Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι τη δεκαετία του ΄20, κοντά στη γέφυρα της Χαλκίδας υπήρχε παράγκα του Δήμου, όπου οι αρμόδιοι υπάλληλοι εφάρμοζαν τα λεγόμενα «διαπύλια τέλη» , ένα θεσμό που υπήρξε προπομπός των διοδίων.
Οι υπάλληλοι φρόντιζαν να ελέγχουν όλα τα είδη των εμπορευμάτων που έμπαιναν στη πόλη, αγροτικά και άλλα, και να εισπράττουν τον ανάλογο δημοτικό φόρο. Το καθημερινό εμπόρευμα ήταν το γάλα που το έφερναν οι Χαλιώτες για να το πουλήσουν στη Χαλκίδα μέσα σε κάδους φορτωμένους σε γαϊδουράκια. Οι υπάλληλοι εξέταζαν το γάλα και αν καμιά φορά το έβρισκαν νερωμένο το αδειάζαν στη θάλασσα!
Τέτοιους δημοτικούς σταθμούς για την είσπραξη τελών υπήρχαν και σε άλλα σημεία της πόλης που ήταν περάσματα προς τα ενδότερα: στον Άγιο Στέφανο, την οδό Μεσσαπίων και στην Λιανή Άμμο. Κάρα γεμάτα προϊόντα από κηπευτικά, ντομάτες, μελιτζάνες, σταφύλια και άλλα φρούτα πηγαινοέρχονταν καθημερινά από τα γύρω χωριά τροφοδοτώντας τη Χαλκίδα.
