Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Ο Χρήστος Νέγκας γεννήθηκε το 1936 στη Ζάκυνθο. Σπούδασε στις σχολές του Θεάτρου Τέχνης και του Κωστή Μιχαηλίδη. Την πρώτη του εμφάνιση στο σανίδι την έκανε στο θεατρικό έργο του Αλέκου Γαλανού «Κόκκινα Φανάρια», που σκηνοθέτησε το 1961 ο Αλέξης Δαμιανός και στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη, μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου. Τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο το 1979, στο θεατρικό έργο του Νίκου Τσιφόρου «Σταυροφορία».
Στη μεγάλη οθόνη πρωτοεμφανίσθηκε το 1960 στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη «Το αγρίμι». Έπαιξε συνολικά σε 36 ταινίες και διακρίθηκε, κυρίως, σε ρόλους δραματικούς. Το 1966 κράτησε ένα μικρό ρόλο στην ελληνογαλλική παραγωγή «Ο Μαιγκρέ στην πιο μεγάλη του υπόθεση» («Une balle au coeur» ο πρωτότυπος τίτλος της). Ο Χρήστος Νέγκας ασχολήθηκε και με τα κοινά των ηθοποιών. Τον Απρίλιο του 1981 εξελέγη ως ανεξάρτητος στο Δ.Σ. του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, όντας μέλος της κλαδικής των ηθοποιών της Νέας Δημοκρατίας. Παράλληλα με το κύριο επάγγελμά του διατηρούσε και διαφημιστικό γραφείο.
Ο Χρήστος Νέγκας πέθανε, ενώ κολυμπούσε στην παραλία της Αναβύσσου, στις 21 Ιουνίου 1981, σε ηλικία 45 ετών. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε καρδιακή προσβολή.
Κόρη του Χρήστου Νέγκα είναι η γνωστή ραδιοφωνική παραγωγός Αθηναΐς Νέγκα (γεν. 1974).
Ο δημοτικός θερινός κινηματογράφος της Ζακύνθου φέρει το όνομά του.
Η Πίτσα Μπουρνόζου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου του 1945 και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, μεταφράστρια και ποιήτρια.
Έδειξε από μικρή το ταλέντο της. Μαθήτρια ακόμα στο Ινστιτούτο Αγγλικών IAS, έπαιξε το ρόλο της Αμάντα στον Γυάλινο κόσμο του Τένεσι Ουίλιαμς σε παράσταση που ανέβασε ο Σταμάτης Φασουλής, μαθητής αγγλικών και εκείνος του φροντιστηρίου.
Ηταν φυσικό λοιπόν να την κερδίσει το θέατρο.
Τελείωσε τη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν με άριστα το 1968 και συμπλήρωσε τις θεατρικές της σπουδές στο London School of Dramatic Art .
Μιλούσε και μετέφραζε Αγγλικά και Γερμανικά.
Είχε πάρει μαθήματα πιάνου, βιολιού και κιθάρας.
Είχε παρακολουθήσει μαθήματα χορού/κίνησης στο City Literary Institute of London με τον Ρόναλντ Ουίλσον, στη Ζουζού Νικολούδη, στην Ερση Πίττα, στον Ντανιέλ Λομμέλ, στην Καίη Χόλντεν, κλασσικού μπαλέτου στη Σόνια Μοριάνοβα και ρυθμικής στις Emmy Speck και Μatey-Ρουσοπούλου. Εκτός από την ηθοποιία και τη μετάφραση, δίδαξε σε θεατρικές σχολές και εργαστήρια, σκηνοθέτησε, επιμελήθηκε σκηνικά και κουστούμια, έγραψε θεατρικά, ποιήματα, διηγήματα, κ.α.
Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Υδρία, Μικρή υδρία, Περίπλους, Ομπρέλα, Ρωγμές και Οδός Πανός.
Ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), της Ενωτικής Πορείας Συγγραφέων (ΕΠΟΣ), του L’Institut International du Theatre (ITI), κλπ. Είχε τιμηθεί με μετάλλιο από τον Δήμο Ελευσίνας για απαγγελία.
