Η Βεατρίκη Δεληγιάννη ήταν ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου για τριάντα χρόνια (1951-1981). Από τα βασικά και μόνιμα στελέχη του Εθνικού Θεάτρου από το 1951 που πρωτοεμφανίστηκε. Αδέρφια της ήταν οι επίσης ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου Βέρα Δεληγιάννη και Αλέκος Δεληγιάννης
Μέχρι το 1981 πήρε μέρος σε 49 παραστάσεις με έργα κλασσικά, σύγχρονου ρεπερτορίου, αρχαίας τραγωδίας και κωμωδίας, στη σκηνή του Εθνικού και στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου.
Η οικογένειά της ήρθαν στην Αθήνα πρόσφυγες από την Σμύρνη.
Η ίδια παντρεύτηκε τον πολυβραβευμένο σκηνοθέτη Ντίνο Δημόπουλο με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον διακεκριμένο συγγραφέα, παραγωγό και παρουσιαστή παιδικών εκπομπών της τηλεόρασης Χρήστο Δημόπουλο.
Ο Αλέκος Δεληγιάννης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1915 και έφυγε από τη ζωή στις 17 Ιουνίου του 1980.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1937 και στο οποίο παρέμεινε σε όλη την καλλιτεχνική του πορεία, υπηρετώντας το ως ζεν-πρεμιέ και ως πρωταγωνιστής σε αμέτρητους ρόλους αρχαίας τραγωδίας, σύγχρονου δράματος αλλά και κλασσικής κωμωδίας, στη διάρκεια των σχεδόν 40 ετών καλλιτεχνικής προσφοράς του, πέραν από ένα μικρό διάλειμμα που το Εθνικό Θέατρο περιέργως δεν του ανανέωσε τη συνεργασία.
Αλέκος Δεληγιάννης: Φιλμογραφία
Μια ζωή ξαναρχίζει (1947) Ορκίστηκα εκδίκηση (1952)[Μάριος Βατράς] Δούκισσα της Πλακεντίας (1956) [Ηλίας Κατσάκος Μαυρομιχάλης] Τα χέρια (1962) Άκρως απόρρητον – Υπόθεσις Ερμής (1967) Τα χρώματα της Ίριδος (1974) [Κος Λέφας]
Ο Αλέκος Δαρόπουλος ήταν πασίγνωστος κομπάρσος του ελληνικού κινηματογράφου. Έκανε ”περάσματα” σε 114 ταινίες. Σε σχέση με τους άλλους κομπάρσους που χρησιμοποιήθηκαν στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και δεν ακούσαμε ούτε τη φωνή τους, αυτός σχεδόν σε κάθε ταινία είχε έναν μικρό ρόλο .
Στις κινηματογραφικές ταινίες “Ο Παλληκαράς” (’61), “Κάθαρμα” (’63), “Η Καρδιά Της Μάνας” (’63), “Ραντεβού Στον Αέρα” (’66), “Η Αδελφή Μου Θέλει Ξύλο” (’66), “Η Γόησσα” (’67) & “Για Την Καρδιά Της Ωραίας Ελένης” (’67) εμφανίζεται και ως Αλέξανδρος Δαρόπουλος ενώ στην κινηματογραφική ταινία “Μάνα Κάνε Κουράγιο” (’62) εμφανίζεται ως Άλεξ Δαρόπουλος.
Στις κινηματογραφικές ταινίες “Του Κουτρούλη Ο Γάμος” (’62), “Έκλεψα Τη Γυναίκα Μου” (’64) & Κολωνάκι Διαγωγή Μηδέν” (’67) συμμετέχει αλλά δεν αναγράφεται στους τίτλους.
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Αλέκος Δαρόπουλος ήταν πασίγνωστος κομπάρσος του ελληνικού κινηματογράφου.Έκανε ”περάσματα” σε 115 ταινίες.
Σε σχέση με τους άλλους κομπάρσους που χρησιμοποιήθηκαν στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και δεν ακούσαμε ούτε τη φωνή τους, αυτός σχεδόν σε κάθε ταινία είχε έναν μικρό ρόλο .
Ο Κώστας Δάρρας γεννήθηκε το 1944 στην Ολυμπία. Σπούδασε στις δραματική σχολή Κ. Μιχαηλίδη, με την “Εταιρεία Αρχαίου Δράματος” του οποίου, πρωτοεμφανίστηκε στο αρχαίο θέατρο Πειραιά (1964), στη “Λυσιστράτη” του Αριστοφάνη.
