Take a fresh look at your lifestyle.

Ο Κώστας Βουτσάς το «Πρόσωπο της ημέρας» από την Κατερίνη…

778

Θα ήταν σίγουρα υπερβολικό να εξωραϊζει κανείς τις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 1960 και να λέει ότι ήταν όλες εξαιρετικές.

Σίγουρα υπήρχαν και εκείνη την εποχή ταινίες που δεν τηρούσαν τα ποιοτικά standards που έθεταν π.χ. ο Φίνος, ο Κονιτσιώτης, ο Μιχαηλίδης και όλοι οι άλλοι μεγάλοι παραγωγοί που μεσουράνησαν στον ελληνικό κινηματογράφο.

Ωστόσο, όλες τους, ακόμα και εκείνες που δεν καθήλωναν τους θεατές, είχαν «αυτό το κάτι άλλο» που λέμε, αυτό που μέσα στις ατέλειές τους, τις αναδείκνυε σε καλές.

Μια από αυτές ήταν και η ταινία του 1965 με τίτλο «Το πρόσωπο της ημέρας», παραγωγής Αφών Ρουσσόπουλων- Γ. Λαζαρίδη –Δ. Σαρρή-Κ. Ψαρρά.

Μην σας ξενίζει που οι παραγωγοί ήταν πολλοί για τα δεδομένα μιας μάλλον μέτριας ταινίας.

Οι εποχές ήταν δύσκολες και δεν είχαν όλοι οι παραγωγοί τις οικονομικές δυνατότητες του Φίνου ή του Κονιτσιώτη ή της εταιρείας Καραγιάννης-Καρατζόπουλος.

Από την άλλη, η συγκεκριμένη ταινία είχε ένα πολύ καλό καστ ηθοποιών, με ότι μπορεί αυτό να συνεπάγεται για το κόστος της παραγωγής της, με επικεφαλής τους Κώστα Βουτσά, Κώστα Καζάκο, Ελένη Προκοπίου και Σωτήρη Μουστάκα.

Μάλιστα ήταν η πρώτη και μοναδική ταινία στην οποία συμμετείχαν από κοινού Βουτσάς-Καζάκος, κυρίως λόγω της επιλογής του δεύτερου να συμμετέχει μόνο σε δραματικές ταινίες.

Επιλογή που μάλλον έκανε φτωχότερη την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία θα ήθελε να είχε περισσότερες κωμωδίες στις οποίες συμμετείχε ο Καζάκος, για να τις μελετήσει.

Το σενάριο της ταινίας «Το πρόσωπο της ημέρας» ήταν του Γιάννη Μαρή και του Γιώργου Λαζαρίδη και θα έλεγε κανείς ότι ήταν ευρηματικό.

Ωστόσο, η υλοποίησή του μάλλον το αδικεί, κυρίως λόγω κάποιων αφελών και υπερβολικών καταστάσεων στις οποίες στηρίζεται, καταστάσεις βέβαια που αμβλύνουν οι ίδιοι οι ηθοποιοί με τις πολύ καλές ερμηνείες τους.

Η υπόθεση ήταν η εξής:

Ο Γρηγόρης Μαυροφρύδης (Κώστας Βουτσάς» είναι ένας επαρχιώτης νεαρός από την Κατερίνη, ιδιοκτήτης ενός ψιλικατζίδικου.

Θέλοντας να κάνει το «ψώνιο» του, συμμετέχει σε έναν ραδιοφωνικό διαγωνισμό κειμένου για μια διαφήμιση και κερδίζει το πρώτο βραβείο, το οποίο αφορά στην 15νθήμερη παραμονή στην Αθήνα με όλα τα έξοδα πληρωμένα.

Αναμφισβήτητα ένα σπουδαίο δώρο για έναν νεαρό που δεν έχει έρθει ποτέ στην πρωτεύουσα.

Το βραβείο αυτό όμως θα γίνει πηγή πολλών κινδύνων που θα αντιμετωπίσει ερχόμενος στην Αθήνα με το τρένο, αφού όταν φθάνει στον σταθμό, τα μέλη δύο συμμοριών λόγω παρεξήγησης, νομίζουν ότι είναι ο «Πολύδωρος», γνωστός λαθρέμπορος, ο οποίος επρόκειτο να μεταφέρει ένα κλεμμένο άγαλμα μεγάλης αξίας.

Ο Γρηγόρης λοιπόν, χωρίς να το καταλάβει, παίρνει τυχαία το άγαλμα στα χέρια του και τότε αρχίζει ένα απίστευτο κυνηγητό του ιδίου από τον αρχηγό μιας συμμορίας, τον Λέανδρο (Κώστας Καζάκος), ο οποίος προσπαθεί να τον παγιδέψει και να του πάρει το άγαλμα.

Το κυνηγητό οδηγεί απο παρεξήγηση σε παρεξήγηση, αλλά και σε πολλές κωμικές καταστάσεις, όπως όταν ο Γρηγόρης προσπαθεί διαρκώς να ξεφορτωθεί τη βαλίτσα με το άγαλμα, η οποία όμως πάντα ξαναγυρίζει στον ίδιο ή η σκηνή με τον πρωταγωνιστή να αναγκάζεται να διανυκτερεύσει σε ένα κοτέτσι ή εκείνη που ο ίδιος μπαίνει σε ένα ταχύπλοο σκάφος και το βάζει μπροστά για να ξεφύγει από τους διώκτες του, ωστόσο δεν έχει λύσει τα παλαμάρια, με αποτέλεσμα στο σκάφος να μένει δεμένο στον ντόκο, έστω κι αν ο ίδιος νομίζει ότι…ταξιδεύει!
Ωστόσο, στο τέλος με τη βοήθεια μας μυστικής αστυνομικού (Ελένη Προκοπίου), ο Γρηγόρης χωρίς να το καταλάβει  – και πάλι – θα παγιδεύσει τον Λέανδρο και θα αποφύγει τα χειρότερα.

Πολύ όμορφες οι σκηνές από την Κατερίνη εκείνης της εποχής, με τα γραφικά δρομάκια, τα σπιτάκια, τις πλατείες και την αγορά της μικρής αυτής πόλης.

Μαζί με τους προαναφερθέντες, στην ταινία συμμετείχαν ακόμα οι Χρήστος Δοξαράς, Λίληαν Μηνιάτη, Γιώργος Μοσχίδης, Γιώργος Κάππης, Άλκης Στέας, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Θεόδωρος Μεγαρίτης. Θεόδωρος Μεγαρίτης, Πάνος Νικολακόπουλος και πολλοί άλλοι.

Η μουσική ήταν του Κώστα Κλάββα, ενώ στο τραγούδι εμφανίζονται οι αδελφές Μπρόγιερ, Έρρικα και Μαργαρίτα.

Με την πρώτη ήταν παντρεμένος εκείνη την εποχή ο Κώστας Βουτσάς.

Παρά την εν γένει μέτρια παραγωγή, η ταινία πήγε εξαιρετικά καλά, αφού προβλήθηκε τη σεζόν 1965-1966, έκοψε 327.683 εισιτήρια και βρέθηκε στην 11 θέση από πλευράς εισπράξεων ανάμεσα στις 101 ταινίες που προλήθηκαν την σεζόν εκείνη.

Αναδημοσίευση άρθρου απο το gazzetta.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More