Ο Γιώργος Εμιρζάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός, χορευτής – είχε χορέψει μάλιστα και στην Οδό ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι! –χορογράφος.
Ασχολήθηκε κυρίως με τον κινηματογράφο – πρώτη δουλειά του, το 1970, ήταν η ταινία ”Βλέπε Λουκιανός”, μια σατιρική μεταφορά αποσπασματικών έργων του Λουκιανού στη σύγχρονη Ελλάδα, με πρωταγωνιστές τους Αννα Φόνσου, Ελένη Ανουσάκη, Γιώργο Διαλεγμένο, Ντίνα Κώνστα, φωτογραφία του μετέπειτα σκηνοθέτη Γιώργου Πανουσόπουλου και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 εμφανίστηκε ως σκηνοθέτης στον χώρο του θεάτρου: Φαύστα (1964), Μαύρη κωμωδία και Τίγρης (1966) κ.ά.).
Υπήρξε ο πρώτος σύζυγος της ηθοποιού Ελένης Κρίτα. Πέθανε στις 19 Απριλίου 1999.
Γιώργος Εμιρζάς: Φιλμογραφία
Το ποτάμι (1960) Ο βιασμός μιας παρθένας (1966) [Λέλος Αλαλούμ] Ανήλικες αμαρτωλές (1971) [Φαίδων] Χώμα & Νερό (1999)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Γιάννης Εμμανουήλ γεννήθηκε 1939 στη Στενή Χαλκίδας και σπούδασε σε προχωρημένη ηλικία λόγω οικογενειακών προκαταλήψεων στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη.
Γιάννης Εμμανουήλ: Φιλμογραφία
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση (1971) Η ιδιωτική μου ζωή (1971) Ο τρελοπενηντάρης (1971) Μια βοσκοπούλα αγάπησα (1971) Ναι μεν, αλλά… (1972) Πέστα χρυσόστομε (1983) Το ψώνιο (1983) Ύποπτος πολίτης (1994) Παραλάβατε διορισμόν (1996) Άδης (1996) [δάσκαλος στο καφενείο] Μιρουπάφσιμ (1997) [γέρος] Delivery (2004) Η σκόνη που πέφτει… (2004)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Τάκης Εμμανουήλ
Ο Τάκης Εμμανουήλ γεννήθηκε το 1933 στο Μεσολόγγι και σπούδασε στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Το 1960 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή με το έργο Ιφιγένεια του Ευρυπίδη που ανέβηκε στην Επίδαυρο από το Αρχαίο Αττικό Θέατρο. Οι θεατρικές του εμφανίσεις συνεχίστηκαν μέχρι το 1965 σε διάφορους θιάσους. Το 1960 έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στο σινεμά παίζοντας στην ταινία ”Το Ποτάμι” του Νίκου Κούνδουρου . Είχε την τύχη να παίξει στο ξεκίνημα της καριέρας του σε σημαντικές ελληνικές ταινίες που σημείωσαν επιτυχία και στο εξωτερικό. Το 1968 ξεκίνησε διεθνή καριέρα παίζοντας σε Αμερική,Αγγλία,Ιταλία και Αυστραλία. Το διάστημα 1979 – 1981 σπούδασε στο Λος Άντζελες σκηνοθεσία,σενάριο και παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το 1982 επέστρεψε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την παραγωγή ιδρύοντας δική του εταιρεία. Είχε λάβει μέρος σε 21 ελληνικές ταινίες (ή συμπαραγωγές),ενώ είχε γράψει το σενάριο και είχε σκηνοθετήσει την ταινία ”Μεσάνυχτα Στη Βίλα Νέλλη” (1963). Συμμετείχε σε 12 ξένες παραγωγές και εμφανίστηκε επίσης σε πολλές αξιόλογες τηλεοπτικές σειρές (”Ποιος Πληρώνει Τον Βαρκάρη?” κ.α.). Πέθανε στις 25 Αυγούστου 2017.
