Σταρ του παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

01/10/2017

14 σταρ του παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου.

Η σειρά είναι τυχαία

1. Τζένη Καρέζη

Η Τζένη Καρέζη (Ευγενία Καρπούζη) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου του 1934. Έφυγε από την ζωή νικημένη από την επάρατο νόσο σε ηλικία 58 ετών, στις 27 Ιουλίου του 1992.

2. Αλίκη Βουγιουκλάκη

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη (20 Ιουλίου 1934 – 23 Ιουλίου 1996) υπήρξε μία από τις πιο εμπορικές και πιο δημοφιλείς Ελληνίδες ηθοποιούς..

3. Ζωή Λάσκαρη

Η Ζωή Λάσκαρη ξεκίνησε την καριέρα της κερδίζοντας τον τίτλο της «Σταρ Ελλάς», το 1959.. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 12 Δεκεμβρίου του 1942.. Πέθανε 18 Αυγούστου 2017.

4. Μαίρη Χρονοπούλου

Η Μαίρη Χρονοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου του 1933. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Υπήρξε μια από τις δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου…

5. Νόρα Βαλσάμη

Η Νόρα Βαλσάμη γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου στις 24 Ιανουαρίου του 1948…

6. Χλόη Λιάσκου

Η Χλόη Λιάσκου γεννήθηκε το 1946 στην Αθήνα. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά περίφημα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη και της Φίνος Φιλμ.

7. Μπέτυ Λιβανού

H Μπέτυ Λιβανού γεννήθηκε το 1951. Σήμερα ζεί στην Αθήνα…

8. Ελενα Ναθαναήλ

H Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1947 στη Νέα Φιλαδέλφεια τότε φτωχό προάστιο των Αθηνών, σε εύπορη οικογένεια. Το επώνυμο “Ναθαναήλ” ήταν το μητρώνυμό της. Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο της ήταν Ελένη Ναθαναήλ Δεληβασίλη… Έφυγε από την ζωή σε ιλικία 61 ετών…

9. Μάρθα Καραγιάννη

Η Μάρθα Καραγιάννη γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του του 1939… Υπήρξε και εκείνη μια από τις πιο δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Έφυγε από τη ζωή στις 18 Σεπτεμβρίου του 2022

Διαβάστε επίσης
Η δίκη ενός αθώου: Μία ταινία η οποία αναδεικνύει την αδελφική αγάπη

10. Ρένα Βλαχοπούλου

Η Ρένα Βλαχοπούλου γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1923 στην Κέρκυρα. Σύμφωνα όμως με το βιβλίο του Κώστα Παπασπήλιου ” Πινακοθήκη γέλιου “, αναφέρεται πως η Βλαχοπούλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Μακέδου στην Αθήνα, στα 18 της χρόνια (το 1940 δηλαδή, όπως αναφέρεται σχεδόν σε όλα τα βιογραφικά της), άρα γεννήθηκε το 1922 αν δεχτούμε την προαναφερθείσα πηγή] ή το 1917 όπως ανέφερε ο Τύπος κατά την διάρκεια της νοσηλείας της στο νοσοκομείο.

11. Μάρθα Βούρτση

Η Μάρθα Βούρτση γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1937. Η μητέρα της ήταν ζωγράφος και ο πατέρας της Μιχάλης Βούρτσης μαέστρος, από τους ιδρυτές της Λυρικής σκηνής το 1942.

12. Μάρω Κοντού

Η Μάρω Κοντού γεννήθηκε στην Αθήνα στο Κουκάκι στις 21 Ιουνίου του 1934 ενώ κατάγεται από τα Ψαρά της Χίου…

13. Μαίρη Αρώνη

Η Μαρία (Μαίρη) Αρώνη (1916-1992). του Θεοδώρου (σύζυγος) και κόρη του καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής, Λέανδρου Αρβανίτη ή Αρβανιτάκη, υπήρξε αρκετά δημοφιλής ηθοποιός.

14. Γεωργία Βασιλειάδου

Η Γεωγία Βασιλειάδου (1 Ιανουαρίου 1897-12 Φεβρουαρίου 1980) γεννήθηκε στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου. Υποχρεώθηκε να αφήσει νωρίς το σχολείο για να εργαστεί σε κατάστημα και να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της κατόπιν πτώσης από άλογο, ο οποίος ήταν αξιωματικός του ιππικού…Την πρώτη της καλλιτεχνική εμφάνισή έκανε το 1922 σαν μέλος της χορωδίας του Θεάτρου Ολύμπια, στο έργο Ερνάνη του Τζ. Βέρντι, μάλλον συμπτωματικά οπότε και ξεκίνησε τις σπουδές της στην Γεννάδειο Σχολή το 1923 και κατόπιν εμφανίστηκε σε διάφορες όπερες.

Όταν ο Ωνάσης πήγε να με φιλήσει πρώτη φορά έτρεμε σαν το ψάρι

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

28/09/2017

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη δεν ήταν ηθοποιός, δεν ήταν τραγουδίστρια, δεν ήταν χορεύτρια. Στην πραγματικότητα δεν μπορούσε να την κατατάξει κανείς σε ένα είδος, γιατί ήταν ένα είδος από μόνη της.

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη γεννήθηκε στις 27 Μαΐου 1933 στη Θεσσαλονίκη, από πατέρα Κωνσταντινουπολίτη και μητέρα Σμυρνιά. Εμφανίστηκε στο σανίδι από ηλικίας επτά χρονών και μαζί με την αδελφή της Βάσω ήταν γνωστές ως «Σαπουντζάκια», διασκεδάζοντας για αρκετά χρόνια με τα νούμερά τους μικρούς και μεγάλους. Ήταν τέτοια η γλύκα της, ώστε ύστερα από μία περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη το πρόσωπό της μπήκε στο χαρτί περιτυλίγματος μιας σοκολάτας!

Οι θιασάρχες της εποχής όταν ανέβαιναν στη Θεσσαλονίκη είχαν να λένε για τα Σαπουντζάκια και πολλές φορές προσπάθησαν να τα κατεβάσουν μόνιμα στην Αθήνα. Η αδελφή της, η Βάσω, σε πολύ νεαρή ηλικία γνώρισε έναν αξιωματικό της πολεμικής αεροπορίας και τον παντρεύτηκε. Έτσι, η Ζωζώ συνέχισε μόνη της στο χώρο του θεάματος και με το μπρίο, την ομορφιά και την τσαχπινιά της, έπλασε τον δικό της μύθο.

