Η Ανθή Ανδρεοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951 και είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Γιώργου Θεοδοσιάδη. Με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου παρακολούθησε ένα χρόνο στο Λονδίνο μαθήματα στο Actor’ s Centre . Έχει συνεργαστεί με τους θιάσους: Απλό Θέατρο, Α. Βουγιουκλάκη, Κρητικό Θέατρο, Ανοιχτό Θέατρο, Θ. Βέγγου, Δεσμοί – Α. Παπαθανασίου, Θεατρική Συντεχνία, Εθνικό Θέατρο, Θέατρο της Άνοιξης, ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, Πλάνητες, Ξ. Καλογεροπούλου, Σελάνα, Χορικά Ζ. Νικολούδη, Θέατρο του Nέου Kόσμου κ.ά.
Έπαιξε σε έργα όπως: Ήταν όλοι τους παιδιά μου, Καμπίρια, Εβίτα, Πανώρια, Τρωάδες, Ορέστεια, Κύκλος με την κιμωλία, Μαμ-κακά-κοκό και νάνι, Φοίνισσες, Τυχοδιώκτης, Βυσσινόκηπος, Άλκηστις, Ο τοίχος, Ηλέκτρα, Λίλιομ, Ήχος του όπλου, Η σπασμένη στάμνα, Εταιρικοί Διάλογοι, Οικογένεια Νώε, Πηνελόπη – Μόλλυ Μπλουμ, Βάκχες, Kοινός Λόγος, Περλιμπλίν και Mπελίσα, O Xρουσαϊτός Άτυς και η βασιλιοπούλα Pοδογάλη,O γλάρος και άλλα.
Η Μαρία Αλκαίου γεννήθηκε το 1915 και ήταν κόρη των διακεκριμένων ηθοποιών Νίκου Παπαγεωργίου και Σαπφούς Αλκαίου. Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή σε ηλικία πέντε ετών στον θίασο της Κυβέλης, που ήταν μάλιστα και νονά της.
Αργότερα σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού και το 1934 έγινε μέλος του Σ.Ε.Η.
Η Μαρία Αλκαίου και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος.
Ο πρώτος της ρόλος ήταν η Λανάρω στον «Βασιλικό» του Αντ. Μάτεσι στο Εθνικό το 1935, όπου έπαιξε μαζί με τους γονείς της.
Η δεύτερη εμφάνισή της έγινε τον ίδιο χρόνο στον «Ανθρωπο του Διαβόλου» του Μπέρναρ Σo. Παρέμεινε πολλά χρόνια στο Εθνικό Θέατρο, παίζοντας σε δεκάδες έργα και ερμηνεύοντας πολλούς σημαντικούς ρόλους.
ΗΜαρία Αλκαίου διακρίθηκε στην κλασική κωμωδία, σε έργα του Μολιέρου και του Γκολντόνι, αλλά και των Πιραντέλο, Σαίξπηρ, Μπ. Σο κ.ά. Από το πλήθος των ρόλων που ερμήνευσε στο Εθνικό ξεχωριστή ήταν η επιτυχία της στον «Πειρασμό» του Ξενόπουλου, στις «Τρεις αδελφές» και στον «Θείο Βάνια» του Τσέχοφ.
Παντρεύτηκε τον Τίτο Βανδή και σε δεύτερο γάμο τον βιολονίστα και διευθυντή ορχήστρας Βύρωνα Κολάση.
Μια σημαντική στιγμή στην καριέρα της ήταν το 1958 όταν μαζί με τον σύντροφό της Βασίλη Διαμαντόπουλο, αφού αποχώρησαν από το Εθνικό Θέατρο, ίδρυσαν το Νέο Θέατρο (λειτούργησε μέχρι το 1967) και παρουσίασαν ένα πλούσιο ρεπερτόριο από ξένα (Μπρεχτ, Ντε Φίλιπο κ.ά.) και ελληνικά έργα (Καμπανέλλη, Κορομηλά, Ρούσσου κ.ά.).
