24 C
Athens
ΑρχικήHθοποιοίΈλλη Λαμπέτη 1926-1983

Σχετικές αναρτήσεις

Έλλη Λαμπέτη 1926-1983

Η Έλλη Λαμπέτη ήταν κορυφαία ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1926 στα Βίλια Αττικής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου. Πατέρας της ήταν ο Κώστας Λούκος, ιδιοκτήτης ταβέρνας, και μητέρα της η Αναστασία Σταμάτη. Ο παππούς της, γνωστός ως Καπετάν-Σταμάτης, είχε πολεμήσει στο πλευρό του Κολοκοτρώνη, κατά την επανάσταση του 1821.

Το 1928 η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα. Δεκατρία χρόνια αργότερα, η Έλλη έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά απορρίφθηκε. Ωστόσο, το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από τη Μαρίκα Κοτοπούλη, που την πήρε κοντά της και σύντομα έγινε η αγαπημένη της μαθήτρια. Μάλιστα, της είχε τόση εμπιστοσύνη, ώστε της επέτρεψε να διαβάσει ακόμη και τις ερωτικές επιστολές που είχε λάβει από τον Ίωνα Δραγούμη, στις αρχές του 20ου αιώνα. Εκείνη τη χρονιά απέκτησε και το νέο της επώνυμο, το οποίο το επέλεξε από το βιβλίο «Αστραπόγιανος» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

lampeti
Η Έλλη Λαμπέτη, στην Ρόδο τον Αύγουστο του 1950, στο γαμήλιο ταξίδι της με τον Μάριο Πλωρίτη!!!

Πολύ σύντομα το 1942, η Έλλη Λαμπέτη έκανε την πρώτη επίσημη θεατρική της εμφάνιση, στο έργο «Η Χάννελε πάει στον Παράδεισο» του Χάουπτμαν. Τέσσερα χρόνια αργότερα καθιερώθηκε ως ηθοποιός εξαιρετικής εσωτερικότητας, με τον «Γυάλινο Κόσμο» στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Την ίδια χρονιά έκανε και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, στην ταινία «Αδούλωτοι Σκλάβοι». Από το 1948 συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κώστα Μουσούρη, τον μεγάλο αντίπαλο του Κουν. Εκείνη τη χρονιά γνωρίστηκε και με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον πρώτο μεγάλο της έρωτα με τον οποίο έζησε έναν θυελλώδη έρωτα που κράτησε έξι μήνες..

Το 1950 η Έλλη Λαμπέτη παντρεύτηκε με τον Μάριο Πλωρίτη. Ο γάμος τους, όμως, δεν άντεξε για πολύ… Χώρισαν τρία χρόνια αργότερα, όταν η Έλλη γνώρισε τον Δημήτρη Χορν. Μαζί έγραψαν μία από τις πιο αστραφτερές σελίδες στην υποκριτική τέχνη. Συγκρότησαν δικό τους θίασο, μαζί με τον Γιώργο Παππά, ανεβάζοντας έργα όπως: «Ο βροχοποιός», «Νυφικό Κρεβάτι», «Το παιχνίδι της Μοναξιάς», κ.α. Στη μεγάλη οθόνη, υπήρξαν συμπρωταγωνιστές στην «Κάλπικη Λίρα» (1956) του Γιώργου Τζαβέλα. Άλλες κινηματογραφικές επιτυχίες της Έλλης Λαμπέτη, αυτής της περιόδου, είναι το «Κυριακάτικο Ξύπνημα» (1954), «Το κορίτσι με τα μαύρα» (1956) και «Το τελευταίο ψέμα» (1957) του Μιχάλη Κακογιάννη.

Με τον Δημήτρη Χόρν δημιουργεί μια βαθιά σχέση τόσο προσωπική όσο και καλλιτεχνική: Μετά το «Κυριακάτικο ξύπνημα» (1953), η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν θα συμπρωταγωνιστήσουν στην «Κάλπικη λίρα» (1954) και δυο χρόνια μετά στο «Κορίτσι με τα μαύρα» (1956) και πολλά άλλα.

