Η Κική Διόγου γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1938 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1970 άρχισε να εργάζεται και ως τραγουδίστρια, αρχικά σε μπουάτ της Πλάκας και αργότερα σε άλλα κέντρα με γνωστούς συνθέτες (Τσιτσάνη, Κουγιουμτζή, Παπαϊωάννου κ. ά.) αλλά και στο εξωτερικό (Παρίσι, Νέα Υόρκη κ. α.).
Πρώτος σύζυγος υπήρξε ο ηθοποιός Αλέκος Κουρής και δεύτερος ο ηθοποιός Χρήστος Ζορμπάς, με τον οποίο συγκρότησε περιοδεύοντες θιάσους.
Από το 1980 μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδος και της Επιτροπής Ειρήνης. Ως υπεύθυνη του Πολιτιστικού Τμήματος Χαλανδρίου ανέβασε με νέους και παιδιά της περιοχής διάφορα θεατρικά έργα. Το 1981 οργάνωσε δεκαήμερο ειρήνης στο Χαλάνδρι με διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Ως μέλος του Σ.Ε.Η. ανέπτυξε συνδικαλιστική δραστηριότητα.
Συμμετείχε επανειλημμένα στις εκλογές του Σωματείου (ψηφοδέλτιο Δημοκρατικής Ενότητας Ηθοποιών) και υπήρξε εκπρόσωπος (αναπληρωματικό μέλος) στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος-Ακροάματος.
Κική Διόγου: Φιλμογραφία
Στην Κύπρο, Αρχισε η Αγάπη μας (1960) Κασσιανή (1960) [Θεοδώρα] Τρούμπα 67 (1967) Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται (1977) Ήπειρος Άρτα (1984) [αφηγητής]
Αναδημοσίευση άρθρου απο το greekactor.blogspot.gr
Ο Γιώργος Δήμου (ή Δήμος όπως είναι εγγεγραμένος στο Σ.Ε.Η.) γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Νεράιδα Αγράφων Ευρυτανίας. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και ξεκίνησε τις εμφανίσεις του στο θέατρο Κοτοπούλη το 1932.
Ακολούθησαν συνεργασίες του με το Λαϊκό Θέατρο του Βασίλη Ρώτα, του Χριστοφ. Νέζερ, της Μαρίκας Κοτοπούλη, του Βασ. Αργυρόπουλου και το Άρμα Θέσπιδος.
Στην κατοχή εμφανίστηκε αρχικά με το Εθνικό Θέατρο και στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Βασίλη Ρώτα στο ιστορικό “Θέατρο του Βουνού” με το οποίο έδιναν παραστάσεις στις απελευθερωμένες ορεινές περιοχές.
Μεταπολεμικά συνεργάστηκε με τους ιδεολογικά συγγενικούς του θιάσους “Ενωμένοι καλλιτέχνες”, Παΐζη-Σταρένιου-Βανδή, Αδαμάντιου Λεμού, Αργυρόπουλου-Καρούσου-Διαμαντόπουλου.
Αργότερα συμμετείχε στο “Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη όπου έπαιξε σε έργα Σαίξπηρ, Γ.Σταύρου κ.α. Το 1961 συνεργαζόμενος με την Μαρούλα Ρώτα ίδρυσε δικό του θίασο που παρουσίασε πολύ αξιόλογη δουλειά στο παιδικό θέατρο.
Τηλεοπτικά εμφανίστηκε στις σειρές “Ο φωτογράφος του χωριού” (ΕΡΤ 1977) και “Το παιχνίδι” (ΕΡΤ 1979). Ήταν ο πρώτος σύζυγος της ηθοποιού Ελένης Ζαφειρίου.
Γιώργος Δήμου: Φιλμογραφία
Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951) Μεγάλοι δρόμοι (1953)[κ. Λάκης] 3 δραπέται του φρενοκομείου (1954) Γυναίκες δίχως άντρες (1954) Πιάσαμε την καλή (1955) [Βαγγέλης] Σαρακατσάνισα (1959)[Κωστής Σκαφίδας, πατέρας Δήμου] Ζήλια (1963) [γιατρός] Ο τελευταίος πειρασμός (1964) [Μαραβίνης, πρόεδρος κόμματος] Κατηγορουμένη απολογήσου (1968) Το κλειστό παράθυρο (1977)
Ευχαριστούμε πολύ το greekactor.blogspot.com για τις πληροφορίε
Η Σόνια Δήμου (Οικονομίδου) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1917, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και ξεκίνησε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
Κατόπιν προσχώρησε στο μουσικό θέατρο και επί 5ετία ήταν πρωταγωνίστρια στον περιοδεύοντα θίασο του Νικήτα Πλατή.