Φιλμογραφία
Το ποτάμι (1960) Ηλέκτρα (1961) [Πυλάδης]
Ουρανός (1962) [Γιάγκος] Αμόκ (1963)
Πετώντας με τον άνεμο (1963) Το σημάδι της Αφροδίτης / Μικρές Αφροδίτες (1963) [Τσάκαλος]
Ο κράχτης (1964) [Μιχάλης]
Αλέξης Ζορμπάς – Zorba the Greek (1964) [Μανώλακας]
Η έξοδος του Μεσολογγίου (1965)
Μόνο για σένα (1965) [Λάμπρος Περωτής]
Ου κλέψεις (1965) [Πέτρακας]
Τα δίχτυα της ντροπής (1965)
Όταν σημάνουν οι καμπάνες (1965) [Άλκης Χριστόπουλος]
Η έξοδος του Μεσολογγίου (1965)
Ενώνει ο πόνος δυο καρδιές (1965) [Λάμπρος]
Οι εκδικηταί (1966)
Τα σκαλοπάτια (1966)
Έρωτας στην καυτή άμμο – The Runaway (1966) [Άγγελος]
Ο δραπέτης (1967)
Ματωμένη γη (1967) Ηθοποιός [Κώστας] Εκείνος κι εκείνη (1967)
Καταραμένη αγάπη (1968) Οικογένεια Χωραφά (1968)
Βαριά κατάρα ο διχασμός (1968) [λοχίας Ουράνης]
Ο κατάδικος (1975) [Πεπονάς ]
Ο Τηλέμαχος Εμμανουήλ γεννήθηκε το 1938 στη Ρόδο και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Βισμπάντεν Έσσης στη Γερμανία και στη Δραματική Σχολή, Γρηγόρη Βαφιά (1965-1966) και Θεατρογνωσία το Teater Wiessenschaft του Πανεπιστημίου του Μάιντς (1963-1965).
Σκηνοθέτησε διάφορα έργα και εργάστηκε ως λέκτορας στο Λογοτεχνικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Χάρτφορντ σε σεμινάρια με θέμα, Το Αυτοσχέδιο Θέατρο.
Βασιζόμενος στη σχετική μελέτη του δημιούργησε στη Ρόδο ερασιτεχνικό θίασο με αυτοσχέδια σατιρικά κείμενα τοπικού περιεχομένου.
Σε συνεργασία με το δήμο Ρόδου συμμετείχε ενεργά στις προσπάθειες μετεξέλιξης του Δημοτικού Θεάτρου Ρόδου σε Δημοτικό Περιφερειακό θέατρο.
Ο Έντισον Βήχος – Απόλλων Μαρσύας (1912 – 4 Ιουλίου 1994) ήταν Έλληνας ερασιτέχνης ηθοποιός και φωτογράφος. Ο Βήχος έγινε γνωστός από την ερμηνεία του στην βουβή ταινία Δάφνις και Χλόη (1931), στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Δάφνι, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ορέστη Λάσκου .
Η ταινία, που αφηγείται ένα βουκολικό ειδύλλιο στη Λέσβο του 2ου μ.Χ. αιώνα, υπήρξε η πρώτη επίσημη ελληνική ταινία που παρουσίασε σκηνές γυμνού, γι΄ αυτό και την εποχή εκείνη είχε χαρακτηριστεί ως “πορνογράφημα”.
Για τις ανάγκες του ρόλου, ο Λάσκος μετέτρεψε το όνομα του Βήχου σε Απόλλων Μαρσύας, ενώ η συμπρωταγωνίστριά του, στο ρόλο της Χλόης, ήταν η Ελληνοαμερικανίδα κλασική χορεύτρια Λούση (Λουκία) Ματλή.
Ο πατέρας του Βήχου αντιδρούσε στη συμμετοχή του γιού του στην ταινία και, προκειμένου να καμφθούν οι αντιρρήσεις του, χρειάστηκε -όπως λέγεται- να δοθεί μάχη. Το Δάφνις και Χλόη χαρακτηρίστηκε ως “η πιο καλλιτεχνική ταινία του προπολεμικού ελληνικού κινηματογράφου”.
Ο Βήχος τα επόμενα χρόνια έμεινε σχεδόν στην αφάνεια, πρωταγωνιστώντας το 1932 σε μία ακόμη ταινία του Ορέστη Λάσκου, το Πρίγκηψ των αλητών.
Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία και, σύμφωνα με μια πληροφορία, διατηρούσε κατάστημα με διακοσμητικά και κορνίζες επί της οδού Πατησίων, απέναντι από το ναό του Αγίου Λουκά. Απεβίωσε στις 4 Ιουλίου του 1994.
