7 αποκαλύψεις για την ταινία, Μανταλένα

5142
Μανταλένα

Η ταινία, “Μανταλένα” προβλήθηκε τη σαιζόν 1960-1961 και έκοψε 192.378 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση σε 58 ταινίες.

Ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος του ellinikoskinimatografos.gr, Χρήστος Κωνσταντίνου έψαξε και βρήκε άγνωστες πτυχές για την ταινία, “Μανταλένα” και μας τις αποκαλύπτει…

Μανταλένα: Οι άγνωστες πτυχές

1ον. Η ταινία ξεκίνησε γυρίσματα στην Αντίπαρο το καλοκαίρι του 1960. Λίγες μόνο ημέρες μετά τον γάμο του σκηνοθέτη, Ντίνου Δημόπουλου με την ηθοποιό Φλωρέττα Ζάννα. Όπως κι ο ίδιος έλεγε πέρασε τον μήνα του μέλιτος με την Μανταλένα.

mantalena vougiouklaki

2ον. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ως πρωταγωνίστρια της ταινίας είχε αρκετές κοινές σκηνές με όλους τους ηθοποιούς που συμμετείχαν σε αυτήν.
Εκτός από μία. Την Δέσπω Διαμαντίδου που υποδυόταν την μητέρα του Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

3ον. H ηθοποιός Μαρία Γιαννακοπούλου που υποδύεται την γιαγιά την Αλίκης Βουγιουκλάκη στην πραγματικότητα ήταν μόνο 42 ετών και έφυγε από την ζωή επτά χρόνια αργότερα. Αυτή ήταν η δεύτερη και τελευταία εμφάνισή της στον κινηματογράφο. Η πρώτη ήταν δέκα χρόνια νωρίτερα το 1950 στην δραματική ταινία της Φίνος Φιλμ, “Ο μεθύστακας“.
Στην “Μανταλένα” την πρότεινε ο καλός της Φίλος, Γιώργος Δαμασιώτης.

4ον. Το καλοκαίρι του 1960 το νησί δεν είχε ακόμα αποκτήσει ρεύμα με αποτέλεσμα όλα γυρίσματα να γίνονται χάρη στις γεννήτριες της Φίνος Φιλμ. Ενώ ένα βράδυ ο Ντίνος Δημόπουλος θέλησε να ευχαριστήσει τους κατοίκους που τον βοηθούσαν προβάλλοντας σε έναν αυτοσχέδιο κινηματογράφο κάποιες σκηνές από μια άλλη ταινία.

5ον. Σε μια σκηνή ενός καυγά με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ η Αλίκη Βουγιουκλάκη έπρεπε να πέσει μέσα στην θάλασσα. Δεν υπολόγισε όμως σωστά και πέφτοντας χτύπησε το πίσω μέρος του κεφαλιού της στην βάρκα. Αμέσως τις παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες ενώ την μετέφεραν και σε άλλο νησί προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να σταματήσουν τα δικά της γυρίσματα για περίπου δύο εβδομάδες.

6ον. Αρχικά τον πατέρα του Δημήτρη Παπαμιχαήλ ήταν να τον υποδυθεί ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος που για άγνωστους λόγους αρνήθηκε.
Έτσι αυτός κατέληξε στον Θόδωρο Μορίδη που ομολογουμένως ήταν εξαιρετικός.

7ον. Πρόκειται για την μοναδική ταινία για την οποία η Αλίκη Βουγιουκλάκη βραβεύτηκε στα 40 χρόνια της κινηματογραφικής και θεατρικής της καριέρας.

Προηγούμενο άρθροΑνδρέας Τσάκωνας 1942-2015
Επόμενο άρθροΛιάνα Ορφανού 1932
Για μένα ο κινηματογράφος είναι ένα ταξίδι σε κάποιον μαγικό κόσμο μιας άλλης εποχής. Νιώθω ευγνώμων γιατί έχω την τύχη να γνωρίσω και να με τιμούν με την φιλία τους αρκετοί καλλιτέχνες της χρυσής εκείνης περιόδου όπου τα αστέρια ήταν αληθινά κι όχι κάλπικα.