Η Έλλη Λαμπέτη ήταν κορυφαία ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1926 στα Βίλια Αττικής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου. Πατέρας της ήταν ο Κώστας Λούκος, ιδιοκτήτης ταβέρνας, και μητέρα της η Αναστασία Σταμάτη. Ο παππούς της, γνωστός ως Καπετάν-Σταμάτης, είχε πολεμήσει στο πλευρό του Κολοκοτρώνη, κατά την επανάσταση του 1821.

Το 1928 η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα. Δεκατρία χρόνια αργότερα, η Έλλη έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά απορρίφθηκε. Ωστόσο, το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από τη Μαρίκα Κοτοπούλη, που την πήρε κοντά της και σύντομα έγινε η αγαπημένη της μαθήτρια. Μάλιστα, της είχε τόση εμπιστοσύνη, ώστε της επέτρεψε να διαβάσει ακόμη και τις ερωτικές επιστολές που είχε λάβει από τον Ίωνα Δραγούμη, στις αρχές του 20ου αιώνα. Εκείνη τη χρονιά απέκτησε και το νέο της επώνυμο, το οποίο το επέλεξε από το βιβλίο «Αστραπόγιανος» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Πολύ σύντομα το 1942, η Έλλη Λαμπέτη έκανε την πρώτη επίσημη θεατρική της εμφάνιση, στο έργο «Η Χάννελε πάει στον Παράδεισο» του Χάουπτμαν. Τέσσερα χρόνια αργότερα καθιερώθηκε ως ηθοποιός εξαιρετικής εσωτερικότητας, με τον «Γυάλινο Κόσμο» στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Την ίδια χρονιά έκανε και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, στην ταινία «Αδούλωτοι Σκλάβοι». Από το 1948 συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κώστα Μουσούρη, τον μεγάλο αντίπαλο του Κουν. Εκείνη τη χρονιά γνωρίστηκε και με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον πρώτο μεγάλο της έρωτα με τον οποίο έζησε έναν θυελλώδη έρωτα που κράτησε έξι μήνες..

Το 1950 η Έλλη Λαμπέτη παντρεύτηκε με τον Μάριο Πλωρίτη. Ο γάμος τους, όμως, δεν άντεξε για πολύ… Χώρισαν τρία χρόνια αργότερα, όταν η Έλλη γνώρισε τον Δημήτρη Χορν. Μαζί έγραψαν μία από τις πιο αστραφτερές σελίδες στην υποκριτική τέχνη. Συγκρότησαν δικό τους θίασο, μαζί με τον Γιώργο Παππά, ανεβάζοντας έργα όπως: «Ο βροχοποιός», «Νυφικό Κρεβάτι», «Το παιχνίδι της Μοναξιάς», κ.α. Στη μεγάλη οθόνη, υπήρξαν συμπρωταγωνιστές στην «Κάλπικη Λίρα» (1956) του Γιώργου Τζαβέλα. Άλλες κινηματογραφικές επιτυχίες της Έλλης Λαμπέτη, αυτής της περιόδου, είναι το «Κυριακάτικο Ξύπνημα» (1954), «Το κορίτσι με τα μαύρα» (1956) και «Το τελευταίο ψέμα» (1957) του Μιχάλη Κακογιάννη.

Με τον Δημήτρη Χόρν δημιουργεί μια βαθιά σχέση τόσο προσωπική όσο και καλλιτεχνική: Μετά το «Κυριακάτικο ξύπνημα» (1953), η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν θα συμπρωταγωνιστήσουν στην «Κάλπικη λίρα» (1954) και δυο χρόνια μετά στο «Κορίτσι με τα μαύρα» (1956) και πολλά άλλα.

