Η Μαίρη Θηβαίου-Παπαδοπούλου ήταν σουμπρέτα του Μουσικού θεάτρου. Αδελφή του κωμικού, Αντώνη Παπαδόπουλου (1932-1983), σύζυγος του ηθοποιού Νίκου Θηβαίου (1906-1993) και μητέρα του τραγουδοποιού Χρήστου Θηβαίου.
Ο Λαλάς (Λάζαρος) Ιακωβίδης γεννήθηκε το 1908 και πρωτοεμφανίστηκε με θίασο οπερέτας το 1929. Ηταν ηθοποιός του μουσικού θεάτρου σε όλα τα είδη του (οπερέτα, επιθεώρηση, μιούζικαλ). Συνεργάστηκε κατά διαστήματα με σχετικούς θιάσους, όπως της Ζωζώς Νταλμάς,Σαμαρτζή, Οικονόμου, Αυλωνίτη-Μαυρέα, αδελφών Καλουτά κ.α.. Αλλή η σημαντικότερη συνεργασία του ήταν με τη Σοφία Βέμπο σε όλες τις επιθεωρήσεις της, όπου είχε μεγάλη επιτυχία μιμούμενος των Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Φιλμογραφία
Δυό τραγούδια στην Ελλάδα (1946) (μικρού μήκους) Άννα Ροδίτη (1948) [ Giovanni Regini]
Διαγωγή μηδέν (1949) [ βουλευτής Επαμ. Ρουσφέτης]
Τσαρούχι πιστόλι παπιγιόν (1956)
Ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης. Το 1965 ίδρυσε την ατομική επιχείρηση παραγωγής ταινιών Angelo Films που εγκαινίασε τις εργασίες της με την παραγωγή της ταινίας «Μεγάλη μου αγάπη». Φιλμογραφία
Αντίο Βερολίνο (1994)
Τεχνητή καρδιά (1991)
Τα χρώματα της ίριδος (1974)
Ο φακίρης Σταμάτης Κόκορας (1969)
Αστέρια στο βούρκο της ακολασίας (1969)
Θα τα κάψω τα λεφτά μου (1968)
Ήθελε να γίνει βασιλιάς (1967) [Αλέκος]
Μεγάλη μου αγάπη (1966) [Άγγελος]
Χωρισμός (1966) [Τάκης]
Η μοίρα μιας ορφανής (1965)
Σχολή για σωφερίνες / Ο Βέγγος σωφεράντζα (1964) [Λάκης]
Ένα παιδί χωρίς όνομα (1964) [Άγγελος]
Χωρίς γονείς κι αδέλφια (1964)
Έτσι ήταν η ζωή μου (1963)
Είναι σκληρός ο χωρισμός (1963)
Διεστραμμένοι (1963)
Τύφλα νάχη ο Μάρλον Μπράντο (1963) [Άγγελος Στρείδης]
Μάνα γιατί με γέννησες (1963)
Τον βρήκανε τον Παναή (1963)
Έξυπνοι και κορόιδα (1962)
Ο κατήφορος μιας ορφανής (1962)
Μην είδατε τον Παναή; / Καταζητείται ο Βέγγος (1962)
Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961)[Δόκιμος]
Λύτρωσε με αγάπη μου (1960)
Μια του κλέφτη (1960)[πελάτης κέντρου διασκέδασης]
www.ellinikoskinimatografos.gr
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Η Αλίκη Θεοδωρίδου – Νορ ήταν Ελληνίδα ηθοποιός . Τα πρώτα δύο χρόνια της καριέρας της εμφανιζόταν με το όνομα Αλίκη Θεοδωρίδη. Στην εξηντάχρονη και πλέον πορεία της χρησιμοποιούσε μόνο το μικρό της όνομα. Τα τελευταία χρόνια της κάποιοι την ανέφεραν ως Αλίκη Πωλ Νορ.
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1907. Κόρη του σπουδαίου θεατρικού επιχειρηματία Κώστα Θεοδωρίδη και της μεγάλης πρωταγωνίστριας Κυβέλης.
Εκανε τα πρώτα βήματα της στην σκηνή σε ηλικία τριών χρόνων στο έργο του Ζωρζ Φεϊντώ «Το καθάρσιο του μπέμπη» στο θίασο της μητέρας της.
