Ο Αλέκος Τζανετάκος ήταν Έλληνας ηθοποιός του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και σεναριογράφος. Ήταν ευρύτατα γνωστός και ως “ο καρπαζοεισπράκτορας”, παρατσούκλι που του έδωσε ο κόσμος για τις καρπαζιές που έτρωγε στους κινηματογραφικούς του ρόλους.

Ο Αλέκος Τζανετάκος γεννήθηκε στα Μανιάτικα του Πειραιά το 1937. Έμεινε ορφανός από μικρός και μεγάλωσε με τη μητέρα του και τις τέσσερις αδελφές του στα Μανιάτικα του Πειραιά (Τρεις από τις τέσσερις αδελφές του, η Άννα, η Νινή και η Κάσσυ, ακολούθησαν τα χνάρια του με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τζάνετ). Τελείωσε νυχτερινό γυμνάσιο στον Πειραιά, δουλεύοντας το πρωί ως μεταλλουργός.

Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου.
Έκανε ντεμπούτο στο θέατρο το 1957 με τον θίασο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου στο έργο «Οι δικοί μας άνθρωποι», ενώ με το Περιφερειακό Θέατρο Θεσσαλονίκης του Κώστα Χατζίσκου εμφανίστηκε και σε ρόλους κλασικού ρεπερτορίου.

Πρώτη φορά εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη στην κωμωδία του Γρηγόρη Γρηγορίου, “Η αρπαγή της Περσεφόνης” (1961), σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Αργότερα συμμετείχε σε αρκετές ταινίες όπως, “Ο Ηλίας του 16ου“, “Ο μπαμπάς μου ο τεντιμπόις”, “Ο τρελοπενηντάρης”, “Μερικοί το προτιμούν κρύο”, “Νόμος 4000” κ.ά.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 αποσύρθηκε από το θέατρο και ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων για βιντεοταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε ο ίδιος. Ο Τζανετάκος ήταν και οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών παίρνοντας μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα και αγώνες της εποχής και σημειώνοντας πολλές νίκες.

Λάτρευε τις γυναίκες (17 φορές αρραβωνιάστηκε, όπως είχε δηλώσει, αλλά ποτέ δεν προχώρησε σε γάμο).

Ο Αλέκος Τζανετάκος πέθανε από καρδιακή προσβολή στο «Ιπποκράτειο» της Αθήνας, στις 11 Απριλίου 2010, σε ηλικία 73 ετών. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, εξαιτίας ανευρύσματος αορτής.

Αλέκος Τζανετάκος: Φιλμογραφία

Ο Θάνος Τζενεράλης γεννήθηκε το 1910 και ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Σοβαρός με επιβλητική φυσιογνωμία, ξεκίνησε από βαθύφωνος του λυρικού θεάτρου, αλλά πολύ σύντομα έδωσε ένα σπουδαίο «παρών» στο ελεύθερο θέατρο και στον ελληνικό κινηματογράφο.

Σπούδασε στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και ξεκίνησε την καριέρα του το 1940 στη Λυρική Σκηνή, όπου και παρέμεινε ως το 1950. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το ελεύθερο θέατρο, με σημαντικότερη συνεργασία το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας (Κ.Θ.Β.Ε.), στο οποίο είχε πολυετή θητεία.

Στον κινηματογράφο ο Θάνος Τζενεράλης πρωτοεμφανίστηκε το 1949 στην ταινία της Φίνος Φιλμ «Τελευταία Αποστολή» για να συνεχίσει τη συνεργασία του με τον Φίνο σε εκλεκτές ταινίες που έγραψαν ιστορία.

Στο σύνολο της καριέρας του έπαιξε σε 31 κινηματογραφικές ταινίες εκ των οποίων οι 12 της Φίνος Φιλμ, στις οποίες και ανέδειξε το ταλέντο του. Δεν είναι τυχαίο ότι ήταν συμπρωταγωνιστής στις περισσότερες ταινίες του Μεγάλου ηθοποιού, Βασίλη Λογοθετίδη.

