Η ταινία, “Η χαρτοπαίχτρα” προβλήθηκε τη σαιζόν 1964-1965 και έκοψε 534.085 εισιτήρια. Ήρθε στην 3η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες.
-Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά, ο οποίος το έγραψε, το 1963,για την μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου εκείνης της εποχής, την κυρία Κατερίνα Ανδρεάδη. Το έργο είχε τεράστια επιτυχία, ξεπερνώντας τον μυθικό για την εποχή αριθμό των 700 παραστάσεων, και ήταν φυσικό μια τέτοια επιτυχία να μεταφερθεί και στον κινηματογράφο.
Σκηνή από την ταινία, “Η χαρτοπαίχτρα”.
-Δεδομένου ότι η κυρία Κατερίνα δεν έπαιζε ποτέ στον κινηματογράφο, ο ρόλος της χαρτοπαίχτρας δόθηκε στην μοναδική Ρένα Βλαχοπούλου.
-Αν και η Ρένα Βλαχοπούλου είχε ήδη καθιερωθεί κινηματογραφικά με τα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη, με την “Χαρτοπαίχτρα” καθιερώθηκε και ως η καλύτερη γυναίκα κωμικός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
-Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος της αξέχαστης Σαπφώς Νοταρά στον ρόλο της υπηρέτριας.
-Η ταινία,“Η χαρτοπαίχτρα” γυρίστηκε με το σύστημα Σινεμασκόπ (CinemaScope).
Κριτική Κώστας Σταματίου, Εφημερίδα Η Αυγή, Ιανουάριος 1965
“Η χαρτοπαίχτρα” του Δημήτρη Ψαθά αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον τομέα του θεάματος. Είναι πια ένας θρύλος. Θα έλεγε κανείς πως, με τις 700 περίπου παραστάσεις τής Κατερίνας, οι θεατές της οξείας, αλλά και καλοσυνάτης αυτής σάτιρας μιας τρέχουσας πληγής της κοινωνικής μας ζωής, θα είχαν εξαντληθεί.! Αμ δε!
Γεμάτη ήταν χθες, απογευματινές ώρες, η αίθουσα όπου την είδαμε, κι ο κόσμος, κάθε κατηγορίας, έμοιαζε να χαίρεται από καρδιάς τις κωμικές καταστάσεις, του χυμώδεις διαλογικούς διαξιφισμούς, ακόμη και τις κάπως ελευθερόστομες αιχμές, που, με την αμεσότητα της οθόνης, θα μπορούσαν να φανούν υπερβολικές. Από το θεατρικό έργο κι ως την ταινία, οι αλλαγές ουσίας, ελάχιστες.
Τα κείμενο διατηρείται στο μέγιστο μέρος του, κι αυτό χαίρεται ο φίλος της ρωμαίικης κωμωδίας θεατής∙ προπάντων το τρίο Βλαχοπούλου – Κωνσταντάρας – Βουτσάς, που κρατά στους ώμους του το έργο. Αξιοπρόσεκτη ακόμα η ερμηνεία της Σαπφώ Νοταρά, του Γιώργου Βρασιβανόπουλου, του Φέρμα. Ασφαλώς η Χαρτοπαίχτρα – ταινία θ΄αποδειχθεί μία από τις μεγάλες εμπορικές ταινίες της χρονιάς.
Περίληψη της ταινίας,“Η χαρτοπαίχτρα”.
Μια παθιασμένη χαρτοπαίχτρα, η Αλέκα, έχει δημιουργήσει πολλά χρέη και αντιμετωπίζει προβλήματα τόσο με την οικογένειά της όσο και με τον αρραβωνιαστικό της κόρης της, τον οποίο θεωρεί μεγάλο γρουσούζη. Ο άντρας της για να την συνεφέρει και να την αναγκάσει να κόψει το ολέθριο πάθος της, φλερτάρει με την καλύτερη φίλη και συμπαίκτρια της.
Εξασέλιδο εορταστικό αφιέρωμα στην αγαπημένη ηθοποιό Βίνα Ασίκη και στο Χοροθέατρο “Άμυνα” του Δήμου Φυλής έκανε το πανελλαδικής εμβέλειας περιοδικό YOU weekly magazine που κυκλοφόρησε λίγο πριν την εκπνοή του 2017 στις 27 Δεκεμβρίου.
Το εορταστικό τεύχος του YOU, υποδέχθηκε την νέα χρονιά εντάσσοντας στις σελίδες του και μάλιστα σε έξι! από αυτές, την πανέμορφη Βίνα και 25 από τα 80 παιδιά που ανήκουν στο φυτώριο της ΑΜΥΝΑΣ.
Λαμπερή όσο ποτέ η Βίνα Ασίκη και πλαισιωμένη από τις τρισχαριτωμένες Αγιοβασιλίτσες και τις μικρές πριγκίπισσες του Χοροθεάτρου τους Δήμου Φυλής μίλησε στον Δημοσιογράφο Γιώργο Κακογιάννη (φωτογραφίες Γιάννης Παπαργύρης, Μακιγιάζ – Μαλλιά Πόπη Μαργαρίτη και Styling Μαρία Τρουμπούκη) για τη ζωή της που χωρίς υπερβολές μοιάζει με παραμύθι…
Κι επειδή αξίζει τον κόπο, σας τη μεταφέρουμε αυτούσια.
Χρειάστηκαν μόνο τρεις πρόβες για να την παινέψει η Αλίκη Βουγιουκλάκη ως “γνήσιο και αυθεντικό ταλέντο” όταν συνεργάστηκαν στο “Βίκτορ – Βικτόρια”. Η Βίνα Ασίκη στη συνέχεια μέσα από τις ταινίες της εποχής έγινε η απόλυτη αντρική φαντασίωση…
Τα τελευταία 20 χρόνια έχει απομακρυνθεί από τα φώτα και ασχολείται με το πολυβραβευμένο Χοροθέατρο “Άμυνα”. Το άλλοτε sex symbol φωτογραφίζεται μετά από πολλά χρόνια αποχής για το YOU με 25 από τα 80 παιδιά που ανήκουν στο φυτώριό της και μιλάει για τη ζωή της σήμερα.
Της είχαν αποδώσει πολλές φορές τον χαρακτηρισμό του sex symbol, ωστόσο εκείνη κοκκινίζει και κάνει γκριμάτσες όταν το ακούει, ενώ προφέρει κοροϊδευτικά τη λέξη “sexy”. Κανείς όμως δεν μπορεί να αρνηθεί ότι μεγαλώνει όμορφα. Μπορεί να συναντηθήκαμε δύο φορές για τη συγκεκριμένη συνέντευξη, μία στη Θεατρική Σκηνή “Αντώνης Αντωνίου” και τη δεύτερη στο “15 Garden” επί της πλατείας Ηρώων στα Άνω Λιόσια, ωστόσο το αποτέλεσμα άξιζε… Παντρεμένη για περισσότερα από 20 χρόνια με τον χορευτή και χορογράφο Ορέστη Δημητρίου – και κείνος sex symbol της εποχής- η Βίνα Ασίκη δεν ασχολείται καν με τη showbiz και μιλάει σπάνια…
Οι γονείς σας ήταν αυστηροί;
Ο πατέρας μου πολύ. Μικρασιάτης πρόσφυγας, δεν ήθελε με τίποτα να κάνω αυτή τη δουλειά. Έχω φάει πολύ ξύλο στην εφηβεία αλλά μετά με καμάρωνε.
Παίζατε θέατρο παράλληλα με το σχολείο;
Από 5 χρονών, γιατί η μητέρα μου ήταν στο προσωπικό του Εθνικού Θεάτρου και στο Θέατρο του Λυκαβηττού με την Άννα Συνοδινού. Είχα δύο γονείς βιοπαλαιστές που πάλεψαν πολύ για να μεγαλώσουν εμένα και την αδελφή μου και δεν μας έλειψε τίποτα. Αυτό δεν ξέρω αν ήταν για καλό, γιατί μετά γίνονται κακομαθημένα τα παιδιά.
