Νάντια Γκαμάλ (Μαρία Καρυδιά) Χορεύτρια. Ο πατέρας ήταν Έλληνας και η μητέρα της Ιταλίδα. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1934 και πρωτοεμφανίστηκε σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών. Χόρεψε και έπαιξε σε αιγυπτιακές ταινίες ακόμα και στο Χόλιγουντ σε αμερικανικές παραγωγές. Εμφανίστηκε στα μεγαλύτερα θέατρα και καζίνο του κόσμου ενώ το 1960, εμφανίστηκε στην Ελλάδα στο κοσμικό κέντρο ”Βράχος” στην Πλάκα. Πέθανε το 1990 από πνευμονία.
Νάντια Γκαμάλ:Φιλμογραφία Χίλιες παρά μία νύχτες (1960)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Η Νανά Γκάτση (Κατσιώτου) γεννήθηκε στην Αθηνά το 1920. Σουμπρέτα, η οποία διακρίθηκε ως «νουμερίστα» σε επιθεωρήσεις και «βαριετέ».
Το καλοκαίρι του 1944 εμφανίστηκε με επιτυχία στο νούμερο «Γιούπι-γιάγια» της επιθεώρησης «Μπλε και άσπρο» (με τον Κ. Στολίγκα και την Κίττυ Άλμα).
Συνεργάστηκε με σημαντικούς αθηναϊκούς επιθεωρησιακούς θιάσους (Σαμαρτζή, Μπουρνέλλη, Βέμπο) και συχνά περιόδευσε σε ελληνικές πόλεις. Το 1961 μετέσχε στον Θίασο Τ. Μηλιάδη-Καλής Καλό, που έδινε παραστάσεις στα αθηναϊκά προάστια.
Στο διάστημα 1964-67 συνεργάστηκε περιστασιακά με το «Λαϊκό Μουσικό Θέατρο» του Αντ. Λογοθέτη (Θέατρο «Ορφεύς» Περιστερίου και Κολωνός). Απεβίωσε το 1991.
Νανά Γκάτση: Φιλμογραφία
Το κορίτσι της αμαρτίας (1958) Μια ζωή την έχουμε (1958) Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) Δράκουλας και Σία (1959) Ερόικα (1960) Κορίτσια της Αθήνας (1961) Πεζοδρόμιο (1962) Λενιώ η βοσκοπούλα (1963) Μια γυναίκα φεύγει (1971) Ένα κορίτσι που τα θέλει όλα (1972)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Λάκης Γκέκας γεννήθηκε στη Σιταριά Ιωαννίνων το 1935 και μετά τη Γεωργοτεχνική Σχολή Βέλλου Κορινθίας σπούδασε στις Δραματικές Σχολές Λυκούργου Σταυράκου και Ι. Ιωαννίδη. Αφοσιώθηκε ιδιαίτερα στο παιδικό θέατρο και με το θίασο του ΘΕΣΠΕ έδωσε παραστάσεις σε όλα τα χωριά της Ελλάδος, όπου υπήρχαν σχολεία.
Ανέπτυξε κοινωφελή δραστηριότητα εφοδιάζοντας τα παιδιά των συνοριακών περιοχών με ρούχα και τρόφιμα. Εκδότης των εφημερίδων ΠΑΣ-Γιάννενα (1970) και Ηπειρωτικό Βήμα (1974). Ασχολήθηκε και με την ποίηση.
Πέθανε μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο στις 5 Ιουλίου 2012.
