Πλοκή: Η σκληρή συμπεριφορά ενός ισχυρού οικονομικού παράγοντα προς τους εργαζόμενους, στο νησί της Λέσβου, καθώς και ο γάμος του με μια νεαρή κοπέλα, θα οδηγήσουν ένα νεαρό άντρα, που αγαπά αυτήν την κοπέλα, στη σύγκρουση μαζί του. Ο νεαρός θα προσπαθήσει να συσπειρώσει τους ελαιοπαραγωγούς εναντίον του εκμεταλλευτή. Ο συνεταιρισμός τους δυστυχώς θα βαφτεί με το αίμα του νεαρού, τον οποίο θα σκοτώσουν, θεωρώντας ότι εκείνος είναι που ευθύνεται για τη δολοφονία της νεαρής κοπέλας, την οποία όμως στην πραγματικότητα έχει σκοτώσει ο αδερφός του εξαιτίας της ζήλειας του. Trivia: Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1965-1966 και έκοψε 163.817 εισιτήρια. Ήρθε στην 38η θέση σε 101 ταινίες.
Πλοκή: Μια οικογένεια με τρία νεαρά παιδιά ζει απομονωμένη σε μια άνετη, όμορφη και απόμερη μονοκατοικία. Στο σπίτι αυτό, η όποια γνώση για τον κόσμο ελέγχεται απόλυτα από τον πατέρα και τη μητέρα, οι οποίοι για άγνωστο λόγο ανατρέφουν το γιο, τη μεγάλη και τη μικρή αποκλειστικά εντός των ορίων του περιφραγμένου οικοπέδου της μονοκατοικίας, στο μοναδικό υποτίθεται χώρο όπου μπορούν να ζουν ασφαλείς. Ο μόνος άνθρωπος από τον έξω κόσμο που γνωρίζουν τα παιδιά είναι η Χριστίνα, την οποία ο πατέρας φέρνει στο σπίτι για να εκτονώνει τις σεξουαλικές ορμές του γιου. Όμως η παρουσία της απειλεί να επιφέρει ραγδαίες αλλαγές στο φαινομενικά σταθερό και ελεγχόμενο σύμπαν του σπιτιού.
Η ταινία, “Λαφίνα” προβλήθηκε τη σαιζόν 1961-1962 και έκοψε 13.813 εισιτήρια. Ήρθε στην 42η θέση σε 68 ταινίες.
Περίληψη της ταινίας, “Λαφίνα”
Ο Γιώργης (Ερρίκος Μπριόλας) είναι ο μοναχογιός του πιο πλούσιου τσέλιγκα ενός ορεινού χωριού. Αν και θεωρείται περιζήτητος γαμπρός, αυτός έχει μάτια μόνο για την Δρόσω (Μπεάτα Ασημακοπούλου), η οποία ανταποκρίνεται στα αισθήματά του. Εμπόδιο στην αγάπη τους στέκεται ο πατέρας του Γιώργη. Πρόκειται για έναν σκληρό τοκογλύφο που έχει κατασχέσει τα χωράφια της κοπέλας.
Μετά από έναν διαπληκτισμό πατέρα και γιου, ο πρώτος πέφτει νεκρός. Όλοι όμως πιστεύουν ότι τον σκότωσε η Δρόσω. Η Δρόσω το σκάει από το χωριό και καταφεύγει στις σπηλιές και τις αετοράχες, ανάμεσα στα παλικάρια του ληστή Ζάρβα (Νίκος Τζόγιας), ο οποίος συμβάλλει στο να αποκαλυφθεί ο δολοφόνος του Μπούρνοβα. Το φονικό έχει κάνει η Μαρία (Έφη Οικονόμου), μια αρχοντοπούλα ερωτευμένη με τον Γιώργη, η οποία στη συνέχεια συλλαμβάνεται από τη χωροφυλακή. Έτσι η Δρόσω είναι πλέον ελεύθερη να παντρευτεί τον Γιώργη.
Η Νινή Ζαχά ήταν τραγουδίστρια και συνθέτρια, από τις μεγάλες προσωπικότητες της ελαφράς μουσικής στη χώρα μας.
Η Ουρανία Ζαχαροπούλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε το 1931 στη Θεσσαλονίκη και ήταν κόρη του πιανίστας και συνθέτη Κώστα Ζαχαρόπούλου.
Παιδί – θαύμα στο χώρο του τραγουδιού, εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στο πάλκο σε ηλικία έξι ετών κι έγινε πανελληνίως γνωστή στα οκτώ της χρόνια, όταν τραγουδούσε στην περίφημη Μάνδρα του Αττίκ. Στην πολύχρονη καριέρα της ερμήνευσε πολλά τραγούδια (δικά της και ξένα), με εντελώς προσωπικό στυλ, που έμεινε ανεπανάληπτο.
