Ο Γρηγόρης Γρηγορίου γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1919 και ήταν γιος του γνωστού τότε δικηγόρου Μιχάλη Γρηγορίου. Σπούδασε Νομική και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και ξένες γλώσσες, πήρε μαθήματα στο θεατρικό τμήμα της Πανεπιστημιακής Λέσχης αλλά τελικά έγινε αυτοδίδακτος σκηνοθέτης. Κατά την περίοδο της κατοχής, έλαβε μέρος στη μάχη της Κρήτης, συνελήφθη από τους Γερμανούς, δραπέτευσε και έπειτα προσχώρησε και πολέμησε μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Από το 1942 μέχρι το 1949 εργάστηκε στο Νομικό Τμήμα της ΑΕΤΕ (την προκάτοχο του σημερινού ΟΤΕ). Σκηνοθέτης κινηματογράφου από το 1949 και του θεάτρου από το 1951. Το 1948 έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία Ο Κόκκινος Βράχος.

Η ταινία του Πικρό ψωμί (1951) θεωρείται σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο ως η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική ταινία στην οποία συνδύασε τον Ιταλικό νεορεαλισμό με την ελληνική πραγματικότητα ασκώντας κριτική στην εξουσία.

Σταμάτησε την κινηματογραφική του δραστηριότητα το 1971 με τριάντα μεγάλου μήκους ταινίες στο ενεργητικό του. Επίσης, ο Γρηγόρης Γρηγορίου σκηνοθέτησε και πολλά θεατρικά έργα στο ραδιοφωνικό Θέατρο της Δευτέρας της κρατικής ραδιοφωνίας, ενώ από το 1949 υπήρξε συνιδρυτής της Κινηματογραφικής Σχολής του Λυκούργου Σταυράκου και από το 1957 καθηγητής Δραματικής Σχολής.

Έντονη ήταν και η παρουσία του στην τηλεόραση με τη σκηνοθεσία του στις “Αθάνατες ιστορίες αγάπης”, “Καποδίστριας” καθώς και σε σειρά θεατρικών έργων στην ΕΡΤ. Η τηλεοπτική σειρά του λογοτεχνικού έργου Λωξάντρα γνώρισε μεγάλη επιτυχία όπως και η εκπομπή Να η ευκαιρία που συνέβαλε στην ανάδειξη νέων καλλιτεχνών. Από το 1984 μέχρι το 1990 παρουσίαζε και συντόνιζε την εβδομαδιαία εκπομπή Στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου. Υπήρξε Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών και εκτός των βραβείων σκηνοθεσίας τιμήθηκε και με βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού (Ελλάδος). Μιλούσε Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Ηλιούπολης (Αθήνα).

Φιλμογραφία

Ο κόκκινος βράχος, 1949
Θύελλα στο φάρο, 1950
Μεγάλοι δρόμοι, 1953
Η αρπαγή της Περσεφόνης, 1956
Ο Μιμίκος και η Μαίρη, 1958
Η λίμνη των στεναγμών, 1960
Καλημέρα Αθήνα, 1960
2000 ναύτες κι ένα κορίτσι, 1960
Διαβόλου κάλτσα, 1962
Όταν ξυπνά το παρελθόν, 1962
Αυτό το κάτι άλλο, 1963
Ο Αδελφός Άννα, 1963
Τα 201 καναρίνια, 1964
Διωγμός, 1964
Αμφιβολίες, 1964
Η μοίρα ενός αθώου, 1965
Όχι κύριε Τζόνσον, 1965
Υιέ μου… υιέ μου, 1965
Μια γυναίκα κατηγορείται, 1966
Πόθοι στον καταραμένο βάλτο, 1966
Αυτή η γη είναι δική μας, 1967
Κοκοβιός και Σπάρος στα δίχτυα της Αράχνης, 1967
Τρούμπα 67, 1967
Ο ανακατωσούρας, 1967
Ο μεγάλος διχασμός, 1968
Η ώρα της οργής, 1968
Ο άγιος Νεκτάριος, 1969
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων, 1970
Οι τελευταίοι του Ρούπελ, 1971