Στην ΕΡΤ συμμετείχε ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και μεταφράστρια, καθώς και ως παραγωγός στο ραδιόφωνο και σε παιδικές εκπομπές, αλλά κυρίως πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις του Θεάτρου της Δευτέρας.
Λίγες μέρες πριν από το θάνατό της από πνευμονία, πήρε μέρος σε μία έκθεση στην Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία με πρωτότυπα δικά της σχέδια στον υπολογιστή.
O Ερρίκος Μπριόλας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου του 1933 και ήταν ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Η οικογένειά του ήταν αυτοκινητιστές και ο Ερρίκος Μπριόλας ακολούθησε το επάγγελμα και έγινε οδηγός ταξί, μέχρι που η δεύτερη γυναίκα του (πελάτισσά του στο ταξί) τον παρότρυνε να γίνει ηθοποιός.
Έπαιξε σε πολλές ελληνικές ταινίες ρόλους «ζεν πρεμιέ» και λόγω της εμφάνισης και του ταλέντου του έγινε πολύ δημοφιλής, ιδίως μεταξύ των νεαρών κοριτσιών. Αργότερα εμφανίστηκε και στο Θέατρο. Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές, “Δέκα Λεπτά Κήρυγμα” (2000) και “Η Ώρα η Καλή” (2004). Στα χρόνια της βιντεοταινίας (1985-1990) συμμετείχε σε 19 παραγωγές.
Έφυγε από τη ζωή στις 20 Ιουνίου του 2018 μετά από σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο, κατά την οποία ήταν ιδιαίτερα καταπονημένος.
Ο Θανάσης Μυλωνάς (1938 – 4 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε το 1938. Έπαιξε σε κωμωδίες κυρίως, όπως στο «Της κακομοίρας». Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1989 σε ηλικία 51 ετών και ετάφη στο Νεκροταφείο της Άνοιξης στη Δροσιά Αττικής.
Φιλμογραφία
Η φανέλα με το 9 (1988)… Νίκος Βότσης
Η Αλίκη της σύγχρονης γενιάς (1973)
Αέρα! Αέρα! Αέρα! (1972)
Οι γενναίοι του Βορρά (1970) (στο ρόλο του James Carter)
Ο Δημήτρης Μυράτ ήταν Έλληνας διανοούμενος με ανεκτίμητη προσφορά στο ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα. Κορυφαίος ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, θιασάρχης και σκηνοθέτης με χαρισματικά υποκριτικά προσόντα, κλασική παιδεία και εξαιρετικές σπουδές. Γεννήθηκε στο Μπογιάτι, τη σημερινή Άνοιξη Αττικής στις 05 Δεκεμβρίου του 1908 και ήταν γιος των ηθοποιών Μήτσου Μυράτ και Χρυσούλας Κοτοπούλη (αδελφή της σπουδαίας Μαρίκας Κοτοπούλη). Είχε δύο ετεροθαλή αδέρφια, την ηθοποιό Μιράντα Μυράτ και τον αρχιτέκτονα και μηχανικό Αλέκο Μυράτ.
Ο Δημήτρης Μυράτ με την Τζένη Καρέζη και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.
Μεγαλωμένος μέσα σε μια καλλιτεχνική οικογένεια, στράφηκε από νωρίς στο θέατρο και την υποκριτική, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση σε πολύ μικρή ηλικία – μόλις 11 ετών – πλάι στην θεία του Μαρίκα Κοτοπούλη. Αργότερα, σπούδασε Φιλολογία στο Βερολίνο, θέατρο στην Δραματική Σχολή του Αυστριακού σκηνοθέτη Μαξ Ράϊνχαρτ, καθώς επίσης και στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1931 εντάχθηκε πάλι στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1947. Ακολούθησε μία τριετία κατά την οποία ο Δημήτρης Μυράτ ήταν πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου, ενώ από το 1951 έως το 1956 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θέατρο Κοτοπούλη – ΡΕΞ. Το 1957 ίδρυσε μαζί με την Βούλα Ζουμπουλάκη, προσωπικό θίασο τον οποίο στέγαζε, μέχρι το θάνατό του, στο θέατρο «Αθηνών», ενώ παράλληλα διετέλεσε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Διευθυντής του Ωδείου Αθηνών.
Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του έγινε το 1943 στην ταινία, «Το Δρομάκι του Παραδείσου» και το 1945 πρωταγωνίστησε στην ταινία της Φίνος Φιλμ, «Η Βίλλα με τα Νούφαρα» του Δ. Ιωαννόπουλου. Συνολικά, ο Δημήτρης Μυράτ γύρισε 25 ταινίες – 3 στη Φίνος Φιλμ – από τις οποίες ξεχωρίζουν οι ερμηνείες του στις ταινίες: «Η Δίκη των Δικαστών» στο ρόλο του Ιωάννη Καποδίστρια, «Μαρίνα» πλάι στον Λάμπρο Κωνσταντάρα και «Είμαι Αθώος» δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη.
Πρώτη του σύζυγος υπήρξε η Ελένη Ζάχου, κόρη γνωστού καπνεμπόρου, με την οποία απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο Μυράτ. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Βούλα Ζουμπουλάκη. Στην κινηματογραφική ταινία “Δολλάρια Και Όνειρα” του 1956 εμφανίζεται ως Μήτσος Μυράτ, όπως το όνομα του πατέρα του. Στην Γαλλικής και Βελγικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία, “Το Παιδί Και Το Χρυσόμαλλον Δέρας” (“Tintin Et Le Mystere De La Toison D’Or”) του 1961 εμφανίζεται ως Demetrios Myrat.
Ο Δημήτρης Μυράτ υπήρξε πολύ σημαντικός πνευματικός άνθρωπος με βαθύτατη κουλτούρα και γλωσσική παιδεία. Παρουσίασε πλούσιο συγγραφικό έργο, μεταξύ των οποίων «Η αγωγή του λόγου». Μετέφρασε πολλά από τα έργα που έπαιζε στο θέατρο, και πολλά τα σκηνοθετούσε ο ίδιος. Είχε τιμηθεί με πολλά διεθνή βραβεία όπως τον «Χρυσό Σταυρό του Αγίου Μάρκου» και το «Παράσημο Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλίας». Ο Δημήτρης Μυράτ έφυγε από τη ζωή στις 10 Ιανουαρίου του 1991, σε ηλικία 83 ετών.
Η Ρίτα Μυράτ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1911. Το βαφτιστικό της είναι Ρίτα Ταρσούλη.
Σπούδασε στις δραματικές σχολές του Εθνικό Θέατρο / National Theatre of Greece και του Ωδείο Αθηνών(Athens conservatory).
Έκανε πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1930 και στο Εθνικό Θέατρο το 1932, όπου συμμετείχε σε 54 παραστάσεις έως το 1970.
Σύζυγος του αρχιτέκτονα και μηχανικού Αλέκου Μυράτ που ήταν πρωτότοκος γιος της Κυβέλης και του Μήτσου Μυράτ. Κόρη τους η ηθοποιός Κυβέλη, γνωστότερη ως Κυβελίτσα.
Bogris Dimitris P 4da2199db2405b3d98d6b186ade24dc2 T
Με καταγωγή από τη Σαλαμίνα, ο Δημήτρης Μπόγρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1890. Από μικρός είχε καλλιτεχνικές τάσεις και ήθελε να σπουδάσει μουσική, αλλά η νοοτροπία της εποχής απαιτούσε πιο σίγουρα επαγγέλματα. Έτσι, με την παρότρυνση των γονιών του μπήκε στη σχολή Δοκίμων, αλλά μετά από τριετή φοίτηση, αποφάσισε να φύγει για το Παρίσι, όπου και σπούδασε φυσική στην Ανωτέρα Σχολή Τεχνολογίας. Η έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων και του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον ώθησε να καταταγεί στον στρατό, με αποτέλεσμα να διακόψει τις σπουδές του και να τις ολοκληρώσει μετά το τέλος των πολέμων στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ.
Διορίστηκε υπάλληλος στο Υπουργείο Βιομηχανίας. Σύντομα ωστόσο στράφηκε επαγγελματικά στη συγγραφή και τη δημοσιογραφία. Στο χώρο της λογοτεχνίας είναι γνωστός για τα θεατρικά έργα του. Πρωτοεμφανίστηκε το 1921 με το έργο Ο ιατρός Μαυρίδης , που ανέβηκε από το θίασο του Ωδείου Αθηνών σε σκηνοθεσία του Θωμά Οικονόμου στο Βασιλικό θέατρο.