Κυριάρχησε στο χώρο του λεγόμενου ελαφρού τραγουδιού τις δεκαετίες του ’40, του ’50 και του ’60.
Η Νινή Ζαχά μαζί με τη Μαρινέλλα και το Τόλη Βοσκόπουλο.
Στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βαρκελώνης (1963) το τραγούδι της «Μαρία-Μαρία», σε στίχους της Δανάης, κατέκτησε την 5η θέση, ενώ ένα χρόνο αργότερα το τραγούδι της «Στην Πάλμα», ερμηνευμένο από την ίδια και τον Τζίμη Μακούλη, κέρδισε το Γ’ βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Πάλμα (Μαγιόρκα).
Άλλα πασίγνωστα τραγούδια της είναι τα: «Κοντά στο τζάκι πάλι θα ’μαστε αλήθεια», «Χίλια χρόνια μαζί», «Ήρθε το καλοκαίρι», «Ένας ταχυδρόμος μόνη πια χαρά μου», «Φύγε λοιπόν», «Μία προσευχή», «Στων ματιών της τις θάλασσες», «Αύριο», «Ένα φλερτ ήταν αυτό και τίποτ’ άλλο», «Mα εγώ αγαπώ μία», «Μη μ’ αγγίζεις, μη», «Δεν είν’ έτσι η αγάπη», «Πού είσαστε φίλοι», «Κάνε μου λιγάκι ‘Μμμ’» «Πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος» και «Μου λείπεις εσύ». Δικά της τραγούδια έχουν ερμηνεύσει η Αλέκα Κανελλίδου (στενή φίλη και συνεργάτιδά της), ο Γιάννης Πάριος, η Τζένη Βάνου, ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Μαρινέλλα, ο Τόλης Βοσκόπουλος, η Λίτσα Διαμάντη και ο Γιώργος Μαρίνος.
Δίσκοι στους οποίους συμμετέχει ερμηνεύοντας τραγούδια άλλων συνθετών είναι, μεταξύ άλλων: «Ξαναζώντας στη Μάντρα του» (1965), «Η Αθήνα τραγουδά Χατζιδάκι» (1968), «Η Νινή Ζαχά στα ωραιότερα τραγούδια του Αττίκ» (1969) και «Μίμης Πλέσσας: Τι να πρωτοθυμηθώ» (1985).
Τα τελευταία χρόνια της ζωής η Νινή Ζαχά ζούσε αποτραβηγμένη και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Έφυγε από τη ζωή στις 15 Απριλίου 2013, σε ηλικία 82 ετών.
Η ταινία, “Uranya” είναι μια ελληνοϊταλική συμπαραγωγή, του 2006 στην οποία συμμετέχει για πρώτη φορά στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου η Φίνος Φιλμ. Οι Έλληνες συντελεστές της ταινίας, συγκαταλέγονται στους κορυφαίους του είδους τους στην χώρα μας, ενώ οι Ιταλοί έχουν στο ενεργητικό τους σπουδαίες διεθνείς παραγωγές.
-Η ταινία, έλαβε τις εξής διακρίσεις στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/κης το 2007: α) 2ο Βραβείο Ταινίας Μυθοπλασίας, β) Βραβείο Σεναρίου, γ) Βραβείο Ερμηνείας Β’ Ανδρικού Ρόλου, δ) Βραβείο Μουσικής, ε) Βραβείο Ενδυματολογίας.
-Η ταινία,“Uranya” συμμετείχε σε 8 διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων: Festival Internacional de Cinema Do Funchal (Πορτογαλία, 2007) – κέρδισε το Βραβείο Κοινού, 15ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου “Αντίποδες” (Αυστραλία, 2007), San Francisco Greek Film Festival (ΗΠΑ, 2008), κ.α.
Σκηνή από την ταινία, “Uranya”.
-Την μουσική επιμέλεια της ταινίας, είχε αναλάβει ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος. Χρόνια στο χώρο του θεάματος, έχοντας πραγματοποιήσει συνεργασίες με μεγάλους ερμηνευτές και πλούσιο βιογραφικό. Ενδεικτικά αναφέρουμε: «Peppermint», «Φτηνά Τσιγάρα», «Άδης» από κινηματογράφο, «Κάμπινγκ», «Africa», «Κόκκινο Φεγγάρι» από τηλεόραση, «Χάρολντ και Μοντ», «Ηλέκτρα» (Εθνικό θέατρο), από το χώρο του θεάτρου.
