Σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, η φιγούρα του Βασίλη Καΐλα… Ήταν ο αγαπημένος λουστράκος του ελληνικού κινηματογράφου. Το “παιδί θαύμα” που συμμετείχε συνολικά σε 117 ταινίες, μιλά στον Χρήστο Κωνσταντίνου και στο για την καριέρα του και την ζωή του σήμερα…
Με ένα ψέμα άρχισε το ταξίδι σας στον κινηματογράφο. Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο; Αυτό που θυμάμαι από την περίοδο της πρώτης μου ταινίας ήταν η επαφή μου με ένα πλάσμα εξωπραγματικό, που στα παιδικά μου μάτια έμοιαζε με πριγκίπισσα των παραμυθιών , που όσο περνούσαν τα χρόνια η εικόνα αυτή δεν άλλαζε και δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα που δεν είναι πια κοντά μας. Μιλάω φυσικά για την Έλλη Λαμπέτη.
Στις πρώτες σας ταινίες ήσασταν πολύ μικρός, πως μαθαίνατε τα λόγια σας; Στην ηλικία των τεσσάρων ετών φυσικά και δεν ήξερα να διαβάζω, όμως η αλήθεια είναι ότι μάθαινα εύκολα. Βέβαια πάντα με την βοήθεια του πατέρα μου.
Πως σας επέλεγαν για κάποιο ρόλο, και ποιος ήταν ο “μάνατζέρ” σας; Στην εποχή την δική μου δεν υπήρχαν μάνατζερ, ο κάθε ηθοποιός είχε για μάνατζερ τον ίδιο του τον εαυτό. Σε ότι αφορά τους ρόλους ήταν απλό. Δύσκολα κάποιος μεγάλος θα μπορούσε να κάνει τον ρόλο ενός μικρού παιδιού.
Γυρίσματα ποιας ταινίας είναι πιο έντονα στην μνήμη σας; Μετά από 117 ταινίες είναι δύσκολο κάποιος να μην έχει μνήμες. Έχω σχεδόν απ’όλες μα θα ξεχώριζα τον “Άσωτο” και την “Μανταλένα”
Αν και μικρός είχατε συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους πρωταγωνιστές του Ελληνικού κινηματογράφου. Τι θυμάστε από αυτούς; Όντως έχω συνεργαστεί με όλους πρωταγωνιστές του Ελληνικού κινηματογράφου, και ο κάθε ένας και η κάθε μια είχαν και έχουν σημαντικό ρόλο στην ζωή μου. Γιατί ο κινηματογράφος εκείνης της εποχής ήταν η οικογένεια μου που με μεγάλωσε και με έκανε πλούσιο σε γνώσεις κι αγάπη.
Πως ήταν η καθημερινότητα σας τότε και πώς σας αντιμετώπιζαν τα άλλα παιδιά και γενικά ο κόσμος που σας αναγνώριζε; Ο κόσμος που με αναγνώριζε ήταν πραγματικά ένα μικρό πρόβλημα για μένα γιατί όσο κι αν φαίνεται περίεργο ντρεπόμουν . Όμως με τα άλλα παιδιά δεν είχα κανένα πρόβλημα γιατί η συμπεριφορά μου απέναντι τους ήταν φυσιολογική κι όχι μιας φίρμας όπως έλεγαν τότε για μένα. Μεγάλωσα χωρίς ποτέ να αισθανθώ ότι είμαι κάτι διαφορετικό, κι αυτό το οφείλω στους δικούς μου . Άλλωστε ποτέ δεν αποδέχθηκα το “παιδί θαύμα”.
Βγάλατε χρήματα τότε και ποια ήταν η αμοιβή σας για κάθε ταινία; Τα χρήματα που έβγαλα την εποχή εκείνη ήταν αρκετά για να κάνουν καλύτερη την ζωή της οικογένειας μου και φυσικά την δική μου γιατί δεν καταγόμουν από πλούσια οικογένεια. Όσο για την αμοιβή μου αυτή άλλαζε από ταινία σε ταινία διότι είχε να κάνει με την έκταση του ρόλου και τον χρόνο απασχόλησης.
Τώρα παίρνετε χρήματα από τις προβολές στην τηλεόραση των ταινιών που συμμετείχατε; Δυστυχώς τα χρήματα των ηθοποιών στην Ελλάδα από τα συγγενικά δικαιώματα είναι ελάχιστα σε σύγκριση με άλλες χώρες που ζουν από αυτά.
Με ποιόν ηθοποιό περνούσατε καλύτερα στα γυρίσματα και γιατί; Δεν είχα ποτέ πρόβλημα με κανέναν, μου πρόσφεραν απλόχερα την αγάπη τους και τους έχω πάντα μέσα στην καρδία μου. Θα επαναλάβω για ακόμα μια φορά πως αυτοί οι άνθρωποι είναι η περιουσία μου.
Ποιες ταινίες σας έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά σας και γιατί; Όλες είναι ξεχωριστές και η κάθε μια έχει την δική της ιστορία. Όμως θα έλεγα “Ο λουστράκος” γιατί με έκανε πολύ γνωστό στον κόσμο.
Όταν τελείωσε εκείνη η χρυσή εποχή του Ελληνικού κινηματογράφου πως το αντιμετωπίσατε; Ήμουν έφηβος όταν τελείωσε εκείνη η εποχή και έχοντας δουλέψει τόσο μάλλον με ανακούφιση. Μα αργότερα κατάλαβα πόσο σημαντικός ήταν. Έτσι έριξα όλο το βάρος στο θέατρο.
Πως ήταν κάποια άτομα που συνεργαστήκατε; ΜΑΡΙΑ ΠΛΥΤΑ Ο πιο τρυφερός και ευαίσθητος άνθρωπος που έχω γνωρίσει. ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ Επαγγελματίας. ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ Έμαθα πολλά από τον Αλέκο και του χρωστάω πολλά.
ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ Σπουδαία ηθοποιός και κυρία. ΕλΕΝΗ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ Ψυχούλα και σπουδαία ηθοποιός. ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ Μέγας συγγραφέας και σκηνοθέτης που άφησε το στίγμα του στον Ελληνικό κινηματογράφο. ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ Ο μεγάλος μου δάσκαλος. ΝΟΝΙΚΑ ΓΑΛΗΝΕΑ Αγαπημένη.
Αν και πάνω κάτω η ηλικία σας είναι γνωστή, εσείς την λέτε; Και βέβαια, γεννήθηκα 1η Μαΐου το 1953.
Σας φοβίζει ο χρόνος που περνάει; Καθόλου , ο κύκλος της ζωής είναι ένας.
Βλέπετε τις ταινίες σας όταν προβάλλονται; Όταν πέφτουν στην αντίληψη μου ναι.
Σας κάνουν σήμερα προτάσεις για τηλεόραση η θέατρο; Όχι. Τους πέφτω μάλλον ακριβός οικονομικά χαχαχα.
Ξεχωρίζετε κάποιους από τους νέους ηθοποιούς; Και βέβαια, υπάρχουν πολλά νέα παιδιά με ταλέντο άλλα κυρίως με γνώση, γιατί το ταλέντο από μόνο του δεν φτάνει. Εμένα μου αρέσουν ο Πάνος Βλάχος και η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου.
Ως πρώην “παιδί θαύμα” του Ελληνικού κινηματογράφου τι θα συμβουλεύατε τους γονείς που πηγαίνουν τα παιδιά τους σε κάστινγκ για διαφημίσεις, ταινίες η σήριαλ; Η γνώμη μου κι όχι η συμβουλή μου, γιατί πιστεύω ότι δεν είμαι ικανός να δώσω εγώ συμβουλές σε γονείς, είναι να αφήσουν τα παιδιά τους να παραμείνουν παιδιά.