Σαπουντζάκη,Ωνάσης — Η Ζωζώ Σαπουντζάκη και ο *Αλέξανδρος* Ωνάσης.

Για τους μεγιστάνες άντρες της ζωής της και τον άγνωστο έρωτά της με τον Αλέξανδρο Ωνάση μίλησε η Zωζώ Σαπουντζάκη σε συνέντευξη που παραχώρησε σε εβδομαδιαία εφημερίδα.

«Ο Αλέξανδρος ήταν ένα πολύ γλυκό παιδί! Θυμάμαι τότε ερχόταν ο πατέρας του στο μαγαζί συνεχώς. Ο Αλέξανδρος τότε ήταν μαθητής. Είχε έρθει, λοιπόν, ένα βράδυ με τον κολλητό του τον Βερνίκο στο κέντρο όπου εμφανιζόμουν εγώ, στην “Πεταλούδα”, στην πλατεία Αμερικής. Βγήκα τραγούδησα και ο νεαρός Ωνάσης δεν σταματούσε να ανοίγει σαμπάνιες και να πετάει λουλούδια.

Όταν τέλειωσα το σόου, με παίρνει αγκαλιά. Και άρχισε να μου μιλάει, ώρες ολόκληρες. Από την επομένη ο Αλέξανδρος ερχόταν στο σπίτι μου με σοφέρ με έπαιρνε και πηγαίναμε για ψάρι στου Αντωνόπουλου. Δεν μπορώ να ξεχάσω τα λόγια που μου έλεγε για τα παιδικά του χρόνια, για την Κάλλας και ότι δεν την χώνευε αλλά και τα δάκρυα που έτρεχαν από τα ματάκια του συχνά πυκνά για τη μάνα του, τότε που είχε χωρίσει με τον πατέρα του … Ο Αλέξανδρος ήταν ένα άβγαλτο παιδί γεμάτο συναισθήματα. Νεανικά συναισθήματα. Όταν πήγε να με φιλήσει πρώτη φορά έτρεμε σαν το ψάρι».

Αυτό δήλωσε η Ζωζώ Σαπουντζάκη στην εφημερίδα News για την άγνωστη σχέση της με τον γιο του Αριστοτέλη Ωνάση. Προσθέτοντας πως αισθάνθηκε όταν εκείνος έφυγε από την ζωή («Αισθάνθηκα πολύ άσχημα. Έπαθα μεγάλη πλάκα») και πόσο κολακευμένη αισθάνθηκε όταν εκείνος της έστελνε καθημερινά γράμματα από το Παρίσι όπου σπούδαζε («Μου έστελνε πολύ όμορφα νεανικά γράμματα γεμάτα συναίσθημα. Θυμάμαι ένα που μου έλεγε “Δεν βλέπω την ώρα να τελειώσω το σχολείο να έρθω να σε συναντήσω”»).

Στα πλαίσια της ίδιας συνέντευξης η πάλαι ποτέ ντίβα έκανε και σύγκριση ανάμεσα στον Σταύρο Νιάρχο και τον Αριστοτέλη Ωνάση «Μπορεί ο Νιάρχος να μου έστελνε σπιρτόκουτα γεμάτα χρυσές λίρες για ένα και μόνο τραγούδι, όμως δεν μπορεί κανείς να τον συγκρίνει με τον γλεντζέ Ωνάση. Ο Σταύρος ήταν μοναχικό άτομο, ο δε Αρίστος ο πιο γλεντζές».

Το σκάνδαλο με τον μέτοχο της Πειραϊκής Πατραϊκής

«Μετά από το πες πες πες, πραγματικά τον ερωτεύτηκα. Ήταν πολύ κακή στιγμή της ζωής μου. Το μόνο που ξέρω για το σκάνδαλο είναι ότι είχα μια κασετίνα με τα κοσμήματά μου, ξεχώρισα κάτι που μου είχε κάνει δώρο και του τα έστειλα».

Τέλος, η Ζωζώ δεν παρέλειψε να μιλήσει για την οικονομική της κατάσταση «Έχω πουλήσει τέσσερα σπίτια από τότε που πέθανε ο σύζυγός μου ο Αντρέας. Γιατί έλεγα ότι πρέπει να ζω αξιοπρεπώς. Και το αξιοπρεπώς για εμένα σήμαινε να τα σπαταλώ. Να παίρνω ρούχα, να παίρνω χρυσαφικά και να περνάω καλά».

Το πανηγύρι του τρύγου

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

26/09/2017

Λέει μια παροιμία. Ο θέρος και ο τρύγος μοιάζουν με τον πόλεμο, απαιτούν γενικό ξεσηκωμό. Ο τρύγος ήταν σωστό πανηγύρι. Οι τρυγητές ξεκινούσαν για το αμπέλι πρωί – πρωί.

Τα παιδία έβρισκαν ευκαιρία να απουσιάσουν απ’ το σχολείο, συμμετέχοντας κι αυτά στον τρύγο. Συγγενείς, γειτόνοι, φίλοι αλληλοβοηθούνταν. Φόρτωναν στα ζώα κόφες, κοφίνια, βαρέλες με νερό και άλλα χρειώδη και ξεκινούσαν για το αμπέλι. Μπαίνοντας στο αμπέλι άρχιζαν το τραγούδι:

<< Μπαίνω μες στ’ αμπέλι σαν νοικοκυρά.>> Αμέσως άρχιζαν το κόψιμο των σταφυλιών τα οποία τα έρι-χναν στα κοφίνια. Όταν γέμιζαν τα κοφίνια τα έριχναν στις κόφες που βρίσκονταν φορτωμένες στα ζώα. Όταν γέμιζαν οι κόφες τις σκέπαζαν με χράμια για να μη χύνονται τα σταφύλια στους ανηφορικούς δρόμους και οδηγούσαν τα ζώα, συνήθως οι άνδρες στο σπίτι όπου βρισκόταν ο ληνός (πατητήρι).

Τα περισσότερα σπίτια είχαν ληνό αφού όλοι στο χωριό είχαν αμπέλια. Κατά τον τρύγο διάλεγαν μερικά σταφύλια για φαγητό, να φιλέψουν γειτόνους που δεν είχαν αμπέλια ή για να κρεμάσουν <<κρεμασταρες >> και να τα φάνε αργότερα, το χειμώνα. Τις <<κρεμαστάρες>> τις έκοβαν με μικρό κομμάτι βέργας για να τις κρεμάσουν απ’ αυτή. Μετά τον τρύγο άρχιζε το πάτημα.