Έντισον Βήχας: Φιλμογραφία
Δάφνις και Χλόη (1931) Ο Πρίγκηψ των αλητών (1932) Τον παλιό εκείνο τον καιρό (1964) (ντοκιμαντέρ με αποσπάσματα από παλιές ελληνικές ταινίες)
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Η Ξένη Δράμαλη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1913. Η γνωστή ηθοποιός και πρωταγωνίστρια του ελαφρού μουσικού θεάτρου (πρωτοεμφανίστηκε το 1936) είχε κάνει σοβαρές σπουδές πιάνου και τραγουδιού στο Ελληνικό Ωδείο.
Κόρη του Γεωργίου Δράμαλη, διέπρεψε στην οπερέτα, είτε συνεργαζόμενη με ονομαστούς θιάσους του Χώρου (Γ. Δράμαλη, «Οπερέτας Πρωτευούσης», Θεάτρου «Μπουρνέλλη», Σοφίας Βέμπο, Κούλας Νικολαϊδου, Θεάτρου «Σαμαρτζή», κ.λπ.) είτε συγκροτώντας δικούς της θιάσους (με Νίκο Σταυρίδη, Κούλη Στολίγκα, κ.ά.).
Την περίοδο 1950-51 έπαιξε στη Θεσ/νίκη με τον Θίασο Παρασκευά Οικονόμου-Λέλας Σκορδούλη-Τακη Κάσση, κ.λπ.) Το 1949 ήταν περιοδεία στις ΗΠΑ (Ντητρόιτ, Ν. Υόρκη, Σικάγο, κ.λπ.). Από το 1952 ήταν στο προσωπικό του ΕΙΡ (ως παραγωγός εκπομπών), εγκαταλείποντας το θέατρο. Για ένα διάστημα ήταν σύζυγος του γνωστού ηθοποιού Νίκου Σταυρίδη. Άγνωστη παραμένει η ημερομηνία θανάτου της.
Ξένη Δράμαλη: Φιλμογραφία
Ο παπατρέχας (1966) [Ελπίδα (Έλπα)] Το φυλαχτό της μάνας (1965) Κόκκινα φανάρια (1963) Το τυχερό πανταλόνι (1963) 3 τρελοί ντετέκτιβς (1957) Της τύχης τα γραμμένα (1957)
Η Λίλα Δρούτσα, επίσης και ως Λιλή Δρούτσα γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έπαιξε θέατρο, κινηματογράφο, τηλεόραση. Για τρία χρόνια έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε τη διεύθυνση του ψυχαγωγικού προγράμματος ραδιοφωνικού σταθμού.
Γράφει εδώ και πολλά χρόνια, κυρίως σενάρια για την τηλεόραση. Έχει συνεργαστεί με τα κανάλια ΝΕΤ, ΜΕGΑ, ΑΝΤ-1, ΑLPHΑ, SΤΑR. Έχει κυκλοφορήσει δυο παραμύθια της από τις εκδόσεις “Διάπλαση”. Το “Δάφνη και Φαννή” είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
Έχει μια δίδυμη αδελφή, την Εύη, που είναι στιχουργός. Έχει αδυναμία στην αδελφή της, στην ανιψιά της, στο Λονδίνο, στον Frank Sinatra και τρελαίνεται να ταξιδεύει. Είναι ανιψιά του Μανόλη και της Λούλας Αναγνωστάκη. Ήταν παντρεμένη με τον Γιώργο Κάππη.
Λίλα Δρούτσα: Φιλμογραφία
Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969) Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (1969) Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα!.. (1969) Ο απίθανος (1970) Μαριχουάνα stop! (1971) Μια παρθένα εκδικείται (1973)
Η Μαίρη Εγιπίδου γεννήθηκε το 1930 στο Μαρούσι και σπούδασε στη “Σχολή Θεάτρου” του Σ. Καραντινού.
Πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με τον Αλέξη Δαμιανό και στη συνέχεια είχε πολύσια συνεργασία με θιάσους όπως Κ. Παππά-Ελ. Χατζηαργύρη, Μίμη Φωτόπουλου, Δήμου Σταρένιου, Κας Κατερίνας, Ντίνου Ηλιόπουλου, Νίκου Σταυρίδη, “Πειραϊκό Θέατρο” Δημ Ροντήρη και “Ελεύθερο Θέατρο” Μ. Κατράκη.
