Η Νίκη Τριανταφυλλίδη ήταν Ελληνίδα ηθοποιός,συγγραφέας και σκηνοθέτης,που γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1942 στην Αθήνα. Κόρη του συνθέτη Πάνου Τριανταφυλλίδη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Πέλου Κατσέλη. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1963, στο έργο Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Λόρκα στο θίασο της Αλέκας Κατσέλη.
Το 1970 κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ταινία μικρού μήκους, “Συνηθισμένο μου όνειρο” ενώ το 1971 τιμήθηκε από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου με το βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη» ως η καλύτερη ηθοποιός της περιόδου 1970-71. Δίδαξε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος στη σχολή του Πέλου Κατσέλη και στη σχολή της Μαίρης Τράγκα .
Η Νίκη Τριανταφυλλίδη έπαιξε σε αρκετές ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου. Συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Μίνως Βολανάκης, ο Λευτέρης Χαρωνίτης και άλλοι. Υπήρξε Ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Συνόλου και της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης και στην δεκαετία του ’90 ίδρυσε το Θέατρο «Τριανταφυλλίδη» στη πλατεία Βάθη. Τα τελευταία 20 χρόνια είχε αποσυρθεί λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.
Η Νίκη Τριανταφυλλίδη έγραψε θεατρικά έργα τα οποία παρουσιάστηκαν με δική της σκηνοθεσία.Επίσης είχε μεταφράσει και έκανε διασκευές σε γνωστά έργα του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου,αλλά και έργα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Όλο αυτό το σημαντικό υλικό το κληροδότησε στη κόρη της την ηθοποιό και σκηνοθέτη Ζωή Μασούρα.
Η Νίκη Τριανταφυλλίδη ήταν μία εξαίρετη ηθοποιός,ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο πρόσωπο του θεάτρου, μία εκρηκτική προσωπικότητα με ανήσυχο πνεύμα,που δε δίσταζε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να βάλλει εναντίον του οποιοδήποτε συστήματος.
Είχε ασυμβίβαστο χαρακτήρα,είχε φίλους και μη φίλους.Ανήκε πολιτικά στην Αριστερά και για ένα διάστημα υπήρξε δημοτική σύμβουλος με το ΚΚΕ . Αγαπούσε πολύ το κόσμο του θεάτρου και ιδιαίτερα τους ηθοποιούς και ήθελε τα έργα που έγραψε,διασκεύασε και μετέφρασε να τα ανεβάζουν νέες θεατρικές ομάδες και παραγωγές.
Σημαντικότερη παράσταση των τελευταίων χρόνων που πραγματοποίησε, με καθολική αναγνώριση από το κοινό υπήρξε η διασκευή και μετάφραση του θεατρικού έργου Πιρλιπλιν και Μπελίσσα του Λόρκα που αποδόθηκε ευπρόσδεκτα με δύο ρόλους από το Λεόντιο Πετμεζά και τη Ζωή Μασούρα.
Για την παράσταση έγραψαν θετικά,επιδοκιμαστικά και ευμενή σχόλια οι ακαδημαϊκοί Ευάγγελος Μουτσόπουλος, Νικόλαος Λάος, οι κριτικοί θεάτρου Γιάννης Βαρβέρης, Λέαδρος Πολενάκης, Ροζίτα Σώκου , Μηνάς Χρηστίδης, Νέστορας Μάτσας, Κώστας Γεωργουσόπουλος και πολλοί άλλοι πνευματικοί άνθρωποι.
Κύκνειο συγγραφικό της άσμα ήταν η μετάφραση-διασκευή του έργου του Αριστοφάνη, Εκκλησιάζουσες που ανέβασε η Ζωή Μασούρα, αφιερώνοντας τη παράσταση στη μνήμη της ,με τη θεατρική ομάδα, Πενίας Τέχνες τον Ιούνιο του 2013. Ήταν σύζυγος του ηθοποιού Κώστα Μεσσάρη .