Τι έχετε κρατήσει από εκείνα τα χρόνια που το παιχνίδι για σας ήταν μπροστά από τις κάμερες; Το παιχνίδι.
Και τι αγαπάει πάρα πολύ να κάνει ο Βασίλης Καΐλας σήμερα; Να ασχολούμαι με την φροντίδα της οικογένειας μου και κυρίως της κόρης μου.
Ήταν 11 Ιανουαρίου 1978 ημέρα Τετάρτη όταν ο θίασος του Διονύση Παπαγιαννόπουλου έπαιξε στα χιονισμένα εκείνη την εποχή Φάρσαλα, το έργο του Δημήτρη Κατσαμπη “Ο μαγκούφης” το οποίο χειροκροτήθηκε πολλές φορές από τους κατοίκους της πόλης που έβλεπαν μπροστά τους τον αγαπημένο τους ηθοποιό ο οποίος εκείνη την περίοδο πρωταγωνιστούσε και στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά “Λούνα παρκ“.
Δίπλα του στην σκηνή ήταν τρεις όμορφες κυρίες, η Πόπη Λάζου, η Χάρις Λουκέα και η Μίνα Πολίτη ενώ συμμετείχε και ένας νέος ηθοποιός ο Γιάννης Μιχαλάκος.Μετά το τέλος της παράστασης πήγαν στο ξενοδοχείο της πόλης για να ξεκουραστούν και το επόμενο πρωί στις 9:30 επιβιβάστηκαν στο αμάξι με προορισμό την Χαλκίδα.
Οδηγός ήταν ο Γιάννης Μιχαλάκος, συνοδηγός η Πόπη Λάζου και πίσω η Μίνα Πολίτη και η Χάρις Λουκέα με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο που διάβαζε τον ρόλο του για την σειρά. Ξαφνικά στο 6ο χλμ Φαρσάλων – Μικροθηβών λόγω ολισθηρότητας του δρόμου το αυτοκίνητο ξέφυγε της πορείας του με αποτέλεσμα να συγκρουστεί σε στύλο της Δ.Ε.Η και να βρεί ακαριαίο θάνατο η Χάρις Λουκέα, όταν το σημείο που καθόταν διαλύθηκε από την πρόσκρουση ενώ οι άλλοι μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Λάρισας με ελαφρούς μικροτραυματισμούς.
Όπως δήλωσε μετά ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, έφταιγε η κακιά η ώρα και ίσως η Λουκέα να μην είχε χάσει την ζωή της αν το αμάξι έπεφτε στο χιόνι και δεν συγκρούοταν με τον στύλο. Η Χάρις Λουκέα που ήταν μόνο 42 ετών είχε συμμετάσχει σε πολλές ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου ενώ ήταν παντρεμένη και είχε ένα μικρό αγοράκι όταν έχασε την ζωή της στο τραγικό δυστύχημα στις 12 Ιανουαρίου 1978.
Ο σπουδαίος ηθοποιός Βασίλης Λογοθετίδης που επί 40 χρόνια έκανε τον κόσμο να γελάει με τις υπέροχες ερμηνείες του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ζούσε μόνος στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο εώς το τέλος της ζωής του τον φεβρουάριο του 1960 παρόλο που επί 8 χρόνια είχε σχέση με την συνάδελφο και μόνιμη παρτενέρ του Ίλυα Λιβυκού.
Ο λόγος που δεν παντρευτηκαν ποτέ ήταν ο αποτυχημένος γάμος που ο γνωστός ηθοποιός είχε κάνει αρκετά χρόνια πριν με μια γυναίκα που τον εγκατέλειψε για κάποιον άλλον επίσης του καλλιτεχνικού χώρου. Μάλιστα όταν στις αρχές της δεκαετίας του ’50 κάποιος συνάδελφος του τον είχε ρωτήσει γιατί δεν ξαναπαντρευεται, εκείνος του απάντησε πως και να έπαιρνε την απόφαση να το κάνει θα ήθελε μια γυναίκα ελευθέρων ηθών διότι από τις τίμιες είχε καεί.
Τέλη Σεπτεμβρίου 1968 στη Μακρινίτσα γυρίζεται η ταινία, “Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά” σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Μια πλούσια παραγωγή της Φίνος φίλμ με το τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Αλίκη Βουγιουκλάκη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Εκεί μάλιστα η ηθοποιός έμαθε πως ήταν έγκυος και η χαρά της δεν περιγράφοταν. Όμως ξαφνικά μετά από μία αιμορραγία που είχε τα γυρίσματα σταματούν κι ο Φίνος στέλνει την Κάντιλακ του για να την μεταφέρει με άνεση στην Αθήνα αφού τα καθίσματα της άνοιγαν και γινόταν ένα άνετο κρεβάτι.
Σε όλη την διαδρομή οι φόβοι πως απέβαλε είχαν στεναχωρήσει το διάσημο ζευγάρι μα λίγες ώρες μετά ο γιατρός της τους καθησύχασε λέγοντας τους ότι ευτυχώς όλα ήταν καλά άλλα θα έπρεπε να παραμείνει στο κρεβάτι μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης.
Κάτι που η Αλίκη έκανε κι έτσι λίγους μήνες αργότερα μα πριν συμπληρωθούν οι 9 μήνες στις 04 Ιουνίου 1969 η Αλίκη Βουγιουκλάκη μεταφέρθηκε στο Μαιευτήριο Αθηνών όπου λίγο μετα τις 4 το απόγευμα έφερε στον κόσμο τον μονάκριβο γιό της Γιάννη. Μόλις μεταφέρθηκε στο δωμάτιο 225 ο πρώτος που την είδε ήταν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ο οποίος την φίλησε και της έκανε δώρο ένα υπέροχο ρουμπινένιο δαχτυλίδι.
Καθόλη την διάρκεια του τοκετού στην αίθουσα αναμονής βρισκόταν εκτός από τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τους συγγενείς του, η οικογένεια της Αλίκης άλλα και ο Φίνος με την σύζυγό του Τζέλλα που έναν χρόνο μετά βάφτισαν το μωρό στην Παναγία της Τήνου την οποία η Αλίκη είχε επισκεφθεί αρκετές φορές κάνοντας τάμα για να γίνει μητέρα.
Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Star του θεάτρου και του κινηματογράφου και οι γυναίκες είχαν ξεχωριστή θέση στη ζωή του. Ο λόγος για τον αξέχαστο Αλέκο Αλεξανδράκη ο οποίος είχε μία πολυτάραχη προσωπική ζωή.
Γνώρισε την πρώτη του σύζυγο, Μαρτζ Βάλβη, στο Σουδάν με την οποία παντρεύτηκε στην Αθήνα και ο γάμος τους κράτησε για 3 χρόνια.
Τρία χρόνια κράτησε και ο δεύτερος γάμος με την Γαλλίδα Κλοντ Σαμπαντού. Το 1956 παντρεύτηκε την ηθοποιό Αλίκη Γεωργούλη με την οποία χώρισε ύστερα από τέσσερα χρόνια κοινής πορείας.
Ο τέταρτος γάμος του ήταν με την Ελβετή Βερένα Γκάουερ, με την οποία μάλιστα απέκτησε μία κόρη και έναν γιο.
Ο γιος του Βάσιας Αλεξανδράκης γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου του 1965 και είναι ένα από τα δύο παιδιά που απέκτησε ο ηθοποιός με την Ελβετή Βερένα Γκάουερ. Το άλλο είναι η κόρη του Γιοχάνα Αλεξανδράκη.
