Αλεξανδράκης Αλέκος

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης (27 Νοεμβρίου 1928 – 8 Νοεμβρίου 2005) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που διακρίθηκε στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, ενώ από νωρίς καθιερώθηκε σε ρόλους ζεν πρεμιέ. Με τη νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961) κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στην πετυχημένη σειρά Ο παράξενος ταξιδιώτης, με συμπρωταγωνίστρια τη Νόνικα Γαληνέα. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης απεβίωσε στην Αθήνααπό καρκίνο το 2005. Είχε μία κόρη και έναν γιο από τον τρίτο του γάμο.

 

Γιος δικηγόρου από τη Μάνη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1928 στην Αθήνα. Φοίτησε στο σχολείο Μπερζάν και μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Αγαπημένο του άθλημα ήταν η ξιφασκία και στα 15 του έγινε μέλος της εθνικής ομάδας. Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη Σχολή Δοκίμων, θέλοντας να γίνει αξιωματικός του Ναυτικού.Επιθυμούσε παράλληλα να σπουδάσει στις ΗΠΑ κινηματογραφική σκηνοθεσία.

Μία παράσταση όμως του Κάρολου Κουν με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη του άλλαξε τη ζωή. Παράλληλα ο φίλος του, ηθοποιός Νίκος Καζής, σπουδαστής στηνΔραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, τον παρακινεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη Σχολή.Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Βασιλικό Θέατρο και πέρασε ως πρώτος. Ο Δημήτρης Χορν ήταν τόσο σίγουρος για το ταλέντο του Αλέκου, που είχε στοιχηματίσει για την επιτυχία του. Τον καιρό εκείνο η Κατερίνα (Ανδρεάδη) έψαχνε για έναν «ζεν πρεμιέ» για το έργο «Φθινοπωρινή Παλίρροια».

Ο νεαρός ηθοποιός την επισκέφτηκε με λουλούδια στο σπίτι της μαζί με την Άννα Συνοδινού και πήρε το ρόλο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στο θεατρικό σανίδι στις 9 Ιουλίου 1949 και άφησε καλές εντυπώσεις σε κριτικούς και κοινό. «Παρουσιάστε όπλα. Επιτέλους, ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αιμίλιος Χουρμούζιος στην «Καθημερινή». Εντύπωση έκανε και στον Φιλοποιμένα Φίνο, ο οποίος του πρότεινε να παίξει στον κινηματογράφο. Την ίδια κιόλας χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη με την ταινία «Δύο κόσμοι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.Ακολούθησαν αμέτρητες άλλες και όλοι συμφωνούσαν πως επρόκειτο για έναν μεγάλο ηθοποιό και τον μεγαλύτερο γόη της εποχής.

Η απήχηση του στον γυναικείο πληθυσμό ήταν άνευ προηγουμένου. Στη γοητεία του είχε υποκύψει πρώτη η Έλλη Λαμπέτη με την οποία διατηρούσαν δεσμό στα ξεκινήματά του για περίπου ένα έξι μήνες. Ο δεσμός τους όμως δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Αλεξανδράκης προτίμησε να ακολουθήσει την Κατερίνα σε μία περιοδεία. Στο Σουδάν γνώρισε την πρώτη του γυναίκα Μαρτζ Βάλβη, με την οποία παντρεύτηκε λίγο αργότερα στην Αθήνα. Ο γάμος τους κράτησε τρία χρόνια, όσο κι ο δεύτερος με την Κλοντ Σαμπαντού, μια πανέμορφη Γαλλίδα.

Ακολουθήστε μας στο Facebook.
Ακολουθήστε μας στο Facebook.

Το 1956 παντρεύτηκε την ηθοποιό Αλίκη Γεωργούλη. Μαζί ανέβασαν στο θέατρο «Γκλόρια» της Πλατείας Αμερικής το «Πικνίκ», ενώ συμμετείχαν από κοινού σε πορείες ειρήνης και δημοκρατικά συλλαλητήρια. Ύστερα από τέσσερα χρόνια χώρισαν. Ο τέταρτος γάμος του ήταν με την Ελβετή Βερένα Γκάουερ. Στα πέντε χρόνια που κράτησε ο γάμος τους απέκτησαν δύο παιδιά. Το 1969 γνώρισε τη Νόνικα Γαληνέα και την ερωτεύτηκε βαθιά. Παρότι αυτή η σχέση κράτησε 21 ολόκληρα χρόνια, δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Εκτός από την ιδιότητα του θιασάρχη, που ξεκίνησε το 1956 και κράτησε τουλάχιστον 35 χρόνια, ο Αλέκος Αλεξανδράκης σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, αλλά και ταινίες, όπως ο «Θρίαμβος» (1960) με τον Καρύδη-Φουκς και η «Συνοικία το όνειρο» (1961), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά η προβολή της αρχικά απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της εποχής, για να κυκλοφορήσει μετά από καιρό μια λογοκριμένη έκδοση της ταινίας. Συνεργάστηκε με λαμπερές πρωταγωνίστριες όπως τη Μελίνα Μερκούρη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Τζένη Καρέζη, τη Μάρω Κοντού και τη Ζωή Λάσκαρη.

Συνολικά πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 75 κινηματογραφικές ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο βαφτιστικός», «Στέλλα», «Το νησί των γενναίων», «Ραντεβού στην Κέρκυρα», «Δεσποινίς Διευθυντής», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Όμορφες μέρες», «Η κόμισσα της Κέρκυρας», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Τα παιδιά της Χελιδόνας» και πολλές ακόμα. Στο θέατρο ερμήνευσε τους σημαντικότερους ρόλους.

