Η Κατιάνα Μπαλανίκα γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1949,είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Είναι αδελφή της τραγουδίστριας Sigma Fay.
Για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ήταν σύντροφος του γνωστού καλλιτέχνη Γιώργου Μαρίνου. Το 1975 παντρεύεται με τον επιχειρηματία Στηβ Κακέτση, με τον οποίο αποκτά τον γιο της Ασημάκη (1976), ενώ χώρισαν το 2000.
Ο Μάκης παντρεύεται το 2012 και το 2013 αποκτά την κόρη του, που πήρε το όνομα της γνωστής ηθοποιού.
Η Κατιάνα Μπαλανίκα αποφοίτησε από το Εθνικό Θέατρο, στο οποίο έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο στην παράσταση “Η Τρισεύγενη” το 1969. Δούλεψε για πολλά χρόνια στη Μέδουσα στο πλευρό του Γιώργου Μαρίνου. Στην “Νεράιδα” συνεργάστηκε με τον Δάκη, τον Φίλιππο Νικολάου και τον Αντώνη Καλογιάννη.
Το 1983 στην ΕΡΤ στο σόου “Πράματα και Θάματα” έκανε μουσικά επιθεωρησιακά σκετς, μαζί με την Πωλίνα και τη Σόφη Ζαννίνου.
Αγαπημένοι της και στενοί συνεργάτες είναι, μεταξύ άλλων, ο Σταμάτης Κραουνάκης, οΑλέξανδρος Ρήγας, η Κάτια Δανδουλάκη, η Άννα Παναγιωτοπούλου, η Ελένη Ράντου, ο Γιώργος Μαρίνος και πολλοί άλλοι.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Υπήρξε ένας από τους εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου .
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου 1936. Γονείς του ο Βασίλης και η Μαρίκα, διδάσκαλοι. Σπούδασε υποκριτική και κατά την αποφοίτησή του χαρακτηρίστηκε εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1956 και στον κινηματογράφο το αμέσως επόμενο έτος με την ταινία Μαρία Πενταγιώτισσα.
Ένα μικρό διάστημα της ζωής του ο Ανδρέας Μπάρκουλης το πέρασε στις ΗΠΑ, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι. Υπήρξε ένας από τους γοητευτικότερους ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του ’60.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης.
Για χάρη του δημιουργήθηκε το θρυλικό σλόγκαν «Κορίτσια ο Μπάρκουλης!» και η φωτογραφία του υπήρχε σε κάθε κοριτσίστικη σχολική τσάντα τη δεκαετία του ‘60.
Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε το 1956 με τον “Κορυδαλλό” του Ζαν Ανούιγ και στον κινηματογράφο ένα χρόνο αργότερα στην ταινία του Κώστα Ανδρίτσου “Μαρία η Πενταγιώτισσα“, δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το θελκτικό παρουσιαστικό του, η ευγενική φυσιογνωμία και η φυσική του γοητεία, γρήγορα τον καθιέρωσαν ως τον πιο δημοφιλή πρωταγωνιστή του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής εκείνης.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης έπαιξε σε περισσότερες από εκατό ταινίες, ερμηνεύοντας σπουδαίους ρόλους σε δραματικές ταινίες, όπως “Κοινωνία ώρα Μηδέν” (1966), “Κοντσέρτο για πολυβόλα” (1967), “Όλγα Αγάπη μου” (1968), αλλά και κωμωδίες, όπως “Ο Μιμίκος και η Μαίρη (1958), “Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα” (1958), “Διακοπές στην Αίγινα” (1958), “Η Μουσίτσα” (1959), “Μην είδατε τον Παναή” (1962), “Το Δόλωμα” (1964), “Τζένη Τζένη” (1965), “Ησαΐα μη Χορεύεις” (1969), “Μια τρελή τρελή σαραντάρα” (1970) και η “Θεία μου η χίπισσα” (1970).
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης και η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία ” Η Μουσίτσα 1959″ (Αρχείο: Μουσικό Θέατρο)
Σε άλλο σημείο του βιβλίου ο Ανδρέας Μπάρκουλης αναφέρεται στην εμπειρία του στην Αμερική και αποκαλύπτει “γιατί δεν ξαναφόρεσα ποτέ την περούκα. Εκεί μόνο αισθάνθηκα άντρας. Έμπαινα στη μαυράδικη ντισκοτέκ και δεν γύριζε κανένας να δει τον “Κορίτσια ο Μπάρκουλης”. Γύριζαν να δουν αυτόν που ήμουνα, και είχα, δόξα τω Θεώ, πολύ νταλαβέρι εκεί.
Όταν ζούσα στην Αμερική έκανα παρέα σχεδόν αποκλειστικά με έγχρωμους. Τότε φορούσα ακόμα περούκα και όλοι με αποκαλούσαν “silver man”. Ένα βράδυ, λοιπόν, που έπινα σε ένα μαγαζί, βλέπω ένα υπέροχο θηλυκό με ξυρισμένο κεφάλι να με… παίζει.
Δεν τολμούσα να πλησιάσω μη βρεθώ ξαφνικά με κανένα μαχαίρι καρφωμένο στην πλάτη μου. Στο τέλος μού κάνει νόημα και πάμε στην τουαλέτα. Της είπα πως ήταν κούκλα και πως θέλω να της κάνω έκπληξη. Τράβηξα την περούκα και τα έχασε. Την έβαλα στην τσέπη και από τότε δεν την ξαναφόρεσα ποτέ. Άρχισα να βρίσκω κάτι βαθύτερο μέσα μου, μάλλον έναν εαυτό που μόλις μου συστηνόταν. Γεια σου μάγκα μου. Είσαι πιο πολλά από όσα νόμιζες…”.
Το 1973, ο Ανδρέας Μπάρκουλης είχε μία υπόθεση με ναρκωτικά τον έφερε αντιμέτωπο με τη δικαιοσύνη. Προφυλακίστηκε, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και το 1974 έφυγε στην Αμερική.
Εκεί ο Ανδρέας Μπάρκουλης ασχολήθηκε με το τραγούδι και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, το 1983, αφοσιώθηκε στο ποιοτικό θέατρο, ερμηνεύοντας με μοναδική ευαισθησία σπουδαίους ρόλους μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ‘80. Προβλήματα υγείας, όμως, τον απομάκρυναν σχετικά νωρίς από το θέατρο, ενώ συνέχισε με σποραδικές εμφανίσεις στην τηλεόραση τη δεκαετία του ‘90.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης και η Αλέκα Στρατηγού.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης είχε παντρευτεί τέσσερις φορές κι είχε αποκτήσει τρία παιδιά τη Βίκυ τον Ανδρέα και το Νικόλαο – Γεώργιο. Ζούσε με την τελευταία του σύζυγο, την Μαρία και τον γιο τους Νικόλα στο Νέο Ηράκλειο, και τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Ο γάμος του με την Αλέκα Στρατηγού
Καλό κορίτσι, μεγάλη Αγάπη, τα πάθη μας χώρισαν… Έζησα καλά με την Αλέκα, ήταν από τους νεανικούς έρωτες αυτούς που ξυπνάς και πιστεύεις πώς όλα είναι αγνά, όμορφα και μεθαύριο θα καλυτερεύσουν κι άλλο. Ήταν δέκα χρόνια μεγαλύτερή μου. Την λάτρεψα την Αλέκα!
