25.2 C
Athens
Τετάρτη, 20 Μαΐου, 2026

Λαυρέντης Διανέλλος: Η ψυχή του ελληνικού κινηματογράφου

Υπάρχουν ονόματα που δεν χρειάζονται φανφάρες για...

Βαγγέλης Βουλγαρίδης: Ο ευγενικός ζεν πρεμιέ

Τις περισσότερες φορές, ήταν εκείνοι οι δευτεραγωνιστές...
spot_imgspot_img
Blog Σελίδα 106

Σαπφώ Νοταρά 1907-1985

Η Σαπφώ Νοταρά γεννήθηκε στην Βήσσανη Ιωαννίνων το 1907. Το πραγματικό της επώνυμο ήταν Χανδάνου.

Γυναίκα καλλιεργημένη και πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μοναδική στο είδος της, η Σαπφώ Νοταρά παραμένει η αγαπημένη «αγριοφωνάρα» του Ελληνικού Κινηματογράφου. Συνυφασμένη με ρόλους φωνακλούς, γκρινιάρας μα και καλόψυχης υπηρέτριας ή μητέρας, με χαρακτηριστικά δυνατή και βραχνή φωνή, άφησε εποχή με τις ερμηνείες της και τις αξέχαστες ατάκες της.
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και από πολύ μικρή έκανε χορό και μπαλέτο.

Σαπφώ Νοταρά

Η Σαπφώ Νοταρά ήταν από τις λίγες γυναίκες της εποχής της με πανεπιστημιακή μόρφωση (Βιομηχναική Σχολή), ωστόσο, εγκατέλειψε τη δουλειά της στην Τράπεζα και βγήκε στο Θέατρο. Το καλλιτεχνικό επώνυμο Νοταρά, το δανείστηκε από το δρόμο που βρισκόταν η Δραματική Σχολή που φοιτούσε.

Ξεκίνησε την θεατρική της πορεία συνεγαζόμενη με τους μεγαλύτερους Αθηναϊκούς θιάσους, όπως του Χριστόφορου Νέζερ, της Κυρίας Κατερίνας και της Έλλης Λαμπέτη, και συνέχισε με το Κ.Θ.Β.Ε και με το Εθνικό Θέατρο. Συνεργάστηκε στενά και με την Μαρίκα Κοτοπούλη, την οποία αντικαθιστούσε στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο του θεάτρου – μαζί με τη Γεωργία Βασιλειάδου – όταν η Μαρίκα Κοτοπούλη ταξίδευε στο εξωτερικό.

Την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση η Σαπφώ Νοταρά την πραγματοποίησε το 1951 στην ταινία «Η Λύκαινα» της Μαρίας Πλυτά (Ανζερβός), ενώ η συνεργασία της με την Φίνος Φίλμ ξεκίνησε το 1958 με την ταινία «Η Κυρά μας η Μαμμή». Γύρισε συνολικά 31 ταινίες, με πιο ξεχωριστές εμφανίσεις στην ταινία της Φίνος Φίλμ «Η Χαρτοπαίχτρα», πλάι στην Ρένα Βλαχοπούλου, ερμηνεύοντας τον ρόλο στριμμένης μα και καλόψυχης υπηρέτριας, καθώς επίσης και στην ταινία «Αχ αυτή η Γυναίκα μου» (Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης, 1967), που έλεγε την περίφημη ατάκα «Εδώ μέσα γίνονται Σόοδομα και Γόομορα».

Τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση της ήταν το 1970 στην ταινία «Έμπαινε Μανωλιό», ενώ κύκνειο άσμα της στο θεατρικό σανίδι, αποτέλεσε η συνεργασία της με τον Μάνο Χατζιδάκι το 1981 στο έργο «Πορνογραφία». Πήρε μέρος επίσης και σε πολλές και επιτυχημένες ραδιοφωνικές παραγωγές, με τελευταία συμμετοχή της το 1981, στο έργο του Κώστα Παναγιωτόπουλου «Η Κυρία Κυριακή».

Η Σαπφώ Νοταρά, είχε το σπάνιο προσόν να δίνει χρώμα και ύλη στις λέξεις, – π.χ. «μπουρλότο» – τονίζοντας τες με τη δυνατή και βραχνή φωνή της. Ωστόσο, πέρα από τη φωνή της, είχε ευρύτερα υποκριτικά προσόντα και έντονα δυναμική παρουσία. Συνδεόταν με στενή φιλία με τον ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη και τον συγγραφέα Κώστα Ταχτσή.

Η Σαπφώ Νοταρά πέθανε εντελώς μόνη και αβοήθητη, σε διαμέρισμα που διέμενε επί της πλατείας Κουμουνδούρου, σημερινής πλατείας Ελευθερίας, στον αριθμό 22, το ενοίκιο του οποίου πλήρωνε κάποιος νέος επιχειρηματίας θαυμαστής της, που έμεινε όμως άγνωστος. Τη βρήκαν δύο ημέρες αργότερα μετά από αναζήτηση από παρακείμενο εστιατόριο που συνήθιζε να πηγαίνει. Η αστυνομία διέρρηξε την πόρτα και τη βρήκε νεκρή στις 13 Ιουνίου του 1985. Κηδεύτηκε σε στενό κύκλο στο Νεκροταφείο του Ζωγράφου παρουσία της Αλίκης Γεωργούλη και της Ντίνας Κώνστα. Οι μόνοι της απόγονοι ήταν ανίψια.

Σαπφώ Νοταρά: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
1951Η λύκαινα
1954Κυριακάτικο ξύπνημα
1956Αρπαγή της Περσεφόνης
1957Της νύχτας τα καμώματα
1958Η κυρά μας η μαμμή
1959Όταν το μίσος κυβερνά
ΈτοςΤίτλος ταινίας
1960Έγκλημα στα παρασκήνια
1960Μωρό μου
1960Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ
1960Στην Πόρτα της Κολάσεως
1961Αγάπη και θύελλα
1961Ποιά είναι η Μαργαρίτα
1961Συνοικία το Όνειρο
1962Ζήτω η τρέλλα!
1962Θρίαμβος
1962Μην Ερωτεύεσαι το Σάββατο
1962Ταξίδι
1963Ένας βλάκας με πατέντα
1963Ο διαιτητής
1963Ο τρελλάρας
1964Αν έχεις τύχη
1964Εξωτικές βιταμίνες
1964Η χαρτοπαίχτρα
19665.000 ψέμματα
1966Ο παρθένος
1967Αχ! Αυτή η Γυναίκα μου
1967Δημήτρη μου, Δημήτρη μου
1967Μίνι-Φούστα και Καράτε
1968Η θυρωρίνα
1968Το ΠΡΟ-ΠΟ και τα μπουζούκια
1970Έμπαινε Μανωλιό
1970Νάτανε το 13 νάπεφτε σε μας
1970Το παιδί της μαμάς
1981Γιάννης Τσαρούχης: Σπουδή για ένα πορτραίτο

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Advertisement

Γκιζέλα Ντάλι 1937-2010

Γκιζέλα Ντάλι

Η Γκιζέλα Ντάλι (Αδαμαντία Μαυροειδή, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Αυγούστου του 1937. Σπούδασε χορό στη σχολή Ανωμερίτη και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Σχολείου. H καταγωγή της ήταν από τα Μέγαρα και γνώρισε πολλά προβλήματα στην οικογένειά της. Στο εκκλησάκι των Μεγάρων είχε κάνει και τάμα για να τεκνοποιήσει, αλλά δεν τα κατάφερε ποτέ.