-Το ομότιτλο τραγούδι της ταινίας, ερμηνεύει η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου. -Σκηνογράφος της ταινίας,“Uranya” η Όλγα Λεοντιάδου («Πολίτικη Κουζίνα», «Θηλυκή Εταιρία»), ενώ τα κοστούμια είναι της Εύας Νάθενα («Η Χορωδία του Χαρίτωνα», «Νύφες», «Λουκουμάδες με μέλι»).
-Ηχολήπτης η σταθερή αξία, Μαρίνος Αθανασόπουλος, έχοντας δουλέψει σε πολυάριθμες ταινίες και συνεργαστεί με αρκετούς σκηνοθέτες, από τον Αγγελόπουλο ως τον Περάκη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ταινία, όπως οι περισσότερες ελληνικές παραγωγές τα τελευταία χρόνια, έχει ήχο Dolby Digital.
-Το επιτελείο της CL Productions, αφού αναζήτησε αρκετά μέρη σ” όλη την Ελλάδα, κατέληξε στην Κρήτη. Το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων της ταινίας, πραγματοποιήθηκε στο χωριό Φρες και δευτερευόντως στον Κουρνά, το Μάλεμε και τη Γεωργιούπολη. Οι τοποθεσίες επιλέχθηκαν για τα καταπληκτικά τοπία που διαθέτουν (θα το διαπιστώσετε άλλωστε και στην ταινία, εάν δεν το ξέρετε ήδη!) και για το ότι έχουν παραμείνει αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου.
Ειδικότερα η πλατεία στον Φρε, έχει τέτοια διάταξη που κρίνεται ιδανική για τις ανάγκες της ταινίας, “Uranya”. Σχεδόν κυκλική, είναι ότι καλύτερο για τη δημιουργία μιας «γειτονιάς» όπου θα διαδραματίζεται η ιστορία. Εκεί λοιπόν οι παραγωγοί έστησαν ένα «μικρό χωριό» από την αρχή. Από τον περασμένο Μάιο και για ένα περίπου μήνα, ξεκίνησαν τη δημιουργία των σκηνικών.
Πρώτα απ” όλα δημιουργήθηκε ένας θερινός κινηματογράφος, το «σινέ Μπριζίτ», μέρος συνεύρεσης όλου του χωριού και τραγελαφικών συμβάντων για τους μικρούς πρωταγωνιστές. Ακόμα, κατασκεύασαν ένα καφενείο, ένα σχολείο, ένα κουρείο, ένα παντοπωλείο, ένα πρακτορείο τύπου και ένα φαρμακείο.
-Στο χωριό του Κουρνά, χρησιμοποιήθηκε μία παλιά κατοικία ως το σπίτι της οικογένειας ενός από τους μικρούς πρωταγωνιστές.
-Στο Μάλεμε και τη Γεωργιούπολη τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε φυσικά τοπία. Ακόμα, γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν και στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Σούδας, όπου προσφέρθηκαν οι πρώτες βοήθειες στον «Αχιλλέα» της ταινίας, μετά από ένα… ατύχημα που είχε στον κινηματογράφο! Αν είστε λίγο προσεκτικοί θα παρατηρήσετε τον Κώστα Καπάκα και την Εύα Νάθενα υποδυομένους τον τραυματία και τη νοσηλεύτρια αντίστοιχα! -Τα γυρίσματα της ταινίας,“Uranya” ξεκίνησαν στις 8 Ιουνίου.
Τα ημερήσια γυρίσματα διαρκούσαν συνήθως από τις 8 το πρωί έως αργά το απόγευμα και τα νυχτερινά από τις 7 το απόγευμα έως τις 9 το επόμενο πρωί! Το τελευταίο «cut» ακούστηκε στις 27 Ιουλίου, μετά από ενάμισι μήνα γυρισμάτων. Ακολούθησαν άλλες τρεις μέρες στην Αθήνα, τέλη Αυγούστου.
Κώστας Καπάκας – σκηνοθέτης
“Ήθελα να κάνω μια νοσταλγική κωμωδία για την εφηβεία, την ενηλικίωση και την εποχή εκείνη στα τέλη της δεκαετίας του ’60 που έτρεφε προσδοκίες και όνειρα.