Είχατε παραξενιές;
Και είχα και έχω. Θέλω να μου κάνουν τα χατίρια. Ο πατέρας μου ειδικά μας έκανε πολλά και τσακωνόταν με τη μάνα μου. Το καλό είναι ότι βρήκα άντρα που επίσης μου κάνει τα χατίρια (γέλια).
Πηγαίνοντας στο Εθνικό σας γεννήθηκε η αγάπη για την υποκριτική;
Πριν πάω σχολείο τράβαγα τη μητέρα μου από το φόρεμα κάθε Σαββατοκύριακο για να με παίρνει να βλέπω παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο. Κάποια στιγμή χρειάστηκαν ένα μικρό παιδάκι. Αυτό ήταν! Με Λαμπέτη και Χορν ήταν η πρώτη μου εμφάνιση.
Με την αδελφή σας τσακωνόσασταν;
Οι μόνοι τσακωμοί που είχαμε με την αδελφή μου, την καταπληκτική ηθοποιό Νατάσα Ασίκη, που δίνει ρεσιτάλ τα τελευταία χρόνια στο θέατρο με τον Αντώνη Αντωνίου στα “Αυγά Μαύρα”, ήταν για τα ρούχα που της έπαιρνα και της τα χάλαγα ή τα λέρωνα.
Θέλω να μου περιγράψετε τα πρώτα χρόνια της καριέρας σας.
Παράλληλα με το Εθνικό Θέατρο, πρωταγωνιστούσα κάθε Κυριακή σε παιδική σκηνή και συγχρόνως έκανα χορό από πολύ μικρή ηλικία. Στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου πέρασα στη δραματική σχολή. Έχω υπηρετήσει όλα τα είδη του θεάτρου. Σαν παιδί και σαν έφηβη είχα φτάσει στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο, ενώ στα χρόνια της σχολής δούλεψα με Ρένα Βλαχοπούλου, Θανάση Βέγγο, Σωτήρη Μουστάκα.
Λένε πως όποιος δεν περάσει από το κρεβάτι κάποιου δεν κάνει καριέρα. Σας είχαν κάνει τέτοια πρόταση;
Εννοείται. Αλλά είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους τους χώρους, όχι μόνο στον δικό μας. Και όταν δεν έχεις “χορηγό” από πίσω, δεν μπορείς να έχεις τις ευκαιρίες που θα ήθελες, κάνεις ότι σου προκύπτει, επειδή υπάρχει πάντα το βιοποριστικό.
Γίνατε φίρμα χωρίς να έχετε χορηγό…
Ναι, αυτό είναι γνωστό στον κύκλο μας, όπως επίσης είναι γνωστό ποιοι προχώρησαν με χορηγούς και ποιοι προχώρησαν μόνοι τους…
Μπήκατε στον πειρασμό να αποκτήσετε χορηγό;
Αν έλεγα όχι θα ήταν ψέματα. Ελεύθερη κοπέλα ήμουν, γιατί να μην έβρισκα κάποιο χορηγό που να μ’ άρεσε κιόλας… Προσπάθησα να το συνδυάσω, αλλά δεν πέτυχε. Με το που ερωτεύτηκα έναν νεαρό δεν μπορούσα να το παίξω σε διπλό ταμπλό και είπα στον μέλλοντα χορηγό την κλασική ατάκα “να μείνουμε φίλοι”. Μέτα από αυτό πάει η χορηγία, πάνε όλα!
Μετά πήρε την κατιούσα η καριέρα σας;
Τότε δεν ήταν καν στην ανιούσα. Ήταν στο μεταίχμιο μετά τη δραματική σχολή και πριν από τις ταινίες. Για τις ταινίες δε ηθικός αυτουργός ήταν ο αγαπημένος μας Στάθης Ψάλτης με τη γυναίκα του Κάτια, με την οποία ήμασταν συμμαθήτριες στη σχολή.
Από τη στιγμή που εμφανιστήκατε στο γυαλί είδατε να ανεβαίνουν οι κατακτήσεις σας;
Σίγουρα αλά δεν ξεκίνησα αυτή τη δουλειά ούτε για να με γνωρίσουν ούτε για να γίνω εξώφυλλο, ξεκίνησα γιατί μου άρεσε να είμαι στο σανίδι.
Ντρεπόσασταν όταν βλέπατε τον εαυτό σας σε προκλητικές σκηνές;
Άμα πω ναι θα με πιστέψεις; Ντρεπόμουν, όπως γενικά αισθάνομαι άβολα και σε συνεντεύξεις. Πιο εύκολα εξέθετα το μπουτάκι μου από την ψυχή μου. Τα μπουτάκια τα βλέπουμε και στη θάλασσα στο κάτω – κάτω.
Σας αναγνωρίζει ο κόσμος στον δρόμο;
Ναι και αισθάνομαι πολύ ωραία. Και όχι μόνο άνθρωποι που μεγάλωσαν μαζί μας, αλλά και μικρά παιδάκια.
Συνήθως όμως όταν σας αποκαλούν sex symbol μαζεύεστε…
Ναι, γιατί ντρέπομαι αλλά και γιατί μου φαίνεται πολύ λίγο για μένα. Με κολακεύει, σε όλες τις γυναίκες αρέσει να είμαστε sexy, αλλά σίγουρα δεν ήμουν μόνο αυτό.
Πως μια γυναίκα ερωτεύεται και αποφασίζει να τα αφήσει όλα πίσω της;
Δεν ξεκίνησα για να τα αφήσω όλα πίσω μου. Μου φαινόταν πολύ ξενέρωτο να κάνω μια ζωή σαν κι αυτή που κάνω τώρα, που δεν βλέπω να έχει κανένα ενδιαφέρον και απορώ πως μου ζητάνε συνεντεύξεις.
Πως γνωριστήκατε με τον άντρα σας χορογράφο Ορέστη Δημητρίου;
Τον είχαν φέρει σε μια ταινία να μας χορογραφήσει. Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας, αλλά του έκανα τη ζωή δύσκολη.
Κάνατε τη δύσκολη;
Δεν την έκανα, ήμουν η πιο δύσκολη γκόμενα που είχε γνωρίσει, μου άρεσε το φλερτ και το παιχνιδάκι. Του έβγαλα το λάδι για να φτάσουμε στο μοιραίο.
Είχατε φανταστεί ποτέ ότι θα ήσασταν με έναν άντρα από μικρή;
Όχι βέβαια, το αντίθετο. Δεν ήθελα κανέναν, είχα τέτοιο έρωτα με τη δουλειά και με τον εαυτό μου και ο γάμος με φόβιζε περισσότερο απ’ ότι έναν άντρα.
Σας ζήλεψαν ποτέ επειδή είχατε τον ωραίο εκείνης της εποχής;
Δεν είναι μόνο το «ωραίο», είναι όλο το πακέτο. Είναι αρσενικό με όλη τη σημασία της λέξης.
Νιώσατε βλέμματα ζήλειας για αυτό;
Και τα ένιωσα και τα νιώθω, γιατί πιστεύω ότι αυτό αξίζει πιο πολύ στη ζωή, ο καλός σύντροφος, όλα τα άλλα είναι μάταια.
Πως ήταν η πρώτη περίοδος που αποτραβηχτήκατε από τα φώτα;
Μετά το γάμο συνειδητοποιήσαμε ότι καριέρα και οικογένεια δεν πάνε πακέτο. Συνέπεσε και η πρόταση από τον τότε Δήμαρχο Άνω Λιοσίων για να βοηθήσουμε στα πολιτιστικά και έτσι δημιουργήθηκε το παιδικό Χοροθέατρο «Άμυνα».