Τα τελευταία χρόνια η Νίκη Τριανταφυλλίδη αντιμετώπιζε οξύτατα οικονομικά προβλήματα, όπως τόσοι και τόσοι ηθοποιοί που φτάνουν στο τέλος της καριέρας τους χωρίς να έχουν την παραμικρή στοργή από την οργανωμένη πολιτεία. Η Νίκη Τριανταφυλλίδη έφυγε από τη ζωή έπειτα από χρόνιο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε στις 13 Μαΐου του 2013.
Όπως είχε η ίδια εκμυστηρευθεί πριν από κάποια χρόνια, η κατάσταση της υγείας της την υποχρέωνε να παραμένει στο σπίτι της, καθώς δυσκολευόταν να περπατήσει εξαιτίας της επιδείνωσης των χρόνιων ρευματισμών που επηρέαζαν τα οστά και κυρίως τα πόδια της. Όπως έγινε γνωστό από τους οικείους της, δυσκολεύονταν να αντιμετωπίσουν ακόμη και τα έξοδα της κηδείας. Τελικά η Νίκη Τριανταφυλλίδη κηδεύτηκε στις 16 Μαΐου 2013, στο “Νεκροταφείο Ζωγράφου”.
Νίκη Τριανταφυλλίδη: Φιλμογραφία
| Έτος | Τίτλος ταινίας |
|---|---|
| 1962 | Κατρακύλισμα… στο Βούρκο |
| 1962 | Παγίδα |
| 1963 | Αμόκ |
| 1963 | Ουρανός |
| 1964 | Κράχτης |
| 1965 | Βρώμικη πόλις |
| 1965 | Η Μοίρα Ενός Αθώου |
| 1966 | Ο θάνατος του Αλέξανδρου |
| 1967 | Ένα Κορίτσι Αλλιώτικο |
| 1967 | Αντίο για πάντα |
| 1967 | Καρδιές που ξέρουν ν’ αγαπούν |
| 1967 | Ψωμί για έναν δραπέτη |
| 1968 | Καταραμένη αγάπη |
| 1968 | Ο τάφος των εραστών |
| 1968 | Το κανόνι και τ’ αηδόνι |
| 1969 | Αγάπησα έναν προδότη |
| 1969 | Στον δάσκαλό μας… με αγάπη |
| 1969 | Το Νυφοπάζαρο |
| Έτος | Τίτλος ταινίας |
|---|---|
| 1970 | Όμορφες μέρες |
| 1970 | Δεν υπάρχουν λιποτάκτες |
| 1970 | Ο Αστραπόγιαννος |
| 1970 | Σε ικετεύω αγάπη μου |
| 1970 | Το όνειρο της Κυριακής |
| 1972 | Χωρίς συνείδηση |
| 1975 | Ευριδίκη ΒΑ 2037 |
| 1975 | Ο κατάδικος |
| 1994 | Αντίο Βερολίνο |
| Έτος | Τίτλος σειράς | Κανάλι |
|---|---|---|
| 1971|1971 | Ο Άγνωστος Πόλεμος | ΥΕΝΕΔ |
| 1972|1972 | Το σπίτι των ξένων | ΕΙΡΤ |
| 1973|1973 | Από την άλλη όχθη | ΕΙΡΤ |
| 1973|1973 | Αστυνομικές ιστορίες | ΥΕΝΕΔ |
| 1973|1973 | Εν τούτω νίκα | ΥΕΝΕΔ |
| 1975|1975 | Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται | ΕΙΡΤ |
| 1981|1981 | Οι Φρουροί της Αχαΐας | ΕΡΤ |
| 1982|1982 | Γυναικείες μορφές της ελληνικής ιστορίας | ΕΡΤ |
| 1985|1985 | Οι συμμαθήτριες | ΕΡΤ |
| 1986|1986 | Κεφαλλονίτικες ιστορίες | ΕΡΤ |
| 1987|1987 | Η συμμορία της Μαίρης | ΕΤ2 |
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