Τότε που οι άνθρωποι περίμεναν και ήλπιζαν σε ένα καλύτερο αύριο. Τότε που όλα ήταν δυνατά. Τότε που ο άνθρωπος έφτασε ακόμη και στο φεγγάρι. Τότε που υπήρχε ένα κλίμα αισιοδοξίας για το μέλλον. Ένα γλυκό ελληνικό καλοκαίρι στα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Αυτό το ελληνικό καλοκαίρι που μάγεψε και τον Ιταλό διευθυντή φωτογραφίας, τον Στέφανο Φαλιβένε. Το ίδιο ελληνικό καλοκαίρι στην Κρήτη, όπου τελικά γυρίστηκε η ταινία, που τα χρώματα και οι μυρωδιές του θύμισαν στη Maria Gracia τη Μεσσήνη στη Σικελία, που γεννήθηκε και μεγάλωσε . Μέσα από τα μάτια του ήρωα της ταινίας, του Αχιλλέα, θέλησα να δω τον κόσμο όπως ήταν εκείνη την εποχή.
Η ελληνική επαρχία, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, η οικογένεια, ο γελοίος απόηχος της Χούντας και οι αστείες παρενέργειες του “καθεστώτος”, η έλευση της τηλεόρασης και τα όνειρα που γεννιόντουσαν. Και προ παντός τα παιδιά. Αυτοί οι έφηβοι που ονειρεύονταν με την ίδια ευκολία την Ουρανία, το φεγγάρι, τον κόσμο ολόκληρο”.
Περίληψη της ταινίας, “Uranya”
Πέντε έφηβοι αγωνιούν ν’ ανακαλύψουν τον έρωτα αλλά και τον κόσμο ολόκληρο. Σ’ ένα μικρό χωριό, μια παρέα νέων μεγαλώνουν με όνειρα, προκαταλήψεις, μυστικά και ψέματα. Το καλοκαίρι του 1969 θα σημαδέψει τα όνειρα τους… Η Ουρανία είναι μια πολύ όμορφη γυναίκα που μένει λίγο έξω από το χωριό, δίπλα στη θάλασσα.
Ένας κοινός όρκος τους δένει μυστικά: να μαζέψουν χρήματα ώστε να επισκεφτούν την Ουρανία για να τους μυήσει στο μυστήριο του έρωτα. Όταν μπαίνει το μεγάλο δίλημμα να αγοράσουν την πρώτη ασπρόμαυρη τηλεόραση για να δουν την προσσελήνωση ή να επισκεφτούν την Ουρανία η παρέα θα διαφωνήσει και ο Αχιλλέας θα μείνει μόνος. Θα αθετήσουν τον όρκο που έδωσαν για την Ουρανία; Ευτυχώς που ο από μηχανής θεός ξέρει να κάνει καλά τη δουλειά του…
Η ταινία, “Ένας τρελός γλεντζές” προβλήθηκε τη σαιζόν 1969-1970 και έκοψε 228.988 εισιτήρια. Ήρθε στην 31η θέση σε 99 ταινίες.
Περίληψη της ταινίας, “Ένας τρελός γλεντζές”
Ο Πάνος Πάμπανος (Λάμπρος Κωνσταντάρας) κάνει διπλή ζωή. Στην κόρη του καλύτερου φίλου του και προστατευόμενή του, τη Θάλεια (Βίκυ Βανίτα), παρουσιάζεται σαν άνθρωπος αυστηρών αρχών και βράχος ηθικής. Στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά ένας αδιόρθωτος γλεντζές ο οποίος κρύβεται πίσω από το πρόσωπο ενός φανταστικού ανιψιού του.
Όταν η θεία του συνεταίρου του Ντίνου Καλιαμπέση (Ανδρέας Μπάρκουλης), η κυρία Αγγέλα Αυγερινού (Κάκια Παναγιώτου), έρχεται στην Αθήνα από το Γιοχάνεσμπουργκ, ο Πάνος ερωτεύεται την κόρη της, τη Γιάννα (Τζένη Ρουσσέα) και προσπαθεί να εξαφανίσει τον ανύπαρκτο ανιψιό του. Αλλά κι ο Ντίνος ερωτεύεται τη Θάλεια, την οποία όμως θεωρεί παλιά φιλενάδα του Πάνου. Οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, καθώς η Θάλεια θεωρεί τον Ντίνο, ανιψιό του Πάνου, κι η Γιάννα πιστεύει ότι η Θάλεια είναι αρραβωνιαστικιά του Πάνου. Στο τέλος βέβαια η τάξη αποκαθίσταται, ο Πάνος παντρεύεται τη Γιάννα κι ο Ντίνος τη Θάλεια.
