Αλεξανδράκης Αλέκος

Στείλε μας το δικό σου άρθρο!!!

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης (27 Νοεμβρίου 1928 – 8 Νοεμβρίου 2005) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που διακρίθηκε στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, ενώ από νωρίς καθιερώθηκε σε ρόλους ζεν πρεμιέ. Με τη νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961) κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στην πετυχημένη σειρά Ο παράξενος ταξιδιώτης, με συμπρωταγωνίστρια τη Νόνικα Γαληνέα. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης απεβίωσε στην Αθήνααπό καρκίνο το 2005. Είχε μία κόρη και έναν γιο από τον τρίτο του γάμο.

 

Γιος δικηγόρου από τη Μάνη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1928 στην Αθήνα. Φοίτησε στο σχολείο Μπερζάν και μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Αγαπημένο του άθλημα ήταν η ξιφασκία και στα 15 του έγινε μέλος της εθνικής ομάδας. Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη Σχολή Δοκίμων, θέλοντας να γίνει αξιωματικός του Ναυτικού.Επιθυμούσε παράλληλα να σπουδάσει στις ΗΠΑ κινηματογραφική σκηνοθεσία.

Μία παράσταση όμως του Κάρολου Κουν με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη του άλλαξε τη ζωή. Παράλληλα ο φίλος του, ηθοποιός Νίκος Καζής, σπουδαστής στηνΔραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, τον παρακινεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη Σχολή.Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Βασιλικό Θέατρο και πέρασε ως πρώτος. Ο Δημήτρης Χορν ήταν τόσο σίγουρος για το ταλέντο του Αλέκου, που είχε στοιχηματίσει για την επιτυχία του. Τον καιρό εκείνο η Κατερίνα (Ανδρεάδη) έψαχνε για έναν «ζεν πρεμιέ» για το έργο «Φθινοπωρινή Παλίρροια».

Ο νεαρός ηθοποιός την επισκέφτηκε με λουλούδια στο σπίτι της μαζί με την Άννα Συνοδινού και πήρε το ρόλο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στο θεατρικό σανίδι στις 9 Ιουλίου 1949 και άφησε καλές εντυπώσεις σε κριτικούς και κοινό. «Παρουσιάστε όπλα. Επιτέλους, ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αιμίλιος Χουρμούζιος στην «Καθημερινή». Εντύπωση έκανε και στον Φιλοποιμένα Φίνο, ο οποίος του πρότεινε να παίξει στον κινηματογράφο. Την ίδια κιόλας χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη με την ταινία «Δύο κόσμοι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.Ακολούθησαν αμέτρητες άλλες και όλοι συμφωνούσαν πως επρόκειτο για έναν μεγάλο ηθοποιό και τον μεγαλύτερο γόη της εποχής.

Η απήχηση του στον γυναικείο πληθυσμό ήταν άνευ προηγουμένου. Στη γοητεία του είχε υποκύψει πρώτη η Έλλη Λαμπέτη με την οποία διατηρούσαν δεσμό στα ξεκινήματά του για περίπου ένα έξι μήνες. Ο δεσμός τους όμως δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Αλεξανδράκης προτίμησε να ακολουθήσει την Κατερίνα σε μία περιοδεία. Στο Σουδάν γνώρισε την πρώτη του γυναίκα Μαρτζ Βάλβη, με την οποία παντρεύτηκε λίγο αργότερα στην Αθήνα. Ο γάμος τους κράτησε τρία χρόνια, όσο κι ο δεύτερος με την Κλοντ Σαμπαντού, μια πανέμορφη Γαλλίδα.

Το 1956 παντρεύτηκε την ηθοποιό Αλίκη Γεωργούλη. Μαζί ανέβασαν στο θέατρο «Γκλόρια» της Πλατείας Αμερικής το «Πικνίκ», ενώ συμμετείχαν από κοινού σε πορείες ειρήνης και δημοκρατικά συλλαλητήρια. Ύστερα από τέσσερα χρόνια χώρισαν. Ο τέταρτος γάμος του ήταν με την Ελβετή Βερένα Γκάουερ. Στα πέντε χρόνια που κράτησε ο γάμος τους απέκτησαν δύο παιδιά. Το 1969 γνώρισε τη Νόνικα Γαληνέα και την ερωτεύτηκε βαθιά. Παρότι αυτή η σχέση κράτησε 21 ολόκληρα χρόνια, δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Εκτός από την ιδιότητα του θιασάρχη, που ξεκίνησε το 1956 και κράτησε τουλάχιστον 35 χρόνια, ο Αλέκος Αλεξανδράκης σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, αλλά και ταινίες, όπως ο «Θρίαμβος» (1960) με τον Καρύδη-Φουκς και η «Συνοικία το όνειρο» (1961), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά η προβολή της αρχικά απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της εποχής, για να κυκλοφορήσει μετά από καιρό μια λογοκριμένη έκδοση της ταινίας. Συνεργάστηκε με λαμπερές πρωταγωνίστριες όπως τη Μελίνα Μερκούρη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Τζένη Καρέζη, τη Μάρω Κοντού και τη Ζωή Λάσκαρη.