Οι πλέον χαρακτηριστικοί ρόλοι του ήταν στις ταινίες της Φίνος Φιλμ «Έλα στο Θείο» (1950), «Μια Ζωή την Έχουμε» (1958), «Ηλίας του 16ου» (1959), «Μανταλένα» (1960). Εξαιρετικές ήταν οι ερμηνείες του στις ταινίες «Σάντα Τσικίτα», (1953) και «Δεσποινίς ετών 39» (1954) της Μήλας Φιλμ, καθώς και στην «Κάλπικη Λίρα» της Ανζερβός το 1955.

Εμφανιζόταν και ως Θανάσης Τζενεράλης ενώ στην κινηματογραφική ταινία, “Το Στραβόξυλο” του 1952 εμφανίζεται ως Αθανάσιος Τζενεράλης.

Μετά τη συμμετοχή του στην ταινία «Μανταλένα» το 1960, εμφανίστηκε ξανά στον κινηματογράφο το 1975 στην ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου «Το Χρονικό μιας Κυριακής». Από τότε και μέχρι το τέλος της ζωής του αποσύρθηκε εντελώς από τα κοινά.

Ο Θάνος Τζενεράλης έμενε στην Βουλιαγμένη και είχε μια κόρη. Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1989 ξεχασμένος αφού ο ίδιος το ήθελε. Κηδεύτηκε χωρίς τη παρουσία ομότεχνού του, στο Α΄Νεκροταφείο.

Θάνος Τζενεράλης: Φιλμογραφία

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

Ο Στέφανος Στρατηγός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 και ήταν γιος των ηθοποιών Βασιλείου και Αμαλίας Στρατηγού. Αδελφές του ήταν οι επίσης ηθοποιοί Αλέκα και Στέλλα Στρατηγού.

Είχε και άλλη μια αδελφή, τη Ρένα Στρατηγού, η οποία εγκατέλειψε νωρίς το θέατρο και τον κινηματογράφο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του τότε Βασιλικού Θεάτρου.

Ο Στέφανος Στρατηγός ξεκίνησε παίζοντας στον θίασο του πατέρα του, σε επιθεωρήσεις, κωμωδίες, οπερέτες και δράματα. Μετά τα θεατρικά μπουλούκια, έπαιξε στο θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη.

Πήρε μέρος στα έργα: “Ένας απρόσκλητος μουσαφίρης” (με το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή), “Tρωικός πόλεμος”, “H Pένα εξώκειλε”, “Σάντα Tσικίτα”, “Kύριος του Mαξίμ” κ.ά.

Επίσης συνεργάστηκε και με άλλους θιάσους, όπως με του Βασίλη Αργυρόπουλου, της Χρυσούλας Δόξα, με Χορν-Λαμπέτη το 1956-1957 στα έργα “Bροχοποιός”, “Aριστοκρατικός δρόμος“, το θίασο Hλιόπουλου, με τον οποίο συνεργάστηκε από το 1960 ως το 1962 σε έργα των Α. Σακελλάριου, Χ. Γιαννακόπουλου, Δημ. Ψαθά, στα έργα: “Eξοχικόν κέντρον Ο Έρως”, “Δεσποινίς Bαγόνι” κ.ά, στο θίασο Bέμπο (στο “Στουρνάρα 288”, “Άνθρωποι και παλιάνθρωποι”), Xατζίσκου, Σαμαρτζή.

Με τους Χορν-Λαμπέτη το 1959 θα παίξει στο έργο, “Η κυρία με τις καμέλιες”, όπου θα έχει το ρόλο του Βαρβίλ.

Το 1963 ο Στέφανος Στρατηγός έφτιαξε δικό του θίασο με την πρώτη σύζυγό του, Γκέλυ Μαυροπούλου. Ανέβασε τα έργα “Κόκκινα φανάρια” του Αλ. Γαλανού, “Xρυσή μου Pουθ” του Νόρμαν Κράσνα, “Ανυπόμονη καρδιά” του Τζ. Πάτρικ, “Διαζύγιο αλά ρωσικά”, “Το υπόγειο της Λέλας” κ.ά. Σε κάποια απ’ αυτά θα κάνει και τη σκηνοθεσία.

Το 1965 κάνει μεγάλη περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα. Ο θίασός του συνεργάζεται με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και στεγάζεται στο θέατρο “Αλάμπρα”.