Πλοκή: Ο Ησαΐας Στεφανάκης είναι απογοητευμένος από τον πρώτο του γάμο, που κατέληξε σε διαζύγιο, και ανοίγει ένα γραφείο συνοικεσίων, διατυμπανίζοντας προς όλους ότι ο γάμος από συνοικέσιο είναι ο μόνος που εξασφαλίζει την πραγματική ευτυχία. Παρ’ όλα αυτά, δεν καταφέρνει να αρραβωνιάσει την ανιψιά του Μπούλα που είναι ερωτευμένη μ’ έναν ευσταλή νέο, τον Χάρη, κάτι που καταφέρνει μια δημοσιογράφος, η Αγνή, η οποία είναι πολέμια του γάμου από συνοικέσιο και η οποία δίνει συμβουλές σε ερωτευμένους από τις σελίδες ενός λαϊκού περιοδικού. Η Αγνή, που είναι θεία του Χάρη, παρουσιάζεται στον Ησαΐα ως Σοφία Μακρή η οποία δήθεν ψάχνει για γαμπρό με συνοικέσιο, και πετυχαίνει να προσληφθεί ως υπάλληλος στο γραφείο του. Σκοπός της είναι να του αλλάξει μυαλά ώστε να δώσει τη συγκατάθεσή του για το γάμο της Μπούλας με τον Χάρη. Το καταφέρνει αλλά ερωτεύεται τον Ησαΐα, κι έτσι καταλήγουν στην εκκλησία, από έρωτα και όχι από συνοικέσιο. Trivia: Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1969-1970 και έκοψε 248.927 εισιτήρια. Ήρθε στην 28η θέση σε 99 ταινίες .Ο Γιώργος Ζαμπέτας ερμηνεύει το τραγούδι “Ησαΐα Μη Χορεύεις” σε στίχους και μουσική του ιδίου, τραγούδι γραμμένο ειδικά για την ταινία. Η Μαρινέλλα ερμηνεύει την μεγάλη της επιτυχία “Πάλι Θα Κλάψω” σε στίχους της Σέβης Τηλιακού, ενώ τη μουσική έγραψε ο Νάκης Πετρίδης.
Η ταινία, “Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα” προβλήθηκε τη σαιζόν 1971-1972 και έκοψε 171.857 εισιτήρια. Ήρθε στην 29η θέση σε 90 ταινίες.
Περίληψη της ταινίας, “Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα “
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας υποδύεται τον Λάζαρο Χατζηφλόκα, έναν πλούσιο επιπόλαιο γλεντζέ που δεν έχει δουλέψει ποτέ και το μόνο που τον διασκεδάζει είναι να κάνει πλάκα και φάρσες στους άλλους. Μια μέρα, ο Ιερεμίας, διαχειριστής της περιουσίας του (Σταύρος Ξενίδης) του ανακοινώνει ότι βρίσκεται απένταρος στον δρόμο.
Την ίδια μέρα, έχει πάει σπίτι του η Στεφανία (Ξένια Καλογεροπούλου), μια κοπέλα που πουλάει λουλούδια σε νυχτερινό κέντρο, για να ζητήσει να της παραχωρηθεί ένα οικόπεδο που της χάρισε την προηγούμενη νύχτα ο Λάζαρος αφού το κέρδισε σε μια λοταρία. Η Στεφανία περιμένει υπομονετικά, καθώς η Χαρίκλεια (Μήτση Κωνσταντάρα), οικιακή βοηθός, την ενημερώνει ότι ο Λάζαρος είναι απασχολημένος.
Μέσα στην απελπισία του, ο Λάζαρος σκέφτεται να αποταθεί στους φίλους του για να ζητήσει οικονομική βοήθεια, μια που και ο ίδιος τους ευεργετούσε συχνά στο παρελθόν. Μπαίνει, λοιπόν, στο αυτοκίνητό του και λέει στον Ζαχαρία (Γιάννης Γκιωνάκης), τον σοφέρ του, να τον πάει σε αυτούς. Απευθύνεται σε έναν παλιό του φίλο εφοπλιστή (Γιώργος Τζιφός), στη Νάντια (Ζέτα Αποστόλου) μια τραγουδίστρια με την οποία συνδεόταν ερωτικά και στην Ολυμπία (Αλίκη Ζωγράφου), μια ηλικιωμένη φιλάνθρωπη κυρία. Όλοι τους, όμως, του γυρίζουν την πλάτη. Μόνο ο Ζαχαρίας (Γιάννης Γκιωνάκης) του δανείζει πρόθυμα τις οικονομίες του, τις οποίες όμως ο Λάζαρος χάνει στο καζίνο.
Ο Λάζαρος ζητά συγγνώμη από τον Ζαχαρία που έχασε τις οικονομίες του και διαπιστώνει ότι εκείνος θεωρούσε ότι όλα αυτά ήταν μία ακόμη από τις φάρσες του αφεντικού του. Μόλις καταλαβαίνει ότι όντως οι οικονομίες μιας ζωής έχουν κάνει φτερά, βρίζει τον Λάζαρο και τον εγκαταλείπει και αυτός με τη σειρά του.