Όταν σας έγινε η πρόταση τι σκέψεις πέρασαν απ’ το μυαλό σας;
Σίγουρα δεν είχε περάσει ότι θα μείνουμε 20 χρόνια να «θαφτούμε» καλλιτεχνικά στα Άνω Λιόσια, έναν υποβαθμισμένο δήμο με πολύ υψηλό όμως επίπεδο στα αθλητικά και πολιτιστικά δρώμενα. Ο Δήμος Φυλής είναι περισσότερο γνωστός για τη χωματερή και την εγκληματικότητα παρά για τη φωτεινή του πλευρά, που είναι οι επιτυχίες των παιδιών μας. Αλλού λένε «κάθε γωνιά και σουβλατζίδικο» εδώ είμαστε κάθε γωνιά και πολιτιστικός σύλλογος. Εκτός από εμάς υπάρχουν πολύ αξιόλογες προσπάθειες σε όλο τον δήμο.
Σας έλειψαν η τηλεόραση και οι ταινίες;
Αν μου έλειπαν πραγματικά είναι σίγουρο ότι θα είχα επιστρέψει, αλλά δεν υπήρχε κάτι που να μου έκανε κλικ. Άλλωστε εκτονώνομαι καλλιτεχνικά μέσω των παραστάσεων με τα παιδιά.
Νιώθετε ακόμη sexy;
Δεν ένιωθα ποτέ sexy. Τα φαινόμενα απατούν, πίστεψε με. Τι να κάνω που πέσατε όλοι σε αυτή τη λούμπα…
Για να αρέσετε σε τόσο κόσμο κάτι είχατε όμως…
Είμαι καλή ηθοποιός και σας έπειθα για κάτι που στην ουσία δεν υπήρχε. Πιστεύω ότι οι πραγματικά sexy γυναίκες δεν είναι οι εντυπωσιακές αλλά κάποιες που δεν τις πιάνει το μάτι σου.
Υπήρχαν δύσκολες στιγμές στον γάμο;
Οι μεγάλες συγκρούσεις ήταν πριν τον γάμο, που ήμασταν και οι δύο ενεργά στη δουλειά.
Παιδιά αποκτήσατε;
Ναι, αλλά όχι με βιολογικό τρόπο και «υπεύθυνη» ήμουν εγώ και οι απερισκεψίες που είχα κάνει σε νεότερη ηλικία, πριν γνωρίσω τον άντρα μου. Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε παιδί είχαν καταστραφεί τα «ενδότερα» από τις εκτρώσεις που είχα κάνει. Κάναμε μια εξωσωματική, δεν πέτυχε κι αυτή, αλλά σίγουρα ευχαριστώ τον Θεό πρώτα που μου χάρισε ένα αγοράκι δύο χρονών τότε, που σήμερα είναι 24 και τον άντρα μου που ενώ λατρεύει τα παιδιά παντρεύτηκε μια γυναίκα που ήξερε εκ των προτέρων ότι δεν θα του χαρίσει παιδί. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης.
Όταν είπατε στους δικούς σας ότι θα παντρευτείτε πως αντέδρασαν;
Τον άντρα μου τον ήθελαν πάρα πολύ. Η μάνα μου ήθελε να με παντρέψει από πολύ μικρή. Έλεγε στον πατέρα μου «τι θα γίνει με αυτή τη μεγάλη κόρη σου που δεν θέλει να ακούσει για γάμο;» Και ο πατέρας μου μεταξύ σοβαρού και αστείου απαντούσε «είσαι καλά βρε Μαρίνα; Μόνο κανένας τρελός θα την πάρει. Ή κάποιος που θα έχει τεράστιο στομάχι. Αλλά έχε υπόψη σου ότι θα του τα πω όλα, γιατί μετά επιστροφαί δεν γίνονται δεκταί». Και το έκανε όντως στον Ορέστη.
Η Γιοβάννα (Ιωάννα Φάσσου-Καλπαξή), είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Είναι κόρη του ζωγράφου Κώστα Φάσσου και γεννήθηκε στην Αμαλιάδα στις 14 Νοεμβρίου 1938.
Κατάγεται από τα Καλάβρυτα και σπούδασε όπερα στο Ωδείο Αθηνών, από που πήρε το δίπλωμα της με άριστα και βραβείο.
Παράλληλα, μαθήτρια γυμνασίου ακόμα, και ύστερα από εξετάσεις, άρχισε με τη μεγάλη ορχήστρα της Ελληνικής ραδιοφωνίας εκπομπές ελαφρού τραγουδιού, το οποίο τελικά και την κέρδισε.
ΗΓιοβάννα έλαβε μέρος σε πολλά φεστιβάλ του είδους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό – βραβευμένη κάθε φορά -, όπως στο διεθνές φεστιβάλ Πολωνίας, στο οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο.
Αμέσως μετά, και επί τρία συνεχόμενα χρόνια, κλήθηκε για κονσέρτα με ορχήστρα τριάντα πέντε οργάνων στην τότε Σοβιετική Ένωση, όπου και έγινε είδωλο.
ΗΓιοβάννα.
Τα κονσέρτα αυτά, από την Πετρούπολη μέχρι τον Καύκασο, ανήλθαν στα εκατόν πενήντα.
Για δυο χρόνια επίσης συνεργάστηκε με τον ραδιοφωνικό σταθμό της Γενεύης, τον οποίο και εκπροσώπησε στις συναυλίες musique aux Champs Elysees σε όλη την Ευρώπη.
Ακόμη, ύστερα από εξετάσεις και αυτή την φορά, εκπροσώπησε την Ελβετία στη Εurovision αποσπώντας τις περισσότερες ψήφους στα γαλλόφωνα κράτη.
ΗΓιοβάννα ηχογράφησε δίσκους στην Ελλάδα, στη Γερμανία – όπου και απέκτησε fan club – στη Γαλλία, στην Ιταλία και στη Σοβιετική Ένωση, στην οποία οι πωλήσεις τους ανήλθαν σε εκατομμύρια.
Τραγούδια ερμήνευσε και σε κινηματογραφικές ταινίες και ειδικότερα το “Τι κρίμα” στην ταινία “Πονεμένη μητέρα” (1962), το “Γαρύφαλλα σκορπώ” στην ταινία “Η Ελληνίδα και ο Έρωτας” (1962), το “Ποιος” (Μείνε αγαπημένε) στην ταινία “Ο Δρόμος με τα Κόκκινα Φώτα” (1963) και το “Le ciel est une plage” στην ταινία “Εκλαψα πικρά για σένα” (1964).
Το 1966 ερμηνευσε το τραγουδι “Tbiliso” σε μουσική Revaz Lagidze και στιχους Petre Bagration – Gruzinski στην Γεωργιανή κινηματογραφική ταινία, “Συνάντηση στο βουνό”.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 βραβεύτηκε από τον όμιλο για την Unesco Τ.Λ.Ε.Ε, για την συνολική της προσφορά στον πολιτισμό, σε τελετή που έλαβε χώρα στο ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη.
Και κάποτε η σελίδα της ζωής της γύρισε.
ΗΓιοβάννα παντρεύτηκε τον δικηγόρο Δημήτρη Καλπαξή και έκτοτε τραγουδούσε μόνο επιλεκτικά.
Για περίπου 30 χρόνια η Κέλλυ Σακάκου, εργάστηκε ως παρουσιάστρια στην κρατική τηλεόραση.Σφράγισε μια ολόκληρη εποχή στην ΕΡΤ μαζί με τις Νάκυ Αγάθου, Μακώ Γεωργιάδου και Ρίτα Ασημακοπούλου. Ήταν οι πρώτες κυρίες που εκφωνούσαν το πρόγραμμα της ημέρας στην ελληνική τηλεόραση. Άγνωστες για τους νεώτερους, αγαπημένες για τους παλιότερους.Ήταν οι πρώτες παρουσιάστριες της ελληνικής τηλεόρασης.