Παρότι σπούδασε από νωρίς χορό, εικαστικά και υποκριτική στις αντίστοιχες σχολές Ανωμερίτου, Καλών Τεχνών και Εθνικού Ωδείου ηΓκιζέλα Ντάλι ήταν τόσο όμορφη, καλοφτιαγμένη και προκλητική που από το 1960 άρχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, αισθηματικές κομεντί, κωμωδίες και μελό.

Γκιζέλα Ντάλι 1937-2010
Γκιζέλα Ντάλι και Βαγγέλης Βουλγαρίδης.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1960 στην κωμωδία «Ραντεβού στη Βενετία» του μετέπειτα συζύγου της Ντίμη Δαδήρα, με τον οποίο και παντρεύτηκε. Από τότε έγινε ο μέντοράς της και γύρισαν επτά ταινίες.

Είναι χαρακτηριστικός ο ρόλος της στην ταινία Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης (1963). Εκεί, στο ξεκαρδιστικό σκετς με τον Θανάση Βέγγο επίδοξο φωτογράφο, η Γκιζέλα Ντάλι ήταν η στριπτιζέζ που τον αναστάτωσε ερωτικά, σε σημείο που έπεσε λιπόθυμος όταν πέταξε όλα τα ρούχα της και εμφανίστηκε με μπικίνι.

Η Γκιζέλα Ντάλι, έπεσε «θύμα» της εξωτερικής της εμφάνισης με αποτέλεσμα να έχει πάντα ρόλους κομπάρσου ή μικρές συμμετοχές σε ταινίες, όπου πάντα υποδυόταν το ωραίο, μοιραίο και σέξι θηλυκό.

Στη συνέχεια διακρίθηκε, κυρίως, για τις συμμετοχές της σε ερωτικές ταινίες («Αμαρτωλές», «Μιρέλα, η σάρκα της ηδονής» κ.ά.) και αναδείχθηκε σε σύμβολο του σεξ τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70. Ο φακός αποτύπωσε το τέλειο σώμα της σε πολλές αποκαλυπτικές σκηνές που έκοβαν την ανάσα στον ανδρικό πληθυσμό της εποχής. Στο θέατρο εμφανίστηκε, κυρίως, σε παραστάσεις επιθεώρησης.

Μετά το χωρισμό της με τον σκηνοθέτη Ντίμη Δαδήρα, το 1976 τα αφήνει όλα πίσω της και πηγαίνει να ζήσει στο χωριό Λυώνας, τόπος της μητέρας της, στη Νάξο. Εκατόν πενήντα σπίτια ο Λυώνας, με ανθρώπινη ζωή μονάχα το καλοκαίρι. Τους χειμώνες ξεχνούσε τη γλώσσα της επικοινωνίας αλλά δεν την ένοιαζε: «Περιμένω το καλοκαίρι να ‘ρθουν οι οικογένειες, να ‘ρθουν και τα παιδιά που είναι σαν εγγόνια μου».

Το 2004 εμφανίστηκε για τελευταία φορά στη μεγάλη οθόνη, παίζοντας ένα χαρακτηριστικό ρόλο στην ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου «Τεστοστερόνη». Είχε όμως δύσκολο τέλος, χτυπήθηκε από καρκίνο. Οι φίλοι και συγγενείς της αφηγούνται ότι πάλεψε παλικαρίσια τη νόσο. Μάλιστα πρώτα χρόνια της αρρώστιας της δεν πήγαινε σε γιατρό. «Θα τον νικήσω μόνη μου τον π… τον καρκίνο» έλεγε.

Ήταν τόσο συνειδητοποιημένο άτομο ώστε όταν κάποια στιγμή διαισθάνθηκε πως το τέλος της ζωής πλησιάζει, ξεκίνησε να μαζεύει τα πράγματα της. Όπως έλεγε, δεν ήθελε να της μαζεύουν άλλοι το σπίτι της, μετά τον θάνατό της. Έξω από την πόρτα της είχε αναρτήσει την επιγραφή: «Δεν δέχομαι επισκέψεις λόγω ασθένειας».

Η ανιψιά της έχει αφηγηθεί: «Δεν σηκωνόταν από το κρεβάτι, καθηλωμένη εκεί, χωρίς να κλαίει, χωρίς να μας ενοχλεί καθόλου. Έφυγε σαν πουλί. Άγριο πουλί, όπως ήταν και η ζωή της μέσα στην απομόνωση». Η Γκιζέλα Ντάλι πέθανε στη Νάξο στις 10 Σεπτεμβρίου του 2010, σε ηλικία 73 ετών.

Ένας από τους μεγάλους έρωτες της ζωής της ήταν ο τότε sex symbol ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς.
Η Γκιζέλα Ντάλι υπήρξε σύντροφος του για μεγάλο διάστημα και όπως είχε δηλώσει: «Ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Ήταν ο ωραιότερος και πιο περιζήτητος άντρας και ήταν δικός μου. Ζήσαμε μια σχέση πάθους». Μαζί πρωταγωνίστησαν στην ταινία «Ο Παρθένος»…

Γκιζέλα Ντάλι: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
1960Ραντεβού στη Βενετία
1961Η Μπέττυ Παντρεύεται
1962Αμαρτωλές
1962Η Ελληνίδα και ο Έρωτας
1962Μη βαράτε όλοι μαζί
1962Οι τρεις σωματοφύλακες
1962Το καρπουζάκι
1962Του Κουτρούλη ο γάμος
1963Ένας βλάκας… με πατέντα!
1963Διεστραμμένοι
1963Πολυτεχνίτης κι’ Ερημοσπίτης
1963Σκάνδαλα στο νησί του έρωτα
1963Το γέλιο βγήκε απ’ τον Παράδεισο
1963Τον βρήκαμε τον Παναή
1964Όταν η μοίρα προστάζει
1964Νυχτοπερπατήματα
1964Οι επικίνδυνοι
1964Τρία κορίτσια από την Αμέρικα
1965Ου κλέψεις
1965Παίξε μπουζούκι μου γλυκό
1965Φτωχός εκατομμυριούχος
1966Ο παρθένος
1969Δάφνης και Χλόη: Οι μικροί ερασταί
1969Καυτή εκδίκηση
ΈτοςΤίτλος ταινίας
1970Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές
1970Έρωτας δίχως σύνορα
1970Όσο υπάρχει έρωτας
1970Ο λιποτάκτης
1971Ο κύκλος της ανωμαλίας
1972Κυνηγημένοι εραστές
1973Δαίμονες της βίας και του σεξ
1973Μιρέλλα, η σάρκα της ηδονής
1974Αιμιλία, η διεστραμμένη
1976Η σπηλιά της αμαρτίας
2004Τεστοστερόνη

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Advertisement

Ζανό Ντάνιας 1954-

zano ntanias
zano ntanias

Ο Ζανό Ντάνιας γεννήθηκε στο Παρίσι στις 15 Δεκεμβρίου του 1954 και είναι Έλληνας ηθοποιός.

Ζανό Ντάνιας 1954-
Ο Ζανό Ντάνιας.

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Παρακολούθησε μαθήματα παντομίμας στο Παρίσι από τον Μαρσέλ Μαρσώ.

Συμμετείχε στους θιάσους Μυράτ, Ποταμίτη, Γεωργούλη, Καρέζη,  Βουγιουκλάκη κ.ά.

Πρωταγωνίστησε σε 3 οπερέτες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής 2005-07. Πρωταγωνίστησε επίσης σε 12 βιντεοταινίες, και σε δύο ταινίες μικρού μήκους στα φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Δράμας, αντίστοιχα.

Ατάκα που έχει πει και λέγεται μέχρι και σήμερα, στην ταινία, “Καμικάζι αγάπη μου“. Θα τσοντάρουν τα αδέρφια σου να πάρουμε μηχανάκι;;;

Ζανό Ντάνιας: Εργολαβία

1981Πολίτες δεύτερης κατηγορίας
1982Ο ζιγκολό της Αθήνας
1983Καμικάζι αγάπη μου
1985Οι ατσίδες του σούπερ μάρκετ
1986Ματάκιας και βρωμόστομος
1987Γοργόνα
1987Η Νίτσα από την Ηγουμενίτσα
1987Λάκης ο σουξές
1987Ροκ πάνθηρ
1988Η φανέλα με το “9”
1988Άντζελα ο πειρασμός
1988Μπουλντόζας κι ερωτιάρης
1988Ο Θανάσης στη χώρα του Θα
1988Ο γκομενάκιας
1989Γάμος στο περιθώριο
1989Ο πρωταθλητής
1989Σούπερ λύκειο Νο 2: Τρελλές διακοπές
1989Το δίδυμο της συμφοράς
1990Θανάσης ο βομβιστής
2011Πανταχόθεν ελεύθεροι
2014Η κούκλα
ΈτοςΤίτλος ταινίας
1992Αλαντίν
1998Η Μικρή Γοργόνα
1983Κάντυ Κάντυ
1994Ο Βασιλιάς των Λιονταριών
2004Φλορισιέντα μία σύγχρονη Σταχτοπούτα
ΈτοςΤίτλος σειράς
1983Ιστορία γραμμένη με νότες
1984Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα: Δίκης οφθαλμός
1987Το καλάθι με τα λάθη
1988Βεγγαλικά
1990Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης: Ο Δράκος του Φιλοπάππου
1990Οι τρεις χάριτες: Τόπε-τόπε ο Παπαγάλος
1990Η φανέλα με το “9” (1990)
1991Και Εύθυμη και Χήρα
1991Οι απαράδεκτοι
1994Cherchez la femme
1994Η γενιά των 40
1994Τμήμα ηθών: Η επιθυμία είναι παγίδα
1995Έλλη και Άννα
1995Ψιτ sweety
1997Φρούτα εποχής
2000Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς
2013Ο προσκυνητής
2021Παρουσιαστε
Advertisement

Ντενόγιας Ραφαήλ

yyy
yyy

Ο Ραφαήλ Ντενόγιας (μερικές φορές και Ραφαέλο Ντενόγιας
, Αθήνα, 1914 ή 1911 – 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός και τενόρος.

Απέκτησε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος σε ηλικία 28 ετών. Εργάστηκε με μουσικό θίασο στην Ιταλία και είχε και δικό του θίασο. Αποτέλεσε ντουέτο με τη σύζυγό του, Λέλα Πασσαλή, η οποία ήταν ηθοποιός και σοπράνο.

Στην πρόζα και στο θέατρο συνεργάστηκε με την Κατερίνα και τον Μίμη Κοκκίνη. Ανέβασε τις οπερέτες του Σακελλαρίδη Γλυκιά Νανά
και Κόρη της αμαρτίας
.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1932 στην ταινία Ελληνική ραψωδία
. Έκτοτε έπαιξε μικρούς κυρίως ρόλους σε ταινίες, όπως Η χαρτοπαίχτρα
. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 παρουσίαζε μουσικές κωμωδίες στην Αθήνα και στην Πάτρα μαζί με τη σύζυγό του.
Ήταν φίλος και συγκάτοικος (από το 1969 ως το θάνατό του) του επίσης ηθοποιούΧρόνη Εξαρχάκου.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε μόνο μία φορά σε τηλεοπτική σειρά, στην ΕΡΤ παίζοντας στην κωμική σειρά “Μια Αθηναία στην Αθήνα”, το 1976.

Ο Ντενόγιας απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών το 1983 στη διάρκεια εγχείρισης ανοικτής καρδιάς.
Φιλμογραφία

  • Ελληνική ραψωδία
    (1932)
  • Διπλή θυσία
    (1945)
  • Της τύχης τα γραμμένα
    (1957)
  • Η Αλίκη στο Ναυτικό
    (1961)
  • Έκλαψα πικρά για σένα
    (1964)
  • Η μοδιστρούλα
    (1964)
  • Η χαρτοπαίχτρα
    (1964)……………Δικαστής Ευαγγελόπουλος
  • Κραυγή
    (1964)
  • Σε ποιον να πω τον πόνο μου
    (1964)
  • Το δόλωμα
    (1964)
  • Φτωχό μου σπουργιτάκι
    (1965)
  • Άνθρωπος για όλες τις δουλειές
    (1966)
  • Πλήγωσες την αγάπη μου
    (1966)
  • Καρδιές που ξέρουν ν’ αγαπούν
    (1967)
  • Ο αχόρταγος
    (1967)
  • Ο χαζομπαμπάς
    (1967)
  • Πειραιάς ώρα 07.30
    (1967)
  • Ο μπούφος
    (1968)
  • Ο τρελός τα ‘χει τετρακόσια
    (1968)
  • Στα σύνορα της προδοσίας
    (1968)
  • Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο
    (1968)……….Ροκάς
  • Ένας άφραγκος Ωνάσης
    (1969)………..γιατρός
  • Προκόπης ο απρόκοπος
    (1969)
  • Ο αγαθιάρης και η ατσίδα
    (1971)
  • Σέργιος και Άννα
    (1971)
  • Ο μοναχογιός μου ο αγαθιάρης
    (1973)
  • Όλοι θα ζήσουμε
    (1974)
  • Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται
    (1977)……. στρατηγός
  • Οι κυνηγοί
    (1977)

Θέατρο

  • Η γυναίκα με το βέτο
    (1950)
  • Πάμε πρίμα
    (1950)
  • Όλα τον ανήφορο
    (1951)
  • Τζώνηδες και καουμπόυ
    (1955)
  • Ραντεβού στις κάλπες
    (1966)

Τηλεόραση

  • Μια Αθηναία στην Αθήνα
    (1976, ΕΡΤ)

Ευχαριστούμε θερμά το  greekactor.blogspot.gr  για τις πληροφορίες.

Advertisement

Νέζερ Χριστόφορος

Από τους κορυφαίους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1889. Ο πατέρας ήταν επίσης ηθοποιός κι έτσι ο Χριστόφορος κόλλησε από μικρός τα μικρόβιο του θεατρίνου. Σε ηλικία 20 ετών ανέβηκε στη σκηνή, όντας εντελώς αυτοδίδακτος. Συνεργάστηκε με όλους τους σημαντικούς ηθοποιούς και θιάσους της εποχής του, σε μια καριέρα που ξεπέρασε τα 50 χρόνια.
Από το 1910 ως το 1918 συνεργάστηκε με τον θίασο της Κυβέλης, ενώ το 1921 ίδρυσε με τον Αιμίλιο Βεάκη την Καλλιτεχνική Θεατρική Εταιρεία. Με το σχήμα αυτό έπαιξε πολλούς σημαντικούς ρόλους, όπως τον Αρπαγκόν από τον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου, ρόλος που χαρακτήρισε τη θεατρική σταδιοδρομία του.