Το 1924 διορίστηκε καθηγητής φυσικής σε δημόσιο γυμνάσιο της Αθήνας αλλά μετά από ένα χρόνο ξεκίνησε την εργασία του ως δημοσιογράφος στον ημερήσιο τύπο. Συνεργάστηκε με αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά, εξέδωσε το βραχύβιο περιοδικό Θρίαμβος (1938) και διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου. Παράλληλα, όμως, ήταν αφοσιωμένος στη συγγραφή του έργου του.
Το έργο του Αρραβωνιάσματα τιμήθηκε με το Κοτοπούλειο και το Αβερώφειο βραβείο (1924) και καθιερώθηκε στο χώρο του νεοελληνικού ρεπερτορίου με την παράστασή του στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Έγραψε πολλά θεατρικά έργα με σημαντικότερα: Ο ιατρός Μαυρίδης (1921), Αγάπες (1923), Το Μπουρίνι (1935), Καινούργια ζωή (1936), Φουσκοθαλασσιές (1937), Όλα θ’ αλλάξουν (1938), Σκοτεινά στον Έπαχτο (1941), Χαραυγή (1948) και πολλά άλλα. Παράλληλα με το θέατρο, ασχολήθηκε με την πεζογραφία, το σενάριο και τα ραδιοφωνικά σκετς. Ήταν ικανός τεχνίτης, ηθογράφος και ηθολόγος. Το σύνολο του έργου του τοποθετείται στο χώρο της νεοελληνικής ηθογραφικής παραγωγής.
Τα έργα του ανέβηκαν στις καλύτερες θεατρικές σκηνές (Μουσούρη, Κοτοπούλη, Α. Λαιμού, Εθνικό, κ.α.), σκηνοθετήθηκαν από τους μεγαλύτερους του είδους (Αλέξης Μινωτής, Δημήτρης Ροντήρης, Πέλος Κατσέλης, Αδαμάντιος Λεμός, Λάμπρος Κωστόπουλος, Κωστής Μιχαηλίδης, Ράια Μουζενίδου κ.α.), και ερμηνεύτηκαν από κορυφαίους ηθοποιούς όπως: Αιμίλιος Βεάκης, Βάσω Μανωλίδου, Αλέξης Μινωτής, Μάνος Κατράκης, Χριστόφορος Νέζερ, Ρίτα Μουσούρη, Έλλη Λαμπέτη κ.α. Σήμερα εξακολουθούν να παίζονται έργα του από διάφορους θιάσους, σαν εξαιρετικά και διαχρονικά ηθογραφικά έργα τέχνης.
Για τον κινηματογράφο έγραψε τρία σενάρια, με πρώτο το Τραγούδι του Χωρισμού (1939) – η πρώτη ταινία που γύρισε ο Φιλοποίμην Φίνος και μοναδική σε δική του σκηνοθεσία – Μια νύχτα χωρίς ξημέρωμα (1947) και Μπροστά στο Θεό (1953), ενώ το έργο του Φουσκοθαλασσιές μεταφέρθηκε με επιτυχία στον κινηματογράφο το 1966 από τον Ορέστη Λάσκο, με πρωταγωνιστές τη Μαίρη Αρώνη και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Για τον κινηματογράφο διασκευάστηκαν επίσης τα έργα του Προσφυγοπούλα (1938) και Το Κορίτσι του Λιμανιού .
Ο Δημήτρης Μπόγρης απεβίωσε στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου του 1964. Άφησε ένα πλούσιο θεατρικό έργο που ανεβαίνει ακόμα στις θεατρικές σκηνές. Ένα έργο που το χαρακτηρίζει η ηθογραφία, η σάτιρα και η ποιητική διάθεση, και εκφράζεται με εξαιρετικά μεστή και απλή γλώσσα. Το όνομά του φέρει σήμερα η αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχιακού Μεγάρου Σαλαμίνος.