Με άψογη παρουσία, ταγιεράκι φίνο, κρπαρισμένο μαλλί με μπόλικη λακ, και πολλά προσόντα.Σε μία εποχή της τηλεόρασης που όσοι τη ζήσαμε ,έστω και σαν θεατές, τη νοσταλγούμε.
Η Κέλλυ Σακάκου.
ΗΚέλλυ Σακάκου γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη. Εκεί ήταν και το πατρικό της όπου και πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια ως μοναχοπαίδι.
Ήταν αριστούχος στην «Ευαγγελική Σχολή» της Νέας Σμύρνης(από τα καλύτερα εκπαιδευτήρια) και ήθελε να περάσει στη Φιλοσοφική με σκοπό να γίνει φιλόλογος. Την τελευταία όμως στιγμή άλλαξαν τα σχέδιά της με μία παράσταση, όπου παρουσίασαν την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και εκείνη πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η ερμηνεία της, άρεσε πάρα πολύ και οι καθηγητές πρότειναν να γίνει ηθοποιός. Ήταν εκείνη μάλιστα η παρότρυνση που την έκανε να πάει στη σχολή «Κατσέλη», η οποία έβγαλε πολλούς και σημαντικούς ηθοποιούς.
Αποφοίτησε σκοπεύοντας να γίνει ηθοποιός, μάλιστα μετά την αποφοίτησή της πήγε περιοδεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στους ομογενείς, με τον θίασο του Κώστα Βουτσά και της Σμαρούλας Γιούλη,όμως επιστρέφοντας, τα σχέδιά της άλλαξαν.
ΗΚέλλυ Σακάκου δήλωσε συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό για τηλεπαρουσιάστριες στην ΕΡΤ. Την πίεσαν η μητέρα της αλλά και μια φίλη της.Έτσι, ένα βράδυ πήγε στον οδό Ρηγίλλης, στο κτίριο της ΕΡΤ.
Μπαίνοντας, συνάντησε έναν κύριο, ο οποίος την ρώτησε το λόγο της επίσκεψής της κι εκείνη του εξήγησε όμως άκουσε λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ότι η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είχε λήξει την προηγούμενη ημέρα.
Τον παρακάλεσε όμως να την αφήσει να κάνει αίτηση κι εκείνος δέχτηκε, λέγοντάς της ότι θα βάλει χθεσινή ημερομηνία και έτσι ήταν η τελευταία που έδωσε την αίτηση. Από τις περίπου 800 κοπέλες, επελέγησαν οι πέντε.
ΗΚέλλυ Σακάκου ήταν μία από αυτές και έτσι κάπως άρχισε η πολυετής καριέρα της στην Κρατική τηλεόραση.«Έπρεπε να έχεις καλή εικόνα στο γυαλί και να τα λες ωραία» είχε πει περιγράφοντας τα τότε κριτήρια της επιλογής των παρουσιαστριών.
Λαμπερή, κομψή, φίνα, με ωραίο λόγο και απαράμιλλο στιλ, μεσουράνησε για τρεις δεκαετίες στην Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση, παρουσιάζοντας από εκπομπές λογοτεχνίας και μουσικής στο Δεύτερο και Τρίτο Πρόγραμμα μέχρι τηλεοπτικές παραγωγές με συνεντεύξεις των μεγάλων καλλιτεχνικών ονομάτων της εποχής.
Στα χρόνια του 80 και του 90 υπήρξε το απόλυτο πρότυπο για πολλές γυναίκες, που αντέγραφαν φανατικά το ντύσιμο και τα χτενίσματά της. Έγινε όμως και αντικείμενο του πόθου για πολλούς, οι οποίοι τής έκαναν μέχρι και προτάσεις γάμου διά αλληλογραφίας!
ΗΚέλλυ Σακάκου ήταν ίσως η μοναδική περίπτωση,από τις υπόλοιπες κυρίες της τηλεόρασης που κατάφερε να διαφυλάξει την προσωπική της ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.Παρότι και ο σύζυγος της ήταν από το χώρο του θεάματος.
Ήταν ο γνωστός ηθοποιός Σπύρος Φασιανός, αδελφός του σπουδαίου ζωγράφου Αλέκου Φασιανού και ιδιαίτερα δημοφιλής, από τη συμμετοχή του στο θρυλικό «Λούνα Παρκ» του Γιάννη Δαλιανίδη, όπου ενσάρκωσε τον Θόδωρο, τον καφετζή, τη χρονική περίοδο 1979 – 1981.
ΗΚέλλυ Σακάκου έφυγε από την ΕΡΤ το 2002 με πέντε χρόνια πριμ λόγω εθελουσίας εξόδου. Χαρακτηριστική υπήρξε και η παρουσία της στον ελληνικό κινηματογράφο.Έπαιξε στα «Τσακάλια»(1981) του Γιάννη Δαλιανίδη,στο «Μ’ αγαπάς»(1988) του Γιώργου Πανουσόπουλου και στην κινηματογραφική ταινία του Νίκου Φώσκολου «Ο Στόχος»(1983).Ένα φιλμ που έγινε περισσότερο γνωστό με τον τίτλο «Ο Επαναστάτης πρέπει να πεθάνει».
Τον Ιούλιο του 2016 η Κέλλυ χάνει τον σύζυγο της,ο οποίος έδινε σκληρή μάχη με χρόνια προβλήματα (Πάρκινσον) για να κρατηθεί στη ζωή.Ο θάνατος του συντρόφου της την συγκλονίζει. «Δεν είμαι καθόλου καλά. Υποφέρω, όμως υπομένω. Νιώθω τόση απελπισία, μα τόση…
Δυστυχώς δεν είμαι καθόλου καλά πλέον. Μετά τον θάνατο του συζύγου μου υποφέρω, και ψυχικά και σωματικά. Ο θάνατος του Σπύρου δεν ξεπερνιέται. Ωστόσο είμαι καθηλωμένη στο κρεβάτι. Δεν σηκώνομαι σχεδόν καθόλου.
Μια εγχείρηση ισχίου με κρατάει μέσα στο σπίτι ακίνητη. Είμαι άσχημα, παιδί μου. Δεν θα ξεπεράσω ποτέ τον θάνατό του», είχε δηλώσει τότε η Κέλλυ Σακάκου.
ΗΚέλλυ Σακάκου έφυγε για τη γειτονιά των Αγγέλων το πρωί της Κυριακής της 8ης Ιανουαρίου 2017.
Εμβληματική φυσιογνωμία του Ελληνικού σινεμά, ο Γιάννης Δαλιανίδης σφράγισε τον Ελληνικό πολιτισμό με μοναδικές ταινίες.Ήταν ο μετρ των μιούζικαλ και ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης ταινιών που άγγιζαν θέματα ταμπού της ελληνικής κοινωνίας και των ανθρώπινων σχέσεων. Με το τέλος της χρυσής εποχής του εγχώριου σινεμά, κουβαλώντας εκατομμύρια εισιτήρια, στράφηκε στη μικρή οθόνη έτοιμος για να γράψει και εκεί τη δική του ιστορία.
Η αρχή έγινε με το, θρυλικό πλέον, «Λούνα Πάρκ». Η σειρά ξεκίνησε το βράδυ της 11ης Ιουλίου του 1974, με αρχικό τίτλο «Λούνα Παρκ-Το μεγάλο παιχνίδι». Η μουσική των τίτλων ήταν ένα ορχηστρικό κομμάτι του σπουδαίου Μίμη Πλέσσα, που αρχικά είχε ακουστεί στο μιούζικαλ της Φίνος Φιλμ «Οι Θαλασσιές Οι Χάντρες»(1967).
