39.1 C
Athens
Κατηγορία:

Αλέκος Αλεξανδράκης (1928)

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης ήταν Έλληνας ηθοποιός, που διακρίθηκε στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, ενώ από νωρίς καθιερώθηκε σε ρόλους ζεν πρεμιέ. Με τη νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961) κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στην πετυχημένη σειρά, “Ο παράξενος ταξιδιώτης”, με συμπρωταγωνίστρια τη Νόνικα Γαληνέα. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης απεβίωσε στην Αθήνα από καρκίνο το 2005. Είχε μία κόρη και έναν γιο από τον τρίτο του γάμο.

Γιος δικηγόρου από τη Μάνη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1928 στην Αθήνα. Φοίτησε στο σχολείο Μπερζάν και μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Αγαπημένο του άθλημα ήταν η ξιφασκία και στα 15 του έγινε μέλος της εθνικής ομάδας. Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη Σχολή Δοκίμων, θέλοντας να γίνει αξιωματικός του Ναυτικού.Επιθυμούσε παράλληλα να σπουδάσει στις ΗΠΑ κινηματογραφική σκηνοθεσία.

Αλέκος Αλεξανδράκης
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης.

Μία παράσταση όμως του Κάρολου Κουν με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη του άλλαξε τη ζωή. Παράλληλα ο φίλος του, ηθοποιός Νίκος Καζής, σπουδαστής στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, τον παρακινεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη Σχολή.Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Βασιλικό Θέατρο και πέρασε ως πρώτος. Ο Δημήτρης Χορν ήταν τόσο σίγουρος για το ταλέντο του Αλέκου, που είχε στοιχηματίσει για την επιτυχία του. Τον καιρό εκείνο η Κατερίνα (Ανδρεάδη) έψαχνε για έναν «ζεν πρεμιέ» για το έργο «Φθινοπωρινή Παλίρροια».

Ο νεαρός ηθοποιός την επισκέφτηκε με λουλούδια στο σπίτι της μαζί με την Άννα Συνοδινού και πήρε το ρόλο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στο θεατρικό σανίδι στις 9 Ιουλίου 1949 και άφησε καλές εντυπώσεις σε κριτικούς και κοινό. «Παρουσιάστε όπλα. Επιτέλους, ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αιμίλιος Χουρμούζιος στην «Καθημερινή». Εντύπωση έκανε και στον Φιλοποιμένα Φίνο, ο οποίος του πρότεινε να παίξει στον κινηματογράφο. Την ίδια κιόλας χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη με την ταινία «Δύο κόσμοι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.Ακολούθησαν αμέτρητες άλλες και όλοι συμφωνούσαν πως επρόκειτο για έναν μεγάλο ηθοποιό και τον μεγαλύτερο γόη της εποχής.

Η απήχηση του στον γυναικείο πληθυσμό ήταν άνευ προηγουμένου. Στη γοητεία του είχε υποκύψει πρώτη η Έλλη Λαμπέτη με την οποία διατηρούσαν δεσμό στα ξεκινήματά του για περίπου ένα έξι μήνες. Ο δεσμός τους όμως δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Αλεξανδράκης προτίμησε να ακολουθήσει την Κατερίνα σε μία περιοδεία. Στο Σουδάν γνώρισε την πρώτη του γυναίκα Μαρτζ Βάλβη, με την οποία παντρεύτηκε λίγο αργότερα στην Αθήνα.

Ο γάμος τους κράτησε τρία χρόνια, όσο κι ο δεύτερος με την Κλοντ Σαμπαντού, μια πανέμορφη Γαλλίδα.
Το 1956 παντρεύτηκε την ηθοποιό Αλίκη Γεωργούλη. Μαζί ανέβασαν στο θέατρο «Γκλόρια» της Πλατείας Αμερικής το «Πικνίκ», ενώ συμμετείχαν από κοινού σε πορείες ειρήνης και δημοκρατικά συλλαλητήρια. Ύστερα από τέσσερα χρόνια χώρισαν. Ο τέταρτος γάμος του ήταν με την Ελβετή Βερένα Γκάουερ. Στα πέντε χρόνια που κράτησε ο γάμος τους απέκτησαν δύο παιδιά. Το 1969 γνώρισε τη Νόνικα Γαληνέα και την ερωτεύτηκε βαθιά. Παρότι αυτή η σχέση κράτησε 21 ολόκληρα χρόνια, δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Εκτός από την ιδιότητα του θιασάρχη, που ξεκίνησε το 1956 και κράτησε τουλάχιστον 35 χρόνια, ο Αλέκος Αλεξανδράκης σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, αλλά και ταινίες, όπως ο «Θρίαμβος» (1960) με τον Καρύδη-Φουκς και η «Συνοικία το όνειρο» (1961), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά η προβολή της αρχικά απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της εποχής, για να κυκλοφορήσει μετά από καιρό μια λογοκριμένη έκδοση της ταινίας. Συνεργάστηκε με λαμπερές πρωταγωνίστριες όπως τη Μελίνα Μερκούρη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Τζένη Καρέζη, τη Μάρω Κοντού και τη Ζωή Λάσκαρη.