Για να πάρει κόκκινο χρώμα το κρασί, αφήνουν το μούστο μαζί με τα τσίπουρα από 12 έως 24 ώρες. Κατόπιν ο μούστος μπαίνει στα βαγένια όπου έριχναν και το ανάλογο ρετσίνι για άρωμα και συντηρητικά. Τα τσίπουρα για να δώσουν όλο το κρασί τα τσιφιλιάζουν δηλ. τα πιέζουν με χειροκίνητο πιεστήριο, την τσιφιλιά.Βασίλης Δρακόπουλος (Τρίπολη) Εκπαιδευτικός

Στο Αγγελόκαστρο η ιστορία των αμπελιών χάνεται στο παρελθόν. Τα αμπέλια ήταν διάσπαρτα σε διάφορες περιοχές όπως, στα Παλιάμπελα, στον ΑϊΛιά, στα Καμάρια, στη Σκαφίδα και σ’ άλλες περιοχές. Η καλλιέργειά τους ξεκινούσε με το κλάδεμα που γινόταν συνήθως γύρω στα Χριστούγεννα και λίγο αργότερα, και ακολουθούσε το σκάψιμο (ύψωμα του χώματος γύρω από τη ρίζα του φυτού).

Το Μάρτιο γινόταν το ράντισμα με γαλαζόπετρα και λίγο διαλυμένο ασβέστη, και το Μάιο το θειάφισμα με το «κιαφολόγι». Πέρα… μετά τις 20-25 Σεπτεμβρίου, ανάλογα με τον καιρό γίνονταν ο τρύγος. ΄΄ΘΕΡΟΣ–ΤΡΥΓΟΣ-ΠΟΛΕΜΟΣ΄΄, έλεγαν εκείνα τα χρόνια οι παλιοί για να δείξουν ότι ο τρύγος ήταν μια σοβαρή και κουραστική υπόθεση.

Μπαίνοντας ο Σεπτέμβριος σε όσους είχαν αμπέλια άρχιζαν οι προετοιμασίες. Πλένανε τα βαρέλια και τα γεμίζαμε με νερό για να «ρουπόσουν» δηλ. να διασταλούν οι ξύλινες ρωγμές με την απορρόφηση νερού ώστε να γίνουν στεγανά. Φέρνανε τους «βαρελάδες» – εξειδικευμένους ανθρώπους γι’ αυτή τη δουλειά– για να επιδιορθώσουν τα παλιά δρύινα βαρέλια απ’ τη φθορά του χρόνου, και αγοράζανε καινούργια καλάθια ή κοφίνες (καπνοκάλαθες), από πλανόδιους γύφτους, εάν είχαν χαλάσει τα παλιά.

Τη μέρα του τρύγου απ’ το πρωί όλη η γειτονιά στο πόδι, και όλοι βουρ για το αμπέλι. Οι μεγάλοι έκοβαν τα σταφύλια με τα τροχισμένα ψωμομάχαιρα, τα έβαζαν στα καλάθια και από κει στις καπνοκάλαθες, που τις μεταφέρανε στον ώμο για το φόρτωμα στα ζώα, η στις πλατφόρμες των τρακτεριών τα τελευταία χρόνια. Έτσι το φορτίο μεταφέρονταν στο «κάδο» για το πάτημα. Ένας τέτοιος τρύγος- γιορτή- μου’ρχεται τώρα στο μυαλό σ’ ένα απ’ τα τελευταία τότε αμπέλια στο χωριό. Στο αμπέλι του Ρόμπολα, που ήταν 100 περίπου μέτρα μέσα απ’ το σταθμό του τραίνου κάτω στο σταθμό.

Ο κάδος ήταν ένας πέτρινος κτιστός χώρος σε σχήμα μεγάλου βαρελιού που στη βάση του υπήρχε έξοδος αυλακωτή με κάνουλα ώστε να τρέχει ο μούστος στο καζάνι. Στο κάδο αυτό προσαρμόζονταν το ξύλινο πατητήρι, όπου πατούσανε τα σταφύλια και βγάζανε το χυμό των σταφυλιών, το μούστο. Ο μούστος με την περίεργη εκείνη μοσχοβολιά, τραβούσε τις μέλισσες και τις σφήκες, που ήταν αδύνατον να πατάς σταφύλια και να μην σε τσιμπήσουν, οπότε σαν αντίδοτο χρησιμοποιούσανε το «σταύρωμα» με το μαχαίρι και το ξίδι. Από το κάδο γεμίζανε τα καζάνια με μούστο και γεμίζαμε μετά τα βαρέλια.

Μετρούσανε την περιεκτικότητα του σακχάρου με ειδικό όργανο το «γράδο». Εάν η χρονιά ήταν καλή με ζεστό καιρό και χωρίς βροχές, τα κρασιά είχαν πάνω από 12 βαθμούς, πού ήταν η αρχή για ένα καλό κρασί. Ένα απ’ τα καινούργια αμπέλια που δειλά – δειλά τώρα τελευταία άρχισαν να ξαναμπαίνουν στο χωριό. Το αμπέλι του Θανάση του Καλτσά στα καμάρια.

Το κρασί έβραζε για 30-40 περίπου ημέρες (γίνονταν η ζύμωση), οπότε κλείνανε την επάνω τρύπα του βαρελιού με την ξύλινη τάπα και τη σφραγίζανε με λειωμένο ρετσίνι. Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν χημικοί και χημικά προϊόντα για να μην ξινίσει το κρασί. Έτσι πριν να σφραγίσουν το βαρέλι έριχναν μέσα ρετσίνι (4 κιλά το βαρέλι αν θυμάμαι καλά) που έδινε και άρωμα ωραίο στο κρασί. Τα γιοματάρια όπως έλεγαν τότε τα γεμάτα βαρέλια τ΄ανοίγανε συνήθως κάνα μήνα πριν τις γιορτάδες (Χριστούγεννα).