Μετά την ταινία “Η χαρτοπαίχτρα” άρχισε να μοιάζει με την καθημερινότητά μας. Η Αλέκα έπαιζε μερόνυχτα κι εγώ βολτάριζα με γκομενίτσες, αθώα φλερτ, χωρίς να επιδιώκω το σεξ, μήπως και την ταρακουνήσω…. ‘Ενα βράδυ το τελευταίο μας, την προσκάλεσα για φαγητό, της ανακοίνωσα πώς δεν αντέχω άλλο να αναμετριέμαι με την τράπουλα κι έφυγα…” αναφέρει στην βιογραφία του ο Ανδρέας Μπάρκουλης για την Αλέκα Στρατηγού!
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης και το άδοξο τέλος της σχέσης του με την Καίτη Γκρέη
Όσο για την Καίτη Γκρέη, σύμφωνα με το περιοδικό CIAO έζησαν μαζί ένα χρόνο και την ζήτησε από την μαμά της την ώρα που τηγάνιζε ψάρια. “Ο αρραβώνας μας αποτέλεσε μεγάλο γεγονός της εποχής… Μέχρι που οι επόμενες ασωτίες μου μας απομάκρυναν πλέον οριστικά. Πριν οριστικοποιηθεί αυτή μου η απόφαση το ναι της Καίτης και το διαζύγιό μου, με συνέλαβαν με την γνωστή κατηγορία του χασίς…”.
Η Καίτη Γκρέυ στην αυτοβιογραφία της, “Αυτή είναι η ζωή μου”, που κυκλοφόρησε το 1983, αποκαλύπτει τον δεσμό της με τον Ανδρέα Μπάρκουλη και όπως φαίνεται, παρά τις φήμες που κυκλοφορούσαν τότε για το… μακρύ χέρι του, της φέρθηκε τρυφερά! Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, το ειδύλλιό τους άρχισε με το… κυνηγητό του δημοφιλούς πρωταγωνιστή.
Συγκεκριμένα, η λαϊκή τραγουδίστρια αναφέρει ότι ο Μπάρκουλης διέδιδε στο καλλιτεχνικό περιβάλλον πως τα είχε μαζί της, γεγονός που μόλις το πληροφορήθηκε την έβγαλε από τα ρούχα της και του παρήγγειλε μέσω του κοινού τους φίλου Κώστα Κακκαβά πως δεν είναι άντρας… Μια βραδιά, την εποχή που η Γκρέυ τραγουδούσε στο κέντρο “Καλαμίτσα” της Θεσσαλονίκης, μπήκε ξαφνικά στη σάλα ο Ανδρέας Μπάρκουλης και της ζήτησε να βγουν έξω να μιλήσουν.
Μόλις είχα τελειώσει την παράσταση με πλησίασε ένας σερβιτόρος και μου είπε πως ο Μπάρκουλης με περίμενε στο αμάξι του να μου μιλήσει” αναφέρει η τραγουδίστρια. “Βγήκα έξω από το κέντρο και πήγα κοντά στο αμάξι του. Έσκυψα πάνω από το παράθυρο και του ζήτησα να μου εξηγήσει γιατί είπε αυτό το πράγμα στον Κώστα Κακκαβά. “Δεν είμαι ανθρωποφάγος” είπε εκείνος “έλα μέσα στο αυτοκίνητο να καθίσεις και τα λέμε”. Μόλις άνοιξα την πόρτα και δεν είχα καθίσει καλά-καλά, έβαλε μπρος -είχε ένα MG- και έφυγε από το μαγαζί.
Επειδή είχα ακούσει πολλά για τον Μπάρκουλη, ότι δέρνει γυναίκες και άλλα τέτοια, φοβήθηκα… Είδα ότι με έβγαζε έξω απ’ τη Θεσσαλονίκη. Σταμάτησε σε μια ερημιά κι εκεί μιλήσαμε. Τον ρώτησα γιατί διαδίδει τέτοια πράγματα για εμένα και μου είπε ότι είναι ερωτευμένος.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης και η Τζένη Καρέζη.
Από την ζωή του όμως πέρασαν και πολλές άλλες, επώνυμες γυναίκες ανάμεσά τους η Ματούλα, η Τζένη Καρέζη και η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρεται και στο χαστούκι που του είχε δώσει η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία “Έρωτας στους αμμόλοφους. Το χαστούκι ήταν τόσο φυσικό, που ο ηθοποιός έφυγε από το πλάνο -όπως έπρεπε- από την δύναμη της Αλίκης.
Η σχέση του με την Τζένη Καρέζη δημιουργήθηκε στην ταινία “Τζένη, Τζένη“.Ο έρωτας τους τελείωσε όταν η ηθοποιός πήγε στην Γαλλία για σπουδές και απομακρύνθηκαν.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης έχει αποκαλύψει για την Τζένη Καρέζη: “Το 1966 έπαιξα στην ταινία “Τζένη Τζένη”. Η ταινία είχε εκπληκτική επιτυχία εισπρακτικά κόβοντας πάνω από 560.000 εισιτήρια κατά τις πρώτες προβολές της. Στην ταινία ερωτεύθηκα και ενώθηκα με την Τζένη στην σπηλιά του Μπεκίρη.
Το κινηματογραφικό της όνομα είναι σπηλιά της νεράιδας. Κούκλα μου, κούκλα μου… Τρύπωνα στο σκάφος και έλιωνα στα χείλη της και στις ματάρες της, πέρασαν έτσι κάποιοι μήνες και κυκλοφορούσαμε σαν ζευγάρι και το παραμύθι ζωντάνευε. Όταν έφυγε στην Γαλλία για σπουδές ηθοποιίας απομακρυνθήκαμε”.
