Φέρμας Νίκος

on

Ο Νίκος Φέρμας ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, από τους πιο σημαντικούς δευτεραγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου, με περίπου 150 ταινίες στο ενεργητικό του. Διακρίθηκε, κυρίως, σε ρόλους ανθρώπων της πιάτσας και του υποκόσμου, τους οποίους ερμήνευσε με ζωντάνια και πειστικότητα.

Ο Νίκος Χατζηανδρέου, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1905 από αγροτική οικογένεια.Καθιερώθηκε ως μπεσαλής και μεταμορφώθηκε στην σταδιοδρομία του σε έναν από τους μεγάλους δευτεραγωνιστές. Αμέτρητες κυριολεκτικά ήταν οι ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε, κυμαίνονται μεταξύ 120-150 φιλμ.

Φέρμας Νίκος Φέρμας Νίκος
Ο Νίκος Φέρμας στη ταινία, “Ότι θέλει ο λαός” του 1964.

Ο μοναδικός δευτερορολίστας των δεκαετιών του 1950 και του 1960 ανάγκαζε μάλιστα τις παραγωγές να καθυστερούν τα γυρίσματα τους, αν τον ήθελαν στο καστ τους. Οι τόσες κινηματογραφικές υποχρεώσεις δεν του άφηναν χρόνο για χασομέρι.

Αυθεντικός και ειλικρινής, ο κλασικός δευτεραγωνιστής μεταπήδησε στην ηθοποιία πρώτης γραμμής σαρώνοντας θέατρο και κινηματογράφο. Είχε τεράστιες υποκριτικές ικανότητες λογού εκ των οποίων, παρέμεινε ένας χείμαρρος που ξεχείλιζε οθόνη και σανίδι.

Ήταν τόσο πειστικός στους ρόλους του καθώς έτσι ακριβώς ήταν και στη ζωή του! Ένας σωστός μάγκας και άρχοντας. Έμεινε ορφανός από μικρή ηλικία και η μητέρα του δούλευε σε πλουσιόσπιτα της Μυτιλήνης για να τον μεγαλώσει. Εγκατέλειψε νωρίς το σχολείο κι άρχισε να δουλεύει σε μαγαζιά και γραφεία κάνοντας θελήματα, ώσπου προσελήφθη ως κλητήρας στο υποκατάστημα της «Τράπεζας Αθηνών» στη Μυτιλήνη.

Γρήγορα, όμως, εγκατέλειψε την πολλά υποσχόμενη δουλειά για εκείνη την εποχή, αφού δεν άντεχε τις τυπικότητες και τους ρυθμούς της. Για καλή του τύχη, το υποκριτικό του ταλέντο το ανακάλυψε ένας ηθοποιός, ο Δημήτριος Βερώνης, που προσπαθούσε να ορθοποδήσει στη Λέσβο, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να του αλλάξει το όνομα από Χατζηανδρέου σε Φέρμας, που τον ακολούθησε σ’ όλη του ζωή και με το οποίο έγινε γνωστός.

Φέρμας Νίκος Φέρμας Νίκος

Μετά τη διάλυση του θιάσου Βερώνη, κατέβηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου και πρωτόπαιξε στο έργο «Επτά επί Θήβαις» του Αισχύλου, που ανέβασε το «Θέατρο Τέχνης» του Σπύρου Μελά. Τα επόμενα χρόνια διακρίθηκε σε έργα πρόζας και επιθεώρησης.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1948, σε ηλικία 43 ετών, στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» στο ρόλο του τρόφιμου φρενοκομείου.

Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι του σε γνωστές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, που άφησαν εποχή και παίζονται συχνά και σήμερα από την τηλεόραση: «Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Ποτέ την Κυριακή», «Καλώς ήλθε το δολάριο» και «Λόλα».

Φέρμας Νίκος Φέρμας Νίκος
Νίκος Φέρμας, Μαργαρίτα Αθανασίου και Μόνικα Βασιλείου, σε μία σκηνή από το μιούζικαλ. “Τον άρτον ημών τον επιούσιον” που ανέβηκε στο θέατρο Ακροπόλ το 1966. Αρχείο Μουσικό Θέατρο.

Ο Φέρμας δεν φοβόταν να παραδεχτεί δημόσια ότι φούμαρε χασίσι! Ποτέ δεν έκρυψε την έξη του, ούτε όταν μπήκε το «χόρτο» στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Όχι μόνο το απολάμβανε, αλλά σκάρωνε και φάρσες στους μη μυημένους. Ένα από τα γνωστότερα θύματα του χιούμορ του ήταν ο Σωτήρης Μουστάκας, που πρωτόβγαλτος ακόμα στο θέατρο μοιραζόταν με τον Φέρμα το ίδιο καμαρίνι. Νεαρότατος και άβγαλτος καθώς ήταν ο Μουστάκας. Απόρησε κάποια στιγμή στον Φέρμα για το περιεχόμενο του τσιγάρου του! Εισπράττοντας την απάντηση ότι ήταν φάρμακο για το στομάχι.

Λίγες μέρες αργότερα, κατέφθασε στο θέατρο με στομαχόπονο ο Μουστάκας και ζήτησε από τον συνάδελφό του μια τζούρα από το θεραπευτικό βοτάνι. Έκπληκτος ο Φέρμας, αντιλήφθηκε ότι ο Μουστάκας δεν είχε καταλάβει ότι κάπνιζε χασίς, όταν και γύρισε και του είπε χωρίς περιστροφές: «Μα καλά, ρε Κύπριε, δεν κατάλαβες τι είναι; Χασίσι είναι»!

Αυτός ήταν ο εξαίσιος καρατερίστας του ελληνικού σινεμά, ένας άνθρωπος απλός τόσο μέσα όσο και έξω από το μεγάλο πανί. Γι’ αυτό και ενσάρκωσε εξάλλου ιδανικά τους ανθρώπους της πιάτσας και του περιθωρίου, τους νταήδες, κομπιναδόρους και λαϊκούς τύπους της κοινωνίας, πάντα με την απαράμιλλη ζωντάνια και τη χαρακτηριστική πειστικότητά του…

Ο Νίκος Φέρμας έφυγε από τη ζωή στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 66 ετών και κηδεύτηκε στην Ηλιούπολη. Ήταν παντρεμένος με τη χορεύτρια και ηθοποιό Άννα Παντζίκα.

Αυτός ήταν ο εξαίσιος καρατερίστας του ελληνικού σινεμά, ένας άνθρωπος απλός τόσο μέσα όσο και έξω από το μεγάλο πανί. Γι’ αυτό και ενσάρκωσε εξάλλου ιδανικά τους ανθρώπους της πιάτσας και του περιθωρίου, τους νταήδες, κομπιναδόρους και λαϊκούς τύπους της κοινωνίας, πάντα με την απαράμιλλη ζωντάνια και τη χαρακτηριστική πειστικότητά του…

