Βασίλης Λογοθετίδης: Ο άνθρωπος του λαού

Από

-

01/12/2018

Ρίχνει για πάντα, σκανταλιάρικα, «ένα βότσαλο στη λίμνη» και είναι τρυφερός, πληγωμένος, γενναίος, ευαίσθητος, αυτός, ο «ένας ήρωας με παντούφλες», ενώ κρατά στα γόνατα του την μεσόκοπη αδελφή του και της τραγουδά για τα «ώχου ώχου τα μικρούλια, που χουν μείνει μοναχούλια» στο «Δεσποινίς ετών 39», όταν δεν παλεύει να επιβιώσει με την κάθε ελαφρόμυαλη «Σάντα Τσικίτα» ή συμφωνεί με τους τρελούς και τους φοβισμένα γενναίους και όχι με τους γνωστικούς και όλο έριδα φανατισμένους στο «Οι Γερμανοί ξανάρχονται» και αλλοίμονο μας!

Βασίλης Λογοθετίδης! Να παίζει με κάθε ανάσα, βλεφάρισμα, ή μάλλον να μη παίζει αλλά να είναι, να σε κάνει να γελάς και ταυτόχρονα να βουρκώνεις, να ‘χει αγνότητα, τρυφερότητα, αυθορμητισμό και συνάμα αγωνιστικότητα, κακοτυχία και να βγάζει γέλιο. Ένα γέλιο με ποιότητα από τότε που ο κόσμος ήταν μεν ασπρόμαυρος αλλά όλο αποχρώσεις και αθωότητα!

Τον έλεγαν Βασίλη Ταυλαρίδη, γεννήθηκε το 1898 στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης και για να μεγαλώσει και να ζήσει στην Κωνσταντινούπολη. Το 1919 θα βγει θριαμβικά στο θέατρο και θα αλλάξει το επώνυμο του σε Λογοθετίδης. Θα παίξει σε περισσότερα από 200 ξένα θεατρικά έργα, σε 110 κωμωδίες Ελλήνων συγγραφέων και μόλις 12 κινηματογραφικές ταινίες, για να τον θυμόμαστε όλοι οι επόμενοι του, όσο εκείνοι που τον λάτρευαν στο θέατρο!

Ο Βασίλης Λογοθετίδης, όταν βρισκόταν στη σκηνή, ήταν ο ρόλος του και αρκούσε ένα βλέμμα, μια αναπάντεχη σιωπή, μια αδιόρατη σχεδόν γκριμάτσα για να κάνει το κοινό να ξεκαρδιστεί και τον αποθεώσει.

Ο σημαντικότατος συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ποιητής, κριτικός και εκπαιδευτικός Ι.Μ Παναγιωτόπουλος έγραψε για τον Βασίλη Λογοθετίδη την ευτυχέστερη επιγραμματική κριτική που μπορεί να τιμήσει ηθοποιό, πως «υπήρξε ο άνθρωπος του λαού, που ένιωσε το λαό και που έπαιξε για το λαό»…

ΟΒασίλης Λογοθετίδης δεν παντρεύτηκε ποτέ. Δεν απέκτησε παιδιά. Αγάπησε με θυελλώδη τρόπο την συμπρωταγωνίστρια του Ίλυα Λιβυκού, εκείνη την ξεχωριστή για την εποχή γυναίκα που από διακεκριμένη αθλήτρια, σπούδασε Νομικά και έγινε ηθοποιός τελειώνοντας, κόντρα στις επιθυμίες της οικογενείας της, με άριστα την σχολή του Εθνικού.

Κόντρα στις επιθυμίες όμως, όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και μιας κοινωνίας ολόκληρης η Ίλια Λιβυκού, χώρισε από τον σύζυγο της με τρία παιδιά και δεν μίλησε ποτέ δημόσια για τα αισθήματα της για τον Βασίλη Λογοθετίδη. Εκείνος, έμενε στο Παλιό Φάληρο. Πάντα μοναχικός!

ΟΒασίλης Λογοθετίδης ήταν πάντα ιδιαίτερα σιωπηλός. Εκτός κι αν βρισκόταν στη σκηνή. Δεν του άρεσαν οι κοσμικότητες ακόμα και στην απλούστερη κοινωνική σύμβαση τους. Είχε δυο αδέλφια. Μια αδελφή στην Αμερική και έναν αδελφό, πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Κάθε μέρα έτρωγε μοναχός του, σιωπηλά και τελετουργικά σχεδόν, σε ένα εστιατόριο κοντά στο σπίτι του. Είχε την καρδιά του. Οι γιατροί του είπαν να μη πίνει και να μη καπνίζει. Τα μείωσε και τα δυο.

Του είπαν να μη παίζει θέατρο. Αδύνατον! Γιατί για εκείνον τον μοναχικό, μικροσκοπικό, όλο ευαισθησία άνδρα «η ώρα της πικρής μοναξιάς κάνει πιο ανθρώπινη την άλλη ώρα, εκείνη του γέλιου», όπως έγραφε ο Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος ξανά. Και έπαιζε συνεχώς.

Ετοιμαζόταν μες στη σιωπή και ανέβαινε απ το Φάληρο στο κέντρο της Αθήνας να συναντήσει, κάθε απόγευμα, ένα κοινό που τον λάτρευε. Και καμία φορά, ξεχνιόταν και έπινε, πάλι, λιγάκι παραπάνω.

Ο μέγας και αναντικατάστατος θεατράνθρωπος Δημήτρης Μυράτ έγραψε για τον Βασίλη Λογοθετίδη, τον φίλο του, στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, που αρθρογραφούσε τον Μάρτιο του 1963 : «…

ΟΒασίλης Λογοθετίδης δεν ήταν, φυσικά, αλκοολικός, αλλά έπινε πολύ, κι όταν ακόμα του το είχαν απαγορεύσει οι γιατροί. Ένα καλοκαιριάτικο μεσημέρι φεύγαμε μαζί από το θέατρο Μουσούρη. Είχεν εγερθή κάποια διαφορά μεταξύ του Κώστα Μουσούρη και της τριάδας Λαμπέτη – Παππά – Χορν για τη «Λουίζα Μίλερ» του Σίλερ.

Την είχαν αναγγείλει και τη διεκδικούσαν και οι δύο θίασοι. Αποφασίσαμε να λύσουμε τη διαφορά με διαιτησία και οι αντίδικοι δέχτηκαν τον μακαρίτη, την Κατερίνα και μένα. Φεύγοντας απ’ το θέατρο της πλατείας Καρύτση, σταθήκαμε στου Αγαλλιώτη, γιατί του είχε κοπεί λίγο η ανάσα.

