κ.ά.

Αργότερα πέρασε στο θέατρο. Το 1985 ήταν ο πρωταγωνιστής της ταινίας, “Πήρες πτυχίο”.

Ο Βασίλης Καΐλας συμμετείχε συνολικά σε 117 ταινίες, όχι μόνο ελληνικές αλλά και ξένες.Εμεινε στην ιστορία ως το παιδί-θαύμα του ελληνικού κινηματογράφου. Και όσο και αν άλλαξε, παραμένει ακόμη ένα άδολο «παιδί» αφού για την αγάπη του για το θέατρο έχει χάσει μέχρι τώρα πολλά λεφτά. Και όμως, δεν το μετανιώνει.

Τον Βασιλάκη Καΐλα τον λατρέψαμε μέσα από τους «πονεμένους» ρόλους του…

Τα χρόνια πέρασαν, το κλάμα στέρεψε, οι χρυσές εποχές του καλού κινηματογράφου έσβησαν, όχι όμως και ο γλυκός λουστράκος που τόσο αγαπήσαμε. Τόσο στην ταινία όσο και στην προσωπική του ζωή πάλεψε με τη φτώχεια και τις κακουχίες, αλλά δεν το έβαλε κάτω και τα κατάφερε…

Το 2010, ο Βασίλης Καΐλας αποφάσισε να κατέβει σαν υποψήφιος δήμαρχος στο Λαγονήσι, ενώ ήταν δημοτικός σύμβουλος. Τον Νοέμβριο του 2013 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του, το οποίο ονόμασε “Ένα παιδί μετράει τα πλάνα”, εμπνευσμένος από το έργο του Μενέλαου Λουντέμη “Ένα παιδί μετράει τα άστρα”. Σε αυτό το βιβλίο ανέλυσε την ζωή του αλλά και το έργο και τη συμβολή του στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση.

Ωστόσο, μεγαλώνοντας δεν ακολούθησε την καριέρα του ηθοποιού, γράφοντας ένα βιβλίο για την ζωή του πριν από 6 χρόνια με τίτλο «Ένα παιδί μετράει τα πλάνα» όπου εξιστορεί την ζωή του, ξετυλίγοντας 30 χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου και προσδοκώντας να μεταφέρει τον αναγνώστη στον χαμένο ρομαντισμό εκείνης της εποχής.

Ο Βασίλης Καΐλας βέβαια έχει επιλέξει να κρατά την προσωπική και οικογενειακή του ζωή σε χαμηλούς τόνους, αυτή τη φορά αποφάσισε να κάνει μια εξαίρεση και να μοιραστεί τη χαρά του με τον κόσμο. Όπως έχει αποκαλύψει σε παλαιότερες συνεντεύξεις του, μπορεί η κινηματογραφική του ζωή να ήταν κατά κανόνα… αξιολύπητη, όμως στην προσωπική ζωή του δηλώνει ευτυχής: «Ευτυχώς η ζωή μού τα ’φερε μια χαρά. Δόξα τω Θεώ.

Έχω μια υπέροχη κόρη και μια υπέροχη γυναίκα, την Άννα. Το αστείο είναι ότι πάντα φοβόμουν να φλερτάρω λόγω δημοσιότητας. Πίστευα ότι οι γυναίκες δεν γνωρίζουν τον Βασίλη Καΐλα, αλλά τον Βασιλάκη των ταινιών. Ευτυχώς, η γυναίκα μου δεν ήξερε τι δουλειά έκανα καθώς δεν έβλεπε ταινίες. Όταν το κατάλαβε, ήταν αργά. Την είχε πατήσει».

Σήμερα, εξακολουθεί να δουλεύει πίσω από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας χαρίζοντας τη χαρακτηριστική φωνή του σε πολλούς παιδικούς ήρωες. Όμως στις μνήμες μας, εξακολουθεί ακόμα να παραμένει το φτωχό παιδάκι, το οποίο αγωνίζεται για να ζήσει.

Βασίλης Καΐλας: Φιλμογραφία

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr  για τις πληροφορίες.