Take a fresh look at your lifestyle.

Αφιέρωμα στον αείμνηστο Μίμη Φωτόπουλο

532

Ο Μίμης Φωτόπουλος γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1913 στην Ζάτουνα Αρκαδίας. Σε ηλικία 2 μηνών έχασε τον πατέρα του από φυματίωση και έτσι μαζί με την μητέρα του και τα αδέλφια του μετακόμισαν στο Αίγιο, όπου εκεί έμεναν η μητέρα και η αδελφή της. Όμως και εκεί η μοίρα τους έστειλε άλλον έναν θάνατο, αυτόν της αδελφής του Φωτόπουλου. Η μητέρα του, αν και ήταν μόλις 27 ετών, δεν ξαναπαντρεύτηκε και προσπάθησε να ζήσει τα δυο αγόρια της όσο μπορούσε καλύτερα και μετά από δυο χρόνια έφυγαν (μαζί και η μητέρα και η αδελφή της μαμάς του Φωτόπουλου) για την Αθήνα.

Mimis-Fotopoulos-1821
Τα πράγματα ήταν δύσκολα και έτσι μεγάλωσε με πολλές στερήσεις.  Παρόλα αυτά η μαμά του έφερνε δασκάλα γαλλικών για τ’ αγόρια της και τους έβαζε να μαθαίνουν βιολί. Βγάζοντας το γυμνάσιο και αφού έπιασε δουλειά σαν πλασιέ σιδηρικών,  γράφτηκε στην Φιλοσοφική σχολή, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, χωρίς όμως να του έχει περάσει ούτε για μια στιγμή από το μυαλό η λέξη ηθοποιός, θέατρο και ότι άλλο συνεπάγεται με αυτό το κομμάτι.

fotopoulos660

Ευγνωμονούσε και αγαπούσε  την μητέρα του, για τις προσπάθειες της να τους μεγαλώσει με ευπρέπεια, να λάβουν την παιδεία που
έπρεπε και έτσι το χαρτζιλίκι που είχαν με τον αδερφό του, το ξόδευαν συνέχεια στην αγορά βιβλίων. Την εκτιμούσε επίσης, για το ότι παρόλο που ήταν μικρή σε ηλικία, δεν παντρεύτηκε ξανά και προσπάθησε μόνη της με χίλιες στερήσεις να τους μεγαλώσει και να τους διαπαιδαγωγήσει σωστά και να τους μορφώσει με τον καλύτερο τρόπο.  Να φανταστείτε ότι το πρώτο του ποίημα το έγραψε σε ηλικία των 17 όταν έκαναν καλοκαιρινές διακοπές στο Αίγιο.

550_334_187364

Σε ανύποπτο χρόνο λοιπόν, είδε μια αγγελία του Βασιλικού Θεάτρου και χωρίς δεύτερη σκέψη πήγε και έδωσε εξετάσεις, αλλά αυτό ήταν η αιτία να μην τελειώσει την Φιλοσοφική. Από την συμπεριφορά των εξεταστών του όμως, κατάλαβε ότι δεν τους άρεσε και κάνοντας να φύγει, τον σταμάτησε ένας από τους εξεταστές και του είπε ότι οι υπόλοιποι ήθελαν να τον διώξουν, αλλά αυτός τους έπεισε να τον κρατήσουν. Ο Φωτόπουλος τον ευχαρίστησε και τον ρώτησε για ποιο λόγο μπήκε σ’ αυτήν την διαδικασία. Τότε ο εξεταστής του είπε «Σε κράτησα για την μούρη σου». «Τι έχει η μούρη μου». «Είναι σαν βούρτσα».

[sc:1]

Στην σκηνή ανέβηκε το 1931 και άρχισαν οι επιτυχίες. Το 1933 εντάχθηκε στο μπουλούκι του Νέζερ και άρχισαν τις περιοδείες στην επαρχία, για περίπου 7 χρόνια. Την περίοδο της Κατοχή, σταμάτησε να παίζει ώσπου το 1941 ο Βάρναλης κάλεσε να πάνε στο βουνό οι ηθοποιοί για να διοργανώσουν ένα θέατρο αντιστασιακό και εννοείτε πως μέσα σ’ αυτούς τους ηθοποιούς πήγε αμέσως και ο Φωτόπουλος. Μπήκε λοιπόν στην αντίσταση και συμμετείχε στο ΕΑΜ και επειδή ήταν μορφωμένος είχε αναλάβει να δώσει στον κόσμο να καταλάβει τη θεωρία και τις ιδέες της αριστεράς.

a520982999946eef37a62e8c680e7160_XL

Όταν όμως άρχισε ο εμφύλιος (αφού έφυγαν οι Γερμανοί), κάποιοι εθνικόφρονες, του έκαψαν το σπίτι και έτσι αναγκάστηκε να πάει να μείνει σε μια θεία του, όπου και εκεί τον είδε ένας ταξιθέτης και αμέσως τον κάρφωσε «Πιάστε τον. Και αυτός κουκουές είναι».

Έτσι τον έπιασαν και τον εξόρισαν στο εγγλέζικο στρατόπεδο στην Αίγυπτο, όπου πέρασε πολύ άσχημες ημέρες, λόγο των πολιτικών του πεποιθήσεων. Το στρατόπεδο ήταν φτιαγμένο σε αμμόλοφους στην έρημο και οι σκηνές ήταν τόσο μικρές μέσα σε συρματοπλέγματα σαν τεράστια κλουβιά και στριμώχνονταν πολλοί μαζί για να κοιμηθούν. Η πολύ ζέστη την ημέρα και η πολύ παγωνιά την νύχτα ήταν συνθήκες πρωτόγνωρες για τα ελληνικά δεδομένα.  Μέχρι που τα κατάφερε να δραπετεύσει και να μπει σε κάποια μπουλούκια, όπου ξεκίνησε για δεύτερη φορά την καριέρα του.

Fotopoulos_Mimis_B

Το 1948 τον ανακάλυψε ο Σακελλάριος και οι επιτυχίες άρχισαν να έρχονται πάλι μια μια. Αργότερα συναντήθηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και για αρκετά χρόνια μαζί ήταν ένα αχτύπητο δίδυμο. Όταν αργότερα ο καθένας τράβηξε το δρόμο του, ο Φωτόπουλος έπαιξε και στην πρόζα.  Το 1948 έπαιξε επίσης πρώτη φορά και στον κινηματογράφο, με το ‘’Οι Γερμανοί ξανάρχονται’’. Με την ‘’Κάλπικη λίρα’’ ως αόμματος, κατάφερε να περάσει τα σύνορα και αυτό το διαπίστωσε όταν κάποια μέλη ενός ρώσικου μουσικοθεατρικού θιάσου που βρισκόντουσαν στην Ελλάδα, του είπαν στην γλώσσα του το ‘’αόμματος’’, που το είχαν δει στο σινεμά στην πατρίδα τους. Για να τους δείξει την ευγνωμοσύνη του ο Φωτόπουλος, τους πήγε βόλτα στην παραλία και τους προσκάλεσε σε τραπέζι.

 

Γύρισε πολλές ταινίες και την δεκαετία του ΄60 ήταν απόλυτος πρωταγωνιστής. Ένας Έλληνας που με την ζεστασιά και την ντομπροσύνη του, μπορούσε να καθηλώσει το κοινό, σε κάθε του έργο. Τον ήξεραν οι πάντες και αυτό αποδεικνύεται, όταν σε κάποια τουρνέ προς την Καστοριά, σε μια ερημιά, συνάντησε έναν τσοπάνη και τον ρώτησε αν πάει καλά προς την Καστοριά. Ο Τσοπάνης μόλις τον αντίκρισε του είπε σαστισμένος, «Κύριε Φωτόπουλε, εσείς στα μέρη μας;». Τότε ο επίσης καλός ηθοποιός Κώστας Παπαχρήστου, που ήταν μαζί του για την τουρνέ, του είπε «Ένας άνθρωπος έμεινε σ’ αυτά τα βουνά και όταν μίλησε, είπε Φωτόπουλος».