ΟΒασίλης Λογοθετίδης είχε πιει πολλά ούζα στη διάρκεια της συνεδριάσεως και τον είχε λίγο πειράξει. Τότε, με το θάρρος της παλιάς φιλίας, τον ρώτησα γιατί αυτοκτονεί… «Το είπες, αυτοκτονώ» μου απάντησε χαμηλόφωνα, χωρίς ίχνος ρομαντικής διαθέσεως. Λίγοι, στενοί κοινοί φίλοι, πληροφορήθηκαν αυτή τη στιχομυθία. Και ξέραμε πια πως κάθε προσπάθεια να τον πείσουμε να ξεκουραστεί κανένα καλοκαίρι θα ήτανε μάταιη, αφού είχαμε μαντέψει πως ήθελε να πεθάνει στη σκηνή.

Πώς μπορούσε να συνταιριαστεί η ηθελημένη αποχώρηση από τη ζωή με μιαν άλλη πτυχή της προσωπικότητάς του, τη θρησκευτικότητα, δεν κατάλαβα.

ΟΒασίλης Λογοθετίδης μεγάλωσε στην Πόλη, στην χριστιανική της ατμόσφαιρα, που χρησίμευε σαν πανοπλία μέσα στο εχθρικό περιβάλλον, ήξερε όλα τα τροπάρια και όλα τα κοντάκια, και τα στιχηρά και τα ιδιόμελα, κι όταν τύχαινε, σε κάπως παλιότερα χρόνια, να πάμε μαζί στην εκκλησία, τον άκουγα να σιγοψέλνει τις υπέροχες βυζαντινές μελωδίες, με μια κατάνυξη που μόνο εκείνοι που είχαν ζήσει στις χώρες του αλύτρωτου ελληνισμού μπορούσανε να νιώσουν.

Ίσως αυτός ο αργός θάνατος να μην του φαινότανε, έξω από τις λίγες στιγμές που το συνειδητοποιούσε από κάποιο εξωτερικό ερέθισμα, πραγματική αυτοκτονία. Ποιος ξέρει; Μια φορά είναι βέβαιο πως δεν κοιμήθηκε ποτέ νύχτα χωρίς να προσευχηθεί. Και δεν ήταν η προληπτική συνήθεια ή η συναλλαγή που επιζητούν πολλοί άνθρωποι με το θείο, αλλά ήταν η προσευχή ενός θρησκευόμενου ανθρώπου που θέλει στο τέλος της ημέρας να ξεφορτώσει τη βαρημένη ψυχή του.

Μια άλλη πλευρά του χαρακτήρα του ήτανε πολύ παράδοξη. Η φεουδαρχική, τολμώ να πω, αντίληψη της θεατρικής εργασίας. Όχι πως δυνάστευε ποτέ τους συναδέλφους του, όσοι είχαν την τύχη να δουλέψουν μαζί θα τον θυμούνται με αγάπη ως τα βαθιά τους γεράματα, δυσκολευότανε ωστόσο να αναγνωρίσει τους καινούριους όρους που διέπουν τις σχέσεις εργαζομένου και εργοδότου.

Την αύξηση της αμοιβής δεν ήθελε να την αναγνωρίσει σαν δικαίωμα κερδισμένο με συνδικαλιστικούς αγώνες όλων, αλλά σαν επιβράβευση της επιδόσεως, του ταλέντου, του καταβαλλομένου μόχθου.

Στα χρόνια που έκανε οΒασίλης Λογοθετίδης τα πρώτα του βήματα στο θέατρο, δεν υπήρχαν συμβάσεις, άδειες, δώρα, ο ηθοποιός συμφωνούσε έναν ορισμένο μισθό, μπορούσε όμως να πάρει αύξηση ένα μήνα μετά την πρόσληψή του, και αύξηση σημαντική, αν έπαιζε με επιτυχία έναν ρόλο.

Αυτό ίσχυε μόνο για τους ικανούς, δεν ήταν γενικό μέτρο που συμπεριελάμβανε και τους ατάλαντους. Αλλά εκείνος ήταν προσκολλημένος στα παλιά, στα χρόνια που τον φώναξε ο πατέρας μου στο γραφείο του και του ανάθεσε τον πρώτο του κωμικό ρόλο, έναν υπηρέτη στη γαλλική φάρσα «Πανσιόν Μαρινιάν».

Διαβάστε επίσης: Ο Βασίλης Λογοθετίδης και η λάθος εποχή

Πολλοί νομίζουν πως το επεισόδιο συνέβη με τη Μαρίκα, δεν είναι αλήθεια, ο πατέρας μου, ο Μήτσος Μυράτ, ήταν τότε διευθυντής του θεάτρου «Κοτοπούλη», και εκείνος κανόνιζε τις διανομές.

ΟΒασίλης Λογοθετίδης, με πολύ σεβασμό, αρνήθηκε τον κωμικό ρόλο, δικαιολογούμενος πως είναι έξω από τις δυνατότητές του, και οπωσδήποτε μακριά από τις καλλιτεχνικές του επιδιώξεις, γιατί ήθελε να γίνει δραματικός ηθοποιός. Ο πατέρας μου επέμεινε, χάλασε ο κόσμος απ’ το γέλιο στην πρεμιέρα και το άλλο πρωί διπλασιαζόταν ο μισθός του.

ΟΒασίλης Λογοθετίδης δεν υπήρξε ποτέ ωραίος, αλλά είναι κι αυτό ένα παράξενο χαρακτηριστικό των κωμικών, αρέσουν στις γυναίκες. Ο Λογοθετίδης είχε εξαιρετική επιτυχία. Σκυλιάζαμε οι νεότεροι του θιάσου, ο Μινωτής, εγώ, παριστάναμε τους καρδιοκατακτητές επί σκηνής, τις κατακτήσεις εκτός θεάτρου τις είχε εκείνος!…» Παλαιό Φάληρο. 20 Φεβρουαρίου 1960.

Ο ηθοποιός δεν είναι μόνος στο σπίτι. Ανάσα κοντά, στην στέγη του από κάτω η γυναίκα που έκανε τις οικιακές δουλειές. Ετοιμαζόταν στο μπάνιο ώρα για να πάει στο θέατρο. «Ο τελευταίος τίμιος». Αυτή ήταν η παράσταση που έπαιζε. Η τελευταία παράσταση! Την ώρα που ξυριζόταν, έπαθε καρδιακή προσβολή. Η γυναίκα, καθώς ξεσκόνιζε και έκανε τις δουλειές της, άκουσε έναν γδούπο. Έτρεξε στο μπάνιο.

ΟΒασίλης Λογοθετίδης ήταν, ήδη, νεκρός… Δεν πρόλαβε να πεθάνει στο θέατρο μέσα, στο σανίδι επάνω όπως σε όλους έλεγε πως επιθυμούσε. Πέθανε όμως ενώ ετοιμαζόταν για αυτό… χωρίς χειροκρότημα… με την προσμονή άλλης μιας, της τελευταίας αυλαίας…

Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής ζητά η σωρός του Βασίλη Λογοθετίδη να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του να γίνει δημοσία δαπάνη.

Το κοινό είναι απαρηγόρητο και ο θεατρικός κόσμος της χώρας σε πένθος!… Η Μαίρη Αρώνη λέει πως στη γενιά της δε θα υπάρξει άλλος, ο Κουν μιλεί για το θρύλο της σκηνής, ο Ηλιόπουλος αναγνωρίζει το μεγαλείο… 50.000 Αθηναίοι, εκείνο το κοινό που για χάρη του γινόταν όλα, ήταν εκεί, στο Α Νεκροταφείο σε ένα αντίο με το οποίο ελάχιστοι θεατρίνοι στον κόσμο έχουν τιμηθεί.

Λουλούδια, στεφάνια, υπουργοί, το Παλάτι, πρωταγωνιστές, σπουδαίοι καλλιτέχνες. Και ανάμεσα σ όλα ένα μεγάλο αλλά λιτό, λευκό στεφάνι: «ανώνυμος θεατής απ’ την πλατεία». Ήταν 62 ετών. Ήταν ο μεταπολεμικός Έλληνας, που πάλευε την μιζέρια και κοιτούσε μπροστά, όλο ελπίδα. Ήταν σαν το παππού, σα τον μπαμπά μας, σαν εμάς. Ήταν ο Βασίλης Λογοθετίδης.

Και επειδή δεν είχε κανέναν στον κόσμο οι πολιτικοί και οι μεγαλόσχημοι δεν είχαν σε ποιον να δώσουν συλλυπητήρια στην κηδεία. Μετά τη νεκρώσιμη ακολουθία πλησίαζαν τους άλλους ηθοποιός που δέχονταν τα συλλυπητήρια τους. Πενθούσαν… είχαν χάσει άνθρωπο… Μόνος του ξανά…

-Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος «ΟΒασίλης Λογοθετίδης υπήρξε ο άνθρωπος του λαού, που ένιωσε το λαό και που έπαιξε για το λαό»-

Aπό την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Ο Αστραπόγιαννος 1970-1971

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

01/12/2018

Η ταινία, “Ο Αστραπόγιαννος” προβλήθηκε τη σαιζόν 1970-1971 και έκοψε 391.874 εισιτήρια. Ήρθε στην 7η θέση σε 87 ταινίες.
-Η ταινία απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1970, ενώ ο Νίκος Κούρκουλος κέρδισε το βραβείο Α΄Ανδρικού ρόλου.
-Στην ταινία περιλαμβάνονται πολλά πολιτικοκοινωνικά μηνύματα, αφού αναφέρεται στην εποχή λίγο μετά την επανάσταση του 1821.
-Μεταφράστηκε και προβλήθηκε και στο εξωτερικό.

astrapogiannos — Εξώφυλλο της ταινίας, “Ο Αστραπόγιαννος”

-Ο σκηνοθέτης, Νίκος Τζίμας, αναφέρει για την ταινία: “Η ιδέα για τον «Αστραπόγιαννο» μού ήρθε όταν ήμουν στη φυλακή, με είχαν συλλάβει ως μέλος των Λαμπράκηδων. Όταν βγήκα προσπάθησα να πείσω τον Φίνο για την παραγωγή, αλλά εκείνος αντιδρούσε, θεωρούσε ότι ήταν υπερβολικά ακριβή ταινία για τα ελληνικά δεδομένα. Είχε υπολογίσει ότι το μέγιστο που μπορεί να φέρει μια ταινία από τις εισπράξεις στην Ελλάδα ήταν 2,5 εκατ. δραχμές, ήξερε ότι δεν μπορούσες να υπολογίζεις σε πωλήσεις στο εξωτερικό και επέμενε η πιο ακριβή παραγωγή του να μην ξεπερνά αυτό το όριο. Τελικά υποχώρησε. Ο «Αστραπόγιαννος» είχε προϋπολογισμό 3 εκατ. και έφερε 2,5 εκατ. από την Ελλάδα και 900.000 δραχμές από το εξωτερικό.”

-Σήμερα, «Αστραπόγιαννος» αποκαλείται μεταφορικά ένας έξυπνος άνθρωπος με ηγετικά χαρίσματα, που όμως είναι αντίθετος με το κατεστημένο και την ιεραρχία.
-Ακόμη, το ποίημα του Βαλαωρίτη με τίτλο “Αστραπόγιαννος” αποτέλεσε την έμπνευση για την αλλαγή του ονόματος της μεγάλης ηθοποιού του θεάτρου και κινηματογράφου Έλλης Λαμπέτη (από Λούκου, που ήταν το πατρικό της, σε Λαμπέτη).

-Ο Γιάννος «Αστραπόγιαννος» ήταν Έλληνας αρματωλός του 18ου αιώνα, κυρίαρχος της Δωρίδας στην Ρούμελη. Άκμασε για πολλά χρόνια (1760 – 1782), και έγινε λατρεύτηκε από τους υπόδουλους Έλληνες ως λαϊκός ήρωας, τιμωρός των Τούρκων, και ελευθερωτής. Η λαϊκή παράδοση τον θέλει γενναιόδωρο με τους φτωχούς και ανελέητο με τους ισχυρούς. Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης έγραψε ποίημα για τον Αστραπόγιαννο, ενώ το 1970 γυρίστηκε ταινία με τίτλο «Ο Αστραπόγιαννος», με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο, η οποία είναι βασισμένη στο θρύλο του αρματωλού, αλλά διαδραματίζεται σε άλλη εποχή.

Περίληψη της ταινίας, “Ο Αστραπόγιαννος”

Ένας ξακουστός αρματολός, ο Γιάννος, αναγκάζεται να βγει στο βουνό και να γίνει κλέφτης. Μετά την απελευθέρωση επιστρέφει στο χωριό του, όπου το όνομά του, Αστραπόγιαννος, έχει γίνει θρύλος και τα κατορθώματά του τραγούδια. Βλέποντας όμως ότι ο τσιφλικάς της περιοχής, ο Κωνσταντής Βελούσης, έχει πάρει τη θέση του Τούρκου Αγά και ότι καταπιέζει εξίσου τους συγχωριανούς του, δεν διστάζει να συγκρουστεί μαζί του. Σε μια αναμέτρηση, σκοτώνει τον γιο του τσιφλικά και η συνάντησή του με έναν παλιό του φίλο, τον Φώτο, σηματοδοτεί τις επιδρομές κατά των κοτζαμπάσηδων, αλλά μετά από προδοσία, πέφτει στην παγίδα των χωροφυλάκων.

