Ο Σωκράτης θεωρείται το ανώτερο δείγμα ηθικής προσωπικότητας όλων των εποχών. Είναι εκείνος ο φιλόσοφος όπου σύμφωνα με τον Κικέρωνα, κατέβασε τη φιλοσοφία από τη γη στους ανθρώπους. Είναι ο φιλόσοφος εκείνος που καταπιάστηκε πρώτος με τα σπουδαία ηθικά διλήμματα και τη διαμόρφωση της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου, όταν όλοι οι στοχαστές πριν από εκείνον ασχολούνται με την προέλευση του κόσμου και τη διερεύνηση των φυσικών φαινομένων.
Γιατί ο Σωκράτης θεωρείται τόσο σπουδαίος φιλόσοφος;
• Διότι δεν πρόδωσε τις αρχές και τα πιστεύω του, ούτε και δείλιασε μπροστά στο άγνωστο και τον φόβο του θανάτου. Παραμένει το παγκόσμιο πρότυπο του ανθρώπου που είναι αφοσιωμένος στα πιστεύω του και δε διστάζει να θυσιαστεί για αυτά.
• Γιατί είναι ο μοναδικός φιλόσοφος του οποίου το όνομα χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την εποχή πριν από αυτόν και μετά από αυτόν. Και έτσι, έχουμε τους προσωκρατικούς φιλοσόφους και εκείνους που πέρασαν μετά από αυτόν.
• Διότι θεωρήθηκε προάγγελος του Χριστιανισμού και πρέσβευε την αθανασία της ψυχής, θεωρώντας πως εκείνη είναι αιώνια και συνεχίζει να ζει ακόμα και μετά το βιολογικό θάνατο του σώματος.
Η συνεισφορά του Σωκράτη στη φιλοσοφική σκέψη είναι ανυπέρβλητη και ο αριθμός των στοχαστών που ενέπνευσε αναρίθμητος. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της Αθηναϊκής δημοκρατίας ήταν η καταδίκη του σε θάνατο με κώνειο, μία μαύρη σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας. Η οποία, φυσικά, δεν κατάφερε να μειώσει την τεράστια προσωπικότητά του- και ούτε πρόκειται.
Το άρθρο επιμελήθηκε η Μαρία Σκαμπαρδώνη. Palmografos.com
Η ταινία, “Δάκρυα για έναν αλήτη” προβλήθηκε τη σαιζόν 1971-1972 και έκοψε 78.661 εισιτήρια. Ήρθε στην 54η θέση σε 90 ταινίες.
Περίληψη της ταινίας, “Δάκρυα για έναν αλήτη”
Ο γιος ενός εργοστασιάρχη οδηγείται στην οικονομική καταστροφή εξαιτίας της σχέσης του με χορεύτρια νυχτερινού κέντρου. Ωστόσο, η νέα αρχή θα προκύψει απο την επανασύνδεση του με μια παλιά του αγαπημένη.
Ας δούμε κάποια από τα περισσότερο ή λιγότερο γνωστά ποδοσφαιρικά λαβ στόρι α λα ελληνικά που άφησαν εποχή.
Ο Ηλίας Υφαντής είχε μπλέξει στα δίχτυα του έρωτα και δεν εμφανίστηκε σε δύο – τρεις συνεχείς προπονήσεις. Ηταν η βεντέτα της ομάδας αλλά και από τους ωραιότερους άνδρες της εποχής. Ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε μεγάλος. Απαντες απαιτούσαν να του κρεμάσουν το δελτίο στο ταβάνι. Τη βραδιά που η διοίκηση θα συζητούσε την κοπάνα του αέρινου εξτρέμ, αθλητική εφημερίδα είχε τυπωθεί με τίτλο «Ενα χρόνο εκτός ομάδας ο Υφαντής».
Επειδή οι ερωτευμένοι έχουν πάντα ελαφρυντικά, ο παίκτης τιμωρήθηκε τελικά με αποκλεισμό ολίγων ημερών. Εξαλλος ο διευθυντής της εφημερίδας, επειδή με την τεχνολογία της εποχής δεν προλάβαινε να αλλάξει πρωτοσέλιδο, απαίτησε να αλλάξει η απόφαση. H διοίκηση των Ερυθρολεύκων ξαναγύρισε στο τραπέζι, ο Υφαντής τιμωρήθηκε με έναν χρόνο αποκλεισμό, ποινή η οποία τις επόμενες ημέρες μετατράπηκε σε αποκλεισμό από ένα – δύο παιχνίδια. Το ρεπορτάζ είχε… δικαιωθεί.
Οι έρωτες των άσων των γηπέδων ήταν ανέκαθεν το αλατοπίπερο στις σελίδες των εφημερίδων. Ιδιαίτερα όταν το love story είχε παρτενέρ κάποια γνωστή καλλιτέχνιδα. Ποδόσφαιρο και τέχνη σε πολλές περιπτώσεις συνδυάστηκαν αρμονικά και ουκ ολίγες φορές ανέβηκαν χέρι χέρι τα σκαλιά της εκκλησίας.