«Σας πληροφορώ», είχε πει η Έλλη Λαμπέτη στον Φρέντυ Γερμανό το 1971, «πως είχε βουίξει η Αθήνα ότι ο Χορν κι εγώ είχαμε σχέση ερωτική, πολύ πριν συμβεί κάτι μεταξύ μας. Πολύ πριν μας περάσει από το μυαλό». Ο Φρέντυ Γερμανός τη ρώτησε πώς ξεκίνησε η ιστορία. «Πολύ παράξενα», είχε πει η Έλλη Λαμπέτη. «Θυμάμαι, παίζαμε τη Νόρα, ένα έργο που εμένα δεν μου άρεσε ούτε σαν έργο, ούτε σαν ρόλος. Και επειδή δεν ήμουνα καλή, έκανα καζούρα στον εαυτό μου.

Δηλαδή, επειδή δεν μπορούσα να μιμηθώ στον Χορν πώς έπαιζα, γιατί δεν είμαι καλή μίμος του εαυτού μου, υπερέβαλλα κάνοντας καρικατούρα του εαυτού μου. Αυτοσαρκαζόμουνα. Αυτό του έκανε τόση εντύπωση που ξετρελάθηκε. Κι εκεί πιστεύω ότι με ερωτεύτηκε. Το γεγονός ότι ήμουν μια ηθοποιός που γελοιοποιούσε τον εαυτό της τόσο επιτυχημένα, τον είχε κερδίσει. Μάλιστα μου είχε πει πως αυτό που κάνω είναι, “Too good to be true”;

Παρότι η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν υπήρξαν αγαπημένο ζευγάρι στη ζωή και στο σανίδι, η σχέση τους έφτασε στο τέλος της το 1959. Δήλωσαν ότι θα ξανασυνεργαστούν σύντομα, κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ. Έως τότε η Έλλη είχε χάσει τη μητέρα της, δύο αδελφές από καρκίνο, μία σε τροχαίο, τον κοινό τους φίλο και συνθιασάρχη, Κώστα Παππά κι ένα μωρό που θα αποκτούσε με τον Χορν. Η μόνη αχτίδα σ’ αυτά τα τραγικά χρόνια ήταν η γνωριμία της με τον αμερικανό συγγραφέα Γουέικμαν, ο οποίος υπήρξε ο επόμενος σύζυγός της έως το 1976.

Ζουν σε ένα μεγάλο σπίτι στους Αμπελοκήπους, ταξιδεύουν σε Μπαχάμες και Χαβάη: «Κάναμε δικούς μας όλους τους ωκεανούς», συνήθιζε να λέει η Έλλη Λαμπέτη. Σε αυτό το διάστημα παίζει στα: «Το Λεωφορείο ο Πόθος», το «Πεπσι», η «Γλυκιά Ίρμα» και ο «Βυσσινόκηπος». Όμως τα επόμενα χρόνια αποδεικνύονται εξίσου σκληρά για την Έλλη Λαμπέτη.

Εξαιτίας της λαχτάρας της για την απόκτηση ενός παιδιού, ενεπλάκη σε μία δικαστική περιπέτεια, που κράτησε τέσσερα χρόνια. Οι φυσικοί γονείς τής μικρής Ελίζας, που είχε υιοθετήσει, διεκδίκησαν και πήραν την κηδεμονία του παιδιού το 1974.

Ταλαιπωρήθηκε πολλά χρόνια από τον καρκίνο, ο οποίος έκανε την πρώτη του εμφάνιση του 1969, με αποτέλεσμα η Έλλη Λαμπέτη να υποβληθεί σε ολική μαστεκτομή στις Η.Π.Α. Το 1980, ο καρκίνος έκανε την επανεμφάνισή του και αποτέλεσμα των χημειοθεραπειών στις οποίες υποβλήθηκε, ήταν να χάσει σταδιακά την φωνή της. Δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να παίζει στο θέατρο, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1981, στο έργο «Σάρα – Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», όπου έπαιξε θαυμαστά το ρόλο της κωφάλαλης Σάρας. Λίγο αργότερα, η υγεία της επιδεινώθηκε. Έχασε τη φωνή της και τελικά άφησε την τελευταίας της πνοή στις 03 Σεπτεμβρίου του 1983, στο αμερικάνικο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν από φυματίωση.