Ο γιος του δεν ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του και σήμερα είναι 54 ετών. Ο ίδιος έχει κάνει τα τελευταία χρόνια μερικές σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις.
Δείτε πως είναι το χαριτωμένο πιτσιρίκι που βρίσκεται πλάι στον αείμνηστο ηθοποιό.
Η πασίγνωστη ηθοποιός, Μάρω Κοντού παραχωρεί μία σπάνια συνέντευξη στον Χρήστο Κωνσταντίνου και μιλάει για την σημερινή της ζωή, σχολιάζει την τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο, ενώ θυμάται μαζί μας τις “χρυσές της εποχές δόξας” των προηγούμενων χρόνων…
Την πρώτη παράσταση που συμμετείχατε την θυμάστε; Το Ρομανσέρο με τον Δημήτρη Χορν, 1959 Οκτώβριο στο θέατρο “Κεντρικόν” ως πρωταγωνίστρια. Και έμεινα μαζί του τέσσερις θεατρικές σεζόν και χωριστήκαμε στην “Οδό ονείρων” το 1962.
Πως ήταν η συνεργασία σας μαζί του; Υπέροχη υπέροχη.
Ήταν δύσκολος σαν άνθρωπος; Καθόλου καθόλου καθόλου, άνθρωπος που τα ‘χει βρει με τον εαυτό του και ήτανε φιλόσοφος από νέος, είναι πανεύκολος, χαρισματικός, υπέροχος.
Η “Οδός ονείρων” πως προέκυψε, η πρόταση έγινε από τον Χατζιδάκι; Ούτε θυμάμαι από ποιόν έγινε άλλα ήταν μια ευτυχισμένη θεατρική σεζόν.
Αν δεν κάνω λάθος η “Μαύρη Φόρντ” είναι ένα από τα πιο διαχρονικά τραγούδια αυτής της παράστασης. Η “Μαύρη Φορντ” και το “Ηθοποιός” που είπε ο Χορν.
Στον κινηματογράφο πως μπήκατε; Ήμουν στον χορό αρχαίας τραγωδίας του εθνικού θεάτρου και ο Ντίνος Δημόπουλος σκηνοθετούσε μια ταινία που λεγόταν ο άνθρωπος του τραίνου με Συνοδινού και Παππά και μου ζήτησε να κάνω ένα πέρασμα από την ταινία για κάποια κυρία που μιλάγανε γι’αυτή άλλα η κυρία δεν μίλησε ποτέ και δέχτηκα. Κι από εκεί άρχισαν οι προτάσεις.
Ουσιαστικά όμως η καριέρα μου άρχισε από τον Γιώργο Φούντα. Όταν έπαιζα στο Ηρώδειο Θεσμοφοριάζουσες με το Εθνικό θέατρο είχα ένα μικρό χορευτικό σολάκι με μουσική Χατζιδάκι που λεγόταν “Το ελαφάκι”. Έπρεπε λοιπόν κάποια στιγμή να κάνω ένα μικρό χορευτικό με άλματα που ήταν πολύ ωραίο. Και μπήκε ο Φούντας στο τέλος να συγχαρεί τους πρωταγωνιστές και ζήτησε να γνωρίσει ποια είναι αυτή που κάνει το ελαφάκι.
Μαριάνθη Κοντού ήμουν στο πρόγραμμα και μου είπε κοπέλα μου σήμερα πέσανε δυο χιλιάδες διαζύγια. Και λέω ορίστε. Οι γυναίκες μόλις βγήκα έκαναν πίσω και οι άντρες κάνανε μπροστά. Είχαμε 4.000 κόσμο. Κι εγώ 18 χρονών τότε 19 καταλαβαίνεις. Και μου λέει θα έπαιζες σε μια ταινία μαζί μου. Λέω “δεν ξέρω τι να σας πω, μάλλον ναι”. Άρα ο Φούντας ξεκίνησε τις ταινίες. Έκανα τρεις μαζί του. Ο Φούντας είναι που μου έδωσε κατευθείαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε ταινία
Ποια ήταν η ταινία που πιστεύετε σας έκανε φίρμα; Εμπορικά η “Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη“, είχαν όμως προηγηθεί πολλές όπως ” Η γυνή να φοβήται τον άνδρα“, τα “Κίτρινα γάντια”, “Ο φίλος μου ο Λευτεράκης”, “Αλίμονο στους νέους” κι άλλες. Επίσης μία άλλη που μ’αρέσει είναι ο “Καπετάν φάντης μπαστούνι”. Είναι πολύ γλυκιά ταινία.
Έχετε δουλέψει με όλους τους σπουδαίους συγγραφείς εκείνης της εποχής. Με όλα τα ιερά τέρατα. Και έχω παίξει με τους πάντες.
Την ταινία ” Η γυνή να φοβήται τον άνδρα” την προτιμάτε ασπρόμαυρη η έγχρωμη; Ασπρόμαυρη.
Στον επιχρωματισμό τα χρώματα ήταν τα ίδια όπως τότε; Όχι όχι. Τα έβαλε ο Αμερικάνος που έκανε την μετατροπή κατά προσέγγιση.
Το αποτέλεσμα σας άρεσε; Προτιμούσα την μαυρόασπρη. Δεν είναι όμως κακό.
Με την Αλίκη πως προέκυψε η συνεργασία σας; Μια ταινία έχουμε γυρίσει με την Αλίκη. Θέλανε αυτά τα δύο ζευγάρια. Αλίκη με Αλεξανδράκη και Κωνσταντίνου με Κοντού. Με ακριβοπληρώσανε γιατί άνηκα σε άλλη εταιρία.
Τι χρήματα πήρατε για την “Σωφερίνα”; Νομίζω 80.000. Ξέρω πάντως πως με αυτά τα λεφτά έπαιρνες ένα πολύ καλό πανάκριβο αυτοκίνητο. Άρα ήταν σημαντικό ποσό. Και το ξέρω γιατί το ρόβερ που αγόρασα έκανε 70.000. Ενώ έπαιρνα 50.000 χιλιαδες στον Καραγιάννη την κάθε ταινία αυτή ήταν Δαμασκηνός – Μιχαηλίδης. Μου έκαναν την πρόταση, ζήτησαν και την άδεια να μου δώσει ο Καραγιάννης και μου είπε βάρα λεφτά, θα στα δώσουν.
Μετά την Ιταλίδα γιατί σταμάτησε η συνεργασία σας με την Φίνος φίλμ; Δεν έμαθα ποτέ. Τώρα ένα αστείο που κυκλοφορεί θα το πω κι ας γελάσουμε. Μια από τις δύο ξανθιές της Φίνος φιλμ είπε η εγώ η αυτή.
Και δεν μάθατε ποτέ αν ίσχυε αυτό; Όχι όχι.
Με τον Φιλοποίμην Φίνο οι σχέσεις σας πως ήταν; Πολύ τυπικές γιατί είχα κάνει πολύ λίγες ταινίες στην Φίνος. Στην άλλη εταιρία που πήγα μετά έπαιρνα τα διπλάσια.
Η εμφάνιση σας πιστεύετε ότι βοήθησε στο να παίρνετε πιο εύκολα έναν ρόλο; Ίσως η εμφάνιση, τα έλεγα κιόλας. Δεν ξέρω.