Με την Ματούλα γνωρίστηκαν όταν εκείνη ήταν 13 χρονών και ο Ανδρέας Μπάρκουλης έκανε γυρίσματα κοντά στο σπίτι της. Ήταν ο πρώτος άντρας που μπήκε στην ζωή της.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης έκανε ακόμη δυο γάμους. Έναν με άδοξο τέλος και έναν ακόμη το 2001 (παντρεύτηκαν με θρησκευτικό γάμο) με την Μαρία, τη γυναίκα που τον στήριξε τα τελευταία χρόνια. Με την Μαρία έχουν αποκτήσει και ένα γιο, ενώ ο ηθοποιός έχει και δυο ακόμη παιδιά εκτός γάμου.
Η τελευταία επιθυμία Aνδρέα Μπάρκουλη
Η σύζυγος του Aνδρέα Μπάρκουλη, Μαίρη μίλησε στην εκπομπή Αποκαλυπτικά το 2017 για τις τελευταίες στιγμές του αείμνηστου ηθοποιού, αλλά και την τελευταία επιθυμία του πριν φύγει από τη ζωή έχοντας πει:
Άνοιξε τα μάτια κάποια στιγμή, τους έδιωξε όλους από το δωμάτιο και μείναμε οι δυο τους. Του λέω “τι θες; θες κάτι να μου πεις;” και μου λέει “Μαρία θέλω να κάνουμε έρωτα, ξάπλωσε δίπλα μου να σε αγγίξω. Του λέω Αντρέα δεν γίνεται γιατί αναπνευστικά δεν είσαι καλά δεν κάνει. Εκεί κατάλαβα ότι θα έφευγε. Πάω στο σπίτι να μαγειρέψω κάτι στο Νίκο. Με το που έφυγα εγώ άρχισε να παρουσιάζει επιδείνωση. Με παίρνει ο γιατρός τηλέφωνο, μου λέει “Που είσαι Μαρία; Έλα γρήγορα.” Με το που φτάνω στο νοσοκομείο, μου λένε “έφυγε.
Μπήκα μέσα και έτσι όπως τον είδα ακούνητο λέω “Μπα, θα ξανασυνέλθει, θα μιλήσει. Έπεσα κάτω, κατέρρευσα, άρχισα να τον φωνάζω, να του λέω “Γιατί έφυγες, εγώ δεν κουράστηκα να σε φροντίζω, κι άλλα τόσα χρόνια να ζούσες εγώ πάλι εκεί θα ήμουν”. Αλλά εκείνος δεν με άκουγε. Πήρα το παιδί μου, του λέω “Νίκο ο μπαμπάς έφυγε”.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών τo 2016 έπειτα από σκληρή μάχη που έδωσε νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο “Αγία Όλγα”.Η τελευταία του σύζυγος του Ανδρέα Μπάρκκουλη, Μαίρη πόσταρε το 2017 ένα συγκινητικό μήνυμα στο facebook και αποκάλυψε τις τελευταίες ώρες του αγαπημένου της.
“23/8/2016…Γύρω στις .11.30 π.μ ευδιάθετος τραγουδάς στο γιατρό σου Γιάννη Ιωαννίδη το συγκεκριμένο τραγούδι που είχες ζητήσει το προηγούμενο βράδυ να στο πει η Ρένα η Κουμιώτη που είχε έρθει να σε επισκεφτεί για άλλη μία φορά μαζί με τη Μάρω τη Μπουρδάκου… σε κάνουμε μπάνιο με τον Ανδρέα το νοσοκόμο ενώ ζητάς επίμονα εξιτήριο…. δύο ώρες μετά η ψυχή σου πέταξε ελεύθερη μακριά μας…
Ο Θόδωρος Μορίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1903 στην Κύπρο και πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου του 2003 σε ηλικία 100 ετών. Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Τζόλυς Γαρμπή.
Γεννημένος το 1903 στη Λεμεσό της Κύπρου, ο Θόδωρος Μορίδης πρωτοεμφανίστηκε το 1924 με το θίασο των Βεάκη – Νέζερ στο έργο «Για την αγάπη της». Μαζί τους συμπρωταγωνίστησε και στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή κ.ά.
Με το θίασο της Κυβέλης έπαιξε στον «Άγνωστο» (1927) και την επόμενη χρονιά στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» με την Ελένη Χαλκούση, με την οποία ξανασυνεργάστηκε στα «Αρραβωνιάσματα» του Μπόγρη. Υπήρξε βασικό στέλεχος του «Λαϊκού Θεάτρου» του Βασίλη Ρώτα και το 1932 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τηΜαρίκα Κοτοπούλη –συνεχίστηκε αργότερα στο θέατρό της όπου στεγαζόταν και το Θέατρο Τέχνης–, ενώ το1936 ξεκίνησε η συνεργασία του με την κυρία Κατερίνα, στης οποίας το θίασο παρέμεινε έως το 1943, ερμηνεύοντας πολλούς σημαντικούς ρόλους σε μεγάλα έργα του παγκόσμιου δραματολογίου («Η κυρία με τις καμέλιες», «Ο έμπορος της Βενετίας», «Πολύ κακό για το τίποτα», «Έντα Γκάμπλερ», «Πυγμαλίων», «Η Κυρά της Θάλασσας», «Νόρα» κ.ά.).
Στο θίασο της Κατερίνας γνώρισε και αγάπησε και την Τζόλυ Γαρμπή, με την οποία ήταν μαζί 60 χρόνια στη σκηνή και στη ζωή. Ακολούθησαν συνεργασίες με το θίασο Μανωλίδου – Βεάκη – Παππά (1943-44) («Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας»), με τους «Ενωμένους Καλλιτέχνες» (1945-46) («Ιούλιος Καίσαρ», «Εχθροί» του Μαξίμ Γκόρκι, «Αδελφοί Καραμαζόφ», «Φον Δημητράκης» κ.ά.), με το «Θυμελικό Θίασο», με τον Μίμη Φωτόπουλο, με τον Νίκο Χατζίσκο, όπου ερμήνευσε Πολώνιο στον «Άμλετ» (1955), με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη («Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», «Ηλίθιος», «Βασίλισσα Αμαλία»), με την Αντιγόνη Βαλάκου, τηΜαίρη Αρώνη («Μαντώ Μαυρογένους»), με την Έλσα Βεργή.
Από το 1961 έως το 1983 εντάχθηκε στη δύναμη του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας δεκάδες σημαντικούς ρόλους στο αρχαίο δράμα και στο παγκόσμιο δραματολόγιο («Αίας», «Αγαμέμνων», «Τρωάδες», «Φιλοκτήτης», «Μήδεια», «Ρόσμερσχολμ», «Ο Βασιλικός», «Οι δαιμονισμένοι», «Η Τρικυμία», «Βυσσινόκηπος», «Μαρία Στιούαρτ», «Γενικός Γραμματέας» κ.ά.).
