Take a fresh look at your lifestyle.

Αφιέρωμα στο Νίκο Σταυρίδη

0 1,091

Ο Νίκος Σταυρίδης γεννήθηκε το 1910 στη Σάμο, μαζί με άλλα οκτώ αδέλφια, με τα οποία ζούσαν φτωχικά. Σε μικρή ηλικία άρχισε να δουλεύει στο μπακάλικο του πατέρα του και κάποια στιγμή ήταν και βοηθός καραγκιοζοπαίχτη.  Ήταν καλός μαθητής και όταν ήταν στο γυμνάσιο έκανε τον μηχανικό προβολής σε κάποιο κινηματογράφο. Μέσα στα ενδιαφέροντα του όμως ήταν και ο αθλητισμός. Του άρεσε να τρέχει στα 100 μέτρα και να κάνει άλμα επί κοντώ.

nikosstavridis

Ήταν φοβερός πλακατζής και δεν σταματούσε να πειράζει ακόμα και τους  δυο κολλητούς του φίλους. Ένας από αυτούς ήταν λίγο κεκές και μια μέρα, νέα παιδιά, που έχασαν τον δρόμο έβαλε ο Σταυρίδης τον φίλο του να ρωτήσει έναν περαστικό χωρικό: «Δε μου λες, πα-πα-πατριώτη, που πε-πέφτει το Τηγάνι;». Ο χωρικός φανερά εκνευρισμένος, νομίζοντας ότι ήξεραν πως και αυτός ήταν κεκές του είπε «Με-με-με κο-κο-κοροϊδεύεις κε-κε-κερατά;» Και καθώς άρχισε να τους κυνηγάει, ο Σταυρίδης παρά την τρεχάλα που πείρε μαζί με τον φίλο του, γύρισε λαχανιασμένα και είπε στον χωρικό «Ούτε μια ε-ε-ερώτηση δεν μπορεί να κα-κα-κάνει κανείς;».

Nikos_Stavridis

Το μικρόβιο του ηθοποιού, ρίζωσε στο μυαλό του όταν πήγε στο νησί ένα από τα λεγόμενα μπουλούκια και βλέποντας την προσπάθεια των ηθοποιών να δώσουν χαρά στο κοινό τους, ο Νίκος Σταυρίδης γύρισε στους κολλητούς του και τους είπε, ότι εκείνος τους κάνει και γελάνε πιο πολύ, από αυτούς που ήταν η δουλειά τους. Βέβαια μην ξεχνάμε ότι εκείνα τα χρόνια η φτώχια ήταν μεγάλη και οι ‘’πεινασμένοι’’ ηθοποιοί, έκαναν ότι μπορούσαν για να εξασφαλίσουν κυριολεκτικά, ένα πιάτο φαί.  Έτσι το 1927 και λόγω της φτώχιας που περνούσε στο νησί, αποφάσισε μαζί με τον αδελφό του, που ήταν μουσικός, να έρθουν στην Αθήνα και να μείνουν σ’ ένα μικρό διαμερισματάκι στο Θησείο.

PROMO

Ψάχνοντας δουλειά, ο υπουργός Στρατιωτικών τότε, του έδωσε μια επιστολή και έπιασε δουλειά, για πολύ λίγα χρήματα (τόσα που για να του φτάνουν για φαί, πήγαινε με τα πόδια από το σπίτι του στην Αθήνα, στη δουλειά του στον Πειραιά), στις στρατιωτικές αποθήκες του Πειραιά, να ζευγαρώνει τις αρβύλες και να τις τοποθετεί πάνω στις προθήκες. Μετά όμως από λίγο καιρό, μια προθήκη έπεσε στην πλάτη του και αυτό τον έκανε να πονάει πολύ για κάποιο διάστημα, γι’ αυτό αποφάσισε να την εγκαταλείψει αυτή τη δουλειά και άρχισε να ψάχνει κάτι άλλο εκεί κοντά στο σπίτι του.

