Η δίκη των δικαστών

Παραγωγής: Φίνος Φιλμ
Πρεμιέρα: 28 Οκτωβρίου 1974
Παραγωγός:
Φωτογραφία: Άρης Σταύρου
Συγγραφέας: Πάνος Γλυκοφρύδης
Σεναρίο: Πάνος Γλυκοφρύδης

Ιστορική
1974

Ηθοποιοί: Νίκος Κούρκουλος (Αθανάσιος Πολυζωίδης), Νικηφόρος Νανέρης, Χρήστος Τσάγκας (Επίτροπος Επικρατείας), Σπύρος Καλογήρου, Χρήστος Καλαβρούζος, Ζώρας Τσάπελης, Γιώργος Παληός, Κώστας Μεσάρης, Στέλιος Λιονάκης, Νίκος Σκιαδάς, Γιώργος Μοσχίδης (Κλωνάρης, συνήγορος), Μάκης Ρευματάς (Βαλσαμάκης, συνήγορος), Χρήστος Σάββας, Ιάκωβος Ψαρράς, Πέτρος Λοχαϊτης, Κώστας Τσιάνος, Δέσποινα Τομαζάνη, Λάκης Γκέκας, Κρίστοφερ Κλιντ, Δημήτρης Τσούτσης, Γ. Στεφανόπουλος, Χρήστος Στύπας, Δημήτρης Σικινιώτης, Όμηρος Γονιάδης, Χρήστος Αυθίνος, Χρήστος Νάτσιος, Δημήτρης Κοντογιάννης , Παναγιώτης Μποτίνης, Γιάννης Χειμωνίδης, Ρολάνδος Χρέλιας, Δάνης Κατρανίδης, Νικήτας Αστρινάκης, Γιάννης Αγγέλου, Άγγελος Σερέτης, Τάσος Πολυχρονόπουλος, Μιχάλης Νικολόπουλος, Γιώργος Γρηγορίου, Γιάννης Σαββαϊδης, Κατερίνα Καραβία, Κώστας Χατζόγλου, Άρης Τσιούνης, Θόδωρος Ντόβας, Γιώργος Μιχαλάκης, Γιάννης Κουνάδης, Ι. Λεβεντόπουλος, Κώστας Σαββαϊδης, Κώστας Φατούρος, Αιμίλιος Μεσσίδης, Γιώργος Μπάρτης, Θανάσης Νικολάου, Ιωάννης Τζερεμπόπουλος, Ι. Μπελέκος, Παναγιώτης Φιλοπάτης, Νίκος Παπαχρήστος, Κώστας Δάρρας, Γιάννης Καφαλούκος, Μάνος Κατράκης (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης), Δημήτρης Μυράτ (Ιωάννης Καποδίστριας)

Περίληψη: Η δίκη των δικαστών Πολυζωίδη και Τερτσέτη για απείθεια, και η πανηγυρική τους αθώωση κατά τη διάρκεια της περιόδου της αντιβασιλείας στην Ελλάδα του Όθωνος. Μια πραγματική σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Λίγα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, υπό τη βασιλεία του Βαυαρού Όθωνος, προσήγαγε σε δίκη τους μεγάλους οπλαρχηγούς του αγώνα, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη (Μάνος Κατράκης) και Γεώργιο Πλαπούτα (Χρήστος Καλαβρούζος), με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Η περιβόητη αυτή δίκη του 1833, που έγινε στο Ναύπλιο, συγκλόνισε το έθνος, επειδή οι πάντες γνώριζαν ότι οι δύο ήρωες ήταν απολύτως αθώοι. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου Αθανάσιος Πολυζωίδης (Νίκος Κούρκουλος) και ο δικαστής Γεώργιος Τερτσέτης (Νικηφόρος Νανέρης) αρνούνται να προσυπογράψουν την καθ’ υπαγόρευση από το παλάτι, μέσω των τριών αντιβασιλέων Άρμανσμπεργκ, Μάουερ και Χέιντεκ, καταδίκη σε θάνατο των κατηγορουμένων. Οι Βαυαροί διατάζουν τον Υπουργό Δικαιοσύνης να παρέμβει, και αυτός απαγγέλλει κατηγορία εναντίον τους, με αποτέλεσμα να συρθούν στα μπουντρούμια των φυλακών και να δικαστούν με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας…
Παρασκήνιο: Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1974-1975 και έκοψε 98.299 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση σε 47 ταινίες.
-Μια ιστορική ταινία που αφορά τη δίκη του επαναστάτη οπλαρχηγού και λαϊκού ήρωα, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

-Η ταινία αποτελεί την τελευταία συνεργασία του Νίκου Κούρκουλου με την Finos Film, και περιλαμβάνει ένα από τα μεγαλύτερα καστ ηθοποιών, με τις ξεχωριστές παρουσίες του Μάνου Κατράκη στο ρόλο του Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Μυράτ στο ρόλο του Καποδίστρια.

-Ο Σταύρος Κελεσίδης απέσπασε τιμητική διάκριση στο 15ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1974 για το μακιγιάζ της ταινίας.

-Ιδιαίτερο ντεκόρ και μοναδικά κοστούμια από τον σπουδαίο Διονύση Φωτόπουλο, που μπόρεσε να αναπαραστήσει μια ολόκληρη εποχή με τα λιγότερα δυνατά μέσα.