Σπούδασε θέατρο στο Κονσερβατουάρ του Παρισιού και τα καλοκαίρια ερχόταν στην Ελλάδα και έπαιζε στο θίασο της Κυβέλης.
Πριν τα είκοσι χρόνια της έκανε την πρώτη μεγάλη επιτυχία της στο έργο «Το μελτεμάκι» που είχε γράψει για εκείνη ο Παντελής Χορν, όπως για εκείνη είχε γράψει την «Ανιέζα» ο Γρηγόριος Ξενόπουλος και ο Δημήτρης Μπόγρης το «Μπουρίνι» και «Φουσκοθαλασσιές».
Στο θίασο «Κυβέλης» το 1927 στο έργο «Το Κουκλόσπιτο» του Ίψεν γνωρίζει τον νεαρό πρωταγωνιστή Κώστα Μουσούρη. Οι δύο νέοι δεν θα αργήσουν να ερωτευθούν και ένα χρόνο μετά θα «κλεφτούν» και θα παντρευτούν.
Χωρίς καμιά οικονομική στήριξη από τους γονείς της, η Αλίκη και ο Κώστας Μουσούρης θα αρχίσουν την κοινή θεατρική τους πορεία.
Η Αλίκη με σημαντικές θεατρικές σπουδές, πολύγλωσση, με ταλέντο, ευαισθησία και πνευματικότητα, δημιουργεί γύρω της ένα κύκλο διαλεχτών ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών.
Καλοκαίρι του 1929 κάνουν περιοδεία στην Αίγυπτο μαζί με τον Αιμίλιο Βεάκη και τον Χριστόφορο Νέζερ με το έργο του Ξενόπουλου «Μονάκριβη».
Στην δεκαετία του 1920 και παρ’ όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα μετά την Μικρασιατική καταστροφή, άρχισαν δειλά-δειλά να γίνονται οι πρώτες ελληνικές ταινίες. Η πιο επιτυχημένη βωβή ταινία γυρίζεται το 1929 από τον σκηνοθέτη Δημήτρη Γαζιάδη.
Ηταν το ποιμενικό δράμα «Αστέρω» σε σενάριο του ποιητή Παύλου Νιρβάνα, παραγωγή της Dag film. Αστέρω η Αλίκη Θεοδωρίδου και μαζί της ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Κώστας Μουσούρης.
Η Αλίκη θα παίξει σε μια ακόμα ταινία το 1939, την «Αγνούλα» των Αλεβίζε Ορφανέλι- Μάνου Φιλιππίδη, ενώ το 1964 και στην ταινία «Τον παλιό εκείνο τον καιρό» των Αλέκου Σακελλάριου-Κλέαρχου Κονιτσιώτη, που περιείχε αποσπάσματα από τις πρώτες ελληνικές ταινίες και έγινε με αφορμή τα 50 χρόνια του Ελληνικού κινηματογράφου.
Το Χειμώνα του 1930 ο θίασος Αλίκης-Μουσούρη παίζει στο θέατρο «Μαρίκας Κοτοπούλη» το έργο του Chuer Rice «Είναι ένοχος ο Πάρκερ;». Καλοκαίρι του 1930 παίζουν στο θέατρο «Ακρόπολις» της Θεσσαλονίκης 32 έργα, μεταξύ αυτών : Νικοντέμι «Το κουρέλι», «Φωτεινή Σάντρη», «Φοιτηταί», «Χαίρε νύμφη» του Ξενόπουλου, «Ο Αρχισιδηρουργός» του Ζωρζ Ονέ, «Η κυρία με τις καμέλιες» του Αλεξάνδρου Δουμά, «Η κυρά Φροσύνη» του Γιάννη Σιδέρη, Ζώρζ Φεϋντώ «Το τρελοκόριτσο», Τίμου Μωραϊτίνη «Αιώνια ζωή», Λεκλέρ «Η ανδροχωρίστρα», Λουί Βερνέιγ «Η αδελφή μου και εγώ», «Αι δύο ορφαναί» του Εννερυ Αλντόλφ ντε Φιλίπ κά.