kini4

Ένα πρωί εξερευνώντας την περιοχή, βρέθηκε στο  θεατράκι ‘’΄Εντεν’’ στο Θησείο και του έκαναν εντύπωση κάποιες  μελωδίες που άκουσε, γι’ αυτό αποφάσισε δειλά να μπει  να δει, τι γίνεται εκεί. Βέβαια στην πόρτα εκεί υπήρχε άνθρωπος που τον σταμάτησε, αλλά εκείνος θαρραλέα ζήτησε να δει το αφεντικό και μόλις τον είδε του είπε ότι έχει ωραία φωνή Τενοράλε  και να τον δοκιμάσει. Δεν του αρνήθηκε και όταν τον άκουσε να τραγουδάει, ενθουσιάστηκε και του είπε πως πρέπει να πάει οπωσδήποτε σε ωδείο να καλλιεργήσει τη φωνή του. Ο Σταυρίδης, πλακατζής όπως είπαμε, του απάντησε ότι δεν μπορεί να την καλλιεργήσει, γιατί δεν έχει τσάπα. Μέτα απ’ όλο αυτό βέβαια, όλοι καταλαβαίνουμε την συνέχεια. Το αφεντικό του θεάτρου, την επόμενη κιόλας μέρα, τον πήγε στο Μοναστηράκι να αγοράσει καινούρια ρούχα και έτσι η νέα ζωή του Νίκου Σταυρίδη, μόλις άρχισε να εμφανίζετε.

stavridis-nikos

Βέβαια σε μια από τις πρώτες του παραστάσεις  σε αυτό το θέατρο ήταν καθαρή αποτυχία και έτσι απογοητευμένος πίνοντας ένα μπουκάλι ούζο, άρχισε να ανεβαίνει προς την  Ακρόπολη για να δώσει τέλος στη ζωή του. Για καλή του τύχη όμως, το μεθύσι του ήταν τέτοιο, που όταν έφτασε πάνω στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, ξέχασε για πιο λόγο πήγε εκεί και έτσι ματαιώθηκε η αυτοκτονία.

[sc:1]

Το 1929 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή, με τον θίασο του ανεπανάληπτου Αυλωνίτη, με το έργο ‘’Λοβιτούρα’’ στο ρόλο ενός λούστρου. Το 1932 στο θέατρο ‘’Λαού’’ όταν τραγούδησε, έκανε τεράστια επιτυχία και χάρις αυτού ο Μακέδος (του οποίου το θέατρο ήταν από τα μεγαλύτερα της εποχής), τον πήρε στο θέατρο του και μαζί με τις αδελφές Καλουτά, οι οποίες τον αγκάλιασαν και τον βοήθησαν  να αναδείξει  το ταλέντο του, άρχισε την καλλιτεχνική του πορεία.

Από την δεκαετία του ’40 άρχισε να φτιάχνει τους δικούς του θιάσους  στους οποίους συνεργάστηκε με σπουδαία ονόματα, Βλαχοπούλου, Παπαγιαννόπουλο, Βέμπο Ντιριντάουα κ.α και μέχρι την δεκαετία του ’50  με το αυθεντικό του ταλέντο και την άνεση του στη σκηνή, είχε γίνει πια ένας ολοκληρωμένος κωμικός. Το 1954 άρχισε να παίζει πρόζα και στη δεκαετία του ’60 γύρισε και πάλι στην επιθεώρηση.

Πείραζε τους πάντες ακόμα και την ώρα της παράστασης και εφεύρισκε πάντα κάτι, για να κάνει τον κόσμο που τον λάτρευε, να γελάει και να περνάει καλά. Τότε υπήρχαν υποβολής, οπότε μια μέρα την ώρα που του ψιθύριζε τον ρόλο, γύρισε ο Σταυρίδης εντελώς φυσικά και του λέει: «Σταμάτα κι εσύ να μου λες τα ίδια και τα ίδια. Δεν βαρέθηκες;» Αυτοσχεδίαζε εύκολα και δεν προβληματιζόταν, να βάλει στο ρόλο και κάποια γεγονότα που συνέβαιναν εκείνη την ώρα. Όταν π.χ έπαιζε η αγαπημένη του ομάδα, έβαζε κάποιο συνάδελφο του να ακούει την εξέλιξη του αγώνα και να τον ενημερώνει. Βέβαια τον επηρέαζε πάρα πολύ το πώς εξελισσόταν το παιχνίδι και ανάλογα ‘’πέταγε’’ ατάκες χαράς ή στεναχώριας.