Οι πατεράδες μας πίστευαν, όπως και σήμερα λένε οι γιατροί, ότι το κρασί «στυλώνει» τον άνθρωπο, τον κάνει γερό, δυνατό και δραστήριο φτάνει να μη γίνεται κατάχρηση και το ύμνησαν και τραγούδησαν πολλοί μεγάλοι αρχαίοι και νέοι ποιητές. Έχει γράψει ένα ωραίο βιβλίο ο συμπατριώτης μας ο Θύμιος ο Πριόβολος πάνω σ’ αυτό το θέμα. Χρόνο με το χρόνο, από τη δεκαετία του 1960 περίπου και μετά, ένα-ένα όσο μεγάλωναν οι γονείς μας εγκαταλείπονταν τ’ αμπέλια. Θράσεψε ο τόπος -όπως λέμε- με άλλα σπάρτα. Ποτίστηκαν τα χώματα με φυτοφάρμακα και δηλητήρια ξενόφερτα, τόσο που σήμερα εκεί που παλιά ήτανε τ’ αμπέλια, να μη περνάει ούτε φίδι από εκεί.

Οι εχθροί 1965-1966

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

26/09/2017

Η ταινία, “Οι εχθροί” προβλήθηκε τη σαιζόν 1965-1966 και έκοψε 308.880 εισιτήρια. Ήρθε στην 13η θέση σε 101 ταινίες.

-Μία καθαρά πολιτικο-κοινωνική ταινία, με τρεις νέους να παλεύουν εναντίον της ανισότητας, της διαφθοράς και της αδικίας.

Εδώ παρακολουθούμε την κραυγή αγωνίας ενός συντάκτη που μάτωσε η καλλιτεχνική ψυχή του όταν η ταινία κόπηκε απ’ το φεστιβάλ.

“Η έκτη εβδομάδα Ελληνικού κινηματογράφου είναι μια παρωδία φεστιβάλ στην οποία συμμετέχουν ελαχιστοτατες ταινίες που φυσικά παρά την τυχόν αξία τους, δεν αντιπροσωπεύουν τον οργασμό που υπάρχει σήμερα στα στούντιο μας και την διάθεση καλυτερευσεως της έβδομης τέχνης στον τόπο μας.

Αυτό οφείλεται στη δικαιολογημένη απουσία των μεγάλων εταιρειών και την προκριματική επιτροπή που αποτελείται από εντελώς αναρμόδια άτομα ή από άτομα κατεχόμενα από διάφορα κόμπλεξ και ακόμη που ξέρουν από κινηματογράφο όσο η κυρία Μαριγώ από διαστημικές έρευνες.

Οι δύο τρεις φωτεινές παρουσίες με τη δίκαιη κρίση τους, πνίγονται στον κυκεώνα των απωθημένων καταστάσεων, των γνωστών για αυτές εις τους περιοικουντας την Ιερουσαλήμ του κινηματογράφου μας.

Κατακρίνουμε απολύτως την προκριματική αυτή επιτροπή που κινούμενη, ποιος ξέρει από τι καταστάσεις, απέρριψε δύο τρεις από τις πλέον ενδιαφέρουσες ταινίες, και που από στοιχειώδη σεβασμό προς το πρόσωπο του σκαπανέα και θεμελιωτή του κινηματογράφου ΦΙΝΟΥ , δεν έπρεπε να απορρίψει την ταινία του οι ΕΧΘΡΟΙ, που σκηνοθέτησε ο Ντίνος Δημόπουλος και που όσοι την είδαν ενθουσιάστηκαν από το ανθρώπινο θέμα της και την ερμηνεία των ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΡΟΥΣΕΑ, ΚΑΤΣΕΛΗ.

Όμως, για να είμαστε αμερόληπτοι, το λάθος βαραίνει εξ ολοκλήρου τους παραγωγούς μας, οι οποίοι δέχτηκαν να κριθούν από εντελώς αναρμόδια πρόσωπα, οπότε, λόγω πείρας, έπρεπε το αποτέλεσμα να τους ήταν ήδη γνωστό.
Και κάτι άλλο.

Πολύ ενδιαφέρον θα είχε η δημοσίευση των πρακτικών της τελευταίας θυελλώδους συνεδριάσεως.
Έτσι θα γινόταν ευρύτερα γνωστοί οι διάφοροι κύριοι που επειδή για λίγες μέρες γίνανε “κριτές” πίστεψαν ότι έγιναν και “δικτάτορες” του κινηματογράφου μας.”
ΕΜΠΡΟΣ 29/6/1965

Περίληψη της ταινίας, “Οι εχθροί”

Η ταινία αφηγείται τις περιπέτειες τριών νεαρών: του Αλέκου, του Δημήτρη και του Στέφανου. Ο Αλέκος, ένας ιδεολόγος δημοσιογράφος, καταδιώκει με πάθος όσους ζουν στο βούρκο της σύγχρονης κοινωνίας, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιεί ότι εχθρός του είναι η διαφθορά και όχι τα συνήθως άδολα θύματα της.

Ο Δημήτρης, ένας φοιτητής από την επαρχία, αγωνίζεται να ξεπεράσει το φράγμα της κοινωνικής ανισότητας και προοδεύει έχοντας μάθει να στηρίζεται μόνο στις δικές του δυνάμεις. Και τέλος, ο Στέφανος, ο οποίος έμεινε ανάπηρος από σφαίρα των Γερμανών και μισεί θανάσιμα οτιδήποτε γερμανικό, εξαναγκάζεται – κατά ειρωνικό τρόπο – να μεταναστεύσει στην Γερμανία.

10 ταινίες όπου άλλαξε ο αρχικός τους τίτλος

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

25/09/2017

Από τη στιγμή που θα γραφτεί το σενάριο μιας ταινίας, μέχρι να επιλεγεί το καστ, ν’ αρχίσουν τα γυρίσματα, να ολοκληρωθεί το μοντάζ και να ξεκινήσουν οι προβολές, πολλά μπορούν ν’ αλλάξουν.

Μπορεί να αντικατασταθεί ο πρωταγωνιστής, ν’ αλλάξουν κάποιες ατάκες ή – συνηθέστερα – ν’ αλλάξει ο τίτλος.

Ο τίτλος άλλωστε, αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της βιτρίνας μιας ταινίας, συχνά πιο σημαντικός ακόμη κι από τα ονόματα των πρωταγωνιστών.

Έτσι, είναι φυσικό να πέφτουν διάφορες ιδέες κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ή κατά την επεξεργασία του φιλμ, προτού αρχίσουν οι προβολές για το κοινό, ενώ πολλές φορές οι διαρροές διαφόρων τίτλων γίνεται και ως ένα είδος τεστ, προκειμένου να εξετάσουν οι παραγωγοί την απήχησή του.