Υποκριτικά ποιοι ρόλοι σας ιντριγκάρουν; Δεν έχω προτίμηση σε ρόλους. Τώρα που μεγάλωσα με ενδιαφέρει να κάνω τύπους. Δεν κάνω την ωραία. Κάνω τύπους, χαρακτήρες. Με τον Κιμούλη έκανα έναν πάρα πολύ ωραίο ρόλο με έναν εκπληκτικό μονόλογο στο τέλος. Μια γυναίκα πολύ ιδιαίτερη και ψυχικά αρρωστημένη. Τέτοιοι ρόλοι μ’αρέσουν τώρα.
Εσείς που έχετε ζήσει την καλή εποχή του θεάτρου, υπάρχουν διαφορές με την σημερινή; Του ’60 και του ’70 νομίζω ήταν οι καλύτερες. Μα έχω την εντύπωση πως το θέατρο δεν άλλαξε πολύ. Ίσα ίσα που τώρα με την κρίση γίνονται πολύ ενδιαφέρουσες παραστάσεις και γίνετε και συνένωση ονομάτων, πρωταγωνιστών.
Παλιά δεν γινόταν αυτό; Τόσο πολύ όχι. Μπορούσε ένας μεγάλο όνομα τότε να κάνει θίασο η δύο το πολύ. Τώρα μαζεύονται αρκετοί κι ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Οπότε όταν δείς πολλά ονόματα πρωταγωνιστικά είναι πόλος έλξης.
Μια παράσταση για να κριθεί πετυχημένη τι χρειάζεται; Καλό κείμενο πρώτα και μετά ωραίες ερμηνείες.
Θα συνεργαζόσασταν ποτέ με κάποιο άτομο που δεν έχει σπουδάσει υποκριτική; Γιατί εγώ έχω σπουδάσει? Εγώ δεν έχω πάει σε δραματική σχολή. Ποτέ ποτέ ποτέ. Έμεινα τεσσεράμιση περίπου χρόνια στον χορό αρχαίας τραγωδίας επί Ροντήρη κάτω από τα ιερά τέρατα που λεγόταν Μινωτής, Παξινού, Μανωλίδου, Συνοδινού, Αρώνη, Κωτσόπουλος, Βόγγοβιτς.
Τόσα χρόνια να τους ακούς από κάτω και να είσαι στον χορό αρχαίας τραγωδίας με τόσες ατελείωτες πρόβες με τον Ροντήρη στην Επίδαυρο από τις εξήμιση το πρωί νομίζω ότι έβγαλα δύο σχολές. Στη συνέχεια έδωσα ως εξαιρετικό ταλέντο το ’58 και πήρα την άδεια μου.Νομίζω ότι δεν έχω κάνει τίποτα στην ζωή μου που να το έχω προκαλέσει εγώ. Το ένα ερχότανε πίσω απ’το άλλο. Γι’αυτό είμαι πολύ ευχαριστημένη.
Στα πρώτα σας βήματα είχατε βοήθεια από άλλους ηθοποιούς; Όχι. Μόλις πήρα την άδεια μου σαν ταλέντο ξεκίνησα αμέσως θέατρο και σινεμά.
Απ’όλους τους συμπρωταγωνιστές σας με ποιόν περνούσατε καλύτερα στα γυρίσματα; Με τον Λάμπρο. Γιατί κάναμε ότι θέλαμε, είχαμε γίνει πια συγγενείς στο παίξιμο. Μπορούσαμε να αλλάζουμε κείμενο, μπορούσαμε να αυτοσχεδιάζουμε, είχαμε μάθει πάρα πολύ ο ένας τον άλλον. Και με τον Κωνσταντίνου βέβαια στην γυνή. Ο οποίος εκεί είναι υπέροχος, πολύ καλύτερος από μένα, κάνει ερμηνεία. Να φανταστείτε ότι είμαστε νέα παιδιά τότε.Κάτω τον 30 και οι δύο. Θεωρώ την ερμηνεία του Γιώργου υπέροχη εκεί.
Από τους νέους ηθοποιούς τώρα ξεχωρίζετε κάποιους; Αν θεωρούμε νέο τον Κιμούλη ναι. Τον Φιλιππίδη ναι. Ο Χαραλαμπόπουλος επίσης είναι πάρα πολύ ταλαντούχος και εξαίρετο πλάσμα με ήθος, κύριος. Τον λατρεύω και τον λέω γιο μου από τότε. Η Εβελίνα Παπούλια. Είναι εξαίρετη και φίλη μου. Όπως και η Άννα Μαρία κι όλα τα κορίτσια που παίζανε στις “Επικίνδυνες σχέσεις”, κάνουμε ακόμα παρέα.
Από σκηνοθέτες ξεχωρίζετε κάποιους; Είναι πολλοί. Ο Μαρκουλάκης σκηνοθετεί πάρα πολύ ωραία. Ο αγαπημένος μου όμως είναι ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης που θεωρώ ότι έχουμε έναν νέο σπουδαίο σκηνοθέτη στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Θα σας ενδιέφερε να συνεργαστείτε πάλι σε μια νέα του ταινία; Μακάρι μακάρι. Του το ‘χω πει “μην με ξεχνάς”. Τον θαυμάζω. Του έχω πει πως θέλω να συνεργαστούμε. Είναι υπερταλαντούχος και είναι της λεπτομέρειας, ένας τζέντλεμαν. Μας πήγαινε και μας έφερνε στα γυρίσματα με λιμουζίνα με τον Γιώργο. Το ήθος του οι μουσικές που βρίσκει τι άλλο να πω, είναι πολυτάλαντος ο Χριστόφορος.
Ο Αλέκος Σακελλάριος πως ήταν; Δύσκολος λιγάκι. Φωνακλάς. Άλλα εφυέσταυτος με χιούμορ φοβερό.
Ο Μάνος Χατζηδάκις; Ο Χατζιδάκις ήταν μέλι, ζάχαρη άνθρωπος, ήπιος, γλυκούλης. Ουσιαστικός και χαμηλών τόνων. Γλύκας.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου; Πάρα πολύ καλός. Εργάτης φοβερός και ταλαντούχος.
Με ποιες δυο-τρεις λέξεις θα περιγράφατε τον εαυτό σας; Ψηλή , κουτή και καλό παιδί.
Σε ποιο άτομο θα λέγατε ένα μεγάλο ευχαριστώ; Στην γιαγιά μου. Μεγάλωσα χωρίς πατέρα, η μητέρα μου δούλευε κι οτι είμαι το χρωστάω σε εκείνη.
Όταν 1967 σε ένα διάλειμμα των γυρισμάτων της ταινίας, “Κοντσέρτο για πολυβόλα” η ηθοποιός άρχισε να παίζει μια παρτίδα με τον σκηνοθέτη και φίλο της Ντίνο Δημόπουλο του εκμυστηρεύτηκε κατά την διάρκεια του παιχνιδιού τον τον έρωτα της για τον συμπρωταγωνιστή της Κώστα Καζάκο.
Τζένη Καρέζη και Ντίνος Δημόπουλος.
Αυτή δεν μίλαγε καθόλου, απλά έριχνε τα ζάρια και έπαιζε…
Τότε αυτός την ρώτησε τι έχει και αυτή με κατεβασμένο το κεφάλι του απάντησε. “Μάλλον έμπλεξα με έναν από αυτούς τους χουντικούς” (Ο οποίος δεν ήταν ποτέ και τον αποκάλεσε έτσι για χιούμορ).
Έμπλεξες την ρώτησε ο Δημόπουλος;. “Να πως το λένε παιδάκι δηλαδή…..εγώ…”.
Τι τον ερωτεύτηκες ρώτησε εκείνος. Μούγκρισε , που σήμαινε ναι.
