Στην δεκαετία του ΄80-΄90, ας ταξιδέψουμε…
με όμορφες, γλυκές αναμνήσεις…!

Θα θέλαμε να θυμόμαστε τις μουσικές εκείνης της εποχής αλλά ήμασταν πολύ μικροί για

να έχουμε τέτοιες αναμνήσεις (αν και το Sweet Dreams των Eurithmics ηχεί ακόμα στα
αυτιά μας,
γιατί μπορούσαμε να έχουμε γλυκά όνειρα)…

Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε τα ομαδικά παιχνίδια Κρυφτό,

Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α. …
Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε Στρουμφάκια, Thundercats, Κabamaru και Candy Candy και όχι Pokemon, Digimon

και Yu Gi Oh…
Για όσους θυμούνται

Παίζαμε με Playmobil και LEGO και όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα

να μας δεχθεί…
Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ.

Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε εκπαιδευτική τηλεόραση στην ΕΡΤ1 και Φρουτοπία και του κουτιού τα παραμύθια…

Για όσους θυμούνται

Κάναμε ακόμη παιδικά πάρτυ στα σπίτια μας και δεν τρέχαμε σε κάθε τυχαίο παιδότοπο…
Δεν γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία, αλλά την ανακαλύψαμε σε μία
καλύτερη ηλικία – χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την
καθημερινότητα…
Βλέπαμε τις πρώτες πορνοταινίες, σαν κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά,
όχι όπως τώρα που με ένα κλικ τα παιδάκια βρωμίζουν την ψυχή τους…
Ακούγαμε τη φωνή του άλλου όταν παίρναμε τηλέφωνο μέχρι που μας έφαγαν τα SMS…
Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες

τυρόπιτες…
Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε Κουκουρούκου και Σοκοφρέτες…

Για όσους θυμούνται

Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες…

Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε τη Φάτσα Μπανάνα από την ΕΒΓΑ και τις γρανίτες Turbo πριν τις καταργήσουν…

Για όσους θυμούνται
Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό…
Πρωτοχρονιά και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένειά μας και δεν  τρέχαμε 00.01

στο πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, Space και Cuervo…
Είδαμε τα πρώτα Χρυσά σε Ολυμπιακούς αγώνες με τη Βούλα Πατουλίδου και τον
Πύρρο Δήμα…
Για όσους θυμούνται

Είδαμε σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές … από το Εκμέκ Παγωτό και
τους Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν…

Για όσους θυμούνται

Ξέραμε μόνο την Μπαλαρίνα και τον Μύλο στα Λούνα Παρκ και δεν μας έφευγε η ψυχή

στα 3G…
Για όσους θυμούνται

Μας έδιναν ένα πεντοχίλιαρο οι γιαγιάδες και οι παππούδες και νιώθαμε
ευτυχισμένοι… Δεν ήμασταν μουρτζούφληδες όπως τώρα που αν πάρουμε 20
ευρώ κοιτάζουμε με μισό μάτι…

Για όσους θυμούνται

Ακόμα και το Game Boy δεν μας έκλεινε σπίτι…. το παίρναμε και τρέχαμε έξω να το

μοιραστούμε με τους φίλους μας…
Γράφαμε ακόμη ραβασάκια και δεν κάναμε comment σε Hi5/Facebook…
Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε τόσο…
Βλέπαμε τα Νιντζάκια σε βιντεοκασέτες.
Για όσους θυμούνται

Θυμάστε τους Ευχούληδες;

Για όσους θυμούνται

Χάρρυ Κλυνν σόου και Δέκα Μικροί Μήτσοι….

Κόντρα Πλακέ, Τροχός της Τύχης, Μέγκα Μπάγκα, ‘Αλλα Κόλπα (Ά ρε Βλάσση)…

Τα σόου της Ρούλας Κορομηλά και το Ciao Ant1….

Ghostbusters– Karate Kid – ET – Home Alone – Γκούνις – Σεξογήινη (Ποιός δεν είχε

κολλήσει με την Κίμ Μπάσιτζερ;)
Carousel και Disney club στο Mega…
Ακούγαμε το Enola Gay…

Παίζαμε Μήλα – Σχοινάκι – Μακριά γαϊδούρα

Για όσους θυμούνται
Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε Transformers – GI Jo – Rambo – Αστυνόμο Σαΐνη

Για όσους θυμούνται
Για όσους θυμούνται

Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch,

καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου…

Τραγουδήσαμε «Το νού σου κύριε οδηγέ» και χορέψαμε λαμπάντα…

Πηγαίναμε στα «Ηλεκτρονικά» και παίζαμε Super Mario, Sonic, Mortal
Compact, Streetfighter, Bubble Bubble, Tetris, Arkanoid, Top Gun και στα
πλοία τρέχαμε να βρούμε που τα έχουν κρυμμένα…