Εδώ συγκεντρώνονται οι περιπτώσεις δέκα ταινιών, οι οποίες με άλλους τίτλους εμφανίζονταν στα διάφορα δημοσιεύματα του τύπου την περίοδο των γυρισμάτων τους και με άλλους τίτλους τελικά προβλήθηκαν και αγαπήθηκαν από το κοινό.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

– Ο αρχικός τίτλος της ταινίας, “Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο” θα ήταν “Δύο υπέροχοι αλήτες”.

– Η ταινία, “Σάντα Τσικίτα” είναι βασισμένη στο θεατρικό έργο “Ο Φώτης Φαγκρής και η Τσικίτα Λόπεζ” των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου. Μ’ αυτόν τον εντελώς ανέμπνευστο τίτλο προαναγγελλόταν αρχικά και το γύρισμά της σε στούντιο του Καΐρου.

– Η ταινία, “Πρωτευουσιάνικες Περιπέτειες“, όπου έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση η Ρένα Βλαχοπούλου (και η οποία ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία μυθοπλασίας που γυρίστηκε, αν και προβλήθηκε δεύτερη) αρχικά προοριζόταν να έχει τον τίτλο “Κερκυραίικοι Πόθοι”. Είναι αυτό που λέμε… καμία σχέση ο αρχικός τίτλος με τον τελικό.

– “Ο μπαμπάς μου, η κόρη του κι εγώ” πρώτος τίτλος του “Η Λίζα και η άλλη“. Μα θα μπορούσε ποτέ η Αλίκη Βουγιουκλάκη να πρωταγωνιστήσει σε ταινία, ο τίτλος της οποίας δεν θα είχε ως αποκλειστικό σημείο αναφοράς το ρόλο της;

– “Αλίκη” ή “Ένα κορίτσι του καιρού μας” αντί για “Η Αλίκη στο ναυτικό“. Το “Αλίκη” θα τρωγόταν, όμως το “Ένα κορίτσι του καιρού μας” θα έκανε ίσως εντύπωση το 1960, αλλά σήμερα δεν θα είχε κανέναν απολύτως νόημα.

– Τίτλος εργασίας για την ταινία, “Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι“, που βασίστηκε στο θεατρικό “Μια κυρία ατυχήσασα”, ήταν το “Καπετάνιε χαμογέλα”.

– “Η Μάρω τα κατάφερε” ήταν ο αρχικός τίτλος της ταινίας “Τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι” με πρωταγωνίστρια τη Νόρα Βαλσάμη, μακρινή προπομπός της “Μαρίας της άσχημης”.

– “Χρυσό μου, χρυσό μου” ή αλλιώς “Τζένη, Τζένη“. Καλά δεν έκαναν και τον άλλαξαν;

– “Τον άρτον ημών τον επιούσιον” αντί για… “Καλώς ήλθε το δολάριο“!

– “Ανάμεσα σε δυο γυναίκες” βρέθηκε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ το 1967 (και συγκεκριμένα ανάμεσα στην Ξένια Καλογεροπούλου και την Τζένη Ρουσσέα). Ε, τι άλλο γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις παρά μια “Μονομαχία”, όπως ήταν ο τίτλος εργασίας.

Όταν οι Beatles ήθελαν να αγοράσουν νησί

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

25/09/2017

Στην βιογραφία του George Harrison υπάρχουν αναφορές για το ενδιαφέρον του συγκροτήματος Beatles να αγοράσουν Ελληνικό νησί. Τα διάσημα ανά τον κόσμο σκαθάρια βρέθηκαν το 1967 στην Ελλάδα για μερικές ημέρες διακοπών.

Η σπάνια φωτογραφία αποκαλύπτει την αλήθεια των προαναφερόμενων και τους Tζον Λένον, Πωλ Μαρκάντευ Τζώρτζ Χάρισον και Ρινγκο Σταρ, να περιπλανώνται σε διάφορα μέρη της Αθήνας κάνοντας κρουαζιέρα στα γραφικά νησιά των Κυκλάδων όπου επιδίδονται σε χορευτικές φιγούρες.

Εκείνη την εποχή, περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών , οι Beatles είχαν ζητήσει άδεια να έρθουν στην Ελλάδα για να αγοράσουν το νησί της Αγίας Τριάδας απέναντι από την Ερέτρια.

Ήταν η εποχή που έψαχναν να βρουν ένα μέρος που θα μπορούσαν να απομονωθούν και να δημιουργήσουν μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Η δικτατορία αρνήθηκε αρχικά την είσοδο τους αλλά στη συνέχεια τους το επέτρεψε. Μετά από ένα πέρασμα στις κοσμοπολίτικες Κυκλάδες, βρέθηκαν στην ήσυχη Εύβοια. Εκεί, ανοιχτά της Ερέτριας, βρήκαν ένα πολύ μικρό νησάκι με ένα ξωκλήσι.

Ήταν η Αγία Τριάδα με μοναδική κάτοικο μία ζωγράφο. Αμέσως τους έκανε εντύπωση και ζήτησαν να το επισκεφτούν. Το νησί ήταν πευκόφυτο και η απόσταση από την Ερέτρια ήταν τόσο μικρή όπου μπορούσες να πας ακόμα και κολυμπώντας.

Από τη μια στιγμή στην άλλη τα τέσσερα σκαθάρια το ερωτεύτηκαν. Ο καθένας για διαφορετικό λόγο. Ο John ονειρευόταν το ιδανικό μέρος για διαλογισμό. Ο Paul ονειρεύτηκε την κατασκευή ενός studio μακριά από τη μουντάδα του Λίβερπουλ και του Λονδίνου. Ο George το είδε ως ιδανικό καταφύγιο για να πηγαίνει τις όμορφες υπάρξεις, ενώ o Ringo θα έβρισκε επιτέλους το μέρος που τόσο έψαχνε για το αγαπημένο του χόμπι, το ψάρεμα.

Αυθόρμητα, λοιπόν, κι έχοντας τον κόσμο κάτω από τα πόδια, συμφώνησαν να πάρουν με την πρώτη ευκαιρία τηλέφωνο τον Epstein και του ανακοίνωσαν ότι θέλουν να αγοράσουν το νησί. Οι Beatles ξετρελάθηκαν με το νησί που έχει σχήμα κιθάρας κάτι το οποίο θεώρησαν καρμικό, αλλά παρά τον ενθουσιασμό τους δεν πέρασε ποτέ στην ιδιοκτησία τους. Απο το 1958 το είχε αγόρασει ο Σοφοκλής Παπανικολάου που ήταν γενικός Επιμελητής της βασιλικής οικογένειας.