Τα χρόνια της δικτατορίας μετανάστευσαν οικογενειακώς στο Παρίσι. Η Μαρία Αλκαίου γύρισε στην Ελλάδα το 1972. Ξεχωριστή στιγμή επίσης και μεγάλη επιτυχία ήταν η συνεργασία της με τον Πέτρο Φυσσούν στο έργο της Λίλιαν Χέλμαν «Φρουρά του Ρήνου», το 1972. Συνεργάστηκε στη συνέχεια με τον Δημήτρη Ποταμίτη.
Στο Εθνικό Θέατρο η Μαρία Αλκαίου επέστρεψε ύστερα από 35 χρόνια το 1993, ερμηνεύοντας τον ρόλο της γιαγιάς – αφηγήτριας στη «Φάρμα των ζώων» του Οργουελ. Η εμφάνισή της στον κινηματογράφο προηγήθηκε της θεατρικής.
Το 1933 ηΜαρία Αλκαίου έπαιξε στην κινηματογραφική διασκευή του έργου «Δεσποινίς δικηγόρος» του Θεοδ. Συναδινού με σκηνοθέτη τον Πέλο Κατσέλη και στις ταινίες «Με φόβο και πάθος» του Φώσκολου, η «Φόνισσα» του Φέρρη, διασκευή της ομώνυμης νουβέλας του Παπαδιαμάντη.
Για την ερμηνεία της τιμήθηκε το 1975 από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου. Αλλά και στην τηλεόραση η παρουσία της ήταν έντονη, με συμμετοχές σε πετυχημένες σειρές.
Το 1973 έκανε μεγάλη επιτυχία στο ρόλο της Καλομοίρας στη σειρά «Κεκλεισμένων των θυρών», ενώ συμμετείχε ακόμη στους «Εμπόρους των εθνών», στη «Γυφτοπούλα», στους «Πανθέους» κ.ά.
Το 1997 τιμήθηκε με το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη» για το σύνολο της προσφοράς της στο θέατρο.
Κόρη της η ηθοποιός Ναταλία Αλκαίου.
ΗΜαρία Αλκαίου απεβίωσε την 01 Ιανουαρίου του 2005.
Η Σαπφώ Αλκαίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1877.Το πραγματικό όνομα Σαπφώ Γ. Τισερίδου και ήταν ηθοποιός, κόρη ηθοποιών, από τους εκλεκτότερους της ελληνικής θεατρικής σκηνής στην οποία και πρωτοεμφανίσθηκε το 1895 σε ηλικία 18 ετών.
Έπαιξε τότε το μοναδικό γυναικείο ρόλο του μονόπρακτου ιταλικού έργου “Αγρόκηπος” με μεγάλη επιτυχία.
Στην αρχή έπαιξε ρόλους κωμικούς. Συνεχώς όμως μελετώντας ρόλους εξελίχθηκε σε μια από τις πρώτες “καρατερίστες” του Εθνικού Θεάτρου.
Έπαιξε το ρόλο της Πασινόης στο θετρικό έργο του Γρηγορίου Ξενοπούλου «Θείος Όνειρος» το Μάρτιο του 1932 σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη.
Στις θεατρικές εμφανίσεις της η Σαπφώ Αλκαίου ποτέ δεν έπαιξε κατά τρόπο εντυπωσιακό έτσι ώστε να δίνει το συναίσθημα (την υποψία) ότι παίζει με σκοπό ν΄ αρέσει στο κοινό.
Αφοσιώθηκε ολόψυχα στη συγγραφική ιδέα των έργων και πέτυχε να την αποδίδει – ερμηνεύει με “ειλικρίνεια”.
Αυτό και ήταν το μυστικό της επιβολής της στο ελληνικό θέατρο και στο θεατρόφιλο κοινό του.
Η Κάκια Αναλυτή ήταν ενζενί του Ελληνικού Κινηματογράφου και του θεάτρου. Εξαιρετικό ταλέντο, κατάφερε να γίνει σταρ της «χρυσής εποχής του Ελληνικού Κινηματογράφου» με ένα ιδιαίτερο, ραφινάτο και απέριττο στυλ υποκριτικής, το οποίο συνόδευε μία γοητευτική παρουσία.
Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου του 1934 και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με δάσκαλο τον Δημήτρη Ροντήρη. Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1955 με το θίασο του Διονύση Παγουλάτου στο έργο «Το Φιόρο του Λεβάντε» του Γρ. Ξενόπουλου.