Εργογραφία Θέατρο
Αγάπες , δραματική κωμωδία εις πράξιν. Αθήνα (1924)
Ο ιατρός Μαυρίδης , δράμα σε πράξεις τρεις. Αθήνα, Τα Παρασκήνια (1925)
Αρραβωνιάσματα , ηθογραφικό δράμα σε 3 πράξεις. Αθήνα (1925)
Η Δράκαινα , δράμα σε πράξεις τρεις. Αθήνα (1928)
Το Μπουρίνι (1935)
Καινούργια Ζωή (1936)
Φουσκοθαλασσιές , κωμωδία σε πράξεις τέσσαρες. Αθήνα, Σαλίβερος (1938)
Όλα θ’ αλλάξουν (1938)
Σκοτεινά στον Έπαχτο (1941)
Χαραυγή , σελίδα για θέατρο από την ελληνική ιστορία. Αθήνα, Σαλίβερος (1948)
Ψηλά στο Μέτωπο
Καντρίλλιες
Το Κορίτσι του Λιμανιού
Τα Σπασμένα Φτερά
Μετάφραση θεατρικού έργου
Ερωτικά τεχνάσματα (Les fausses confidences) του Πιερ Καρλέ ντε Σαμπλαίν ντε Μαριβώ.
Ο Βλάσσης Μπονάτσος (Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 1949 – 14 Οκτωβρίου 2004) ήταν ροκ τραγουδιστής, ηθοποιός και τηλεπαρουσιαστής.
Γιος δικαστικού και καθηγήτριας πιάνου με καταγωγή από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας. Έχει ένα μεγαλύτερο αδερφό τον Τάκη Μπονάτσο ο οποίος γεννήθηκε το 1944. Άρχισε την καριέρα του δημιουργώντας ένα μουσικό συγκρότημα τους Πελόμα Μποκιού απο το 1969-1972. Το όνομα του πήρε από τα αρχικά των ονομάτων των μελών του γκρουπ, όπου είχε υπογράψει τη μεγάλη επιτυχία ο «Γαρύφαλλος».
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση “Εβίτα” με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη παίζοντας το ρόλο του Τσε. Επίσης έπαιξε μαζί της και την περίοδο 1983-1984 με την παράσταση Βίκτωρ Βικτώρια.
Η σχέση τους κράτησε περίπου έξι χρόνια {Ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1982 και έληξε το Δεκέμβριο του 1987 σύμφωνα με τα περιοδικά της εποχής}. Παρουσίασε πολλά τηλεοπτικά προγράμματα όπως “Με το κλειδί στο χέρι” στην κρατική τηλεόραση, τις Κόντρες, το Βλας Μπακ, το Άλλα Κόλπα, το Με φόρα και το Πάμε για άλλα, όπου ήταν γνωστός για τις ατάκες του και τη βραχνή χροιά της φωνής του.
Ο Μπονάτσος έγινε πανελληνίως γνωστός από την επιτυχημένη σειρά του 1991 Οι Απαράδεκτοι. Το 1996 παντρεύτηκε με τη Μάρθα Κουτουμάνου (1968) – κόρη της Ελληνίδας ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη – και ένα χρόνο αργότερα το 1997 απέκτησε την κόρη του Ζένια.
Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου του 2004 σε ηλικία 55 ετών. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, ο θάνατός του οφειλόταν σε «αποφρακτική οιδηματώδη λαρυγγίτιδα».
