5 αποκαλύψεις για την ταινία, Η βίλα των οργίων

6667
Η βίλα των οργίων

Η ταινία, “Η βίλα των οργίων” προβλήθηκε τη σαιζόν 1964-1965 και έκοψε 170.234 εισιτήρια. Ήρθε στην 32η θέση σε 93 ταινίες.

Ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος του ellinikoskinimatografos.gr, Χρήστος Κωνσταντίνου, έψαξε και βρήκε άγνωστες πτυχές για την ταινία, “Η βίλα των οργίων” και μας τις αποκαλύπτει…

Η βίλα των οργίων: Οι άγνωστες πτυχές

1ον. Το μικρό κοριτσάκι που υποδύεται την κόρη της Κάκιας Αναλυτή και του Λάμπρου Κωνσταντάρα είναι στην πραγματικότητα η κόρη του σκηνοθέτη της ταινίας Ντίνου Δημόπουλου και της ηθοποιού Φλωρέττας Ζάννα.

vila ton orgion

2ον. Το σενάριο ανήκει στον Γεράσιμο Σταύρου και ήταν βασισμένο στο δικό του θεατρικό έργο με τον ίδιο τίτλο. Ήταν μάλιστα το πρώτο από τα τρία που έγραψε για τον κινηματογράφο. Τα άλλα δύο ήταν, “Τέντυ μπόι αγάπη μου” και “Το μπλόκο” .

3ον. Τον Ιούλιο του 1963, “Η βίλα των οργίων” εγκαινίασε το Θέατρο Αναλυτή” με το ζεύγος Ρηγόπουλου – Αναλυτή στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ωστόσο στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ήταν αυτός που έπαιξε τον ρόλο του Κώστα Ρηγόπουλου.  Όμως το 1988 ακριβώς 24 χρόνια μετά ο Ρηγόπουλος ξαναυποδύθηκε τον Χάρη Ζάβαλο για χάρη της τηλεοπτικής σειράς, “Το θέατρο της Δευτέρας”.

4ον. Πρώτη εμφάνιση της αγαπημένης ηθοποιού Κάκιας Αναλυτή σε ταινία της Φίνος Φιλμ. Υπήρξε άλλη μια ακριβώς δέκα χρόνια μετά. Ήταν το 1974 στην κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη, “Αγάπη μου ουά ουά”.

5ον. Αυτή η ταινία αποτελεί και την μοναδική συνεργασία του ηθοποιού Χρήστου Πάρλα με την Φίνος Φιλμ. Ήταν να συμμετάσχει και σε μια άλλη ταινία άλλα δυστυχώς δεν έγινε ποτέ. Ωστόσο η καριέρα του συνεχίστηκε με ρόλους σε γνωστές ταινίες άλλων εταιρειών.

Προηγούμενο άρθρο5 αποκαλύψεις για την ταινία, Ο μικρός δραπέτης
Επόμενο άρθροΣχολή για σωφερίνες 1963-1964
Για μένα ο κινηματογράφος είναι ένα ταξίδι σε κάποιον μαγικό κόσμο μιας άλλης εποχής. Νιώθω ευγνώμων γιατί έχω την τύχη να γνωρίσω και να με τιμούν με την φιλία τους αρκετοί καλλιτέχνες της χρυσής εκείνης περιόδου όπου τα αστέρια ήταν αληθινά κι όχι κάλπικα.