Συνεργάστηκε με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη ενώ η συνεργασία της με το θίασο της Κυρίας Κατερίνας αποδείχτηκε τυχερή, γιατί όχι μόνο της δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχει σε μια σειρά αξεπέραστων κωμωδιών, αλλά και να γνωρίσει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της και μετέπειτα σύζυγό της, επίσης ηθοποιό, Κώστα Ρηγόπουλο.
Η Κάκια Αναλυτή με τον Κώστα Ρηγόπουλο
Η κινηματογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1959 συμμετέχοντας ταυτόχρονα σε έξι ταινίες, όπως την «Λαός και Κολωνάκι», πλάι στον αξέχαστο Κώστα Χατζηχρήστο. Συνέχισε την κινηματογραφική της καριέρα παίζοντας και σε κωμωδίες και σε δράματα, ενώ συνολικά πήρε μέρος σε 34 ταινίες.
Το ταλέντο της στην Φίνος Φίλμ αποτυπώθηκε μόνο σε 2 ταινίες οι οποίες είχαν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία: Η πρώτη ήταν το 1964 στην ταινία «Η Βίλλα των Οργίων», όπου ερμήνευσε τον ρόλο της μικροαπατεώνισσας η οποία εκβιάζει τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, ενώ η δεύτερη ήταν η ταινία «Αγάπη μου Ουα Ουα» το 1974, μεταφορά στην οθόνη της ομώνυμης θεατρικής επιτυχίας του θιάσου Αναλυτή-Ρηγόπουλου.
Η θεατρική παράσταση παιζόταν αδιάκοπα από το 1967 έως το 1972 στο θέατρο «Αναλυτή» που είχε ιδρύσει η ίδια με τον Κώστα Ρηγόπουλο. Η συγκεκριμένη ταινία αποτέλεσε την τελευταία κινηματογραφική της εμφάνιση ενώ μετά αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο θέατρο, ανεβάζοντας σημαντικά έργα, όπως «Λεωφορείο ο Πόθος», «Έρωτας και Πολιτική», «Γυάλινος Κόσμος» κ.α., ενώ τελευταία θεατρική της εμφάνιση ήταν το 1997 με το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Σε Φιλώ στη Μούρη».
Έφυγε από τη ζωή την 1η Ιουνίου 2002, σε ηλικία 68 ετών.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου ήταν τραγουδίστρια της δεκαετίας του ’60. Δούλεψε σε όλα τα μεγάλα μαγαζιά της εποχής, κοντά σε μεγάλα ονόματα όπως ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Φίλιππος Νικολάου, ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς, η Μπέσυ Αργυράκη, ο Γιάννης Βογιατζής. Μεγάλη της επιτυχία ήταν ,”Η Μπάμπολα” το 1968.
Το 1966 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Ελαφρού τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Πανηγύρι» των Κλάββα και Μαυρομουστάκη και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Στον πρώτο γύρο το είχε ερμηνεύσει και η Κλειώ Δενάρδου όπως συνηθιζόταν τότε τα τραγούδια να τα λένε δύο διαφορετικοί ερμηνευτές ώστε να πιάσουν όλο το κοινό.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου άρχισε να κερδίζει το μουσικόφιλο κοινό, να βγάζει δίσκους, να κερδίζει βραβεία σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ και φυσικά να εμφανίζεται σε ιστορικά κέντρα της νυχτερινής Αθήνας. Στο Κάστρο, στο Βράχο, στα Δειλινά, στα Αστέρια κ.λ.π.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου έκανε σημαντική καριέρα ως τραγουδίστρια αλλά εμφανίστηκε σε 2 ελληνικές ταινίες, “Νυχτοπερπατήματα” και “Φίφης ο ακτύπητος” και σε 3 βιντεοταινίες.
Το 1986 (μετά το θάνατο της κόρης της το 1984) πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει την τέχνη της και να γίνει μοναχή και από τότε ονομαζόταν, Θεονύμφη. Η απόφαση της στενοχώρησε τόσο τους οικείους της όσο και τους αναρίθμητους θαυμαστές της.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου έφυγε από τη ζωή στο Ιερό Ησυχαστήριο Κοιμήσεως Θεοτόκου, στο Κορωπί στις 13 Μαΐου του 2023.
Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος αναδημοσίευσε την ανάρτηση του Άγγελου Γραμμένου και έγραψε: «Καλό ταξίδι».
«Έφυγε από κοντά μας η Μαίρη Αλεξοπούλου: Η τραγουδίστρια που έχασε την κόρη της και έγινε η μοναχή Θεονύμφη. Η Μαίρη Αλεξοπούλου γνώρισε τη δόξα τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.
Μέχρι τα 42 της χρόνια ζούσε μια ζωή σαν παραμύθι. Ωστόσο, από τη μια στιγμή στην άλλη η ζωή της άλλαξε.
Ένα δυσάρεστο γεγονός -ο πρόωρος θάνατος της 18χρονης κόρης της σε τροχαίο δυστύχημα– την έκανε να καταλάβει ότι όλα είναι μάταια και κάπως έτσι οδηγήθηκε σε έναν άλλον δρόμο: Αυτόν του μοναχισμού. ΑΘΑΝΑΤΗ!!! Καλό ταξίδι…».
Ο Νίκος Αλευράς γεννήθηκε το 1948 και σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Λυκούργου Σταυράκου.
Το 1969 δούλεψε στην ”Αναπαράσταση” (σκην. Θ. Αγγελόπουλος) όπου υποδύθηκε ένα σημαντικό ρόλο
Το 1974 κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη μικρού μήκους ταινία του ”Ο παππούς μου”.
Το 1975 άρχισε να δουλεύει στην τηλεόραση.
Στις 28η Απριλίου 1984, η ταινία του ” Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι ” που παίχθηκε στην ΕΡΤ2, λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε.
Κόπηκε ελάχιστα λεπτά μετά την έναρξη της τηλεοπτικής του μετάδοσης από την ΕΡΤ-2 στην οικογενειακή “Ταινία του Σαββάτου” λόγω περιεχομένου.
Φιλμογραφία
Αναπαράσταση (1970)
Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι (1977)
Η Σοφία Αλιμπέρτη (κατά κόσμον Σοφία Παρλαμά) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 3 Μαρτίου 1963 αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980 συμμετέχοντας σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικέςδιαφημίσεις. Τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε σε αρκετά επιτυχημένα τηλεοπτικά σίριαλ. Από το 2003 έστρεψε την καριέρα της στην παρουσίαση εκπομπών και show.
Υπήρξε σύζυγος του Γιάννη Πάριου με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά. Χώρισαν το 1996.
Φιλμογραφία
Ο Φέφε Αλιμπέρτι ήταν ένας από τους αρκετούς Ιταλούς τραγουδιστές που ήρθαν στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του ’60, παίζοντας σε διάφορα κλαμπ της Αθήνας και συνοδευόμενοι κυρίως από Έλληνες μουσικούς. Είχε έναν μικρό ρόλο στην ταινία, ”Η κόμησσα της φάμπρικας” (1969).
Φιλμογραφία: Φέφε Αλιμπέρτι
Η κόμησσα της φάμπρικας (1969) Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα (1968) Θυμήσου αγάπη μου (1969) Κορίτσια στον ήλιο (1968)
Η Μαρία Αλιφέρη είναι ηθοποιός του θεάτρου της τηλεόρασης και του κινηματογράφου καθώς και επιτυχημένη στο παρελθόν παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών.
Γεννήθηκε στις 8 Μαίου 1950 στον Άγιο Ιωάννη Σπάρτης. Το πραγματικό της όνομα είναι Μαρία Αλιφεροπούλου. Σπούδασε και πήρε πτυχίο από την Νομική Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο στην τηλεόραση το 1972 και στο θέατρο το 1973.
Έπαιξε σε πολλές επιτυχημένες σειρές της τηλεόρασης ενώ παρουσίασε και τηλεπαιχνίδια («Τα τετράγωνα των αστέρων», «Κάνε ότι κάνω») με τεράστια επιτυχία.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές του 1980 ήταν μια από τις μεγαλύτερες star της ελληνικής τηλεόρασης.
Η Σούλα Αθανασιάδου γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.Ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος του ellinikoskinimatografos.gr, Χρήστος...