Αμέσως μετά συμμετείχε στον «Αρχιμάστορα Σόλνες», τελευταία παράσταση τουΔημήτρη Χορν. Ακολούθησαν το «Παράξενο ιντερμέτζο» με Αλεξανδράκη – Γαληνέα, «Οιδίπους επί Κολωνώ» με τον «Εμπειρικό Θίασο» του Μινωτή, συνεργασίες με τους Δάνη Κατρανίδη, Μαριέττα Ριάλδη, Γιώργο Μεσσάλα.
Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε πολλές ταινίες από το 1948 έως τη δεκαετία του 1970 («Χαμένοι άγγελοι», «Φωτεινή Σάντρη», «Η δούκισσα της Πλακεντίας», «Γκόλφω», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη», «Ηλέκτρα» – κινηματογραφημένη παράσταση από την Επίδαυρο το1961 σε σκηνοθεσία Μουζενίδη με την Άννα Συνοδινού κ.ά.), όπως και στην τηλεόραση («Αστυνομικές Ιστορίες», «Ο κήπος με τ’ αγάλματα» κ.ά.).
Πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου του 2003 σε ηλικία 100 ετών. Ο θάνατος τον βρήκε στο Αττικό Θεραπευτήριο όπου νοσηλευόταν και έγινε γνωστός στις 2 Ιανουαρίου του 2004.
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1947 και είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Δημιούργησε το χαρακτήρα του γύφτου “Ταμτάκου” στο θέατρο που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών που έπαιξε ως Ταμτάκος.
ΟΜιχάλης Μόσιος ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 στον κινηματογράφο με το έργο, “Αν ήμουν πλούσιος”. Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.
Τα πρώτα του βήματα στο ελληνικό θέατρο τα ξεκίνησε στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Κατά την περίοδο 1969 με 1972, συμμετείχε σε παραστάσεις, αρχαίων Ελλήνων, και ξένων συγγραφέων, όπως “Πλούτος” του Αριστοφάνη, “Αγαμέμνων” του Αισχύλου, “Βάτραχοι” του Αριστοφάνη, “Αντιγόνη” του Σοφοκλή, “Μάκβεθ” του Γουίλιαμ Σέξπιρ, “Φάουστ” του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, “Ένα Ονειρόδραμα” του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” του Γουίλιαμ Σέξπιρ, “Ερωτόκριτος” του Βιτσέντζου Κορνάρου, “Ο Βασιλικός” του Αντωνίου Μάτεση, “Το Ζευγάρωμα” του Γρηγόριου Ξενόπουλου, “Οι Πίθηκοι” του Γρηγόρη Βαφιά και “Γεωργάκης Ολύμπιος – Εμμανουήλ Παππάς – Οι ρίζες” των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.
ΟΜιχάλης Μόσιος και ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
Έπειτα οΜιχάλης Μόσιος κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου συμμετέχει σε διάφορες παραστάσεις.
Το 1972 συμμετέχει στην κινηματογραφική ταινία “Αν Ήμουν Πλούσιος” σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου και στην θεατρική παράσταση, ”Ριχάρδος Γ’” με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.
Την χειμερινή περίοδο 1972 με 1973 οΜιχάλης Μόσιος εμφανίζεται στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση “Τα Πατατάκια” του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση “Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο”.
Την περίοδο 1973 με 1974 συμμετέχει στην περιοδεία της παράστασης “Ο Σεΐχης Της Καβάλας” με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκιμεί και τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετέχει την περίοδο 1974 με 1975 στην παράσταση “Παπαδόπουλος και Σία” και κατά το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση “Η Χαρτοπαίχτρα”.
Στην συνέχεια αρχίζει ένας νέος κύκλος συμμετοχών του σε επιθεωρήσεις. Την χειμερινή περίοδο του 1975 με 1976, συμμετέχει στο Θέατρο Λουζιτάνια στην παράσταση “Η Απεργία” του Γιώργου Σκούρτη, ενώ την επόμενη χειμερινή περίοδο 1976-1977 στην κωμωδία “Ευτυχέστα κι άστα” στο Θέατρο Βέμπω.
Το καλοκαίρι του 1977, οΜιχάλης Μόσιος συμμετέχει στο θέατρο Παρκ στο ανέβασμα της επιθεώρησης “Πρόσκληση σε Κέφι”,, ενώ την χειμερινή περίοδο 1977 με 1978 στην επιθεώρηση “Γιουσουρούμ Ελλάς” στο Θέατρο Ακροπόλ.
Το 1977 συμμετέχει και στην δεύτερη ταινία “Η Μεγάλη Απόφαση” σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Δαδήρα.
Την χειμερινή περίοδο 1978 με 1979, συμμετέχει στο μιούζικαλ του Θεάτρου Βέμπο “Τραγούδα Θεατρίνε” με τον Τόλη Βοσκόπουλο, ενώ την καλοκαιρινή περίοδο του 1979, συμμετέχει στο Θέατρο Παρκ στην επιθεώρηση “Ω Μάμα Ελλάς- 20 Χρόνια Θεοδωράκη”.
Έπειτα, αλλάζει θεατρική στέγη για την επιθεώρηση “Το Γιουσουρούμ” που ανέβηκε την χειμερινή περίοδο 1980 με 1981 στο Θέατρο REX, παράσταση που συνεχίστηκε και την επόμενη χειμερινή περίοδο.
Την θερινή περίοδο του 1981, οΜιχάλης Μόσιος συμμετείχε στην επιθεώρηση του Θεάτρου Δελφινάριο “Πες Αλεύρι τον Νοέμβρη”, καθώς και την θερινή περίοδο του 1982 στον ίδιο χώρο στην επιθεώρηση “Τσιρκολοκατάσταση”και του 1983 στην επιθεώρηση “Μας Πρήξανε τα Ούμπαλα”.
Την χειμερινή περίοδο του 1983 με 1984, συμμετέχει στο Θέατρο Ακροπόλ στην επιθεώρηση “Όλοι τον Παίρνουν Σοβαρά”, ενώ την επόμενη χειρερινή περίοδο στην παράσταση του θεάτρου Ορφέας “Έξω η Ελλάδα Από το Κιάτο”.
Το καλοκαίρι του 1985, επιστρέφει στο Θέατρο Δελφινάριο με την παράσταση “Βαζελληνίδες, Βαζέλληνες”.
Την περίοδο του 1987 με 1988 συμμετέχει στην κωμική παράσταση του Θεάτρου Ακροπόλ “Τι Κρατάει ο Ναπολέων;”και την περιόδο του 1988 με 1989 συμμετέχει στην περιοδεία της επιθεώρησης “Φάγατε, Λιανίσατε, Τελειώσατε”.
