Η ταινία, “Ζήτω η τρέλλα” προβλήθηκε τη σαιζόν 1962-1963 και έκοψε 23.385 εισιτήρια. Ήρθε στην 30η θέση σε 82 ταινίες.
Περίληψη της ταινίας, “Ζήτω η τρέλλα”
Ένας καλόκαρδος τύπος, ο Ρωμαίος (Θανάσης Βέγγος), που πιστεύει ότι είναι μεγάλος “καζανόβας“, βγαίνει δοκιμαστικά από το τρελοκομείο. Μετά από πρόταση του εξάδελφού του Λέοντα Καρφή, πηγαίνει για διακοπές σ’ ένα νησί, όπου βρίσκεται συνέχεια κάτω από το άγρυπνο βλέμμα ενός νοσοκόμου του τρελοκομείου, του Τηλεμάχου.
Ο Λέων, όμως, θέλει να ιδιοποιηθεί την περιουσία της μητέρας του Ρωμαίου και προσπαθεί να βγάλει τον εξάδελφό του τρελό, αλλά τα σχέδιά του αποτυγχάνουν πλήρως χάρη στην ουρανοκατέβατη παρέμβαση μιας υπαλλήλου του ξενοδοχείου, της Μάρθας, η οποία είναι ερωτευμένη με τον Ρωμαίο.
Περίληψη: Ο εφοπλιστής Καρανίκας που αναζητούσε τη χαμένη στα χρόνια της Κατοχής κόρη του, τη βρίσκει με τη συνδρομή ενός τραυλού ντετέκτιβ. Πηγαίνοντας όμως να τη συναντήσει, σκοτώνεται σε αυτοκινητικό δυστύχημα, αφήνοντάς της όλη του την περιουσία. Η Δέσποινα, από πλανόδια κουλουροπώλις, με έφεση στο τραγούδι, γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη εφοπλιστίνα και προσπαθεί να προσαρμοστεί στο νέο της ρόλο. Ενώ οι διευθυντές προσωπικού, δημοσίων σχέσεων και νομικών υποθέσεων της εταιρείας, διεκδικούν ο καθένας για τον εαυτό του τη θέση του γενικού διευθυντή, η Δέσποινα ερωτεύεται έναν απατεώνα, τον πλέι μπόι Τζακ, ο οποίος τη θέλει μόνο για τα λεφτά της. Δεν αργεί να καταλάβει το ποιόν του και τον διώχνει με τις κλοτσιές. Τον πόνο της έρχεται να απαλύνει τώρα ο οικονομικός διευθυντής, ο Πέτρος, τον οποίο ο πατέρας της είχε σπουδάσει σαν πραγματικό παιδί του. Κοντά του, η Δέσποινα θα βρει στοργή, αγάπη και τρυφερότητα. Παρασκήνιο: Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1971-1972 και έκοψε 189.241 εισιτήρια. Ήρθε στην 23η θέση σε 90 ταινίες.
Περίληψη: Ένας φιλότιμος λογιστής στο εργοστάσιο των Σουλτάνογλου-Μουράτογλου, ο Χρόνης, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση επειδή ο γαμπρός του έκανε ένα μεγάλο οικονομικό άνοιγμα. Στην προσπάθεια του να τον βοηθήσει, νοικιάζει το σπίτι του στον ερωτύλο Απόστολο Σουλτάνογλου και ταυτόχρονα στη γυναίκα του Ντόρα, η οποία με τα πολλά έχει αποφασίσει να απατήσει τον σύζυγο της. Ο Απόστολος οδηγεί εκεί την ζωηρούλα στάρλετ Άντζελα, ενώ η Ντόρα τον συνέταιρο του άνδρα της Πέτρο Μουράτογλου. Ακολουθεί απερίγραπτο μπέρδεμα, δημιουργείται μεγάλη αναστάτωση και ο Χρόνης τώρα πρέπει να αποδείξει, στην αστυνομία ότι το σπίτι του δεν είναι άντρο ακολασίας. Παρασκήνιο: Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1981-1982 και έκοψε 56.272 εισιτήρια. Ήρθε στην 24η θέση σε 45 ταινίες.
Η Μαλβίνα υπήρξε ένα αρχετυπικό θηλυκό για την τηλεόραση, μία μορφή που δεν μπορείς να προσπεράσεις αν γνωρίσεις. Γνήσιο θηλυκό μίας άλλης εποχής πιο αληθινής, αλλά και ένα αντράκι που σε κοιτούσε στα μάτια και σου έλεγε ωμά την αλήθεια δίχως λογοτεχνικούς καλλωπισμούς. Εξυπνάδα και ωμή αλήθεια, ευστροφία και χιούμορ ποιότητας δίχως ωμή προσβολή και φτήνια.
Η Μαλβίνα λείπει καθημερινά όλο και περισσότερο από την επιφανειακή τηλεόραση του σήμερα; λείπει αυτή η αλήθεια, αυτή η καθάρια ματιά στα πράγματα, αυτό το ανόθευτο δείγμα θηλυκότητας που ήξερε να σε αιχμαλωτίζει δίχως να προκαλεί.
Το σύντομο πέρασμά της από τη ζωή αυτή, χάρισε στην τηλεόραση ένα πρωτότυπο και διαχρονικό ίνδαλμα, μία αληθινή γυναίκα που κάηκε από την ίδια τη φωτιά της.
Αυτή ήταν η Μαλβίνα. Και αυτές είναι μερικές από τις πιο αξεπέραστες φράσεις της:
Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν.
Ή είμαι ερωτευμένη και δυστυχώ με τρόπο αστείο, ή είμαι λογική και πλήττω θανάσιμα.
Άνδρας που δεν είναι τώρα …. δεν ήταν ποτέ.
Αν είναι κακό να σκοτώνεις τον πλησίον σου δίχως λόγο, είναι χίλιες φορές πιο κακό να ερωτεύεσαι και να αγαπάς τον πλησίον σου δίχως λόγο.
Ο ταλαντούχος άνθρωπος, ότι κι αν κάνει, το κάνει εμπνευσμένα. Και η Κόλαση να σε περιμένει μαζί του, θα είναι μια παραδεισένια Κόλαση.
Σπάστηκα με την ατάκα σου ”Κοίτα να διασκεδάσεις”. Δε γουστάρω να περνάω καλά χωρίς εσένα. Θέλω να λες από μέσα σου να είναι όλα μαύρα εκεί που πάει χωρίς εμένα. Γιατί έτσι λέω κι εγώ. Τι να σου κάνω ανωτερότητες; Γιατί είμαστε έτσι φτιαγμένοι να μη μας αρέσει να περνάει καλά ο άλλος χωρίς εμάς.
Τα μαύρα μαλλιά υποδηλώνουν ανδρισμό, θάρρος, ευθύτητα και δραστηριότητα. Αν τα μαύρα μαλλιά γίνουν μόδα ο κόσμος θα ζήσει καλύτερα.
Γιατί τα κάνεις αυτά; Γιατί είμαι αδύναμη, κακομαθημένη και σ’ αγαπάω.
Στον έρωτα όταν έχεις σταθερές βάσεις, καλή ανατροφή, σωστές χαρακτηρολογικές δομές την χάνεις την αξιοπρέπειά σου απέναντι στον άλλον διαφορετικά είσαι βλάκας.
Ο άντρας πρέπει να έχει αντίληψη του κόσμου για να συνεχίζεις εσύ να ζεις ξέγνοιαστα. Αυτή είναι, ίσως, η πιο φεμινιστική αρχή.
Εγώ τον έρωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή.
Χίλιοι άνθρωποι μέσα στο μπαρ και είναι άδειο. Κανένας. Μπαίνει ο έρωτάς σου, τότε μόνο χίλιοι ένας. Οι χίλιοι απλώς κομπάρσοι.
Κυβέρνηση που λυσσά να κρατηθεί στην εξουσία σε χώρα πτωχευμένη, είτε έχει ακόμα περιθώρια να φάει είτε φοβάται τη φυλακή. Καρατσεκαρισμένο.
Εγώ γλίτωσα και δεν είμαι πλέον σαν κι εσάς. Και χόρτασα. Και λεφτά. Και οικογένεια κι αγάπη. Κυρίως αγάπη. Εγώ, που μέχρι πέρυσι, αν με άγγιζες ακόμα και εξ αποστάσεως, ούρλιαζα “πίσω μου σ’ έχω σατανά”. Εγώ χόρτασα. Ένα χειμώνα αγάπη. Μια άνοιξη ελπίδα. Κι ένα καλοκαίρι προοπτική. Ολόκληρο προοπτικές. Εγώ, η ξεγραμμένη. Χρειάστηκε να ξεγραφτώ για να μπορέσω και να συμμορφωθώ και να αγαπήσω και να αγγίξω και να ανταποδώσω και τα πάντα.
Ο κόσμος, λοιπόν, χωρίζεται σε δύο κατηγορίες –καρατσεκαρισμένο: σ’ αυτούς που έχουν πρόβλημα και σ’ αυτούς που είναι πρόβλημα. Αυτοί που είναι πρόβλημα συνήθως ακουμπάνε σε κάποιους άλλους που στη συνέχεια έχουν πρόβλημα από αυτούς που είναι πρόβλημα. Όταν όμως αυτοί που έχουν πρόβλημα παρατρομάξουνε και ψιλοαδειάσουν αυτούς που είναι πρόβλημα, τότε αυτοί που είναι πρόβλημα, δεν είναι πια πρόβλημα, αλλά είναι άνθρωποι που έχουν πρόβλημα. Και κάπως έτσι έρχεται η ζωή στα ίσια της, πολεμόχαρη φυλή μου!
[Ο σύγχρονος, μέσος Έλληνας] κατατρώγεται απ’ τον πόθο για τον γεμάτο ψυγειοκαταψύκτη, από τον πόθο να κάνουμε όλα τα παιδιά δικηγόρους και γιατρούς, από τον πόθο να διασφαλίσει τη θλιβερή του πυρηνική, μικρή οικογενειούλα πίσω από την πόρτα.
Xθεσινή μου άποψη σημερινή μου ανία.
Ο έρωτας δεν βρίσκεται στον άλλο, είναι μέσα σε μας τους ίδιους, εμείς τον ξυπνάμε.
Είμαι Πάνω από Όλους και Κάτω από Αυτόν … από αυτόν.
Ο ταλαντούχος άνθρωπος, ότι κι αν κάνει, το κάνει εμπνευσμένα. Και η Κόλαση να σε περιμένει μαζί του, θα είναι μια παραδεισένια Κόλαση. Ενώ από τον ατάλαντο άνθρωπο να μην περιμένεις τίποτα καλό. Και ο Παράδεισός του ανούσιος.
Έλα όμως που η προδοσία έρχεται σχεδόν πάντα από μέσα… Από εκείνους που βρέθηκαν μαζί σου για λίγο.. Από ανάξιους που εμπιστεύθηκες. Από ανθρωπάρια που σε φακέλωσαν πάνω στις πιο εξομολογητικές σου ώρες…
Πόσο λείπεις από την τηλεόραση του σήμερα, Μαλβίνα!!
Η ταινία, “Ένα βότσαλο στη λίμνη” προβλήθηκε τη σαιζόν 1952-1953 και έκοψε 151.058 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση σε 22 ταινίες.
-Η ταινία είναι Ελληνικής και Αιγυπτιακής παραγωγής. Γυρισμένη στα στούντιο Nassibian του Αλεβίζε Ορφανέλι, στο Κάιρο, όπου βρισκόταν και έδινε παραστάσεις ο θίασος Λογοθετίδη, με παραγωγό έναν Έλληνα της Αιγύπτου, τον Σωτήρη Μήλα.
-Ο Δημήτρης Σκούταρης ερμηνεύει το τραγούδι, “Άλα άνοιξε κι άλλη μπουκάλα” σε στίχους Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου και μουσική Μιχάλη Σουγιούλ.
-Το 1967 ο Κώστας Καραγιάννης γυρίζει την ταινία “Ο σπαγγοραμμένος” με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, η οποία ταινία είναι βασισμένη ακριβώς στο ίδιο σενάριο.
– Η ταινία, “Ένα βότσαλο στη λίμνη” κυκλοφόρησε και σε μορφή DVD στις 05 Ιουνίου του 2007. -Την αφίσα της ταινίας φιλοτέχνησε ο Καϊρινός ζωγράφος, Σταμάτης Βασιλείου.
-Τέλος, στην ταινία, “Ένα βότσαλο στη λίμνη” πρωτοεμφανίζεται η Ελληνίδα ηθοποιός Ντίνα Σταθάτου, η οποία στη βραχύβια καριέρα της έπαιξε σε όλες στο πλευρό του Βασίλη Λογοθετίδη. Οι ταινίες που έπαιξε ήταν 4: “Ένα βότσαλο στη λίμνη”, “Δεσποινίς ετών 39”, “Σάντα Τσικίτα“, “Ούτε γάτα ούτε ζημιά” και έπειτα χάθηκε τελείως από τις κινηματογραφικές εξελίξεις…
Περίληψη της ταινίας, “Ένα βότσαλο στη λίμνη”
Ο Μανώλης Σκουντρής (Βασίλης Λογοθετίδης) είναι συνέταιρος σε επιχείρηση εργολαβιών και κατασκευών. Είναι παντρεμένος επί 12 χρόνια με τη Βέτα (Μαίρη Λαλοπούλου) και είναι πιστός σύζυγος και συντηρητικός αλλά πολύ τσιγκούνης. Ελέγχει λεπτομερώς και την παραμικρή δαπάνη που γίνεται σπίτι του αλλά και στο γραφείο του και αρνείται ακόμα και δώρο στη γυναίκα του. Από την άλλη, ο συνεργάτης του, ο Γιώργος Καρανάσος (Βαγγέλης Πρωτοπαππάς), είναι ένας ανοιχτοχέρης γλεντζές με ελάττωμα, την αδυναμία του στις γυναίκες, αν και είναι κι αυτός παντρεμένος.
Μια βραδιά, μία από τις φιλενάδες του Γιώργου, η Μάργκαρετ (Καίτη Λαμπροπούλου), μία Ελληνοαμερικανίδα, προσκαλεί στο γραφείο τη φίλη της, την Έβελυν (Ίλια Λιβυκού) που είναι κι αυτή Ελληνοαμερικανίδα. Ο Μανώλης θα τη γνωρίσει και θα μείνει έκθαμβος. Έτσι, ο Γιώργος πείθει τον Μανώλη να βγουν ζευγάρια.
Ο Μανώλης γοητευμένος παρεκτρέπεται και παρασύρεται ξεχνώντας εντελώς τις συνήθειές του. Ξοδεύει για χάρη της τόσα λεφτά, όσα δεν έχει ξοδέψει για τη γυναίκα του στα 12 χρόνια που είναι παντρεμένοι. Όμως για κακή του τύχη, η Έβελυν είναι η μικρή ξαδερφούλα της γυναίκας του, που την περίμεναν, την επομένη, ώστε να της κάνουν το τραπέζι.
Οι άσχημες αυτές συγκυρίες, εν τέλει, θα περιπλέξουν πολύ την ήσυχη ζωή που είχε ο Μανώλης μέχρι τότε, αλλά στο τέλος, η Έβελυν, τον πείθει να είναι ανοιχτοχέρης, απέναντι στη γυναίκα του που την είχε παραμελήσει τελείως.
Η ταινία, “Έγκλημα στα παρασκήνια” προβλήθηκε τη σαιζόν 1960-1961 και έκοψε 67.610 εισιτήρια. Ήρθε στην 7η θέση σε 58 ταινίες.
Η ταινία, που ακολουθεί τη συνταγή των αμερικανικών φιλμ νουάρ, αποτελεί ένα από τα καλύτερα ελληνικά δείγματα του είδους, τιμήθηκε με δύο βραβεία στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960: Φωτογραφίας (Αριστείδης Καρύδης-Φουκς) και Β’ γυναικείου ρόλου (Ζωρζ Σαρή).
-Επίσης πήρε μέρος στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών το 2001. Είναι η πρώτη ελληνική ταινία που πουλήθηκε για διανομή στην αμερικάνικη αγορά.
-Το σενάριο έχει αρκετές διάφορες με το βιβλίο. Οι θάνατοι στην ταινία είναι δύο αλλά στο βιβλίο τρεις. Στην ταινία ο πραγματικός ένοχος βρίσκεται από την αστυνομία αλλά στο βιβλίο όχι.
-Το σενάριο είναι του γνωστού συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Γιάννη Μαρή, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του ίδιου. -Η ταινία κυκλοφόρησε και σε μορφή DVD στις 11 Νοεμβρίου του 2010.
Μια περιβόητη για τα ερωτικά της σκάνδαλα ηθοποιός, η Ρόζα Δελλή, βρίσκεται μαχαιρωμένη στο καμαρίνι της. Την υπόθεση αναλαμβάνει ο επιθεωρητής Μπέκας που καλείται να δώσει τις εξής απαντήσεις: ποιος σκότωσε, και πώς έγινε ο φόνος, αφού η πόρτα βρέθηκε κλειδωμένη από μέσα;
Ως ύποπτα φέρονται τρία πρόσωπα: ο ζεν πρεμιέ του θιάσου Χάρης Αποστολίδης που διαπληκτίστηκε μαζί της τη νύχτα του φόνου, ένας άγνωστος που την επισκέφτηκε το ίδιο βράδυ, και η συνάδελφός της Έλενα Παυλίδη που πάντα τη μισούσε.
Ο δημοσιογράφος Μακρής , που σκαλίζει την υπόθεση για λογαριασμό της εφημερίδας του, καταφέρνει να βρει την άκρη, βοηθώντας έτσι και τον Μπέκα. Δολοφόνος είναι ο Παύλος Στεφάνου, φίλος και προστάτης της νεκρής, ο οποίος, μετά το φόνο, έπεσε θύμα εκβιασμού του αγνώστου που την επισκέφθηκε – κι αυτός ο άγνωστος ήταν ο σύζυγός της, ο Μάκης Αγγέλογλου, για τον οποίο όλοι πίστευαν ότι είχε πεθάνει στην κατοχή – και της Θάλειας Χαλκιά, συναδέλφου της νεκρής.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη παραμένει η πιο αγαπητή σταρ της Ελλάδας, είναι η γυναίκα που συμβόλισε την αιώνια νιότη και την αισιοδοξία σε μία Ελλάδα που δοκιμαζόταν, τόσο κοινωνικά όσο και οικονομικά.
Οι ταινίες της ακόμα και μετά από τόσες επαναλήψεις, έχουν υψηλή τηλεθέαση, διότι ο κόσμος αγάπησε την αυθορμησία και την παιδικότητά της.
Οι κωμικές της ταινίες και η δική της ανάγκη να είναι πάντοτε η “σταρ” την εγκλώβισαν σε μία γκάμα ρόλων, οι οποίοι την ενθάρρυναν να βγάζει μόνο την παιδική και ανέμελη πλευρά της.
Προσωπικά, δεν υπήρξα ποτέ φανατική θαυμάστρια της Αλίκης, αλλά υπήρξαν ταινίες της που αγάπησα ιδιαίτερα. Θεωρώ πως οι δραματικές της ταινίες, δεν κέρδισαν ποτέ τη δημοφιλία που τους άξιζε.
Η συγκεκριμένη ταινία μου άρεσε διότι ασχολήθηκε με σύγχρονα ακανθώδη προβλήματα της κοινωνίας, όπως την υποκρισία του καθωσπρεπισμού, τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, τη βία από το δυνατό στον πιο αδύναμο.
Η Μαρία είναι μία κωφάλαλη κοπέλα που ζει με τον πατέρα της σε ένα νησί. Μοναδικό τους στήριγμα ο δάσκαλος του χωριού, ο οποίος βιώνει και ο ίδιος την κοινωνική απόρριψη και προσπαθεί να τη μάθει να εκφράζει και να ανοιχθεί στους ανθρώπους.
Ο Δήμαρχος του νησιού τη βιάζει και την αφήνει έγκυο. Όταν εκείνος αποπειράται με τη συνεργεία της γυναίκας του να αρπάξει το παιδί, εκείνη τον πυροβολεί και τον σκοτώνει.
Το τέλος θα είναι ευχάριστο για εκείνη, καθώς θα αθωωθεί και θα έχει δίπλα της το παιδί και το δάσκαλο.
Νομίζω, είναι από τις καλύτερες ταινίες της καριέρας της, είναι ωραίο να βλέπεις μία γυναίκα η οποία έχει καθιερωθεί ως “χαρούμενο κοριτσάκι”, να υποδύεται μία γυναίκα που δε μπορεί να μιλήσει.
Από τις πολύ καλές ταινίες, αξίζει σίγουρα να τη δεις…
Δευτέρα 5 Μαϊου 1975. Η Εθνική μας σταρ σε μία περίοδο που ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος έχει τελειώσει, και το κοινό έχει αφεθεί στην ασπρόμαυρη μικρή οθόνη, η ίδια ως Αμαλία και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ως συνταματάρχης Καλλέργης αποφασίσουν να ενδώσουν στις προσταγές της εποχής και να κάνουν πρεμιέρα με το έργο “Βασίλισσα Αμαλία” σε σενάριο του Γιώργου Ρούσσου και σκηνοθεσία του Κώστα Καραγιάννη.Η σειρά τελειώσε συμπληρώνοντας 68 σαραντάλεπτα επεισόδια στις 22 Αυγούστου 1976. Προβλήθηκε σε επανάληψη στο κανάλι ΡΙΚ της Κύπρου το 1976.
Η σειρά “Βασίλισσα Αμαλία” αναμενόταν με μεγάλη ανυπομονησία από το τηλεοπτικό κοινό, αλλά τελικά το σήριαλ δεν είχε την αναμενόμενη απήχηση. Στις θεαματικότητες, “κυρίαρχη” σειρά εκείνη τη σεζόν ήταν η σειρά “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” του ΕΙΡΤ και όχι η “Βασίλισσα Αμαλία”, την οποία και τελικά επισκίασε παρά τις μεγάλες προσδοκίες που υπήρχαν για αυτήν.
Η σειρά αρχικά προβάλλονταν κάθε Δευτέρα και κάποια στιγμή αργότερα συνέχισε την προβολή της κάθε Κυριακή.
Η ιστορία της σειράς, με την μορφή φωτορομάντζου, δημοσιεύτηκε στο εβδομαδιαίο περιοδικό “Μαρι-Λένα” για 46 εβδομάδες.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους.
Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Και το κοινό του, βέβαια, δεν σταματούσε μόνο σε αυτούς.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία. Η μητέρα του ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία. Από αυτή άκουγε ως παιδί τα λαϊκά τραγούδια που έφεραν οι πρόσφυγες και από τη γιαγιά του -όπως έλεγε ο ίδιος- πήρε τις τεχνικές, τις αναπνοές, το κλάμα στη φωνή…
Ως τη στιγμή που τον ανέλαβε ο μεγάλος δάσκαλος Στέλιος Χρυσίνης. Μεγαλώνοντας, δούλεψε σ’ ένα εργοστάσιο στη Νέα Ιωνία. Μία μέρα, τον φωνάζει το αφεντικό του και του λέει ότι έχει καταπληκτική φωνή και του κάνει δώρο μία κιθάρα. Ο Στέλιος, όσε ώρες δεν δούλευε, καθόταν στο σπίτι και προσπαθούσε να μάθει τραγούδια στην κιθάρα.
Μια μέρα, κάποιος περαστικός τον άκουσε και του πρότεινε να τραγουδήσει στην ταβέρνα του. Έτσι, έγινε η αρχή…
Το 1950 ο Στέλιος Καζαντζίδης εμφανίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά στην Κηφισιά. Δύο χρόνια αργότερα έκανε και την πρώτη ηχογράφησή του στην Columbia, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πας», που όμως δεν πούλησε.
Το δεύτερο τραγούδι, «Οι βαλίτσες» του Γιάννη Παπαϊωάννου, έγινε μεγάλη επιτυχία. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μία σειρά επιτυχιών και συνεχής άνοδος, με εμφανίσεις σε γνωστά λαϊκά κέντρα της εποχής.
Τότε έρχεται και η γνωριμία, ο αρραβώνας, αλλά και η συνεργασία με την Καίτη Γκρέυ, ως το καλοκαίρι του 1957. Σουξέ της εποχής, το «Απόψε φίλα με» του Μανόλη Χιώτη, ένα ντουέτο του Στέλιου Καζαντζίδη με την Καίτη Γκρέυ. Μετά από αυτό χώρισαν. Η επόμενη οκταετία (1957-1965) είναι ίσως η πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδος για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Η γνωριμία του με τη Μαρινέλλα στη Θεσσαλονίκη εξελίχθηκε σε μια λαμπρή συνεργασία.
Μαζί έκαναν μεγάλες επιτυχίες με κορυφαίους συνθέτες (Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης, Καλδάρας, Παπαγιαννοπούλου, Βίρβος, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Λεοντής, Ξαρχάκος, Λοΐζος, Μαρκόπουλος κ.ά.) και εμφανίστηκαν στα μεγαλύτερα λαϊκά κέντρα. Το Μάιο του 1966 αποφάσισαν να ενωθούν και στη ζωή.Ο γάμος τους μπορεί να μην άντεξε στο χρόνο, αλλά έμειναν για πάντα φίλοι.
Έπειτα από χρόνια, ο Στέλιος Καζαντζίδης γνώρισε και παντρεύτηκε την κυρα-Βάσω, την οποία ο χαρακτήριζε ως «θησαυρό». Τo 1965 κι ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα νυχτερινά κέντρα. Τήρησε την επιλογή του αυτή ως το τέλος της ζωής του και η μόνη επαφή με το κοινό ήταν μέσω των δίσκων του. Για κάποιο διάστημα και αυτή η επικοινωνία διακόπηκε, λόγω προβλημάτων που είχε με τη δισκογραφική εταιρεία «Μίνως».
Στη δισκογραφία ο Στέλιος Καζαντζίδης επανήλθε, έπειτα από 12 χρόνια απουσίας, το 1987, συνεργαζόμενος με τους Τάκη Σούκο, Λευτέρη Χαψιάδη, Θανάση Πολυκανδριώτη, Θοδωρή Καμπουρίδη, Μάκη Ερημίτη, Αντώνη Βαρδή, Σώτια Τσώτου και άλλους άξιους δημιουργούς. Το κύκνειο άσμα του ήταν ο δίσκος «Έρχονται χρόνια δύσκολα».
Ο Στέλιος Καζαντζίδης έφυγε από την ζωή στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.
Στέλιος Καζαντζίδης: Φιλμογραφία
Η κυρία δήμαρχος (1960) Μάνα μου παραστράτησα (1961) Κλάψε φτωχή μου καρδιά (1962) Αφήστε με να ζήσω (1965) Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (1965) Με πόνο και με δάκρυα (1965) Αδίστακτοι (1965) Οι καταφρονεμένοι (1965) Παίξε μπουζούκι μου γλυκό (1965) Προδομένη (1965) Τιμωρία (1965) Έχω δικαίωμα να σ’ αγαπώ (1966) Οι άγγελοι της αμαρτίας (1966)
Αχάριστη (1966) Η ώρα της δικαιοσύνης (1967) Ο γεροντοκόρος (1967) Άδικη κατάρα (1967) Τα ψίχουλα του κόσμου (1967) Σαπίλα και αριστοκρατία (1967) Ο γίγας της Κυψέλης (1968) Οι άντρες δεν λυγίζουν ποτέ (1968) Φτωχογειτονιά, αγάπη μου (1969) Φουκαράδες και λεφτάδες (1970) Κραυγές στον άνεμο (1979) Εις μνήμην Χάρρυ Κλυνν … και κλάμα (1984) Σχετικά με τον Βασίλη (1986)
Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ ανέβασε στο Instagram μια φωτογραφία της μητέρας του, Αλίκης, η οποία είναι τραβηγμένη από το κρεβάτι του χειρουργείου, λίγο πριν υποβληθεί σε επέμβαση καισαρικής, το 1969.
Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ, να θυμίσουμε, εδώ και μερικούς μήνες έχει δημιουργήσει έναν λογαριασμό στο Instagram στο όνομα της ηθοποιού.
Εκεί, λοιπόν, ανάρτησε τη φωτογραφία από το 1969, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη να είναι αναίσθητη στο κρεβάτι του χειρουργείου, λίγο πριν υποβληθεί σε επέμβαση καισαρικής.
Τη φωτογραφία ακολουθούσε και το εξής κείμενο του Γιάννη Παπαμιχαήλ:
«Μια φωτογραφία πραγματικό ντοκουμέντο από μια σπουδαία καλλιτέχνη που υπήρξε για μένα και μια σπουδαία Μάνα. Η μητέρα μου στις 4 Ιουνίου του 1969 ημέρα της γέννησης μου, στο χειρουργείο λίγο πριν την επέμβαση καισαρικής τομής».
Ο μεγάλος μας κωμικός Σταύρος Παράβας γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1935 από γονείς Μικρασιάτες και ήταν ο μικρότερος από τα πέντε αδέλφια του. Μεγάλωσε στα Προσφυγικά, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά γεμάτα από αγάπη, ανεμελιά και όνειρα, όπως έλεγε…
Από μικρός έπεσε στα βαθιά, καθώς έπρεπε να βοηθήσει την οικογένειά του. Έτσι, για αρκετά χρόνια έκανε δουλειές του ποδαριού. Όμως, το σαράκι του ηθοποιού τον έτρωγε. Από τα σχολικά του χρόνια, ακόμη, συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις, ενώ τα αδέλφια και οι συμμαθητές του τον παρότρυναν να συνεχίσει.
Τα πρώτα μαθήματα υποκριτικής τα διδάχτηκε το 1952, δίπλα στον ηθοποιό Θεόδωρο Έξαρχο και λίγα χρόνια μετά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη. Η πρώτη του επαφή με το σανίδι ήταν με το θίασο της κυρίας Κατερίνας στο έργο «Πρώτο Ψέμα» του Γεώργιου Ρούσσου. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορα θεατρικά με το Ντίνο Ηλιόπουλο και τη Βίλμα Κύρου.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1960, στην ταινία «Χριστίνα» του Γιάννη Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστές τον Ντίνο Ηλιόπουλο, την Τζένη Καρέζη και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Ακολούθησε ο «Σκληρός Άντρας», το «Παιδί της πιάτσας» και το «Έξυπνο πουλί», σε ρόλους που σφυρηλάτησαν ένα από τα μετέπειτα στερεότυπα του κοινού για τον Σταύρο Παράβα, αυτό του λαϊκού μάγκα. Την ίδια χρονιά (1961) ήρθε και η «Αλίκη στο Ναυτικό» ως συνάδελφος ναυτικός δόκιμος του Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Σε αυτή την περίοδο και στο πλάι του Κώστα Χατζηχρήστου εργάστηκε άοκνα στο μουσικό θέατρο, ανεβάζοντας μερικά πολύ δημοφιλή νούμερα, όπως ο «Nτένις ο τρομερός», ο «Ντιρλαντά» κ.ά.
Συνεχίζοντας τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις, στα μέσα της δεκαετίας του 1960 έδωσε σάρκα και οστά στο διαβόητο «Φίφη» σε αλλεπάλληλες ταινίες, όπως «Εμίρης και κακομοίρης» (1964), «Μπετόβεν και μπουζούκι» (1965) και «Φίφης ο ακτύπητος» (1966). Αυτός ήταν και ο δεύτερος ρόλος που έγινε σήμα κατατεθέν για το Σταύρο Παράβα: Μια οπισθοδρομική απεικόνιση του ομοφυλόφιλου άντρα, περισσότερο βασισμένη στην εικόνα που, όμως, στη συντηρητική Ελλάδα του 1960 έβγαλε άφθονο γέλιο.