Ο Στέφανος Στρατηγός ανεβάζει το έργο του Γεράσιμου Σταύρου “Πως να γίνετε πλούσιοι” με τους Παπαγιαννόπουλο, Μαυροπούλου, Μοσχίδη, Μαρίκα Κρεβατά, Χρήστο Νέγκα, Ρία Δελούτση, Νίκο Τσούκα κ.ά.

Το έργο δεν πήγε και πολύ καλά, κατέβηκε σε δύο μήνες και στη συνέχεια ανέβασε έργο του Νίκου Τσιφόρου.
Θα πραγματοποιήσει και περιοδεία στο εξωτερικό και θα συνεργαστεί και σαν συν-θιασάρχης με τον Νίκο Ξανθόπουλο, την Ελένη Ανουσάκη, τη Βίλμα Κύρου, το Γιώργο Κωνσταντίνου και την Καίτη Παπανίκα, το Γιώργο Φούντα, το Γιάννη Γκιωνάκη, το Θανάση Βέγγο, τη Μάρθα Βούρτση, το Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Πέτρο Φυσσούν κυρίως σε έργα Νεοελλήνων συγγραφέων.

Θα πραγματοποιήσει και περιοδεία στην Αμερική το 1984 μαζί με το Γιάννη Ευαγγελίδη και τη Σπεράντζα Βρανά με το έργο του Γιάννη Δαλιανίδη, “Εγώ ψηφίζω αγάπη”. Την τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο θα την πραγματοποιήσει στα μέσα της δεκαετίας του ’80.

Έπαιξε σε περισσότερες από 85 ταινίες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία “Κορίτσι της ταβέρνας” του Γ. Τριανταφύλλη, κατόπιν στην ταινία “Μπροστά στον Θεό”, όπου η σκηνοθεσία ήταν δική του.

Επίσης ο Στέφανος Στρατηγός συμμετείχε στο “Φυντανάκι” από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Παντελή Χορν, στο “Κορίτσι με τα μαύρα” του Μιχάλη Κακογιάννη, “Στα σύνορα της προδοσίας” του Ντίμη Δαδήρα, στο “Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου” του Απόστολου Τεγόπουλου, στον “Άγιο Νεκτάριο” του Γρηγόρη Γρηγορίου, στη “Μάχη της Κρήτης” τουΒασίλη Γεωργιάδη, στον “Παπαφλέσσα” του Ερρίκου Ανδρέου, στον “Άνθρωπο με το γαρύφαλλο” του Ν. Τζήμα, στην “Αναμέτρηση” του Καρυπίδη (1982), όπως και στο “Έγκλημα στο Κολωνάκι”, στο “Δεσποινίς ετών 39”, στη “Σάντα Τσικίτα”, στον “Ατσίδα”, στο “Για μια χούφτα τουρίστριες” κλπ.

Με το Νίκο Ξανθόπουλο έπαιξε στις εξής ταινίες : Είναι Μεγάλος ο Καημός – Απόκληροι της Κοινωνίας – Ο Κατατρεγμένος – Άδικη Κατάρα – Τα Ψίχουλα του Κόσμου – Ταπεινός και Καταφρονεμένος – Για την Τιμή και τον Έρωτα – Η Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου – Σφραγίδα του Θεού – Ο Αετός των Σκλαβωμένων.

Έπαιξε και στην τηλεόραση (“Αστυνομικές ιστορίες”, “Ανατολικός άνεμος”).

Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, κυρίως σε ρόλους σκληρού και αδίστακτου. Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ήρεμος και πράος άνθρωπος αγαπητός απ’ όλους και με ξεχωριστό ήθος.

Ήταν μοναχικός άνθρωπος και του άρεσε το διάβασμα.

Ο Στέφανος Στρατηγός έφυγε από την ζωή την Πέμπτη 6 Απριλίου 2006 στις 08:30 το πρωί στο νοσοκομείο “Ερυθρός Σταυρός” από λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος σε ηλικία 83 χρονών. Κηδεύτηκε το Σάββατο 8 Απριλίου στο Περιστέρι.

Στέφανος Στρατηγός: Φιλμογραφία

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες