Ο Σπύρος Μπιμπίλας γεννήθηκε στον Πειραιά στις 26 Ιανουαρίου 1956 και είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και ηθοποιός φωνής. Ο πατέρας του απεβίωσε όταν ο ίδιος ήταν σε ηλικία 10 χρόνων και έτσι αναγκάστηκε να εργαστεί από τα 15 του.

Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, επειδή δεχόταν πίεση από συγγενικά πρόσωπα, που ασκούσαν επίσης το επάγγελμα του δικηγόρου. Ωστόσο, από μικρός ήθελε να γίνει ηθοποιός και έτσι σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου.Η πρώτη του θεατρική παράσταση, Η Αυλή των Θαυμάτων, έγινε με την Πειραματική Σκηνή της σχολής του στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Καριέρα

Ο Σπύρος Μπιμπίλας έπαιξε στην αμερικανική μίινι σειρά του NBC The First Olympics: Athens 1896. Το 1993 υποδύθηκε τον Γρηγόρη Μολφέδο στην τηλεοπτική σειρά της ΕΤ1, Κωστής Παλαμάς.

Έχει κάνει πολλές guest εμφανίσεις στην τηλεόραση, μερικές από τις οποίες έγιναν στις σειρές, Η Λάμψη, Καλημέρα Ζωή, Οι Μεν Και Οι Δεν, Τμήμα Ηθών, Αγνοημένοι, Κάζα ντι Μακαρόνι, Επτά Θανάσιμες Πεθερές και Λόλα.

Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου υποδύθηκε τον χασάπη Λάκη Φουρτουνάκη στο επεισόδιο Η Βεντέτα.Το 2009 έπαιξε στη σειρά Καρυωτάκης. Το 2010 πρωταγωνίστησε στον θεατρικό μονόλογο με τίλο, “Το Παγκάκι” στο θέατρο Άλεκτον.
Το 2012 έπαιξε στην παράσταση Ένας Υπηρέτης με Δύο Αφέντες. Το 2016, έκανε ξανά guest εμφάνιση στον δεύτερο κύκλο της σειράς, “Το σόι σου”, υποδυόμενος τον γκαλερίστα Μόσχο Αμπεριάδη.Το ίδιο έτος, έπαιξε στη θεατρική παράσταση Άννα Καρένινα στο Εθνικό Θέατρο.

Ο Σπύρος Μπιμπίλας έχει δώσει τη φωνή του, μεταξύ άλλων, στους χαρακτήρες: Bugs Bunny,Χαχανούλης/Γκρινιάρης/Σκουντούφλης (Στρουμφάκια), Τουίτι, Κέρμιτ ο Βάτραχος (The Muppet Show),Μεγάλος Δούκας (Σταχτοπούτα, Σταχτοπούτα ΙΙ και ΙΙΙ), Ρήγας Κούπα και Μπίλ η Σαύρα (Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων), Γουρουνάκι (Γουίνι το Αρκουδάκι), Ζάζου (Ο Βασιλιάς των Λιονταριών),Ιάγκο (Αλαντίν, Η Επιστροφή του Τζαφάρ, Ο Αλαντίν και ο Βασιλιάς των Κλεφτών), Ντόλυ (Λούκυ Λουκ), Μπισκοτούλης (Σρεκ, Σρεκ 2, Σρεκ ο Τρίτος, Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα).

Συμμετείχε με ρόλους στα: Νιλς Χόλγκερσον, Τεντέν, Τάο Τάο, Η Πεντάμορφη και το Τέρας 3: Ο μαγικός κόσμος της Μπελ, Αστερίξ, Φλίνστοουνς και άλλες.
Είναι πρόεδρος στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στον Οργανισμό Εταιρικών Θιάσων και του Οργανισμού Διονύσου.

Απόψεις

Ο Σπύρος Μπιμπίλας σε εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού, ανέφερε ότι είναι κατά του εθίμου της βάπτισης, καθώς θεωρεί ότι πρόκειται για βίαιη πράξη.Είναι άθρησκος. Είναι συμφιλιωμένος και εξοικειωμένος με την ιδέα του θανάτου, καθώς η προγιαγιά του διατηρούσε γραφείο τελετών.Στην πρωινή εκπομπή Happy Day του Alpha TV δήλωσε ότι επιθυμεί, μετά το θάνατό του, να αποτεφρωθεί.

Προσωπική ζωή

Ο Μπιμπίλας ήταν στενός φίλος με τον Χρήστο Σιμαρδάνη. Έχει δεχθεί bullying για τους gay ρόλους που έχει υποδυθεί. Σε ραδιοφωνική εκπομπή στις 12 Δεκεμβρίου του 2017, ο Γιώργος Λιάγκας χρησιμοποίησε σε τηλεφωνική φάρσα το όνομα του Μπιμπίλα και μίλησε με χυδαίο τρόπο, υπονοώντας ότι ο δεύτερος είναι ομοφυλόφιλος. Ο Μπιμπίλας τον μήνυσε και ο Λιάγκας του πλήρωσε το ποσό των 27 χιλιάδων ευρώ.

Σπύρος Μπιμπίλας: Φιλμογραφία

Κινηματογραφικές ταινίες

Βιντεοταινίες

Θεατρικές παραστάσεις

Τηλεοπτικές σειρές

Μεταγλωττίσεις

Ο Γκίκας Μπινιάρης ήταν σπουδαίος ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και λογοτέχνης.

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1915 και η καταγωγή του ήταν Υδραίϊκη. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο παίζοντας με όλους τους μεγάλους θιάσους.

Προσλήφθηκε στο θίασο του Βασιλικού Θεάτρου του οποίου και αποτέλεσε βασικό στέλεχος.
Παράλληλα έγραψε πολλά θεατρικά έργα και είχε πολλές φορές επιμεληθεί των θεατρικών παραστάσεων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς.

Στη λογοτεχνία εμφανίσθηκε με αρκετά διηγήματα που εξέδωσε σ΄ ένα τόμο με τον τίτλο, “Μαριονέττες.
Στη συνέχεια εξέδωσε το μυθιστόρημα “Το αγόρι της γελαστής χερσονήσου”.

Ο Γκίκας Μπινιάρης μιλούσε επίσης αγγλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος του Πειραιά παρά τη πλατεία Κοραή.

Ιστορική ανάμνηση έχει μείνει η εμφάνισή του στα πλαίσια εορτής ναυτικής εβδομάδας, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, στον Πειραιά, παρουσία των Βασιλέων και εκπροσώπων της κυβέρνησης με την περίφημη απαγγελία του “Ο Ματρόζος” όπου και είχε αποθεωθεί.

Έφυγε από τη ζωή το 1980 από επιδημία γρίπης και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Ανάστασης στο Κερατσίνι Πειραιά .

Φιλμογραφία

Ο Δημήτρης Μπισλάνης γεννήθηκε το 1933. Ήταν ένας αξιόλογος καρατερίστας, που δυστυχώς δεν πρόλαβε να προσφέρει όσα ήθελε και μπορούσε μέσα από την υποκριτική του δύναμη, αφού έφυγε πολύ νέος ενώ δεν είχε παιδιά.

Όταν δεν έπαιζε σε σανίδι και γυαλί, έκανε παρέα με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, έναν άνθρωπο με τον οποίο διατηρούσε αμοιβαία εκτίμηση και φιλία.

Ο Δημήτρης Μπισλάνης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Εθνικού Ωδείου. Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1961 στο έργο «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ, ενώ το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1963 στο μιούζικαλ της Φίνος Φιλμ «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο» σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Έκτοτε, οΔημήτρης Μπισλάνης ακολούθησε μια σημαντική κινηματογραφική καριέρα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους, υποδυόμενος είτε τον κακό της ταινίας, είτε τον αρχηγό σπείρας, είτε τον Μανιάτη αδερφό που θέλει να προστατέψει την αδερφή του. Ο Δημήτρης Μπισλάνης είχε γόνιμη συνεργασία με τον Νίκο Ξανθόπουλο, με τον οποίο έπαιξαν μαζί σε 8 ταινίες.

Άλλοτε βαρύμαγκας κι άλλοτε αυστηρών αρχών αδερφός, ο Δημήτρης Μπισλάνης ήταν ένας ακόμα μεγάλος καρατερίστας της εθνικής μας κινηματογραφίας.

Παρά το σύντομο της καριέρας του, μιας και έφυγε πολύ νωρίς από τη ζωή, οΔημήτρης Μπισλάνης πρόλαβε να γυρίσει καμιά ογδονταριά ταινίες σε ένα διάστημα μόλις 15 ετών! Κι αυτό γιατί τόσο το κοινό όσο και το κινηματογραφικό στερέωμα τον ήθελαν διακαώς στις παραγωγές να χαρίζει κάτι από το «βαρύ» της προσωπικότητάς του.

Ένας από τους κακούς-αρχέτυπα του πανιού πέρασε και έφυγε από δίπλα μας σαν κομήτης, πρόλαβε ωστόσο να μας χαρίσει μια ιδιαίτερη κινηματογραφική περσόνα που αναγνωρίζουμε ακόμα ως αναπόσπαστο μέλος της χρυσής παρέας του ελληνικού σινεμά.

Η χαρακτηριστική ψιλόλιγνη φιγούρα και το άγριο παρουσιαστικό του ταίριαζαν γάντι στους ρόλους που αναλάμβανε σωρηδόν, προστατεύοντας τη μικρή αδερφή ή σπέρνοντας κακό και όλεθρο στους πρωταγωνιστές.

Το 1961 οΔημήτρης Μπισλάνης έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο σανίδι και δύο χρόνια αργότερα κέρδισε τον πρώτο του ρόλο στον κινηματογράφο. Έπαιξε στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Μερικοί το προτιμούν κρύο» που ήρθε 1η εισπρακτικά, ανάμεσα σε 82 ελληνικές ταινίες της χρονιάς. Ήταν η αρχή της κινηματογραφικής του καριέρας που θα διαρκούσε 15 χρόνια.

Ξεχώρισε, υποδυόμενος τον ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου στην κωμωδία, «Η Βίλλα των Οργίων» (1964) και τον ανακριτή ασφαλείας στην ταινία, «Κοντσέρτο για Πολυβόλα» (1967). Σημαντική ήταν και η θεατρική του παρουσία σε έργα του Ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, όπως στη «Βασίλισσα Αμαλία» με τη Νόνικα Γαληνέα σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Ο Δημήτρης Μπισλάνης είχε έντονη τηλεοπτική παρουσία στα πρώτα χρόνια της κρατικής τηλεόρασης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την σειρά «Η Γειτονιά μας» το 1972. Επίσης εμφανίστηκε και στις τηλεοπτικές σειρές, «Παράξενος ταξιδιώτης» , «Κεκλεισμένων των θυρών» (1972 – ΕΙΡΤ) και «Αστυνομικές ιστορίες» .

Στην κινηματογραφική ταινία, “Φλογισμένη Σάρκα” του 1971 εμφανίζεται ως Δημ. Μπισλάνης. Στα “Land of the Minotaur” του 1976 και “Όργια σε τιμή ευκαιρίας” του 1973 εμφανίζεται ως Fernando Bislani και στο “Tango 2001” του 1973 ως Bislani.