Ο Γιάννης Δαλιανίδης.
Η σειρά ήταν ταυτόχρονα σίριαλ, μουσικό σόου και τηλεπαιχνίδι με την υποδοχή του κοινού να είναι μέτρια στα πρώτα επεισόδια.Ο Γιάννης Δαλιανίδης το αντιλαμβάνεται και αλλάζει γρήγορα τη δομή της σειράς δίνοντας περισσότερη βαρύτητα στη πρόζα.
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος αφήνει εποχή ως αθεράπευτα γκρινιάρης, παράξενος και νευρικός «κυρ-Γιώργης».Ο Γιάννης Δαλιανίδης εκμεταλλευόμενος τη τηλεοπτική ρέντα του Παπαγιαννόπουλου, δίνει στη τελευταία του ταινία στο Φίνο το τίτλο «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται», στοχεύοντας να προσελκύσει περισσότερους θεατές.
Μαζί του μια πλειάδα ηθοποιών, ανάμεσα τους οι:Ρένα Παγκράτη,Νίκος Δαδινόπουλος, Αλέκα Στρατηγού, Κάτια Αθανασίου, Μαίρη Ευαγγέλου,Καίτη Ιμπροχώρη, Σπύρος Φασιανός,Ελένη Κριτή και ο Βασίλης Τσιβιλίκας. Επτά χρόνια μετά τη πρώτη προβολή του, το «Λούνα Πάρκ», έριξε τίτλους τέλους το Σάββατο 9 Μαΐου του 1981.
Η επιτυχία του πρώτου σίριαλ του Δαλιανίδη ήταν τόσο μεγάλη που το 1976 μεγάλη δισκογραφική εταιρεία κυκλοφόρησε το σάουντρακ της σειράς με 13 τραγούδια και σκετς των ηθοποιών της σειράς.
Η Κάτια Αθανασίου αφήνει εποχή ως η Τούλα που έλεγε τη χαρακτηριστική φράση: «Πέντε κρίκοι, ένα τάλιρο, για περάστε παρακαλώ, πλούσια δώρα!». Δυστυχώς, από αυτή τη σειρά έχει σωθεί μόνο το τελευταίο επεισόδιο.Κάποιοι «έξυπνοι» κατέστρεψανμια εποχή που δε θα ξανάρθει ποτέ.
Μετά το τέλος της σειράς οι υπεύθυνοι της ΕΡΤ, ζητούν από το Γιάννη Δαλιανίδη να ξανακάνει σίριαλ . Ο κορυφαίος σκηνοθέτης ξεκινά τα γυρίσματα της σειράς «Τ’ ανάποδα» με πρωταγωνιστή τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο.
Μετά τις εκλογές του 1981 η νέα διοίκηση της κρατικής τηλεόρασης καθηλώνει τη σειρά στα αρχεία της Αγίας Παρασκευής.
Φήμες λένε ,ότι ,οι νέοι υπεύθυνοι της ΕΡΤ, με επικεφαλής τον Βασίλη Βασιλικό,κράτησε στο συρτάρι τη σειρά καθώς θεωρούσε ότι οι σειρές του Δαλιανίδη υποβίβαζαν το πνευματικό επίπεδο των Ελλήνων. Η εμπάθεια κάποιων ψευτο – διανοούμενων σε όλο το μεγαλείο!!!
Το 1983 και ενώ η κρατική τηλεόραση έχει μείνει χωρίς σειρές μυθοπλασίας, ζητείται η συνδρομή του Δαλιανίδη. Αυτοί που δύο χρόνια πριν τον «άδειασαν» τώρα του ζητούσαν να σώσει τη κατάσταση. Έτσι γεννήθηκαν τα «Καθημερινά» με πρωταγωνιστές τη Ξένια Καλογεροπούλου και το Γιώργο Κωνσταντίνου. Η επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη που ενώ αρχικά είχαν εγκριθεί 13 επεισόδια τελικά γυρίστηκαν και προβλήθηκαν 62.
Για την ιστορία να πούμε ότι από τη σειρά αυτή σώζονται τα 12 πρώτα επεισόδια τα οποία είχαν κυκλοφορήσει τότε σε τρεις βιντεοκασέτες, ενώ η μουσική των τίτλων του Γιώργου Θεοδοσιάδη είχε γραφτεί αρχικά για τη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Βασικά καλησπέρα σας»(1982).
Το 1985 ο αξέχαστος σκηνοθέτης και σεναριογράφος υπογράφει άλλη μια μεγάλη επιτυχία στη μικρή οθόνη , τα «Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία». Τα ποσοστά τηλεθέασης αγγίζουν το 60% και καθιερώνουν τους πρωταγωνιστές Πάνο Μιχαλόπουλο,Βάσια Παναγοπούλου,Παύλο Ευαγγελόπουλο, Σταμάτη Γαρδέλη, Γιολάντα Μπαλαούρα και ο πιτσιρικάς Λαέρτης Μαλκότσης.
Η τελευταία δουλειά του Δαλιανίδη στην κρατική τηλεόραση ήταν η «Οδός Ανθέων»(το δημοφιλέστερο τηλεοπτικό πρόγραμμα της σεζόν 1987-1988,που προβλήθηκε το 1991-92 στην Αυστραλία από το Network 0-28/SBS με Αγγλικούς υπότιτλους με τον τίτλο «Flowerstreet».
Με την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης ο Δαλιανίδης ξεκινά από το Mega το «Ρετιρέ»(1990-92) και ακολουθούν οι «Μικρομεσαίοι»(1992-93). Δύο σειρές που έχουν χαρακτήρα ηθογραφικό και κοινωνικής σάτιρας. Σεναριακά και τα δύο σίριαλ αποτελούν προσπάθεια περιγραφής της ελληνικής κοινωνίας όπως προέκυψε μετά την μεταπολίτευση του 1974.
Από το 1993 και για 4 χρόνια περίπου ο σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης θα βρεθεί στον Αντένα γυρίζοντας αρχικά τη κωμωδία «Στραβά και ανάποδα»(1993), ενώ μαζί με τον ηθοποιό Γιώργο Γεωργίου γράφουν το σενάριο της κωμικής νεανικής σειράς «Αραχτοί και λάιτ».
Το επόμενο τηλεοπτικό του βήμα θα είναι η μεταφορά του μυθιστορήματος του Κώστα Ταχτσή «Το τρίτο στεφάνι». Ένα λογοτεχνικό αριστούργημα που καθήλωσε το τηλεοπτικό κοινό χάρη στη σκηνοθετική επιμέλεια του Δαλιανίδη. Αξίζει να αναφερθεί ότι η σειρά ήταν αρχικά να γυριστεί στα τέλη της δεκαετίας του 80 από τη κρατική τηλεόραση με την υπογραφή του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.
Και η επόμενη σειρά του, είναι «παρμένη» από σελίδες μυθιστορήματος. Πρόκειται για την τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος της Αλκυόνης Παπαδάκη «Το Χρώμα του Φεγγαριού», η οποία ολοκληρώθηκε σε 18 επεισόδια ενώ το τραγούδι των τίτλων ερμήνευε μοναδικά η Αλέξια.
Στις 13 Μαρτίου 1998 κάνει πρεμιέρα η δραματική σειρά του Δαλιανίδη «Απιστίες» με την Ελένη Ερήμου και το 2000 στο τηλεοπτικό κανάλι Star θα προβληθεί το κύκνειο άσμα του εμβληματικού σκηνοθέτη.Είναι οι «Μικρές αμαρτίες» με τις Άννα Παναγιωτοπούλου, Κατιάνα Μπαλανίκα και Ζωή Ρηγοπούλου.
