Η Αγνή του λιμανιού

Παραγωγής: Φίνος Φιλμ
Πρεμιέρα: 14 Ιανουαρίου 1952
Παραγωγός:
Φωτογραφία: Αριστείδης Καρύδης-Φουκς
Συγγραφέας: Γιώργος Τζαβέλλας
Σεναρίο: Γιώργος Τζαβέλλας

Αισθηματική
1952

Ηθοποιοί: Γιώργος Γληνός, Ελένη Χατζηαργύρη, Αλέκος Αλεξανδράκης, Ελένη Ζαφειρίου, Άννα Κυριακού, Σμάρω Βεάκη, Νίκος Ρίζος, Λάκης Σκέλλας, Θάνος Τζενεράλης, Μαίρη Πορτοκάλλη, Γιάννης Ιωαννίδης , Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, Κώστας Καρανάσος, Γιώργος Βλαχόπουλος, Γιώργος Μούτσιος, Γιώργος Τζιφός, Γιώργος Πλουτής, Κώστας Γκουσγκούνης, Αλέκος Παύλου, Μάνος Χατζιδάκις (πιανίστας)

Περίληψη: Μια πόρνη του λιμανιού, η Αγνή, αποφασίζει να εκδικηθεί με τον πιο άσχημο τρόπο τον πατέρα της, ο οποίος δεν την γνωρίζει γιατί είχε εγκαταλείψει τη μητέρα της έγκυο σε αυτήν, χωρίς να την παντρευτεί. Μαθαίνει λοιπόν ποιός είναι ο θετός του γιός και δημιουργεί ερωτικό δεσμό μαζί του. Μέσα από αυτή τη σχέση η Αγνή θα κάνει ότι μπορεί για να καταστρέψει και να εκδικηθεί τον πατέρα της, με αποτέλεσμα ο γιος του να καταλήξει στην φυλακή.
Παρασκήνιο: Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1951-1952 και έκοψε 165.475 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση σε 15 ταινίες.

-Σε αυτήν την ταινία εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου η μέθοδος της διπλοτυπίας, δηλαδή ένας ηθοποιός να υποδύεται ταυτόχρονα δυο ρόλους, τους οποίους εκτέλεσε άψογα η ηθοποιός Ελένη Χατζηαργύρη.

Στην ταινία παρουσιάζεται ένα σπάνιο ντοκουμέντο με τον Μάνο Χατζιδάκι να παίζει στο πιάνο το τραγούδι “Χάρτινο το Φεγγαράκι” που είχε γράψει το 1949 για την παράσταση “Λεωφορείο Ο Πόθος” στο Θέατρο Τέχνης.

Η πρώτη επιλογή για το ρόλο της Αγνής ήταν η Μελίνα Μερκούρη, και παρά την επιμονή των Τζαβέλλα και Αλεξανδράκη, ο Φιλοποίμην Φίνος για άγνωστους λόγους αρνήθηκε.

-Είναι μια ταινία που προκαλεί το ενδιαφέρον αμέσως. Ο θεατής την παρακολουθεί, συναρπάζεται απ’ αυτήν, ενδιαφέρεται για το τι θα γίνει πιο κάτω. Κι αυτό είναι οπωσδήποτε μια κινηματογραφική επιτυχία. Β) Η τεχνική-φωτογραφία κ.λ.π- είναι μια τεχνική προοδευμένης ταινίας. Γ) Η αλλαγή, η συνέχεια των σκηνών έχει ενότητα. Η ταινία διηγείται- και διηγείται κινηματογραφικά. Δ) Η εισαγωγή-έστω και μίμηση- είναι υποβλητικότατη και άκρως επιτυχής. Ε) Υπάρχουν σκηνές που τιμούν την ταινία και τους παραγωγούς της-μηχανοστάσιο, το πλοίο που φεύγει, νεκροταφείο καραβιών- και σκηνές που τιμούν το φωτογράφο τους. Συμπέρασμα: μια ταινία που δικαιούται να κρίνεται αυστηρά και που ο Έλλην θεατής αξίζει να τη δει.

-Αρχίζουμε από την ελληνική ταινία: Την «Αγνή του λιμανιού». Μια καινούργια ταινία της «Φίνος Φιλμ», παρουσιάζει πάντα ξεχωριστό ενδιαφέρον. Γιατί πάντα, τουλάχιστον από την τεχνική πλευρά, θα είναι ένα σκαλοπάτι ψηλότερα από την προηγούμενη και θα πραγματοποιή μίαν ακόμη κατάκτησι, προωθώντας έτσι θετικά τον ελληνικό κινηματογράφο. Μετά τη «Νεκρή Πολιτεία», με την οποία μας έδειξε ο κ. Φίνος, πόσον επαξίως μπορεί να συναγωνισθεί τα ξένα φιλμ ποιότητος, έρχεται τώρα η «Αγνή του Λιμανιού», σαν μια ταινία αντάξια των καλυτέρων ξένων «ελαφρών» του είδους. Η τεχνική του είναι άψογη, η φωνή διατηρεί όλας της τις αποχρώσεις, η φωτογραφία αρτία και τα τρυκ της σκηνής της κ. Χατζηαργύρη με τον εαυτό της, μια πράγματι τελεία επίτευξις.

Ελληνικός Κινηματογράφος Η Αγνή του λιμανιού
Ελληνικός Κινηματογράφος
Ο ιστότοπος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό να μοιραζόμαστε όλες τις υπέροχες αναμνήσεις από την εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, το γέλιο και τη συγκίνηση, μέσα απο πλούσιο φωτογραφικό υλικό, βίντεο, τρέιλερ, ατάκες που έμειναν στην ιστορία, άγνωστες και μη πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των ηθοποιών, προτεινόμενες ταινίες και οτιδήποτε σχετικό με όλους εκείνους τους ηθοποιούς, σεναριογράφους και σκηνοθέτες που με το λαμπρό ταλέντο τους μεγαλώνουν γενιές και γενιές!
Προηγούμενο άρθροΗ άγνωστος
Επόμενο άρθροΖητείται ψεύτης 1961

Similar Articles

Comments