Για όσους θυμούνται
Για όσους θυμούνται

Δεν ανησυχούσαν οι γονείς μας  αν θα γυρίσουμε σώοι όπως τώρα… Ματώναμε τα γόνατα

μας και συνεχίζαμε το παιχνίδι…
Βλέπαμε Tom & Jerry, Looney toones, Bugs Bunny και Coyote με τον Bippp Bippp…

Θυμάστε τα καραμελάκια που όταν τα έβαζες στο στόμα ανατινάσσονταν; Και
τη μόδα με τις τσίχλες Shock, το σπανάκι του Ποπάυ και τα τσιγάρα του
Αστερίξ;

Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε Smarties…

Παίζαμε Μπουκάλα και Θάρρος ή Αλήθεια….

Για όσους θυμούνται

Πατούσαμε τα κουτάκια από τα αναψυκτικά και περπατούσαμε σαν να ήταν τακούνια…
Παίζαμε με την Τσουλήθρα με τα πιγκουινάκια και με τα όπλα και τις μπάλες NERF…

Για όσους θυμούνται

Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες και τα μπουγέλα γενικά στα σχολεία…

Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε Μαγκάιβερ και Φλας…

Διαβάζαμε Ποπάυ…

Για όσους θυμούνται

Πίναμε Carnation και Dolca…

Για όσους θυμούνται

Ντυνόμασταν Νίτζα, Καουμπόυ και Ρομπέν των Δασών τις Απόκριες και όχι Πίκατσου

και Μπομπ Σφουγγαράκης…
Ψάχναμε για αυτοκόλλητα και τάπες στα γαριδάκια…
Για όσους θυμούνται

Είχαμε τα κλασσικά walkman με τα ακουστικά με το σφουγγαράκι στο πλάι και με το ζόρι

χωρούσαμε στη τσέπη μας δύο κασέτες…
Για όσους θυμούνται

Κάναμε κοπάνες για να παίξουμε ποδόσφαιρο και όχι για να πάμε στα WEB και

στα InSpot…
Βλέπαμε το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι…

Βλέπαμε Αυθαίρετους, Ρετιρέ και Μικρομεσαίους…

Για όσους θυμούνται

Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτες με τον
Μουστάκα, τον Τσάκωνα, τον Ταμτάκο και τους νέους τότε Μιχαλόπουλο,
Γαρδέλη, Ψάλτη και Στίβ Ντούζο…

Για όσους θυμούνται

Παίζαμε ακόμα με μπίλιες…

Για όσους θυμούνται

Παίζαμε με τα ΥΠΕΡΑΤΟΥ καρτελάκια… αυτοκίνητα-πλοία-αεροπλάνα

Για όσους θυμούνται

Παίρναμε τα φακελάκια με τις φάρσες, μελανό μάτι, σκουλήκια στο νερό, τρύπιο δάχτυλο

 και άλλα πολλά…
Για όσους θυμούνται

Είχαμε τις χλαπάτσες…

Πιάναμε 4-4 τα Μιράντα Παπαδοπούλου και τα βουτούσαμε στο γάλα…
Bλέπαμε Batman – Spiderman
To πρώτο μας ηλεκτρονικό το Atari και ακολούθησαν NES, Super Nintendo, Mega Drive…

Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει

Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία…

Παίρναμε την τσίχλα σωληνάριο και τα γλειφιτζούρια κραγιόν…
Πηγαίναμε στα μηχανήματα που έβγαζαν τα μπαλάκια με τα δωράκια και είχαμε αγωνία

τι θα πετύχουμε…
Τρώγαμε Φουντούνια- Δρακουλίνια- Πακοτίνια, Φοφίκο, Τί και Τί και Λόττο…
Για όσους θυμούνται

Λέγαμε 6 αριθμούς για το νεόφερτο τότε Λόττο στους γονείς, αλλά ποτέ δεν μας κάθισαν…
Παίρναμε Ξυστό και αν μας έπεφτε ένα κατοστάρικο, παίρναμε άλλο ένα και το χάναμε

και αυτό…
Είδαμε να ξεφυτρώνουν καρτοτηλέφωνα σε όλη την Ελλάδα και κάναμε συλλογή από
τηλεκάρτες…
Για όσους θυμούνται

Βάζαμε τα σπορτεξάκια με τα φώτα και είχαμε κολλήσει με τις τσάντες PAXOS…και ξερός…
Παίζαμε με στρατιωτάκια και τους αλεξιπτωτιστές με το πλαστικό αλεξίπτωτο…
Παίζαμε με τα πλαστικά βατραχάκια που έκαναν τον μυστήριο ήχο…
Βλέπαμε Μάπετ Σόου…