Στο μεταξύ, η Στεφανία βρίσκει τον Λάζαρο με ένα περίστροφο στο χέρι και τον προτρέπει να μην αυτοκτονήσει, θυμίζοντάς του ότι πάντα υπάρχουν άνθρωποι που είναι σε χειρότερη θέση. Τον περιμαζεύει και τον οδηγεί στο σπίτι της, όπου μένει με τη χήρα αδελφή της, Χριστίνα (Αιμιλία Υψηλάντη) και τον μικρό γιο της Χριστίνας, τον Πετράκη.
Βλέποντας τη φτωχική αλλά αγαπημένη ζωή της οικογένειας, ο Λάζαρος συνειδητοποιεί πως η ζωή δεν είναι μόνο πλάκα και αναγκάζεται να αναζητήσει δουλειά. Η μόνη δουλειά που βρίσκει είναι μπετατζής σε οικοδομή, που όμως τον γεμίζει ικανοποίηση γιατί περνά την ώρα του δημιουργικά και κερδίζει τα χρήματά του μόνος του. Στο μεταξύ, πλέκεται ειδύλλιο ανάμεσα στον Λάζαρο και τη Χριστίνα,
Τελικά, αποδεικνύεται πως ο Λάζαρος δεν είχε χάσει την περιουσία του καθώς όλο αυτό ήταν μια ιδέα που την είχε επινοήσει ο πατέρας του, λίγο πριν πεθάνει, για να συνετίσει τον γιο του.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας ήταν Έλληνας συνθέτης, τραγουδιστής και ξεχωριστός δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1925 στην Ακαδημία Πλάτωνος, ενώ η οικογένειά του καταγόταν από την Κύθνο. Γονείς του ήταν ο Μιχάλης Ζαμπέτας, που ήταν κουρέας και η Μαρίκα Μωραΐτη, ανηψιά γνωστού βαρύτονου της εποχής.
Από πολύ μικρή ηλικία ο Γιώργος Ζαμπέτας έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μουσική, αφού παράλληλα με την απασχόλησή του στο κουρείο του πατέρα του ως βοηθός, «σκάρωνε» κρυφά στο μπουζούκι τις πρώτες του μελωδίες. Οτιδήποτε στη φύση παρήγε ήχο, τον συνάρπαζε και τον βοηθούσε στις συνθέσεις του, σύμφωνα με όσα ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε στη βιογραφία του, λίγο πριν το θάνατό του.
Το 1932, σε ηλικία μόλις 7 ετών, κέρδισε το πρώτο του βραβείο, ως μαθητής της α’ δημοτικού, παίζοντας το πρώτο του τραγούδι σε σχολικό διαγωνισμό.
Παρά τις αντιδράσεις ο μικρός Γιώργος συνέχισε με απόλυτη προσήλωση να υπηρετεί τη μεγάλη του αγάπη, ενώ η γνωριμία του το 1938 με το Βασίλη Τσιτσάνη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του προσωπικότητας.
Το 1940 η οικογένεια Ζαμπέτα μετακόμισε στο Αιγάλεω (Ιερά Οδό 309 και Σαλαμίνος 1) και από τη στιγμή εκείνη ο Γιώργος Ζαμπέτας απέκτησε έναν άρρηκτο δεσμό με την πόλη, της οποίας εμπνεύστηκε και χάρισε το προσωνύμιο «Σίτι», κατά τη διάρκεια μια περιοδείας του στη Βρετανία.
Στα 1942 και κάτω από συνθήκες ανέχειας λόγω της Κατοχής, ο Ζαμπέτας δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα, με το οποίο τραγουδούσαν καντάδες στα κορίτσια.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 ο Γιώργος Ζαμπέτας γράφει τα πρώτα του γνήσια ρεμπέτικα τραγούδια με γνωστούς ερμηνευτές, όπως οι Πρόδρομος Τσαουσάκης («Σαν σήμερα, σαν σήμερα…»), Στέλιος Καζαντζίδης («Βαθειά στη θάλασσα θα πέσω»), Μανώλης Καναρίδης («Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα»), Πόλυ Πάνου («Να πας να πεις στη μάνα μου») κ.ά. Έκδηλο ήταν από τότε το ταλέντο και το εκπληκτικό του παίξιμο, ωστόσο ακόμη δεν είχε κατασταλάξει στο πασίγνωστο ιδιαίτερο στυλ, που τον καθιέρωσε σαν έναν μοναδικό «σόουμαν» στο χώρο.