Μεταξύ των παραστάσεων, στις οποίες πρωταγωνίστησε και άφησαν εποχή, είναι: «Παράξενο Ιντερμέτζο», «Ταξίδι της μέρας μέσα στην νύχτα», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Μαντάμ Μπάτερφλαϊ»,«Η γυναίκα με τα μαύρα», «Τέσσερα δωμάτια με κήπο», «Έγκλημα και τιμωρία», «Τα μεγάλα χρόνια», «Ο γλάρος». Στην τηλεόραση έπαιξε στον «Παράξενο Ταξιδιώτη», τον «Γιούγκερμαν» και τους «Μυστικούς Αρραβώνες». Το 1994 ανέβασε με τη Μιμή Ντενίση τον «Θείο Βάνια» και δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Εθνικό, απ’ όπου είχε ξεκινήσει.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε υποκριτική στο Εργαστήρι του Διαμαντόπουλου. Το 2001 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην τέχνη. Πέθανε στις 8 Νοεμβρίου του 2005 έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

Κινηματογράφος

Έτος Τίτλος
1949 Δυο κόσμοι
1951 Μια νύχτα στον παράδεισοΕκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν
1952 Ο βαφτιστικόςΗ Αγνή του λιμανιού
1953 ΕύαΟι ουρανοί είναι δικοί μας
1954 Η άγνωστος
1955 ΣτέλλαΤο οργανάκι

Κόκκινα τριαντάφυλλα

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο

1956 ΚατρακύλισμαΗ θυσία της μάνας
1957 Το κορίτσι με τα παραμύθιαΜπαρμπα-Γιάννης ο κανατάς
1959 Το αγοροκόριτσοΤο νησί των γενναίων
1960 Ο θρίαμβοςΤο κλωτσοσκούφι

Ραντεβού στην Κέρκυρα

Έγκλημα στα παρασκήνια

Είμαι αθώος – Υπόθεση Ντρέυφους

1961 Συνοικία το όνειροΜάνα μου τον αγάπησα
1962 Χωρίς ταυτότητα
1963 ΊλιγγοςΗ ψεύτρα

Ένα κορίτσι για δύο

1964 Το δόλωμαΗ σωφερίνα

Δεσποινίς Διευθυντής

1965 Οι εχθροίΕπιστροφή

Ο μετανάστης

Μια τρελή… τρελή οικογένεια

1966 Η αρτίσταΣύντομο διάλειμμα

Οι κυρίες της αυλής

Δάκρυα για την Ηλέκτρα

1967 Αυτή που δεν λύγισε
1968 Οικογένεια ΧωραφάΣυννεφιασμένοι ορίζοντες

Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη

1969 Ξύπνα, ΒασίληΤο νυφοπάζαρο

Η δίκη ενός αθώου

Στον ίλιγγο της ζωής

Τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι

1970 Όμορφες μέρεςΔεν υπάρχουν λιποτάκτες

Ο τελευταίος αιχμάλωτος

1971 Ο αήττητοςΠαπαφλέσσας

Αγάπησα έναν αλήτη

Για μια χούφτα τουρίστριες

1972 Η κόμισσα της ΚέρκυραςΙπποκράτης και δημοκρατία
1973 Η Μαρία της σιωπής
1980 Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο
1986 Παράξενη συνάντηση
1987 Αντίστροφη πορείαΤα παιδιά της χελιδόνας
1989 Η εκδίκηση του πατέρα
1990 Ο χαρτοπαίχτης
1994 Παραμονή Πρωτοχρονιάς
2000 Το φως που σβήνει
2001 Μια μέρα τη νύχτα

Τηλεοπτικές σειρές

Έτος Τίτλος Κανάλι
1972 Ο παράξενος ταξιδιώτης ΕΙΡΤ
1973 Χωρίς ανάσα ΕΙΡΤ
1978 Γιούγκερμαν ΥΕΝΕΔ
1979 Οι μυστικοί αρραβώνες ΥΕΝΕΔ
1981 Ξενοδοχείο ΥΕΝΕΔ
1990 Ο χαρτοπαίχτης ΕΤ1
1991 Ο φόβος ΕΤ2
1992 Ανατομία ενός εγκλήματος

  • Αδιέξοδο
  • Ο κυνηγός
  • Ο γόρδιος δεσμός
ΑΝΤ1—

1993 Πάθος ΕΤ1
1994 Δικηγόροι της ΑθήναςΠαντρεμένοι ανύπαντροι STARMEGA
1995 Η φυλή των ανθρώπων ΕΤ1
1998 Η αίθουσα του θρόνου MEGA
1999 Ταξίμ ΕΤ1
2000 Ο επισκέπτηςΝα με προσέχεις ALPHAMEGA

Βιντεοταινίες

Έτος Τίτλος
1987 Αντίστροφη πορεία

Σκηνοθεσίες του

Έτος Τίτλος
1960 Ο θρίαμβος
1961 Συνοικία το όνειρο

 

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

el.wikipedia.org

Σχόλια

Ο ellinikoskinimatografos.gr σέβεται όλες τις απόψεις, με χιούμορ και όχι με ύβρεις. Γι αυτό σας παρακαλούμε να μην αναρτάτε σχόλια που είναι υβριστικά ή άσχετα με το περιεχόμενο του άρθρου.