Πάνος Γλυκοφρύδης, Περιοδικό Σύγχρονος Κινηματογράφος, 1974
-Προσπάθησα να κρατήσω μια γραμμή απλούστευσης όσον αφορά το σενάριο και το ντεκουπάζ∙ να κρατήσω κάποια απόσταση από τα πράγματα, και γι αυτό υπάρχει μια χρήση γενικών πλάνων. Ταυτόχρονα, υπάρχουν γκρο-πλαν που λειτουργούν ως εξής: π.χ διακόπτεται η ανάγνωση της δικαστικής απόφασης, για να κυριαρχήσει ένα γκρο-πλαν διαρκείας του Κούρκουλου, βουβό, με μόνο ήχο τη μουσική. Αυτό είναι φανερό πως γίνεται για να εξοντωθεί το μοντέλο, κι ο Φίνος «έμεινε κατάπληκτος», θεωρώντας αδιανόητο κάτι τέτοιο. Σαν κινηματογραφική αντίληψη δεν μπορούσε να την αποδεχτεί. Φυσικά, το γύρισμα είχε τελειώσει∙ ήταν αδύνατον πια να ανατραπεί. Το ίδιο συνέβη με τα τράβελινγκ και τα πανοραμίκ. Τελικά, δεν λειτούργησαν, γιατί η επέμβαση έγινε στο μοντάζ∙ δηλαδή καταστράφηκαν πάνω στην προσπάθεια της αναζήτησης του μοντέλου. Το τράβελιγκ και τα πανοραμίκ κομματιάστηκαν. Στα ντεκόρ υπήρχε μια αρχική δέσμευση. Η δίκη του Κολοκοτρώνη έγινε σε ένα τζαμί του Ναυπλίου, πρωτεύουσα τότε της Ελλάδας. Το τζαμί τους έλυνε το πρόβλημα της χωρητικότητας, ώστε να παρακολουθήσει τη δίκη πολύς κόσμος για παραδειγματισμό. Οι Βαυαροί θα σκότωναν τους δύο φορείς της λαϊκής θέλησης μπροστά στα μάτια του λαού. Έτσι, το γεγονός της καταδίκης θα γινόταν πιο αποτελεσματικό. Το συγκεκριμένο τζαμί ήταν ένας γυμνός χώρος, που δεν εξυπηρετούσε το μοντέλο της «Φίνος Φιλμ». Προτιμήθηκε μια κατασκευή που να θυμίζει περισσότερο αυτά που έχει ο κόσμος στις μνήμες του για το τζαμί (καμάρες, κολόνες, γραμμές, τόξα στα παράθυρα κ.λ.π). Το μέγεθος λειτούργησε ενάντια στην ταινία, γιατί ο χώρος απαιτούσε πολλούς κομπάρσους, αλλά έπασχε η «Φίνος Φιλμ» οικονομικά, όπως κι όλος ο κινηματογράφος, κι έτσι μειώθηκε ο αριθμός των κομπάρσων. Ο Φίνος, όπως και κάθε παραγωγός, επιδιώκοντας το κέρδος, απαιτεί να υπάρχει πάντα στις ταινίες του απεριόριστος βαθμός κατανοητικότητας. Τα πάντα να υπάρχουν, να δείχνονται, να λέγονται… Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι νόμιμο, από τη στιγμή που το κοινό δεν θέλει να κουράζεται για να ψάχνει, να σκέφτεται, κι έτσι προτιμάει τις ταινίες του. Δεν είμαι αντίθετος στο να βλέπει τις ταινίες πολύς κόσμος. Θα ήθελα, όπως κάθε κινηματογραφιστής, οι ταινίες μου να βλέπονται από πολύ κόσμο. Ο κινηματογράφος είναι ένα μέσο πλατειάς επικοινωνίας και άμεσης αποτελεσματικότητας. Γι’ αυτό θα ήθελα να κάνω ταινίες που να τις βλέπει πολύς κόσμος. Δεν ξέρω, όμως, πως πετυχαίνεται αυτό, δηλαδή από τη μία οι ταινίες να είναι κατανοητές κι από την άλλη να είναι «καλλιτεχνικές», «επιστημονικές», «σύγχρονες» κ.λ.π. Μου φαίνεται δύσκολο, αλλά προς αυτό πρέπει να τείνουμε.

Ελληνικός Κινηματογράφος Η δίκη των δικαστών
Ελληνικός Κινηματογράφος
Ο ιστότοπος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό να μοιραζόμαστε όλες τις υπέροχες αναμνήσεις από την εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, το γέλιο και τη συγκίνηση, μέσα απο πλούσιο φωτογραφικό υλικό, βίντεο, τρέιλερ, ατάκες που έμειναν στην ιστορία, άγνωστες και μη πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των ηθοποιών, προτεινόμενες ταινίες και οτιδήποτε σχετικό με όλους εκείνους τους ηθοποιούς, σεναριογράφους και σκηνοθέτες που με το λαμπρό ταλέντο τους μεγαλώνουν γενιές και γενιές!
Προηγούμενο άρθροΗ κυρά μας η μαμή
Επόμενο άρθροΗ βίλλα με τα νούφαρα

Similar Articles

Comments