Ακολουθούν το 1989 στο Θέατρο Δελφινάριο με το “Η Καργιολάιν Είναι Εδώ” και το 1990 στο Θέατρο Άλσος με το “Μη Μιλάς, Μη Γελάς, Θα Πεινάσει η Ελλάς”.
Το 1993, οΜιχάλης Μόσιος συμμετέχει στο Θέατρο Μινώα στην επιθεώρηση “Βλαμμένα Άχρηστα Μυαλά”, ενώ το ίδιο έτος, συμμετέχει στην περιοδεία της παράστασης “Για Την Μακεδονία Ρε Γαμώτο” που περιόδευσε στον Καναδά.
Ο Γιώργος Μοσχίδης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1931. Ο πατέρας του ήταν καπνεργάτης και η μητέρα του ήταν κόρη καπνέμπορου.
Την καριέρα του ως ηθοποιός την ξεκίνησε το 1948 με περιοδεύοντες θιάσους. Στη συνέχεια σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Θεσσαλονίκης. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση έγινε το 1952 με το Θίασο Αρώνη- Μανωλίδου στο έργο “Ρομάντζο”.
Ο Γιώργος Μοσχίδης.
Στο θέατρο συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους αθηναϊκούς θιάσους, αλλά και με το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης παίζοντας σε όλα τα είδη του θεάτρου. Διακρίθηκε σε παραστάσεις αρχαίου δράματος και αττικής κωμωδίας.
Στο σινεμά οΓιώργος Μοσχίδης ξεκίνησε το 1958 στην ταινία του Λαμπρινού “Διακοπές στην Αίγινα“.
Την ίδια χρονιά έπαιξε στο ιστορικό δράμα του Γρ. Γρηγορίου “Ο Μιμίκος και η Μαίρη”. Μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε 43 ταινίες. Μερικές από αυτές είναι οι “Κρίμα το μπόι σου(1970)”, “Τι 30, τι 40, τι 50(1972)”, “Αγάπη μου παλιόγρια(1972)”, “Τον αράπη και αν τον πλένεις(1973)”.
Σημαντική ήταν και η παρουσία στις ταινίες του ΝΕΚ και συγκεκριμένα στις ταινίες “Τα Χρώματα της ίριδας (1975)”, “Χάππυ Νταίη (1976)”, “Ρόζα (1982)”, “Ρεβάνς (1983)”, “Η Παρεξήγηση (1983)”, “Υπόγεια Διαδρομή (1983)”, “Ζωή Χαρισάμενη (1993)” κ.α.
ΟΓιώργος Μοσχίδης είχε και σημαντική συνδικαλιστική δράση καθώς συμμετείχε στους αγώνες του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και υπήρξε γενικός γραμματέας του (1975).
Είχε τιμηθεί με το Βραβείο Αιμίλιος Βεάκης για τη συνολική προσφορά του στο θέατρο, είχε αποσπάσει το Βραβείο Β” ανδρικού ρόλου στην ταινία “Χάππυ Νταίη” του Παντ. Βούλγαρη (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης – 1976), και το Βραβείο Β” ανδρικού ρόλου στην τηλεοπτική σειρά “Η αγάπη άργησε μια μέρα” (1998).
Οι μικρότεροι σε ηλικία θα τον θυμούνται από τις κωμωδίες του παλιού κλασικού Ελληνικού Κινηματογράφου πλάι σε μεγάλα ονόματα όπως ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Μάρω Κοντού, όμως ο Γιώργος Μοσχίδης άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο Θέατρο, με μια πληθώρα ερμηνειών σε εκατοντάδες παραστάσεις.
ΟΓιώργος Μοσχίδης έφυγε από τη ζωή την παραμονή των Χριστουγέννων, 24 Δεκεμβρίου του 2018, σε ηλικία 87 ετών από φυσιολογικά αίτια.
Η Μπέτυ Μοσχονά γεννήθηκε στην Πάτρα στις 7 Μαρτίου του 1927 και ήταν ηθοποιός και σύζυγος του ηθοποιού Τάκη Μηλιάδη.
Πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με τον θίασο Μίμη Κοκκίνη και καθιερώθηκε σε επιθεωρήσεις, σε διάφορους κωμικούς ρόλους (Βλάχος, Κρητικός, Νευρικιά, Γριά, Μεθυσμένη).
Συνεργάστηκε, ανάμεσα σε άλλους, με τις αδελφές Καλουτά, τον Ορέστη Μακρή, τη Σοφία Βέμπο, τη Ρένα Ντορ, τον Αλ. Λειβαδίτη, τον Κούλη Στολίγκα και τον σύζυγό της Τάκη Μηλιάδη.
Το 1966 και το 1967 έγινε θιασάρχης με τη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Βασίλη Αυλωνίτη σε ρεπερτόριο πάντα εμπορικό στο χώρο της κωμωδίας.
Την περίοδο 1968-1969 υπήρξε καλλιτεχνική διευθύντρια του θιάσου «Ασοι του γέλιου» στο θέατρο «Βέμπο».
Από το 1970 και μετά η Μπέτυ Μοσχονά συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Κώστα Καρρά, Μαίρη Χρονοπούλου, Νίκο Ρίζο, Ρένα Βλαχοπούλου, Αλίκη Βουγιουκλάκη (στην «Εύθυμη χήρα»).
Για αρκετά χρόνια παρέμεινε στο θίασο Κώστα Βουτσά.
Το κύκνειο άσμα της στο θέατρο ήταν το 1998-1999, στην κωμωδία του Χαλ Σάλγουιν «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» (στο θέατρο «Αποθήκη»).
Στον κινηματογράφο έπαιξε στην «Περιπτερού» και στην τηλεόραση, μεταξύ πολλών άλλων, στα «Επτά κακά της μοίρας μου», με το Γιώργο Κωνσταντίνου, στους «Αξιότιμους κυρίους» και στη «Μαντάμ Σουσού».
Το 2000 τιμήθηκε με το θεατρικό βραβείο Τα Παναθήναια για την συνολική προσφορά της στο θέατρο.
Η Ρίτα Μουσούρη γεννήθηκε το 1906 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1928.
Εκτός από το θέατρο και τον κινηματογράφο, η Ρίτα Μουσούρη συμμετείχε και στην τηλεόραση, σε κάποιες σειρές της εποχής όπως «Από την κλειδαρότρυπα», «Αστροφεγγιά», «Μυστικοί αρραβώνες», «Η Ταβέρνα» κ.α.