Συνολικά πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 75 κινηματογραφικές ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο βαφτιστικός», «Στέλλα», «Το νησί των γενναίων», «Ραντεβού στην Κέρκυρα», «Δεσποινίς Διευθυντής», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Όμορφες μέρες», «Η κόμισσα της Κέρκυρας», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Τα παιδιά της Χελιδόνας» και πολλές ακόμα. Στο θέατρο ερμήνευσε τους σημαντικότερους ρόλους.

Μεταξύ των παραστάσεων, στις οποίες πρωταγωνίστησε και άφησαν εποχή, είναι: «Παράξενο Ιντερμέτζο», «Ταξίδι της μέρας μέσα στην νύχτα», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Μαντάμ Μπάτερφλαϊ»,«Η γυναίκα με τα μαύρα», «Τέσσερα δωμάτια με κήπο», «Έγκλημα και τιμωρία», «Τα μεγάλα χρόνια», «Ο γλάρος». Στην τηλεόραση έπαιξε στον «Παράξενο Ταξιδιώτη», τον «Γιούγκερμαν» και τους «Μυστικούς Αρραβώνες». Το 1994 ανέβασε με τη Μιμή Ντενίση τον «Θείο Βάνια» και δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Εθνικό, απ’ όπου είχε ξεκινήσει.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε υποκριτική στο Εργαστήρι του Διαμαντόπουλου. Το 2001 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην τέχνη.

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης πέθανε στις 8 Νοεμβρίου του 2005 έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

ΈτοςΤίτλος σειράς
1972Ο παράξενος ταξιδιώτης
1973Χωρίς ανάσα
1978Γιούγκερμαν
1979Οι μυστικοί αρραβώνες
1981Ξενοδοχείο
1990Ο χαρτοπαίχτης
1990Ξενοδοχείο Αμόρε
1991Ο φόβος
1992Ανατομία ενός εγκλήματος
1992Αδιέξοδο
1992Ο κυνηγός
1992Ο γόρδιος δεσμός
1993Πάθος
1994Δικηγόροι της Αθήνας
1994Παντρεμένοι ανύπαντροι
1995Η φυλή των ανθρώπων
1998Η αίθουσα του θρόνου
1999Ταξίμ
2000Ο επισκέπτης
2000Να με προσέχεις
ΈτοςΤίτλος ταινίας
2001Μια μέρα τη νύχτα
2000Το φως που σβήνει
1994Παραμονή Πρωτοχρονιάς
1990Ο χαρτοπαίχτης
1989Η εκδίκηση του πατέρα
1987Αντίστροφη πορεία
1987Τα παιδιά της Χελιδόνας
1986Παράξενη συνάντηση
1980Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο
1973Η Μαρία της σιωπής
1972Η κόμισσα της Κέρκυρας
1972Ο Ιπποκράτης και η δημοκρατία
1971Αγάπησα έναν αλήτη
1971Για μια χούφτα τουρίστριες
1971Ο αήττητος
1971Παπαφλέσσας / Η μεγάλη στιγμή του ’21
1970Δεν υπάρχουν λιποτάκτες
1970Ο τελευταίος αιχμάλωτος
1970Όμορφες Μέρες
1969Η δίκη ενός αθώου
1969Ξύπνα Βασίλη
1969Στον ίλιγγο της ζωής
1969Τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι
1969Το νυφοπάζαρο
1968Αυτή που δεν λύγισε
1968Μια Ιταλίδα απ’ τη Κυψέλη
1968Οικογένεια Χωραφά
1968Συννεφιασμένοι ορίζοντες
1966Δάκρυα για την Ηλέκτρα
1966Η αρτίστα
1966Οι κυρίες της αυλής
1966Σύντομο διάλειμμα
1965Βρώμικη πόλις
1965Επιστροφή
1965Μια τρελλή τρελλή οικογένεια
1965Ο Μετανάστης
1965Οι εχθροί
1964Δις διευθυντής
1964Η σωφερίνα
1964Το δόλωμα
1963Ένα κορίτσι για δύο
1963Η ψεύτρα
1963Ίλιγγος
1963Χωρίς ταυτότητα
1961Μάνα μου  τον αγάπησα
1961Συνοικία το όνειρο
1960Έγκλημα στα παρασκήνια
1960Είμαι αθώος
1960Ο θρίαμβος
1960Ραντεβού στην Κέρκυρα
1960Το κλωτσοσκούφι
1959Το αγοροκόριτσο
1959Το νησί των γενναίων
1957Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο
1957Μπαρμπα Γιάννης ο κανατάς
1956Η άγνωστος
1956Θυσία της μάνας
1956Κορίτσι με τα παραμύθια
1955Κόκκινα τριαντάφυλλα
1955Κυλισμένοι στο βούρκο
1955Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο
1955Στέλλα
1955Το οργανάκι του Αττίκ
1953Εύα
1953Οι ουρανοί είναι δικοί μας
1952Η αγνή του λιμανιού
1952Βαφτιστικός
1951Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν
1951Μια νύχτα στον Παράδεισο
1949Δύο κόσμοι
1944Χειροκροτήματα
Προηγούμενο άρθροΑλατζάς Πέτρος
Επόμενο άρθροΑλεξάντερ Πάρις

Περισσότερα άρθρα

Τελευταία άρθρα