Ζευγάρι υπήρξαν προπολεμικά ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος και η Δέσπω Διαμαντίδου. Ως τον Φεβρουάριο του 2004, που η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου μετακόμισε στη γειτονιά των αγγέλων, ο Βενιαμίν (και μοναδικός εν ζωή) από τη χρυσή πεντάδα των Ανδριανοπουλαίων στη σύνθεση του Ολυμπιακού, έκρυβε τη σχέση του με την πανέμορφη Πειραιώτισσα. «Τώρα που η Δέσπω Διαμαντίδου δεν υπάρχει πια στη ζωή,αποκαλύπτω το όνομά της.
Σήμερα,δυστυχώς,οι αθλητές βγάζουν στο μεϊντάνι τις σχέσεις τους,ακόμη και παντρεμένοι.Ενας κύριος ποτέ δεν αποκαλύπτει τα μυστήρια των ερώτων του.Ο έρωτας είναι μυστήριο,όχι εμπόριο» υποστηρίζε ο 96χρονος Λεωνίδας Ανδριανόπουλος στο βιβλίο τού Δημήτρη Καπράνου «Ο τελευταίος των πέντε».
H κόμισσα της Κέρκυρας και τα αμόρε της.
H Ρένα Βλαχοπούλου πάντοτε ήταν κοντά στο ποδόσφαιρο και όχι μόνο στην ταινία «H Ρένα είναι οφσάιντ» (1972). H κερκυραία θεατρίνα, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2004 πλήρης ημερών, ανήλικη ακόμη γνώρισε τον πρώτο της έρωτα στο πρόσωπο του κύπριου ποδοσφαιριστή της AEK Κώστα Βασιλείου.
Τον γνώρισε το 1938 σε ηλικία δεκαέξι ετών ενώ δούλευε σε ζαχαροπλαστείο στη Σπιανάδα.
Ομορφόπαιδο ο Βασιλείου και πρωταγωνιστής στη μεγάλη ομάδα της AEK (1935-1942) με την οποία το 1939 κατέκτησε το νταμπλ, ξετρέλανε την Κερκυραία, η οποία την επόμενη χρονιά τον ακολούθησε στην Αθήνα όπου και παντρεύτηκαν.
Ο γάμος τους διαλύθηκε δύο χρόνια αργότερα. Σε αυτό συνέβαλε ένας άλλος άνθρωπος του ποδοσφαίρου, ο τότε γενικός αρχηγός του Παναθηναϊκού Γιάννης Κωστόπουλος, γόνος καλής οικογενείας, τον οποίο η Ρένα Βλαχοπούλου παντρεύτηκε το 1942.
H συγκατοίκηση του Κούδα με τη Μαρί Μπονέ.
Το 1966 εγκατέλειψε τον ΠΑΟΚ και εγκαταστάθηκε στον Πασαλιμάνι οικογενειακώς με στόχο να… εκβιάσει μεταγραφή στον Ολυμπιακό ο Γιώργος Κούδας. Ηταν μόλις είκοσι χρόνων. Ομορφόπαιδο, συνεσταλμένος και πάνω από όλα σπάνιο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Στον Πειραιά γνωρίστηκε με τη δεκαεννιάχρονη χορεύτρια και εκκολαπτόμενη τραγουδίστρια Μαρία Μπόνου ή Μαρί Μπονέ, όπως ήταν το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο. Οι κοινές εμφανίσεις τους κοσμούσαν τις κοσμικές στήλες. «Το 1968 επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη και η Μαρί Μπονέ έρχεται μαζί μου.
Είμαστε συγκάτοικοι με την κοπέλα και εγώ λόγω του ΠΑΟΚ και της Εθνικής απασχολούσα συνεχώς το ρεπορτάζ και όχι μόνο το αθλητικό αλλά και το κοσμικό» γράφει ο Κούδας στα απομνημονεύματά του που εκδόθηκαν με τίτλο «Της ζωής μου το παιχνίδι». Στη Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης όπου παντρεύτηκαν το 1968 με κουμπάρο τον (τότε) πρόεδρο του ΠΑΟΚ Γιώργο Παντελάκη έγινε το αδιαχώρητο. Ο γάμος διαλύθηκε το 1976 «λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων».
ΗΜάρθα Καραγιάννη με τον Μίμη Στεφανάκο.
Μίμης – Λάουρα – Μάρθα και Μάρθα – Βασίλης
Μεταπολεμικά το ραδιόφωνο αρχικά και στη συνέχεια η τηλεόραση, εκτόξευσαν στα ύψη τη φήμη παικτών και καλλιτεχνών. Αν κάποιος συνδύαζε ποδόσφαιρο και κινηματογράφο ήταν δε και ομορφόπαιδο, όπως ο Μίμης Στεφανάκος, ο γυναικείος πληθυσμός έτρεχε ξωπίσω του. Το 1956 μεταγράφηκε από την Υπεροχή Εξαρχείων στον Ολυμπιακό, με τη φανέλα του οποίου γνώρισε μεγάλες δόξες. Εκτός από την τέχνη της μπάλας, έμαθε αρκετά καλά και την τέχνη της υποκριτικής.
Ως παίκτης κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, έξι κύπελλα και ένα κύπελλο Βαλκανίων. Ως ηθοποιός πρωταγωνίστησε στις ταινίες «Κομήτης Χάλεϊ», «Καραγκούνα», «Ο διαιτητής», «Σκότωσα για το παιδί μου», «Αθήνα ώρα 12». Στις νυχτερινές εξόδους του συνοδευόταν από την αγαπημένη του Λάουρα, διάσημη τραγουδίστρια και σοουγούμαν της εποχής. Στη συνέχεια γνωρίστηκε με την ντίβα του ελληνικού σινεμά Μάρθα Καραγιάννη, με την οποία παντρεύτηκαν το 1961 και χώρισαν έπειτα από δύο χρόνια.
Τη δεκαετία του 1970 η Μάρθα Καραγιάννη πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο, αναζητώντας ζεστασιά στην αγκαλιά του τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού Βασίλη Κωνσταντίνου. (Νυχτο)περπατημένος και γυναικοκατακτητής όσο ελάχιστοι, ο Μαρουσιώτης άσος, όσο καθόταν κάτω από τα δοκάρια του Παναθηναϊκού και της Εθνικής τροφοδοτούσε με φωτογραφίες και ειδήσεις το κοσμικό ρεπορτάζ.
Στο μεταξύ τα πράγματα στην εξέδρα είχαν αρχίσει να αγριεύουν και οι φανατικοί δεν χαρίζονταν σε κανέναν. Ευτυχώς που η Καραγιάννη ήταν έξω καρδιά. «Την έβριζαν χυδαία.Το έκαναν για να εκνευριστώ,να αποβληθώ,να μην έχω καλή απόδοση.Την πρώτη φορά που τα άκουσα ενοχλήθηκα,αλλά τη δεύτερη και για πολλά χρόνια δεν έδινα σημασία»σχολίασε ο Νο 1 των Πρασίνων μετά το τέλος της καριέρας του και του δεσμού του με την Καραγιάννη.
Από τον Παναθηναϊκό για τα νυχτοπερπατήματά του ξεχώριζε και ο Λάκης Πετρόπουλος, ο οποίος κρατούσε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Οι άσσοι του γηπέδου» σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη, η οποία προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1957. «Ο Πετρόπουλος ο γόης/ του γηπέδου Δον Ζουάν/στην τριπλέτα καουμπόης/ και στα θηλυκά Ταρζάν» τραγουδούσε χορωδία στην ταινία σε στίχους Ναπολέοντα Ελευθερίου.
Λουκανίδης, Αυγητίδης και Σιδέρης ο «φόντακας»
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 κατέβηκαν στην Αθήνα ο Τάκης Λουκανίδης από τη Δόξα Δράμας και ο τερματοφύλακας της Καλαμαριάς Παράσχος Αυγητίδης. Την ομορφιά τους έντυσαν ο πρώτος με την πράσινη φανέλα του Παναθηναϊκού και ο δεύτερος με την ερυθρόλευκη του Ολυμπιακού. Στις νυχτερινές εξόδους ήταν περιζήτητοι.
Ο Αυγητίδης, προτού εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο και μετακομίσει για μόνιμη εγκατάσταση στο Γιοχάνεσμπουργκ, διατηρούσε δεσμό με τη μεγάλη βεντέτα του ελαφρολαϊκού τραγουδιού Καίτη Μπελίντα, η οποία το 1962 κέρδισε το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Οι αλυσίδες» των Κώστα Γιαννίδη και Στέλιου Χριστοφορίδη. Ο Λουκανίδης είχε θεαθεί να κάνει παρέα με την ηθοποιό Αννα Φόνσου, η οποία ήταν τότε ανερχόμενη σταρ του σινεμά.
Οπως περιγράφει στα απομνημονεύματά του «Εγώ ο Τάκης Λουκανίδης», προτού γνωρίσει στο ζαχαροπλαστείο Αλάσκα στο Κεφαλάρι της Κηφισιάς την αγαπημένη του Ανυ, με την οποία δηλώνει ερωτευμένος ως σήμερα, έμπλεξε σε μια περιπέτεια με μια πιτσιρίκα ονόματι Γιούλα. H μητέρα της τον κατήγγειλε στην αστυνομία, άδικα όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, ότι αποπλάνησε την κόρη της και ο Λουκανίδης πέρασε προφυλακισμένος 20 ημέρες στις φυλακές Αβέρωφ, οι οποίες βρίσκονταν απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο, εκεί που είναι σήμερα το κτίριο του Αρείου Πάγου.
Περιζήτητος γαμπρός ήταν ο σέντερ φορ του Ολυμπιακού Γιώργος Σιδέρης. Ο «φόντακας» των ελληνικών γηπέδων άναβε φωτιές στις καρδιές των κοριτσιών με την ίδια συχνότητα που παραβίαζε τα δίχτυα των αντίπαλων ομάδων. Για ένα διάστημα έκανε παρέα με τη χορεύτρια και σοουγούμαν Ερρικα Μπρόγερ, μετέπειτα κυρία Βουτσά.
Ο «στρατηγός» και η μούσα (του)
Το πιο διάσημο ζευγάρι του ποδοσφαίρου και του τραγουδιού ήταν ο Μίμης Δομάζος και ο αξέχαστη Βίκυ Μοσχολιού. Οταν έβγαινε ο Δομάζος πάντα πρώτος από τα αποδυτήρια στον αγωνιστικό χώρο και από τα μεγάφωνα έπαιζαν τον «Αλήτη» του Γιώργου Ζαμπέτα με τη Μοσχολιού, το θερμόμετρο ανέβαινε στα ύψη. Οι Παναθηναϊκοί παθιάζονταν, ενώ οι αντίπαλοι οπαδοί σκαρφίζονταν συνθήματα για να τον πικάρουν.
Τις μεγάλες επιτυχίες τους οι παίκτες του Παναθηναϊκού τις γλεντούσαν στο κέντρο που τραγουδούσε η Μοσχολιού, όπου σύχναζε τα περισσότερα βράδια ο «στρατηγός», χωρίς το ξενύχτι να επηρεάσει την καριέρα του. Επαιξε μπάλα ως τα σαράντα. Στον γάμο τους 30.000 κόσμος έκανε κατάληψη στην εκκλησία. «Το μόνο πρόβλημα που είχαμε ήταν το δικό μου…
Δηλαδή ότι τον αγαπούσα πολύ,ήταν η πρώτη μου αγάπη,και δεν τον χαιρόμουν.Μια βδομάδα με τον Παναθηναϊκό στο ξενοδοχείο,μετά άλλη μία εβδομάδα με την Εθνική στο ξενοδοχείο,δεν προλάβαινα να τον δω…» σχολίασε αργότερα η Βίκυ Μοσχολιού μη θέλοντας να πικράνει τον καλό της ακόμη και μετά τον χωρισμό τους το 1979.
Να, και η Ελενα με τον Τάσο
Από τα πιο μακροχρόνια είναι το λαβ στόρι του Τάσου Μητρόπουλου. Ο άσος του Εθνικού και του Ολυμπιακού, ο οποίος καμάρωνε επειδή όπως έλεγε έβγαλε το πανεπιστήμιο της ζωής και έμαθε μπάλα στις αλάνες της Πετρούπολης, ζει έναν μοναδικό έρωτα με τη γνωστή πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου Ελενα Ναθαναήλ.
Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια και μάλιστα χωρίς το ζευγάρι να φτάσει ποτέ στα σκαλιά της εκκλησίας. «Είμαι τυχερός που γνώρισα έναν σπάνιο άνθρωπο και χαρακτήρα.Την Ελενα Ναθαναήλ.Αυτή είναι τα φώτα μου,σε αυτήν οφείλω τη ζωή μου, ό,τι έκανα ως σήμερα.Τα λίγα ή πολλά στο ποδόσφαιρο» αποκάλυψε το 1997 σε συνέντευξή του στα «Νέα». Ο έρωτας με την Ελενα κράτησε τον Τάσο πρωταγωνιστή για πάνω από είκοσι χρόνια και ως τα σαράντα του στα ελληνικά γήπεδα.
«Οι μεγάλοι έρωτες,όλοι τους,είναι σαν ερωτικό παράπονο.Ο έρως στερείται νίκης.Αρχίζει και τελειώνει με την ήττα του ανδρός» έχει γράψει ο αιρετικός Ηλίας Πετρόπουλος. Στην υπερηφάνεια του ανδρός να κρύβεται άραγε η αιτία που οι περισσότεροι άσοι των γηπέδων ευτύχησαν ποδοσφαιρικά και ατύχησαν συναισθηματικά; Ο ανέραστος πάντως, εντός και εκτός γηπέδων, είναι μονίμως ηττημένος.
Η ταινία, “Καμικάζι αγάπη μου” προβλήθηκε τη σαιζόν 1983-1984 και έκοψε 222.610 εισιτήρια. Ήρθε στην πρώτη θέση σε 33 ταινίες.
-Κατά τα γυρίσματα, η Βέτα Μπετίνη έπεσε πάνω στον Στάθη Ψάλτη, με αποτέλεσμα αυτός να χάσει τις αισθήσεις του, όπως ο ίδιος έχει αφηγηθεί.
-Η ταινία, κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 25 Ιανουαρίου του 2008.
-Στη ταινία, “Καμικάζι αγάπη μου” ακούγεται για πρώτη φορά το τραγούδι «Με λένε Αλέξη σε λένε Σοφία», που έγραψε ο Σταμάτης Γαρδέλης για τη Σοφία Αλιμπέρτη, η οποία στις ταινίες εκείνης της δεκαετίας συνήθως υποδύοταν το κορίτσι του.
Η αφίσα της ταινίας, “Καμικάζι αγάπη μου”
Η Καίτη Φίνου μας διηγείται άγνωστες πληροφορίες για το τι έγινε στα γυρίσματα της ταινίας, “Καμικάζι αγάπη μου“.
Πόσο γέλιο κάναμε διαβάζοντας το σενάριο. Όχι τόσο για τις κωμικές σκηνές,όσο για το ότι ξέραμε πως ο Στάθης ούτε σε ποδήλατο δεν ανέβαινε. Φυσικά σε όλη την ταινία που τον έδειχνε να οδηγεί την μηχανή,υπήρχε ντουμπλέρ.
Θυμάμαι τις ημέρες που είχαμε γύρισμα στο υποτιθέμενο σπίτι του Στάθη είχε τόσο μεγάλες θερμοκρασίες,που ιδρωνα εγώ. Εγώ που μέχρι κάποια ηλικία δεν με ενοχλούσε καθόλου η ζέστη. Στα διαλείμματα καθόμασταν με την Παγκράτη στο μπαλκόνι και εκεί έμαθα να βάζω κάτω από τις αφέλειες και στον σβέρκο
χαρτοπετσέτες στριφτες σαν…..λουκάνικο για να μην ιδρωνουμε στα μαλλιά και χρειαζόταν πάλι πιστολάκι.(τότε στις ταινίες είχαμε μόνο μακιγιεζ. Μαλλιά όποια μπορούσε μόνη της,αλλιώς κομμωτήριο.
Η σκηνή που έρχεται ο Στάθης με την μηχανή και κάνει βόλτες γύρω μου,η σκηνή με την Ρένα στο καφέ,οι σκηνές του Στάθη με την Ασίκη και τον αστυνομικό γυρίστηκαν έξω από τα καφέ στην Βουλιαγμένη.
Το ξενοδοχείο που γυρίστηκαν πολλές σκηνές,η πισίνα και το καφέ ήταν στο Λαγονήσι, στο σημερινό Resort.
Κι ερχόμαστε στην σκηνη που γυρίστηκε στην παραλία του ξενοδοχείου. Μου είχε πει ο Δαλιανίδης να πάρω μαγιό μαζί μου . Μόλις έφτασε η ώρα για το γύρισμα μου ζήτησε να τα δει. Είχα μόνο 3 μπικίνι. Τα δύο δικά μου κι ενα μου έδωσε η αδερφή μου. Μόλις τα είδε ο Γιάννης έγινε έξαλλος. Άρχισε να μου λέει πως ο ρόλος ήταν μιας σεμνής κοπέλας που δεν θα έβαζε μπικίνι ποτέ. Με πήρε απ’το χέρι και με πήγε στο κατάστημα του ξενοδοχείου.
Τα είδε όλα τα μαγιό και διάλεξε το πράσινο που τελικά φόρεσα. Και λέω τελικά γιατί δεν το ήθελα καθόλου. Φοβόμουν πως με πάχαινε στους γοφούς.
Βέβαια στον Δαλιανιδη δεν μπορούσα να φέρω αντίρρηση, έβαλα τα κλάματα κρυφά με έβαλε ξανά η μακιγιέζ, ενώ όλο το συνεργείο περίμενε εμένα χωρίς να ξέρουν βέβαια για ποιο λόγο καθυστερούσα. Κρατούσα το παρεό μου στο χέρι κι ευτυχώς μου είχε αγοράσει και καπέλο ο Δαλιανίδης και πότε με το παρεό,πότε με το καπέλο έκρυβα τα σημεία που δεν ήθελα να φαίνονται.(χαζά είμαστε στα νιάτα μας).
Πώς νομίζετε πως γυρίστηκε η σκηνή που είμαι με τον Στάθη στην μηχανη; είχαν ένα αυτόκινητο που έσερνε μια καρότσα και που πάνω ήταν η μηχανή. Μας ακολουθούσε αυτοκίνητο με κάμερα, υπήρχε άλλη κάμερα μπροστά μας κι εμείς έπρεπε ν’ ακουμε το τραγούδι και συγχρόνως τις οδηγίες του Δαλιανίδη που τις έλεγε από το πίσω αυτοκίνητο με ντουντούκα.
Ε δεν ακούγαμε τίποτα.
Το φινάλε γυρίστηκε στα στούντιο του Φίνου… πόση χαρά εγώ που κυκλοφορούσα σε μέρη που είχαν κάνει γυρίσματα όλοι οι αγαπημένοι μου ηθοποιοί !!!
Περίληψη της ταινίας, “Καμικάζι αγάπη μου”
Ο Στάθης (Στάθης Ψάλτης) λατρεύει τις μηχανές, η Ρένα (Ρένα Παγκράτη) θέλει όλη την ώρα να χορεύει σε ντίσκο και ο Αλέξης (Σταμάτης Γαρδέλης) τρελαίνεται για τη ροκ μουσική. Πρόκειται για τρία θεότρελα αδέλφια.
Ο ένας από αυτούς, ο Στάθης, δεν καταφέρνει να στεριώσει σε καμία δουλειά και, όταν φτάνει να χάσει και το κορίτσι που αγαπά, η μητέρα του αποφασίζει να του αγοράσει αυτό που λατρεύει περισσότερο, μια… σούπερ μοτοσικλέτα! Μόλις την αγοράζει, αντιλαμβάνεται πως του την έκλεψαν και τότε αποφασίζει να βρει έναν τρόπο για να αγοράσει μία άλλη αλλά και να μάθει ποιος του την έκλεψε.
Όταν συναντά την Σύλβια (Βίνα Ασίκη) μια τύπισσα η οποία έχει ένα μαγαζί με εικόνες τον βάζει να κάνει μια δουλειά της αλλά τον ανακαλύπτει ένας αστυνομικός και τον κλείνει μέσα. Μόλις βγαίνει, αποφασίζει να πιάσει δουλειά με τον αδερφό του τον Αλέξη. Εκεί, πιάνει δουλειά με την βοήθεια της Χριστίνας (Βέρα Μπετίνη) και ο Αλέξης βρίσκει τον έρωτα του την Σοφία (Σοφία Αλιμπέρτη). Στο τέλος, ο Στάθης γίνεται διευθυντής και τα ξαναφτιάχνει με την Κίτσα (Καίτη Φίνου).
Ο Τζέιμς Πάρις (James Paris, πραγματικό όνομα: Δημήτρης Παρασχάκης) ήταν Έλληνας παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών.
Το Λάμπρο Κωνσταντάρα σερβίρει ο Τζέιμς Πάρις κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Γεννήθηκε το 1921 στο χωριό Βατούσσα της Μυτιλήνης, σπούδασε στην Γεωπονική Σχολή της Θεσσαλονίκης και στο Γεωργικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Βηρυτού στο Λίβανο.
Το 1948 μετανάστευσε στην Αμερική, και στα πρώτα χρόνια παραμονής του στις ΗΠΑ σπούδασε στην Σχολή Κινηματογράφου της 20th Century Fox, πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και έγινε διευθυντής του τμήματος της διαφήμισης της United Artists (1948-1952).
Αφού συνεργάστηκε ως διευθυντής παραγωγής σε ταινίες της 20th Century Fox, στα τέλη της δεκαετίας του ’50 επέστρεψε στην Ελλάδα, δίνοντας μια νέα πνοή στις κινηματογραφικές παραγωγές.
Μέσα σε μια περίπου δεκαετία, υπήρξε παραγωγός σε 54 ελληνικές ταινίες, πολλές από τις οποίες διακρίθηκαν στα εισιτήρια, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5 Βραβεία Καλύτερης Ταινίας). Η πρώτη του ταινία ήταν η Εταιρία θαυμάτων (1963) του Στέφανου Στρατηγού.
Ο Τζέιμς Πάρις, ο παραγωγός χάρη στον οποίο η έννοια της «υπερπαραγωγής» έγινε γνωστή στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο, πέθανε το 1982 σε ηλικία 61 ετών.
Η ταινία του Τζέιμς Πάρις με τα περισσότερα εισιτήρια:
Στα σύνορα της προδοσίας (1968 – 1969) 710.994 (2η/108) Ντίμης Δαδήρας
Η ταινία του Τζέιμς Πάρις με τα λιγότερα εισιτήρια:
Κρουαζιέρα του τρόμου (1977 – 1978) 1.380 Χρήστος Κεφαλάς
Η ταινία, “Δουλικό αμέσου δράσεως” προβλήθηκε τη σαιζόν 1972-1973 και έκοψε 120.821 εισιτήρια. Ήρθε στην 16η θέση σε 64 ταινίες.
Περίληψη της ταινίας, “Δουλικό αμέσου δράσεως”
Μια νέα ηθοποιός με «πολύ ταλέντο», η Δέσποινα, που συνήθως παίζει ρόλους υπηρέτριας, συνδέεται μ’ έναν άβγαλτο και άβουλο τύπο, τον Άγγελο, τον οποίο καταπιέζει η αυταρχική μητέρα του. Όταν η τελευταία δεν του επιτρέπει να παντρευτεί τη Δέσποινα, επειδή είναι θεατρίνα, εκείνη του προτείνει να πάει σπίτι του ως υπηρέτρια και να παίξει ένα ρόλο που τον ξέρει πολύ καλά από το θέατρο.
Ο Άγγελος δέχεται κι η Δέσποινα πιάνει αμέσως δουλειά, κερδίζοντας τη συμπάθεια της κυρίας της, η οποία τη γλιτώνει από έναν απατεώνα που πήγαινε να της φάει την περιουσία. Έτσι μετά φανών και λαμπάδων, η Δέσποινα παντρεύεται τον γιο της.
Η Μαλβίνα ανήκει στις γυναίκες εκείνες που δε μπορείς να μη θαυμάσεις. Αγέρωχη, ευφυής, δυναμική. Η γυναίκα που δε δείλιασε ποτέ μπροστά σε τίποτα, που αγάπησε με πάθος και αφέθηκε στη ζωή.
Γυναίκες σαν τη Μαλβίνα λείπουν από τον κόσμο του σήμερα. Επιβλητική χωρίς να γίνεται πρόστυχη, αίσθηση χιούμορ και καυστικότητα χωρίς να προσβάλλει, ευφυία που δεν κλείνεται σε κουτάκια και αφήνεται ελεύθερη.
Με το ίδιο πάθος αφέθηκε σε όλα. Στη δημοσιογραφία, στη φιλία, στον έρωτα. Τίποτα δεν την εμπόδισε να γευτεί τα πάντα και να τα βιώσει με όλο το σπαραγμό και τον πόνο που επιφέρουν.
