Η Ελένη Χατζηαργύρη, γεννήθηκε στις 09 Νοεμβρίου του 1923 και απεβίωσε στις 01 Οκτωβρίου του 2004.
Αν και δραματική ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου για μια ολόκληρη εικοσαετία, πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο Τέχνης, σε έργο του Ίψεν, όταν ακόμα σπούδαζε, με δάσκαλο τον Κάρολο Κουν. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της ο αυτοσεβασμός, η συνέπεια και το πάθος για γνώση και εξέλιξη, ήταν αυτά που τη χαρακτήριζαν, και δεν είναι τυχαίο ότι εργάστηκε δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1946, ενώ το 1952 πρωταγωνίστησε στην «Αγνή του Λιμανιού» του Γιώργου Τζαβέλλα, με συμπρωταγωνιστή τον Αλέκο Αλεξανδράκη και παραγωγή της Φίνος Φιλμ. Οι κριτικές που απέσπασε ήταν εξαιρετικές, αλλά ουσιαστικά παρέμεινε ηθοποιός του θεάτρου. Μετά το χωρισμό της με τον συγγραφέα Κώστα Χατζηαργύρη, συνδέθηκε με τον δραματικό ηθοποιό Νίκο Τζόγια, με τον οποίον έγιναν καλλιτεχνικό ζευγάρι, με εξαιρετικά δείγματα ερμηνείας δίπλα στην Παξινού και τον Μινωτή. Το 1966 παντρεύτηκε με τον επιχειρηματία Κώστα Λίβα.
Από τη δεκαετία του ‘50 έπαιζε κατά καιρούς στο Εθνικό Θέατρο, αλλά από το 1962 και ως το 1981 έγινε η μόνιμη πρωταγωνίστρια του Εθνικού θεάτρου, συνεργαζόμενη για πολλά χρόνια με τον μεγάλο δάσκαλο Δημήτρη Ροντήρη, σε εξαιρετικές ερμηνείες, ιδιαίτερα στο αρχαίο δράμα. Δίδαξε με αφοσίωση και για πολλά χρόνια σε δραματικές σχολές και προσπάθησε να μεταδώσει το καλλιτεχνικό ήθος στους μαθητές της.
Το 1985 εμφανίστηκε με την ίδια συνέπεια και στην τηλεόραση σε ποιοτική τηλεοπτική σειρά.
Ένα χρόνο πριν από το τέλος της ζωής της, στις 17-5-2003, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, την ανακήρυξε σε επίσημη τελετή, επίτιμο διδάκτορα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