Λάκης Γκέκας: Φιλμογραφία
Ο Ιππότης της Λακούβας (1986)Ο Αγκαλίτσας (1985) Πάμε για Καφέ; (1981) Έξοδος κινδύνου (1980) Ένα γελαστό απόγευμα (1979) Οι φανταρίνες (1979) Στα Δίχτυα του Τρόμου (1975) Η Δίκη των Δικαστών (1974)Οκέι, Φίλε (1974) Παυλος Μελας (1974) Μιρέλλα, Η Σάρκα της Ηδωνής (1973) Σ`Εχω Ανάγκη Απόψε Πολύ (1973) Στα Δίχτυα της Αράχνης (1973) Ναι μεν, αλλά… (1972) Κυνηγημένοι Εραστές (1972) Ο Πατούχας (1972) [παπάς] Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας (1972) Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (1972) Η κόρη του ήλιου (1971) Αδέλφια μου Αλήτες Πουλιά (1971) Η χαραυγή της νίκης (1971) Δυο Εξυπνα Κορόιδα (1971) Ολοκαύτωμα (1971) Παπαφλέσσας (1971) [Μπουλουκμπάσης] Μια γυναίκα, μια αγάπη, μια ζωή! (1971) Οι αμαρτωλοί (1971) Παπαφλέσσας / Η μεγάλη στιγμή του ’21 (1971) Η Σκλάβα (1970) Δεν Εχω Χρόνο να Διαβώ (1968)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Μιχάλης Γκέκας γεννήθηκε στη Σιταριά Ιωαννίνων το 1935 και μετά τη Γεωργοτεχνική Σχολή Βέλλου Κορινθίας σπούδασε στις Δραματικές Σχολές Λυκούργου Σταυράκου και Ι. Ιωαννίδη.
Aφοσιώθηκε ιδιαίτερα στο παιδικό θέατρο και με το θίασο του ΘΕΣΠΕ έδωσε παραστάσεις σε όλα τα χωριά της Ελλάδος, όπου υπήρχαν σχολεία.
Ανέπτυξε κοινωφελή δραστηριότητα εφοδιάζοντας τα παιδιά των συνοριακών περιοχών με ρούχα και τρόφιμα.
Εκδότης των εφημερίδων ΠΑΣ-Γιάννενα (1970) και Ηπειρωτικό Βήμα (1974).
Ασχολήθηκε και με την ποίηση.
Πέθανε μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο στις 5 Ιουλίου 2012.
Η Αμαλία Γκιζά γεννήθηκε στα Γιάννινα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σύζυγός της ο ηθοποιός Βασίλης Μητσάκης. Μένει μόνιμα στο Βόλο.
Αμαλία Γκιζά: Φιλμογραφία
Η Δαιμονισμένη (1975) [Χριστίνα] Απουσίες (1987) [παραμάνα] Ο Ψύλλος (1990) [Παρασκευή Συλαϊδή] Ο ψύλλος (1992)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Μάκης Γιαννόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1945. Αποφοίτησε από τη Δραματική σχολή του Κάρολου Κουν το 1970. Εμφανίστηκε στο θέατρο το 1965 [θ. Στ. Παράβα-Μ.Καραγιάννη, ”Το ρετιρέ της Εύας”]. Θίασοι θ. Βουγιουκλακη-Παπαμιχαηλ(1965-66)”Η κόρη μου η σοσιαλίστρια” ,”Ο κόσμος της Σούζυ Βογκ”,”Του φτωχού τ’αρνί”. θ. Γ. Κωνσταντίνου 1966-67”Τον άρτον ημών τον επιούσιον”,”Θανασάκης ο πολιτευόμενος‘. θ. Βλαχοπούλου-Κωνσταντίνου-Σαπουντζάκη (1967)”Η πεντάμορφη”, θ. Τέχνης 1968′ ”Όρνιθες”Αριστοφάνη,”Λυσιστράτη” . θ. Καρρά-Μουστάκα-Χρονοπούλου 1970 ”Οδός ευκαιρίας” Εθνικό θέατρο 1973-74 Σαίξπηρ”Οθέλλος”,”Πείνα και δίψα” ,”Ο Μπίντερμαν και οι εμπρηστές” κ.α΄΄
Μάκης Γιαννόπουλος: Φιλμογραφία
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966) [Πιτ] Διπλοπενιές (1966)[παρέα Διαλυνά]
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Τάσος Γιαννόπουλος, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και Λίζα Αλεξίου στη ταινία “Έμπαινε Κίτσο”.