Προηγούμενοι ιδιοκτήτες ήταν τρεις ψαράδες οι οποίοι χρειάζονταν τα χρήματα για να παντρέψουν την αδερφή τους και έτσι του το πούλησαν. Η οικογένεια Παπανικολάου μετέτρεψε το νησί σε οικολογικό παράδεισο. Χιλιάδες δένδρα, ελαιόδεντρα, τεράστιοι κήποι με λουλούδια, ροδακινιές, πορτοκαλιές, παραλίες με λεπτή άμμο και τελικά μια καταπράσινη νησίδα, σήμα κατατεθέν της Εύβοιας.

Δύο χρόνια κράτησαν οι εργασίες κατασκευής της εξοχικής κατοικίας της οικογένειας, της εκκλησίας Αγίας Τριάδας και της καμπάνας στην παραλία στα πρότυπα των οικημάτων του Ωνάση στον Σκορπιό και της Γουλανδρή στο Ρευματονήσι.

Ο στενός φίλος και συνεργάτης τους, Αλέξης Μάρδας τους έφερε σε επαφή με την εφοπλιστική οικογένεια του Σοφοκλή Παπανικολάου που κατείχαν το νησί 10 περίπου χρόνια. Όμως κατά τη διάρκεια των διακοπών τους και μια απο τις επόμενες ημέρες, οι Beatles έζησαν ένα εφιαλτικό περιστατικό.

Είχε σχεδόν σουρουπώσει και ήταν ώρα να περάσουν με μια βάρκα απέναντι στην Ερέτρια για να διανυκτερεύσουν. Ο ουρανός συννέφιασε ξαφνικά και άρχισε να βρέχει. Η βροχή εξελίχθηκε σε μια αναπάντεχη μπόρα.

Τα κύματα της θάλασσας άρχισαν να μοιάζουν απειλητικά. Πανικός άρχισε να κυριεύει τα μέλη του συγκροτήματος. Η βάρκα δεν είχε σωσίβια. Ο κίνδυνος ήταν μεγάλος και ήταν θέμα χρόνου η βάρκα να αναποδογυρίσει. Τελικά πρόλαβαν κι έφτασαν στην ακτή απίστευτα εξουθενωμένοι. Δυσκολεύονταν να συνειδητοποιήσουν αυτό που μόλις είχε συμβεί.

Έτσι, η απόφαση για την αγορά του νησιού ακυρώθηκε. Ένα λοιπόν νησάκι από τα Λιχαδονήσια, που βρίσκονται στο Μαλιακό κόλπο ανοιχτά των Καμένων Βούρλων, έγινε πόλος έλξης δεκάδων διάσημων επισκεπτών αλλά και του πιο διάσημου συγκροτήματος στον κόσμο με αυτή τη μικρή ιστορία.

Συχνοί επισκέπτες ήταν η Βασίλισσα Φρειδερίκη με τα παιδιά της Σοφία, Ειρήνη και Κωνσταντίνο, ο αυτοκράτορας της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες ακόμη και Ρώσοι αστροναύτες. Εποχή όμως στο νησί άφησε η επίσκεψη του Ουίνστον Τσόρτσιλ, που ήταν φιλοξενούμενος του Αριστοτέλη Ωνάση στην περίφημη κρουαζιέρα του με τη θαλαμηγό «Christina».

Τώρα η Αγία Τριάδα που έχει επιφάνεια 58 στρέμματα, φιγουράρει προς πώληση σε διάσημε ιστοσελίδες του ρίαλ εστέιτ έναντι 20 εκ. δολαρίων. Διαθέτει μια μεγάλη βίλα, σπιτάκια προσωπικού, δύο καμπάνες στις ιδιόκτητες παραλίες, εκκλησία, καθώς και χώρο δεξιώσεων που μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερα από 30 άτομα.

Δέκα παλιά λεωφορεία συγκοινωνιών στην παλιά Αθήνα

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

24/09/2017

1. Αθήνα – Νίκαια, Νούμερο 69

2. Λογικά πήγαινε Μαρούσι – Αθήνα, Νούμερο 19

3. Χαιδάρι- Αιγάλεω- Αθήνα, Νούμερο 66 (Πήγαινε και σκαραμαγκά τα καλοκαίρια)

4. Πετράλωνα – Αγ.Βαρβάρα, Νούμερο 128

5. Αθήνα – Άνω Χαραυγή Υμηττός, Νούμερο 152

6. Αθήνα – Πειραιάς, εκδρομικόν

7. Αθήνα – Πειραιάς, Νούμερο 70

8. Αθήνα – Νέα Μάκρη

9. Αθήνα – Ελευσίνα , Νούμερο 168

10. Μάλλον πήγαινε από το κέντρο στη Δάφνη…

Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές 1972-1973

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

23/09/2017

Η ταινία, “Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές” προβλήθηκε τη σαιζόν 1972-1973 και έκοψε 132.356 εισιτήρια. Ήρθε στην 12η θέση σε 64 ταινίες.

-Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική διασκευή της τηλεοπτικής επιτυχίας του Νίκου Φώσκολου “Ο Άγνωστος Πόλεμος”.

-Η Φίνος Φιλμ δεν κυκλοφόρησε την ταινία σε DVD.

Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές 1972-1973 — Σκηνή από την ταινίας, “Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές”

-Οι τίτλοι τέλους τις ταινίας είναι στα Αγγλικά.

-Η ταινία, “Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές” είναι μια από τις καλύτερες αντιστασιακές περιπέτειες του ελληνικού κινηματογράφου. Διάλογοι χωρίς τις γνωστές υπερβολές και τον στόμφο άλλων ταινιών της εποχής, συγκρατημένη σκηνοθεσία του Τάκη Βουγιουκλάκη.

-Πολύ δυνατές ερμηνείες από την Γκέλυ Μαυροπούλου και τον Άγγελο Αντωνόπουλο, τότε στο ζενιθ της εμπορικότητάς τους, λόγω του τηλεοπτικού “Άγνωστου πολέμου”. Υπέροχη μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου.

Περίληψη της ταινίας, “Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές”

Στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής, η κυρία Δήμητρα, χήρα του αεροπόρου Νικηφόρου Αυγέρη, ζει με την κόρη της Νατάσσα και την πεθερά της. Κάποια μέρα συναντά τυχαία τον σαλταδόρο Χάρη, ο οποίος μοιάζει εκπληκτικά με τον μακαρίτη άνδρα της, και του ζητάει να παίξει το ρόλο του συζύγου της για χάρη της κόρης της.