Το 1960 διέκοψε τις εμφανίσεις της στη σκηνή για να προσληφθεί ως εκφωνήτρια στο ραδιοσταθμό “Ενόπλων”, μετέπειτα ΥΕΝΕΔ, απ’ όπου όμως απολύθηκε το 1962 λόγω πολιτικών φρονημάτων.
Ξεκίνησε το 1963 συνεργασία με τον μουσικοσυνθέτη Μίμη Πλέσσα στην εκπομπή “Τριάντα δευτερόλεπτα” που μεταδιδόταν από το Δεύτερο πρόγραμμα του ΕΙΡ, εκπομπή που από το 1969 έγινε τηλεοπτική στο τότε ΕΙΡΤ.
Αλλά και από εκεί απολύθηκε το 1971 ως ανεπιθύμητη από το καθεστώς.
Μαίρη Εγιπίδου: Φιλμογραφία
Ρωμέικη καρδιά (1953)[Στάσα] Άντρα θέλω με πυγμή (1959) [Μίνα] Ζάλογγο, το κάστρο της λευτεριάς (1959) [Ζαφείρω] Λάθος στον έρωτα (1961) [Σύζυγος του Μίχαλου] Για σένα την αγάπη μου (1961) [ιδιαιτέρα του Άγη]
Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.
Ο Λευτέρης Ελευθεριάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942. Η καταγωγή του είναι από την Κοζάνη. Απόφοιτος του Παπάφειου Ορφανοτροφείου Θεσσαλονίκης.
Σπούδασε στη Νομική και στο Εθνικό Θέατρο. Ηθοποιός με τεράστια καριέρα ως αφηγητής ντοκιμαντέρ, σπίκερ σε διαφημιστικά σποτς και στο ραδιόφωνο.
ΟΛευτέρης Ελευθεριάδης στο θέατρο έπαιξε για πολλά χρόνια στην Αθήνα, συμμετέχοντας σε θεατρικά σχήματα δίπλα σε μεγάλα ονόματα.
ΟΛευτέρης Ελευθεριάδης συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους παλιότερους και νεότερους γνωστούς πρωταγωνιστές του θεάτρου. Επίσης είχε μεγάλη δραστηριότητα στο ραδιόφωνο όπου μετράει 2000 ώρες συμμετοχής.
Είχε πάντα μια ξεχωριστή άρθρωση και πολλή ωραία εκφορά του λόγου, με εξαιρετικό ηχόχρωμα φωνής.
Η Αριστέα Ελληνούδη – Περλέγκα γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα. Αφού τελείωσε το εξατάξιο νυχτερινό γυμνάσιο, εξαιτίας των διώξεων που υπέστη η οικογένειά της από το μετεμφυλιακό κράτος, σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε το 1966 με άριστα.
Άσκησε το επάγγελμα του ηθοποιού από το καλοκαίρι του 1966 έως τον Απρίλιο του 1978 και συνέβαλε αποφασιστικά στη μάχη που δόθηκε για την επανασύσταση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.
Από το 1976 ξεκίνησε να εργάζεται ως καλλιτεχνικός συντάκτης και κριτικός θεάτρου στο «Ριζοσπάστη»με το ψευδώνυμο «Θυμέλη», ενώ αργότερα υπήρξε υπεύθυνη του πολιτιστικού και τηλεοπτικού τμήματος της εφημερίδας και μέλος της συντακτικής επιτροπής.
Σύζυγος του αείμνηστου ηθοποιού Τίμου Περλέγκα (1938-1993) και μητέρα τού επίσης ηθοποιού Γιάννου Περλέγκα. Πέθανε στις 14 Αυγούστου 2017.
Ο Κώστας Δούκας γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1895 και ήταν Έλληνας ηθοποιός και σεναριογράφος. Με ρουμελιώτικο μουστάκι και “τραχιά” συμπεριφορά, υπήρξε ένας από τους πιο απολαυστικούς μπαρμπάδες ή συζύγους της ελληνικής οθόνης, που είχε σαν αρχή το “όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος”.