Και τότε του έδειξε τον Κώστα Καζάκο που στεκόταν λίγο πιο κει, και ο οποίος γύρισε και τους χαμογέλασε σαν να κατάλαβε πως μιλούσαν γι’ αυτόν.
Λίγο καιρό αργότερα παντρευτηκαν και έναν χρόνο μετά γεννήθηκε ο μοναχογιός τους ο Κωνσταντίνος…
Είναι πανέμορφη, ταλαντούχα και χωρίς αμφιβολία, ένα από τα πιο αυθεντικά θηλυκά μίας παλιάς εποχής που δεν θέλουμε να ξεχάσουμε. Η Ελένη Προκοπίου, ανοίγει την καρδιά της στον Χρήστο Κωνσταντίνου. (Η συνέντευξη δόθηκε το Μάιο του 2018).
Κυρία Προκοπίου αποσυρθήκατε το θέατρο και τον κινηματογράφο το 1972 μετά την ολοκλήρωση της ταινίας “Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας” Μετά την απόφαση αυτή είχατε προτάσεις για να επιστρέψετε; Ναι υπήρξαν κάποιες προτάσεις άλλα δεν έδωσα και πολύ σημασία γιατί ήμουν πολύ αφοσιωμένη στην κόρη μου την οποία και γέννησα 6 μηνών.
Ο άνδρας σας συμφώνησε με την απόφαση σας; Ο άνδρας μου, μου είπε “να κάνεις ότι θέλεις”.
Δεν είχε κανένα πρόβλημα αν ξαναεπιστρέφατε στο θέατρο η τον κινηματογράφο; Κανένα, κανένα, κανένα. Εγώ ήμουν αυτή που πήρα την απόφαση.
Εσείς νιώσατε ποτέ την ανάγκη να επιστρέψετε; Κοίτα ο σύζυγος μου συνεργαζόταν τότε με ένα πολύ γνωστό άτομο της τηλεόρασης και μίλησαν για μένα μήπως κάνω κάτι σε αυτήν περίπου έναν χρόνο μετά που γέννησα και έτσι συναντήθηκα μαζί του όπου μου λέει θα σου δώσω έναν δεύτερο ρόλο, και του απαντώ ευχαριστώ πάρα πολύ άλλα δεν θα το δεχτώ αυτό, γιατί αυτόν τον άνθρωπο που μου λες πως θα πρωταγωνιστεί κι εγώ θα είμαι από πίσω του ήταν κάποτε πίσω από μένα. Δεν μπορώ μετά από έναν χρόνο να βγω να κάνω την κομπάρσα.
Υπήρχαν κλίκες τότε; Φυσικά και υπήρχαν. Όταν παντρεύτηκα ο Μπουρνέλης μου έκλεισε τις πόρτες και μου είπε “να’ρθείτε να πάρετε τα χρήματα που σας χρωστάω”, τα οποία δεν μου έδωσε ποτέ , και μου απαγόρευσε να μπω να πάρω τα πράγματα μου απ’το καμαρίνι μου.
Για ποιόν λόγο, δεν μάθατε; Επειδή παντρευτηκα.
Ξαναμιλήσατε μαζί του; Ποτέ ποτέ. Τους είπα “βρε παιδιά να μπω να πάρω τα πράγματα μου” και μου είπαν “όχι απαγορεύει ο κύριος Μπουρνέλης”. Δεν ήξερα τι να κάνω που να πάω και δέχτηκα την κατάσταση όπως ήταν.
Από τους συναδέλφους-συνεργάτες σας δεν αντέδρασε κάνεις; Ουδείς. Γιατί τότε ήταν και δύναμη ο Μπουρνέλης. Ποιος να του πει και τι να του πει.
Η οικογένεια σας δεν είχε θέμα να ασχοληθείτε με τον χορό και την υποκριτική; Όχι. Ο πατέρας μου είχε έπιπλα όπως είχε κι ο άνδρας μου και ήταν και συνεργάτες με τον πεθερό μου. Ο μπαμπάς μου ήταν σχεδιαστής επίπλων και ήρθε απ’την Κωνσταντινούπολη στην Ελλάδα με λεφτά όταν έγινε ο διωγμός κι όλα όσα ακολούθησαν, κι άνοιξε με τον αδερφό του που ήταν ο καλύτερος σκαλιστής στην Σμύρνη, ένα εργοστάσιο το οποίο πήγαινε πάρα πολύ καλά και ήμασταν και καλά οικονομικά, μέχρι που κάποια στιγμή κάηκε.
Έπαθε πολύ μεγάλη ζημιά, όμως το ξαναέφτιαξε, άλλα δυστυχώς ξανά κάηκε.Πελάτισσά του ήταν η Ζηρίδη που είχε τα σχολεία και επειδή από μικρή χόρευα κι έκανα τούμπες πράγματα και ιστορίες στην αυλή του σπιτιού μας στην Αλκαμένους και τα έβλεπαν οι δικοί μου την έπιασαν και την είπαν επειδή τότε η λυρική σκηνή είχε βγάλει ανακοίνωση και ζητούσε παιδιά για το μπαλέτο της. Αυτή ταμίας εκεί και είπε “εγώ θα μιλήσω να το φέρεις το παιδί” και πήγα.
Εκείνη την εποχή ήταν δυο δασκάλες που περνούσες δίνοντας εξετάσεις, δηλαδή τι εξετάσεις αφού εγώ δεν είχα κάνει ποτέ μπαλέτο, απλά σου έλεγαν σήκωσε το ποδαράκι σου κάνε μια στροφή για να δούνε αν υπάρχει κάτι μέσα σου που να μπορεί να σε οδηγήσει να γίνεις μπαλαρίνα.Ήταν τότε η Τατιάνα Βαρούτη η γυναίκα του Μαμάκη και η Λουκία Σακελλαρίου που τότε ήταν νούμερο ένα. Τέλος πάντων έδωσα εξετάσεις και με απέρριψε η Τατιάνα.
Μετά από 6 μήνες ξαναζητήσανε παιδιά κ ήταν η Σακελλαρίου που με πέρασε πρώτη. Έτσι ξεκίνησα και όταν δώσαμε εξετάσεις στο τέλος της χρονιάς για το ποιες μπαλαρίνες θα κρατήσουν και ποιες θα πετάξουν εγώ ήρθα πρώτη με μόνο 6 μήνες μαθήματα ενώ τα άλλα παιδιά είχαν κάνει ένα χρόνο. Μετά τα πήγαινα καλά με την Τατιάνα γιατί κατάλαβε το λάθος της και ήρθε κοντά μου.
Με τον Βαγγέλη Σειληνό πως γνωριστήκατε; Ζήτησαν από το Ακροπόλ μια χορεύτρια για πρώτη και ειδοποίησαν μέσω του μαέστρου που είχαμε στα Ολύμπια να πάω στην λυρική σκηνή την τάδε μέρα και ώρα κι αμέσως το συζήτησα με τον παρτενέρ μου τότε τον Δημήτρη και μου λέει “δεν ξέρω τι να σου πω να πας να μην πας” γιατί κι αυτός σου λέει τώρα που απέκτησα παρτενέρ να την χάσω; Ε και όντως με έχασε.
Λοιπόν μετά από 8 χρόνια που έκανα μπαλέτο από τα 6 έως τα 14 πήγα και μόλις χόρεψα και με είδαν, με κράτησε ο Καστρινός και με έκανε ζευγάρι με τον Σειληνό και με τον Μεταξόπουλο γιατί ήταν τρίο. Πρώτο ζευγάρι ο Καστρινός με την Ζώκα, μια άλλη κοπέλα η Ελένη, ο Σειλήνος και ο Μεταξόπουλος ο οποίος όμως παρεξηγήθηκε και σηκώθηκε και έφυγε. Έτσι γίναμε ζευγάρι με τον Σειληνό μέχρι το 1965 που γνώρισε την Μαρία Ιωαννίδου.