Το μπισκότο Choco bloom…

Για όσους θυμούνται

Παίρναμε το μπλοκ με τις χειροτεχνίες και με το ασημόχαρτο και το χρυσόχαρτο φτιάχναμε στολίδια τα Χριστούγεννα…
Βλέπαμε Παιχνίδια χωρίς Σύνορα…
Είδαμε Michael Jordan και μαζεύαμε κάρτες ΝΒΑ…
Τρώγαμε Lila Pause και Milka…
Βάζαμε στο γάλα μας για να το πιούμε πιο εύκολα HEMO, Caotonic και ήρθε η ώρα να

αρπάξουμε το Nesquick…
Το πρώτο μας φιλί δινόταν με ακούμπισμα των χειλιών και όχι κατευθείαν η γλώσσα στον ουρανίσκο…
Βλέπαμε μικρό μου Πόνυ και Άμποτ και Κοστέλλο…

Τρώγαμε γλειφιτζούρια Chupa Chups και Boomer…

Για όσους θυμούνται

Μαζεύαμε καπάκια από αναψυκτικά στα ταβερνάκια που πηγαίναμε με τους
γονείς, ενώ τώρα μαζεύουν τις μπίλιες από τα μπουκάλια που ανοίγουν…

Για όσους θυμούνται

Πιάναμε τα καλαμάκια και βάζοντάς τα κάτω από τη μασχάλη, κάναμε τεχνητά Αέρια…
Ακούγαμε Στέφανο Κορκολή, Οmega Vibes, Αλέξια και Κωνσταντίνα…

Βλέπαμε το ΑΡΓΑ και το Μπίγκο με τον Νίκο Μαστοράκη…

Είδαμε χιλιάδες σποτάκια εναντίων των Ναρκωτικών…
Βρέχαμε χαρτοπετσέτες και τις πετούσαμε σε ακαθόριστες πορείες και όποιον έβρισκε…
Παίζαμε με νεροπίστολα…

Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε τους Αστρομαχητές να κυνηγούν τα Γκάγκς…
Βλέπαμε ακόμα Λευκά Χριστούγεννα, πριν οι εποχές γίνουν και αυτές ΕΜΟ…
Τρώγαμε τυράκια BABYBEL και LA VAS QUI RIT(που το λέγαμε πάντα λαβάς τυρί)…

Για όσους θυμούνται

Διαβάζαμε Αλμανάκο, Κατερίνα, Μανίνα και Σαΐνια…

Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε σοκολατίνες και Κορνέδες και όχι κρέπες Σοκό – Μπανά – Μπισκό…

Για όσους θυμούνται

Βάζαμε κολόνια Μυρτώ…
http://www.youtube.com/watch?v=3W64tAZUsrg
Λουζόμασταν με Johnson’s όχι πια δάκρυα και βάζαμε τραυμαπλάστ με φιγούρες και ας

μην είχαμε πληγή…
http://www.youtube.com/watch?v=_cqHiiXEyWA
Τρώγαμε Καραμπόλα, αλλά ανοίγαμε το δωράκι πριν φάμε το παγωτό…
Μασούσαμε τσίχλες STIMOROL και Brooklyn…
Για όσους θυμούνται

Προλάβαμε Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου και όχι τις τωρινές κόπιες

τους, που μας βασανίζουν ανελέητα…
Παίζαμε τα επιτραπέζια της ΜΒ, όπως ΗΟΤEL, Μάντεψε ποιος, Το στοιχειωμένο σπίτι…
Για όσους θυμούνται

Είδαμε τον Casper και τον Σκαθαροζούμη…
Περάσαμε την επιδρομή από ψείρες και κόνιδες, και όμως είμαστε εδώ….Το φάρμακο

που είχαν οι μαμάδες βρωμούσεεε…
Eίδαμε το “Αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά” και λατρέψαμε τα Cheerios από την σκηνή
με τον μπαμπά στο πιάτο…
Για όσους θυμούνται

Τρώγαμε μπισκότα Rondo…και ανοίγαμε πρώτα να φάμε τη σοκολάτα ή τη βανίλια και

μετά το μπισκότο…
Για όσους θυμούνται

Bλέπαμε τα Ρακούνς και τον Ντένις τον Τρομερό… Παράλληλα με το Για
μπα Ντα μπα Ντου του Φρεντ από τους Flinstones που τα άκουγε μονίμως από
τη Βίλμα…

Βλέπαμε τη σειρά με το ανθρώπινο σώμα και το πως λειτουργεί ο οργανισμός…
Τα κοριτσάκια έπαιρναν Αλληλογραφίες με άρωμα και έτρωγαν γλειφιτζούρια με σχήμα