Ο Χριστόφορος Νέζερ υπήρξε από τους πρώτους ηθοποιούς που εντάχθηκαν το 1931 στο νεοσύστατο τότε Εθνικό Θέατρο. Στην πρώτη περίοδο της συνεργασίας του με την πρώτη σκηνή της χώρας διακρίθηκε στο ρόλο του Ανατολίτη στη «Βαβυλωνία» του Βυζάντιου.

Το 1935 μεταπηδά στο θίασο Αλίκης – Μουσούρη και δημιουργεί δύο ακόμη μεγάλους ρόλους: τον μασαλιώτη «Σεζάρ» του Μαρσέλ Πανιόλ και τον έλληνα μπαμπά στο έργο του Σπύρου Μελά «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται». Το 1938 επανέρχεται στο Εθνικό Θέατρο, που θα το υπηρετήσει πιστά για τα επόμενα 32 χρόνια, ερμηνεύοντας σπουδαίους ρόλους του παγκόσμιου δραματολογίου.
Από το 1957 ενσαρκώνει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και από τις 11 σωζόμενες κωμωδίες του Αριστοφάνη, συμμετέχοντας στην προσπάθεια του Αλέξη Σολωμού για την αναβίωση της Αττικής κωμωδίας. Αποθεώθηκε στους ρόλους αυτούς, τόσο στην Επίδαυρο, όσο και στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Μία από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του υπήρξε η συμμετοχή του στην Κομεντί Φρανσαίζ στο Παρίσι το 1951, όπου ερμήνευσε τον Αρπαγκόν από τον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου.

Ο Χριστόφορος Νέζερ υπήρξε ευρηματικός και ακριβής ηθοποιός χωρίς παραχωρήσεις στην ευκολία και τα εκάστοτε γούστα του κοινού. Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου του 1970.

Ευχαριστούμε θερμά το  greekactor.blogspot.gr  για τις πληροφορίες.

Advertisement

Νέζος Γιώργος

Nezos Giorgos B d3981494d1662a4f5057657eaa9782cd P
Nezos Giorgos B d3981494d1662a4f5057657eaa9782cd P

Ο Γιώργος Νέζος ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.Ηθοποιός και λογοτέχνης ο Γιώργος Νέζος ήταν μια αξιόλογη και σεμνή μορφή της πνευματικής ζωής του τόπου μας, και απόγονος των οπλαρχηγών της ελληνικής επανάστασης, Τάσου και Κωνσταντίνου Νέζου.
Γεννήθηκε στο Κουτσοπόδι Άργους το 1909,σπούδασε υποκριτική στη σχολή του Βασιλικού Θεάτρου, όπως λεγόταν τότε το Εθνικό Θέατρο, και πρωτόπαιξε σε αυτό το 1935. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με άλλους θιάσους όπως του Μάνου Κατράκη, του Λάμπρου Κωνσταντάρα, του Καρούσου και αρκετών άλλων.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1949 στην ταινία «Διαγωγή… Μηδέν!» για να παίξει ως το τέλος της καριέρας του, σε 50 περίπου κινηματογραφικές ταινίες με δεύτερους αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους.

Η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ ξεκίνησε το 1960 με την ταινία «Είμαι Αθώος» και συνεχίστηκε σε εννέα ακόμα  ταινίες ως το 1973.

Συμμετείχε επίσης σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, από το 1972 ως το 1984, και γύρισε και κάποιες βιντεοταινίες. Έγραψε πολλά βιβλία κυρίως τοπογραφικά και ιστορικά, αλλά και λογοτεχνικά, μερικά από τα οποία κυκλοφόρησαν με το ψευδώνυμο Γιώργος Ίναχος.

Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου του 1989.

Advertisement

Δημήτρης Νικολαϊδης 1922-1993

Δημήτρης Νικολαϊδης

Ταλαντούχος ηθοποιός, ο Δημήτρης Νικολαϊδης κατέχει ξεχωριστή θέση ανάμεσα στη «χρυσή φουρνιά» των ηθοποιών, που έδωσαν λάμψη στον ελληνικό κινηματογράφο τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60.

Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία το 1922 και στην εφηβεία του εγκαταστάθηκε με πολλά προβλήματα στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία, του άρεσε ο αθλητισμός και ιδιαίτερα ο στίβος. Ήταν καλός μαθητής, γι’ αυτό και ήταν ένα από τα 30 παιδιά που πέρασαν με υποτροφία στο Πειραματικό Σχολείο της Αθήνας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παράλληλα θέατρο στη Σχόλη του Καρόλου Κουν.

Το 1942 έπαιξε στο νεοσύστατο τότε Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν σε μια παράσταση με μαθητές της Σχολής. Το ουσιαστικό όμως θεατρικό ντεμπούτο του, το έκανε το 1944, στο έργο «Ο Τελευταίος Ασπροκόρακας» του Αλέξη Σολωμού.

nikolaidis

Το 1945 συνεργάστηκε για 4 χρόνια με τον θίασο της Κυρίας Κατερίνας από τον οποίον έφυγε για να συνεργαστεί με τον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη στο έργο του Αλέκου Σακελλάριου, «Δελησταύρου και Υιός».

Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με  διαφόρους θιάσους και το 1954  πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο με πρώτη «Το Κορίτσι της Γειτονιάς», δίπλα στη Σμαρούλα Γιούλη και στον Ορέστη Μακρή.

Το 1965 δοκίμασε για πρώτη φορά τις σκηνοθετικές του ικανότητες στο θέατρο με το έργο «Μιας Πεντάρας Νιάτα» των Πρεντεντέρη -Γιαλαμά που σημείωσε  επιτυχία.

Την επόμενη χρονιά  σκηνοθέτησε την περίφημη κωμωδία της Φίνος Φιλμ, «Η Γυναίκα μου Τρελλάθηκε», σε σενάριο του Νίκου Τσιφόρου, που ήταν και η μόνη σκηνοθετική του εργασία στον κινηματογράφο.

Στο θέατρο συνέχισε  να παίζει και να σκηνοθετεί με σημαντικότερες σκηνοθετικές δουλειές του, στα έργα: «Ούτε γάτα ούτε ζημιά» του Αλέκου Σακελλάριου –Γιανακόπουλου και «Αγάπη Μου Παλιόγρια» των Πολύβιου Βασιλειάδη – Λάκη Μιχαηλίδη.

Η τελευταία παράστασή του στην σκηνή ήταν το 1980 στο έργο «Οι ερωτιάρηδες» του Βάσου Ανδριανού. Συνολικά συμμετείχε σε 80 κινηματογραφικές ταινίες. Το 1963 έπαιξε και στην διεθνή παραγωγή του Ηλία Καζάν «Αμέρικα Αμέρικα». Στη μικρή οθόνη ήταν παρών και με τις δύο ιδιότητές του.

Η πιο επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά στην οποία έπαιζε δίπλα στον Λάμπρο Κωνσταντάρα ήταν «Εκείνες κι Εγώ» (1976-΄78) του Κώστα Πρετεντέρη, με τον οποίο συνεργάστηκε και στην επιτυχημένη ραδιοφωνική σειρά «Ο Θυρωρός» όπου υποδυόταν τον Μπουλντόζα.

Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Σούλη Σαμπάχ. Ο Δημήτρης Νικολαϊδης ήταν σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης. Αν και τον έχουμε συνηθίσει σε δεύτερους ρόλους, το πηγαίο ταλέντο και η έντονη παρουσία του έκλεβαν πάντα την παράσταση.