Ως χορεύτρια τι θυμάστε πιο έντονα; Την πρώτη φορά που βγήκα στο κοινό και έτρεμα όπως τρέμει το ψάρι. Στο Ακροπόλ όταν βγήκα, όχι έτρεμα, όχι δεν μπορούσα να σύρω τα πόδια μου, ήταν άλλο πράγμα γιατί τότε ήταν στα πολύ φόρτε του. Δεν υπήρχε άλλο θέατρο σαν αυτό, με σκηνικά και κουστούμια υπέροχα, και πολύ διαφορετικά. Όλα όμως τα αντιμετώπισα σιγά σιγά, και το τρακ το μεγάλο κι όλα. Στη συνέχεια μου έδωσε ένα σπουδαίο νούμερο ο Γιαννακόπουλος με τον Νικολαΐδη το “Βιετνάμ” και έπεφτε όλο το θέατρο από το χειροκρότημα.
Χορεύτρια ή ηθοποιός; Εγώ βγήκα ως χορεύτρια από την σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου που ήταν στην Εθνική Λυρική σκηνή. Μαζί μου ήταν η Άννυ Πέτροβα, η Μάρθα Καραγιάννη ο Δημήτρης Ιβάνωφ κι άλλοι. Αυτοί με διαφορά ηλικίας 2-3 χρόνων . Βγήκα ως χορεύτρια 14 ετών μετά από 8 χρόνια μπαλέτο στα Ολύμπια Πειραιώς μαζί με τον εξαιρετικό κι αδικημένο Δημήτρη Ιβάνωφ. Στη συνέχεια βγήκα στο θέατρο και με πήρε ο Μπουρνέλης στο Ακροπόλ μέσα από οντισιόν κι ο Καστρινός με έκανε ντουέτο με τον Βαγγέλη Σειληνό. Έκαναν μια οντισιόν στην οποία με ειδοποίησαν, πήγα και από δέκα περίπου κορίτσια πήραν εμένα. Μετά από κάποια χρόνια άρχισα να κάνω νουμεράκια και πήρα τιμητική άδεια ως εξαιρετικό ταλέντο σαν ηθοποιός.
Ήταν εύκολη η μετάβαση από τον χορό στην υποκριτική; Αν έχεις τσαγανό μέσα σου όλα τα καταφέρνεις.
Εσείς με ποιους κάνατε παρέα τότε; Με όλον τον κόσμο. Με τον Γιάννη Βογιατζή τον τραγουδιστή, με τον Πάντζα την Χρυσούλα Ζώκα, τον Φούντα και γενικά με όλους τους ηθοποιούς πηγαίναμε και τρώγαμε μαζί τα βράδια…Οι παλιοί με αγαπούσαν πάρα πολύ, αυτοί οι οποίοι δεν ήταν ανακατεμένοι μέσα στο συνάφι και μεγάλοι άνθρωποι, γιατί ήμουν το μικρό και το γλυκό κοριτσάκι. Μεγαλώνοντας όμως άρχισαν οι ίντριγκες.
Αντιληφθήκατε ποτέ από γυναίκα συνάδελφο ζήλια προς το πρόσωπο σας; Πάρα πολλές φορές. Εμένα πιο πολλοί με αγαπούσαν οι χορευτές και γενικά άνθρωποι που με ζούσαν καθημερινά κι έβλεπαν τι άνθρωπος είμαι. Επίσης με αγαπούσε η Ρένα Ντόρ, ο Λειβαδίτης, όμως και η Βλαχοπούλου δεν ξέρω αν με αγαπούσε παρέα με έκανε πάντως.
Η σχέση σας μαζί της ποια ήταν; Εγώ τα είχα καλά με την Ρένα και ιδιαίτερα όταν παντρεύτηκα κάναμε παρέα και με τον άνδρα της και βγαίναμε και τρώγαμε και μας καλούσε και την καλούσαμε.
Ποια ταινία σας ξεχωρίζετε από όλες αυτές που έχετε κάνει; “Ραντεβού στον αέρα” … ο Φίνος τότε ήταν number one.
Τι θυμάστε από τον Φιλοποίμενα Φίνο; Ήταν ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος και σωστός στην δουλειά του.
Η σχέση σας με τον Δαλιανίδη; Τελείως χλιαρή, όχι κάτι το ιδιαίτερο.
Με τον Γιώργο Πάντζα; Με τον Γιώργο έχουμε να μιλήσουμε 30-40 χρόνια… μάλιστα τότε είχαμε κι ένα φλερτ.
Με ποιους συναδέλφους σας κρατήσατε επαφή; Με την Μάρθα Καραγιάννη επειδή πηγαίναμε στην ίδια σχολή, και αργότερα κάναμε παρέα εγώ με τον άνδρα μου κι εκείνη με ένα φλερτ που είχε εκείνη την εποχή. Πριν γνωρίσω τον άνδρα μου έκανα παρέα και με μια άλλη ηθοποιό που ήταν πολύ καλό παιδί, την Ντόρα Κωστίδου.
Τώρα με την Μάρθα Καραγιάνη πως είναι οι σχέσεις σας; Κάποια τηλέφωνα έχουν γίνει παλαιότερα, και με βοήθησε με την τιμητική σύνταξη που πήρα.
Με ποιο τρόπο; Της λέω βρε Μάρθα μαθαίνω το και το… και μου απαντάει δεν έχεις πάρει ακόμα τιμητική σύνταξη. Όχι της λέω και ενδιαφέρθηκε αμέσως να με βοηθήσει.
Όμως με βοήθησε κι ο Κώστας Βουτσάς πάρα πάρα πολύ, του το χρωστάω και τον αγαπώ και τον αγαπούσα πάντοτε. Ξέρεις οι άνδρες επειδή είναι γυναικάδες, και γουστάρουν το θηλυκό αν δεν τους κουνήσεις την ουρά σου δεν σε ενοχλούν. Μαζί του έχω γυρίσει του κόσμου τις ταινίες, ήμασταν καλά φιλαράκια, ένας κύριος απέναντι μου. Κι όταν χρειάστηκε να τον πάρω τηλέφωνο αμέσως με εξυπηρέτησε.
Έχετε επαφή μαζί του; Ναι μετά από πολλά χρόνια. Καταρχήν περιττό να σου πω με το που με άκουσε μου λέει “Ελένη εσύ είσαι”. Έλα βρε Παναγία μου του απαντώ με θυμήθηκες; Βεβαίως μου λέει, είσαι το καλύτερο παιδί του θεάτρου και του κινηματογράφου που πέρασε. Μάλιστα πήρα να του ευχηθώ κι όταν παντρεύτηκε κι έκανε το παιδάκι του.
Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον Κούνδουρο στην βραβευμένη του ταινία “Μικρές Αφροδίτες”; Εκεί ήμουν 20 χρονών. Και επειδή ήμουν το καλό αγαπητό παιδί δεν με ενόχλησε κανείς κι όλοι φρόντιζαν να είμαι καλή, κι αυτά που θα πω και πως θα τα πω και ιδιαίτερα ο Κούνδουρος που ήταν ένας δάσκαλος περίεργος. Άλλα τέλος πάντων πιστεύω πως τα κατάφερα.
