Η Άννα Καλουτά, ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης, έγινε θρύλος για την ελληνική υποκριτική τέχνη, αφού η ίδια τάχθηκε σε αυτήν, ψυχή τε και σώματι, από τα τέσσερα της χρόνια.

Η Ειρήνη-Άννα Καλουτά όπως ήταν το πλήρες όνομά γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Σεπτεμβρίου του 1918 και ήταν κόρη του ηθοποιού, Στέφανου Καλουτά και της τραγουδίστριας, Κατίνας Γερακουλαίου. Αποφοίτησε από την Ιόνιο Σχολή Θηλέων, στην οποία σπούδασε και πιάνο. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με το θέατρο, τη χορογραφία, τη σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση.

Στο θέατρο η Άννα Καλουτά εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία τεσσάρων ετών, με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο «Στοργή», και μαζί με την αδερφή της Μαρία, δημιούργησαν τα περίφημα “Καλουτάκια”, παιδιά-θαύματα της εποχής εκείνης σε όλα τα είδη μουσικού θεάτρου.

Έχει συμμετάσχει σε οπερέτες, ηθογραφίες και σε πάρα πολλές επιθεωρήσεις, ιδιαίτερα σε πολεμικές του 1940, όπως στην παράσταση “Ευζωνάκι”, και δίκαια χαρακτηρίστηκε «Βασίλισσα της Επιθεώρησης».

Επί 15 χρόνια, και πάντα μαζί με την αδερφή της Μαρία, η Άννα Καλουτά περιόδευσε σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία και Αφρική και τιμήθηκε με πλείστα διπλώματα Ελληνικών πρεσβειών. Σαν “Καλουτάκια” είχαν επίσης ηχογραφήσει και πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και μετά την απόσυρση της αδερφής της, το 1967, η ίδια συνέχισε να παίζει σχεδόν σε κάθε είδος θεατρικού έργου.

Η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1937 στην ταινία “Δόκτωρ Επαμεινώνδας”, ταινία γυρισμένη στα στούντιο του Καΐρου, όπου, όσο άκμαζε το ελληνικό στοιχείο, πολλοί θίασοι από την Αθήνα γύριζαν εκεί ταινίες.

Όμως η συνεχής ενασχόληση της με το θέατρο, όπως και οι περιοδείες της στο εξωτερικό, την εμπόδισαν να κάνει μεγάλη καριέρα στον κινηματογράφο. Πάραυτα, γύρισε 15 ταινίες, μέσα από τις οποίες άφησε το στίγμα της.

Στην Φίνος Φίλμ γύρισε μόνο μια ταινία, το “Εκείνες που δεν πρέπει να Αγαπούν”, όπου ο μύθος της, με την ομορφιά, τη γοητεία και τη λάμψη, φυλακίζεται ανέπαφος στο σελιλόιντ για τις επόμενες γενιές. Τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1988, στην ταινία “Μειδιάστε Παρακαλώ”, ενώ μετά συνέχισε να κάνει περιστασιακές εμφανίσεις στο θέατρο και σε πολιτισμικές εκδηλώσεις.

Η Άννα Καλουτά απεβίωσε στις 17 Απριλίου του 2010.

Άννα Καλουτά: Φιλμογραφία

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Η Έλια Καλλιγεράκη, το υπέροχο πλάσμα του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1970, ήταν μια κοπέλα που έκανε όλη την υφήλιο να την κοιτάξει. Γεννήθηκε το 1947 στο Γαλάτσι, από πατέρα Κρητικό (ιατρός στο επάγγελμα) και μητέρα Αιγυπτιώτισσα αριστοκρατικής καταγωγής.

Έχοντας θείο τον ηθοποιό Δήμο Σταρένιου, αφού τελείωσε το σχολείο επέλεξε να δουλεύει το πρωί σαν δακτυλογράφος σε δικηγορικό γραφείο και τα απογεύματα να κάνει μαθήματα στη σχολή Μανεκέν της Αντουανέτας Ροντοπούλου.
«Μις Φωτογένεια»

Την είδαμε να είναι «ερωτευμένη» με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, να στέκεται στο… πλάι του Νίκου Ρίζου, να κάνει την κόρη της Ρίκας Διαλυνά και συνεχίζουμε, κάθε φορά που παίζεται μια ταινία της, να κολλάμε το βλέμμα μας, πάνω σε αυτό το κορίτσι με το υπέροχο και γεμάτο εκφραστικότητα πρόσωπο. Λίγοι, όμως, γνωρίζουμε ότι η καριέρα της απογειώθηκε μετά το πετυχημένο πέρασμα της από την εγχώρια αλλά και διεθνή πασαρέλα.