Στη συνέχεια μετείχε σε πολλούς θιάσους γνωστών πρωταγωνιστών.
Το 1963-64 έπαιξε στη Θεσσαλονίκη με τον θίασο Λ. Σκορδούλη στις οπερέτες του Θ. Σακελλαρίδη «Χριστίνα» και «Κόρη της αμαρτίας» (τη Μάρθα).
Έπαιξε και σε ταινίες: «Αγάπησα μιαν άγνωστη», «Κατηγορώ τους δυνατούς» (1970) κ.λ.π.
Η Χρυσούλα Διαβάτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25 Φεβρουαρίου του 1940. Τις πρώτες θεατρικές σπουδές τις έκανε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, με δασκάλους τους Γιώργο Θέμελη και Γιάννη Κοπανά, και τις ολοκλήρωσε στη Δραματική Σχολή Αθηνών.
Πρώτη της παρουσία στο Ελεύθερο Θέατρο του Μάνου Κατράκη και στη συνέχεια σε θέατρα της Αθήνας. Συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, υπό τη διεύθυνση του Σωκράτη Καραντινού και του Γιώργου Κιτσόπουλου, όπου έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε έργα των Μολιέρου, Γκολντόνι, Σαίξπηρ, Αριστοφάνη, Γ. Θέμελη κ.ά.
Ο Θανάσης Βέγγος και η Χρυσούλα Διαβάτη στη ταινία, “Ήσυχες μέρες του Αυγούστου”.
Μετά την αποχώρησή της από το Κ.Θ.Β.Ε. εμφανίζεται στο Θέατρο Τέχνης και σκηνοθετείται από τον Κάρολο Κουν σε έργα των Σκούρτη, Γκομπρόβιτς κ.ά. Στο Ελεύθερο Θέατρο συνεργάζεται με τον Ζ. Ντασέν στην ‘Όπερα της πεντάρας’ του Μπρεχτ, με τον Μ. Κακογιάννη στο Ναν του Έικμπορν, στο ‘Να ντύσουμε τους γυμνούς’του Πιραντέλο και με τον Μ. Βολανάκη σε έργα των Ανούιγ, Φεϊντώ, Τσέχοφ.
Παίρνει μέρος στο μιούζικαλ, “Σικάγο” σε σκηνοθεσία Τζων Σαρπ καθώς και σε αθηναϊκές επιθεωρήσεις των Λαζόπουλου, Φασουλή, Χάρυ Κλιν κ.ά. Με τον σύζυγό της Νικήτα Τσακίρογλου δημιουργούν θίασο όπου εμφανίζονται σε κεντρικά θέατρα της Αθήνας σε έργα των Α. Μίλλερ, Έικμπορν, Υβ Ζαμιάκ, Πρίσλεϊ κ.ά.
Για προσωπικούς λόγους απέχει από τη σκηνή 8 χρόνια και εμφανίζεται σε επιτυχημένες σειρές της τηλεόρασης καθώς και στον κινηματογράφο σε ταινίες του Π. Βούλγαρη, και στο Βερολίνο για λογαριασμό της Γερμανικής Τηλεόρασης στο “Έρεβος”, με θέμα τους Έλληνες μετανάστες.
Από το 1961 είναι παντρεμένη επίσης ηθοποιό, Νικήτα Τσακίρογλου. Έχουν αποκτήσει μια κόρη και έχουν δύο εγγόνια. Επίσης είχε εμφανιστεί και με το όνομα Σούλα Διαβάτου.
Από το 1961 έως το 1996 η Σούλα Διακάτου έλαβε μέρος σε 16 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Φιλμογραφία Πόθοι στα στάχια (1960) Η Νάνσυ την… ψώνισε! (1960) Τα κοθώνια του θρανίου (1962) Ο αχόρταγος (1967) Η ζωή ενός ανθρώπου (1968) Ένα μπουζούκι αλλοιώτικο από τ’ άλλα (1970) Γράμμος (1971) Επικίνδυνοι εραστές (1972) [Έλεν] Οι ξενιτεμένοι (1972) [Κατερίνα] 17 σφαίρες για έναν άγγελο (1980) Πρώτη ακολουθία (1981) Τα τούβλα (1985) Οικογένεια όχι Έιτζ (1986) Αγία Αναστασία η φαρμακολύτρια (1986) I love Karditsa (2010) [γειτόνισσα]
Ευχαριστούμε πολύ το greekactor.blogspot.com για τις πληροφορίες.
Η Ρίτα Δημητρίου ήταν η μικρότερη αδελφή (γεν. 1919) της ηθοποιού Σούλας Δημητρίου, με την οποία ξεκίνησαν μαζί, στη “μάντρα” του Αττίκ, γνωστές ως το ντουέτο “Δημητράκια”. Διακρίθηκε ως πρωταγωνίστρια της οπερέτας και της επιθεώρησης σε θέατρα της Αθήνας και έκανε περιοδείες στην Κύπρο, την Αίγυπτο και την Κωνσταντινούπολη.
Κατά την περίοδο της κατοχής διέκοψε τις εμφανίσεις. Το 1947 μετανάστευσε στην Αμερική και εμφανίστηκε ως τραγουδίστρια στο κοσμικό κέντρο “Blue Fox” με μεγάλη επιτυχία. Επελέγη ανάμεσα σε δεκάδες Αμερικανίδες για να πρωταγωνιστήσει στο μιούζικαλ “Καν-Καν” του Cole Porter που παιζόταν επί δέκα χρόνια στη Ν. Υόρκη και άλλες πόλεις.
Παντρεύτηκε τον πολυεκατομμυριούχο Stanley Brilliant που της ίδρυσε δικό της κέντρο πολυτελείας στη Ν. Υόρκη όπου εμφανιζόταν μόνη της. Ασχολήθηκε επίσης με ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Χτυπημένη από τον καρκίνο υπέκυψε το 1986.
Η Σούλα Δημητρίου ήταν από τα ταλέντα που αναδείχτηκαν μέσα από τη “Μάντρα” του Αττίκ. Γεννήθηκε το 1917 και μαθήτευσε κοντά στη Μαρίκα Κοτοπούλη.
Κατά την Κατοχή διέκοψε τις εμφανίσεις και έφυγε στο εξωτερικό. Μεταπολεμικά συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, Σπ. Μουσούρη, Μ. Κατράκη, Βιλ. Κύρου κ.α. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Κρατικού Θεάτρου Βορ. Ελλάδος το 1961 όπου και παρέμεινε συνεργαζόμενη μέχρι τη συνταξιοδότησή της.
Ήταν αδελφή της Ρίτας Δημητρίου, της μόνης Ελληνίδας πρωταγωνίστριας που διέπρεψε μόνιμα στο αμερικανικό θέατρο. Απεβίωσε το 1988.
Σούλα Δημητρίου: Φιλμογραφία
Ρωμέϊκη καρδιά (1953) Έξυπνοι και κορόιδα (1963) [Μαίρη] Η εκδίκηση του καβαλλάρη (1962)
Ευχαριστούμε πολύ το greekactor.blogspot.com για τις πληροφορίες.
Η Τούλα Δημητρίου ήταν γνωστή σύγχρονη ηθοποιός και τραγουδίστρια του ελαφρού θεάτρου. Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1928, όπου σπούδασε τραγούδι, πιάνο και μαντολίνο. Τραγουδούσε σε παιδική χορωδία και στη συνέχεια ήταν στη Χορωδία του “Ορφέως” Πατρών.
`Ηρθε στην Αθήνα και ασχολήθηκε τυχαία με το θεατρικό τραγούδι (με δάσκαλο τον Ι. Μεταξά). Έκανε περιοδείες με μικροθιάσους, παίζοντας οπερέτες και μουσικές κωμωδίες και το 1951 προσλήφθηκε στον Θίασο Παρασκευά Οικονόμου. Το ίδιο καλοκαίρι ήταν πρωταγωνίστρια στον Θίασο του Μίμη Κοκκίνη.
ΗΤούλα Δημητρίου πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από την Επιτροπή “Εξαιρετικών Ταλέντων”. Στον Θίασο Α/φών Καλουτά δημιούργησε με τον Απόλλωνα Γαβριηλίδη ονομαστό “ντουέτο. Το θεατρικό επιτυχημένο ζευγάρι άφησε εποχή.