Ο Δημήτρης Μπισλάνης μπήκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο το 1976, κατά τη διάρκεια των θεατρικών και κινηματογραφικών του υποχρεώσεων. Διακομίστηκε σε νοσοκομείο του Βερολίνου, όπου υποβλήθηκε σε αφαίρεση του ποδιού του, που είχε πάθει γάγγραινα. Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή την Πρωτομαγιά του 1977, εγκαταλείποντας πρόωρα το αγαπημένο του σανίδι και πανί. Ήταν μόλις 44 ετών.

Την εξόδιο ακολουθία του έψαλλε ο αδερφός του, ο οποίος ήταν ιερέας και ετάφη στο κοιμητήριο της Καλλιθέας. Παρόντες τότε στη κηδεία του ήταν ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και συντετριμμένος ο Μάνος Κατράκης. Είναι σίγουρο πως θα ήταν τελείως διαφορετική η καριέρα του αν δεν έφευγε τόσο νέος…

Δημήτρης Μπισλάνης: Φιλμογραφία

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Ο Γιάννης Μπέζος γεννήθηκε  στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου του 1956. Έχει συμμετάσχει σε σειρά παραστάσεων στην τηλεόραση και το θέατρο, όπου έχει καθιερωθεί κυρίως ως κωμικός, χαρίζοντας μας αξέχαστες στιγμές γέλιου. Έχει, επιπλέον, πραγματοποιήσει πέντε κινηματογραφικές εμφανίσεις.

Εκείνος που τον ανακάλυψε πρώτος ήταν ο Θύμιος Καρακατσάνης όταν ξεχώρισε το ταλέντο του κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής παράστασης στο θέατρο “Σμαρούλα”. Αρχικά, στο θέατρο συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Το όνομά του ωστόσο απέκτησε τη σημερινή του αίγλη χάρη σε μία σειρά από σημαντικές τηλεοπτικές επιτυχίες: «Οι Απαράδεκτοι» (1991-1992, 1992-1993), «Της Ελλάδος τα παιδιά» (1993-1995), «Εκείνες κι εγώ» (1996-1998), «Bίος Ανθόσπαρτος» (1998-1999), «Άκρως οικογενειακόν» (2001-2003), «Ευτυχισμένοι μαζί»(2007-2010) και «Ο γάμος της κόρης μου» (2010) και στο Κλινική Περίπτωση (2011) .

Σε πολλές από τις τηλεοπτικές σειρές στις οποίες πρωταγωνίστησε και πρωταγωνιστεί έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Μορφονιό με τον οποίο είναι και στενοί φίλοι, ενώ κάποιες από αυτές τις έχει σκηνοθετήσει ο ίδιος.

Επίσης, έχει πρωταγωνιστήσει σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις τη δεκαετία του ’80 και μεγάλες επιτυχίες αρχαίων παραστάσεων όπως οι «Βάτραχοι» και η «Λυσιστράτη».

Το Μάρτιο του 2009 έκανε πρεμιέρα στο θέατρο “Παλλάς” η θεατρική υπερπαραγωγή «Το κλουβί με τις τρελές», ένα διάσημο γαλλικό μιούζικαλ του Ζαν Πουαρέ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου και Σταμάτη Φασουλή.

Ο Γιάννης Μπέζος, επίσης διακρίνεται για τις φωνητικές του ικανότητες, τις οποίες συχνά επιδεικνύει υποδυόμενος τους ρόλους του. Σαν αποτέλεσμα πραγματοποίησε μουσικές παραστάσεις, περιοδικές συνεργασίες και δισκογραφικές συμμετοχές (σε δίσκους του Γιώργου Χατζηνάσιου, του Νότη Μαυρουδή και του Θάνου Μικρούτσικου).

Είναι παντρεμένος από το 1987 με την ηθοποιό Ναταλία Τσαλίκη, με την οποία είναι μαζί από το 1984 και έχει μοιραστεί σε διάφορες περιστάσεις τη θεατρική σκηνή και την τηλεόραση, έχουν μία κόρη, την Ηρώ Μπέζου (γενν. 1988). Σε συνέντευξή του ωστόσο, στις 18 Ιουνίου του 2012, είχε δηλώσει πως πριν την Ναταλία Τσαλίκη, είχε κάνει έναν ακόμα γάμο, από τον οποίο χώρισε και το 1987 παντρεύτηκε την Ναταλία Τσαλίκη. Επίσης έχει ανιψιά την ηθοποιό Βαλερία Κουρούπη.