Αλλά και σε τηλεοπτικές θεατρικές παραστάσεις όπως «Πικ νικ», « Ο Βασιλικός», «Λευκές νύχτες», «Ο γάμος της Μπάρμπαρα» κ.α. Μερικές από τις κινηματογραφικές της δουλειές ήταν, «Γκόλφο», «Αντίο ζωή», «Τα νιάτα θέλουν έρωτα», «Εγωισμός», «Να ζει κανείς η να μη ζει», «Κολωνάκι διαγωγή μηδέν», «Να ζει κανείς ή να μη ζει», «Οικογένεια Χωραφά» κ.α.
Γκέλυ Μαυροπούλου, Ρίτα Μουσούρη,Σπυριδούλα Γιαννάτου στην ταινία, “Το παραστράτημα μιας αθώας” του 1959.
Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Αλέξανδρο Μυράτ. Επιμελήθηκε πολλές μεταφράσεις ξένων έργων από την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα.
Στην «βίλα των οργίων» όμως, και μαζί με πολλούς άλλους καταπληκτικούς ηθοποιούς, που δίνουν το δικό τους στίγμα όπως ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος με το ‘’Εεεπ!! Τι θα το κάνουμε εδώ αμέρικαν μπαρ??’’, η Ρίτα Μουσούρη δίνει και εκείνη το δικό της, με την φράση, “Μιλάτε μου τουλάχιστον στον Πληθυντικό, θα με υποχρεώσετε” ενσαρκώνοντας έναν ρόλο ανεπανάληπτο, μιας ξεπεσμένης μεγαλοαστής που υπενοικιάζει τη βίλα της για σεξουαλικά όργια και κλέβει κυριολεκτικά την παράσταση.
Επίσης συνεργάστηκε με πολλούς επίσης αξιόλογους ηθοποιούς όπως, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Τάκη Μηλιάδη, Μάρω Κοντού, Αλέκο Αλεξανδράκη, Μέλπω Ζαρόκωστα, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Ντίνο Ηλιόπουλο, Γιάννη Βογιατζή, Κάκια Αναλυτή κ.α.
Η Ρίτα Μουσούρη έφυγε από την ζωή στις 26 Σεπτεμβρίου 1985 σε ηλικία 79 χρονών, μόνη και εγκαταλελειμμένη, μέσα σ’ ένα δωμάτιο του Νοσοκομείου Υγεία. Στην κηδεία της που έγινε στο Νεκροταφείο της Νέα Σμύρνης, δεν παρευρέθηκε κανένας συνάδελφός της.
Είναι πολύ άσχημο, να φεύγει κάποιος απ’ την ζωή μόνος και ξεχασμένος από τους πάντες. Αυτό ισχύει για όλους μας, πόσο μάλλον για κάποιους καλλιτέχνες, οι οποίοι έδωσαν ένα σημαντικό κομμάτι από την ζωή τους, στο πώς να δώσουν σε όλους εμάς να καταλάβουμε το νόημα της αγάπης, της χαράς, της λύσης των προβλημάτων μας, την ξεγνοιασιά και τόσα άλλα μηνύματα που περνούσαν, μέσα από της θεατρικές και κινηματογραφικές τους δουλειές.
Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης είναι Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1960 στη Χαραυγή Κοζάνης.
Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης.
Αποφοίτησε το 1982 από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Μέχρι το 1990, συμμετείχε ως ηθοποιός και ιδρυτικό μέλος μικρών πειραματικών θιάσων σε έργα, Νίκου Καζαντζάκη, Ντάριο Φο, Δημήτρη Ψαθά, Λόρκα, Αριστοφάνη, Ουίλιαμ Σαίξπηρ κ.ά.
Το 1990, μαζί με άλλους ηθοποιούς και μουσικούς, δημιούργησε το σατιρικό μουσικοθεατρικό σχήμα “Άγαμοι Θύται”, στο οποίο συμμετείχε γράφοντας, παίζοντας και σκηνοθετώντας.
Από το 1988 έως το 1990 εργάστηκε ως συντάκτης στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και από το 1993 στην τηλεόραση ως σκηνοθέτης και παραγωγός.
Στο θέατρο, έχει παίξει σε έργα των Τένεσι Ουίλιαμς, Γρηγόριου Ξενόπουλου, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Άντον Τσέχωφ, Εντουάρντο Ντε Φιλίππο κ.ά.
Στην τηλεόραση, έχει πρωταγωνιστήσει σε τηλεοπτικές σειρές (Είμαστε στον αέρα, Και πάλι φίλοι κ.ά.), ενώ έχει ενσαρκώσει και τον Αστυνόμο Μπέκα στην τηλεοπτική μεταφορά των μυθιστορημάτων του Γιάννη Μαρή.
Στον κινηματογράφο, συμμετείχε σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως: Πολίτικη Κουζίνα, Μαύρο γάλα, Safe Sex, Πίσω πόρτα. Για την ταινία, Πίσω πόρτατο 2000 απέσπασε το Κρατικό Βραβείο ερμηνείας Β΄ ανδρικού ρόλου.
Γιώργος Μιχαλακόπουλος
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938.
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, το 1961.
Διετέλεσε και καθηγητής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Θεάτρου.
Υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων κατά την περίοδο 1974-1986, ενώ διατέλεσε και Αντιπρόεδρος ΚΕ.Θ.Ε.Α. (Ιθάκη – Έξοδος – Στροφή – Παρέμβαση).
Οργάνωσε στις φυλακές Κορυδαλλού με φυλακισμένους στο θεατρικό εργαστήρι το 1981. Το 1973 ίδρυσε το Θέατρο Σάτιρας και έπαιξε στα έργα: “Ω, τι κόσμος μπαμπά” (του Κώστα Μουρσελά), “Ας παίξουμε τους δολοφόνους”, “Σάκκο και Βαντζέττι”, “Συνεργός” (του Ντύρεμαντ), “Αίτηση σε γάμο”, “Βλαβερές συνέπειες του καπνού” (του Τσέχωφ).
Παιδική σκηνή «Τα παιδιά στο δάσος του Ρομπέν» (Τζόν Κρόκερ).
Σαν θεατρικός σκηνοθέτης, σκηνοθέτησε αρκετά έργα, ανάμεσα στα οποία: Τα παιδιά στο Δάσος του Ρομπέν” του Τζ. Κρόκερ, “Εκκλησιάζουσες” Θέατρο Διαδρομή, “Λυσιστράτη” Θέατρο Διαδρομή, “Ο Θάνατος του Εμποράκου” Θέατρο Διαδρομή.
Στον κινηματογράφο έπαιξε σε αρκετά έργα, κάνοντας το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1964, στη ταινία Οι Φτωχοδιάβολοι.
Μερικοί από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους του: “Ξύπνα Βασίλη” (του Δ. Ψαθά, σκηνοθεσία Δαλιανίδη) στο ρόλο του ποιητή Φανφάρα, “Ένας ιππότης για τη Βασούλα” και “Η ωραία του κουρέα” του Ντ. Δημόπουλου.