Φιλμογραφία
Ένα Ελεύθερο Κορίτσι (1973)
Ο δράκος, πρόσωπο της ημέρας (1983)
Τηλέ-Καννίβαλοι (1987)… Δημήτρης Δημητρίου
Πατρίς-Ληστεία-Οικογένεια (1988)…Βλάσης
Ο διάβολος και το κερατό του (1989), (υποδύεται τον Άγγελο Μπουτέρη)
Δίψα (τηλεοπτική σειρά, 1990)
Ο Δραπέτης (1991)
Ο Διάβολος και η ουρά του(1991),(υποδύεται τον Άγγελο Μπουτέρη)
Οι Απαράδεκτοι (τηλεοπτική σειρά, υποδύεται τον Βλάσση)
Τα μπακούρια(1992)(τηλεοπτική σειρά,ως guest star)
Γυναίκες δηλητήριο (1993, υποδύεται τον Βλάσση)
Στον αστερισμό της γραβάτας (1993, υποδύεται το Ντίνο Αλεξίου)
Της Ελλάδος τα παιδιά (1993, ως guest σμηναγός Καραμπονάτσος)
Βίτσια γυναικών (2000)… Ρενάρ
Εκείνες κι εγώ{1996} (τηλεοπτική σειρά, ως γκεστ σταρ)
Η Μαρία Μπονέλου, γοητευτική και έμπειρη ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, αγαπημένη σύντροφος – για 40 και πλέον χρόνια – του μεγάλου ηθοποιού Σωτήρη Μουστάκα, έδωσε ένα αξιόλογο παρόν στο θέατρο και στον κινηματογράφο από το 1962 ως το 2000.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940 και σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Ηρώδειο το 1962, στο έργο «Βασιλεύς Ροδολίνος» του Ι.Α Τρωίλου με το Εθνικό Θέατρο.
Ωστόσο, η Μαρία Μπονέλου καθιερώθηκε στην επιθεώρηση, ιδιαίτερα μάλιστα σε παραστάσεις, που μαζί με τον Σωτήρη Μουστάκα, σκόρπισαν άφθονο γέλιο.
Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε πολλές ταινίες με χαρακτηριστικούς ρόλους. Με τη Φίνος Φιλμ ξεκίνησε τη συνεργασία της το 1963 και μέχρι το 1971 έπαιξε σε επτά ταινίες με πιο χαρακτηριστικές εμφανίσεις της στις: «Ένας Ιππότης για τη Βασούλα», «Αμόκ», κ.α.
Κόρη της Μαρίας Μπονέλου και του Σωτήρη Μουστάκα είναι η ηθοποιός Αλεξία Μουστάκα.
Το 2000, κατά τη διάρκεια της συμμετοχής της στην επιθεώρηση «Μιλένιουμ 2000» στο θέατρο Περοκέ, ξεκίνησαν προβλήματα χρόνιας ασθένειας, με αποτέλεσμα να σταματήσει τις επαγγελματικές της εμφανίσεις.
«Η μητέρα μου ήταν πολλά χρόνια άρρωστη (Αλτσχάιμερ) και το περίμενα, το είχα συνειδητοποιήσει», έλεγε πριν από δυο χρόνια η κόρη της και κόρη του Σωτήρη Μουστάκα, Αλεξία Μουστάκα.
Άνθρωποι κοντά στο αγαπημένο ζευγάρι, σημείωναν πως ο Σωτήρης Μουστάκας έφευγε σε περιοδεία μόνο υπό τον όρο, να επιστρέφει στην Αθήνα ανά τρεις ημέρες, για να μη μένει μόνη της η Μαρία Μπονέλου. Ως την τελευταία στιγμή της ζωής του δεν έφευγε από το πλευρό της.
Καθηλωμένη στο κρεβάτι, η Μαρία Μπονέλου δεν είχε καταφέρει να βρεθεί, ούτε στην κηδεία του πολυαγαπημένου της συζύγου. Τον Αύγουστο του 2007, μόλις τρεις μήνες μετά το χαμό του αγαπημένου της Σωτήρη Μουστάκα, έφυγε από τη ζωή και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Χαλάνδρι.
Ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης (22 Φεβρουαρίου 1944 – 31 Ιανουαρίου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου του 1944 και πέθανε εκεί στις 31 Ιανουαρίου 1999. Είχε παίξει σε πολλές ταινίες μαζί με το Σωτήρη Μουστάκα και άλλους ηθοποιούς. Είχε τον ρόλο του Δημάρχου Χαρχούδα
στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Εδώ Λιλιπούπολη»
, την εποχή που ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν Διευθυντής του κρατικού ραδιοσταθμού Τρίτο Πρόγραμμα.
Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης δούλεψε στο θέατρο για 25 και πλέον χρόνια συνεργαζόμενος με Καρέζη, Βλαχοπούλου, Χατζηχρήστο, Βέγγο κ.ά. Συνεργάστηκε για μια 8ετία με το Θέατρο Τέχνης λίγο πριν από τη Mεταπολίτευση έως το 1978. Συμμετείχε στα έργα “Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας” του Σαίξπηρ, “Κομμάτια και θρύψαλα” του Σκούρτη, “Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα” του Καμπανέλη κ.ά. Το 1980 ίδρυσε παιδική σκηνή ανεβάζοντας το έργο της γυναίκας του, Λιάνας, “Το παράξενο όνειρο του Βασίλη”. Το έργο παρουσιάστηκε στην Ελλάδα καθώς και στην ελληνική ομογένεια της Αμερικής, του Καναδά και της Ευρώπης.
Συμμετείχε σε κονηματογραφικές ταινίες και σειρές στην τηλεόραση. Υποδύθηκε τον ρόλο του “Δημάρχου Χαρχούδα” στην ραδιοφωνική Λιλιπούπολη. Παρουσίασε μεταξύ 1990-1992 την καθημερινή εκπομπή “Κάμερα αλήθεια” στο Κανάλι 29, με ρεπορτάζ από τις λαϊκές αγορές καθώς και την ραδιοφωνική εκπομπή “Μια σκελίδα σκόρδο” στο “Ράδιο Αθήνα”. Όταν ο σταθμός μετατράπηκε σε “Κανάλι 5” διώχτηκε με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί οικονομικά και ψυχικά τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Ο Σάκης Μπουλάς γεννήθηκε στο Κιλκίς στις 11 Μαρτίου του 1954 αλλά η καταγωγή του ήταν από τον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Ήταν ηθοποιός, στιχουργός, ερμηνευτής και παρουσιαστής θεαμάτων. Όταν ήταν μικρός, οι γονείς του τον παρότρυναν να γίνει δικηγόρος λόγω της άνεσης που παρουσίαζε στον λόγο, όμως αυτός επέλεξε το τραγούδι και την ηθοποιία. Παλαιότερα ήταν ιδιοκτήτης ενός καταστήματος με έπιπλα.
Το 1976 ο Σάκης Μπουλάς είχε την πρώτη του επαφή με τον κινηματογράφο, ως αφηγητής στο ιστορικό ντοκιμαντέρ του Συμεών Καπετανάκη «Αρκάδι 1866» κι ένα χρόνο αργότερα πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση, στην κωμική σειρά της ΕΡΤ «Μια υπέροχη γλωσσού», σε σκηνοθεσία Μήτσου Λυγίζου και σενάριο Δημήτρη Ψαθά. Άτομο με ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, ο Σάκης Μπουλάς διακρίθηκε κυρίως σε κωμικούς ρόλους ως ηθοποιός. Στο θέατρο δεν πρόλαβε να παίξει, γιατί, όπως έλεγε χαριτολογώντας, «θα το κάνω όταν μεγαλώσω»!
Στον κινηματογράφο ο Σάκης Μπουλάς έπαιξε σε ταινίες όπως: «Ο Δράκουλας των Εξαρχείων» (1983), «Ντελίριο» (1983), «Η Αγάπη είναι ελέφαντας» (2000), «Λουκουμάδες με Μέλι» (2004) και «Ηθικόν Ακμαιότατον» (2005). Στην τηλεόραση αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το μεγάλο κοινό για τις ερμηνείες του σε τηλεοπτικές σειρές, όπως: «Κουφώματα» (ΕΡΤ, 1988), «Δέκα λεπτά κήρυγμα» (Mega, 2000), «Σαββατογεννημένες» (Mega, 2003) και «Πενήντα – Πενήντα» (Mega, 2005). Διακρίθηκε, επίσης, στην παρουσίαση τηλεπαιγνιδιών στη χρυσή εποχή τους, τη δεκαετία του ‘90 («Κάνε ό,τι Κάνω», «Πάρτα Όλα»).
Ο Σάκης Μπουλάς ήταν παράλληλα και τραγουδιστής, συμμετέχοντας σε πολλούς δίσκους όπως στους “Ανεπίδοτα Γράμματα” του Μιχάλη Γρηγορίου με την Αφροδίτη Μάνου, “Καντάτα για την Μακρόνησο” – Θ.Μικρούτσικου, “Λουκιανού διάλογοι” – Μ. Πλέσσα, “Αχαρνής” του Δ. Σαββόπουλου κ.α . Είχε συνεργαστεί πάνω από 12 χρόνια με τον Θάνο Μικρούτσικο και κατ’ αυτή την περίοδο ταξίδεψε σε διάφορες χώρες όπως Αυστρία, Γερμανία, Αγγλία, Σκωτία, Βέλγιο και Κύπρο.