«Σας πληροφορώ», είχε πει η Έλλη Λαμπέτη στον Φρέντυ Γερμανό το 1971, «πως είχε βουίξει η Αθήνα ότι ο Χορν κι εγώ είχαμε σχέση ερωτική, πολύ πριν συμβεί κάτι μεταξύ μας. Πολύ πριν μας περάσει από το μυαλό». Ο Φρέντυ Γερμανός τη ρώτησε πώς ξεκίνησε η ιστορία. «Πολύ παράξενα», είχε πει η Έλλη Λαμπέτη. «Θυμάμαι, παίζαμε τη Νόρα, ένα έργο που εμένα δεν μου άρεσε ούτε σαν έργο, ούτε σαν ρόλος. Και επειδή δεν ήμουνα καλή, έκανα καζούρα στον εαυτό μου.

Δηλαδή, επειδή δεν μπορούσα να μιμηθώ στον Χορν πώς έπαιζα, γιατί δεν είμαι καλή μίμος του εαυτού μου, υπερέβαλλα κάνοντας καρικατούρα του εαυτού μου. Αυτοσαρκαζόμουνα. Αυτό του έκανε τόση εντύπωση που ξετρελάθηκε. Κι εκεί πιστεύω ότι με ερωτεύτηκε. Το γεγονός ότι ήμουν μια ηθοποιός που γελοιοποιούσε τον εαυτό της τόσο επιτυχημένα, τον είχε κερδίσει. Μάλιστα μου είχε πει πως αυτό που κάνω είναι, “Too good to be true”;

lampeti xorn
Ο Δημήτρης Χορν και η Έλλη Λαμπέτη την εποχή του μεγάλου τους έρωτα, στο σπίτι τους στην οδό Λυκείου το 1956!!!

Παρότι η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν υπήρξαν αγαπημένο ζευγάρι στη ζωή και στο σανίδι, η σχέση τους έφτασε στο τέλος της το 1959. Δήλωσαν ότι θα ξανασυνεργαστούν σύντομα, κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ. Έως τότε η Έλλη είχε χάσει τη μητέρα της, δύο αδελφές από καρκίνο, μία σε τροχαίο, τον κοινό τους φίλο και συνθιασάρχη, Κώστα Παππά κι ένα μωρό που θα αποκτούσε με τον Χορν. Η μόνη αχτίδα σ’ αυτά τα τραγικά χρόνια ήταν η γνωριμία της με τον αμερικανό συγγραφέα Γουέικμαν, ο οποίος υπήρξε ο επόμενος σύζυγός της έως το 1976.

Ζουν σε ένα μεγάλο σπίτι στους Αμπελοκήπους, ταξιδεύουν σε Μπαχάμες και Χαβάη: «Κάναμε δικούς μας όλους τους ωκεανούς», συνήθιζε να λέει η Έλλη Λαμπέτη. Σε αυτό το διάστημα παίζει στα: «Το Λεωφορείο ο Πόθος», το «Πεπσι», η «Γλυκιά Ίρμα» και ο «Βυσσινόκηπος». Όμως τα επόμενα χρόνια αποδεικνύονται εξίσου σκληρά για την Έλλη Λαμπέτη.

Εξαιτίας της λαχτάρας της για την απόκτηση ενός παιδιού, ενεπλάκη σε μία δικαστική περιπέτεια, που κράτησε τέσσερα χρόνια. Οι φυσικοί γονείς τής μικρής Ελίζας, που είχε υιοθετήσει, διεκδίκησαν και πήραν την κηδεμονία του παιδιού το 1974.