Ο Δημήτρης Νικολαϊδης έφυγε από τη ζωή στις 21 Ιανουαρίου του 1993.

Δημήτρης Νικολαϊδης: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
1954Το κορίτσι της γειτονιάς 
1955Η Δούκισσα της Πλακεντίας και ο Λήσταρχος Μπιμπίσης 
1957Δελησταύρου και υιός 
1958Μόνο για μια Νύχτα 
1958Ο μισογύνης 
1959Να Πεθερός, Να Μάλαμα! 
1959Πως περνούν οι παντρεμένοι 
ΈτοςΤίτλος ταινίας
1960Έγκλημα στα παρασκήνια 
1960Μαλάμω 
1960Νύχτες στο Μιραμάρε 
1961Tintin et le mystere de la Toison D’or 
1961Έξω οι κλέφτες! 
1961Δουλέψτε για να φάτε 
1961Ευτυχώς… τρελλάθηκα! 
1961Εφιάλτης 
1961Ζητείται ψεύτης 
1961Η Λίζα και η Άλλη 
1961Ο παλληκαράς 
1961Ποιά είναι η Μαργαρίτα 
1961Στο κατώφλι της αμαρτίας 
1961Το έξυπνο πουλί 
1962Βασιλιάς της γκάφας 
1962Δυο μάννες στο σταυρό του πόνου 
1962Ζήτω η τρέλλα! 
1962Μην Ερωτεύεσαι το Σάββατο.. 
1963Siralardaki Heyecanlar 
1963Ένας βλάκας… με πατέντα! 
1963Αθώα ή ένοχη 
1963Αφοσίωση 
1963Ο Ιππόλυτος και το βιολί του 
1963Ο Καζανόβας 
1963Ο διαιτητής 
1963Ο τρελλάρας 
1963Πολυτεχνίτης κι’ Ερημοσπίτης 
1963Το τυχερό πανταλόνι 
1963Χτυποκάρδια στο Θρανίο 
1964Έξω φτώχεια και καλή καρδιά 
1964Αν έχεις τύχη… 
1964Δις διευθυντής 
1964Δρόμος χωρίς σύνορα 
1964Η βίλλα των οργίων 
1964Η γέφυρα της ευτυχίας 
1964Θα σε κάνω βασίλισσα 
1964Ο Γιάννης τάκανε θάλασσα 
1964Ο εαυτούλης μου 
1964Προδοσία 
1964Το Δόλωμα 
ΈτοςΤίτλος ταινίας
1965An act of reprisal 
1965Είναι ένας… τρελλός τρελλός τρελλός Βέγγος 
1965Η μοίρα μιας ορφανής 
1965Κατάρα με δέρνει βαριά 
1965Πρέπει να ζήσεις αγάπη μου 
1965Υιέ μου… Υιέ μου… 
19665.000 ψέμματα
1966Δεν πουλάω την καρδιά μου 
1966Εισπράκτωρ 007
1966Η βουλευτίνα 
1966Η γυναίκα μου τρελλάθηκε 
1966Ο παπατρέχας 
1967The day the fish came out 
1967Βίβα Ρένα 
1967Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ “000”
1968Η Αγάπη μας 
1968Καπετάν φάντης μπαστούνι 
1968Μια Ιταλίδα απ’ τη Κυψέλη 
1968Ο Τρελλός τάχει 400
1968Ο μπούφος 
1968Ο τσαχπίνης 
1968Το πιο λαμπρό μπουζούκι 
1969Ξύπνα Καημένε Περικλή 
1969Ο άνθρωπος της καρπαζιάς 
1969Ο μπλοφατζής 
1969Ο παραμυθάς 
1969Ο τζαναμπέτης 
ΈτοςΤίτλος ταινίας
1970Ο παιχνιδιάρης 
1971Δώστε τα χέρια 
1971Εφοπλιστής με το ζόρι 
1971Ξένοιαστος παλαβιάρης 
1972Η Ρένα είναι όφ-σάιντ 
1980Γεύση από… Ελλάδα! 
1985Θυμήσου τον Σεπτέμβρη 
1987Ζόμπι ο σούπερ Κόπανος 
1988Γλυκειά μου Κούτση από το Χαλκούτσι 
1988Η μεγάλη των γύφτων σχολή 
1989Παγίδες 
1989Ψαρού το πρωϊ και πολύ χάι!! το βράδυ 

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Advertisement

Τέλης Νικολαΐδης

Τέλης Νικολαΐδης

Ο Τέλης Νικολαΐδης ήταν πολύ γνωστός κομπάρσος του ελληνικού κινηματογράφου.
Εργαζόταν ως κατώτερος υπάλληλος (κλητήρας) στον δήμο Πειραιώς.

Έπαιζε πολύ καλό βιολί. Στο ανφάς, ίδιος ο Γιώργος Οικονομίδης. Τον βρήκαμε σε 140 ταινίες.

Φιλμολογία

Ποια είναι η Μαργαρίτα (1961)[στο πανηγύρι]
Οι κληρονόμοι (1964)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ησαία χόρευε (1966)[επιβάτης ταξί]
Η αδελφή μου θέλει ξύλο (1966)[υπεύθυνος για πρόσληψη]
Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση (1966)[καλεσμένος στο γάμο]
Παράνομοι πόθοι (1966)[πελάτης κέντρου διασκεδάσεως]
Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Γεύση από έρωτα (1966)[στη διάλεξη]
Δοκιμασία (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Μια γυναίκα κατηγορείται (1966)[μέλος δικαστηρίου]
Τώρα που φεύγω από τη ζωή (1966)[ιδιοκτήτης κέντρου διασκέδασης]
Κατηγορώ την κοινωνία (1966)[εισαγγελέας]
Να ζει κανείς ή να μη ζει; (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης και στην επίδειξη]
Η γυναίκα μου τρελάθηκε (1966)[κάνει ”καμάκι” στο δρόμο]
Το μυστικό μιας μητέρας (1966)[υπαστυνόμος και πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Διπλοπενιές (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966)[διοικητικός υπάλληλος εργοστασίου]
Σκλάβοι της μοίρας (1966)[μπάρμαν]
Ντάμα σπαθί (1966)[μετά την επίδειξη]
Φίφης ο ακτύπητος (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ησαία χόρευε (1966)[στη στάση του λεωφορείου]
Παράνομοι πόθοι (1966)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Το σπίτι των ανέμων (1966)[Τέλης, πατέρας Γιάννας]
Το συρτάκι της αμαρτίας (1966)[καλεσμένος]
Γαμπρός από το Λονδίνο (1967)[πελάτης κέντρου διασκεδάσεως]
Βοήθεια! ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 (1967)[πελάτης εξοχικού κέντρου]
Ο σατράπης (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Πυρετός στην άσφαλτο (1967)[αστυνομικός]
Σήκω χόρεψε συρτάκι (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η παιχνιδιάρα (1967)[καλεσμένος γάμου]
Βίβα Ρένα (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967)[στον κινηματογράφο]
Η χαρτορίχτρα (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Μιας πεντάρας νιάτα (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο μόδιστρος (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)[καλεσμένος]
Καλώς ήλθε το δολάριο (1967)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Οι αντίζηλοι (1967)[γιατρός]
Αχ αυτή η γυναίκα μου (1967)[πηγαίνει στην εταιρία του Μιχαλόπουλου]
Ένα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα (1967)[πηγαίνει στο νοσοκομείο]
Ο αχόρταγος (1967)[καλεσμένος στο γάμο της Κρούσκα]
Εκείνος κι εκείνος (1967)[στην ομιλία Ανδρονίδη]
Από τα Ιεροσόλυμα με αγάπη (1967)[γιατρός]
Κοντσέρτο για πολυβόλα (1967)[μέλος δικαστηρίου και ακροατήριο δικαστηρίου]
Θύελλα στο σπίτι των ανέμων (1968)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Η λεωφόρος του μίσους (1968)[ύποπτος και ακροατήριο δικαστηρίου]
Για μια τρύπια δραχμή (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ζήσε για την αγάπη μας (1968)[καλεσμένος]
Ένα κορίτσι αλλιώτικο απ΄τ΄άλλα (1968)[έξω από το νοσοκομείο στην αρχή της ταινίας]
Η ζηλιάρα (1968)[πελάτης εστιατορίου]
Η ζωή ενός ανθρώπου (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η λεωφόρος του μίσους (1968)[ύποπτος]
Ο γίγας της Κυψέλης (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο παλιάτσος (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδσης]
Ο τυχεράκιας (1968)[υπάλληλος και πελάτης ξενοδοχείου]
Το παρελθόν μιας γυναίκας (1968)[καλεσμένος]
Το πιο λαμπρό μπουζούκι (1968)[θεατής στο μουσικό θέατρο]
Ο μπούφος (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο πιο καλός ο μαθητής (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο τρελός τά΄χει 400 (1968)[γιατρός]
Ο σατράπης (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Δόκτωρ Ζιβέγκος (1968)[μάγειρας κέντρου διασκέδασης]
Οι άντρες δεν λυγίζουν ποτέ (1968)[στην ομιλία Βόγλη και καλεσμένος στο γάμο]

Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Θα τα κάψω τα λεφτά μου (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968)[καλεσμένος]
Η μοίρα μιας γυναίκας (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Πολύ αργά για δάκρυα (1968)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο αλύγιστος (1969)[καλεσμένος]
Ξύπνα καημένε Περικλή(1969)[πελάτης κέντρου διασκεδάσεως]
Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο (1969)[θεατής στο θέατρο και μπροστά στη σκηνή και πίσω από τον Σταυρίδη]
Το λεβεντόπαιδο (1969)[στο αεροδρόμιο]
Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969)[καλεσμένος]
Η παριζιάνα (1969)[μουσικός]
Η ωραία του κουρέα (1969)[μουσικός και πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ησαία μη χορεύεις (1969)[Γεωργίου]
Ο Στρατής παραστράτησε (1969)[πελάτης κέντρου διασκεδάσεως]
Θέλω πίσω το παιδί μου (1969)[ένορκος]
Ο θαυματοποιός (1969)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Όχι (1969)[στη δεξίωση]
Ληστεία στην Αθήνα (1969)[στο ασανσέρ]
Το…θύμα (1969)[πελάτης κέντρου διασκεδάσεως]
Το ανθρωπάκι (1969)[βιολιστής]
Το στραβόξυλο (1969)[μουσικός]
Το κορίτσι του 17 (1969)[γιατρός]
Η οργή του αδικημένου (1969)[μέλος δικαστηρίου]
Ο παραμυθάς (1969)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η κόμισσα της φάμπρικας (1969)[πελάτης εστιατορίου]
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969)[”εισβάλλουν” στο σπίτι του ο Πάντζας και η Καλογεροπούλου]
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)[κληρονόμος νησιού]
Καυτή εκδίκησις (1969)[παίζει χαρτιά με τον Πρέκα]

Ένας τρελός γλεντζές (1970)[πελάτης κέντρου διασκεδάσεως]
Ένα αστείο κορίτσι(1970)[καλεσμένος]
Στη μάχη της Κρήτης (1970)[στρατιωτικός]
Να ΄τανε το 13άρι να΄πεφτε σε μας (1970)[παράγοντας ΠΡΟ-ΠΟ]
Ο τρελός της πλατείας Αγάμων (1970)[διαβάζει εφημερίδα στο δρόμο]
Ορατότης μηδέν (1970)[καλεσμένος-δίπλα στον Κούρκουλο και ταυτόχρονα πίσω από τον Γαλανό]
Η ταξιτζού (1970)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ο ξεροκέφαλος (1970) [πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η τύχη μου τρελάθηκε (1970)[καλεσμένος]
Φουκαράδες και λεφτάδες (1970)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Οι 4 άσοι (1970)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Έμπαινε Μανωλιό (1970)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Η τύχη μου τρελάθηκε (1970)[καλεσμένος]

Η θεία μου η χίπισσα (1970)[πελάτης ξενοδοχείου]
Ένας Κίτσος στα μπουζούκια (1970)[καλεσμένος στο γάμο]
Ο νάνος και οι 7 Χιονάτες (1970)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Οι γενναίοι του Βορρά (1970)[στη δεξίωση]
Το παιδί της μαμάς (1970)[καλεσμένος στο γάμο]
Εθελοντής στον έρωτα (1971)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Διακοπές στο Βιετνάμ (1971)[καλεσμένος γάμου]
Θύμιος εναντίον Τσίτσιου (1971)[στο κέντρο διασκέδασης]
Ο τρελοπενηντάρης (1971)[στο αεροδρόμιο και στην τελευταία ομιλία Κωνσταντάρα]
Δάκρυα για ένα αλήτη (1971)
Εσχάτη προδοσία (1971)[στην εκκλησία]
Αυτοί που ξέχασαν τον όρκο τους (1971)[στο νοσοκομείο]
Ο δρόμος των ηρώων (1971)[μουσικός ορχήστρας]
Επαναστάτης ποπολάρος (1971)[ευγενής]
Της ζήλειας τα καμώματα (1971)[στο αεροδρόμιο]
Ο Μανωλιός στην Ευρώπη (1971)[στο θέατρο αλλά τα πλάνα είναι από άλλη ταινία]
Μια γυναίκα, μια αγάπη, μια ζωή (1971)[κ. Σόρκας και καλεσμένος]
Δώστε τα χέρια (1971)[διευθυντής εφημερίδας]
Έρωτας και προδοσία (1972)[καλεσμένος]
Με φόβο και πάθος (1972)[ακροατήριο δικαστηρίου]

Απ΄τα αλώνια στα σαλόνια (1972)[βιολιστής-παίζει πραγματικά και επιβάτης τρένου]
Συμμορία εραστών (1972)[πελάτης ξενοδοχείου]
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα (1972)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Υβ Υβ! Ο Μανωλιός παίζει μπάλα (1972)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Το κοροιδάκι της πριγκηπέσας (1972)[καλεσμένος]
Ο μάγκας με το τρίκυκλο (1972)[καλεσμένος]
Ως την τελευταία στιγμή (1972)[χαρτοπαίκτης]
Αντάρτες των πόλεων (1972)[υπάλληλος ξενοδοχείου]
Αέρα, αέρα, αέρα (1972)[στρατιωτικός]
Ναι μεν,αλλά…(1972)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Με φόβο και πάθος (1972)[ακροατήριο δικαστηρίου]
Η αμαρτία της ομορφιάς (1972)[στα καλλιστεία]
Οι σατανάδες της νύχτας (1972)[δικαστικός]
Δουλικό αμέσου δράσεως (1972)[έξω από το θέατρο]
Ως την τελευταία στιγμή (1972)[στη χαρτοπαικτική λέσχη]
Ο αισιόδοξος (1973)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
Ένας τρελός τρελός αεροπειρατής (1973)[καλεσμένος για χαρτιά]