Το 1967 η Έλια Καλλιγεράκη λαβαίνει μέρος στα Καλλιστεία και εκλέγεται Σταρ Ελλάς. Ταξιδεύει στο Μαϊάμι, συμμετέχει στο διαγωνισμό για τον τίτλο «Μις Υφήλιος» όπου κερδίζει μια θέση στην τελική δεκάδα και τον τίτλο «Μις Φωτογένεια». Το πιο σημαντικό; Είναι μια από τις λίγες Ελληνίδες της εποχής που κλείνει ένα συμβόλαιο με την Comité Français De L’élégance, και κάνει καριέρα στην Ευρώπη.

Η πορεία της, ωστόσο, μετά κάνει στροφή σε κάτι που αγαπούσε από την αρχή. Στην ηθοποιία. Γράφεται στη Δραματική Σχολή του Γρηγόρη Βαφιά και παράλληλα εργάζεται στο θέατρο με προσωρινή άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.

Από το 1968, η Έλια Καλλιγεράκη εργάζεται στα θέατρα Εθνικού Κήπου, Βέμπο, Γκλόρια, Φλορίντα και Ρεξ. Ο Κώστας Πρετεντέρης την επιλέγει για έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, στο ξεκίνημα της τηλεοπτικής σειράς «Η Γειτονιά μας», και ερμηνεύει τη Νόρα Κασανδρή που μαζί με το Βάσο Δελακοβία (Βάσος Αδριανός) αποτελούν το ρομαντικό ζευγάρι της Γειτονιάς. Ταυτόχρονα εμφανίζεται και σε άλλες τηλεοπτικές εκπομπές.

Στον κινηματογράφο ξεκινάει με τις ταινίες της Φίνος Φιλμ «Πανικός» του Σταύρου Τσιώλη και «Διακοπές στο Βιετνάμ» του Πάνου Γλυκοφρύδη. Στη συνέχεια συνεργάζεται με τον οργανισμό «Καραγιάννης-Καρατζόπουλος» στις ταινίες «Ένας τρελός, τρελός Αεροπειρατής», «Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη », «Τι 30, τι 40, τι 50», «Τον Αράπη κι αν τον πλένεις …».

Το 1974, η Έλια Καλλιγεράκη εγκαταλείπει την καριέρα της για προσωπικούς λόγους. Εξακολουθεί να εργάζεται πίσω από την κάμερα μαζί με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Πέτρο Πανταζή, τον αγαπημένο «Καπετάν Γιασό» της «Γειτονιάς μας», κάνοντας εκπομπές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, και εκφωνήσεις σε διαφημιστικά σποτ και ντοκιμαντέρ. Το 1976, παντρεύονται με τον Πέτρο Πανταζή και το 1979 αποκτούν το γιο τους Πετρή. Ζουν μαζί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μέχρι το Δεκέμβρη του 2008 οπότε ο σύζυγος της φεύγει απρόσμενα από ανίατη ασθένεια.

Βάζει στοίχημα κανείς ότι όσες πληροφορίες και αν ξεχάσει για την Έλια Καλλιγεράκη, το πρόσωπο της δεν θα το ξεχάσει ποτέ; Η κοπέλα με το γλυκό χαμόγελο, μια κυρία της πασαρέλας και του κινηματογράφου, δίπλα στο Λάμπρο Κωνσταντάρα και πολλούς ακόμη «μεγάλους» της εποχής δεν θα βγει ποτέ από το μυαλό μας.

Έλια Καλλιγεράκη: Φιλμογραφία

Της Έπη Τρίμη

Εμπνευσμένη και σεμνή ηθοποιός, η Χριστίνα Καλογερίκου άφησε εποχή για τη σπάνια υποκριτική της αξία και αναγνωρίστηκε για το υψηλό ύφος και ήθος της στο θέατρο, αλλά και στον κινηματογράφο.

Γεννήθηκε το 1885 από γονείς ηθοποιούς (Παντελής Ρούσος και Ελπινίκη Ρούσου) των οποίων η επίδραση της τέχνης τους ήταν φαίνεται μεγάλη, αφού και οι τρεις κόρες τους – Ευαγγελία, Ανθή και Χριστίνα – έγιναν ηθοποιοί.

Στο θέατρο εμφανίστηκε στο τέλος του 19^ου αιώνα σε ηλικία 14 ετών, στο έργο «Οι δύο Ορφανές» με το θίασο του Διονύση Ταβουλάρη στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος ήταν από τους  πρωτοπόρους ηθοποιούς του 19^ου αιώνα. Σύντομα εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο στη βωβή ταινία «Ο ανήφορος του Γολγοθά» (1917) στο ρόλο της Μαρίας Μαγδαληνής, ταινία η οποία παρουσιάστηκε αργότερα με τον τίτλο «Τα πάθη του Χριστού».