Το 1930 επανιδρύεται το Εθνικό Θέατρο και ο σκηνοθέτης Φώτος Πολίτης τους καλεί κοντά του. Η Αλίκη παίζει στο έργο του Ξενόπουλου «Ο Θείος Ονειρος» και ο Μουσούρης παίζει τον Κάσιο στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ.
Αρχή του 1931 τους βρίσκουμε να παίζουν στον Πειραιά, ενώ τον Μάιο του ίδιου χρόνου ανεβάζουν στο θέατρο «Ιντεάλ» της Αθήνας το έργο του Ξενόπουλου «Χαίρε νύμφη». Καλοκαίρι 1932 παίζουν στο θίασο της Κυβέλης στα έργα «Μάριος» του Πανιόλ και «Ανιέζα» του Ξενόπουλου. Χειμώνα του 1932-33 παίζουν στο θέατρο «Διονύσια» την «Φανή» του Πανιόλ και ξεκινούν μεγάλη περιοδεία. Φτάνουν ως την Κωνσταντινούπολη και την Αίγυπτο.
Το καλοκαίρι του 1933 το όνειρο τους γίνεται πραγματικότητα, αποκτούν το πρώτο δικό τους θέατρο, το θερινό θέατρο «Αλίκης» στην οδό Ιουλιανού και Γ’ Σεπτεμβρίου. Πρώτη πρεμιέρα στο νέο θέατρο με την κομεντί του Μπερνστάϊν «Η ευτυχία», για να ακολουθήσουν τα έργα «Να ξανά πάρεις την γυναίκα σου» και «Φωτεινή Σάντρη» του Ξενόπουλου, «Μεγάλη στιγμή» του Αλέκου Λιδωρίκη και «Μαρία ντελ Κάρμεν», μια ισπανική μουσική ηθογραφία. Το θερινό θέατρο «Αλίκης» θα λειτουργήσει πέντε καλοκαίρια με μεγαλύτερη επιτυχία του το έργο «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» του Σπύρου Μελά με την Αλίκη, τον Βασίλη Λογοθετίδη και τον Κώστα Μουσούρη.
Το Δεκέμβριο του 1934 γίνονται τα εγκαίνια του Χειμερινού θεάτρου «Αλίκης» στην πλατεία Καρύτση [το σημερινό θέατρο «Μουσούρη»] που έφτιαξαν με πολλούς κόπους και πολλά προβλήματα. Πρώτη πρεμιέρα στο θέατρο «Αλίκης» από τον Θίασο Αλίκης- Βασίλη Λογοθετίδη- Κώστα Μουσούρη, με το έργο του Γάλλου ακαδημαϊκού Μαρσέλ Ασάρ «Petrus». Επόμενο έργο είναι «Το μπουρίνι» του Δημήτρη Μπόγρη. Οικονομικές καταστροφές του θιάσου που οφείλονταν στην ρευστή πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα (λογοκρισία, απαγορεύσεις κλπ.), αλλά και προσωπικά προβλήματα ανάγκασαν την Αλίκη να εγκαταλείψει την καριέρα της, την οικογένεια της και να φύγει μόνη της το 1939 για την Αμερική. Εκεί με την βοήθεια ντόπιων ηθοποιών κάνει την πρώτη εμφάνιση της με το «Κουρέλι» του Νικοντέμι στα ελληνικά. Αφού έγινε μόνιμη κάτοικος Αμερικής, σχηματίζει διάφορα θεατρικά σχήματα με Ελληνες και Αμερικανούς ηθοποιούς παρουσιάζοντας έργα αποκλειστικά στην αγγλική γλώσσα απευθυνόμενη στο ξενόγλωσσο αμερικάνικο κοινό. Δούλεψε στο ραδιόφωνο και λιγότερο στην τηλεόραση.
Το 1941 γνωρίζει τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Νίκο Νικολαΐδη (Πολ Νορ). Θα παντρευτούν το 1957 με πολιτικό γάμο και το 1957 με θρησκευτικό και θα ζήσουν μαζί μέχρι τον θάνατο του το 1981.