Η θεατρική του σταδιοδρομία φαίνεται ότι σταμάτησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Συμμετείχε στις ταινίες: “Ερωτική Συμφωνία” (1972), με τους Τ. Καρέζη – Κ. Καζάκο, “Ένα Τανκ στο Κρεβάτι μου” (1975) κ.ά. και στα σίριαλ “Ισιδώρα”, “Γιούγκερμαν” κ.ά.
Dahtilidis Christos B ad0a2388fcdaba50c8d4a7d10785d2f0 P
Ο Χρήστος Δαχτυλίδης είναι ταλαντούχος και εκλεκτικός ηθοποιός, με παιδεία και πολλές και καλές παρουσίες τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
Γεννήθηκε στη Σπάρτη στις 8 Ιανουαρίου του 1932 και σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, με τον οποίο συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια σε πολλές παραστάσεις. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου ως το 1982 που συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στο έργο του Σαίξπηρ «Οθέλλος». Από τότε και ως το 1993 έπαιξε σε 15 εκλεκτές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1960 στην ταινία «Δυο Χιλιάδες Ναύτες και ένα Κορίτσι» του Γρ. Γρηγορίου, και στη «Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα» σε σενάριο και σκηνοθεσία Ιακ. Καμπανέλλη, για να ακολουθήσουν αρκετές άλλες ταινίες. Το 1966 ξεκίνησε η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ στην ταινία «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» του Ντίνου Δημόπουλου, και συνεχίστηκε ως το 1973 σε άλλες δέκα ταινίες, με τελευταία την ταινία «Θέμα Συνειδήσεως», του Πέτρου Λύκα, η οποία ήταν και η τελευταία του κινηματογραφική ταινία, με εξαίρεση το «Θερμοκήπιο» του Βαγγέλη Σερντάρη, που γυρίστηκε το 1985.
Από τότε ασχολήθηκε περισσότερο με το θέατρο αλλά και με την τηλεόραση. Πρώτη τηλεοπτική συμμετοχή του ήταν στον «Αγνωστο Πόλεμο» το 1971 και συνέχισε να συμμετέχει σε πολλές και εκλεκτές σειρές όπως δειγματοληπτικά θα αναφέρουμε: «Εν τούτω νίκα» (ΥΕΝΕΔ 1973), «Ρόκκος Χοϊδάς» (ΕΡΤ 1982), «Οι Δεσμώτες» (ΥΕΝΕΔ 1982), «Το Μινόρε της αυγής» (ΕΡΤ 1983), «Ελισάβετ Μαρτινέγκου» (ΕΤ2 1987) «Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά» (ΑΝΤ1 1992), «Ποτέ δεν είναι αργά» (ΑΝΤ 2000) και πολλές άλλες. Επίσης έπαιξε σε περισσότερες από δέκα θεατρικές παραστάσεις στην τηλεόραση της ΕΡΤ σε έργα σπουδαίων θεατρικών συγγραφέων.
Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άγκυρα» το μυθιστόρημα του με τίτλο «Γλυκιά-ξινή ζωή, αβάστακτη».
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Γιώργος Δεκαβάλας: ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ. Κομπάρσος. Στην ταινία ”Η αλήθεια είναι πικρή”, παίζει έναν μεγάλο ρόλο και τα ονόματα που δεν γνωρίζουμε είναι, Νίκος Παπαδάκης, Οδυσσέας Καρανάσος, Βασίλης Βλάχος, Τάκης Θεοδόσης, Αθανάσιος Κριστιδίλιας, Αθανάσιος Τζανής και Γιώργος Μανουσάκης.
Τον βρήκαμε σε 35 ταινίες.