Πολύ αργότερα κράτησε το επίθετο του 2^ου συζύγου της, ηθοποιού Πάνου Καλογερίκου και αγαπήθηκε από το κοινό στους εξαιρετικούς ρόλους που ερμήνευσε, ιδιαίτερα από το 1955 και μετά που εντάχθηκε  στο «Εθνικό Θέατρο».

Ο ρόλος  της παραμάνας στο «Ρωμαίο και Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ, καθώς και ο ρόλος της τρελής μάνας στο «Σπίτι της Μπερνάνατα Άλμπα» του Λόρκα, άφησαν εποχή και επαναλήφθηκαν δύο και τρεις φορές μετά από σημαντικά χρονικά διαστήματα. Η ίδια η Καλογερίκου αγαπούσε ιδιαίτερα το ρόλο της ηγουμένης στο έργο του Διονυσίου Ρώμα «Το Ζαμπελάκι».

Το 1951 συμμετείχε στην ταινία του Φρίξου Ηλιάδη «Νεκρή Πολιτεία», το 1954 στην ταινία «Ο Δρόμος με τις Ακακίες» του Δημήτρη Ιωαννόπουλου και το 1955 στον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας» του Ντίνου Δημόπουλου. Την ίδια χρονιά διακρίθηκε για το ρόλο της μητέρας του Μίλτου (Γιώργος Φούντας) στη «Στέλλα» του Μ. Κακογιάννη, για να ακολουθήσει ο κορυφαίος ρόλος της στον κινηματογράφο, αυτός της ξεπεσμένης αρχόντισσας στην ταινία «Το Αμαξάκι» του Ντίνου Δημόπουλου.

Το 1958 ερμήνευσε το ρόλο της ηγουμένης στην ταινία «Μακρυά απ’ τον Κόσμο» του Ορέστη Λάσκου που ήταν και ο τελευταίος κινηματογραφικός της ρόλος.

Για τη σημαντική υποκριτική προσφορά της, η Χριστίνα Καλογερίκου παρασημοφορήθηκε από το κράτος με τον «Ταξιάρχη Ευποιίας» το 1968. Έφυγε από τη ζωή το 1968 σε ηλικία 83 ετών.

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Η Μίρκα Καλατζοπούλου ή Καλαντζοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 05 Σεπτεμβρίου του 1945 (άλλη πηγή αναφέρει το 1947) και από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε μαθήματα κλασικού χορού.

Η Μίρκα Καλατζοπούλου σπούδασε στη Δραματική Σχολή Γρηγόρη Βαφιά και στη Σχολή Χορού Λουκίας. Άρχισε τη σταδιοδρομία της στο Παιδικό Θέατρο με τον αδελφό της.
Στα μέσα της δεκαετίας του ΄50 άρχισε τις εμφανίσεις στο παιδικό θέατρο με τον αδελφό της και το 1955 έκανε την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία της Μ. Πλυτά «Η Δούκισσα της Πλακεντίας».

Ο πρώτο πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε το 1960 με την ταινία του Γ. Θεοδοσιάδη «Ερωτικά Παιχνίδια». Ακολούθησαν οι συμμετοχές της και σε άλλες ταινίες όπως το «Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967)», «Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου(1967)», καθώς και σε πολλά μελοδράματα. Το 1965 η Μίρκα Καλατζοπούλου έπαιξε για πρώτη φορά στο θέατρο στο έργο «Εκκλησιάζουσες», δίπλα στην Α. Συνοδινού.

Το 1967 παντρεύτηκε τον Γερμανό-Αμερικανό επιχειρηματία Καρλ Έπσερ (μαζί απέκτησαν δυο παιδιά και τέσσερα εγγόνια) και λίγο αργότερα μετέβη στις ΗΠΑ όπου ξεκίνησε καριέρα στη τηλεόραση συμμετέχοντας σε διάφορες εκπομπές. Παράλληλα είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής στη Σχολή της Columbia, καθώς και μαθήματα Business Administration στο πανεπιστήμιο UCLA. Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να παίρνει μέρος σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.

Στον Ελληνικό κινηματογράφο η Μίρκα Καλατζοπούλου επανεμφανίστηκε το 1980 στην ταινία «Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο» του Ν. Τζίμα και το 1986 βραβεύτηκε για την ερμηνεία στην ταινία «Καραβάν Σαράι» του Τ. Ψαρρά. Έχει λάβει μέρος σε 42 ταινίες. Αδερφός της είναι ο, επίσης ηθοποιός, Γιάννης Καλατζόπουλος.

Μίρκα Καλατζοπούλου: Φιλμογραφία

Ευχαριστούμε θερμά το enimerotiko.gr για τις πληροφορίες