Ο Τάσος Γιαννόπουλος ήταν δημοφιλής κωμικός και εξαιρετικός μίμος, με καριέρα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και τα κέντρα διασκέδασης.
Ο Τάσος Γιαννόπουλος γεννήθηκε το 1931 στην Οιχαλία Μεσσηνίας και από μικρός ήθελε να γίνει ηθοποιός. Ρόλο σ’ αυτή του την επιλογή έπαιξαν οι επιτυχημένες μιμήσεις τους, που διασκέδαζαν τους φίλους και συμμαθητές του.
Το 1958 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, κρατώντας ένα μικρό ρόλο στο μελό, «Το κορίτσι της αμαρτίας» και τον επόμενο χρόνο πρωτοπάτησε στο θεατρικό σανίδι. Σύντομα, ξεχώρισε στο ρόλο του τετραπέρατου επαρχιώτη, που έρχεται να βρει την τύχη του στην Αθήνα και μπλέκει σε σπαρταριστές καταστάσεις.
Ο Τάσος Γιαννόπουλος συμμετείχε σε δεκάδες θιάσους του ελαφρού θεάτρου, έπαιξε σε πληθώρα ελληνικών ταινιών κι εμφανίστηκε σε κέντρα διασκέδασης με παρλάτες, σκετς και μιμήσεις. Στην ταινία, “Μπάρμπα Γιάννης ο Κανατάς” ντουμπλάρει σε όλη την ταινία τις φωνές των Βασίλη Αυλωνίτη και Νίκου Σταυρίδη.
Στην πραγματικότητα αυτό έκανε στην ζωή του από μικρός ο Τάσος Γιαννόπουλος. Απλά τότε σανίδι και πανί ήταν για αυτόν το σχολείο και θεατές οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές του στους οποίους σκάρωνε κάθε πιθανή ή απίθανη φάρσα με την ικανότητά του να μιμείται όχι μόνο τα τότε αστέρια του σινεμά, αλλά και οποιονδήποτε του ζητούσαν.
Με ένα τέτοιο πηγαίο ταλέντο και με μόνιμη διάθεση για αυτοσαρκασμό δίχως το παραμικρό κόμπλεξ, δεν είναι καθόλου παράξενο που η επιθεώρηση και το λεγόμενο «ελαφρύ θέατρο» μετατράπηκε στον φυσικό του χώρο.
Και φυσικά, εκεί εκτός από το ταλέντο του, μετέφερε και την μοναδική προσωπικότητά του, που κυριαρχούσε στα καμαρίνια και τα παρασκήνια. Δεν υπήρχε περίπτωση παράσταση ή γύρισμα να ολοκληρωνόταν χωρίς εκείνος να έχει στήσει κάποια φάρσα που να τους κάνει όλους να λυθούν στα γέλια, συνήθως μιμούμενος κάποιον συνάδελφό του ή ενσαρκώνοντας τον ρόλο που αργότερα θα τον έκανε ευρύτερα γνωστό και πολύ αγαπητό στον κόσμο. Τον θρυλικό Κίτσο από την Γαστούνη που ως περσόνα υπήρξε μια κατηγορία μόνη της.
Ο Τάσος Γιαννόπουλος σε μία σκηνή από την ταινία “Ένας χίπις με Τσαρούχια” του 1970.
Αυτός ο ιδιαίτερος και ακομπλεξάρισρος «βλάχος» μπήκε στις ζωές μας το 1967 με το καλτ (πια) διαμάντι «Πράκτωρ Κίτσος καλεί Γαστούνη» και ακολούθησαν το «Κίτσος, μίνι και σουβλάκι» (1968), το «Ο Κίτσος και τ’ αδέλφια του» (1968), το «Ένας ιππότης με τσαρούχια» (1968), το «Έμπαινε Κίτσο» (1968), το απίστευτο «Για ένα ταγάρι δολάρια» (1969), το «Γαμπρός από τη Γαστούνη» (1969), ενώ συνέχισε τις δικές του διασκευές κλασικών ταινιών με το «Ένας χίππυς με τσαρούχια» (1970) και την ίδια χρονιά πρωταγωνιστεί στο «Ένας Κίτσος στα μπουζούκια».
