Αλέκος Αλεξανδράκης

Αλέκος Αλεξανδράκης

«Δε νομίζω να υπάρχει Έλληνας που να μην αγαπάει τον Αλέκο Αλεξανδράκη. Νομίζω, είναι το κοινό που έχουν μεταξύ τους όλοι οι Έλληνες»

Είναι μία από τις αφιερώσεις της Νόνικα Γαληνέα, τελευταίας συντρόφου του αξέχαστου Έλληνα ηθοποιού Αλέκου Αλεξανδράκη στο βιβλίο – αφιέρωμα που δημιουργήθηκε για τον ίδιο. Τον πρώτο Έλληνα ηθοποιό που ερωτεύτηκα από τις ταινίες του και του οποίου τη βιογραφία μου έκαναν δώρο στα 14 μου χρόνια –ένα από τα ομορφότερα που έχω λάβει..

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης στους πιο κακούς ρόλους της καριέρας του
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης στη ταινία, “Δάκρυα για την Ηλέκτρα”.

Και αν το λεύκωμα αναφέρει τη λέξη Ευχαριστώ, θεωρώ πως αυτή τη λέξη θα μπορούσαμε να την εκφράσουμε εμείς προς τον μεγάλο ηθοποιό που διάνθισε τον Ελληνικό κινηματογράφο και τηλεόραση, με ποιοτικές ερμηνείες σε ταινίες που δίδασκαν ήθος, αξίες, τέχνη και αισθητική.

Από τον Νυχτερινό επισκέπτη όπου όποτε προβαλλόταν ερήμωναν οι δρόμοι, μέχρι τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε σημαντικές Ελληνικές ταινίες, ο Αλεξανδράκης υπήρξε ένα αρχετυπικό πρότυπο ηθοποιού. Η δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα, Η Συνοικία το Όνειρο, ακόμα και σήμερα αποτελεί μία από τις καλύτερες Ελληνικές ταινίες όλων των εποχών.

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης κατέκτησε το Ελληνικό φιλοθεάμον κοινό με το ήθος, την εξωτερική του εμφάνιση η οποία τόσο άρτια συμπλήρωνε την εσωτερική του καλλιέργεια. Οι ποιοτικές του ερμηνείες τόσο σε δημοφιλείς ταινίες όσο και σε λιγότερο γνωστές, ανέδειξαν τον ίδιο ως έναν από τους γοητευτικότερους Έλληνες ζεν πρεμιέ όλων των εποχών.

Η προσωπική του ζωή ταραχώδης και έντονη, η γοητεία του στο γυναικείο πληθυσμό αξεπέραστη. Το γεγονός πως πάντοτε υποδυόταν ρόλους «καλού παιδιού», υπήρξε ένα γεγονός που τον έκανε αγαπητό στο Ελληνικό κοινό.

Αυτό όμως, δε σημαίνει πως ο ίδιος δεν τόλμησε ποτέ να τσαλακώσει τον εαυτό του. Τόλμησε να υποδυθεί τον αδίστακτο τύπο, «να βγει έξω από τα νερά του» και να φανερώσει μία υποκριτική πλευρά που οι περισσότεροι δεν περίμεναν να δουν ποτέ.

Οι κακοί του ρόλοι ανήκουν σε μερικές από τις πιο δραματικές ταινίες της Φίνος Φιλμ, οι οποίες συγκινούν ακόμα και σήμερα.
Αναφέρομαι στους δύο πιο κακούς ρόλους του αγαπημένου Έλληνα ηθοποιού, γεγονός που αναδεικνύει την υποκριτική του ευλυγισία και την ικανότητά του να αλλάζει και να μεταμορφώνεται.

Ίλιγγος

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης μεταμορφώνεται σε «κακό αγόρι», το οποίο δεν έχει ηθικούς φραγμούς και πολιορκεί στενά την κόρη της συντρόφου του (Ζωή Λάσκαρη).

Όταν εκείνος αποπειραθεί να τη βιάσει, θα πέσει νεκρός από το μαχαίρι που κρατάει στα χέρια της, καθώς η ίδια θα βρεθεί σε άμυνα. Ο Ίλιγγος είναι δραματική ταινία με έτος παραγωγής το 1963 με το σενάριο και τη σκηνοθεσία να ανήκει στον Γιάννη Δαλιανίδη. Από τους πιο κακούς ρόλους του μεγάλου μας Έλληνα ηθοποιού.

Δάκρυα για την Ηλέκτρα

Έχουμε δει κακούς και κακούς ρόλους. Αλλά εδώ ο Αλέκος Αλεξανδράκης στο ρόλο ενός αδίστακτου ανθρώπου με εμφάνιση γόη, ο οποίος βάζει στο χέρι την περιουσία της Μαίρης Χρονοπούλου και σχεδιάζει την πρόκληση θανάτου του συζύγου της (Μάνος Κατράκης).

Όταν η Ζωή Λάσκαρη για λόγους εκδίκησης θα τον αποπλανήσει, εκείνος θα πέσει στην παγίδα. Όταν όμως ανακαλύψει την αλήθεια, δε θα διστάσει να βγάλει και την ίδια από τη μέση… Από τις δικές μου αγαπημένες ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου, σε σενάριοΝίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Ομεγάλος μας ηθοποιός πιο ραδιούργος και αδίστακτος από ποτέ… αλλά και πιο αποκαλυπτικός από κάθε άλλη του εμφάνιση. Στην περίφημη σκηνή στο μπάνιο, ο σκηνοθέτης αρχικά ήθελε να μπει γυμνός, αλλά ο ίδιος αντέδρασε και, τελικά, η σκηνή γυρίστηκε με εκείνον να φοράει εσώρουχο.

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης, τελικά, θα παραμένει αγαπημένος των Ελλήνων, είτε υποδυθεί καλούς, είτε κακούς ρόλους…

Το άρθρο επιμελήθηκε η Μαρία Σκαμπαρδώνη.