Η Αλίκη και ο Πωλ Νορ επιστρέφουν στην Ελλάδα το 1958. Μετά από επιμονή της μητέρας της παίζει στο θέατρο «Κυβέλης» στην Πλατεία Συντάγματος στα έργα «Γαλήνη» του Ηλία Βενέζη, «Δοκίμασε με» των Χέντρυ Χούντ- Πωλ Νορ, «Μάνα κουράγιο» του Μπρεχτ και «Τσάι και συμπάθεια» του Ρόμπερτ Άντερσον.
Το 1959 επιστρέφουν στην Αμερική, όπου ιδρύουν τον «Ομιλο αρχαίου δράματος», όπου η Αλίκη σκηνοθέτησε και έπαιξε «Αντιγόνη», «Οιδίποδα τύραννο», «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή, «Βάκχες», «Τρωάδες» του Ευριπίδη, «Προμηθέα δεσμώτη» του Αισχύλου, «Η δίκη και ο θάνατος του Σωκράτη» του Πωλ Νορ κα. Προβλήματα υγείας στα μάτια της την ανάγκασαν να αποσυρθεί από το θέατρο το 1966 και να επιστρέφει στην Ελλάδα.
Όμως ένα χρόνο μετά γίνεται η χούντα των συνταγματαρχών. Η Αλίκη και ο Πωλ Νορ εγκαταλείπουν και πάλι την Ελλάδα για την Αμερική (1967-1970) και στην συνέχεια για την Σουηδία, όπου ζουν από το 1970-1974. Οριστικά επιστρέφουν στην Ελλάδα το 1975.
To 1980 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Καστανιώτη» το βιβλίο της «Δίψα για αέρα και λευτεριά». Το 1982 η Αλίκη ιδρύει το τρίτο της θέατρο και το ονομάζει «Πύλη» (Λεωφόρος Αμαλίας). Φθινόπωρο του 1983 παρουσιάζει εκεί το έργο «Λιμάνι στο σκοτάδι» του Πωλ Νορ. Δεν παίζει η ίδια, μόνο σκηνοθετεί. Παράλληλα ξεκινά η προετοιμασία του έργου του Γρηγόριου Ξενόπουλου «Το μυστικό της Κοντέσας Βαλέραινας», που κάνει πρεμιέρα στις 17 Φεβρουαρίου 1984.
Με τον ρόλο της «κοντέσας» η Αλίκη θα ξανά παίξει στην Αθήνα μετά από 26 χρόνια. Το έργο αυτό θα το παρουσιάσει με νέα διανομή στο θέατρο «Αυλαία» της Θεσσαλονίκης από τις 5/10/1984 και για ένα μήνα για να συνεχίσει μετά στην Αθήνα στο θέατρο «Πύλη».
Τον Οκτώβριο του 1985 και για ολόκληρη την σαιζόν ανεβάζει το βραβευμένο με Πούλιτζερ το 1983 έργο της Μάρσα Νόρμαν «Καληνύχτα μητέρα» σε σκηνοθεσία του Ελληνοαμερικανού Δημήτρη Βιλλάν, έχοντας στο πλευρό της την Τζένη Ρουσσέα.
Η Αλίκη συνέχισε για λίγα ακόμα χρόνια στην «Πύλη» παίζοντας στα έργα «Βρυκόλακες» του Ίψεν και «Στη σκιά της Εβίνας» του Ντ. Μόρουμ μαζί με την Μαίρη Βιδάλη, ενώ τo 1991-1992 έπαιξε για τελευταία φορά στο έργο του Πειραιώτη λογοτέχνη Άγγελου Βογάσαρη «Η αγάπη της μαϊμούς».
H Αλίκη πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 1995 σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο. Φιλμογραφία
Αστέρω (1929)
Αγνούλα (1939)
Τον παλιό εκείνο τον καιρό (1964)
Ο Σούλης Θεοδώρου ήταν ηθοποιός αλλά και χορευτής/χορογράφος ο οποίος είχε συγκροτήσει δικό του μπαλέτο. Στην κινηματογραφική ταινία, “Δυο Κοθώνια στο Ναυτικό” του 1952 εμφανίζεται ως σκέτο Σούλης.