Επιτάφιος για εχθρούς και φίλους 1965-1966

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

29/11/2018

Η ταινία, “Επιτάφιος για εχθρούς και φίλους” προβλήθηκε τη σαιζόν 1965-1966 και έκοψε 198.467 εισιτήρια. Ήρθε στην 30η θέση σε 101 ταινίες.

Περίληψη της ταινίας, “Επιτάφιος για εχθρούς και φίλους”

Βερολίνο, Μάιος 1945. Μια τρομαγμένη νεαρή Γερμανίδα, η Έρικα Μπίντερ (Emily Reuer), καλείται στο γραφείο του Αμερικανού λοχαγού Τζίμυ Μέρφυ (Νίκος Κούρκουλος) και ανακρίνεται για το πού βρίσκεται ο άντρας της, ο Γιόχαν (Γιάννης Βόγλης), πρώην αξιωματικός των Ες-Ες, που καταζητείται ως εγκληματίας πολέμου. Ο Γιόχαν, εξαθλιωμένος και αμετανόητος, καταφέρνει να φτάσει σπίτι τους, αλλά αρνείται να παραδεχτεί ότι η Γερμανία έχει συνθηκολογήσει. Η Έρικα τον κρύβει. Μια μέρα, ο Γιόχαν την πιάνει να ερωτοτροπεί με τον Μέρφυ.

Προσπαθεί να φύγει, αλλά δεν τα καταφέρνει και επιστρέφει σπίτι τους, όπου μεθάει και αναπολεί τις παλιές ένδοξες μέρες του Τρίτου Ράιχ. Σε ένα νυχτερινό κέντρο, η Έρικα εκμυστηρεύεται στον Μέρφυ ότι ο άντρας της είναι ζωντανός, κι εκείνος επιχειρεί να τον συλλάβει, ο Γιόχαν όμως τον σκοτώνει. Στη συνέχεια, περιέρχεται σε κατάσταση πλήρους απελπισίας και σαν παγιδευμένο ζώο μάχεται εναντίον του Ρώσου λοχαγού Ιβάνωφ και των αντρών του, οι οποίοι έχουν επιτεθεί στο σπίτι για να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στη δικαιοσύνη.

Η ανταρσία των 10 1970-1971

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

27/11/2018

Η ταινία, “Η ανταρσία των 10” προβλήθηκε τη σαιζόν 1970-1971 και έκοψε 40.100 εισιτήρια. Ήρθε στην 74η θέση σε 87 ταινίες.

Περίληψη της ταινίας, “Η ανταρσία των 10”

Ένα ελληνικό φορτηγό πλοίο έχει καθηλωθεί έξω από ένα λιμάνι της Αραβίας, εξαιτίας της απεργίας των λιμενεργατών. Μετά τον θάνατο του καπετάν Νικόλα, την ηγεσία του καραβιού έχει αναλάβει ο πλοίαρχος Ναυπλιώτης. Στο πλοίο επιβιβάζεται η Στέλλα, η χήρα του πρώην καπετάνιου. Ο Ναυπλιώτης διοικεί το πλήρωμα αυστηρά και απαιτεί σκληρή δουλειά από τους άνδρες. Αυτοί όμως δεν αντέχουν την πίεση και όταν τα πράγματα φτάνουν στο απροχώρητο, τον συλλαμβάνουν και τον δικάζουν.

Κατά λάθος μπαμπάς 1956-1957

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

23/11/2018

Η ταινία, “Κατά λάθος μπαμπάς” προβλήθηκε τη σαιζόν 1956-1957 και έκοψε 18.725 εισιτήρια. Ήρθε στην 16η θέση σε 30 ταινίες.

Περίληψη της ταινίας, “Κατά λάθος μπαμπάς”

Σε μια αυλόθυρα κάποιας αθηναϊκής φτωχογειτονιάς βρίσκεται ένα έκθετο μωρό. Το περιστατικό αυτό γίνεται αιτία για γενική αναστάτωση και σωρεία ευτράπελων καταστάσεων.

Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ 1972-1973

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

22/11/2018

Η ταινία, “Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ” προβλήθηκε τη σαιζόν 1972-1973 και έκοψε 168.288 εισιτήρια. Ήρθε στην 4η θέση σε 64 ταινίες.

Περίληψη της ταινίας, “Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ”

Η ταινία ξεκινά με ένα αλλόκοτο όνειρο του Θανάση Ζεβεδαίου (Θανάσης Βέγγος), που βλέπει την εκτέλεσή του από εκτελεστικό απόσπασμα, συνειδητοποιώντας ότι δεν είναι ακριβείς στην ώρα που υποτίθεται ότι θα τον εκτελούσαν, κατόπιν ξυπνάει υπό τον ήχο πολλών ξυπνητηριών. Κατόπιν αντιλαμβάνεται ότι επρόκειτο για όνειρο και κάνει την πρωινή του γυμναστική. Αργότερα ετοιμάζει πρωινό για όλα τα μέλη της οικογένειας, τα οποία είναι πέντε πλην του Θανάση: η αδελφή του με τα παιδιά της και ο παππούς.

Μετά από αυτό, η ταινία δείχνει το πώς βγάζει ο Θανάσης το ψωμί του. Είναι ένας πλασιέ ρολογιών και δη, δυσκολεύεται ιδιαίτερα να πουλήσει το εμπόρευμα. Η μέρα του Θανάση κλείνει με το να συναντήσει την αγαπημένη του και κατόπιν αυτού να πάει να επισκεφτεί το σπίτι του αδελφού του Χαρίλαου, ο οποίος δεν εργάζεται ποτέ, με τον καημένο τον Θανάση να τρέχει και για αυτούς, κάθε πρώτη του μηνός, για τα έξοδα του μήνα. Το σπίτι του αδελφού του είναι ένα αχούρι.

Ο Χαρίλαος (Τάκης Μηλιάδης) είναι επαγγελματίας τεμπέλης και δεν κάνει τίποτε όλη τη μέρα εκτός από το να αμπελοφιλοσοφεί. Έχει 7 παιδιά και μία γυναίκα. Αργότερα η ταινία μεταφέρεται στο ταβερνάκι που συναντιούνται ο Θανάσης με την αγαπημένη του, η οποία τον πιέζει για τον γάμο, καθώς τα χρόνια περνάνε.

