Ο Ανδρέας Ζησιμάτος γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1928 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου καθώς και πιάνο και απαγγελία στο Ελληνικό Ωδείο.
Ο Ανδρέας Ζησιμάτος.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έπαιξε στο Παιδικό Θέατρο της Αντιγόνης Μεταξά.
Το 1963 με τον Σωκράτη Καραντινό και τον Γιώργο Θεοτοκά, πρωτοστάτησε στην εδραίωση του ΚΘΒΕ.
Ο Ανδρέας Ζησιμάτος ήταν καθηγητής υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Κ.Θ.Β.Ε.
Συνεργάστηκε με κορυφαίους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου της εποχής του. Ιδιαίτερα γόνιμη και πολυετής υπήρξε η συνεργασία του με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, που χρονολογείται από το 1963 έως το 1991.
Πήρε μέρος σε πάνω από πενήντα παραστάσεις της κρατικής σκηνής της συμπρωτεύουσας, ενώ ταυτόχρονα δίδασκε στη δραματική της σχολή.
Η τελευταία του εμφάνιση επί σκηνής έγινε το 1996 στο έργο «Βολπόνε» με το Εθνικό Θέατρο.
Σύζυγος της ηθοποιού Λίνας Τριανταφύλλου και πατέρας της ηθοποιού Χαράς Ζησιμάτου.
Ο Ανδρέας Ζησιμάτος έφυγε από τη ζωή στις 25 Οκτωβρίου 1998, σε ηλικία 70 ετών, στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν, εξαιτίας πολυοργανικής ανεπάρκειας και βαρύτατης λοίμωξης του αναπνευστικού.
Επιθυμία του ήταν, αντί στεφάνου, τα χρήματα να κατατεθούν για το “Σπίτι του Ηθοποιού”.
Ο Γιάννης Ζησιμόπουλος γεννήθηκε το 1903 και ήδη το 1924 είχε αρχίσει την θεατρική του δραστηριότητα, αρχικά με περιοδεύοντες θιάσους όπως της Γκόλφως Μπίνη.
Συνεργάστηκε αργότερα με το θίασο Αναστασίου και Χρύσας Δόξα μαζί με την εξαιρετική Μπέμπα Δόξα, κόρη των τελευταίων, στο θέατρο Χρυσοστομίδη στον Πειραιά.
Μεταπολεμικά εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο, σε δεύτερους ρόλους.
Γιάννης Ζησιμόπουλος: Φιλμογραφία
Γερακίνα (1958) Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα (1958) Περιπλανώμενοι Ιουδαίοι (1959) [Μητροβασίλης, γαλατάς] Στην Κύπρο άρχισε η αγάπη μας (1960) Σαράντα παλικάρια (1961) Μάνα μου, παραστράτησα (1961) [ ιερέας στο γάμο] Ο λουστράκος (1962) [ανθοπώλης] Λαφίνα (1962) Ένα παιδί χωρίς όνομα (1964) [ιερέας στην κηδεία] Γιατί γεννήθηκα φτωχή (1965) Η γόησσα (1967)[μπάρμαν] Χωρίσαμε ένα δειλινό (1968) [ιερέας στο νεκροταφείο] Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μορφή σου (1968) Ο φιγουρατζής (1968) Ορκίζομαι είμαι αθώα (1968)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Νίκος Ζιάγκος γεννήθηκε το 1956. Ξεκίνησε ως φωτογράφος,συνέχισε ως μοντέλο, έπειτα ως ηθοποιός σπουδάζοντας στη σχολή του Πέλου Κατσέλη και τέλος ως παρουσιαστής (”Σφυγμομέτρηση” και ”Τυχερή πτήση”). Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές διαφημίσεις.
Το 1984 συμμετείχε ενσαρκώνοντας τον Σπύρο Λούη στην αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά ”The first Olympics: Athens 1896”.
Έχει έναν γιο τον Γιάννη που γεννήθηκε το 1985.