Ταλαιπωρήθηκε πολλά χρόνια από τον καρκίνο, ο οποίος έκανε την πρώτη του εμφάνιση του 1969, με αποτέλεσμα η Έλλη Λαμπέτη να υποβληθεί σε ολική μαστεκτομή στις Η.Π.Α. Το 1980, ο καρκίνος έκανε την επανεμφάνισή του και αποτέλεσμα των χημειοθεραπειών στις οποίες υποβλήθηκε, ήταν να χάσει σταδιακά την φωνή της. Δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να παίζει στο θέατρο, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1981, στο έργο «Σάρα – Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», όπου έπαιξε θαυμαστά το ρόλο της κωφάλαλης Σάρας. Λίγο αργότερα, η υγεία της επιδεινώθηκε. Έχασε τη φωνή της και τελικά άφησε την τελευταίας της πνοή στις 03 Σεπτεμβρίου του 1983, στο αμερικάνικο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν από φυματίωση.

Η ζωή της γράφτηκε σε βιβλίο από τον καλό της φίλο Φρέντυ Γερμανό κι έγινε μπεστ σέλερ, 13 χρόνια μετά το θάνατό της. Μετά τον θάνατό της, ο κινηματογράφος “Γρανάδα”, που βρίσκεται στη λεωφόρο Αλεξάνδρας 106, μετονομάστηκε και λειτουργεί μέχρι σήμερα ως θέατρο με το όνομα “Λαμπέτη”.

Έλλη Λαμπέτη: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
1946Αδούλωτοι σκλάβοι 
1947Παιδιά της Αθήνας 
1949Διαγωγή… μηδέν! 
1951Ματωμένα Χριστούγεννα 
1954Κυριακάτικο ξύπνημα 
1955Ιστορία μιας κάλπικης λίρας 
1956Το Κορίτσι με τα Μαύρα 
1958Το Τελευταίο Ψέμα 
1961Il relitto 
1968Μια μέρα ο πατέρας μου 
ΈτοςΤίτλος παράστασης
1942Η Χάνελε πάει στον Παράδεισο  
1946Αντιγόνη  
1946Για ένα κομμάτι γης  
1946Γυάλινος κόσμος  
1946Εμείς και ο χρόνος  
1946Ο γάμος της Μπάρμπαρα-Αίτηση σε γάμο-Στις θάλασσες του Βορρά 
1946Το φιόρο του Λεβάντε  
1947Ήταν όλοι τους παιδιά μου  
1947Ο ανακριτής έρχεται  
1948Ο κουρεύς της Σεβίλλης  
1951Το κουρέλι  
1954Άμλετ  
1954Γαλάζιο φεγγάρι 
1955Πρόσκλησις στον πύργο 
1956Ο αριστοκρατικός δρόμος 
1956Ο βροχοποιός  
1957Ένα ζευγάρι παπούτσια  
1958Το παιχνίδι της μοναξιάς  
1959Η κυρία με τις καμέλιες  
1962Η μικρή μας πόλη  
1963Το ατλαζένιο γοβάκι 
1964Ξυπόλητη στο Πάρκο  
1965Λεωφορείον ο Πόθος  
1966Μαμζέλ Πέπσι  
1968Σαράντα καράτια 
1969Φράνκυ 
1970Ο Λογαριασμός 
1970Το άνθος του κάκτου  
1970Τσιν-Τσιν 
1971Γλυκειά Ίρμα  
1975Δεσποινίς Μαργαρίτα  
1977Φθινοπωρινή ιστορία 
1978Φιλουμένα Μαρτουράνο  
1980Ντόλλυ 
1981Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού  
Προηγούμενο άρθροΚώστας Θεοδόσης
Επόμενο άρθροΛαμπρινού Μαργαρίτα

Σχετικές αναρτήσεις

Αλέξης Δαμιανός (1921-2006)

Ο Αλέξης Δαμιανός ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1921 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού...

Μηλιάδου Ανθή

Η Ανθή Μηλιάδου γεννήθηκε το 1889 και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, κόρη των ηθοποιών Παντελή και Ελπινίκης Ρούσσου και αδερφή των επίσης ηθοποιών Ευαγγελίας Νίκα-Ρούσσου (1881-1902) και Χριστίνας...

Λουιζίδου Ρένια

Η Αργυρώ (Ρένια) Λουιζίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 18 Ιουλίου 1966 και φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια.Έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές,...

Τελευταίες αναρτήσεις