Ο Κίτσος της καρδιάς μας γύρισε συνολικά 14 φιλμ με πρωταγωνιστή τον δαιμόνιο, επιτήδειο, καταφερτζή, αλλά πάντα καλόκαρδο… βλαχαδερό, που πάντα όμως και ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση στην οποία θεωρητικά βρισκόταν ή την ταπεινή τάξη και καταγωγή του, παρέμενε πάντα λεβέντης και ντόμπρος απέναντι σε όλους. Και φυσικά είχε πάντοτε στο πλευρό του την Ζέτα, η οποία υποδύθηκε σε όλες της ταινίες την σύζυγό του. Ένα ρόλο που της έβγαινε με απόλυτη φυσικότητα αφού οι δυο τους ήταν ζευγάρι και στην ζωή.
Μέχρι να γνωρίσει την επιτυχία ως Κίτσος, ο Τάσος Γιαννόπουλος είχε συμμετάσχει σε περισσότερες από 50 παραγωγές πάντα σε δεύτερους και τρίτους ρόλους ή και σε απλά περάσματα, πάντοτε όμως –ανεξάρτητα από το μέγεθος του ρόλου- είχε την ικανότητα να μένει αξέχαστος στο κοινό, με το πηγαίο χιούμορ του και τον εκ φύσεως κωμικό χαρακτήρα του.
Μέσα στην δεκαετία του ’70 ο Γιαννόπουλος θα πρωταγωνιστήσει ακόμα στις ταινίες «Ο καουμπόη του Μεταξουργείου» (1971) και «Ο Πούσκας των Πετραλώνων» (1972) (που δεν είχαν σχέση με τον Κίτσο του) και στα… βλάχικα αριστουργήματα «Το πιο γρήγορο μπουζούκι» (1973), «Όλοι θα ζήσουμε» (1974), «Άγουρη σάρκα» (1974) και «Μπουζάνκα αλά ελληνικά» (1975).
Σίγουρα ξεχωριστή θέση στο βιογραφικό του κατέχει η διαφορετικού τύπου ερμηνεία του στο φιλμ Πατούχα του σκηνοθέτη Γιώργου Παπακώστα, όπου υποδύεται ένα κρητικόπουλο την εποχή της Τουρκοκρατίας, πρωταγωνιστώντας δίπλα σε ονόματα όπως ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Μίμης Φωτόπουλος, η Μαρίκα Νέζερ και ο Αρτέμης Μάτσας.
Ο Τάσος Γιαννόπουλος έφυγε νωρίς από τη ζωή, σε ηλικία 46 ετών. Σε μία εποχή που η καριέρα του παρουσίαζε συνεχή ανοδική τροχιά. Στις 27 Οκτωβρίου 1977 εισήχθη σε κλινική της Κυψέλης με κίρρωση του ήπατος και στις 08 Νοεμβρίου άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 46 ετών. Την επομένη κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λίζα Αλεξίου, παρτενέρ του σε πολλές ταινίες και παραστάσεις, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Λίντα και τη Χαρά. Επίσης έχει εγγονό τον συνονόματο, Τάσο Γιαννόπουλο.
Η Κατερίνα Γιουλάκη (το πραγματικό της όνομα, Αικατερίνη Γιουβαρλάκη) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή κυρίως από κωμικούς ρόλους στον κινηματογράφο και κατόπιν στην τηλεόραση.
Αξίζει να επισημανθεί η εμφάνισή της στην τηλεόραση στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με τη σειρά, “Η κοκορόμυαλη” στα μέσα της δεκαετίας του ‘ 80 με το, “Η Κυρία μας” και την περίοδο 1990 – 1992 στην τηλεοπτική σειρά, “Το Ρετιρέ” του Γιάννη Δαλιανίδη.