Advertisement

Πάνος Νικολακόπουλος 1933-

Πάνος Νικολακόπουλος

Ο Πάνος Νικολακόπουλος γεννήθηκε 1933 στους Χράνους Αρκαδίας και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Άγγελου Γιαννούλη, από όπου αποφοίτησε το 1962. Σύμφωνα με πληροφορία στο παλιό μητρώο του Σ.Ε.Η. σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Πάνος Νικολακόπουλος: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
1962Τέρμα τα δίφραγκα 
1963Ο αδελφός μου ο τροχονόμος 
1964Αν έχεις τύχη 
1964Τα δίδυμα 
1965Όχι, κύριε Τζόνσον 
1965Το πρόσωπο της ημέρας 
1965Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη 
1965Τσακισμένη από την ορφάνια 
1966Άνθρωπος για όλες τις δουλειές 
1966Αρτίστα 
1966Η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης 
1967Ο μόδιστρος 
1968Στη ζωή μαζί σου πόνεσα 
1968Τζέιν Έυρ 
1969Ησαϊα μη χορεύεις 
1969Παιδί μου, αγάπη μου 
1969Τα κορόιδα η βαλίτσα μου κι εγώ 
1969Φοβάται ο Γιάννης το θεριό 
1970Έμπαινε Μανωλιό 
1970Ένας χίπις με φιλότιμο 
1970Αριστοτέλης ο επιπόλαιος 
1970Καλάβρυτα 1821
1970Ο αχαϊρευτος 
1970Ο παιχνιδιάρης 
1971Αγάπησα μια πολυθρόνα 
1971Ο αρχιψεύταρος 
1971Τα ομορφόπαιδα 
1972Πιο τρελλός κι’ απ’ τους τρελλούς 
1973Το πιο γρήγορο μπουζούκι 
Advertisement

Νάνα Παπαδάκη

Νάνα Παπαδάκη

Η Νάνα Παπαδάκη είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Στο πρώτο έτος των σπουδών της επιλέχθηκε από τον Γιώργο Λαζάνη για να συμμετάσχει στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Στη συνέχεια συμμετείχε στον Μικρό Πρίγκηπα σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή, παρέμεινε στο δυναμικό του Θεάτρου Τέχνης και μετά την αποφοίτησή της, όπου έπαιξε στον Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ και στο Μεγάλο και Μικρό του Μπότο Στράους.

Συνεργάστηκε με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θέατρου στη Μήδεια του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Σε σκηνοθεσία Πέπης Οικονομοπούλου ερμήνευσε έναν από τους τρεις μονολόγους στο ιαπωνικό έργο Το κυνηγετικό όπλο του Γιασούσι Ινόουε.

Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος έπαιξε σε έργα των Μαριβώ,Σάρα Κέιν, Αλφρέ Ζαρρύ και Ρακίνα σε κύκλο παρουσιάσεων με υπεύθυνη τη Νικαίτη Κοντούρη, σε σκηνοθεσίες Γιάννη Παρασκευόπουλου, Νίκου Σακαλίδη και Έκτορα Λυγίζου.

papadaki nana

Δούλεψε επί σειρά ετών με τη Μίρκα Γεμεντζάκη και μελέτησε συστηματικά τη μέθοδό της πάνω στην αναπνοή και τη φωνή. Σε δική της σκηνοθεσία και διδασκαλία συμμετείχε στον Ομηρικό Ύμνο στη Δήμητρα στο Τελεστήριο της Ελευσίνας και άλλους αρχαιολογικούς χώρους, στους Θαλασσινούς Έρωτες του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ερμήνευσε το Έρως Ήρως και στις Τρωάδες του Ευριπίδη την Κασσάνδρα. Οργάνωσε και επιμελήθηκε το Αφιέρωμα στη Μίρκα Γεμεντζάκη.

Επίσης συνεργάστηκε με τον Δήμο Αβδελιώδη στον Μεγαλέξανδρο και τον Καταραμένο δράκο, με τον Σταμάτη Φασουλή στον Μπόρκμαν του Χένρικ Ίψεν και με τη Ρούλα Πατεράκη στο Μανιφέστο του Πολέμου, που βασίστηκε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου.

Σε θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις και δραματοποιημένα αναλόγια ελληνικών έργων έχει συνεργαστεί επίσης με την Ιόλη Ανδρεάδη, τη Μ. Λ. Παπαδοπούλου, τη Δήμητρα Κονδυλάκη, τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη, την Ελένη Σκότη, το Γιώργο Γιανναράκο, τον Μάνο Λαμπράκη και τη Zωή Χατζηαντωνίου, μεταξύ άλλων σε έργα Ιόλης Ανδρεάδη, Μαρίας Ευσταθιάδη, Μαρίας Γιαγιάννου, Γιάννη Παπάζογλου, Μ. Καραγάτση, Γιάννη Μαυριτσάκη, Ευθύμη Φιλίππου και Σταύρου Τσιώλη.

Συμμετείχε σε δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για την Κρατική Ιαπωνική Τηλεόραση (ΝΗΚ) όπου έπαιξε την Τροφό στα γυρίσματα για τον Ιππόλυτο σε σκηνοθεσία Eriko Umezawa στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

Είναι αριστούχος απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, συνεργάστηκε ως ηθοποιός με τη Maerz Buehne, τον πρώτο γερμανόφωνο θίασο στην Ελλάδα.

Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Σχολή Κιν/φου και Τηλεόρασης Ε. Χατζίκου, πριν στραφεί οριστικά στην υποκριτική συμμετείχε με ταινία μικρού μήκους σε δική της σκηνοθεσία στο Internationales Festival der Filmhochschulen στο Μόναχο.

Έχει εκδώσει τρία ποιητικά βιβλία. Το πιο πρόσφατο είναι το «Εncore-Γυναίκες της Οδύσσειας» (εκδ. Μελάνι, 2016), το οποίο εστιάζει στις γυναικείες μορφές του ομηρικού έπους. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, στα ισπανικά κι έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά: Ποιητική, Τα Ποιητικά, Book Press, Intellectum κ.ά.

Advertisement

Κώστας Ναός 1929-1996

Κώστας Ναός

Ο Κώστας Ναός ήταν Έλληνας ηθοποιός, με συνήθως μικρούς ρόλους στις ταινίες.

Γεννήθηκε το 1929 στη Λάρισα. Είχε μικρούς ρόλους στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και το θέατρο. Πέθανε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου του 1996, σε ηλικία μόλις 67 ετών, μοναχός και ξεχασμένος από καρκίνο. Τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί και το είχε ρίξει στο αλκόολ.Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Ζωγράφου με παρουσία 4 ηθοποιών μόνο.