Γιώργος Δεκαβάλας: Φιλμογραφία
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο (1970)[καλεσμένος] Θύμιος εναντίον Τσίτσιου (1971)[πελάτης κέντρου διασκέδασης] Μαντώ Μαυρογένους (1971)[στο υπουργείο] Ο επαναστάτης ποπολάρος (1971)[ευγενής] Υποβρύχιο Παπανικολής (1971)[στρατιωτικός] Εσχάτη προδοσία (1971)[στην εκκλησία] Σ΄αγαπώ (1971)[στο αεροδρόμιο] Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971)[ακροατήριο δικαστηρίου] Της ζήλειας τα καμώματα (1971)[διερχόμενος στο αεροδρόμιο] Τι έκανες στο πόλεμο Θανάση (1971)[στο εστιατόριο] Θύμιος ο δαιμόνιος ντετέκτιβ (1971) [πελάτης κέντρου διασκέδασης] Ένας υπέροχος άνθρωπος (1971)[μέλος δικαστηρίου] Καταναλωτική κοινωνία (1971)[εργαζόμενος εφημερίδας] Πιο τρελοί κι απ΄τους τρελούς (1972)[μέλος χορωδίας] Αναζήτησις (1972) Ένας γαμπρός πολλά ελαφρύς (1972)[στην επίδειξη] Έρωτας και προδοσία (1972)[στρατιωτικός] Η προεδρίνα (1972)[δικαστικός επιμελητής] Ένας γαμπρός πολλά ελαφρύς(1972) Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα (1972)[πελάτης κέντρου διασκέδασης] Μια μάνα κατηγορείται (1972)[πελάτης κέντρου διασκέδασης] Αγάπη μου παλιόγρια (1972)[παίζει χαρτιά]ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ Τι 30…τι 40…τι 50…(1972)[κάνει τσουλήθρα] Η Ρένα είναι οφσάιντ (1972)[στο ξενοδοχείο] Με φόβο και πάθος (1972)[ένορκος] Ο αντιφασίστας (1972)[στον Τέρενς Κουίκ] Αντάρτες των πόλεων (1972)[στο γερμανικό διοικητήριο] Θέμα συνειδήσεως (1973)[επιχειρηματίας] Παύλος Μελάς (1974)[υπηρέτης] Η αλήθεια είναι πικρή (1974)[πατέρας Βερίνας] Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)[άρρωστος που γίνεται το λάθος] Ο φαλακρός μαθητής (1979)[στη συνεδρίαση των καθηγητών] Ο Κώτσος στην ΕΟΚ (1980)[στη δεξίωση και στο κέντρο διασκέδασης] Ο Κώτσος και οι εξωγήινοι (1980)[στην επίδειξη] Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)[στο γεύμα για τον Αμερικανό πρεσβευτή] Σειρές που έχει παίξει Σκοτεινές δυνάμεις (1976) ΕΡΤ Λεμονόδασος (1978)ΕΡΤ
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Γιώργος Δαμασιώτης γεννήθηκε 01 Ιανουαρίου του 1900 σε χωριό του Πηλίου και μεγάλωσε στο Βόλο. Σπούδασε κλασικό τραγούδι σε ωδείο του Παρισιού και σε μουσικές ακαδημίες της Ρώμης και του Μονάχου. Στην Ελλάδα επέστρεψε, το 1925 και μπήκε στην Επαγγελματική Σχολή του Θεάτρου. Δύο χρόνια αργότερα, έπιασε δουλειά στο θέατρο Ολυμπία.
Κι έτσι με το που δίνει τις απολυτήριες εξετάσεις του το 1927 παίζοντας στον «Βασιλικό» του Μάτεση -σε σκηνοθεσία του δάσκαλού του, Φώτου Πολίτη-, με το χαρτί ανά χείρας πιάνει δουλειά στο Θέατρο Ολύμπια ανεβαίνοντας στο σανίδι για να παίξει «Φάουστ»!
Ο Γιώργος Δαμασιώτης ως ηθοποιός είχε σπουδάσει στο εξωτερικό και είχε τρομερό ταλέντο. Μάλιστα, ο Ντίνος Δημόπουλος, ανέφερε γι’ αυτόν: «Αυθόρμητος, πηγαίος κωμικός του θεάτρου και του κινηματογράφου, που λες κι ερχόταν στην εποχή μας κατευθείαν από κείνες τις ιταλικές υπαίθριες φιέστες της Κομέντια ντελ Άρτε, μόνιμος σχεδόν συνεργάτης στις ταινίες μου, τόσο για το ήθος του όσο και για την ιδιομορφία των εκφραστικών του μέσων».
Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, Γιώργος Δαμασιώτης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Βασίλης Αυλωνίτης, Γιώργος Οικονομίδης, Νίκος Ρίζος, στην ταινία του 1954, “Χαρούμενο Ξεκίνημα”.
Στα 32 του έπαιξε τον Σάιλοκ στο «Έμπορος της Βενετίας». Ακολούθησε, το Φίγκαρο στον «Κουρέα της Σεβίλης», ενώ στα χρόνια της Κατοχής βρήκε διέξοδο στην Οπερέτα.