Το τηλεοπτικό έργο του Γιάννη Δαλιανίδη είναι πραγματικά σπάνιο. Οι σειρές του έχουν συντροφέψει και ψυχαγωγήσει γενιές Ελλήνων και κρίμα που από τα πρώτα σίριαλ ελάχιστα πράγματα έχουν σωθεί .Αν το «Λούνα Παρκ» ή τα «Καθημερινά» είχαν σωθεί και προβάλλονταν η θεαματικότητά τους θα είχε εκτιναχθεί στα ύψη…
Τον Οκτώβριο του 1962 στο ιστορικό θέατρο των Αθηνών «Κοτοπούλη – Ρέξ» η Αλίκη Βουγιουκλάκη κάνει την πρώτη θιασαρχική της εμφάνιση με το πολυδάπανο έργο «Καίσαρ και Κλέοπάτρα» του Μπέρναρ Σώ.
Την πρεμιέρα του έργου παρακολούθησαν τότε ο Πρόεδρος της κυβέρνησης και η κυρία Καραμανλή, ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Ροδόπουλος, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και η κ. Κανελλοπούλου, μέλη της Κυβέρνησης και η πιο εκλεκτή μερίδα της Αθηναϊκής κοινωνίας.
Οι κριτικές έγραψαν επαινετικά λόγια για την παράσταση, αλλά το κοινό βρήκε το έργο βαρύ. Πολλοί θεατές δυσκολεύτηκαν ακόμα και να αναγνωρίσουν την αγαπημένη τους ηθοποιό την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στο σανίδι. Η μελαχρινή Αλίκη δεν κατάφερε να πείσει ως Κλεοπάτρα και το θέατρο είχε πολλά άδεια καθίσματα από τις πρώτες κιόλας ημέρες.
Η μουσική του Χατζιδάκι, τα ακριβά κοστούμια και τα σκηνικά, δεν αποδείχτηκαν αρκετά για να σώσουν την κατάσταση και η παράσταση κατέβηκε μετά από λίγες εβδομάδες. Η Βουγιουκλάκη μετά τη θεατρική αποτυχία, ακολούθησε μια δοκιμασμένη συνταγή που τη δικαίωσε.
Φόρεσε ξανά τη σχολική ποδιά που είχε φορέσει στο «Ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», αυτή τη φορά για το θεατρικό «Χτυποκάρδια στο Θρανίο», που σημείωσε τεράστια επιτυχία, μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, και επανέφερε την Αλίκη στον κινηματογραφικό της θρόνο.
Η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Χτυποκάρδια στο θρανίο» έγινε φυσικά στο «Κοτοπούλη – Ρέξ», στις 08 Δεκεμβρίου 1962. Την Πρωτοχρονιά του 1963 όλος ο θίασος, λίγο πριν την απογευματινή παράσταση κόβει την βασιλόπιτα.
Το έθιμο αυτό η Αλίκη το επαναλάμβανε και τα επόμενα χρόνια, τότε που είχε πλέον το δικό της θέατρο, στην οδό Αμερικής, το θέατρο «Αλίκη». Παρά το γεγονός πως όλοι πίστευαν ότι η Αλίκη είχε πρόβλημα με τον χρόνο, η ιδία είχε φροντίσει να τον κάνει σύμμαχο της.
Για αυτό, κάθε Πρωτοχρονιά γιόρταζε μαζί με το κοινό στα κανάλια της αλλαγή του. Άλλωστε ήταν και η πρώτη προτίμηση των καναλιών για τα γιορταστικά προγράμματα.
Πρώτη φορά που η Αλίκη εμφανίστηκε εορταστικά στην τηλεόραση ήταν τα Χριστούγεννα του 1968. Ήταν έγκυος και το γύρισμα έγινε στο σπίτι της, με δημοσιογράφο τον Άλκη Στέα. Εκεί εμφανίζεται με τον σύζυγο της Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Να σημειώσουμε ότι έχει καταγράφει ως η πρώτη εξωτερική μετάδοση που έγινε στην ελληνική τηλεόραση. Την Πρωτοχρονιά του 1974 εμφανίζεται στην κρατική τηλεόραση με τον γιο της Γιάννη να δίνουν ευχές μέσα από το καμαρίνι της.
Το 1986, στην εορταστική εκπομπή του Διονύση Σαββόπουλου, “Ζήτω το ελληνικό τραγούδι”, στην ΕΡΤ , σαν αιώνια μαθήτρια τραγουδά με τον οικοδεσπότη το « γκρίζο γατί» με διαφοροποιημένους στίχους.
Ψάχνοντας στο σεντούκι των αναμνήσεων βρήκε Πρωτοχρονιάτικες στιγμές της Εθνικής μας Σταρ και σας τις χαρίζει δίνοντας ακόμη περισσότερη λάμψη σε αυτή την ιδιαίτερη ημέρα.
Η Αλίκη άλλωστε για τους Έλληνες συμβόλιζε την ελπίδα και την ίδια τη ζωή…
Η Καίτη Επισκόπου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου του 1934. Η καταγωγή της ήταν από την Κωνσταντινούπολη.
Από παιδί έδειξε την αγάπη της στο τραγούδι, καθώς από τα 9 της χρόνια – ως παιδί θαύμα – τραγουδούσε όμορφες μελωδίες του σπουδαίου Αττίκ. Τότε ήταν που απέκτησε και το πρώτο «χαϊδευτικό» της, από τον Αττίκ.
Ο κορυφαίος μουσικοσυνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής τη βάπτισε «Μίς Μιση».Δισκογραφικά η μικρή Καιτούλα θα ξεκινήσει την πορεία της με τα τραγούδια: «Κορίτσι μου γλυκό» και «Θα μου το θυμηθείς» (συνθέσεις των Ιωσήφ Ριτσιάρδη, Κώστα Κιούση και Σώτου Πετρά).
Τραγούδια που θ’ αγγίξουν το μουσικόφιλο κοινό της εποχής, όπως άλλωστε και όλα τα επόμενα σουξέ της.
Ανάμεσα στις μεγάλες επιτυχίες της ήταν τα: « Ζητάτε να σας πω», «Έλα για απόψε», «Παπαρούνα», «Να ζει κανείς η να μην ζει», «Δύο χειλάκια λένε σ’ αγαπώ», «Νινέτα», «Είδα τα μάτια», «Το τρεχαντήρι», «Κι όμως», «Τα τελευταία γιασεμιά» και «Κι αν μετανιώσουμε».
Την ίδια χρονική περίοδο εμφανίζετε και στο θεατρικό σανίδι, στις παραστάσεις «Άλλος για το φεγγάρι», «Νύχτες της Αθήνας», «Το τραμ το τελευταίο».
Στη συγκεκριμένη ταινία, όπως και στον «Ζηλιαρόγατο»(1956) του Γιώργου Τζαβέλλα, έχουν γίνει γυρίσματα στο κοσμικό κέντρο «Τζάκι», ιδιοκτησία της Καίτης.
Η νεαρή, τότε καλλιτέχνης, είχε ασχοληθεί και με τις επιχειρήσεις. Έτσι μετά το Τζάκι (1955-1960) δημιούργησε τα: Μπουάτ (1960-1965: εδώ έγιναν γυρίσματα της θρυλικής ταινίας «Το Νησί των Γενναίων»), LOKANTA (1965-1969), Κοσμικό Κέντρο Καίτης Επισκόπου( 1970-1975) και Έλα για απόψε( 1975-1987).
Στα κοσμικά αυτά μαγαζιά τραγουδούσε και η ίδια. Εκεί συνεργάστηκε με σπουδαία ονόματα όπως το Νίκο Γούναρη, τον Τώνη Μαρούδα, τον Τζίμη Μακούλη και το καλλιτεχνικό ζευγάρι Χρυσούλα Ζώκα και Μανώλη Καστρινό.
ΗΚαίτη Επισκόπου γίνεται η «εισαγωγή» στη νυχτερινή Αθήνα. Μια εισαγωγή «δυνατή και πιασάρικη». Εποχή άφησαν και οι εμφανίσεις της σε χώρες του εξωτερικού με έντονο το ελληνικό στοιχείο. Από την Αμερική μέχρι την Κύπρο και από την Αγγλία εώς την Αίγυπτο.
Η προσωπική της ζωή σφραγίστηκε από έναν γάμο και τρία παιδιά… Το 2005 ηΚαίτη Επισκόπου ταξίδεψε για τη γειτονιά των Αγγέλων, αφήνοντας όμορφες στιγμές, μελωδικές ,«τυπωμένες» σε δίσκους βινυλίου.
Η ζωή της ήταν ένα όμορφο παραμύθι, μια παράσταση πάνω σε μια σκηνή ή καλύτερα σε μια πίστα. Μια ζωή «δεμένη» με την αθηναϊκή νύχτα.
Μια φορά κι ένα καιρό οι καλλιτέχνες γίνονταν ινδάλματα, η δημοσιότητα οργιάζε, τα αυτόγραφα και οι φωτογραφίες με ιδιόχειρες αφιερώσεις ήταν στην ημερήσια διάταξη.
Και φυσικά η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ήταν η πλέον λαμπερή για όλα τα περιοδικά.
Τα αστέρια του κινηματογράφου, του θεάτρου και της μουσικής ποζάρουν στα εξώφυλλα όλων σχεδόν των περιοδικών της εποχής.
Το Ρομάντζο, το Ντομινό, η Φαντασία, η Βεντέτα αλλά και πολλά ακόμη, που σήμερα δεν κυκλοφορούν, βρίσκονται στο σεντούκι μας και ίσως είναι το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο για όλους τους αναγνώστες μας.
Το σεντούκι των αναμνήσεων ανοίγουμε και πάλι. Οι ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς προσφέρονται για να γυρνάμε το χρόνο πίσω. Ανάψτε τα λαμπάκια στο δέντρο, βάλτε χριστουγεννιάτικη μουσική και πάμε μερικές δεκαετίες πίσω.
Τότε που ο καλλιτεχνικός χώρος ήταν γεμάτος από λαμπερά αστέρια και η κοινωνία – αν και δεν είχε τις σημερινές ανέσεις, είχε ανθρωπιά!!!…
Αν δεν έχετε λαμπάκια για να τα ανάψετε, το myselvi.gr θα γεμίσει την οθόνη του υπολογιστή σας από αστέρια!!!
Καλά Χριστούγεννα!!!
Γράφει ο Ηλίας Τάσκου / δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail
Μια φορά κι ένα καιρό οι καλλιτέχνες γίνονταν ινδάλματα, η δημοσιότητα οργιάζε, τα αυτόγραφα και οι φωτογραφίες με ιδιόχειρες αφιερώσεις ήταν στην ημερήσια διάταξη. Και φυσικά η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ήταν η πλέον λαμπερή για όλα τα περιοδικά.
Τα αστέρια του κινηματογράφου, του θεάτρου και της μουσικής ποζάρουν στα εξώφυλλα όλων σχεδόν των περιοδικών της εποχής. Το Ρομάντζο, το Ντομινό, η Φαντασία, η Βεντέτα αλλά και πολλά ακόμη, που σήμερα δεν κυκλοφορούν, βρίσκονται στο σεντούκι του myselvi και ίσως είναι το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο για όλους τους αναγνώστες μας.
Καλές γιορτές!!!
Γράφει ο Ηλίας Τάσκου / δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail
Για την προσωπική ζωή του Βασίλη Αυλωνίτη, ενός από τους πιο σπουδαίους Έλληνες κωμικούς του 20ου αιώνα, λίγα είναι γνωστά. Άλλωστε κι ο ίδιος φρόντιζε να κρατάει την οικογένειά του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Γνωρίζουμε για παράδειγμα για το γάμο του με μια Αγγλίδα, με την οποία απέκτησαν μια κόρη, όμως αυτός δεν ήταν ο πρώτος γάμος του ηθοποιού. Είχε προηγηθεί ένας ακόμη με συνάδελφό του, ο οποίος απασχόλησε την κοινή γνώμη, ύστερα από ένα ρεπορτάζ εφημερίδας, που ενέπλεκε τον Αυλωνίτη σ’ ένα ερωτικό σκάνδαλο τον Νοέμβριο του 1931.
Είχαν περάσει μόλις τρεις μήνες μετά την επίθεση στο θέατρο Περοκέ, που παρά λίγο να στοιχίσει την ζωή στον Βασίλη Αυλωνίτη. Ένα ξαφνικό ταξίδι του ηθοποιού στο Παρίσι χωρίς την τότε σύζυγό του, Πόπη, έδωσε τροφή για κουτσομπολιά. Συγκεκριμένα, η εφημερίδα Ελεύθερος Άνθρωπος, στο φύλλο της 21.11.1931 συνέδεσε το ταξίδι εκείνο με μια ερωτική περιπέτεια του Αυλωνίτη με θαυμάστριά του, για χάρη της οποίας ο κωμικός εγκατέλειψε την σύζυγό του.
Σύμφωνα μ’ εκείνο το δημοσίευμα, η αξιοπιστία του οποίου πάντως ελέγχεται ως προς τις επιμέρους λεπτομέρειες, επί σειρά εβδομάδων, κάθε βράδυ, μετά το τέλος της επιθεώρησης “Κοσμογονία” στο θέατρο Περοκέ, ο Αυλωνίτης λάμβανε λουλούδια, δώρα και γλυκίσματα από μια ανώνυμη θαυμάστριά του. Κι επειδή η σύζυγός του, Πόπη, που εργαζόταν στον ίδιο θίασο ως μπαλαρίνα, ήταν πολύ ζηλιάρα, ο ηθοποιός φρόντιζε να τα κρατάει κρυφά.
Όταν συνέβη το περιστατικό στο “Περοκέ”, με την απόπειρα δολοφονίας του Αυλωνίτη πάνω στη σκηνή από δυο θεατές που θεωρούσαν ότι το νούμερό του προσέβαλε τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, η άγνωστη θαυμάστρια αποκαλύφθηκε.
Στην αρχή τον πλησίασε και τον ρώτησε αν είχε πάθει τίποτε, ενώ στη συνέχεια, μετά την αποχώρηση του Αυλωνίτη από το αστυνομικό τμήμα, όπου είχε δώσει κατάθεση στους αστυνομικούς για το συμβάν, η άγνωστη “μαυροφορεμένη” έστειλε ένα ιδιωτικό αυτοκίνητο για να παραλάβει τον ηθοποιό και να τον πάει – αντί για το σπίτι του – στο Ζάππειο, όπου τον περίμενε εκείνη.
Ζαλισμένος από την ταραχή που είχε περάσει εκείνο το βράδυ, ο Αυλωνίτης άργησε να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συνέβαινε. Φθάνοντας στο Ζάππειο και βλέποντας την γυναίκα με τα μαύρα, αναγνώρισε στο πρόσωπό της τη γυναίκα που του είχε μιλήσει νωρίτερα έξω από το αστυνομικό τμήμα, τη γυναίκα που κάθε βράδυ καθόταν στην πλατεία του θεάτρου “Περοκέ”, πίσω από τον μαέστρο.