Ο πιο χαρακτηριστικός του ρόλος ήταν στην κωμωδία, “Της Κακομοίρας” στον ρόλο του “μεγαλομπακάλη”, Παντελή πλάϊ στον απολαυστικότατο “μπακαλόγατο” Κώστα Χατζηχρήστο (επίσης στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του). Το κοινό μυστικό τους είναι πως άφησαν στην άκρη το σενάριο, ακολούθησαν απλά τη σκαλέτα του και με τους υπέροχους αυτοσχεδιασμούς τους, οδήγησαν το «Της κακομοίρας» στο πάνθεον της ελληνικής κωμωδίας.
Σμυρνιός στην καταγωγή (το όνομά του, ήταν Ασλανίδης), ήρθε στην Ελλάδα το 1921.
Ο Κώστας Δούκας σπούδασε στην Εμπορική Σχολή και εργάστηκε για αρκετά χρόνια στην Τράπεζα Αθηνών. Ωστόσο, εγκατέλειψε τη σιγουριά προκειμένου να ακολουθήσει το όνειρο της υποκριτικής. Σπουδαγμένος στην Εμπορική Σχολή, δικαιώθηκε στην παρόρμησή του να αφήσει μια σίγουρη δουλειά για χάρη της showbiz και με το παραπάνω.
Γιατί πέρα από την υποκριτική του καριέρα σε σανίδι και πανί, στο τέλος κατέληξε άνθρωπος-ορχήστρα για το σινεμά, σκηνοθετώντας ταινίες, γράφοντας σενάρια, οργανώνοντας και διευθύνοντας παραγωγές και πιάνοντας όλα λίγο-πολύ τα πόστα του κινηματογράφου.
Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας σε ένα θεατρικό μπουλούκι το ρόλο του Κίτσου στην “Γκόλφω“, ενώ στο σινεμά πρωτοεμφανίστηκε το 1925 στη βουβή κωμωδία, “Ο Γάμος της Κοντσέτας και του Μιχαήλ”.
Ο Κώστας Δούκας έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 1967 σε ηλικία, 72 ετών.
Η Δούκισσα (πλήρες ονοματεπώνυμο Δούκισσα Φωταρά), γεννήθηκε στον Πειραιά στις 8 Φεβρουαρίου του 1941 και ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε αρχικά με το χορό και στη συνέχεια με το τραγούδι.Συνεργάστηκε κατά τη διάρκεια της καριέρας της με τους Μανώλη Χιώτη, Γιώργο Μητσάκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Θόδωρο Δερβενιώτη, Γιώργο Ζαμπέτα, Τάκη Μουσαφίρη κ.ά.
Ασχολήθηκε για μικρό διάστημα και με τον κινηματογράφο και πρωταγωνίστησε σε κάποιες ταινίες με συμπρωταγωνιστή τον Τόλη Βοσκόπουλο.
Έκανε δύο γάμους από τους οποίους απέκτησε δύο γιους.
Ανάμεσα στα σημαντικότερα της τραγούδια είναι τα “Που πας χωρίς αγάπη” (Ζαμπέτας), “Άνθρωποι είμαστε” (Κοινούσης), “Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου” (Ζαμπέτας – σε β’ εκτέλεση), “Απότομα” (Χιώτης), “Τα παλικάρια” (Μαρκόπουλος), “Δεν ήσουν κύριος” (Μουσαφίρης), “Ατάκα κι επιτόπου” (Μουσαφίρης), “Θέλω τα όπα μου” (Σπανός), “Κλειστές οι πόρτες” (Ζακ Ιακωβίδης), “Οι αναμνήσεις” (Βοσκόπουλος), κ.ά.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 69 ετών, σε νοσοκομείο της Αθήνας, μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.
Η κηδεία της έγινε στις 2 Οκτωβρίου του 2010, στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Η ταινία, "Το τεμπελόσκυλο" προβλήθηκε τη σαιζόν 1963-1964 και έκοψε 233.360 εισιτήρια. Ήρθε στην 15η θέση σε 92 ταινίες.-Πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού...
Ο Ελία Καζάν ήταν ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης και ηθοποιός, με σημαντική καριέρα στο Χόλιγουντ.Γεννήθηκε στις 07 Σεπτεμβρίου 1909 στην Κωνσταντινούπολη και το πραγματικό όνομά...