RG

Ήταν φανατικός Ολυμπιακός και στα διαλείμματα της παράστασης εμφανιζόταν ξαφνικά ο Σταυρίδης και φώναζε με πάθος Υβ Υβ Υβ. Έτσι λοιπόν κάποιοι φανατικοί άλλης ομάδας έπαιρναν φωτιά  και γνωρίζοντας το πάθος του, άρχιζαν να τον προκαλούν και να του λένε ότι δεν τον ακούνε να λέει τίποτα για προχθές που τη φάγανε και ο Σταυρίδης φανερά ενοχλημένος τους απαντούσε «Α, πουλάκι μου, βαζέλας, βαζέλας;;;;» Και όταν είχε πάει μια μέρα στην παράσταση ο Υβ Τριαντάφυλλος (Ελληνογάλος επιθετικός του Ολυμπιακού), ο Σταυρίδης τον ανέβασε στη σκηνή.

Εννοείτε πως όταν μπορούσε πήγαινε και στα αποδυτήρια πριν τον αγώνα και τους έλεγε με νόημα «Τώρα που θα μπείτε στο γήπεδο κοιτάξτε να σχίσετε τα δίχτυα και όχι βρεμένες εφημερίδες»…  Μάλιστα μια φορά το 1963 που έπαιζε ο Ολυμπιακός με τον Απόλλων Αθηνών, μέσα στο κατάμεστο γήπεδο από κόσμο, ακούστηκαν στα μεγάφωνα ότι παρευρισκόταν και ο Νίκος Σταυρίδης για τις ανάγκες κάποιου γυρίσματος. Μόλις εμφανίστηκε με την στολή του διαιτητή, το γήπεδο ξεσηκώθηκε και φυσικά μετά το τέλος του γυρίσματος, αφού ξεκίνησε ο αγώνας κανονικά, εννοείτε πως παρέμεινε να τον δει και όταν στα τελευταία λεπτά μπήκε το πολυπόθητο γκολ, στους έξαλλους πανηγυρισμούς, μπήκε στο γήπεδο και φίλησε τον παίχτη ενώ αυτός βρισκόταν ξαπλωμένος στο χορτάρι.

10

Ήταν μεγάλος γλεντζές και του άρεσαν πολύ οι γυναίκες. Δεν υπήρχε γυναίκα να περάσει από μπροστά του και να μην την πειράξει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο: «Παιδάκι μου εσύ…..». Όμως κατάφερε να κάνει και τρεις γάμους και να αποχτήσει μια κόρη, από τον τρίτο του γάμο, η οποία δεν ήταν ευχαριστημένη από το στυλ και το μπρίο του πατέρα της και γι’ αυτό έφυγε για το Λονδίνο.

 

Του άρεσαν πολύ τα ταξίδια και γι’ αυτό έκανε συχνές περιοδείες στο εξωτερικό. Στον κινηματογράφο μπήκε σε σχετικά μεγάλη ηλικία, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να διαπρέψει και να κάνει τεράστιες επιτυχίες όπως, ‘’Η ωραία των Αθηνών’’, ‘’Τα κίτρινα γάντια’’, Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης’’ κ.α.   Ήταν τόσο απλός και καταδεκτικός άνθρωπος, γι’ αυτό  δεν του άρεσε να πηγαίνει να βλέπει τα έργα του στις επίσημες πρεμιέρες, αλλά προτιμούσε να τα  βλέπει  παρέα με το κοινό του, σε θερινά σινεμά.

PROMO_oraia_athinon

Λόγο της ζωής που έκανε και τα λεφτά που δεν έμεναν στα χέρια του, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, τα πέρασε σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση. Η σύνταξη του πενιχρή και τα προβλήματα υγείας αρκετά (ζάχαρο και πάρκινσον).

 

Πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 1987 στην Σάμο, σε ηλικία 77 ετών. Όμως η κηδεία του έγινε στην Κηφισιά, μετά από δυο μέρες.

 

Ένας καταπληκτικός ηθοποιός, που με την τσαχπινιά, την πονηριά και το γεμάτο αμφιβολία για όλα βλέμμα, μας μάγευε, μας μαγεύει και θα μας μαγεύει για πάντα.

πηγή

 

Σχόλια
Loading...