Με τον ίδιο τσαμπουκά τα είπε και στους πολιτικούς που ψεύδονται, με το ίδιο θάρρος ρούφηξε τον έρωτα που την ισοπέδωσε, τις φιλίες που την πρόδωσαν, τη συγγραφή που ήταν για εκείνη τρόπος ζωής. Με την ίδια μαχητικότητα και αξιοπρέπεια, έφυγε και από τη ζωή νικημένη από την επάρατο, αλλά ποτέ ξεχασμένη…
Το χιούμορ χωρίζει την Ελλάδα στα δύο. Σε αυτούς που έχουν χιούμορ και σε αυτούς που δεν έχουν. Η εξουσία, η κυβέρνηση, οι πολιτικοί, η εκκλησία, οι παπάδες, οι παντός είδους δογματικοί, η αστυνομία, τα ματ, δεν έχουν ίχνος χιούμορ. Αγέλαστοι, με βλοσυρό ύφος, αντιμετωπίζουν με βία και καταστολή την εξεγερμένη νεολαία που αγωνίζεται για τα οράματά της, για τον πολιτισμό, για μια καλλίτερη ζωή.
Τα νέα παιδιά, η άλλη πλευρά, διαδηλώνουν με τραγούδια, γελάνε, φωνάζουν εμπνευσμένα χιουμοριστικά συνθήματα, σατιρίζουν τους αγέλαστους και δίνουν τριαντάφυλλα στους αστυνομικούς που κοιτάζουν αυτά τα παιδιά, με φονικό μίσος, πριν τα ψεκάσουν με χημικά και τα χτυπήσουν αδίστακτα.
Για μένα το χιούμορ είναι ό,τι πιο υγιές και επαναστατικό υπάρχει σήμερα, σε αυτήν την άθλια χώρα που ζούμε. Γελοιοποιεί την εξουσία, γι αυτό και είναι υπό διωγμόν.
Όλες μου τις ταινίες τις διαπερνάει το χιούμορ. Σ αυτήν την ταινία μου, τους Ισοβίτες, το χιούμορ δεν αποτελεί μόνο στοιχείο διασκέδασης, αλλά είναι η ουσία και το νόημα του έργου. Στην ταινία αυτή καταπιάνομαι με την ελευθερία του ανθρώπου και την προσωπική ευθύνη του καθενός μας, απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Το χιούμορ εδώ είναι άρρηκτα δεμένο με το περιεχόμενο της ελευθερίας που αναζητούν οι ήρωές μου.
Περίληψη της ταινίας, “Ισοβίτες”
Υπάρχει ένας άνθρωπος στην κοινωνία που ζούμε, ο οποίος έχει αγανακτήσει για το χάλι της και δεν αντέχει άλλο. Αποφασίζει να κλειστεί στις φυλακές ως εθελοντής ισοβίτης για να αποδείξει ότι είναι καλύτερα εκεί μέσα παρά έξω. Υπάρχει όμως κι ένας άλλος, ο οποίος δεν μπορεί να μείνει ούτε ένα δευτερόλεπτο φυλακισμένος κι επιχειρεί να δραπετεύσει. Αλλά για να μπορέσει να βγει έξω, πρέπει πρώτα να αποδείξει γιατί αξίζει η ελευθερία του.
Γιατί οι παλιές ταινίες βλέπονται και ξαναβλέπονται με τόσο ενδιαφέρον; Είναι μία σκέψη που έχω σκεφτεί πολλές φορές.
Όντως, οι παλιές Ελληνικές ταινίες είχαν ως επί το πλείστον απλή πλοκή, εύπεπτο σενάριο και ένα τέλος εύκολα προβλέψιμο. Γιατί όμως εξακολουθούν να βλέπονται με τέτοιο αμείωτο ενδιαφέρον;
Γιατί οι παλιές ταινίες μπορεί μεν να ήταν απλές, όμως είχαν αγνό συναίσθημα, αλήθεια και ποιότητα. Ποτέ τους δε στηρίχθηκαν στην ωμή βία, στο γυμνό, στο σεξ και στη βωμολοχία για να προκαλέσουν και να συζητηθούν.
Μπορεί να είχαν απλοϊκό σενάριο και να παρουσίαζαν με απλό και καθημερινό τρόπο σοβαρά προβλήματα και τα σπουδαία συναισθήματα του ανθρώπου, αλλά ήταν αληθινές.
Οι παλιές ταινίες είχαν αγνότητα και όχι φτήνια, μπορεί να περιέγραφαν πολλές στερεοτυπικές αντιλήψεις της εποχής, αλλά με έναν τρόπο ευαίσθητο και αληθινό. Και ίσως για αυτό να βλέποντα ακόμα και σήμερα –και θα βλέπονται παντοτινά όπως βλέπω.
Ο Αρχιμήδης ανήκει στα πιο μεγαλοφυή πνεύματα που πέρασαν ποτέ από την ανθρωπότητα. Δύο από τις διασημότερες φράσεις που έχουν ακουστεί στην ιστορία αποδίδονται σε εκείνον: το «εύρηκα, εύρηκα» που αναφώνησε τρέχοντας γυμνός στους δρόμους όταν ανακάλυψε εντελώς τυχαία την άνωση και το «μη μου τους κύκλους τάραττε» που αναφώνησε στο στρατιώτη που πήγε να του καταστρέψει τους κύκλους που ζωγράφιζε στη γη, λίγο πριν βρει από εκείνον τραγικό θάνατο.