Ο Χάρης δέχεται και για κάποιο διάστημα ζουν μαζί. Οι Γερμανοί όμως, πιστεύοντας ότι είναι ο αληθινός Αυγέρης, τον συλλαμβάνουν, αλλά εκείνος δεν αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα, διακινδυνεύοντας ακόμα και την ζωή του.

Ο κατήφορος 1961-1962

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

23/09/2017

Η ταινία, “Ο κατήφορος” προβλήθηκε τη σαιζόν 1961-1962 και έκοψε 161.331 εισιτήρια. Ήρθε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες.

-Η ταινία ήρθε πρώτη σε εισπράξεις ανάμεσα σε 68 ελληνικές ταινίες εκείνης της χρονιάς, παρά την αρχική δυσπιστία του κοινού.

-Αποτελεί την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Ζωής Λάσκαρη αλλά και το ξεκίνημα της συνεργασίας του Νίκου Κούρκουλου με τη Φίνος Φιλμ. Μετά από αυτή την ταινία, η Ζωή Λάσκαρη θα προσληφθεί μόνιμα στην Φίνος Φιλμ με μηνιαίο μισθό.

Ο κατήφορος 1961-1962 — Σκηνή από την ταινία, “Ο κατήφορος”.

-Αρχικά, ο ρόλος της Ζωής Λάσκαρη είχε προταθεί στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά λόγω των τολμηρών σκηνών, εκείνη αρνήθηκε.

-Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Φιλοποίμην Φίνος παίζει ένα μικρό ρόλο κομπάρσου στην ταινία. Συγκεκριμένα κάνει τον υπάλληλο του δικαστηρίου που καλεί τους μάρτυρες.

-Η ταινία προβλήθηκε και στο εξωτερικό, ενώ ήταν πρώτη σε εισπράξεις στο Μεξικό, κατά την περίοδο 1961-62.

-Η ταινία επρόκειτο να συμμετάσχει επίσημα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1961, όμως ο Φίνος την απέσυρε – μαζί με άλλες 2 – γιατί κληρώθηκαν να προβληθούν σε μέρες και ώρες όχι αρεστές στον παραγωγό.

-Ήταν η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική ταινία που πραγματευόταν την έξαλλη ζωή των νέων στη νεοελληνική κοινωνία.

Περίληψη της ταινίας, “Ο κατήφορος”

Η Ρέα, ένα κορίτσι από καλή οικογένεια, αλλά με γονείς που αδιαφορούν για τις παρέες της κόρης τους, είναι ζευγάρι με τον Κώστα, παιδί μιας διαλυμένης οικογένειας. Κάποια στιγμή τον παρατάει για τον καλό και ευγενικό Πέτρο, και ο Κώστας για να την εκδικηθεί την παρασύρει και την αφήνει γυμνή σε ένα πάρκο.

Μετά το δημόσιο εξευτελισμό της, η Ρέα κλείνεται στο σπίτι της, αλλά όταν μαθαίνει ότι ο Κώστας έχει σχέση με την μικρότερη αδελφή της, τον σκοτώνει. Ακολουθεί μια πολύκροτη δίκη, κατά την οποία δικηγόρος υπεράσπισης είναι ο ίδιος ο πατέρας της, ενώ η μικρή της αδελφή αποκαλύπτει τους λόγους για τους οποίους έγινε το έγκλημα.

Η συγκινητική κίνηση ανθρωπιάς της Μαίρης Χρονοπούλου

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

22/09/2017

Όπως είχε αναφέρει η «Espresso», η κ. Χρονοπούλου έχει παραχωρήσει το σπίτι της στην Παιανία για τους σκοπούς του οργανισμού «Χαμόγελό του Παδιού», υπό την προϋπόθεση να μπορεί να μένει σε αυτό μέχρι να φύγει από τη ζωή.

«Με τη Μαίρη μας συνδέει μια διαχρονική σχέση, που βασίζεται στην αληθινή αγάπη και την εκτίμηση» δήλωσε στην «Espresso» ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παδιού.

«Δεν είναι η υλική αξία του σπιτιού αλλά η κατάθεση ψυχής και οι μνήμες της Μαίρης προς το Χαμόγελο και γι αυτό την ευχαριστούμε πολύ.

Είναι μια ηθική και πολιτική προσφορά και θα πρέπει να σας πω ότι το σπίτι θα παραμείνει ως έχει, δηλαδή ως μουσείο της Μαίρης Χρονοπούλου» προσθέτει.

«Στο κτήμα θα απασχολούνται σιγά σιγά τα παιδιά με διάφορες καλλιέργειες και ζωάκια και αν το επιτρέπει το μέρος θα βάλουμε και κάποια λυόμενα για να μένουν».

Σπάνιες ηχογραφήσεις μέρος 2ο

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

22/09/2017

Σπάνιες ανέκδοτες ηχογραφήσεις και συνεντεύξεις με Μάνο Χατζιδάκι, Ξυλούρη, Νταλάρα, Κόκοτα, Πάριο, Αλεξίου, Γαλάνη, Καλογιάννη, Κωχ, Ανδρεάδη από τη δεκαετία του ’70.

Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Πάριος, Χάρις Αλεξίου και Δήμητρα Γαλάνη στα «Δειλινά» της Γλυφάδας στις 10 Αυγούστου 1974.

Μεταφέρω αυτούσιο το σχόλιο του Louis Economopoulos κάτω από το βίντεο, γιατί παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: «Δεν θα μπορούσατε να βρείτε ένα τραπέζι στο τα Δειλινά νυχτερινό κέντρο στη Γλυφάδα το βράδυ του Σαββάτου (10 Αυγ, 1974), η πρώτη εμφάνιση του τραγουδιστή Γιώργου Νταλάρα, μετά την επιστροφή του από το στρατό κατά τη διάρκεια του Ιουλίου επιστράτευση. Ο πλήθος των 2.000 αγωνία περίμεναν τον Νταλάρα να κάνει την εμφάνισή του.

Γιάννης Πάριος, η Δήμητρα Γαλάνη και η Χάρις Αλεξίου ζέσταναν το κοινό με τις επιτυχίες τους. Στη συνέχεια, τα φώτα χαμηλωμένα. Στις 2 το πρωί, την Κυριακή 11 Αυγούστου 1974, ο Γιώργος Νταλάρας ήταν στη σκηνή για άλλη μια φορά. Το πρώτο του τραγούδι “I Σμύρνη”από το δημοφιλές «Μικρά Ασία» άλμπουμ έφερε το πλήθος στα πόδια του.