πιπίλας… για τώρα ας μη πω καλύτερα…
Για όσους θυμούνται

Βλέπαμε Μικρή Λουλού – Ten Ten και τα Ρώσικα παραμύθια με τη μυστήρια μουσική

στην ΕΡΤ…

Τα καραμελάκια TIC-TAC…

Για όσους θυμούνται

Tραγουδούσαμε το “Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά” και το Λιωμένο Παγωτό (που κολλούσε

πάντα στο χέρι)…

Βλέπαμε Sport Billy και ΗΕ-ΜΑΝ…

Bλέπαμε το Legends of the Hidden Temple με τις ομάδες των παιδιών…που έμπαιναν

στο ναό…
Για όσους θυμούνται

Κλέβαμε από το πορτοφάλι της μαμάς και όχι του γείτονα…
Το σεξ ήταν ταμπού και κουβέντα στα κρυφά…
Κάθε βράδυ λέγαμε «Καληνύχτα» ένας, ένας και αν δεν τελειώναμε, δεν κοιμόμασταν…
Κοιμόμασταν σε φίλους Σαββάτο βράδυ και το κανονίζαμε από την Κυριακή…
Όταν μας επισκεπτόταν κάποιος, δεν τον κοιτούσαμε στα χέρια…
Αγοράζαμε καινούρια τετράδια και κάθε χρόνο ορκιζόμασταν ότι θα τα
κρατήσουμε καθαρά. 2 βδομάδες μετά είχαν γεμίσει στιχάκια και μηνύματα
με τον διπλανό…

Για όσους θυμούνται

Παίζαμε με πλαστελίνες και PLAY DOH…

Για όσους θυμούνται

Όταν βλέπαμε προφυλακτικά και τράπουλές με τσόντες, κοκκινίζαμε…
Θεωρούσαμε πορνό τη «Γαλάζια Λίμνη»…

Για όσους θυμούνται

Παίρναμε κιμωλίες από τον πίνακα του σχολείου… και λερώναμε ο ένας τον άλλο…

Για όσους θυμούνται

Ερωτευόμασταν και το μάθαινε όλο το τμήμα…
Αργήσαμε να μάθουμε το πώς γίνονται τα παιδιά…ενώ τώρααα…
Βλέπαμε το λικέρ στο σύνθετο του σαλονιού και δοκιμάζαμε…

Για όσους θυμούνται

Οι γιαγιάδες μας φορούσαν μαντίλες και έφτιαχναν πίττες, ενώ τώρα τις πετυχαίνεις

στο ΖΑΡΑ και στα ΛΑΚ…
Για όσους θυμούνται

Τις Κυριακές, σηκωνόμασταν απο νωρίς για να προλάβουμε τα «παιδικά»….
Ζητούσαμε ακόμη για δώρο αυτοκινητάκια τα αγόρια και κούκλες τα κορίτσια…ενώ τώρα

ζητούν το νέο Grand Theft Auto για το PSP…
Ζωγραφίζαμε ακόμη σε χαρτί και όχι με προγράμματα στα VISTA…
Για όσους θυμούνται

Φτιάχναμε ακόμη παζλ και οι γονείς μας τα έκαναν κορνίζες…

Για όσους θυμούνται

Τα τρελομπαλάκια τα οποία τα πετούσαμε και τα βρίσκαμε ένα τετράγωνο πιο κάτω…

Για όσους θυμούνται

Τα πανηγύρια στο χωριό που πηγαίναμε μια φορά το χρόνο και τρώγαμε ό,τι παραδοσιακό

υπήρχε…
Τη μανία με τα ΓΙΟ-ΓΙΟ…
Για όσους θυμούνται

Την πίτσα που την τρώγαμε σπάνια και κάναμε γιορτή κάθε φορά που μαθαίναμε ότι

οι γονείς θα μας πάνε σε πιτσαρία…
Για όσους θυμούνται

Παίζαμε με τα αυτοκινητάκια που για να μετακινηθούν τους βάζαμε ένα κέρμα…

Θυμάστε τα VIEWMASTER?

Για όσους θυμούνται

Τις Χριστουγεννιάτικες καρτέλες με τους αριθμούς που είχαν σοκολατάκια από πίσω…
Οι γιαγιάδες μας έφτιαχναν πίττες και κουλουράκια, τώρα φτιάχνουν τα νύχια και

τα μαλλιά τους…
Για όσους θυμούνται

Για όλους αυτούς τους λόγους αλλά και για πολλούς ακόμη, είμαστε χαρούμενοι που

ζήσαμε τότε τα παιδικά μας χρόνια…
Αθώα!
Μαγικά!
Ονειρεμένα!!!

Εποχές που δεν ξαναγυρίζουν πίσω…
Αλλά η κάθε εποχή έχει την δική της χάρη…
Γι’ αυτό ας απολαύσουμε την κάθε στιγμή που ζούμε…!!!