Μερικές από τις σπουδαιότερες εφευρέσεις του Αρχιμήδη:
Aτμοτηλεβόλο: Ο Αρχιμήδης εφεύρε το συγκεκριμένο όπλο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Συρακουσών από τους Ρωμαίους. Το συγκεκριμένο όπλο εκτόξευε μπάλες βάρους ενός ταλάντου σε απόσταση 6 σταδίων.
Αραιόμετρο: Το αραιόμετρο είναι ένα όργανο που χρησιμοποιείται για να καταμετρήσει την πυκνότητα και την περιεκτικότητα των υγρών.
Δρομόμετρο: Είναι ένα όργανο που μετράει την ώρα που διένυσε ένα όχημα στο δρόμο.
Γερανοί: Οι γερανοί ήταν εξαιρετικό όπλο ενάντια στους εχθρούς, αφού μπορούσε να ανυψώνει τα καράβια τους και να τα ρίχνει επάνω τους.
Ο Αρχιμήδης, λοιπόν, ανήκει σε εκείνους τους εφευρέτες που πλούτισαν πνευματικά την ανθρωπότητα.
Ο Πέτρος, ο Αργύρης, η Χαρούλα και η Στέφη είναι μια παρέα επαναστατημένων νεαρών παιδιών από το Ναύπλιο που φεύγουν με κλεμμένο αυτοκίνητο για την Αθήνα, για να ζήσουν ελεύθεροι, μακρυά από την κηδεμονία των γονιών τους.
Φυσικά αντιμετωπίζουν προβλήματα,επιχειρούν κάποια ληστεία και συλλαμβάνονται τα δύο αγόρια.
Έπειτα οι δυο κοπέλες της παρέας πιάνουν δουλειά σε μπαρ και γνωρίζονται με έναν επαγγελματία μηχανόβιο (τον Πάνο), με τον οποίο συνάπτει ερωτική σχέση η Χαρούλα την οποία γνώρισε στο μπαρ με το ψευδώνυμο ”Νταίζη”.
Στην συνέχεια ο Πάνος και οι δυο κοπέλες μπλέκονται σε χρήση ναρκωτικών, ληστείες, πορνεία και διακίνηση ναρκωτικών για να έχουν την καθημερινή δόση τους.
Μετά από τη σύλληψη του Πάνου και τον θάνατο της Στέφης, ο Πάνος και η Χαρούλα αποφασίζουν να ακολουθήσουν τον δύσκολο δρόμο της αποτοξίνωσης. Έναν δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει ο καθένας μόνος του.
Και ενώ όλοι γνωρίζουν τον Albert Einstein οι περισσότεροι, δυστυχώς, αγνοούν το όνομα του κορυφαίου Έλληνα επιστήμονα που τον ενέπνευσε και υποκλίθηκε μπροστά του. Τον σπουδαίο Έλληνα μαθηματικό Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή. Ένα επιστήμονα που δεν έχουμε αναγνωρίσει όπως πραγματικά του άξιζε.
Ο Καραθεοδωρή (διότι αυτή είναι η σωστή χρήση του επιθέτου), υπήρξε σημαντικός μαθηματικός ο οποίος διακρίθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο, με σημαντική προσφορά στα Μαθηματικά, τη Φυσική και την Αρχαιολογία. Ο Καραθεοδωρή ήταν Γερμανός ελληνικής καταγωγής, γεννήθηκε το 1873 και πέθανε το 1950. Η μεγάλη κλίση του στα μαθηματικά φάνηκε από νωρίς με την πρώτη θέση που κατάφερε να κερδίσει και μάλιστα δύο φορές σε διαγωνισμό μαθηματικών.
Σε ηλικία 27 ετών άφησε το επάγγελμα του μηχανικού, επέστρεψε στη Γερμανία και αφοσιώθηκε στις σπουδές του στα Μαθηματικά. Υπήρξε καθηγητής σε μερικά από τα σπουδαιότερα πανεπιστήμια της Γερμανίας και, μάλιστα, απέκτησε τη φήμη του σπουδαιότερου μαθηματικού σε ολόκληρη τη χώρα. Σταθμοί στη ζωή του υπήρξαν οι γνωριμίες του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο όταν μετέβη το 1895 στο θείο του στα Χανιά. Και η δεύτερη με τον Albert Einstein με τον οποίο ανέπτυξε και φιλική σχέση. Ο Καραθεοδωρή τον καθοδήγησε στην περίφημη θεωρία του Χωροχρόνου, της Σχετικότητας και είναι τεράστια αδικία που το όνομά του δεν απέκτησε την ίδια φήμη.
Ο Καραθεοδωρή όπως και ο Παπανικολάου (εφευρέτης του τεστ Παπ), ανήκουν στους Έλληνες που διέπρεψαν εκτός Ελλάδας και δεν αναγνωρίστηκαν όπως τους άξιζε.
Η Κατερίνα Βασιλάκου γεννήθηκε το 1941 στην Αιδηψό. Σπούδασε στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.Το 1963 πρωτοεμφανίζεται στο ΚΘΒΕ, όπου παραμένει μέχρι το 1966 παίζοντας...