Από τα γυρίσματα της ταινίας ” Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας” τι θυμάστε; Εκεί ήμουν λίγο παχουλούλα αν παρατηρήσεις. Ήμουν ήδη παντρεμένη και έκανα ενέσεις ορμονών για ένα μικροθεματάκι που είχα στην μήτρα γι’αυτό άρχισα να φουσκώνω. Ήμουν δύο μηνών έγκυος.
Τι χρήματα παίρνατε τότε για κάθε ταινία; Σε άλλη ταινία έπαιρνα 10.000 σε άλλη 15.000 σε άλλη 23.000. Ανάλογα την εταιρία. Στο Ακροπόλ έπαιρνα 50 δραχμές την ημέρα και δεν ήμουν ούτε 15 χρονών.
Ποια ήταν η τελευταία θεατρική παράσταση που παίξατε; Ήταν “Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας” στο θέατρο Μετροπόλιταν.
Σας ενόχλησε που πριν κάποια χρόνια σας φωτογράφησαν δίχως την έγκριση σας; Είτε με ενόχλησε, είτε όχι η φωτογραφία βγήκε. Άλλα μην νομίζεις ότι τόσα χρόνια που είμαι εξαφανισμένη δεν με έχουν πάρει οι πάντες, τουλάχιστον από τους δημοσιογράφους που έχουν εκπομπές. Και πριν 6-7 μήνες με πήρε κι ο Σπύρος Παπαδόπουλος για την εκπομπή του και του είπα ευχαριστώ πάρα πολύ το εκτιμώ που με παίρνετε άλλα δεν μπορώ.
Γιατί δεν θέλετε να εμφανίζεστε; Αποφάσισα άπαξ και έφυγα, ούτε να λένε το πριν και το μετά, ούτε πως έγινε, ούτε τι έγινε για ποιο λόγο. Δεν μ’αρέσουν αυτά.
Συμφωνείτε με την απόφαση της εγγονής σας να ασχοληθεί με την υποκριτική και τι την συμβουλέψατε; Δεν την απέτρεψα. Της είπα μόνο να πας παιδί μου αφού το θέλεις και το ονειρεύεσαι, άλλα πρώτα το πανεπιστήμιο. Γιατί άλλο είναι να έχει κάτι στα χέρια της κι άλλο να ξεκινά για ηθοποιός απ’το τίποτα. Στην δική μου εποχή ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Τώρα κάθε μέρα βγαίνουν και 500 ηθοποιοί.
Αν σας έκαναν μια πρόταση να παίξετε μαζί με την εγγονή σας θα το κάνατε; Όχι όχι.. Δεν θα ξαναεμφανιστώ. Αυτό αποφάσισα κι αυτό κάνω.
Βλέπετε τις ταινίες σας όταν προβάλλονται στην τηλεόραση; Αν είμαι σπίτι και πετύχω κάποια ναι. Άλλωστε πριν χρόνια ο σύζυγος μου πήγε και αγόρασε όσες ταινίες μου βρήκε, τις περισσότερες δηλαδή και τις έχω. Και έτσι οι δύο μου οι εγγονές μάθανε τις ταινίες τις δικές μου, τις βλέπανε συνέχεια και ίσως γι’αυτό η μία η Ελένη να αποφάσισε να γίνει ηθοποιός.
Ξεχωρίζετε σήμερα κάποιους από τους νέους ηθοποιούς; Ναι. Την Πηνελόπη Αναστασοπούλου που ήταν στο Dancing with the stars και ήταν πολύ καλή, άλλα όταν είδα να την βγάζουν είπα δεν έχει σωστό κριτήριο ο κόσμος . Χορεύει, παίζει , τραγουδάει, είναι κι όμορφο κορίτσι.
Τι άλλο βλέπετε στην τηλεόραση; Μου αρέσει το survivor πάρα πολύ. Παθιάζομαι πολύ γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι που αγωνίζονται.
Από σειρές; Κάποιες φορές βλέπω το “Τατουάαζ”.
Η γνώμη σας για τον Γιώργο Αγγελόπουλο που συμμετέχει σε αυτήν ως ηθοποιός; Μια χαρά τα λέει, είναι καλός.
Πως είστε σαν χαρακτήρας; Καταρχήν είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Δεν αντιμετωπίζω με δραστηριότητα τις αντιφάσεις, κλείνομαι στον εαυτό μου.
Τι είναι για σας η οικογένεια; Το παν… γιατί κι εγώ μεγάλωσα σε πολύ σωστή οικογένεια.
Αν γράφατε την ζωή σας σε βιβλίο τι τίτλο θα του δίνατε; “Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΟΥ”
Ερμήνευσε με άρτιο τρόπο όλους του μεγάλους ρόλους αλλά για εκείνη αυτός ήταν ο πιο σημαντικός. Η Τζένη Καρέζη αγαπούσε τη δουλειά της όμως λάτρευε την οικογένεια της. Όπως θα δείτε και στο σπάνιο υλικό που σας παρουσιάζουμε η ευτυχία ξεχειλίζει. Κάτι που η ίδια δεν βίωσε όσο ήθελε στα πρώτα χρόνια της ζωής της. Η ηθοποιός ήταν μοναχοπαίδι και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Θεσσαλονίκη εσωτερική στο Γαλλικό σχολείο Καλογραιών.
Ο πατέρας της ήταν αυστηρός γυμνασιάρχης και η μητέρα της δασκάλα. Όπως είχε αποκαλύψει ο Κώστας Καζάκος: «Ο χωρισμός κόρης-πατέρα, έγινε όταν η Τζένη ήταν στην πρώτη τάξη του Εθνικού. Όταν το έμαθε της έδωσε ένα χαστούκι. Δεν δεχότανε αυτή τέτοια πράγματα. Επαναστάτησε. Του έπιασε το χέρι και του είπε: “Αυτό δεν θα ξαναγίνει”. Και πήρε την μητέρα της και έφυγαν από το σπίτι!». Το υλικό που σας παρουσιάζουμε δημοσιεύτηκε στη σελίδα της Τζένη Καρέζη.
Διαβάστε επίσης: Φωτογραφικό Υλικό Από Τα Παρασκήνια Του Ελληνικού Κινηματογράφου
Ο Θανάσης Βέγγος, ο “καλός μας άνθρωπος”, είναι αναμφίβολα η πιο γνωστή και λαοφιλής φιγούρα του Ελληνικού σινεμά. Η αθωότητά του, η άγνοια κινδύνου, η καλοσύνη του αποτυπώθηκαν σε δεκάδες ταινίες οι οποίες συμπυκνώνουν την καλή ψυχή και το μεράκι του Έλληνα που προσπαθεί από το μηδέν να δημιουργήσει τα πάντα.
Συμβολίζουν την αισιοδοξία του Έλληνα ο οποίος προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του μέσα στο χείλος της καταστροφής. Η υποκριτική του δεινότητα σε συνδυασμό με το σπάνιο ήθος και την πνευματική του καλλιέργεια, τον καθιέρωσαν ως τον ‘’καλό άνθρωπο’’ της Ελλάδας.
Ο Θανάσης Βέγγος επεδίωξε την καλλιτεχνική ελευθερία, ήθελε να είναι ο εαυτός του και να χαρίζει απλόχερα το γέλιο. Αυτός είναι και ο λόγος που τον ώθησε να δημιουργήσει το 1964, την εταιρεία παραγωγής ταινιών “ΘΒ-ταινίες γέλιου“.
