Η Μπεάτα Ασημακοπούλου έχει χαρακτηριστεί ως «η Αρχοντογυναίκα» του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Και βέβαια όχι άδικα, αφού το σοβαρό, αρχοντικό και δωρικό παίξιμό της, ο αδαμάντινος χαρακτήρας της, η αριστοκρατική της φυσιογνωμία δικαιώνουν τον κολακευτικό τίτλο που της έχει αποδοθεί.
Η δημοφιλής ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Μπεάτα – Ευδοκία Ασημακοπούλου γεννήθηκε το 1932 στην Αθήνα. Φοίτησε στη Σχολή του Τάκη Μουζενίδη με καθηγητές την Ελένη Χαλκούση, τον Γιάννη Φλερύ, την Ελένη Τσουκαλά κ.ά.
Έκανε την πρώτη επαγγελματική εμφάνισή της στο θέατρο το 1955 στη γαλλική μουσική κωμωδία «Δημόσιο σκάνδαλο», πλάι στον δάσκαλό της Τάκη Μουζενίδη, κατά τη διάρκεια περιοδείας στην Κωνσταντινούπολη. Την ίδια χρονιά πρωτόπαιξε στον κινηματογράφο, στην ταινία «Καταδικασμένη κι απ’ το παιδί της». Ακολούθησε καριέρα σε αθηναϊκούς θιάσους και ανάλογη πορεία στο σινεμά, κυρίως στις ταινίες του σκηνοθέτη συζύγου της Ορέστη Λάσκου, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1960 και απέκτησαν έναν γιο.
Στο θέατρο συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της εποχής, ανάμεσά τους οι Μαρίκα Κρεββατά, Κώστας Χατζηχρήστος, Κούλης Στολίγκας, Μίμης Φωτόπουλος, Σοφία Βέμπο, Βαγγέλης Τραϊφόρος, Νίκος Σταυρίδης, Σμαρούλα Γιούλη, Κάκια Αναλυτή, Κώστας Ρηγόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Νόνικα Γαληνέα, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος και έπαιξε σε έργα ξένων και ελλήνων θεατρικών συγγραφέων.
Κατέχει το ρεκόρ να έχει συμμετάσχει και στα πέντε ανεβάσματα του θεατρικού έργου «Κρατικές Υποθέσεις», του Λουί Βερνέιγ, με πρώτη το 1962 και τελευταία το 1988, ερμηνεύοντας πάντα τον ρόλο της συζύγου, Κας Ράσσελ! Οι ρόλοι της συζύγου και της αριστοκράτισσας κυρίας ταίριαζαν απόλυτα στο στυλ της Μπεάτας Ασημακοπούλου, για αυτό άλλωστε οι περισσότερες ερμηνείες της ήταν ανάλογων ρόλων.
Το 2000, έπειτα από εντεκάχρονη απουσία από τη σκηνή («Κρατικές υποθέσεις», 1987-1988) πρωταγωνίστησε στο έργο του Νίκι Σίλβερ «Anorexia Nervosa» που σκηνοθέτησε ο Χρήστος Ευθυμίου στο θέατρο «ΗΒΗ», στο ρόλο μιας ψυχαναλύτριας. Το «Κουαρτέτο πίσω από την αυλαία» του Ρόναλντ Χάργουντ, το 2005, στο θέατρο «Πρόβα», υπήρξε από τις τελευταίες παραστάσεις της.
Συμμετείχε σε περίπου σαράντα ταινίες, ανάμεσά τους: «Η Καφετζού» (1956), «Ο Λεφτάς» (1958), «Στουρνάρα 288» (1959), «Φτωχαδάκια και Λεφτάδες» (1961), «Λαφίνα» (1962), «Τρίτη και Δεκατρείς» (1963), «Ο Εαυτούλης Μου» (1964), «Άλλος για το Εκατομμύριο» (1964), «Κόσμος και Κοσμάκης» (1964), «Ο άνθρωπος γι όλες τις δουλειές» (1966), «Ο Εμποράκος» (1967), «Για Ποιόν Χτυπά η Κουδούνα» (1968), «Παύλος Μελας» (1974), «Αγάπη μου Ουα Ουα» (1974), «Ελεύθερη Κατάδυση» (1995), «Κορόιδο εν τάξει» (2006). Επίσης, έλαβε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Δύο ορφανές», «Εκείνες κι εγώ», «Διλήμματα».
Πέθανε, σε ηλικία 77 ετών, στις 20 Απριλίου 2009.