Την επόμενη μέρα ο αδελφός του Θανάση, Χαρίλαος, πεθαίνει. Έτσι μαζεύονται στο σπίτι του Θανάση οικογενειακά για να κλάψουν τον νεκρό, τα ορφανά, η χήρα, και λοιποί συγγενείς. Όταν, αργότερα, φτάνει η ώρα για τα ορφανά, και ποιος επρόκειτο να τα τακτοποιήσει, τότε όλοι οι συγγενείς ρίχνουν την ευθύνη στον Θανάση, υποστηρίζοντας ότι είναι υποχρέωσή του, να φροντίσει τα ορφανά, κι αυτοί θα τον βοηθούν.

Ο Θανάσης πείθεται. Αργότερα ανακαινίζει το σπίτι του για να χωρέσουν τα 7 ορφανά και η χήρα. Όμως, τα παράπονα από την αδελφή του όλο πάνε και χειροτερεύουν καθώς η κατάσταση στο σπίτι είναι ανυπόφορη πλέον, αφού συζούν 14 άτομα. Και ο Θανάσης συνεχίζει να τρέχει για όλους.

Ωστόσο η πίεση από την αγαπημένη του συνεχίζεται. Παράλληλα οι συγγενείς που είχαν υποσχεθεί να συνδράμουν τον Θανάση για τα ορφανά, πλέον αρνούνται. Τα πράγμα γίνονται δύσκολα, καθώς ο Θανάσης δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Η ταινία τελειώνει με ένα απροσδόκητο φινάλε: ο Θανάσης πια δεν έχει άγχος, δεν δείχνει να έχει σκοτούρες, κι έτσι αρχίζει να υιοθετεί τις πρακτικές του αδελφού του Χαρίλαου: «Άνθρωπε, γεννιέσαι, ζεις, πεθαίνεις, πες μου, τι καταλαβαίνεις;»

Αττίκ-Κλέων Τριανταφύλλου

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

21/11/2018

Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου)

Ο Αττίκ (πραγματικό όνομα, Κλέων Τριανταφύλλου) υπήρξε ένας από τους κύριους εκφραστές του ρομαντικού ελληνικού τραγουδιού.

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο την 1η Απριλίου 1885.

Η οικογένειά του ήταν ευκατάστατη, ανήκε στην αστική τάξη.

Ο πατέρας του Δημήτριος Τριανταφύλλου, ήταν ένας πλούσιος βαμβακοπαραγωγός και έμπορος της Αιγύπτου με καταγωγή από το Βόλο.

Η μητέρα του, η Εριθέλγη, ήταν Κυθήρια, κόρη του Κυθήριου ριζοσπάστη βουλευτή Δημήτριου Ραπτάκη και της Κλεοπάτρας Κορωναίου αδελφής του στρατηγού Πάνου Κορωναίου.

Η Εριθέλγη είχε μεγάλη αγάπη για τα γράμματα, τις τέχνες και τη μουσική.

Μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, αραβικά και ιταλικά.

Με το Δημήτριο Τριανταφύλλου απέκτησαν μαζί τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια, τον Κίμωνα, τον Κλέωνα, την Κορίνα και τη Νόρα.

Ο Δημήτριος Τριανταφύλλου πέθανε το 1893 στην Αίγυπτο. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1902, η οικογένεια Τριανταφύλλου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Ο Αττίκ από πολύ μικρός έκλεινε προς τη μουσική και διδασκόμενος μαθήματα πιάνου και φλάουτου άρχισε πολύ γρήγορα να ξεδιπλώνει το ταλέντο του.

Μεγαλώνοντας, αφού τελείωσε τις νομικές σπουδές του στην Αθήνα, όπως και ο αδελφός του, πήγανε μαζί το 1907 στο Παρίσι.

Εκεί επρόκειτο να σπουδάσουν πολιτικές επιστήμες, αφού προορίζονταν για μία λαμπρή διπλωματική σταδιοδρομία.

Όμως αντί γι αυτό οι δύο νέοι ενεγράφησαν στο φημισμένο Conservatoire de Paris. Εκεί ο Κλέωνας γνώρισε τις πρώτες του επιτυχίες συνθέτοντας και ερμηνεύοντας μουσική μπροστά στο κοινό του Παρισιού.

τη συνέχεια ταξίδεψε σε αρκετές χώρες δίνοντας συναυλίες.

Όσο ο Αττίκ προχωρούσε από επιτυχία σε επιτυχία, η οικογένειά του στην Αθήνα, άρχιζε να αντιμετωπίζει αρκετά οικονομικά προβλήματα.

Επέστρεψε στην Αθήνα για να βρεθεί κοντά στους δικούς του, τη στιγμή μάλιστα που η αδελφή του Νόρα είχε μία σοβαρή ασθένεια.

Στην Αθήνα ο Αττίκ γνώρισε μεγάλη επιτυχία και η «Μάνδρα», το κέντρο που ίδρυσε το καλοκαίρι του 1930 και στο οποίο τραγουδούσε και έπαιζε μουσική, ήταν πάντα κατάμεστο.

Παντρεύτηκε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα η Μαρί – Ελέν (παντρεύτηκαν το 1909) πέθανε έξι μήνες μετά το θάνατο του μοναδικού παιδιού τους σε ηλικία περίπου ενός έτους, αφού δεν μπόρεσε να αντέξει την απώλεια αυτή.

Αμέσως μετά ο Αττίκ συνδέθηκε και παντρεύτηκε με την Μαρίκα Φιλιππίδου, η οποία ήταν ηθοποιός, πολύ όμορφη γυναίκα. Αργότερα, το 1914 χώρισε τον Αττίκ για να παντρευτεί τον πατέρα της Μελίνας Μερκούρη, τον ίλαρχο Σταμάτη Μερκούρη.

Μετά τη Φιλιππίδου ο Αττίκ παντρεύτηκε με τη Ρωσίδα Σούρα και έζησε μαζί της μέχρι και το θάνατό του.

Ο Αττίκ είχε γράψει το εκπληκτικό τραγούδι «Είδα μάτια» για τη Μαρίκα Φιλιππίδου.

Λίγο μετά τον χωρισμό τους, η πανέμορφη Μαρίκα επισκέφτηκε τη «Μάνδρα» συνοδευόμενη από το νέο σύζυγό της.

Οι παρευρισκόμενοι αντιλαμβανόμενοι τον ερχομό της Φιλιππίδου στο κέντρο, για να πειράξουν τον Αττίκ, του ζήτησαν φωνάζοντας ρυθμικά να πει το βαλσάκι «Είδα μάτια».

Εκείνος, αντικρίζοντας στις πρώτες θέσεις την πρώην γυναίκα του και μη μπορώντας να αντέξει την συναισθηματική πίεση αποσύρθηκε το καμαρίνι του.