Η ζωή της γράφτηκε σε βιβλίο από τον καλό της φίλο Φρέντυ Γερμανό κι έγινε μπεστ σέλερ, 13 χρόνια μετά το θάνατό της. Μετά τον θάνατό της, ο κινηματογράφος “Γρανάδα”, που βρίσκεται στη λεωφόρο Αλεξάνδρας 106, μετονομάστηκε και λειτουργεί μέχρι σήμερα ως θέατρο με το όνομα “Λαμπέτη”.

Έλλη Λαμπέτη: Φιλμογραφία

Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα και είναι ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Έχει εμφανιστεί σε πολλές θεατρικές παραστάσεις από νεαρή ηλικία. Το 2005 έλαβε μέρος στη θεατρική παράσταση “Μύγα Τσε Τσε. Το 2006 συμμετείχε στην θεατρική παράσταση TRANSIT σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη. Το 2009, πρωταγωνιστεί στην παράσταση “Τρομεροί γονείς” με την Χριστίνα Αλεξανιάν και άλλους ηθοποιούς.

Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου έγινε γνωστή με την συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά “Για πάντα φίλες”. Έχει επίσης μικρούς ρόλους σε σειρές όπως “Οι γυναίκες της ζωή της” (2001) “Ο πειρασμός” (1995), “Δύο Ξένοι” (1997), “Τζιβαέρι” (1997), “Οι Μεν και οι Δεν” (1993), “Κωνσταντίνου και Ελένης” (1998), “Αν μ’ αγαπάς” (2006).

Το 2005 εμφανίστηκε σε τέσσερις τηλεοπτικές σειρές του Mega: “Επτά Θανάσιμες Πεθερές”, “Safe Sex TV Stories”, “Οι μάγισσες της Σμύρνης”, και στη σειρά “Βέτα Queen” του Alpha.

Παράλληλα τις σεζόν 2005 – 2007 έπαιξε στη σειρά Στο Παρά πέντε όπου είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και συγκεκριμένα αυτόν της Ζουμπουλίας Αμπατζίδου. Ένας ρόλος που την έκανε ευρέως γνωστή,την καθιέρωσε και αγαπήθηκε από το κοινό.

Έπαιξε επίσης στις σειρές “Το κλειδί” και “Αριστοτέλης ο Άριστος”, στην οποία υποδύθηκε τη μητέρα του Γιάννη Μπέζου.

Το Φεβρουάριο του 2010 η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου εμφανίστηκε στη σειρά του ΑΝΤ1,”Ο Πόλεμος των Άστρων”. Στην τηλεοπτική σεζόν 2010-2011 πρωταγωνίστησε στην κυπριακή σειρά “Αλλού ξημερωμένοι” (2010 – 2011) του Sigma TV. Στην σεζόν 2011-2012 πρωταγωνίστησε στην Κυπριακή σειρά “Άσπρα μπαλόνια” του Sigma.

Το 2012 συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 “Το Αμάρτημα της Μητρός Μου”. Βασικο ρόλο είχε και στην ελληνοκυπριακή σειρά του Alpha “Παραμύθι Αλλιώς”.

Επίσης είχε κάνει και guest εμφάνιση στην σειρά του AΝΤ1 “Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια” και στη σειρά ”Μην αρχίζεις την μουρμούρα” του τηλεοπτικού καναλιού Alpha, ως μητέρα του Μπάμπη, είχε κάνει πολλές guest εμφανίσεις.

Τη σεζόν 2019-2020 έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική σειρά “Κρατάς μυστικό;” του Alpha.

Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου έχει μια κόρη από το γάμο της με τον επίσης ηθοποιό Ταξιάρχη Χάνο, που κράτησε 10 χρόνια, η οποία συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά, «Οι Μάγισσες της Σμύρνης» στο ρόλο της Κατίνας σε παιδική ηλικία.

Ελισάβετ Κωνσταντινίδου: Εργολαβία

Πηγή: el.wikipedia.org