Η Κατερίνα Γιουλάκη είχε τιμηθεί με το Βραβείο Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων το 1996 για την προσφορά της στην ελληνική κωμωδία.
Ήταν μόνιμη κάτοικος Εξαρχείων και υπήρξε σύζυγος του, επίσης ηθοποιού, Κίμωνα Δημόπουλου. Οι δυο τους είχαν μια κόρη την Δέσποινα που έμεινε στο πλευρό της αγαπημένης της μητέρας μέχρι τέλους.
Η Κατερίνα Γιουλάκη απεβίωσε στις 09 Ιουνίου του 2025, σε ηλικία 87 ετών.Ο θάνατός της γνωστοποιήθηκε την ημέρα κατά την οποία αποτεφρώθηκε η σορός της, στις 13 Ιουνίου.
Σε μία από τις τελευταίες της συνεντεύξεις το 2019, στην εκπομπή «Τι λέει;» του Alpha η Κατερίνα Γιουλάκη είχε μιλήσει με το χαρακτηριστικό της χιούμορ για “Το Ρετιρέ”: «Ένα σιριαλάκι ήταν. Μόνο Όσκαρ που δεν μας έδωσαν, μου άφησε μία αναγνωρισιμότητα, που την είχα βέβαια, και μου άφησε τρυφερές στιγμές. Την εποχή που γυριζόταν άγγιζε τα προβλήματα των εργαζομένων, της οικογένειας».
Η ηθοποιός είχε εξηγήσει επίσης τους λόγους που την έκαναν να αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια: «Είπα στοπ. Εγώ έχω κρεμάσει τα παπούτσια μου σαν τους ποδοσφαιριστές. Τελείωσα εγώ με την τηλεόραση, με το θέατρο, με τις τηλεοπτικές εμφανίσεις. Τέρμα. Ήθελα να με θυμούνται οι άνθρωποι όπως ήμουν παλιά, όχι όπως τώρα που είμαι μια παλιόγρια. 80 ετών είμαι. Θα μου πεις ο Βουτσάς είναι 87 και δουλεύει ακόμα. Δεν κάνω κριτική για κανένα συνάδελφο για όνομα του Θεού!».
Ο ηθοποιός Γιώργος Ρώης γεννήθηκε το 1910 στον Παλαιό Σκοπό Ανατολικής Θράκης και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Χαλκίδης. Τα νεανικά του χρόνια τα έζησε στις Σέρρες, όπου εκεί άρχισε να ασχολείται με το θέατρο, ιδρύοντας μαζί με άλλους τον Ερασιτεχνικό Θεατρικό Σύλλογο του Γυμνασίου Σερρών.
Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε το 1930 στο Θέατρο Κοτοπούλη με το θίασο της “Ελευθέρας Σκηνής” (Μαρίκα Κοτοπούλη, Σπύρος Μελάς, Μήτσος Μυράτ).
Το 1931 έγινε μέλος του Σ.Ε.Η. και έπαιξε στο θίασο του Αιμίλου Βεάκη. Το 1932 προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο. Το 1943 στράφηκε στο μουσικό Θέατρο.
Από το 1960 άρχισε να εργάζεται ως μακιγιέρ στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ως ηθοποιός, έχει πολλές συμμετοχές σε ταινίες. Χαρακτηριστικοί του ρόλοι στις ταινίες Η γυνή να φοβείται τον άνδρα (Ξενοφών Παπαμήτρος) και ΘΒ Επιχείρησις γης μαδιάμ (καθηγητής).
Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 εγκαταστάθηκε στην Αμερική, όπου σκηνοθετούσε και έπαιζε για τους Έλληνες ομογενείς στο Σικάγο και το Μαϊάμι. Είχε παντρευτεί την ηθοποιό Διονυσία Κουμαριώτου (1917-1981). Πέθανε το 1994.
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Η Μαρία Γιαννακοπούλου γεννήθηκε το 1918 στην Αθήνα και ήταν ηθοποιός, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1938 με το θίασο του Βασίλη Αργυρόπουλου στο έργο, Όταν η σύζυγος κυβερνά.