Ο Σάκης Μπουλάς υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του πρώτου “Μουσικού καφενείου” με το όνομα Σούσουρο μαζί με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Νικόλα Άσιμο, Θάνο Αδριανό και Περικλή Χαρβά, όπου για πρώτη φορά συνδυάστηκε μουσική με θέατρο και διάφορα χάπενιγκς. Παρόμοια δουλειά έγινε αργότερα στο “Αχ Μαρία”, όπου και πάλι υπήρξε ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Ζουγανέλη κ.ά. Είχε τραγουδήσει σε πολλές μουσικές σκηνές και συναυλίες συνεργαζόμενος χρόνια με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Ζουγανέλη, Τάνια Τσανακλίδου, Βλάση Μπονάτσο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Δημήτρη Σταρόβα κ.ά. αλλά και με τον Διονύση Σαββόπουλο.
Ως στιχουργός είχε κάνει μεγάλη καριέρα καθώς συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες. Είχε γράψει στίχους για τραγούδια του Γιάννη Ζουγανέλη, του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα κ.α και σε πολλά τραγούδια που είχε ερμηνεύσει ο ίδιος.
Λάτρης του «ωραίου φύλου», ο Σάκης Μπουλάς δήλωνε κατ’ επανάληψη ότι δεν έκανε για σύζυγος, καθώς θεωρούσε τον εαυτό του «γεννημένο εργένη». Αν και ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας δύο φορές, οι γάμοι του κατέληξαν σε διαζύγια.
Τα τελευταία χρόνια ο Σάκης Μπουλάς αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με τον καρκίνο, αλλά δεν το έβαζε κάτω. Μέχρι και λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του εμφανιζόταν στην «Ακτή Πειραιώς», συμμετέχοντας στη μουσική παράσταση «ΓκαΓκαΝτίν: Οι γενναίοι της νύχτας», πλάι στους Διονύση Σαββόπουλο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και Γιάννη Ζουγανέλη.
Διέκοψε τις εμφανίσεις του, όταν η υγεία του επιδεινώθηκε. Εισήχθη στο νοσοκομείο «Υγεία», όπου άφησε την τελευταία του πνοή στις 21 Φεβρουαρίου του 2014. Ο θάνατός του προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση. Το ιατρικό ανακοινωθέν που εξέδωσε το νοσοκομείο «Υγεία» αναφέρει ότι “O Aθανάσιος Μπουλάς απεβίωσε σήμερα Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014 στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Ο χαρισματικός καλλιτέχνης καθ’ όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του επέδειξε γενναιότητα και αξιοπρέπεια.” Στην κηδεία του παρέστησαν πολλές προσωπικότητες της ηθοποιίας, της μουσικής σκηνής αλλά και απλός κόσμος.
Η Γκόλφω Μπίνη γεννήθηκε το 1904 και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, κόρη των ηθοποιών Σωτήρη και Ασπασίας Μπίνη και δεύτερη σύζυγος του Νικήτα Πλατή.
Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Σωτήρη ο οποίος πέθανε αλλά και δύο εγγόνια, τον Δημήτρη και την Ιωάννα.
Δυο χαρακτηριστικοί ρόλοι της ήταν στην ταινία, “Η Αλίκη Δικτάτωρ” στο ρόλο της ηλικιωμένης υπηρέτριας του τρελονονού της Αλίκης Βουγιουκλάκη και στην “Αρχόντισσα κι ο αλήτης” στο ρόλο της ηλικιωμένης που φιλοξενεί την Αλίκη στο σπίτι της.
Ο Μιχάλης Μεταξάς είναι σπουδαίος και πολύ όμορφος χορευτής και χορογράφος. Ξεκίνησε ως αθλητής της πυγμαχίας.Σπούδασε κλασσικό χορό στη μεγάλη δασκάλα Ελβετίδα Myriam Swayze...