Μετά από μόλις δέκα λεπτά επέστρεψε στο πιάνο του και ερμήνευσε το τραγούδι – απάντηση που είχε συνθέσει και γράψει σε αυτά τα δέκα λεπτά.

Το τραγούδι αυτό ήταν το «Ζητάτε να σας πω» το οποίο έγινε τεράστιο σουξέ και ακόμη και σήμερα το ακούμε στα περισσότερα ελληνικά ραδιόφωνα.

Η Μαρίκα Φιλιππίδου ακούγοντας το τραγούδι, αποχώρησε με δάκρυα στα μάτια.

Το δεινό μουσικό και συνθετικό ταλέντο του Αττίκ φάνηκε περίτρανα σε μία από τις πιο ευαίσθητες στιγμές της ζωής του και μάλιστα συγκίνησε όλο τον κόσμο που βρισκόταν μέσα στη «Μάντρα» εκείνο το βράδυ.

Στις 28 Αυγούστου του 1944, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη υπό γερμανική κατοχή, ο Αττίκ περπατώντας στο δρόμο σκόνταψε πάνω σε ένα Γερμανό στρατιώτη.

Αυτός εκνευρίστηκε τόσο πολύ που άρχισε να ξυλοκοπεί τον μικρόσωμο Αττίκ.

Ο Αττίκ επέστρεψε αιμόφυρτος στο σπίτι του.

Το τελευταίο διάστημα ο Αττίκ έπαιρνε ηρεμιστικά βερονάλ για να κοιμηθεί.

Εκείνη τη νύχτα, μετά το συμβάν, η περήφανος Αττίκ δεν άντεξε, πήρε μεγαλύτερη ποσότητα ηρεμιστικού και δεν ξύπνησε ξανά.

Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του Αττίκ είναι: η παπαρούνα, της μιας δραχμής τα γιασεμιά, είδα μάτια, ζητάτε να σας πω, μαραμένα τα γιούλια, τα καημένα τα νιάτα.

Το τραγούδι «τρεχαντήρι» ο Αττίκ το εμπνεύστηκε στο Καψάλι το 1920, όπου παραθέριζε και διέμενε στον πίσω γιαλό, στο σπίτι Μαρή.

Ο Αττίκ πρωταγωνίστησε στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα, η οποία γυρίστηκε το 1944, λίγο πριν πεθάνει. Ήταν μια σχεδόν αυτοβιογραφική ταινία για τον Αττίκ, η οποία διασώζεται μέχρι τις μέρες μας.

Φιλμογραφία

Χειροκροτήματα (1944)

Ο αχτύπητος χτυπήθηκε 1970-1971

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

20/11/2018

Η ταινία, “Ο αχτύπητος χτυπήθηκε” προβλήθηκε τη σαιζόν 1970-1971 και έκοψε 181.259 εισιτήρια. Ήρθε στην 32η θέση σε 87 ταινίες.

Περίληψη της ταινίας, “Ο αχτύπητος χτυπήθηκε”

Ένα πλουσιοκόριτσο που κινδύνεψε να πεθάνει σε ατύχημα ερωτεύται τον άνδρα που της έσωσε τη ζωή, δίνοντάς της αίμα,αλλά ο προικοθήρας αρραβωνιαστικός της τον κατηγορεί για κλοπή.

Το μυστικό που κανείς πρωταγωνιστής δεν είχε αποκαλύψει

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

18/11/2018

Εγκλήματα

Ήταν στις 5 Οκτωβρίου του 1998 όταν το πρώτο επεισόδιο της σειράς «Εγκλήματα» προβλήθηκε μέσα από τη συχνότητα του ΑΝΤ1.

Δεν είναι άγνωστο πως τα νούμερα τηλεθέασης ήταν τον πρώτο καιρό τόσο απογοητευτικά, που τα κανάλι είχε κρούσει των κώδωνα του κινδύνου στους συντελεστές πως αν τα πράγματα δεν άλλαζαν, η σειρά θα κοβόταν άμεσα. Τότε, τα «Εγκλήματα» είχαν βρεθεί να παίζουν μαζί με το «Κωνσταντίνου και Ελένης» το οποίο επίσης αρχικά δεν πήγαινε καλά, καθώς απέναντι του είχε τους «Δυο Ξένους» που βρίσκονταν ήδη στη 2η σεζόν τους, έχοντας αποκτήσει φανατικό κοινό.

Για καλή μας τύχη, η σειρά του Λευτέρη Παπαπέτρου όχι μόνο δεν κόπηκε, μα ακόμα και μετά το τέλος της ξεκίνησε να παίζει αμέσως σε επανάληψη, καθώς το κοινό κατέληξε… εθισμένο στις ιστορίες των πρωταγωνιστών του.

Σήμερα, 20 χρόνια μετά, όμως, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια αποκάλυψη που κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε κάνει, όσα και από τα μυστικά της σειράς και να έχουν μοιραστεί μαζί μας οι πρωταγωνιστές όλα αυτά τα χρόνια.
Όπως αποκάλυψε ο τηλεοπτικές Μιχαλάκης -κατά κόσμον Σταύρος Νικολαίδης- το σήριαλ που όλοι αγάπησαν όταν προβλήθηκε, στην πραγματικότητα… είχε ήδη παλιώσει! Τι εννοούμε; Ότι τα γυρίσματα δεν πραγματοποιούταν εκείνη τη στιγμή, μα τα επεισόδια ήταν ήδη έτοιμα… έναν χρόνο πριν!

«Μου λένε άνθρωποι ότι μαζεύονται και βλέπουν τα «Εγκλήματα» και λένε τις ατάκες πριν ακριβώς σαν τις ελληνικές ταινίες. Μέσα απ’ αυτόν το ρόλο έγινα γνωστός παρόλο που είχα κάνει δυο συμμετοχές πριν, σε ένα καθημερινό του Mega την ‘Απαγορευμένη αγάπη’ και σε ένα εβδομαδιαίο του ΑΝΤ1 τον ‘Έκπτωτο άγγελο’.

Βέβαια, το ένα έγινε παράλληλα γιατί τα ‘Εγκλήματα’ τα είχαμε ξεκινήσει πριν αλλά λόγω κάποιων προβλημάτων της παραγωγής τότε, γιατί φαλίρισε η εταιρία που τα έκανε, βγήκαν ένα χρόνο μετά από όταν τα γυρίζαμε. Οπότε κάποια συνέπεσαν στον αέρα», δηλώνει ο ηθοποιός στο περιοδικό «Χάι» και μας αφήνει άφωνους.