Νίκος Ζιάγκος: Φιλμογραφία
Ο μοναχογιός μου ο αγαθιάρης (1973) Τα χρώματα της ίριδος (1975) Οι απέναντι (1981) Ζητείται… δράκος (1983) Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται (1984) Πήρες πτυχίο; (1985) Τηλεκανίβαλοι (1986) Τσιμπήστε μας κι αφήστε μας (1988) Στο ύψος της χαραμάδας (1992) Σαπουνόπετρα: Το χρήμα στο λαιμό σας (1996) Ο έτσι (2006)
Η Δήμητρα Ζέζα γεννήθηκε στην Κομοτηνή στις 16 Ιουνίου 1937 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, από όπου αποφοίτησε το 1955. Σύζυγος του ηθοποιού Χρήστου Καλαβρούζου. Έφυγε από την ζωή στις 31 Αυγούστου 2014.
Δήμητρα Ζέζα: Φιλμογραφία
Ο γιος του φύλακα (2006) [Δήμητρα] Η κόκκινη Πέμπτη (2003) Το φως που σβήνει (2000) Με τον Ορφέα τον Αύγουστο (1995) Το φτερό της μύγας (1995) Το αγαπημένο μας παιχνίδι (1988) Όνειρο αριστερής νύχτας (1987) Το παζάρι (1983) Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι (1982) Μάθε παιδί μου γράμματα (1981) [γυναίκα Καναβού] Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979) Η φόνισσα (1974) Θανάση πάρε τ’ όπλο σου (1972) [αδελφή Θανάση] Όταν ήμουν 16 χρονών (1970) Η ζηλιάρα (1968) Ο φιγουρατζής (1968) Ανοικτή επιστολή (1967) Ο ανακατωσούρας (1967) Ο σπαγγοραμένος (1967) [Σοφία] Μεγάλη μου αγάπη (1966) Να πεθερός, να μάλαμα! (1959) Ο μισογύνης (1958) Το τελευταίο ψέμμα (1958)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Βαγγέλης Ζερβόπουλος γεννήθηκε την 01 Δεκεμβρίου του 1952 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Θεατρικό εργαστήρι του Δημήτρη Κωνσταντινίδη απ΄όπου αποφοίτησε το 1973.
Ο Άλκης Ζερβός( πραγματικό όνομα Αλκιβιάδης Παπαδόπουλος) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε: Λογιστικά και Διοίκηση επιχειρήσεων στην Ανωτέρα σχολή «ο ΠΥΡΣΟΣ» το 1966. Θέατρο: στη Δραματική Σχολή του Κάρολου Κουν «Θέατρο Τέχνης» (1971) και στο «Θεατρικό Εργαστήρι», του Δημήτρη Κωσταντινίδη (1974). Κινηματογράφο: στη σχολή της «Ευγενίας Χατζίκου» 1982. Φωτογραφία: στο «Πολιτιστικό Κέντρο Ζωγράφου» 1994. Παντρεμένος με την ηθοποιό Ξένια Ζερβού, κόρη του αείμνηστου ηθοποιού Παντελή Ζερβού – απ’ όπου προέρχεται και το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο. Πατέρας 2 κοριτσιών, της επίσης ηθοποιού Μαρίας Ζερβού και της Νατάσας που ασχολείται με μόδα και καλλιτεχνική ονυχοπλαστική.
Άλκης Ζερβός: Φιλμογραφία
Η αλήθεια είναι πικρή (1974) Ένας κοντός θα μας σώσει (1981)[σκηνοθέτης] Έρωτας του Οδυσσέα (1985)(μεγαλοπαράγων) Πατρίς – Ληστεία – Οικογένεια (1985)(δημοσιογράφος) Τηλεκανίβαλοι Νο 2 (1986) (τηλεπαρουσιαστής) Κουφώματα Λαδώματα (1988)(σκηνοθέτης) Όλα είναι ένα ψέμα (1989)(σκηνοθέτης) Οι Θεοί του Ολύμπου (1989)(Δίας) Κόκκινη μαργαρίτα (1990) Στο ύψος της χαραμάδας (1992) Κρήτες εποίουν (1992)(αφηγητής) Ύψος Χαραμάδας (1992)(διευθυντής) Γυναίκες δηλητήριο (1993) Κάθε Σάββατο (1999)(πατέρας) Μην περνάς ανάβει κόκκινο (2003) [επαναστάτης πατέρας] Τυχερό επτά (2004) (προποτζής)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Παντελής Ζερβός του Δημητρίου υπήρξε δημοφιλής Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Χαρακτηριστική φυσιογνωμία της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου (δεκαετίες ’50, ’60 και αρχές ’70) έπαιζε συνήθως το χαρακτήρα του χωροφύλακα, του πατέρα, του δημάρχου-κοινοτάρχη ή του μέντορα των πρωταγωνιστών, όπου παρουσιαζόταν ως παραδοσιακός και αυστηρός, αλλά πάντοτε δίκαιος και καλός.
Ο Παντελής Ζερβός γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1908 στην Περαχώρα Κορινθίας. Έχασε τη μητέρα του σε ηλικία τεσσάρων ετών και τον πατέρα του στα οκτώ του. Οι συγγενείς τότε τον έκλεισαν στο Τζάνειο ορφανοτροφείο. Κατάφερε και τελείωσε το σχολείο και όταν ήταν φαντάρος, έμαθε πως στη Λυρική Σκηνή αναζητούσαν νέα ταλέντα.
Ο Παντελής Ζερβός αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Εμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή το 1933 και συνεργάσθηκε με τους καλύτερους θιάσους της εποχής του διακρινόμενος σε κλασικούς στην αρχή ρόλους, αλλά και σε νεοελληνικούς αστικούς.
Η παρουσία του στην κινηματογραφική σκηνή επίσης υπήρξε μεγάλη. Περισσότερες από 70 ήταν οι συμμετοχές του σε ταινίες με κυρίαρχη στο έργο «Μανταλένα» του 1960, σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ και σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου, υποδυόμενος τον Ιερέα Παπά-Φώτη, ρόλο για τον οποίο, απέσπασε, το Α΄ Βραβείο 2ου Ανδρικού Ρόλου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960. Άλλες συμμετοχές του, που ξεχώρισαν, ήταν στα έργα «Πικρό ψωμί» (1951), «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας» (1955), «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» 1960, «Ζητείται ψεύτης» 1961, «Ο ατσίδας» 1962, «Λόλα» 1964, «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά» 1969 και η «Μαρία της σιωπής» (1973).
Αλλά και στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές ο Παντελής Ζερβός άφησε ιστορία, ιδιαίτερα στα καθημερινά ραδιοφωνικά πεντάλεπτα «Το 5λεπτο ενός θυρωρού». Σημαντικότερες θεατρικές του παρουσιάσεις ήταν στα έργα «Άλκηστις», «Αντιγόνη», «Θεσμοφοριάζουσαι», «Μάκβεθ», «Πλούτος» κ.ά.
Ο Παντελής Ζερβός ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εθνικού Θεάτρου. Πραγματοποίησε πολλές θεατρικές περιοδείες εντός και εκτός Ελλάδας, κατά τις οποίες έλαβε πολλές διακρίσεις. Για τη θεατρική του αυτή προσφορά τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α’ από τον Βασιλιά Παύλο.
Ο Παντελής Ζερβός ήταν μόνιμος κάτοικος του Παλαιού Φαλήρου στην Αθήνα και μιλούσε αγγλικά. Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου του 1982 σε ηλικία 74 ετών. Κηδεύτηκε στο Λουτράκι Κορινθίας. Είχε τρεις κόρες, εκ των οποίων η μία σκοτώθηκε στο σεισμό της Σαντορίνης το 1956, σε ηλικία 8 ετών και, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, είχε θαφτεί ζωντανή .
Μάλιστα, το βράδυ που του ανακοινώθηκε το κακό συμβάν, ήταν να παίξει σε παράσταση στην Επίδαυρο. Βγήκε στη σκηνή, έπαιξε το ρόλο, υποκλίθηκε και όταν μπήκε μέσα, λιποθύμισε.
Ο Παντελής Ζερβός έκανε πολλές θεατρικές περιοδείες εντός και εκτός Ελλάδος και έλαβε πολλές διακρίσεις. Για τη θεατρική προσφορά του, ο βασιλιάς Παύλος τον τίμησε με το Χρυσό Σταυρό του τάγματος Γεωργίου Α. Ο Δήμος Λουτρακίου έχει δώσει το όνομα του Παντελή Ζερβού στο τοπικό θέατρο προς τιμήν του.
Η Μιράντα Ζαφειροπούλου γεννήθηκε το 1945 στη Θεσσαλονίκη και τελέιωσε το Πειραϊκό Θέατρο.
Στα 21 της χρόνια στέφθηκε Σταρ Ελλάς για το 1968. Εκείνη τη χρονιά, κέρδισε και τον τίτλο του «κοριτσιού με το ωραιότερο μαυρισμένο χρώμα», ένα ειδικό βραβείο που προσέφερε σειρά καλλυντικών.
Η Μιράντα Ζαφειροπούλου.
Μετά τον διαγωνισμό πήρε ως έπαθλο ένα πολυτελές διαμέρισμα αξίας 240.000 δραχμών και δώρα συνολικής αξίας 300.000 δραχμών.
Με το τέλος της βραδιάς έπρεπε να ετοιμαστεί για να ταξιδέψει στο Παρίσι και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου θα έπαιρνε μέρος στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος. Ωστόσο, παραλίγο να μην καταφέρει να ταξιδέψει στο εξωτερικό, καθώς είχε υποχρεώσεις στο θίασο που συμμετείχε. Τις περισσότερες φορές, οι εστεμμένες μεταπηδούσαν στον χώρο της υποκριτικής, όμως ηΜιράντα Ζαφειροπούλου ήταν ήδη ηθοποιός όταν εξελέγη Σταρ Ελλάς.
Εκείνο τον μήνα θα πρωταγωνιστούσε στην παράσταση του Δημήτρη Ροντήρη στο «Πειραϊκό». Μετά το τέλος του διαγωνισμού, ο Ροντήρης δεν της παραχωρούσε την άδεια να ταξιδέψει στο Παρίσι και στην Αμερική επειδή υπήρχαν προγραμματισμένες παραστάσεις στο Ηρώδειο. Μάλιστα έκανε προσφυγή στην Επιτροπή Αδείας εξασκήσεως του επαγγέλματος του ηθοποιού κατά της Ζαφειροπούλου.
Εκείνο τον μήνα θα πρωταγωνιστούσε στην παράσταση του Δημήτρη Ροντήρη στο «Πειραϊκό». Μετά το τέλος του διαγωνισμού, ο Ροντήρης δεν της παραχωρούσε την άδεια να ταξιδέψει στο Παρίσι και στην Αμερική επειδή υπήρχαν προγραμματισμένες παραστάσεις στο Ηρώδειο. Μάλιστα έκανε προσφυγή στην Επιτροπή Αδείας εξασκήσεως του επαγγέλματος του ηθοποιού κατά της Ζαφειροπούλου.
Σύμφωνα με τον Θεόδωρο Κρίτα, ηΜιράντα Ζαφειροπούλου επέστρεψε στην Ελλάδα και ξεκίνησε πρόβες για τη θεατρική παράσταση «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, όπου υποδυόταν την Άρτεμη.
Ο Ροντήρης δεν δίσταζε να της δείχνει την αντιπάθεια του μπροστά σε όλους τους ηθοποιούς. Μάλιστα σε μια περιοδεία του θιάσου στο Σάο Πάολο ο Ροντήρης έγινε έξαλλος μαζί της. Όταν έφτασαν στη Βραζιλία, η Βραζιλιάνα που είχε ανακηρυχθεί «Μις Υφήλιος» διαφήμιζε την Ζαφειροπούλου στον τύπο.
Και εκείνη με τη σειρά της ανέφερε τον λόγο που ταξίδεψε στη Βραζιλία, διαφημίζοντας τις παραστάσεις του θιάσου. Ο Ροντήρης πίστευε ότι η προβολή μιας Σταρ Ελλάς ως ηθοποιού αρχαίας τραγωδίας στον θίασο του μείωνε το κύρος της παράστασης.
Η Μιράντα Ζαφειροπούλου συμμετείχε στις ταινίες, «Ο Τυχεράκιας» με τον Κώστα Χατζηχρήστο και στη «Λεωφόρο του Μίσους» με τον Κώστα Καζάκο.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έπαιξε στην ταινία, «Ο Αχαΐρευτος» με τον Σωτήρη Μουστάκα και στο «Μαριχουάνα Στοπ» με τη Ζωή Λάσκαρη.
Ηταν μια όμορφη γυναίκα με εντυπωσιακό ύψος. Παράλληλα έπαιζε και σε θεατρικές παραστάσεις.
Αργότερα, συμμετείχε σε τηλεοπτικές σειρές, όπως «Τα παιδιά της Νιόβης» όπου υποδυόταν τη Δανάη Ιωαννίδου.
Η Ανθή Ζαχαράτου γεννήθηκε το 1922 στη Ρωσία αλλά μεγάλωσε στη Αθήνα. Σπούδασε φωνητική στο Ωδείο Αθηνών με καθηγήτρια την εξαίσια Ισπανίδα σοπράνο Ελβίρα Ντε Ιντάλγο, η οποία ήταν επίσης καθηγήτρια της Μαρίας Κάλλας.
Έγινε μέλος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από την ίδρυσή της το 1939 και διακρίθηκε ερμηνεύοντας ιδιαίτερα οπερέτες, μάλιστα από το 1945 είχε αναλάβει μόνιμα τον πρωταγωνιστικό ρόλο υψιφώνου στον θίασο της Λυρικής και τον κράτησε ανελλιπώς μέχρι το 1986, με δύο μόνο διαλλείμματα το 1967 και 1971 οπότε είχε απολυθεί λόγω της αντίθεσής της στο δικτατορικό καθεστώς.
Στη κατοχή αντιστάθηκε μαζί με άλλους συνεργάτες της στην επίταξη από τους Ιταλούς του Θεάτρου Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής της οδού Ακαδημίας, την οποία τελικά απέτρεψαν και συνέχισαν έτσι τις παραστάσεις (το κτήριο πάντως δεν γλίτωσε μεταπολεμικά την κατεδάφιση).
Η Ανθή Ζαχαράτου δραστηριοποιήθηκε και εκτός σκηνής, ως αντιπρόεδρος του ΣΕΗ και ως δημοτική σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Ιουνίου 2011.
Ο Γιώργος Ζαχαριάδης ήταν ηθοποιός και τραγουδιστής γεννημένος το 1940. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1964.
Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά, ”Η γειτονιά μας”, ενσαρκώνοντας τον τραγουδιστή Νάσο Περκεμέ. Ήταν παντρεμένος με την τραγουδίστρια Γεωργία Λόγγου.
ΟΓιώργος Ζαχαριάδης απεβίωσε στις 1 Νοεμβρίου 2015.
Η Τζένη Ζαχαροπούλου γεννήθηκε το 1941. Τελείωσε την σχολή Κατσέλη και στη συνέχεια έκανε περιοδεία με τον Δημήτρη Ροντήρη για 3 χρόνια σε όλον τον κόσμο με κλασικό ρεπερτόριο. Αμέσως μετά, η συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ την κάνει γνωστή στο ευρύ κοινό.
Στη συνέχεια συνεργάζεται με όλους τους μεγάλους κωμικούς. Έχει παίξει σε σειρές που ήταν σταθμοί στην ελληνική τηλεόραση όπως “Γιούγκερμαν”, “Πανθέοι”, “Η γειτονιά μας“, “Οι φρουροί της Αχαϊας”.
Τζένη Ζαχαροπούλου: Φιλμογραφία
Η γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965) Η λεωφόρος της προδοσίας (1969) [Φιόνα] Ορατότης μηδέν (1969) [Μαίρη] Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969) Ένα αστείο κορίτσι (1970) [Άννα] Δυο τρελοί και ο ατσίδας (1970) Η κόρη του ήλιου (1971) [Λευκή] Η λεωφόρος του μίσους (1971) Σ’ αγαπώ (1971) Και ξανά προς τη δόξα τραβά (1980) Τροχονόμος… Βαρβάρα (1981) [Χαρά Φουρτούνα] Θανάσης, ο αισιόδοξος (1989) [Μαίρη Ροδινού] Κόκκινο τριαντάφυλλο σου έκοψα (1993) [μάνα]
Ο Ορφέας Ζάχος γεννήθηκε στις 04 Αυγούστου του 1934. Το 1957 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο και το 1967 έπαιξε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο. Ερμήνευσε κυρίως δεύτερους ρόλους τους οποίους ανέδειξε με το ταλέντο του γι’ αυτό και έχουν μείνει ανεξίτηλοι στην μνήμη του κοινού.
Ο Ορφέας Ζάχος ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου αλλά και ο μοναδικός ηθοποιός που δεν έδωσε ποτέ συνέντευξη στη ζωή του. Αν και έχει παίξει σε δεκάδες ελληνικές ταινίες την χρυσή εποχή του κινηματογράφου, εκείνος δεν θέλησε ποτέ να μιλήσει ούτε για τις εμπειρίες του όταν μεσουρανούσε ούτε και για την προσωπική του ζωή.
Είχε παίξει στο θέατρο, σε τηλεοπτικές σειρές αλλά και σε πολύ γνωστές ταινίες όπως, “Η Λίζα και η άλλη”, “Καπετάν φάντης μπαστούνης“, “Ο γεροντοκόρος”, “Ο τζαναμπέτης”, “Δημήτρη μου, Δημήτρη μου”, “Η κόμισσα της Κέρκυρας” ενώ άφησε εποχή ως “Κίμων”, στην πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία “Καλώς ήλθε το δολάριο”, δίπλα στον Γιώργο Κωνσταντίνου.
Τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 δούλεψε και στο θέατρο ενώ στα μέσα του ’70 συμμετείχε και στην ιστορική τηλεοπτική σειρά, “Γιούγκερμαν” της κρατικής τηλεόρασης. Χαμηλών τόνων άνθρωπος απέφευγε να δίνει συνεντεύξεις και να μιλά για την προσωπική του ζωή.
Σύμφωνα πάντα με γείτονές του στην Κυψέλη, ο ίδιος σχεδόν κάθε μέρα κατηφόριζε για να πιει το καφεδάκι του στην πλατεία της Φωκίωνος Νέγρη, φορώντας ένα καπέλο, και χωρίς να δίνει αφορμές για σχόλια και πολλές κουβέντες με τους περιοίκους!
Ο Ορφέας Ζάχος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών στις 19 Δεκεμβρίου του 2021.
Η ταινία, "Ένα γελαστό απόγευμα" προβλήθηκε τη σαιζόν 1979-1980 και έκοψε 136.170 εισιτήρια. Ήρθε στην 4η θέση σε 26 ταινίες.Περίληψη της ταινίας, "Ένα γελαστό...
Ο όρος ζεν πρεμιέ δεν φτάνει να περιγράψει αυτές τις δώδεκα αρσενικές ενέργειες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Μια γενιά Ελλήνων ανδρών ηθοποιών που γνωρίσαμε...