Γιάννης Μπέζος: Φιλμογραφία

Ο Γιώργος Μούτσιος ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, θιασάρχης, σκηνοθέτης και ερμηνευτής κλασικού τραγουδιού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 31 Ιανουαρίου 1932.Η αγάπη του για την τέχνη φάνηκε πολύ νωρίς παρασύροντας και τις δύο αδελφές του, Σοφία και Μαρία Μουτσίου. Σπούδασε αρχικά μουσική και τραγούδι στο Ελληνικό Ωδείο, (με την Άννα Σαραντίδου) και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου.

Μόλις ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις οΓιώργος Μούτσιος συνέχισε ανώτερες σπουδές φωνητικής στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης (με την Ελίζαμπεθ Ραντό) και ακολούθως θέατρο και σκηνοθεσία στο Reinhardt Seminar.

Πρώτη του εμφάνιση στη θεατρική σκηνή την είχε κάνει σε ηλικία 19 ετών σε μια παράσταση αρχαίου δράματος “Οιδίπους Τύραννος” του Σοφοκλή με το Εθνικό Θέατρο.

Εκ της επιτυχίας που σημείωσε συμμετείχε ως μέλος του χορού και στις τρεις σεζόν 1951, 1952 και 1955, όταν το έργο ανεβάστηκε στους Δελφούς, στην Επίδαυρο και σε περιοδεία στο εξωτερικό. Επίσης με το Εθνικό Θέατρο έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ των Εθνών στο Παρίσι.

Στο ίδιο φεστιβάλ, με το Θέατρο Τέχνης οΓιώργος Μούτσιος συμμετείχε στους “Όρνιθες”, όπως επίσης και στο Φεστιβάλ Σαίξπηρ στο Λονδίνο. Συνολικά εμφανίστηκε σε 8 έργα που ανεβάστηκαν από το Εθνικό Θέατρο με τελευταίο την “Απαγωγή της Σμαράγδως” το 1955.

Σημαντικότερη απ΄ όλες στη συνέχεια θεατρικές του παραστάσεις που αποτέλεσε και σταθμό στην ανάδειξή του ήταν όταν δίδαξε και τραγούδησε σε μουσική Μ. Χατζιδάκι στους “Όρνιθες” του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν από το Θέατρο Τέχνης το 1960 που έμεινε και ιστορική, ενώ συμμετείχε και στον δίσκο του Μ. Χατζιδάκι “Κύκλος του CNS”.

Ο Γιώργος Μούτσιος στο θέατρο εργάστηκε τόσο ως ηθοποιός όσο και ως θιασάρχης, παίζοντας με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, Έλλη Λαμπέτη, Σμαρούλα Γιούλη, Τζένη Ρουσσέα κ.ά. Σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός Δέσποινα Νικολαΐδου όπου μαζί συγκρότησαν θίασο το 1977. 

Παράλληλα οΓιώργος Μούτσιος ανέπτυξε σπουδαία καριέρα και ως ηθοποιός του ελληνικού κλασικού πλέον κινηματογράφου με πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία “Ριρίκα” το 1951, σε σκηνοθεσία του Φρίξου Ηλιάδη.

Στις ταινίες που ακολούθησαν της λεγόμενης χρυσής περιόδου ο Γιώργος Μούτσιος έλαβε μέρος σε περισσότερες από 50, ερμηνεύοντας εκ του παρουσιαστικού του ρόλους αριστοκράτη, πλούσιου με καλές ή κακές προθέσεις με τόση επιτυχία που εναλλάσσονταν τα αισθήματα του κοινού από συμπαθητικού μέχρι αντιπαθητικού και αντίστροφα.

Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι συμμετοχές του στις ταινίες “Η αγνή του λιμανιού” (1952, “Θα σε κάνω Βασίλισσα” (1964), “Θανασάκης ο πολιτευόμενος” (1964), “Αχ και νά ΄μουν άντρας” (1966), “Ο κράχτης” (1966), “Τρούμπα 67” (1967), “Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί” (1967), “Μήδεια” (1968), “Ο αετός των σκλαβωμένων” (1970), “Ο δρόμος των Ηρώων” (1971), “Εσχάτη προδοσία” (1971), “Ο Αντιφασίστας” κ.ά.

Τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία του Δ. Κολλάτου “Αλέξανδρος και Αϊσέ” (2002). Επίσης είχε συμμετάσχει στην αμερικανικής παραγωγής ταινία “Ο Λέων της Σπάρτης”, όπως αποδόθηκε στην ελληνική “The 300 Spartans”, που είχε γυριστεί στην Ελλάδα το 1962, σε σκηνοθεσία του Ρούντολφ Ματέ.

Η παρουσία του σε ραδιοφωνικές κυρίως θεατρικές εκπομπές και τηλεοπτικές σειρές υπήρξαν πολλές. Μάλιστα τη σειρά “Οι Θεοί του Ολύμπου”, σατυρική παρωδία της ελληνικής μυθολογίας, που είχε προβληθεί το 1978, την είχε σκηνοθετήσει οΓιώργος Μούτσιος. Τελευταία εμφάνισή του στην τηλεόραση ήταν στη σειρά “Τα παιδιά της Νιόβης”. Σπουδαία υπήρξε επίσης η τηλεοπτική παρουσία περικοπών από την ιστορία της ελληνικής επιθεώρησης.

Τον Φεβρουάριο του 2010, σε εκδήλωση του πνευματικού κέντρου Παπάγου ο Γιώργος Μούτσιος τιμήθηκε για την συνολική προσφορά του στο θέατρο, στον κινηματογράφο και το τραγούδι.

Στην ευχαριστήρια ομιλία του οΓιώργος Μούτσιος ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ο δρόμος της ζωής δεν είναι μόνο καλός, είναι και κακοτράχαλος. Είχα μια περιπέτεια με την υγεία μου, συνεχίζω το ταξίδι μου, δεν έχω φτάσει ακόμη στην Ιθάκη. Τα “όχι” που είπα ήταν περισσότερα από τα “ναι”, αλλά πιστεύω ότι διατήρησα την αξιοπρέπειά μου. Σε δύο ανθρώπους θέλω να σταθώ: στη δασκάλα μου στη Βιέννη, η οποία μου έμαθε πώς θα ήθελα να τραγουδήσω, και στον Μάνο Χατζιδάκι, που μου έμαθε πώς έπρεπε να τραγουδήσω».

Ήταν μόνιμος κάτοικος Δήμου Αγίας Παρασκευής, στην Αθήνα.

Από το 1999 αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία αντιμετώπισε με στωικότητα και εγκαρτέρηση. «Αν τσακιστεί το δέντρο, όλοι τραβιούνται μακριά. Σπάζει και πέφτει κάτω» δήλωσε σε συνέντευξή του (Espresso 29/4/2012) για τη μοναξιά που βίωνε και την εγκατάλειψη που ένοιωθε από τους φίλους και το «σινάφι» του.

Ο Γιώργος Μούτσιος έφυγε από τη ζωή στις 17 Ιουλίου του 2012 και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Ζωγράφου. Ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Πολιτισμού Κ. Τζαβάρας, στο συλλυπητήριο μήνυμά του εξήρε την προσφορά του στη τέχνη γενικά, την πολυπραγμοσύνη του αλλά και τη σεμνότητα και το ήθος του.

Γιώργος Μούτσιος: Φιλμογραφία