Κώστας Ναός: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
1961Η Λίζα και η Άλλη 
1961Κατήφορος 
1961Ο σκληρός άντρας 
1962Κατηγορούμενος ο έρως 
1962Νόμος 4000
1962Ο Δήμος από τα Τρίκαλα 
1962Ταξίδι 
1963Aliki My Love 
1964Ένας ζόρικος δεκανέας 
1964Η χαρτοπαίχτρα 
1964Το Δόλωμα 
1965Γιατί μ’ εγκατέλειψες 
1966Ήρωες 
1969Πανικός 
1971Βίλα στην εξοχή 
1973Ο βάλτος 
1982Το Ευτυχισμένο Πρόσωπο της Λεωνόρας 
ΈτοςΤίτλος σειράςΚανάλι
1972|1972Ο άνθρωπος δίχως πρόσωπο ΕΙΡΤ
1973|1973Εφιάλτης ΕΙΡΤ
1975|1975Η Θέμις έχει… κέφια ΕΙΡΤ
1975|1975Η Θέμις έχει… νεύρα ΕΙΡΤ
1977|1977Βιογραφίες ΕΡΤ
1977|1977Μια υπέροχη γλωσσού ΕΡΤ
1981|1981Μάνα ΕΡΤ
1982|1982Ορκιστείτε παρακαλώ ΥΕΝΕΔ
1982|1982Ορκιστείτε παρακαλώ: Η αγία των τρένων ΕΡΤ2
1982|1982Ορκιστείτε παρακαλώ: Το πρόχειρο προσύμφωνο ΕΡΤ2

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Advertisement

Μαρία Ναυπλιώτου 1969-

Μαρία Ναυπλιώτου

Η Μαρία Ναυπλιώτου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου του 1969 και είναι απόφοιτη της Επαγγελματικής Σχολής Χορού της Ραλλούς Μάνου.

Με την ολοκλήρωση των σπουδών της ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα ως χορεύτρια συνεργαζόμενη με το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου (1987-1992) και με το μοντέρνο χορευτικό συγκρότημα Ανδρομέδα (1990-1992).

Από το 1992 έως το 1996 συμμετείχε στο χοροθέατρο Ροές της Σοφίας Σπυράτου. Το 1993 πρωταγωνίστησε στην ταινία μικρού μήκους της Μαρίας Ντούζα Από δω και πέρα κι αυτό αποτέλεσε την αφορμή,για να στραφεί στην υποκριτική τέχνη. Από το 1996 μέχρι και το 1998 φοίτησε στη δραματική σχολή του Γιώργου Κιμούλη στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας. Το 1996 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση συμμετέχοντας στην τηλεταινία του Αλέξανδρου Παπαηλιού, Η Νιόβη χόρευε τη ζωή της.

Την περίοδο 1998-1999 η Μαρία Ναυπλιώτου πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά, Η αίθουσα του θρόνου (σκηνοθεσία:Πηγή Δημητρακοπούλου) που βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο του Τ.Αθανασιάδη και προβλήθηκε από το κανάλι Mega.

nafpliotou1

Toν χειμώνα του ίδιου έτους η Μαρία Ναυπλιώτου πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στον ρόλο της Κάθρην Χόλλυ στην παράσταση του έργου Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι του Τένεσι Ουίλιαμς που σκηνοθέτησε για τη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ο Κοραής Δαμάτης. Το καλοκαίρι του 1999 εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε παράσταση αρχαίου δράματος ερμηνεύοντας την Αντιγόνη στις Φοίνισσες του Ευριπίδη που παρουσίασε στην Επίδαυρο και σε άλλα αρχαία θέατρα το Κ.Θ.Β.Ε. σε σκηνοθεσία του Νίκου Χουρμουζιάδη.

Από τότε η Μαρία Ναυπλιώτου συμμετέχει σε παραστάσεις που παρουσιάζονται στις δύο κρατικές σκηνές, το Εθνικό Θέατρο και το Κ.Θ.Β.Ε. στο Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών καθώς και σε ιδιωτικά θέατρα, όπως το θέατρο Ακροπόλ, το θέατρο Κάππα και το θέατρο Βρετάνια, ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου σε σκηνοθεσίες των:

Σ. Λιβαθινού- με τον οποίο συνεργάστηκε επί σειρά ετών στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού,αλλά και εκτός αυτής- Κ. Ρήγου, Μ. Μαρμαρινού, Γ.Κακλέα, Γ. Μιχαηλίδη, Ν. Κοντούρη, Σ. Ουνκόφσκι, Ν. Μιλιβόγεβιτς, Γ. Κόκκου, Ε. Γαβριηλίδη, Κ. Δαμάτη, Ε. Στούμπε,Θ.Γλυνάτση, Λ.Λαγκάρντ, Π.Ζούλια, Β. Νικολαΐδη, Λ. Κονιόρδου, Σ. Σπυράτου, Γ. Κοντραφούρη και Ν. Χουρμουζιάδη. Το 2010 συνεργάστηκε με τον Goran Bregović στην παρουσίαση του έργου Ημερολόγια μιας Θλιμμένης βασίλισσας στο Ηρὠδειο και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Την περίοδο 2012-2013 πρωταγωνίστησε στην Οδύσσεια του Ρόμπερτ Ουίλσον (Robert Wilson) που βασιζόταν στο έπος του Ομήρου, μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και του Piccolo Teatro di Milano που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα και την Ιταλία.

Η Μαρία Ναυπλιώτου έχει βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο Κινηματογράφου Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Η ψυχή στο στόμα του Γιάννη Οικονομίδη και με το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας για την ερμηνεία της στην ταινία Η χορωδία του Χαρίτωνα του Γρηγόρη Καραντινάκη.Για τις ερμηνείες της στις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου Τέταρτη Αδερφή (σκην.:Σ. Ουνκόφσκι) και Bossa Nova (σκην.:Κ. Ρήγος) έχει βραβευτεί με τα θεατρικά Βραβεία Κοινού από το περιοδικό Αθηνόραμα .

H Μαρία Ναυπλιώτου ανέλαβε το ρόλο της Πρωθιέρειας στην Τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου (24 Μαρτίου 2008) και για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Βανκούβερ (22 Οκτωβρίου 2009).

Μαρία Ναυπλιώτου: Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος ταινίας
2005Η Χορωδία του Χαρίτωνα 
2006Η Ψυχή στο Στόμα 
2006Πεθαίνοντας στην Αθήνα 
2013Ίμβρος-Τένεδος: Της μνήμης και της λήθης 
2015Τετάρτη 04:45
2016Τέλειοι ξένοι 
ΈτοςΤίτλος σειράςΚανάλι
1994|1994Ο Πέτρος και τα Κορίτσια του Mega
1998|1998Η Αίθουσα του Θρόνου Mega
2005|2005Μείνε δίπλα μου Alpha
2007|2007Το 10Alpha 
2010|2010Δώδεκα Γυναίκες Μονο-λογούν ΕΤ1
2015|201510η εντολή: ΚαληνύχταAlpha
2019|2019Λόγω τιμής, 20 χρόνια μετάΣΚΑΙ
2021|2021Καρτ Ποστάλ ΕΡΤ1
2022|2022Στοργή ΣΚΑΙ
Advertisement

Μία ματιά και εδώ..

Μαρία Ναυπλιώτου 1969-

Μαρία Ναυπλιώτου
Η Μαρία Ναυπλιώτου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου του 1969 και είναι απόφοιτη της Επαγγελματικής Σχολής Χορού της Ραλλούς Μάνου.Με την ολοκλήρωση των σπουδών...

Τα 201 καναρίνια 1963-1964

ta 201 kanarinia
Η ταινία, "Τα 201 καναρίνια" προβλήθηκε τη σαιζόν 1963-1964 και έκοψε 24.772 εισιτήρια. Ήρθε στην 75η θέση σε 92 ταινίες.-Πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Χάρρυ...