«Πιστεύω ότι γεννήθηκα με πολύ ταλέντο και το σκόρπισα έτσι άθλια» είχε πει η Έλλη Λαμπέτη σε συνέντευξή της, προς το τέλος της ζωής της.
Ήταν η ίδια που είχε πει ότι «υπάρχουν μέσα μου ο άνθρωπος και η καλλιτέχνις.
Μερικές φορές είναι δύο καλοί φίλοι. Μερικές φορές είναι δύο κακοί αντίπαλοι.
Πάντα όμως, στο τέλος, το τι θα κάνει η Λαμπέτη το αποφασίζουν μαζί».
Ο άνθρωπος και η καλλιτέχνις λοιπόν, που έκρυβε μέσα της η Λαμπέτη αποφάσισαν και για τη σχέση της ίδιας με τον Δημήτρη Χόρν, μια σχέση αγάπης και μίσους, που σημάδεψε τις ζωές και των δύο.
Η σχέση των δύο ηθοποιών ξεκίνησε λίγο πριν τα γυρίσματα της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη, «Κυριακάτικο ξύπνημα» το 1954, τα οποία έγιναν στο Κάιρο.
Ο Μιχάλης Κακογιάννης είχε πει για τη σχέση αυτή:
«Στο Κάιρο η Λαμπέτη και ο Χορν έμειναν στο ξενοδοχείο “Μένα Χάους”, το οποίο βρίσκονταν κοντά στις Πυραμίδες.
Κάποια στιγμή παρατήρησα πως οι δυο τους έρχονταν στο γύρισμα κάπως μαραμένοι.
Τους είπα πως δεν ήταν δυνατόν να αλλάζει η εμφάνισή τους από μέρα σε μέρα και αυτοί, με τη σειρά τους, μου εξομολογήθηκαν πως ήταν πλέον ζευγάρι και πως μόνο ένας τρόπος υπήρχε να λυθεί το πρόβλημα, να πάω να μείνω μαζί τους.
Όντως πήγα και κοιμήθηκα το πρώτο βράδυ στο κρεββάτι της Έλλης που ήταν τρίδιπλο.
Τη νύχτα ξύπνησα ακούγοντάς τους. Τα δωμάτιά τους βλέπετε, επικοινωνούσαν».
Μετά το τέλος των γυρισμάτων της ταινίας αυτής, η Λαμπέτη και ο Χορν επανέρχονται στο Κάιρο, όπου ανεβάζουν την παράσταση «Γαλάζιο φεγγάρι».
«Το θεατρικό αυτό περιλαμβάνει μια σκηνή στη διάρκεια της οποίας ο Χορν βγάζει ένα μαχαίρι και η Έλλη παλεύει να του το πάρει.
Το θεατρικό μαχαίρι (που δεν κόβει) έχει ξεχαστεί κάπου και έτσι το αντικαθιστούν με μια έξοχη αντίκα, ένα στιλέτο με λαβή από αλάβαστρο.
Το μοιραίο λάθος θα γίνει και η αστοχία του Χορν θα μείνει από εκείνη τη νύχτα για πάντα αποτυπωμένη στο χέρι της Λαμπέτη»…

gazzetta.gr