Στη μάχη της Κρήτης 1970-1971

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

18/11/2018

Η ταινία, “Στη μάχη της Κρήτης” είναι Ισπανικής, Ελληνικής και Ιταλικής παραγωγής και η γλώσσα αυτής, Ελληνική, Ισπανική, Αγγλική & Γερμανική. Προβλήθηκε τη σαιζόν 1970-1971 και έκοψε 435.165 εισιτήρια. Ήρθε στην 6η θέση σε 87 ταινίες.

-Παραγωγής, Τζέιμς Πάρις και σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Το σενάριο της ταινίας, “Στη μάχη της Κρήτης” γράφτηκε από τον Βασίλη Μανουσάκη, το οποίο διασκευάστηκε από σενάριο του Σταμάτη Φιλιππούλη.

-Τα ακαθάριστα έσοδα της ταινίας ήταν, 8.361.847 (ESP).

Στη μάχη της Κρήτης 1970-1971 — Εξώφυλλο της ταινίας, “Στη μάχη της Κρήτης”.

Περίληψη της ταινίας, “Στη μάχη της Κρήτης”

Το Μάιο του 1941, μετά την πτώση της ηπειρωτικής Ελλάδας και λίγο πριν την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ένας τολμηρός πρωτοετής εύελπις, ο Νικηφόρος Καλλέργης (Χρήστος Πολίτης), αναλαμβάνει την μεταφορά του χρυσού της Τράπεζας της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή με πρώτο σταθμό την ιδιαίτερη πατρίδα του την Κρήτη.

Παρά τα εμπόδια που θα συναντήσει στο δρόμο του, θα καταφέρει να φτάσει στο νησί, όπου οι Γερμανοί ήδη έχουν αρχίσει τις επιθέσεις. Με οποιοδήποτε τρόπο και κάθε μυστικότητα, Έλληνες και Βρετανοί στρατιώτες θα προσπαθήσουν να μεταφέρουν τον χρυσό σε ελληνικό αντιτορπιλικό νότια της Κρήτης. Η ύπαρξη μιας μυστικής πράκτορος δεν θα γίνει αντιληπτή και πληροφορίες για την επιχείρηση θα φτάσουν στον εχθρό με αποτέλεσμα η επιχείρηση και οι ζωές των Ελλήνων αγωνιστών να τεθούν σε κίνδυνο.

Τα αληθινά γεγονότα

Η ταινία, “Στη μάχη της Κρήτης” διαπραγματεύεται το αληθινό γεγονός της φυγάδευσης του ελληνικού χρυσού εκτός Ελλάδος στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πόλεμου.

Στο «Χρονικό της Τράπεζας της Ελλάδος» (1955) το οποίο επιμελήθηκε ο Ηλίας Βενέζης υπάρχουν τα επίσημα ιστορικά ντοκουμέντα για τον ελληνικό χρυσό.

Ο τότε διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος Γιώργος Μαντζαβίνος περιγράφει σε βιβλίο:

«Αμέσως μόλις έγινε κατάδηλη η πρόθεση της Γερμανίας να βοηθήσει την Ιταλία στον αγώνα ενάντια στην Ελλάδα, λάβαμε μέτρα για να μεταφερθεί ο χρυσός από τα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Ελλάδος σε ασφαλές μέρος έξω από την Αθήνα. Προκρίθηκε η Κρήτη, το υποκατάστημα Ηρακλείου, όπου είχαμε αρκετά ασφαλή χρηματοκιβώτια. Η μεταφορά έγινε Φεβρουάριο, ήταν Καθαρά Δευτέρα».

Ο ελληνικός χρυσός, που ανερχόταν σε ουγκιές καθαρού βάρους 610.796 υπό μορφή ράβδων και λιρών, τοποθετήθηκε σε κιβώτια και μεταφέρθηκε με τα αντιτορπιλικά «Βασιλεύς Γεώργιος» και «Βασίλισσα Όλγα» στο Ηράκλειο της Κρήτης.

«Όταν όμως άρχισε να διαγράφεται ως επικείμενη η κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς, αρχίσαμε να προνοούμε για τη μετακίνησή έξω από την Ελλάδα για να τον μεταφέρουμε σε ασφαλή χώρα».

Έτσι από το Ηράκλειο, ο ελληνικός χρυσός μεταφέρεται στη Σούδα με το βρετανικό πλοίο «Salvia» και εκεί φορτώνεται στο βρετανικό καταδρομικό «Dido» για την Αίγυπτο. Τη στιγμή της φόρτωσης, το λιμάνι της Σούδας βομβαρδίζεται από Γερμανικά «στούκας» με αποτέλεσμα ένα από τα κιβώτια να σπάσει στο κατάστρωμα, το οποίο γέμισε με λίρες. Στη διαδρομή προς την Αίγυπτο, εν πλω, βρέθηκαν όλες εκτός από μία.

Το «Dido» φτάνει στην Αίγυπτο και ο ελληνικός χρυσός μεταφέρεται προς φύλαξη στην Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου.

Καθώς όμως η Γερμανική στρατιά του Ρόμελ προελαύνει στην Βόρεια Αφρική, ο χρυσός πρέπει για μια ακόμη φορά να μεταφερθεί σε ασφαλές μέρος. Έτσι μεταφέρεται στην αγγλοκρατούμενη Νότια Αφρική, στην Πρετόρια, όπου και εναποτέθηκε στα θησαυροφυλάκια της South African Reserve Bank. Από τη νέα τήξη, προέκυψε χρυσός καθαρότητας βάρους 608.350 ουγκιών. Σε αυτό το σημείο τελειώνει και το ιστορικό της φυγάδευσης του ελληνικού χρυσού στο «Χρονικό» του Βενέζη.

Έκτοτε τα σενάρια και οι εκδοχές για την τύχη του ποικίλλουν και συζητιούνται μέχρι σήμερα. Μια από τις εκδοχές είναι, ότι μετά την απελευθέρωση, όταν η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε την επιστροφή του ελληνικού χρυσού, η απάντηση από την Βρετανία ήταν: «χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη των εξόδων του Ελληνικού Στρατού στη Μέση Ανατολή και έτσι το Βρετανικό Στέμμα δεν οφείλει τίποτα για επιστροφή στην Ελλάδα».