«Εκεί ξανανεβαίνει η παλιά επιτυχημένη οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη “Το Διαβολόπαιδο”, όπου μαζί με τις δύο πρωταγωνίστριες παίζουν ο Μίμης Κόκκινης, ο Πέτρος Κυριακός, ο γλυκύτατος καρατερίστας Γιώργος Δαμασιώτης, η Αέλα Πατρικίου και η Κούλα Νικολαΐδου», είπε γι’ αυτόν, ο Γιώργος Λαζαρίδης.
Μεταπολεμικά και πιο συγκεκριμένα στην εμβληματική παράσταση του 1954 «Τρόλεϊ μπας», μαζί με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον Χρήστο Τσαγανέα, έγραψαν θεατρική ιστορία.
Ο Γιώργος Δαμασιώτης ενσάρκωσε στη συνέχεια ρόλους, όπως χωροφύλακες, δημάρχους και λιμενάρχες. Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος είπε γι’ αυτόν: «Βέβαια έπαιζε πάντα μικρούς ρόλους, αλλά μπορούμε να πούμε ότι ήτανε ρόλοι διαμαντάκια, διότι κουβαλούσε ακριβώς τη μεγάλη πείρα της επιθεώρησης». Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο θα ήρθε το 1948, στην ταινία «100.000 λίρες», ενώ ακολούθησαν πολλές ταινίες στη δεκαετία του ’50.
Το 1961 εγκαταστάθηκε μόνιμα με τη σύζυγό του στη Θεσσαλονίκη και έγινε μέλος του Κρατικού Θεάτρου της Βορείου Ελλάδος. Η πρώτη του παράσταση εκεί ήταν ο «Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου, ενώ το 1963 έκανε πρόβες στον «Επιθεωρητή» του Νικολάι Γκογκόλ.
Η πρεμιέρα ορίστηκε για την Πρωτοχρονιά του 1964. Στις 20 Δεκεμβρίου του 1963, πραγματοποιήθηκε μια ανοιχτή παράσταση, με το Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών να είναι κατάμεστο.
Με το άνοιγμα της αυλαίας, ο Δαμασιώτης, αναγγέλλει: «Και να ο επιθεωρητής, έρχεται». Μετά γύρισε στο κοινό και είπε: «Τι γελάτε, μωρέ; Τι γελάτε; Ίδιοι κι απαράλλαχτοι είστε!». Τότε, έπεσε λιπόθυμος στη σκηνή. Η παράσταση διακόπηκε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου έπαθε ανακοπή καρδιάς, βυθίζοντας στο πένθος, την καλλιτεχνική κοινότητα.
Η Κάτια Δανδουλάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 16 Μαΐου του 1948. Η καταγωγής της είναι από την Σητεία της Κρήτης, από την πλευρά του πατέρας της και από την Μικρά Ασία, από την πλευρά της μητέρας της. Το βαφτιστικό της όνομα είναι Αικατερίνη Δανδουλάκη.
Τελείωσε τη Σχολή Θεάτρου του Κάρολου Κουν και το London School of Dramatic Art. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Λονδίνο συνεργάστηκε με το BBC σε τηλεταινίες και ραδιοφωνικές παραγωγές.
Το 1994 η Κάτια Δανδουλάκη παντρεύτηκε τον Μάριο Πλωρίτη (απεβίωσε το 2006), μετά από 23 χρόνια σχέσης, ο οποίος έχει μεταφράσει και προσαρμόσει πολλά θεατρικά έργα στα οποία έχει πρωταγωνιστήσει η ίδια.
Η μεγάλη της επιτυχία όμως, ήρθε το 1977 στην τηλεοπτική σειρά, “Οι Πανθέοι”, από το ομότιτλο μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη, όπου ερμήνευσε το ρόλο της Μάρμως Πανθέου, μιας νεαρής συζύγου.
Προηγουμένωςη Κάτια Δανδουλάκη είχε πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική σειρά, “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται”, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο που είχε γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης και Προδομένος λαός – Μαντώ Μαυρογένους (1983).Εκεί ενσάρκωσε την ομώνυμη ηρωίδα.
Ακόμα πήρε μέρος στον Χατζημανουήλ (1984 του Γιάννη Σμαραγδή) μαζί με τους Γιάννη Μόρτζο και Δάνη Κατρανίδη.