Συνολικά πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 75 κινηματογραφικές ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο βαφτιστικός», «Στέλλα», «Το νησί των γενναίων», «Ραντεβού στην Κέρκυρα», «Δεσποινίς Διευθυντής», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Όμορφες μέρες», «Η κόμισσα της Κέρκυρας», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Τα παιδιά της Χελιδόνας» και πολλές ακόμα. Στο θέατρο ερμήνευσε τους σημαντικότερους ρόλους.

Μεταξύ των παραστάσεων, στις οποίες πρωταγωνίστησε και άφησαν εποχή, είναι: «Παράξενο Ιντερμέτζο», «Ταξίδι της μέρας μέσα στην νύχτα», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Μαντάμ Μπάτερφλαϊ»,«Η γυναίκα με τα μαύρα», «Τέσσερα δωμάτια με κήπο», «Έγκλημα και τιμωρία», «Τα μεγάλα χρόνια», «Ο γλάρος». Στην τηλεόραση έπαιξε στον «Παράξενο Ταξιδιώτη», τον «Γιούγκερμαν» και τους «Μυστικούς Αρραβώνες». Το 1994 ανέβασε με τη Μιμή Ντενίση τον «Θείο Βάνια» και δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Εθνικό, απ’ όπου είχε ξεκινήσει.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε υποκριτική στο Εργαστήρι του Διαμαντόπουλου. Το 2001 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην τέχνη. Πέθανε στις 8 Νοεμβρίου του 2005 έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

Κινηματογράφος

ΈτοςΤίτλος
1949Δυο κόσμοι
1951Μια νύχτα στον παράδεισοΕκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν
1952Ο βαφτιστικόςΗ Αγνή του λιμανιού
1953ΕύαΟι ουρανοί είναι δικοί μας
1954Η άγνωστος
1955ΣτέλλαΤο οργανάκι

Κόκκινα τριαντάφυλλα

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο

1956ΚατρακύλισμαΗ θυσία της μάνας
1957Το κορίτσι με τα παραμύθιαΜπαρμπα-Γιάννης ο κανατάς
1959Το αγοροκόριτσοΤο νησί των γενναίων
1960Ο θρίαμβοςΤο κλωτσοσκούφι

Ραντεβού στην Κέρκυρα

Έγκλημα στα παρασκήνια

Είμαι αθώος – Υπόθεση Ντρέυφους

1961Συνοικία το όνειροΜάνα μου τον αγάπησα
1962Χωρίς ταυτότητα
1963ΊλιγγοςΗ ψεύτρα

Ένα κορίτσι για δύο

1964Το δόλωμαΗ σωφερίνα

Δεσποινίς Διευθυντής

1965Οι εχθροίΕπιστροφή

Ο μετανάστης

Μια τρελή… τρελή οικογένεια

1966Η αρτίσταΣύντομο διάλειμμα

Οι κυρίες της αυλής

Δάκρυα για την Ηλέκτρα

1967Αυτή που δεν λύγισε
1968Οικογένεια ΧωραφάΣυννεφιασμένοι ορίζοντες

Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη

1969Ξύπνα, ΒασίληΤο νυφοπάζαρο

Η δίκη ενός αθώου

Στον ίλιγγο της ζωής

Τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι

1970Όμορφες μέρεςΔεν υπάρχουν λιποτάκτες

Ο τελευταίος αιχμάλωτος

1971Ο αήττητοςΠαπαφλέσσας

Αγάπησα έναν αλήτη

Για μια χούφτα τουρίστριες

1972Η κόμισσα της ΚέρκυραςΙπποκράτης και δημοκρατία
1973Η Μαρία της σιωπής
1980Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο
1986Παράξενη συνάντηση
1987Αντίστροφη πορείαΤα παιδιά της χελιδόνας
1989Η εκδίκηση του πατέρα
1990Ο χαρτοπαίχτης
1994Παραμονή Πρωτοχρονιάς
2000Το φως που σβήνει
2001Μια μέρα τη νύχτα

Τηλεοπτικές σειρές

ΈτοςΤίτλοςΚανάλι
1972Ο παράξενος ταξιδιώτηςΕΙΡΤ
1973Χωρίς ανάσαΕΙΡΤ
1978ΓιούγκερμανΥΕΝΕΔ
1979Οι μυστικοί αρραβώνεςΥΕΝΕΔ
1981ΞενοδοχείοΥΕΝΕΔ
1990Ο χαρτοπαίχτηςΕΤ1
1991Ο φόβοςΕΤ2
1992Ανατομία ενός εγκλήματος

  • Αδιέξοδο
  • Ο κυνηγός
  • Ο γόρδιος δεσμός
ΑΝΤ1—

1993ΠάθοςΕΤ1
1994Δικηγόροι της ΑθήναςΠαντρεμένοι ανύπαντροιSTARMEGA
1995Η φυλή των ανθρώπωνΕΤ1
1998Η αίθουσα του θρόνουMEGA
1999ΤαξίμΕΤ1
2000Ο επισκέπτηςΝα με προσέχειςALPHAMEGA

Βιντεοταινίες

ΈτοςΤίτλος
1987Αντίστροφη πορεία

Σκηνοθεσίες του

ΈτοςΤίτλος
1960Ο θρίαμβος
1961Συνοικία το όνειρο

 

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

el.wikipedia.org

Επεξεργασία ηθοποιών


Επεξεργασία παρασκηνίου

Σχόλια
Loading...