Ο Θανάσης Βέγγος συμβολίζει την αθωότητα του ανθρώπου που μοχθεί για το μεροκάματο σε μία κοινωνίας αναταραχής και αδικίας. Έχοντας βιώσει και ο ίδιος στην παιδική του ηλικία τι σημαίνει να έχεις ανάγκη καθώς είχε αναγκαστεί να βγει στη δουλειά από μικρός λόγω οικονομικών προβλημάτων, μπόρεσε να αποτυπώσει την Ελληνική πραγματικότητα της εποχής εκείνης.
Οι 156 ταινίες του καλού μας ανθρώπου, ήθελαν να μιλήσουν με έναν αγνό και απλό τρόπο στις καρδιές των ανθρώπων που τις παρακολουθούσαν. Χωρίς πολλές αναλύσεις, χωρίς μεγάλες φιλοσοφίες, μόνο με απλές αλήθειες που σα σαϊτιά χτυπάνε την καρδιά.
Ο Θανάσης Βέγγος στα 84 χρόνια που έζησε, κατάφερε να αποτυπωθεί στο μυαλό των Ελλήνων ως μία κλασική φιγούρα του Ελληνικού σινεμά ο οποίος με τις ανάγλυφες αλήθειες του, άγγιξε τις καρδιές των απλών ανθρώπων εκείνης της εποχής. Ο καλός μας άνθρωπος ποτέ δεν έφυγε…
Μεγάλο παράπονο το έχω που η τηλεόραση δεν προβάλλει ποτέ ταινίες όπως ο “Ιπποκράτης και η Δημοκρατία”. Μία παραγωγή του Τζέιμς Πάρις, το έτος 1972, ένα αριστούργημα του Ελληνικού σινεμά που γνωρίζουν λίγοι. Η συγκεκριμένη σπουδαία ταινία είναι δυσεύρετη ακόμα και στο Διαδίκτυο. Ίσως γιατί οι μεγάλες αλήθειες εμποδίζονται διαχρονικά…
Και ναι, ο Ελληνικός κινηματογράφος παρήγαγε κλασικά αριστουργήματα, στα οποία συνεργάστηκαν όλα τα μεγάλα ονόματα του θεάματος.
Πόσο σημαντικό θα ήταν, άραγε, την εποχή της πανδημίας να προβαλλόταν η βαθιά ιατρική γνώση και οξυδέρκεια του Ιπποκράτη; Σε μία εποχή που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποια ακριβώς είναι και ποιο το ψέμα, σε μία εποχή που η πολιτική ηγεσία επιθυμεί να ελέγχει τον άνθρωπο αποκρύπτοντας όλη την αλήθεια;
430 προ Χριστού. Ο μεγάλος ιατρός με καταγωγή από την Κω Ιπποκράτης (Δημήτρης Παπαμιχαήλ), καταφθάνει στην Αθήνα, έτοιμος να εξασκήσει την ιατρική του ιδιότητα απρόσκοπτα. . Έχει ήδη συγκρουστεί με το ιερατείο του νησιού του και για αυτό το εγκατέλειψε πικραμένος, θεωρώντας πως η Ιατρική δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα, αλλά ένα λειτούργημα.
Στην Αθήνα όμως έχει ξεσπάσει ο μεγάλος λιμός και ο μεγάλος ηγέτης Περικλής (Αλέκος Αλεξανδράκης), εμπιστεύεται τον μεγάλο ιατρό και άνθρωπο. Ο Ιπποκράτης θα καταφέρει να βρει τη λύση για αυτό τον καινούργιο ιό που σπέρνει το θάνατο στους ανθρώπους, αλλά θα βιώσει μία μεγάλη απώλεια…
Προτείνω αυτή την ταινία για την ποιότητά της, την αλήθεια της, το σεβασμό που προάγει στον άνθρωπο. Αξίζει να δούμε την αντιμετώπιση της σοβαρής ασθένειας από τον μεγάλο ιατρό της αρχαιότητας.
Μια από τις πιο σπάνιες ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που έκανε πρεμιέρα στις 28 Απριλίου 1946 και φέρει την υπογραφή στο σενάριο και την σκηνοθεσία του κορυφαίου συγγραφέα Μ. Καραγάτση είναι η “Καταδρομή στο Αιγαίον” με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, την Ελένη Χατζηαργύρη και την Ζινέτ Λακάζ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Αυτή η ταινία ήταν η πρώτη και μοναδική απόπειρα του Καραγάτση στο σινεμά η οποία ωστόσο δεν στέφθηκε με επιτυχία κι έτσι δεν ξανασχολήθηκε ποτέ. Γυρίστηκε το 1946 ακριβώς έναν χρόνο μετά το τέλος του πολέμου και μαζί με την ταινία Αδούλωτοι σκλάβοι του Βίων Παπαμιχαήλ (επίσης την ίδια χρονιά) αναπαριστούν για πρώτη φορά όσα διαδραματίζοταν στην Ελλάδα την περίοδο της κατοχής και τις προσπάθειες των Ελλήνων για απελευθέρωση.
Την παραγωγή έκανε ο Ηλίας Περγαντής μαζί με την συνδρομή του Υπουργείου Στρατιωτικών και του Πολεμικού ναυτικού. Το καστ συμπλήρωναν οι: Μάνος Κατράκης, Χριστόφορος Νέζερ, Γιώργος Φούντας και Κώστας Στράντζαλης ο οποίος από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και μετά ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με την παραγωγή και την σκηνοθεσία ταινιών. Ενώ η μουσική άνηκε στον Χρήστο Μουραμπά.
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Λοχαγό Αλέξη Κομνηνό (Λάμπρος Κωνσταντάρας) ο οποίος με την βοήθεια του μοναχού Συνέσιου καταφέρνει να ξεφύγει από τους Γερμανούς με το υποβρύχιο Παπανικολής και να φτάσει στο Κάιρο. Εκεί φλερτάρει με μια νέα κοπέλα την Μαρία (Ζινέτ Λακάζ) άλλα της αποκαλύπτει πως πίσω στην Ελλάδα είναι ήδη παντρεμένος με μια άλλη γυναίκα την Άννα (Ελένη Χατζηαργύρη) άλλα τον απατά με τον κυβερνήτη Ρεϊζη (Μάνος Κατράκης) ενώ λίγο καιρό αργότερα την βλέπει σε μια φωτογραφία αγκαλιά με έναν Γερμανό αξιωματικό. Κάποιους μήνες μετά ο Συνέσιος συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς με την κατηγορία της κατασκοπείας κι ο Κομνηνός επιστρέφει στην Ελλάδα μαζί με μια ομάδα κομάντος με σκοπό να τον απελευθερώσει.
Μα δυστυχώς θα είναι αργά καθώς θα τον έχουν εκτελέσει οι Γερμανοί. Όμως στο ίδιο στρατόπεδο θα είναι και η σύζυγος του η οποία θα τραυματιστεί θανάσιμα στην προσπάθεια τους διαφύγουν. Άλλα λίγο πριν ξεψυχήσει θα του πει πως δεν είχε ποτέ σχέση με τον Ρεϊζη και πως με εντολή του Συνέσιου για κατασκοπευτικούς λόγους τα έφτιαξε με τον Γερμανό αξιωματικό. Με την λήξη του πολέμου ο Κομνηνός θα ζητήσει συγνώμη από τον κυβερνήτη Ρεϊζη ενώ στην τελευταία σκηνή μαζί με την Μαρία επισκέπτονται τον τάφο της Άννας που βρίσκεται σε ένα ερημονήσι.
Η ταινία, “Ο φαντασμένος” προβλήθηκε τη σαιζόν 1973-1974 και έκοψε 95.665 εισιτήρια. Ήρθε στην 10η θέση σε 44 ταινίες.Αν και προβάλλεται πολύ συχνά από...