Τη δεκαετία του 1990 ο Νίκος Φώσκολος την επέλεξε ως βασική πρωταγωνίστρια στη νέα τηλεοπτική σειρά που ετοίμαζε, τη “Λάμψη”. Ο ρόλος της Βίρνας Δράκου της χάρισε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Το 1998, μετά από σχεδόν οχτώ χρόνια συνεργασίας, εγκαταλείπει τη Λάμψη και αφοσιώνεται στο θέατρο.
Το 1999η Κάτια Δανδουλάκη πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες μαζί με το Γιώργο Βογιατζή για την ΕΤ1 σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη.
Το 2003 πρωταγωνίστησε και πάλι με το Γιώργο Βογιατζή στην τηλεοπτική σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου Λένη.
Από το 2004 έως το 2007 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση, “Βέρα στο δεξί” για το Mega Channel, και από το 2009 έως το 2012 στη σειρά, “Η ζωή της άλλης”.
Η Κάτια Δανδουλάκη είναι θιασάρχισσα από το 1979. Έχει ανεβάσει πολλές φορές παραστάσεις, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Ζυλ Ντασέν, όπως τον Γλάρο του Άντον Τσέχωφ.
Το 1995 ίδρυσε το δικό της θέατρο, το “Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη” στο οποίο ανέβασε πολλές επιτυχημένες παραστάσεις, χαρακτηριστικότερες των οποίων υπήρξαν ο μονόλογος Τζόρνταν και το Master Class όπου υποδύθηκε τη Μαρία Κάλλας.
Το 2007 ανέβασε στο θέατρό της, για 2η χρονιά, το θεατρικό έργο της Άγκαθα Κρίστι, Μάρτυρας κατηγορίας.
Έχει δηλώσει ότι αγαπημένη της θεατρική δουλειά που ξεχωρίζει τόσα χρόνια είναι το “Τζόρνταν”, έργο που θα ήθελε πολύ να ξαναπαίξει.
Ειλικρινής απέναντι στο κοινό, παραδέχεται ότι δεν γυρίζει την πλάτη στην τηλεόραση, καθώς την εκτιμά ως μέσο και ότι οι θεατρικές της παραστάσεις, μπορεί να έχουν υψηλή αισθητική, αλλά την τεράστια οικονομική επιτυχία δεν την έχει κάνει ποτέ μέχρι τώρα.
Ο Γιώργος Δάνης (Γαβρηιλίδης Δανιήλ) γεννήθηκε το 1920 και πέθανε το 1995. Ήταν σύζυγος της ηθοποιού Σούλας Αθανασιάδη. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιαννούλη Σαραντίδη.
Γιώργος Δάνης: Φιλμογραφία
Χαμένα όνειρα (1961) [γείτονας/αρραβωνιαστικός] Μια βδομάδα στον Παράδεισο (1964) Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του (1964) [Μιλτιάδης Παρασκευόπουλος] Σύντομο διάλειμμα (1966)[Καρής, ηθοποιός] Πονηρός πράκτωρ καραγκιόζης (1966) Το κανόνι και τ` αηδόνι (1968) [Ιταλός διοικητής] Οι κυνηγοί (1977) [Βιομήχανος] Αυτόπτης μάρτυς (1993)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου του 1949 και μεγάλωσε στο Αιγάλεω. Το 1971 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Γεωργίου Θεοδοσιάδη. Έχει παίξει όλα τα είδη θεάτρου, από τραγωδία μέχρι επιθεώρηση και μιούζικαλ.
Διδάσκει στην ανωτέρα δραματική Σχολή “Θεατρικά δρώμενα Ίασμος” του Βασίλη Διαμαντόπουλου και στο Θεατρικό εργαστήρι Βασίλης Διαμαντόπουλος .
Ο Δάνης Κατρανίδης έχει κάνει τρεις γάμους και έχει πάρει τρία διαζύγια.
Ο πρώτος του γάμος ήταν με την επίσης γνωστή Ελληνίδα ηθοποιό (και συμμαθήτρια του στη Σχολή Γ. Θεοδοσιάδη) Μίρκα Παπακωνσταντίνου.
Το σενάριο της ταινίας, "Καζαντζάκης" στηρίζεται στο βιβλίο του συγγραφέα "Αναφορά στον Γκρέκο".Περίληψη της ταινίας, "Καζαντζάκης"Η ταινία, "Καζαντζάκης" στοχεύει να αναδείξει τη συναρπαστική προσωπικότητα...
Η χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου ανέδειξε μια φουρνιά προικισμένων ηθοποιών που συνεχίζουν μέχρι σήμερα να μας απασχολούν με τον ένα ή τον άλλο...