Στα χρόνια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών κι ενώ η καριέρα του ήταν στο απόγειό της, ένα θεατρικό νούμερο στο «ΡΕΞ» στάθηκε η αιτία να φυλακιστεί στη Γυάρο και να βασανιστεί. Η περίοδος αυτή σφράγισε και την καριέρα του, αφού ο ίδιος γύρισε αλλαγμένος. Από το «Φίφη» και το «Μάγκα», έκανε στροφή στο κλασσικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Στα αξιοσημείωτα, ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Λούκα Ρονκόνι, οι «Ιππείς» του Αριστοφάνη με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, οι «Εκκλησιάζουσες», οι «Ψύλλοι στ’ αφτιά» του Φεντό με τον θίασο Καλογεροπούλου, το «Μόνο ζευγάρι» με συμπρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο, στα «Σκουπίδια», στα «Χριστούγεννα των Κουπιέλο» κ.ά.
Ο Σταύρος Παράβας συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα του θεάτρου και του κινηματογράφου. Έλαβε μέρος σε 47 ταινίες, σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και σε τηλεοπτικά σήριαλ («Το φάντασμα», «Τα αδέρφια», «Οικογένεια Μουσαμά»). Βραβευθεί για το έργο του ως Πρόεδρος του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Σερρών, αλλά και για την προσφορά του στο θεατρικό σανίδι.
Από το γάμο του με τη σύζυγό του Άννυ απέκτησε τρία παιδιά: Δύο κόρες, τη Μάρθα και τη Βανέσσα, κι ένα γιο, τον Τζόναθαν. Την περίοδο της δικτατορίας, όμως, η σύζυγός και τα παιδιά του επέστρεψαν μόνιμα στην Αγγλία. Το 2002 ο γιος του πέθανε και ο θάνατός του του στοίχισε πολύ. Από κει και μετά η ζωή του άλλαξε, οι δουλειές του δεν πήγαιναν καλά, όμως, δεν το έβαλε κάτω…
Το Φεβρουάριο του 2008 εισήχθη στον Ερυθρό Σταυρό με επιπλοκές στην καρδιακή λειτουργία. Έπειτα από πολύμηνη μάχη, άφησε την τελευταία του πνοή στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, από ανακοπή καρδιάς.
Δεν είναι λίγες οι φορές που έρχεται μία μεγάλη ευκαιρία στη ζωή μας και εμείς την απορρίπτουμε, επειδή είτε δεν την αντιλαμβανόμαστε, είτε είμαστε απασχολημένοι με κάτι άλλο και δεν της δίνουμε αρκετή σημασία.
Η μεγάλη μας κωμικός, Σαπφώ Νοταρά, βίωσε και αυτή έναν αποτυχημένο έρωτα, στον οποίο όμως έκλεισε την πόρτα μόνη της. Η σπουδαία μας κωμική ηθοποιός η οποία έγινε γνωστή για τους δεύτερους ρόλους της σε κωμικές Ελληνικές ταινίες με τις ατάκες Μπουρλότο! και εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα, κατέκτησε την αθανασία.
Η ίδια δεν παντρεύτηκε και ο μεγαλύτερος της έρωτας, όπως πιστεύεται, υπήρξε ένας στρατιώτης ο οποίος έφυγε για τον πόλεμο με τη σχέση τους να λήγει άδοξα και εκείνη τον περιμένει εσαεί.
Η ίδια έκλεισε την πόρτα στο μεγάλο μας ζωγράφο, Γιάννη Τσαρούχη. Όταν εκείνος σε μία θεατρική περιοδεία, την προσέγγισε και της πρότεινε να κάνουν μαζί ένα παιδί επειδή είναι ερωτευμένος μαζί της. Εκείνη θεωρώντας πως αυτό είναι μία φάρσα του Δημήτρη Χορν και της Έλλης Λαμπέτη, τον απέρριψε και τον ‘’στόλισε’’ με διάφορες εκφράσεις καθώς πίστευε πως την κοροϊδεύει.
Πληγώθηκε όμως συναισθηματικά, όταν σε μία συζήτησή τους μετά από χρόνια, εκείνος τη διαβεβαίωσε πως της έλεγε αλήθεια. Η μεγάλη μας ηθοποιός είχε βιώσει ξανά έναν αποτυχημένο έρωτα, στον οποίο η ίδια έκλεισε την πόρτα…
Η ταινία, "Η Αλίκη Δικτάτωρ" προβλήθηκε τη σαιζόν 1971-1972 και έκοψε 282.291 εισιτήρια. Ήρθε στην 11η θέση σε 90 ταινίες.-Πρόκειται ίσως για τη μοναδική...
Η Μαρία Φωκά (γεννήθηκε την 1 Οκτωβρίου 1916 και πέθανε στις 15 Ιουνίου 2001), ταλαντούχα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, έπαιξε σε δεύτερους...