Σημαντικούς ρόλους είχε επίσης στον κινηματογράφο, στις ταινίες: Ο μεθύστακας το 1950 στο ρόλο της μητέρας του Δημήτρη Χορν και στην Μανταλένα στο ρόλο της γιαγιάς της Αλίκης Βουγιουκλάκη όπου εμφανίζεται για λίγο.
Έπαιξε στο “Θέατρο Τέχνης” στη “Φαλακρή Τραγουδίστρια” του Ε. Ιονέσκο το 1961.
Πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών από καρκίνο τον Ιούλιο του 1967.
Φιλμογραφία
Ο μεθύστακας (1949) [Ελένη Μπακά]
Μανταλένα (1960)
H Nτόρα Γιαννακοπούλου γεννήθηκε το 1937 και μεγάλωσε στη Mυτιλήνη. Mε το τέλος των θεατρικών της σπουδών στην Aθήνα θα παίξει και θα τραγουδήσει στο έργο Ένας Όμηρος του Mπρένταμ Mπίαμ, που ανέβασε ο Λεωνίδας Tριβιζάς στο Kυκλικό Θέατρο με τραγούδια που είχε γράψει ο Mίκης Θεοδωράκης για το έργο. Tότε αρχίζει μια παράλληλη καριέρα στο θέατρο και στο τραγούδι, με σύγχρονες εμφανίσεις στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στις πρώτες μπουάτ στην Πλάκα.
Bγάζει δίσκους με τα τραγούδια του Όμηρου και συνεχίζει με την Όμορφη Πόλη των Θεοδωράκη, Mποστ, Kακογιάννη και λίγο αργότερα με τις Mικρές Kυκλάδες του Oδυσσέα Eλύτη.
Μίκης Θεοδωράκης, Ντόρα Γιαννακοπούλου, Γρηγόρης Μπιθικώτσης και Μελίνα Μερκούρη
Στη διάρκεια της χούντας φεύγει στο εξωτερικό, όπου με μια μικρή ομάδα κάνει τουρνέ σε χώρες της δυτικής και της ανατολικής Eυρώπης μ’ ένα ιδιόμορφο πρόγραμμα, βασισμένο στη μουσική του Mίκη Θεοδωράκη.
Mετά τη μεταπολίτευση σταματά σχεδόν αμέσως το θέατρο και το τραγούδι. H πρόβα του νυφικού, που κυκλοφόρησε το 1993, είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
Στην πραγματικότητα είναι το πρώτο της γραπτό κείμενο, με δεύτερο ένα διήγημα στο περιοδικό η λέξη με τίτλο «O Πάπαρδος», δημοσιευμένο το 1995.
Tο δεύτερο μυθιστόρημά της, O μεγάλος θυμός, κυκλοφόρησε το 1996. Και τα δύο μυθιστορήματα έγιναν σειρές για την τηλεόραση, το πρώτο στον ΑΝΤ-1 και το δεύτερο στο MEGA, σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη.
Aκολούθησαν τα μυθιστορήματα Με τα μάτια του έρωτα (1999), Oι τρεις χήρες (2001), που έγινε σειρά στον ALPHA, Αμαρτωλέ μου άγγελε (2002), Έρως μετ’ εμποδίων (2004), Tο μενταγιόν (2007), Ένοχα μυστικά (2009), Πεθαίνω για σένα (2011) και Στον γκρεμό (2013).
Η ταινία, "Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται" προβλήθηκε τη σαιζόν 1976-1977 και έκοψε 48.888 εισιτήρια. Ήρθε στην 3η θέση σε 17 ταινίες.Πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά...
Η ταινία, "Πως περνούν οι παντρεμένοι" προβλήθηκε τη σαιζόν 1959-1960 και έκοψε 9.843 εισιτήρια. Ήρθε στην 47η θέση σε 52 ταινίες.Πρόκειται για κινηματογραφική διασκευή...
