Αφιέρωμα στο Νίκο Τζόγια

Νίκος Τζόγιας

Η σημερινή βιογραφία θα μας δείξει το έργο και τη ζωή ενός ηθοποιού που προσέφερε πάρα πολλά στο Ελληνικό Θέατρο και στον Κινηματογράφο και η παρουσία του στον καλλιτεχνικό χώρο ήταν από τις σημαντικότερες και από τις πιο καθοριστικές, για την διατήρηση και την συνέχιση του καλού Ελληνικού Θεάτρου, μεταλαμπαδεύοντας στους νέους ηθοποιούς, τον τρόπο με τον οποίο θα ενσαρκώνουν τον κάθε ρόλο χωρίς υπερβολή και ανεμελιά, αλλά με μεγάλη αγάπη και εκτίμηση προς τον εαυτό τους, προς το κοινό και κυρίως προς το επάγγελμα που επέλεξαν να ακολουθήσουν. Σας παρουσιάζω:

Ο Νίκος Τζόγιας γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου του 1921 στην Αθήνα. Έκανε μαθήματα στην Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στην Πάντειο, αλλά και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Επίσης είχε αριστεύσει και στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Από το 1944 έως και το 1946 εργάσθηκε στο Εθνικό Θέατρο, από το 1947 έως και το 1957 στο Ελεύθερο Θέατρο στον Θίασο του Κουν-Λογοθετίδη-Μουσούρη-κ. Κατερίνας. Το 1955 σχηματίζει τον δικό του Θίασο, μαζί με την Χατζηαργύρη.

Από το 1957 γίνεται μέλος του Εθνικού Θεάτρου, όπου πρωταγωνιστεί σε πάρα πολλά έργα κλασσικού, αλλά και του σύγχρονου ρεπερτορίου. Από το 1968 έως το 1983 έγινε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού και ταυτόχρονα ήταν και καθηγητής στο μάθημα της υποκριτικής. Ανάμεσα σε αυτές τις χρονιές, δηλαδή το 1977 έως το 1982, διετέλεσε και διευθυντής του Εθνικού και από το 1989 έως το 1995 τελείωσε την διευθυντική του πορεία και έγινε πάλι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και καθηγητής, όπως ήταν και πριν.

Οι ρόλοι που υποδύθηκε στο θέατρο ήταν πραγματικά αριστουργήματα μεγάλων ποιητών και συγγραφέων όπως ‘’Σοφοκλή’’, ‘’Ευριπίδη’’, ‘’Σαίξπηρ’’, ‘’Καζαντζάκη’’ κ.α.

Επίσης μεγάλη καριέρα έκανε στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση αλλά και στο ραδιόφωνο.

Η πρώτη του κινηματογραφική δουλειά ήταν το 1949 στην ταινία «Τελευταία αποστολή» και η τελευταία του ταινία ήταν το 1987 στις «Απουσίες».  Επίσης έχει συμμετάσχει και σε μια ξένη παραγωγή μαζί με την Μελίνα Μερκούρη το 1962 στη ταινία «Φαίδρα».

Μερικές κινηματογραφικές του δουλειές ήταν «Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές», «Επιστροφή από το μέτωπο», «Όπου φτώχεια και Φιλότιμο», «Δύο κόσμοι», «Μια γυναίκα κατηγορείται», «Επιστροφή από το μέτωπο» κ.α.

Μερικές τηλεοπτικές σειρές ήταν «Η γυφτοπούλα» 1974, «Ο βασιλιά και το άγαλμα» 1975, «Βραδυά επιθεώρησης» 1984, «Αξιολάτρευτος μπελάς» 1994 κ.α.

Στο μεγαλύτερο ποσοστό ταινιών που τον έχουμε δει, είναι σε διάφορες δραματικές, αλλά και πολεμικές περιπέτειες.

Είχε παντρευτεί με την Άννα Βαρβαρέσου η οποία ήταν μεταφράστρια και μαζί είχαν αποκτήσει μια κόρη. Όμως τατελευταία χρόνια της ζωής του, ήταν μαζί με την Μαρία Σκούντζου η οποία ήταν ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου.

 Είχε ασχοληθεί και με μια ακόμα αγάπη του και αυτή ήταν η ζωγραφική. Πολλοί από τους πίνακες του είχαν ‘’εκτεθεί’’ σε πολλές εκθέσεις ζωγραφικής , όπως στην Έκθεση ζωγράφων ηθοποιών στην Γκαλερί ‘’Ροτόντα’’. 

Ένας πραγματικά μοναδικός ηθοποιός, που η επιβλητική μορφή του, η χαρακτηριστική μπάσα φωνή του και το ανεπανάληπτο ταλέντο του, δεν μπορούσε να περάσει με τίποτα απαρατήρητος.

Έφυγε από την ζωή την 1η Απριλίου 1996 σε ηλικία περίπου 75 χρονών στην Αθήνα.

Ηθοποιοί με επιβλητική παρουσία, με σθένος και αγάπη γι’ αυτό που κάνουν, δηλαδή να μπορούν να ψυχαγωγούν και να ενσαρκώνουν ρόλους με ιστορία, από μοναδικούς ποιητές και συγγραφής.

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

epaggelmagynaika.gr

Σχόλια
Loading...