Εν τω μεταξύ, κάποια στιγμή τελείωσαν οι παραστάσεις της επιθεώρησης στο “Περοκέ” κι ένα μέρος του θιάσου συνέχισε στο “Τριανόν”. Μεταξύ αυτών ήταν ο Βασίλης Αυλωνίτης και η σύζυγός του. Εκείνη είχε ήδη αρχίσει να υποπτεύεται ότι κάτι έτρεχε με το σύζυγό της, που αργούσε να γυρίσει τα βράδια στο σπίτι, όμως δεν υπήρχαν αποδείξεις.
Η εφημερίδα άφηνε αήθεις υπαινιγμούς ότι η ερωμένη, που περιγραφόταν ως “πολύ πλούσια χήρα” ενός εμπόρου, έδινε ακόμη και χρήματα στον ηθοποιό από την πολύ μεγάλη περιουσία της, με την οποία υποτίθεται ότι τον είχε αποπλανήσει, ενώ δημοσιευόταν κι ένα γράμμα με παραλήπτρια την Πόπη Αυλωνίτου, το οποίο φερόταν να της είχε γράψει ο κωμικός ηθοποιός λίγο πριν την εγκαταλείψει.
Μεταξύ άλλων της έγραφε: – ή τουλάχιστον αυτό υποστήριζε το δημοσίευμα: “Αγαπημένη μου Πόπη, Επειδή δε θέλω να σε βγάλω από αυτόν τον μεγάλο εφιάλτη, θα σου εξηγηθώ για πάντα. Η μοίρα μούρριξε μπροστά μου μια γυναίκα που με λατρεύει, μια γυναίκα που θα με κάνη μεγάλον, μια γυναίκα που θα με χωρίση βέβαια από σένα, αλλά θα με υποστηρίξη. Μη ζητήσης να μάθης περισσότερα…“, ενώ κατέληγε με τον χαιρετισμό: “Γειά σου για πάντα, Βασίλης“.
Θα μπορούσε ο Βασίλης Αυλωνίτης να είχε όντως γράψει ένα τέτοιο γράμμα; Λίγο δύσκολο, αφού, όπως γνωρίζουμε από άλλες (πιο έγκυρες) πηγές, ο ηθοποιός ήταν σχεδόν αγράμματος και μάλιστα δεν διάβαζε ο ίδιος τα σενάρια, αλλά του τα διάβαζε κάποιος άλλος.
Πάντως, λίγες μέρες μετά το γράμμα εκείνο, στις 14 Νοεμβρίου, ο Αυλωνίτης φερόταν να αναχώρησε με πλοίο από τον Πειραιά με προορισμό τη Μασσαλία κι από κει στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι, ενώ η Πόπη ήταν “έξω φρενών με την χήραν, η οποία “θέλει πραγματικά σκότωμα με δίκοπο μαχαίρι”, που χάλασε ένα τόσο ταιριασμένο θεατρικό ανδρόγυνο“.
Στην αναπαραγωγή του παλιού αυτού δημοσιεύματος παραλήφθηκαν πολλές λεπτομέρειες, οι οποίες ήταν τελείως “κίτρινες” και προσβλητικές για τους υπαινιγμούς που άφηναν, ενώ δεν μπορούν να διασταυρωθούν ύστερα από περισσότερα από 80 χρόνια. Το εντυπωσιακό είναι ότι η συγκεκριμένη εφημερίδα (που διαφημιζόταν ως “εφημερίδα πολιτικής και κοινωνικής πρωτοπορίας”, αλλά επί της ουσίας “κιτρίνιζε” επικίνδυνα) υπήρξε η μοναδική που αναφέρθηκε στο συμβάν.
Σε μια εποχή που ο κίτρινος τύπος κυριαρχούσε πανηγυρικά, είναι ενδιαφέρον ότι σε καμιά άλλη εφημερίδα δεν μπορούμε να βρούμε αντίστοιχες πληροφορίες, κάτι που εξασθενεί την εγκυρότητα και του πιο πάνω ρεπορτάζ, του μοναδικού με σκανδαλοθηρικό περιεχόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του Βασίλη Αυλωνίτη, ο οποίος ουδέποτε άλλοτε προκάλεσε σχόλια.
Γεγονός πάντως είναι ότι η επιστροφή του Αυλωνίτη από τη Γαλλία και η ένταξή του στο θίασο της επιθεώρησης “Όλα κι Όλα”, όπως φαίνεται κι από το παρακάτω διαφημιστικό, που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στις 5 Δεκεμβρίου 1931, αποτέλεσε πρώτης τάξεως διαφήμιση για τη θεατρική παράσταση, στην οποία συμμετείχε.
Τι συνέβη στ’ αλήθεια, δεν το γνωρίζουμε – εκτός από το ταξίδι που έγινε οπωσδήποτε. Ούτε είναι εξακριβωμένο πότε ο Βασίλης και η Πόπη πήραν διαζύγιο. Πάντως, αυτή ήταν η μοναδική φορά που η προσωπική ζωή του Βασίλη Αυλωνίτη αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων και δημοσιευμάτων “κίτρινων” εφημερίδων.
Σε ένα αφιέρωμα που είχε κάνει το περιοδικό «Down Town» για την Ζωή Λάσκαρη, αναδημοσιεύεται μια δήλωση του φροντιστή της Φίνος Φιλμ, Παντελή Παλιεράκη.
Η Ζωή Λάσκαρη.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του ο Φίνος είχε χαστουκίσει εκνευρισμένος τη Ζωή, γιατί εκείνη δεν ήταν ποτέ συνεπής στην ώρα της, στο γύρισμα.
«Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τι περάσαμε με τη Ζωή. Ο Φίνος της νοίκιασε ένα διαμέρισμα και μετά της το επίπλωσε. Σε εκείνο το διαμέρισμα στεκόμουν κάθε πρωί και την περίμενα να κατέβει να την πάω στο γύρισμα, αλλά εκείνη δεν εμφανιζόταν ποτέ. Κοιμόταν, γιατί η Ζωίτσα όλο το βράδυ γλένταγε και χόρευε. Και που να καταλάβει ότι ένα ολόκληρο συνεργείο καθόταν και την περίμενε.
Μια μέρα έσπασα την πόρτα του διαμερίσματος για να μπω μέσα γιατί δεν άνοιγε και άρχισα να την ψάχνω.
Βλέπω τη Ζωή ξαπλωμένη σε μια πολυθρόνα. “Τι με ξυπνάς τέτοια ώρα;” μου λέει. Την πήρα κοιμισμένη, την έβαλα στο sport μου αμάξι, την τύλιξα με μια κουβέρτα και την πήγα στο γύρισμα που γινόταν στην Πάρνηθα. Ο Φίνος κάποια στιγμή δεν άντεξε. Τη χαστούκισε φωνάζοντας έξαλλος: “Δεν υποφέρεσαι!”. Η Ζωή έβαλε τα κλάματα κι έπεσε στην αγκαλιά της γυναίκας του, Τζέλλας και ύστερα από λίγο ήρθε ο Φίνος και της ζήτησε συγγνώμη.
Άπειρα τέτοια περιστατικά είχαν συμβεί με τη Ζωή. Αλλά πάντα ο Φίνος και η Τζέλλα τη συγχωρούσαν. Την είχαν σαν παιδί τους και μάλιστα κάποια στιγμή ήθελαν να την υιοθετήσουν», είχε δηλώσει ο Παντελής Παλιεράκης που πέθανε το 2005.
Μια από τις ποδοσφαιρικές ορολογίες που απασχολεί εδώ και χρόνια το γυναικείο φύλο είναι το… Ναι, σωστά καταλάβατε, το οφσάιντ. Από αυτές που μπορεί...
Ο Γιάννης Αποστολίδης (Πραγματικό επίθετο Ρεβύθης) γεννήθηκε το 1894. Γνωστός ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου στη διάρκεια της πολυετούς σταδιοδρομίας του (εμφανίστηκε το 1913 και...