Φιλμογραφία
Οι φτωχοδιάβολοι (1964) [Χριστόφορος Τουφεξιάδης] Ο εαυτούλης μου (1964) [Αλεξίου]
Μερικές το προτιμούν χακί (1965)
5 γυναίκες για έναν άνδρα (1967) [Τάκης Δεληγιώργης]
Ο κόσμος τρελλάθηκε… (1967) [Διονύσης Φιορεντίνος]
Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968) [Θεόδωρος «Ντορής» Πλάτωνος Μπερέτας]
Η ωραία του κουρέα (1969) [Στέφανος]
Ξύπνα Βασίλη (1969) [Τιμολέων Φανφάρας]
Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι εμείς (1972) Ένα γελαστό απόγευμα (1979)
Το αίμα των αγαλμάτων (1981)
Το φράγμα (1982)
Ο γύρος του θανάτου (1983) [Μαξ Κόλμαν]
Ο κλοιός (1987) [Δημακόπουλος]
Καπετάν Μεϊντάνος (1987)
Από το μοναδικό στο πολλαπλό (1993) [αφηγητής]
Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995) [Φίλος και δημοσιογράφος]
Ο κύριος με τα γκρι (1997) [Λεωνίδας Χρύσης]
Παρά λίγο παρά πόντο παρά τρίχα (2002) [Ανδρέας]
Εγκώμιο βραδύτητας (2002) [αφηγητής]
Απόστολος και μόνος (2006)
Ο ηθοποιός Μιχάλης Μουστάκας γεννήθηκε στη Κύπρο το 1956 και είχε θείο το “μεγάλο” ηθοποιό, Σωτήρη Μουστάκα ενώ έχει ξαδέρφη την, επίσης ηθοποιό, Αλεξία Μουστάκα. Ο θείος του, του πρότεινε ν’ αλλάξει το επίθετό του, για να μην τον επισκιάζει μια ζωή το “Μουστάκας”. Έτσι στις πρώτες του δουλειές, στις ταινίες του 1982, εμφανίζεται ως Μιχάλης Βαρνάβας. Μάλιστα, έπαιξε σε σχεδόν όλες τις ταινίες όπου πρωταγωνιστούσε ο βετεράνος κωμικός ηθοποιός.
Και αυτός ήταν ο αφελής συνήθως, ο οποίος όμως με τον δικό του τρόπο και την καλοσύνη του κέρδιζε πάντα. Μετά τη χρυσή εποχή των βιντεοταινιών, επέστρεψε στη γενέτειρά του, την Κύπρο, και συγκεκριμένα στη Λεμεσό, όπου εμφανίζεται σε μεγάλες θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε τηλεοπτικά σίριαλ. Ο Μιχάλης Μουστάκας και η σύζυγος του Τατιάνα, έχουν δύο παιδία.
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος γεννήθηκε στα Εξάρχεια της Αθήνας το 1927 και ήταν ηθοποιός και ενδυματολόγος. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πήρε το δίπλωμά του ως ηθοποιός το 1951, ερμηνεύοντας σε κανονική παράσταση τον ρόλο του Οκτάβιου στην κωμωδία του Γκολντόνι «Οι Περίεργες Γυναίκες».
Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση έγινε στο Ηρώδειο, την ίδια χρονιά, με τον «Θυμελικό Θίασο» του Λίνου Καρζή, στην κωμωδία του Αριστοφάνη «Λυσιστράτη» ως κορυφαίος του χορού των γερόντων.
Αν καιέγινε ευρύτερα γνωστός από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, είχε σχεδόν πενηντάχρονη παρουσία στο θέατρο. Ξεκίνησε το 1952 (και συνέχισε ως το 1955) με τον θίασο Έλλης Λαμπέτη-Δημήτρη Χορν και Γιώργου Παππά και εμφανίστηκε σε δεκάδες θεατρικά έργα ως το 2002.
ΟΓιάννης Μιχαλόπουλος και η Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία, “Η Θεία μου η Χίπισσα”.
Να αναφέρουμε ότιο Γιάννης Μιχαλόπουλος συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους Δ.Μυράτ, Β.Διαμαντόπουλο, Μ.Αλκαίου, Λ.Κωνσταντάρα, Μ.Κοντού, Γ.Γκιωνάκη, Ν.Ρίζο, Κ.Βουτσά, Σ.Παράβα, Μ.Χρονοπούλου, Β.Τσιβιλίκα, Κ.Γιουλάκη, Κ.Δανδουλάκη και άλλους.
Από το 1966 υπήρξε συνθιασάρχης σε θεατρικά σχήματα. Ήταν κουμπάρος με τους αξέχαστους Έλλη Λαμπέτη και Δημήτρη Χορν.
Από το 1952 ως το 1962, εργάστηκε ως εκφωνητής στο, τότε, Ε.Ι.Ρ (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας).
Με το ραδιόφωνο είχε μια ξεχωριστή σχέση, καθώς πήρε μέρος και σε πολλές θεατρικές εκπομπές μετά το 1962.
Στον κινηματογράφο ο Γιάννης Μιχαλόπουλος πρωτοεμφανίστηκε το 1966 στην ταινία «Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές» που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Κωνσταντίνου, υποδυόμενος τον Τζον Πάπας. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο φιλμ «Αχ!… Και Νάμουν Άντρας».
Ως το 1986 συμμετείχε σε περίπου 20 ταινίες: «Μιας πεντάρας νιάτα» (1967), «Μια τρελή τρελή σαραντάρα» (1970), «Η θεία μου η χίπισσα» (1970), «Ο Κατεργάρης» (1971), «Ο άνθρωπος λαχείο» (1979), «Ο Σεξοκυνηγός» (1981), «Ο εραστής της πείνας» (1986) και άλλες.
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος έκανε σπουδαία καριέρα και στην τηλεόραση.
Ιδιαίτερα δημοφιλής έγινε από τις ερμηνείες του στην τηλεοπτική σειρά «Ορκιστείτε παρακαλώ» όπου ενσάρκωνε τον πρόεδρο του δικαστηρίου. Στο μόνιμο καστ της σειράς συμμετείχε και η Ελένη Φιλίνη.
Η σειρά αυτή, που αποτελούσε διασκευή δικαστηριακών ευθυμογραφημάτων του Μ. Καραμπατσάκη, ξεκίνησε το 1982, στην τότε ΥΕΝΕΔ. Συνολικά, προβλήθηκαν 90 επεισόδια, στα οποία ο Γιάννης Μιχαλόπουλος έδινε πραγματικά ρεσιτάλ με τον στομφώδη λόγο του και την προσπάθειά του να εκμαιεύσει από τους μάρτυρες τα γεγονότα.