Την επόμενη δεκαετία τα τραγούδια του γνωρίζουν τεράστια επιτυχία, καθώς πραγματοποιεί εμφανίσεις στα σπουδαιότερα λαϊκά κέντρα διασκέδασης, ενώ ταξιδεύει στο εξωτερικό (Ευρώπη και Αμερική) και παράλληλα συμμετέχει σε περισσότερες από 160 ταινίες του ακμάζοντα εκείνο τον καιρό ελληνικού κινηματογράφου.
Δημιουργίες του όπως «Τα δειλινά», «Τα ξημερώματα», «Δεν έχει δρόμο να διαβώ» κ.ά. παρέμειναν αξεπέραστες και τον κατατάσσουν στις υψηλότερες βαθμίδες του μουσικού στερεώματος, σύμφωνα και με δήλωση του Λευτέρη Παπαδόπουλου: «Ο Ζαμπέτας ως συνθέτης χωράει μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού. Ως μπουζουκτσής ήταν ο καλύτερος, από την άποψη του προσωπικού ήχου, αλλά σαν σόουμαν ήταν μοναδικός. Ένας καλλιτέχνης που αν είχε γεννηθεί στην Αμερική θα πρωταγωνιστούσε, πιθανότατα, στην παγκόσμια σκηνή!».
Χαρακτηριστική του ήθους του μεγάλου δημιουργού ήταν και η δήλωση του Δημήτρη Μητροπάνου, ο οποίος τον θεωρούσε δεύτερο πατέρα του: «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι, ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα».
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, όταν τα ήθη αρχίζουν να αλλάζουν, ο Γιώργος Ζαμπέτας κάνει στροφή στη σάτιρα υπό μορφή σόου, με τις γνωστές του επιτυχίες «Ο Θανάσης», «Ο πενηντάρης», «Μάλιστα κύριε» κλπ. να δημιουργούν και πάλι αίσθηση στο κοινό.
Τα χρόνια του ’80 αρχίζει η παρακμή του είδους αυτού, με τον Ζαμπέτα να αντιμετωπίζει προβλήματα στις συνεργασίες του αφού η εποχή δεν αναγνωρίζει πια τις αξίες του παρελθόντος. Ωστόσο, από το 1990 και μετά οι δισκογραφικές εταιρείες και τα Μ.Μ.Ε. «ανακαλύπτουν» ξανά τα τραγούδια του, τα οποία γνωρίζουν νέα άνθηση και επανακάμπτουν στις προτιμήσεις των ακροατών.
Δυστυχώς ο Γιώργος Ζαμπέτας πλέον δεν βρίσκεται μόνο στη δύση της καριέρας, αλλά και της ζωής του. Στις αρχές του 1992 δεν ένοιωθε καλά και πονούσαν τα κόκκαλά του. Όταν η κατάσταση επιδεινώθηκε μπήκε στο νοσοκομείο με τη διάγνωση του καρκίνου στα οστά σε προχωρημένη κατάσταση. Άφησε την τελευταία του πνοή από καρκίνο στο νοσοκομείο «Σωτηρία» στις 10 Μαρτίου του 1992. Ήταν μόλις 67 ετών.
Ο Δήμος Αιγάλεω, τίμησε δις εν ζωή το μεγάλο συνθέτη, σε εκδηλώσεις που διοργάνωσε τον Απρίλιο του 1988 και το Σεπτέμβριο του 1990, ενώ και μια πλατεία της πόλης, πλησίον του σπιτιού του, φέρει το όνομά του.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας παντρεύτηκε το 1952 την Αργυρώ (γενν. 13 Οκτωβρίου 1930) την οποία είχε γνωρίσει στα 15 της. Μαζί της απέκτησε δύο κόρες, την Μαρίκα το 1953 και την Κατερίνα το 1954, καθώς και ένα γιο, τον Μιχάλη το 1956. Κατά τραγική σύμπτωση ο Μιχάλης απεβίωσε την ίδια ημερομηνία (10 Μαρτίου) με τον πατέρα του, το 2008, χτυπημένος από καρκίνο. Ενδιάμεσα είχαν αποβιώσει ήδη η σύζυγος του Ζαμπέτα, Αργυρώ και η μεγάλη του κόρη, Μαρίκα.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας υπήρξε κινηματογραφικός αστέρας πρώτου μεγέθους. Το όνομα του φιγουράριζε δίπλα στα ονόματα των μεγάλων πρωταγωνιστών του ελληνικού κινηματογράφου και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πλήρωναν εισιτήριο για να τον δουν στο φιλμ.