Έκτοτε συνεργάστηκαν με πολλούς Θιάσους (Κ. Νικολαΐδου, Κ. Χατζηχρήστου, κ.λπ.) και σε κοσμικά κέντρα στην Αθήνα και τις επαρχίες. Επίσης, ηχογράφησαν στο Ραδιόφωνο και έπαιξαν σε κινηματογραφικές ταινίες. Μετά τον θάνατο του Απόλλωνα Γαβριηλίδη το 1966 συνέχισε μόνη τις εμφανίσεις. Η Τούλα Δημητρίου έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2016.
Ο Άρης Δημόπουλος γεννήθηκε το 1939. Διέγραψε μια σύντομη πορεία στον κινηματογράφο όπου εκτός από ηθοποιός ασχολήθηκε ως βοηθός σκηνοθέτη, συνεργαζόμενος κυρίως με τον σκηνοθέτη Γιώργο Παπακώστα.
Μάλιστα έχει σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία “Χώμα και αίμα” (1967) ενώ σε όλες τις υπόλοιπες -που συμμετείχε, ήταν βοηθός. Μετά το 1968 χάνονται τα ίχνη του.
Άρης Δημόπουλος: Φιλμογραφία
Κάθε λιμάνι και καημός (1964) ([καταστηματάρχης ποδηλάτων) Κατατρεγμένοι της μοίρας (1964) Λολίτες της Αθήνας (1965) Κάνε με πρωθυπουργό (1965) Το συρτάκι της αμαρτίας (1966) Γαβριέλα, η αμαρτωλή της Αθήνας (1966)[Πολ, μέλος σπείρας αρχαιοκαπήλων]ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ Χώμα και αίμα (1967) Η ζωή ενός ανθρώπου (1968)
Ευχαριστούμε πολύ το greekactor.blogspot.com για τις πληροφορίες.
Στην ταινία, “Πυρετός στην άσφαλτο” του 1967, υπάρχει μια σκηνή, όπου οΚίμων Δημόπουλος είναι γιατρός σε μια κλινική και του τηλεφωνούν, ότι θέλουν αίμα για ένα τροχαίο που έγινε. Αντί να ενδιαφερθεί και να απαντήσει, αυτός ατάραχος μιλούσε με κάποιον στο τηλέφωνο, κρατώντας ένα λουλούδι. Έγινε χαμός από τις διαμαρτυρίες του Ιατρικού συλλόγου.
Το 1968 εγκατέλειψε το θέατρο και άνοιξε γραφείο ταξιδίων.
Υπήρξε σύζυγος της Κατερίνας Γιουλάκη από το 1969 έως το θάνατό του το 2005 με την οποία απέκτησε μια κόρη.
Ο Μιχάλης Δεσύλλας γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1943. Από μικρός έδειξε μεγάλη αγάπη για το θέατρο, ιδιαίτερα για την όπερα. Δεν έχανε παράσταση όταν στο νησί του έφτανε κάποιος θίασος. Σε όσες παραστάσεις έδινε ο κάθε θίασος, ο Μιχάλης ήταν παρών, για να μάθει το κάθε τι γύρω απ’ το έργο και τους Ηθοποιούς, και όχι μόνο.
Γινόταν η <μασκότ> του θιάσου, κάθε φορά, έτσι η <παρασκηνιακή> ζωή μπήκε από πολύ ενωρίς στο πετσί του, δίνοντάς του τη γνώση και το σεβασμό που έδειχναν πάντα οι ηθοποιοί για το χώρο. Έτσι άρχισε να αγκαλιάζει κι’αυτός το θέατρο, στην αρχή με τον τοπικό καλλιτεχνικό σύλλογο Ιόνιος Πνοή, και στη συνέχεια με την <Καλλιτεχνική Κερκυραϊκή Σκηνή> παίζοντας σε διάφορα θεατρικά έργα σαν ερασιτέχνης ηθοποιός.
Την ίδια αγάπη έδειξε για το τραγούδι και τη Μουσική. Έτσι, στην αρχή, και σε πολύ μικρή ηλικία, έκανε σεκόντα στην μητέρα του, όταν εκείνη τραγουδούσε, προς μεγάλη απόλαυση της γειτονιάς, στη συνέχεια με τους παιδικούς του φίλους γυρνώντας στα <καντούνια> τα βράδια, έκαναν καντάδες και μετά στις Κερκυραϊκές χορωδίες, και στις Κερκυραϊκές Ταβέρνες και όχι μόνο, συνέχισε να τραγουδάει, όπως τραγουδάει και μέχρι το 2001 σαν επαγγελματίας, παράλληλα πάντα με όλες τις άλλες καλλιτεχνικές του <ανησυχίες>.