Λούνα Παρκ: Επεισόδιο 27 Δεκεμβρίου 1979

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

10/11/2018

Περιλήψεις 93 επεισοδίων του θρυλικού “Λούνα Παρκ”

27 Δεκεμβρίου
Ο Θόδωρος με τη Μαρία σχολιάζουν την αργοπορία της Δέσποινας. Σκέφτονται ότι μπορεί να της χάλασε το μοτοσακό της. Όμως η Δέσποινα είχε χτυπήσει με το μηχανάκι της και κατέληξε στο νοσοκομείο… Ο Βασίλης πείθει την Καίτη να πει στην Αλέκα ότι θ’ αυτοκτονήσει για χάρη της. Η Αλέκα όμως δεν συγκινείται…

Η Ρένα με το Νίκο ετοιμάζονται να πάνε στον ξάδελφο του Νίκου, αλλά τελικά από ένα ξαφνικό συμβάν, αντί να κρατήσει η κυρία Άννα το παιδί, κρατούν ο Νίκος με τη Ρένα το δικό της και κοντά σ’ αυτό και μερικά άλλα παιδάκια άλλων ενοίκων, που βρήκαν ευκαιρία να πάνε για διασκέδαση…

Η Ουρανία με τον μπάρμπα-Γιώργη επισκέπτονται τη Ρένα να μάθουν πώς πέρασε στο εξωτερικό. Η Κάθριν βάζει την ιδέα στη θεία της να ζητήσει για δώρο μια έγχρωμη τηλεόραση, εκείνη όμως δεν δέχεται κουβέντα, γιατί, όπως λέει, δεν δίνει 70.000 δραχμές χωρίς λόγο, αφού έχουν την άλλη τηλεόραση. Την άλλη και μέρα επισκέπτονται δυο κύριοι την Ουρανία και λέγοντας…

Το βασικό καστ της σειράς κατά τις χρονιές 1977 και 1978:
Κάτια Αθανασίου…. Τούλα
Γιώργος Γεωγλερής…. Τάσος
Γιάννης Γούτης…. Γιαννάκης
Νίκος Δαδινόπουλος…. Νίκος
Μαίρη Ευαγγέλου…. Ρένα
Καίτη Ιμπροχώρη…. Καίτη
Μίτση Κωνσταντάρα…. Αγγέλα
Άννα Παϊτατζή…. Ουρανία
Ρένα Παγκράτη…. Κάθριν
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος…. κυρ-Γιώργης
Αλέκα Στρατηγού…. Μαρία
Σπύρος Φασιανός…. Θόδωρος
Νάσος Κεδράκας…. Νάσος
Σοφοκλής Πέππας…. Στέφανος
Σταμάτης Φασουλής…. Σταμάτης
Κάρμεν Ρουγγέρη…. Γεωργία
Ε. Δοξακοπούλου…. Φρόσω
Λ. Ντερτίμη…. Ντόρα
Χρήστος Νέζος…. Αντριώτης

Το βασικό καστ της σειράς το 1979:
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος…. κυρ-Γιώργης
Τ. Βελονάκης…. Τόλης
Ν. Δαδινόπουλος…. Νίκος
Μαίρη Ευαγγέλου…. Ρένα
Καίτη Ιμπροχώρη…. Καίτη
Ελένη Κριτή…. Ελένη
Μίτση Κωνσταντάρα…. Αγγέλα
Ρένα Παγκράτη…. Κάθριν
Άννα Παϊτατζή…. Ουρανία
Λουίζα Ποδηματά…. Λουίζα
Αλέκα Στρατηγού…. Μάρα
Σπ. Φασιανός…. Θόδωρος
Δέσποινα Στυλιανοπούλου…. Δέσποινα
Βασίλης Τσιβιλίκας….. Βασίλης

ola-ta-kala.blogspot.com

Η επιστροφή του Πάνου Κοκκινόπουλου

Από

Ελληνικος Κινηματογραφος

-

04/11/2018

Πάνος Κοκκινόπουλος

Ο Πάνος Κοκκινόπουλος είναι, αναμφισβήτητα, ο master του τρόμου στην Ελληνική τηλεόραση. Μας έχει χαρίσει μοναδικές σειρές, την Ανατομία ενός εγκλήματος, τον Κόκκινο κύκλο, τη 10^η Εντολή, σειρές που ανέβασαν την αδρεναλίνη στα ύψη και επανέφεραν στη μνήμη μας εγκληματικές πράξεις που άφησαν άφωνη την κοινή γνώμη.

Η επιστροφή του Πάνου Κοκκινόπουλου στην τηλεόραση, σε μία εποχή που εκείνη μας σερβίρει πρόχειρες δουλειές, παιδιά οκτώ χρονών που κλαίνε επειδή δεν πέρασαν σε διαγωνισμούς μαγειρικής και ριάλιτι στα οποία κοπέλες σκοτώνονται εξυπηρετώντας τους σκοπούς της ανθρωποφαγίας και της τηλεθέασης, θα είναι σίγουρα ένα μοναδικό γεγονός.

Η επιστροφή στον τόπο του Εγκλήματος για κάθε πιστό τηλεθεατή αυτών των σειρών, αναμένεται να είναι δυνατή και γεμάτη ανυπομονησία. Θα έχει τρομερό ενδιαφέρον και σίγουρα θα «ταράξει» τα νερά της σημερινής τηλεόρασης, ένα πρόγραμμα το οποίο πραγματεύεται τη βία, το έγκλημα και το κακό στην ανθρώπινη ζωή.

Αυτό που προσδοκά ο τηλεθεατής είναι να δει στην οθόνη του να ζωντανεύει η εξιχνίαση εγκληματικών ενεργειών, το σασπένς και εντέλει, η μελέτη στην ανθρώπινη ψυχή και στους λόγους που την ωθούν στην τέλεση μίας τέτοιας πράξης.

Εμείς, τι άλλο να πούμε; Περιμένουμε με αγωνία!

Το άρθρο επιμελήθηκε η Μαρία Σκαμπαρδώνη.

Διαβάστε επίσης: Ο Βασίλης Λογοθετίδης και η λάθος εποχή

Περίληψη της ταινίας, “Ο Αστραπόγιαννος”

Περίληψη της ταινίας, “Επιτάφιος για εχθρούς και φίλους”

Περίληψη της ταινίας, “Η ανταρσία των 10”

Περίληψη της ταινίας, “Κατά λάθος μπαμπάς”

Περίληψη της ταινίας, “Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ”

Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου)

Φιλμογραφία

Περίληψη της ταινίας, “Ο αχτύπητος χτυπήθηκε”

Εγκλήματα

Περίληψη της ταινίας, “Στη μάχη της Κρήτης”

Τα αληθινά γεγονότα

Περιλήψεις 93 επεισοδίων του θρυλικού “Λούνα Παρκ”

Πάνος Κοκκινόπουλος

Μία ματιά και εδώ..

Δημοφιλείς κατηγορίες

Δημοφιλής κατηγορία

Social

Επιλογές συντάκτη