Η Μαίρη Χρονοπούλου περνάει δύσκολα τα τελευταία χρόνια καθώς ταλαιπωρείται από μία σειρά προβλημάτων υγείας αλλά πρόσφατα δύο γεγονότα την έκαναν να πέσει ψυχολογικά.
Τι συνέβη;
Πριν μερικές μέρες μπήκε σε κέντρο αποκατάστασης για να αντιμετωπίσει τα κινητικά προβλήματα που την ταλαιπωρούν ενώ ο φύλακας άγγελός της τα τελευταία χρόνια, η κοπέλα που τη φρόντιζε επέστρεψε στη Γεωργία.
«Μετά τη φυγή της Γεωργιανής βοηθού, η Μαίρη Χρονοπούλου δοκίμασε να συνεργαστεί με μια άλλη αλλοδαπή κοπέλα, αλλά δεν ήταν αυτό που επιθυμούσε και τελικά… εξαφανίστηκε για περίπου ενάμιση μήνα από το σπίτι της στην Παιανία, κάνοντας τους φίλους της να ανησυχούν. Αυτό το διάστημα η ηθοποιός φιλοξενήθηκε σε ένα κέντρο αποκατάστασης, όπου έκανε θεραπεία για τα πολλά κινητικά, και όχι μόνο, προβλήματα που αντιμετωπίζει», ανέφερε άνθρωπος του φιλικού περιβάλλοντος της ηθοποιού στην εφημερίδα Espresso.
Η ταινία, “Ραγισμένες καρδιές” προβλήθηκε τη σαιζόν 1945-1946.
Περίληψη της ταινίας, “Ραγισμένες καρδιές”
Στη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου μια κοπέλα μαθαίνει ότι αγνοείται ο αγαπημένος της. Τον θεωρεί νεκρό και αποφασίζει να παντρευτεί τον καλύτερό του φίλο. Λίγο πριν τον γάμο εμφανίζεται ο αγνοούμενος ο οποίος διεκδικεί και κερδίζει την αγαπημένη του.
Η ταινία, “Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου” προβλήθηκε τη σαιζόν 1966-1967 και έκοψε 60.872 εισιτήρια. Ήρθε στην 76η θέση σε 117 ταινίες. -Ελεύθερη διασκευή της κωμωδίας του Αριστοφάνη, “Εκκλησιάζουσες”.
Ο αγαπημένος σε πολλούς Λάμπρος Κωσταντάρας δίνει και αυτός το ρεσιτάλ του ανάμεσα σε τόσες γυναίκες. Από το 1967 που βγήκε η ταινία μέχρι και σήμερα σε αρκετά μέρη σε όλη την γη οι γυναίκες παίρνουν αποφάσεις για να βελτιώσουν την ζωή τους και όχι μόνο.
Περίληψη της ταινίας, “Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου”
Ο πόλεμος τελείωσε και οι φαντάροι επιστρέφουν στα σπίτια τους, κατάκοποι και σε κακό χάλι. Μόλις όμως ξανασαίνουν λίγο, τους περιμένουν νέες περιπέτειες καθώς οι γυναίκες του χωριού, με επικεφαλής την Ειρήνη –κόρη του μεγαλοκτηματία μπαρμπα-Βαγγέλη και σύζυγος του στρατηγού Αγγελή– αρχίζουν τα γυμνάσια και τις προετοιμασίες για νέους αγώνες, αποφασισμένες να αναλάβουν οι ίδιες τα ηνία της διακυβέρνησης της κοινότητάς τους.
Όταν όμως ένας νέος πόλεμος ξεσπά και πάλι, έρχονται σε επαφή με τις γυναίκες όλου του κόσμου και διευθετούν από κοινού το φλέγον ζήτημα με άψογο τρόπο. Η ειρήνη και η κοινωνική δικαιοσύνη αποκαθίστανται οριστικά και οι άνδρες πλέον μπορούν να αφοσιωθούν και στα άλλα τους καθήκοντα, δίνοντας στην Ειρήνη τη δυνατότητα να φέρει στον κόσμο τον γιο του Αγγελή και επιτρέποντας στην πανέμορφη Χλόη να παντρευτεί τον εκλεκτό της καρδιάς της, τον υπασπιστή του στρατηγού.
Η ταινία, "Διακοπές στο Βιετνάμ" προβλήθηκε τη σαιζόν 1970-1971 και έκοψε 276.348 εισιτήρια. Ήρθε στην 14η θέση σε 87 ταινίες.-Στην καρδία της Χούντας, με...
Η τραγουδίστρια - ηθοποιός, Άντζελα Ζήλεια ήταν μια αξιολάτρευτη παρουσία που εμφανίστηκε στον ελληνικό κινηματογράφο, στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Βρισκόταν σχεδόν...