Φιλμογραφία

Οι Γερμανοί ξανάρχονται (1948)
Χαμένοι άγγελοι (1948)
Ο γρουσούζης (1952)
Μπροστά στο θεό (1953)
Ο Κοκοβιός πρωτευουσιάνος (1953)
Το ξυπόλητο τάγμα (1953)
Το σωφεράκι (1953)
Θανασάκης ο πολιτευόμενος (1954)
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954)
Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955)
Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο (1955)
Στέλλα (1955)
Η άγνωστος (1956)
Η καφετζού (1956)
Το κορίτσι με τα μαύρα (1956)
Αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα (1957)
Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο (1957)
Ο Φανούρης και το σόι του (1957)
Τα μαναβάκια (1957)
Τρεις ντεντέκτιβς (1957)
Ένας ήρωας με παντούφλες (1958)
Η κυρά μας η μαμή (1958)
Η λίμνη των πόθων (1958)
Μια ζωή την έχουμε! (1958)
Μια λατέρνα μια ζωή (1958)
Ο λεφτάς (1958)
Το τελευταίο ψέμα (1958)
Ένας βλάκας και μισός (1959)
Έρωτας… με δόσεις (1959)
Ανθισμένη αμυγδαλιά (1959)
Διακοπές στην Κολοπετινίτσα (1959)
Δράκουλας & Σία (1959)
Ζάλογγο: Το κάστρο της λευτεριάς (1959)
Καραγκιόζης, ο αδικημένος της ζωής (1959)
Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα (1959)
Ο Θύμιος τάκανε θάλασσα (1959)
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959)
Σαν θέλει η νύφη κι ο γαμπρός (1959)
Φτώχεια και αριστοκρατία (1959)
Ποτέ την Κυριακή(1960)
Η κυρία δήμαρχος (1960)
Κορίτσια της Αθήνας (1960)
Μήτρος και Μητρούσης στην Αθήνα (1960)
Ο Θύμιος τάχει 400 (1960)
Τα ντερβισόπαιδα (1960)
Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος (1960)
Τρεις κούκλες κι’ εγώ! (1960)
Αλίμονο στους νέους (1961)
Η Λίζα και η άλλη (1961)
Καπετάνιος για κλάματα (1961)
Λάθος στον έρωτα (1961)
Παιδί της πιάτσας (1961)
Γαμπρός για κλάματα (1962)
Η Αθήνα τη νύχτα (1962)
Λαφίνα (1962)
Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος (1962)
Ο ταξιτζής (1962)
Οι γυναίκες θέλουν ξύλο (1962)
Πονεμένη μητέρα (1962)
Ένας βλάκας… με πατέντα! (1963)
Όσα κρύβει η νύχτα (1963)
Ανήσυχα νιάτα (1963)
Εμείς τα μπατιράκια (1963)
Ζητείται τίμιος (1963)
Ο Θύμιος στη χώρα του στριπτίζ (1963)
Ο Καζανόβας (1963)
Ο ανηψιός μου ο Μανόλης (1963)
Ο κος πτέραρχος (1963)
Ο ταυρομάχος προχωρεί (1963)
Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963)
Της κακομοίρας (1963)
Το τεμπελόσκυλο (1963)
Ένας ζόρικος δεκανέας (1964)
Ότι θέλει ο λαός (1964)
Αν έχεις τύχη… (1964)
Είναι μεγάλος ο καημός (1964)
Η χαρτοπαίχτρα (1964)
Λόλα (1964)
Ο ζητιάνος μιας αγάπης (1964)
Ο θαλασσόλυκος (1964)
Ο καταφερτζής (1964)
Ο λαγοπόδαρος (1964)
Ο παράς και ο φουκαράς (1964)
Οι φτωχοδιάβολοι (1964)
Το δόλωμα (1964)
Όταν σημάνουν οι καμπάνες (1965)
Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (1965)
Είναι ένας… τρελλός τρελλός τρελλός Βέγγος (1965)
Η ζωή μου ανήκει σε σένα (1965)
Καρδιά μου πάψε να πονάς (1965)
Κατάρα με δέρνει βαριά (1965)
Ξαναγύρισε κοντά μου (1965)
Οι καταφρονεμένοι (1965)
Πρέπει να ζήσεις αγάπη μου (1965)
Προδομένη (1965)
Ρημαγμένο σπίτι (1965)
Το βλακόμουτρο (1965)
Χωρισμός (1965)
Μια σφαίρα στην καρδιά (1966)
Αγάπη που δε σβήνει ο χρόνος (1966)
Αρτίστα (1966)
Αχάριστη (1966)
Διπλοπεννιές (1966)
Είμαι μάνα και πονώ (1966)
Η βουλευτίνα (1966)
Κάποια μάννα αναστενάζει (1966)
Κατηγορώ την κοινωνία (1966)
Κούνια που σε κούναγε (1966)
Μην αδικήσεις ορφανή (1966)
Ο Μελέτης στην άμεσο δράση (1966)
Ο εξυπνάκιας (1966)
Ο μπαμπάς μου ο τέντι μπόις (1966)
Ο παπατρέχας (1966)
Ο παρθένος (1966)
Ο τετραπέρατος (1966)
Οι στιγματισμένοι (1966)
Ούτε μιλάει ούτε λαλάει (1966)
Σκλάβοι της μοίρας (1966)
Το κορίτσι με τα βουρκωμένα μάτια (1966)
Φως, νερό, τηλέφωνο, οικόπεδα με δόσεις (1966)
Βίβα Ρένα (1967)
Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ “000” (1967)
Καλώς ήλθε το δολλάριο (1967)
Νόμος της ζωής (1967)
Ο κόσμος τρελλάθηκε (1967)
Ο μεθύστακας του λιμανιού (1967)
Ο πουλημένος άνθρωπος (1967)
Ο προδότης (1967)
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)
Πράκτωρ Κίτσος καλεί Γαστούνη (1967)
Σήκω χόρεψε συρτάκι (1967)
Σαπίλα και αριστοκρατία (1967)
Τα δολλάρια της Ασπασίας (1967)
Αφροδίτη το κορίτσι που πόνεσε (1968)
Ο μαχαραγιάς (1968)
Ο παληάτσος (1968)
Ο πεθερόπληκτος (1968)
Ο τυχεράκιας (1968)
Περιφρονημένη αγάπη (1968)
Τόσα όνειρα στους δρόμους (1968)
Αλτ και σ’ έφαγα (1969)
Κακός ψυχρός κι ανάποδος (1969)
Ξύπνα κορόιδο (1969)
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό (1969)
Ένα μπουζούκι αλλιώτικο από τ’ άλλα (1970)
Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήση (1970)
Ένας υπέροχος άνθρωπος (1971)
Αεροσυνοδός (1971)
Γράμμος (1971)
Θύμιος εναντίον Τσίτσιου (1971)
Ο Μανωλιός ξαναχτυπά (1971)
Ο Μανωλιός στην Ευρώπη (1971)
Πουλημένες παρθένες (1972)

Ελληνικός Κινηματογράφος Φέρμας Νίκος
Ελληνικός Κινηματογράφος
Ο ιστότοπος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό να μοιραζόμαστε όλες τις υπέροχες αναμνήσεις από την εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, το γέλιο και τη συγκίνηση, μέσα απο πλούσιο φωτογραφικό υλικό, βίντεο, τρέιλερ, ατάκες που έμειναν στην ιστορία, άγνωστες και μη πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των ηθοποιών, προτεινόμενες ταινίες και οτιδήποτε σχετικό με όλους εκείνους τους ηθοποιούς, σεναριογράφους και σκηνοθέτες που με το λαμπρό ταλέντο τους μεγαλώνουν γενιές και γενιές!
59,098ΥποστηρικτέςΚάντε Like
9,496ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
2,081ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

Δείτε και αυτα

Καπουτζίδης Γιώργος Φέρμας Νίκος

Καπουτζίδης Γιώργος

Ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου το 1972. Κατάγεται από τις Σέρρες. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου...
Μεντή Νένα Φέρμας Νίκος

Μεντή Νένα

Βλαχάκης Μανώλης Φέρμας Νίκος

Βλαχάκης Μανώλης

Βογιατζής Γιώργος Φέρμας Νίκος

Βογιατζής Γιώργος