Mimis-Fotopoulos-183

Ο Φωτόπουλος, πέρα από καλός ηθοποιός, ήταν και ένας πολύ καλλιεργημένος άνθρωπος. Του άρεσε η πεζογραφία και έγραψε κάποια έργα, όπως και τις αναμνήσεις του στα 25 χρόνια θέατρο, του άρεσε η ποίηση και έγραψε για την σκληρή ζωή των θεατρίνων και τέλος η συγγραφή όπου και εκεί έβαλε όλο του το μεράκι για το σανίδι. Έτσι έγραψε 7 βιβλία, 4 ποιητικές συλλογές και 3 αυτοβιογραφίες. Σαν χόμπι, λάτρευε το κολάζ γραμματοσήμων και η σύνθεση πινάκων και οργάνωσε 5 εκθέσεις ζωγραφικής. Ήταν χαμηλών τόνων, παρά τις μεγάλες του επιτυχίες και ένας υπέροχος οικογενειάρχης.  Την γυναίκα του την αγαπούσε πολύ και την θαύμαζε για τις απόψεις της και τον δυναμισμό της. Αλλά για να μπορέσει να την παντρευτεί, όλο το θέατρο έβαλε χρήματα (ρεφενέ που λέμε). Μαζί απόκτησαν δυο κόρες, τις οποίες τις λάτρευε και χαιρόταν με το ελεύθερο πνεύμα τους. Αλλά όταν εκείνες τον πείραζαν για τον τρόπο που σκέφτεται όταν ερχόταν η ώρα της κάλπης, εκείνος τους απαντούσε με ήπιο τόνο (όπως ήταν πάντα), «Έχετε δίκιο, αλλά εγώ ψηφίζω συναισθηματικά».

 

 

i-kafetzou

Αγαπούσε τους πάντες, αλλά κυρίως τους συναδέλφους του, γιατί και εκείνος είχε περάσει δύσκολα και καταλάβαινε τις αγωνίες τους και τους προβληματισμούς τους. Όταν μάλιστα τύχαινε να πάει κάπου μαζί με κάποιον άλλων συνάδελφο και όλοι αναγνώριζαν μόνο τον Φωτόπουλο και όχι τον άλλον που ήταν μαζί του, ο Φωτόπουλος στενοχωριόταν και το συζήταγε για πολύ καιρό «Στεναχωρήθηκα που δεν έδωσαν σημασία στον συνάδελφο που ήταν δίπλα μου…».

 

Έχει πάρει βραβείο από τον ‘’Ροταριανό Σύλλογο’’ και μάλιστα σ’ αυτό το βραβείο είχαν τιμήσει  και τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Εκεί πήγαν μαζί και μόλις άκουσαν την κουδούνα για την αρχή των βραβεύσεων, γύρισε ο Φωτόπουλος στον Ηλιόπουλου και του είπε με απορία «Βρε μπας και μας φέρανε για να μας βγάλουν στον πλειστηριασμό;». Έχει βραβευτεί και με το Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α΄ και Σταυρό του Αποστόλου Μάρκου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Έκανε περιοδείες στην Κύπρο, Γερμανία, Αμερική, Αίγυπτο και στην Τουρκία.

 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, έμενε πολύ στο σπίτι με την ανάμνηση της αγάπης του κόσμου, γιατί είχε κάποιες ενοχλήσεις στην καρδιά. Στις 29 Οκτωβρίου 1986 σε ηλικία 73 χρονών, από ανακοπή καρδιάς, έφυγε  για την γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας μας μια παρακαταθήκη  50 χρόνων δουλειάς, από έναν
άνθρωπο που εξωτερικά φαινόταν αυστηρός, αλλά εσωτερικά ήταν ο ποιο τρυφερός άνθρωπος του κόσμου.  Όσο και να βλέπαμε έναν αυστηρό πατέρα, έναν δύσκολο σύζυγο, έναν ανυποχώρητο αδελφό, στο βλέμμα, στις εκφράσεις και στο νόημα των λέξεων του βλέπαμε την καλοσύνη, την αγάπη και τον σεβασμό προς τον ήρωα που ενσάρκωνε, αλλά και προς τον θεατή.  Γι’ αυτό τον αγαπούσαν, τον αγαπούν και θα τον αγαπούν όλοι όσοι παρακολουθούν και θα παρακολουθούν παλιό καλό Ελληνικό Κινηματογράφο.

logo-1
πηγή

 

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More