Ακολούθησε με “ΗΤΑΝ Πέντε, ΗΤΑΝ Έξι» από το νέο του άλμπουμ “Μικρές πολιτείες”, και στη συνέχεια τροφοδοτείται το πλήθος αυτό που περίμεναν, τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. 45 λεπτά παρουσίασή του ήταν εξαιρετική και ο κόσμος το αγάπησε. Τραγούδησε μερικές επιλογές από Θεοδωράκη “18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας” με την Αλεξίου. Ο Νταλάρας επέστρεψε στις 3:30π.μ. να τραγουδήσει περισσότερο από τις επιτυχίες του καθώς και τραγούδια ζεϊμπέκικα με το πλήθος πάνω στη σκηνή. Εδώ είναι η μαγική νύχτα, κατά τη γνώμη μου, που έχει καταγραφεί από τότε. Απολαύστε το!»

Μια συνέντευξη με τον Γιάννη Πάριο στο νυχτερινό κέντρο «Τα Δειλινά» στην Γλυφάδα στις 7 Αυγούστου του 1974.

Μια συνέντευξη με τον τραγουδιστή Αντώνη Καλογιάννη που καταγράφεται έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1974.

Μια συνέντευξη με την Μαρίζα Κωχ στη μπουάτ «Αρχόντισσα» στην Πλάκα τον Αύγουστο του 1974.

Η Μαρίζα Κωχ τραγουδά στη μπουάτ «Αρχόντισσα» στην Πλάκα τον Αύγουστο του 1974.

Ο Θέμης Ανδρεάδης τραγουδά στη μπουάτ «Αρχόντισσα» στην Πλάκα τον Αυγουστο του 1974

Μια συνέντευξη με τον Σταμάτη Κόκοτα στο νυχτερινό κέντρο «Αθηναία» στο Φάληρο τον Αύγουστο του 1974.

Ο Νίκος Ξυλούρης τραγουδά «Ήτανε Μια Φορά» στη μπουάτ «Αρχόντισσα» στην Πλάκα, τον Αύγουστο του 1974.

Μια συνέντευξη με τον Μάνο Χατζιδάκι στο Ελληνικό καλλιτεχνικό φεστιβάλ στο Holmdel του New Jersey στις 20 Σεπτέμβρη, 1975

VIDEO

ogdoo.gr

Σπάνιες ηχογραφήσεις μέρος 1ο

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

21/09/2017

Ελάχιστες ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις από τα κέντρα εκείνης της εποχής έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Είναι αυτονόητο λοιπόν πως η δημοσιοποίηση αυτού του ντοκουμέντου αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω τη φράση μου και σχεδόν αμέσως έπεσα πάνω σε οκτώ σπάνιες ανέκδοτες ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε Ελλάδα και Αμερική, από το 1974 ως το 1979. Τραγουδούν (με χρονολογική σειρά): Μανώλης Μητσιάς, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Μαρινέλλα, Τόλης Βοσκόπουλος, Γιάννης Καλατζής, Δήμητρα Γαλάνη και ο Γιώργος Νταλάρας με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο…

Είμαι βέβαιος πως όλοι έχετε ακούσει το τραγούδι που λέει «Ας ήτανε αληθινό, το όνειρο τ’ αποψινό… ». Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το έχετε βιώσει… Σε μένα τουλάχιστον, έχει τύχει αρκετές φορές να βλέπω στα όνειρά μου πως ανακαλύπτω τέτοια πράγματα και στη συνέχεια, ξυπνώντας, να επιστρέφω στη «σκληρή» πραγματικότητα…

Εδώ όμως το «όνειρο» παρέμεινε αληθινό… Και οφείλουμε, από την πλευρά όλων νομίζω, να ευχαριστήσουμε τον χρήστη του youtube Louis Economopoulos για όλες αυτές τις αναρτήσεις.

Ο Μανώλης Μητσιάς τραγουδά σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης της Νέας Υόρκης τον Ιούνιο του 1974.

Η Χάρις Αλεξίου τραγουδά στο νυχτερινό κέντρο «Τα Δειλινά» στην Γλυφάδα τον Ιούλιο του 1974.

Ο Γιάννης Πάριος τραγουδά στο νυχτερινό κέντρο «Τα Δειλινά» στην Γλυφάδα τον Ιούλιο του 1974.

Η Μαρινέλλα, ο Τόλης Βοσκόπουλος και ο Γιάννης Καλατζής τραγουδούν στο νυχτερινό κέντρο «Νεράιδα»τον Ιούλιο του 1974.

Η Χάρις Αλεξίου τραγουδά σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης της Νέας Υόρκης τον Ιούλιο του 1976.

Μια συνέντευξη με την Χάρις Αλεξίου στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης «Ελληνική Σπηλιά» στη Νέα Υόρκη τον Ιούλιο 1976.

Ο Γιάννης Πάριος και η Δήμητρα Γαλάνη τραγουδούν σε μια συναυλία που ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη τον Νοέμβριο του 1977.

Ολόκληρη η συναυλία του Γιώργου Νταλάρα με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο στο Θέατρο Λυκαβηττού στην Αθήνα το 1979 με τραγούδια και μουσική από το άλμπουμ «Σεργιάνι Στον Κόσμο», καθώς και παλαιότερες δημιουργίες του Μαρκόπουλου.

ogdoo.gr

14 σταρ του παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου.

1. Τζένη Καρέζη

2. Αλίκη Βουγιουκλάκη

3. Ζωή Λάσκαρη

4. Μαίρη Χρονοπούλου

5. Νόρα Βαλσάμη

6. Χλόη Λιάσκου

7. Μπέτυ Λιβανού

8. Ελενα Ναθαναήλ

9. Μάρθα Καραγιάννη

10. Ρένα Βλαχοπούλου

11. Μάρθα Βούρτση

12. Μάρω Κοντού

13. Μαίρη Αρώνη

14. Γεωργία Βασιλειάδου

Το σκάνδαλο με τον μέτοχο της Πειραϊκής Πατραϊκής

Περίληψη της ταινίας, “Οι εχθροί”

Περίληψη της ταινίας, “Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές”

Περίληψη της ταινίας, “Ο κατήφορος”

VIDEO

Μία ματιά και εδώ..

Δημοφιλείς κατηγορίες

Δημοφιλής κατηγορία

Social

Επιλογές συντάκτη