Η Ελένη Θεοφίλου (Ελένη Θεοφιλοπούλου), όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έπαιξε σε δεκάδες ταινίες («Γκαρσονιέρα για δέκα», «Ο σεξοκυνηγός», «Η τύχη μου τρελάθηκε», «Οι βάσεις και η Βασούλα» κ.ά.) και τηλεοπτικές σειρές («Ανθρωπάκος», «Λέσχη μυστηρίου», «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» κ.ά.). Στο θέατρο διακρίθηκε στην κωμωδία και συνεργάστηκε αρκετές φορές με τον σπουδαίο κωμικό Ντίνο Ηλιόπουλο.
Στο ευρύτερο κοινό έγινε γνωστή από το ρόλο της «δασκάλας» στη θρυλική ελληνική σειρά «Μεθοριακός σταθμός», που παιζόταν από το 1974 έως το 1981 στην ΥΕΝΕΔ και στην οποία πρωταγωνιστούσε μαζί με τον Βάσο Αδριανό. Μάλιστα ήταν τόσο δημοφιλής τη δεκαετία του ‘70, ώστε είχε γίνει μέχρι και ηρωίδα των φωτορομάντζων της εποχής.
Η Ελένη Θεοφίλου έπασχε από γεροντική άνοια τα τελευταία χρόνια και άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο «Αμαλία Φλέμιγκ» της Αθήνας στις 05 Φεβρουαρίου του 2015.
Η Ελένη Θεοφίλου ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, ιδιαίτερα δημοφιλής τη δεκαετία του ‘70 από το ρόλο της «δασκάλας» στην τηλεοπτική σειρά «Μεθοριακός Σταθμός» (1974-1981).
Η Ελένη Θεοφιλοπούλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937 (άλλη πηγή αναφέρει το 1934) και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έπαιξε σε δεκάδες ταινίες («Γκαρσονιέρα για δέκα», «Ο σεξοκυνηγός», «Η τύχη μου τρελάθηκε», «Οι βάσεις και η Βασούλα» κ.ά.) και τηλεοπτικές σειρές («Ανθρωπάκος», «Λέσχη μυστηρίου», «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» κ.ά.).
Στο θέατρο διακρίθηκε στην κωμωδία και συνεργάστηκε αρκετές φορές με τον σπουδαίο κωμικό Ντίνο Ηλιόπουλο. Στο ευρύτερο κοινό έγινε γνωστή από το ρόλο της «δασκάλας» στη θρυλική ελληνική σειρά «Μεθοριακός σταθμός», που παιζόταν από το 1974 έως το 1981 στην ΥΕΝΕΔ και στην οποία πρωταγωνιστούσε μαζί με τον Βάσο Αδριανό. Μάλιστα ήταν τόσο δημοφιλής τη δεκαετία του ‘70, ώστε είχε γίνει μέχρι και ηρωίδα των φωτορομάντζων της εποχής.
Η Ελένη Θεοφίλου έπασχε από γεροντική άνοια τα τελευταία χρόνια και άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο «Αμαλία Φλέμιγκ» της Αθήνας στις 5 Φεβρουαρίου 2015.
Φιλμογραφία Γκαρσονιέρα για δέκα (1981) [Φανή] Ο σεξοκυνηγός (1981) [Τζένη Τρύπα] Οι βάσεις και η Βασούλα (1974) [Δέσπω] Εσμέ, η Τουρκοπούλα (1974) [Εσμέ] Παύλος Μελάς (1974) Αιχμάλωτοι της ηδονής (1972) Κατηγορώ τη ζωή (1972) [Χριστίνα] Αυτοί που ξέχασαν τον όρκο τους (1971) Μάρα η τσιγγάνα (1971) Δώστε τα χέρια (1971) Μια γυναίκα φεύγει (1971) [Χριστίνα] Σέργιος και Άννα (1971) [Άννα] Η τύχη μου τρελάθηκε… (1970) [Μαρίνα Καρατασάκου] Κιέριον (1968) Ανοιχτή επιστολή (1968) [Μαρία] Ο μεγάλος διχασμός (1968) [Άννα] Αχ!.. και νά΄μουν άντρας (1966) Ένας ντελικανής (1963) [δημαρχοπούλα
Ο Γιάννης Θειακός γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα. Σπούδασε δραματική στην Αθήνα, στο Παρίσι και περισσότερο κινηματογράφο στην Ιταλία. Ίδρυσε την “Καλλιτεχνική Σκηνή” με την οποία παρουσίασε δική του θεατρική εργασία.