Θέατρο, Κιν/γράφο, Τηλεόραση, Ζωγραφική, συγγραφή τραγουδιών, ποίησης, θεατρικών έργων, αφηγημάτων, αλλά και μουσικής σύνθεσης. Η εγγραφή στην 1η Δημοτικού, και στην 1η θεωρία της Μουσικής σε κάποια Φιλαρμονική της Κέρκυρας, ήταν τότε δεδομένο για τα παιδιά. Έτσι και ο Μιχάλης <γράφτηκε>, στην 1η Δημοτικού, και συγχρόνος και στην Φιλαρμονική εταιρία ΜΑΝΤΖΑΡΟΣ, που με πρώτο του δάσκαλο στην θεωρία τον Δημ. Ζερνιώτη, άρχισε την πορεία του στον ατελείωτο χώρο της Μουσικής απ’ τα 6 του χρόνια.
Το αρχικό του όνειρο ήταν η Λυρική σκηνή. Το όνειρο όμως έμεινε μόνο όνειρο, γιατί έχασε τον πατέρα του πολύ ενωρίς, στα 14 του, και έπρεπε να <σταθεί> στα πόδια του. Στην Φιλαρμονική εταιρία ΜΑΝΤΖΑΡΟΣ γνώρισε τον μεγάλο του δάσκαλο, τον Κερκυραίο μουσουργό Αλέκο Γκρέκ, όπου και κοντά του έμαθε πιάνο και κλασικό τραγούδι.
Ο Μιχάλης έπαιζε, πιάνο, κιθάρα, κλαρίνο, φλάουτο, ξυλόφωνο, και vibraphone. Κατάφερε μόνος του να μάθει να μιλάει από λίγα: Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά. Μετά το Στρατιωτικό του έφυγε απ’ την Κέρκυρα και πήγε στην Αθήνα (1969) και συνέχισε τις σπουδές του, στο Ωδείο, Δραματική σχολή, Σχολή καλών τεχνών (σκηνοθεσία), δουλεύοντας πάντα (βιοποριστικά) σαν τραγουδιστής.
Το 1975 του εγκρίνεται η άδεια Ηθοποιού, και δουλεύει για πρώτη φορά σαν επαγγελματίας στο θέατρο Μετροπόλιταν του θεατρικού επιχειρηματία Τάκη Μακρίδη, όπου και έμεινε κοντά του σαν συνεργάτης και φίλος μέχρι το θάνατό του (3.9.1987).
Είχε παίξει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, βιντεοταινίες, τηλεοπτικές σειρές, τηλεοπτικά, Θεατρικά, διαφημίσεις κ.α. Τελευταία παρουσία του στην τηλεόραση ήταν η εκπομπή του Αntenna, 1000 και 1 Συνταγές που παρουσίαζαν με την Εφη Θεοχάρη (1989-1994). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας που τον είχαν απομακρύνει από το χώρο του θεάματος. Έφυγε από τη ζωή στις 29 Μαΐου 2018.
Μιχάλης Δεσύλλας: Φιλμογραφία
Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (1972) Ο τσαρλατάνος (1973) Αστερισμός της Παρθένου (1973) Ένας νομοταγής πολίτης (1974) Οι βάσεις και η Βασούλα (1975) Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976) Ένα γελαστό απόγευμα (1979) Οι φανταρίνες (1979) Γεύση από Ελλάδα (1980) Ο Κώτσος στην Ε.Ο.Κ. (1980) Καθένας με την τρέλλα του… (1980) Πολίτες δεύτερης κατηγορίας (1981) Άγριες κότες (1981) Η μανούλα, το μανούλι και ο παίδαρος (1982) Κέρατο στο κέρατο (1982) Το παιδί του σωλήνα (1982) Γύφτικη κομπανία (1983) Ζωή (1995)
18 Ιανουαρίου του 1965. Οι ηθοποιοί Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ παντρεύτηκαν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στον λόφο των Δελφών.Ο θυελλώδης και...
Ο δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός, Μιχάλης Γελασάκης, αποκάλυψε την άγνωστη συνεργασία του Θανάση Βέγγου με τον Φοίβο Δεληβοριά, με ανάρτησή του στο facebook.Παρατίθεται αυτούσια...