Έπαιξε στη σειρά «Ο κύριος Συνήγορος» σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη και σκηνοθεσία του ίδιου του Γιάννη Μιχαλόπουλου, ο οποίος ερμήνευε τον ρόλο του δικηγόρου Δημοσθένη Παρλάτου.
Πρόκειται για την πρώτη κωμική σειρά της ελληνικής τηλεόρασης. Ξεκίνησε να προβάλλεται στις 2 Μαϊου του 1970. Συνολικά παίχτηκαν 256 δεκαπεντάλεπτα επεισόδια. Ίσως ήταν ο κορυφαίος, ερμηνευτικά, ρόλος για τον Γιάννη Μιχαλόπουλο, ενώ στη μνήμη των τηλεθεατών έμεινε και ο ρόλος της γραμματέως του Ισμήνης, που ενσάρκωνε η Ελένη Μαυρομάτη.
«Τα παιδιά του Ζεβεδαίου» (1973-1975) πάλι σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη και σκηνοθεσία Γιάννη Μιχαλόπουλου.
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος ενσάρκωνε τον Στάθη Ζεβεδαίο, γιο του μαυραγορίτη λαδέμπορου της Κατοχής Θωμά Ζεβεδαίου, που υποδυόταν ο σπουδαίος Δ.Νικολαϊδης. Έτσι «Τα παιδιά του Ζεβεδαίου», του Θωμά, είχαν… πατέρα, όπως έλεαν οι στίχοι του τραγουδιού που ακουγόταν στη σειρά.
«Ο Κόσμος κι ο Κοσμάς» (1973) σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά και σκηνοθεσία Γιάννη Μιχαλόπουλου, ο οποίος ενσάρκωνε τον Κοσμά.
«Οι Εργένηδες» (1991) σε σενάριο Γιάννη Σκλάβου και σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη.
Το 1966 ο Γιάννης Μιχαλόπουλος βραβεύτηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων για την προσφορά του στη νεοελληνική κωμωδία, ενώ η κόρη του αξέχαστου Δημήτρη Ψαθά, Μαρία, τον βράβευσε για τις θεατρικές ερμηνείες στα έργα του πατέρα της.
Ήταν ηθοποιός εξαιρετικά χαμηλών τόνων, σεμνός και με πλούσιο ρεπερτόριο.
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος έφυγε από τη ζωή στις 10 Ιουνίου 2016 στο νοσοκομείο ΚΑΤ της Αθήνας, σε ηλικία 89 ετών. Είχε υποβληθεί σε επέμβαση στο πόδι και λίγες ώρες μετά την ανάνηψη υπέστη ανακοπή.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος που έγινε διάσημος από τις κάλτ ταινίες των 80s, γεννήθηκε στην Μικρομάνη, ένα χωριό το οποίο απέχει 8 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα, στις 15 Ιανουαρίου του 1949. Οι γονείς του παντρεύτηκαν από έρωτα και η μητέρα του ήταν 17 χρόνια μεγαλύτερη από το πατέρα του πέθανε το 1983. Ο γνωστός ηθοποιός όταν ήταν 14 ετών, έφυγε από το σπίτι του και πήγε στην Αθήνα να ζήσει με τα αδέρφια του.
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος έχει παίξει διαφορετικούς ρόλους και σε πολλά είδη. Από τη ταινία που πήρε βραβείο, “Ιφιγένεια” του Ευριπίδη μέχρι τις γνωστές νεανικές κάλτ βιντεοταινίες του Γιάννη Δαλιανίδη, “Τα τσακάλια” και “Βασικά καλησπέρα σας“.
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος έχει κάνει πολλές επιτυχημένες εμφανίσεις στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση αλλά και σε βιντεοταινίες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ο Πάνος Μιχαλόπουλος έχει πρωταγωνιστήσει σε 15 τηλεοπτικές σειρές και σε 28 ταινίες, ανάμεσα στο 1972 και 2009. Το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το έκανε στο θρυλικό, “Λούνα Παρκ” του Γιάννη Δαλιανίδη.
Οι πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές δουλειές είναι οι εξής: “Η ώρα η καλή” (Mega), “Τα Λιονταράκια του κυρ Ηλία” (ΕΡΤ), “Για μια γυναίκα κι ένα αυτοκίνητο” (ANT1), “Τμήμα Ηθών” (ΑΝΤ1) κ.ά.
Ο γνωστός ηθοποιός έκανε το ξεκίνημα του στο θέατρο το 1978. Έπαιξε δίπλα στην Έλλη Λαμπέτη στο έργο, “Φιλουμένα Μαρτουράνο”. Η παράσταση είχε ανέβει στο θέατρο, “Σούπερ Σταρ” και την σκηνοθέτησε ο διάσημος Ιταλός σκηνοθέτης, Μάουρο Μπολονίνι.
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος απέκτησε ένα γιο τον Σωτήρη από το πρώτο του γάμο και από την ηλικία των επτά χρόνων τον μεγάλωσε μόνος. Γεννήθηκε το 1976, και η πρώτη σύζυγος του Πάνου Μιχαλόπουλου δούλευε στην Ολυμπιακή Αεροπορία και χώρισαν το 1978.
Την δεύτερη φορά ο Πάνος Μιχαλόπουλος παντρεύτηκε με την διάσημη τηλεοπτική παρουσιάστρια, Ρούλα Κορομηλά. Μόνο δύο χρόνια κράτησε ο γάμος τους από το 1988 μέχρι το 1990. Γνωστή είναι επίσης η σχέση που είχε με την ανερχόμενη τότε τραγουδίστρια Χριστίνα Φαρμάκη.
Στην κινηματογραφική ταινία, “Ένας κοντός θα μας σώσει” του 1981 εμφανίζεται ως Παύλος Μιχαλόπουλος, στην τηλεταινία γαλλικής παραγωγής, “Vaincre a Olympie” του 1977 εμφανίζεται ως Panos Migalopoulos, ενώ το βαφτιστικό του όνομα είναι Παναγιώτης Μιχαλόπουλος.
Ένα πολύ αγαπημένο και αξιόλογο τραγούδι είχε γράψει η Βέτα Μπετίνη. Πρόκειται για το κομμάτι, “Μη γυρίσεις” που ερμήνευσαν οι αδερφοί Κατσιμίχα.Η ίδια ηθοποιός...
Ο Γιώργος Κουτούζης, είναι πλέον μια από τις θρυλικές μορφές στον ελληνικό κινηματογράφο.Είναι ο λοχίας της θρυλικής, "Ευδοκίας" του Αλέξη Δαμιανού, ο οποίος μάλιστα...