Εκτός από ηθοποιός ήταν σκηνοθέτης και συγγραφέας. Έκανε πολλές εμφανίσεις με τον θίασό του σε στρατιωτικές μονάδες. Στην τηλεοπτική σειρά “Τα Αδέλφια” του 1988 εμφανίζεται ως Γιάννης Θιακός. Απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1993.
Ο Μίμης Θειόπουλος γεννήθηκε το 1929. Ερμήνευε πάντα πολύ μικρούς ρόλους στις ταινίες που συμμετείχε, ενώ στις βιντεοταινίες, έπαιζε περισσότερο. Ήταν πετυχημένος στιχουργός και συνδέθηκε πολύ με τον Τόλη Βοσκόπουλο,αφού ήταν αυτός που έγραψε τους στίχους στις μεγάλες του επιτυχίες ”Πριν χαθεί το όνειρό μας”, ”Αποκοιμήθηκα”,, ”Οι αναμνήσεις” κλπ, ενώ συνεργάστηκε με μεγάλους συνθέτες, όπως με τους Χατζηνάσιο, Ζαμπέτα, Κατσαρό, Παπαδημητρίου, Νικολόπουλο κλπ .
Στις 08 Απριλίου 2010 άφησε την τελευταία του πνοή, αφού τον παρέσυρε μια μηχανή στη λεωφόρο Αλεξάνδρας και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου.
Μίμης Θειόπουλος: Φιλμογραφία
Πολιτικη κουζίνα (2003) [Θωμάς] Αιώνιος φοιτητής (2001) Ο χαρτοπαίκτης (1990) Η μάνα της φόνισσας (1989) Η εκδίκηση του πατέρα (1989) [Βίκτωρ Ανθόπουλος] Οι ομοφυλόφιλοι (1988) Παλικάρι στα θρανία (1987) Ράκος Νο 14 και ο πρώτος μπουνάκιας (1986) [Αντωνίου] Έλα να… αγαπηθούμε ντάρλινγκ (έλα να γυμνωθούμε ντάρλινγκ) (1986) Μάθε παιδί μου μπάσκετ (1986) Ο προφήτης με την πυρηνική κεφαλή (1985) Όταν οι ρόδες χορεύουν (1984) Καμικάζι αγάπη μου (1983) Ο Πούσκας των Πετραλώνων (1972) Μαριχουάνα stop! (1971) Η ταξιτζού (1970) Για την αγάπη του παιδιού μου (1963) Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963) Ο διαιτητής (1963) Οι τρεις σωματοφύλακες (1962) Τέρμα τα δίφραγκα (1962)[Λελέκος, οδοντίατρος] Μερικοί το προτιμούν κρύο…(1962) Δράκουλας και σία (1959) Ο θείος από τον Καναδά (1959) Γκολ στον έρωτα (1954)[Λελές]
Ο Αντώνης Θεοδωρακόπουλος είναι ηθοποιός με πολύχρονη και ιδιαίτερα αξιόλογη πορεία στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
Εντρύφησε ιδιαίτερα στο Αρχαίο Δράμα πρωταγωνιστώντας σε ιστορικές θεατρικές παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, του Εθνικού Θεάτρου και αργότερα του ελεύθερου θεάτρου, από την Επίδαυρο μέχρι διεθνείς περιοδείες. Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και είναι απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης.
Συνεργάστηκε με το Κ.Θ.Β.Ε., το Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, το Αμφιθέατρο του Σ. Ευαγγελάτου και στο Ελεύθερο Θέατρο με την Αντ. Βαλάκου, την Κ. Δανδουλάκη, την Ελ. Pάvτoυ, το Δ. Παπαμιχαήλ, τον Αλ. Αλεξανδράκη, τη Σ. Γιούλη, τη Ζ. Λάσκαρη, την Αλ. Βουγιουκλάκη κ.α., σε ρόλους από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο, από αρχαίο δράμα έως το σύγχρονο θέατρο.
Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες των Τσεμπερόπουλου, Λικουρέση, Πανουσόπουλου, Περάκη, Αχουριώτη, Αράπογλου. Στην τηλεόραση έπαιξε σε επιτυχημένες σειρές, καθώς και στην ιστορική σειρά της ΕΡΤ «Γ. Βιζυηνός» (Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στα «Πρόσωπα 2000»).
Από το 2007 είναι υπεύθυνος του Εργαστηρίου Αρχαίου Δράματος στο Θεατρικό Εργαστήρι Ν. Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ. Ήταν παντρεμένος με την Ολυμπία Τολίκα που πέθανε το 2000.
Η Άρτεμις Θεοδωρακοπούλου γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1940 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1964 μετανάστευσε στην Ιταλία, όπου παντρεύτηκε και εγκατέλειψε το θέατρο.
Ο Τζώνυ Θεοδωρίδης γεννήθηκε το 1962 στο Λίβανο, όπου και έζησε τα πρώτα εφτά χρόνια της ζωής του και είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του σινεμά και της τηλεόρασης.
Η μητέρα του ήταν Ελληνίδα και ο πατέρας του Λιβανέζος. Μετά τον χωρισμό των γονιών του εγκαταστάθηκε με την μητέρα του στην Αθήνα, αρχικά΄στο Αιγάλεω και έπειτα στην πλατεία Αμερικής. Το πραγματικό του όνομα είναι Ζαν Πιέρ Καϊρούς. Το καλλιτεχνικό του επώνυμο, το Θεοδωρίδης, είναι το επώνυμο του Έλληνα παππού του.
Εμφανίσθηκε σε πολλές ταινίες της μεγάλης οθόνης από την αρχή της δεκαετίας του ’80, ενώ ερμήνευσε χαρακτηριστικούς ρόλους και σε τηλεοπτικές σειρές, κυρίως του Νίκου Φώσκολου κατά τη δεκαετία του ’90, από τους οποίους έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό.
Ο Τζώνυ Θεοδωρίδης εμφανίσθηκε στην πρώτη ταινία μικρού μήκους του Βασίλη Μαζωμένου και σε πολλές ταινίες της μεγάλης οθόνης από την αρχή της δεκαετίας του ’80, ενώ ερμήνευσε χαρακτηριστικούς ρόλους και σε τηλεοπτικές σειρές, κυρίως του Νίκου Φώσκολου κατά τη δεκαετία του ’90. Με αφορμή, ωστόσο, την προβολή στο εξωτερικό κάποιων επεισοδίων αυτών των σειρών, ο ηθοποιός ενεπλάκη σε δικαστική διαμάχη με το σκηνοθέτη, διεκδικώντας μερίδιο αμοιβής του για πνευματικά δικαιώματα, το οποίο δεν του καταβλήθηκε.
Τα τελευταία χρόνια έχει αποσυρθεί από τον χώρο του θεάματος και πλέον είναι επιχειρηματίας (είχε ένα μπαράκι στην Αγία Παρασκευή μαζί με τον Λάμπη Λιβιεράτο και όταν έκλεισαν την επιχείρηση, ο ηθοποιός δραστηριοποιήθηκε μόνος στο Χαλάνδρι όπου το 2013 εγκαινίασε ένα καφέ μπαρ, το οποίο έχει γίνει στέκι καλλιτεχνών)
Ο Τζώνυ Θεοδωρίδης παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία με τη Βίκυ Πουλάκη με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Μελίτα. Στα τέλη του 2015 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με την γιατρό σύντροφό του.
Η Άννα Κυριακού είναι Ελληνίδα ηθοποιός και γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1929 στην Αθήνα.Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και στη Σχολή...
ΚΑΙΤΗ ΠΑΝΟΥΌταν η πρώτη ταινία της Φίνος φιλμ, "Η φωνή της καρδιάς" βγήκε στους κινηματογράφους το 1943 η Καίτη Πάνου που πρωταγωνιστούσε ήταν μόλις...
