Ντίνος Ηλιόπουλος: Αισθάνομαι ότι πάντα λείπει ένα μηδενικό από την αξία μου, στο τέλος του αριθμού της αμοιβής μου….

Στείλε μας το δικό σου άρθρο!!!

O Ντίνος Ηλιόπουλος αναμφίβολα αποτελεί ένα από τα πιο βαριά «χαρτιά» του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου, έχοντας πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες, στις οποίες κατέθεσε σπουδαία δείγματα του ταλέντου του.

Αν ωστόσο αναζητήσει κανείς μια ταινία στην οποία πραγματικά ο Ηλιόπουλος υπερβαίνει ακόμα και τον εαυτό του, τότε σίγουρα αυτή είναι η ταινία «Οι κυρίες της αυλής».

Κι αυτό γιατί με τη βοήθεια και του σεναρίου, ο Ηλιόπουλος προκαλεί άφθονο γέλιο με τις μνημειώδης ατάκες του και τα ευφυολογήματά του, τα οποία μόνο το σπουδαίο ταλέντο του θα μπορούσε να αναδείξει.

Όπως μας πληροφορεί η Finos Film, πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Άλφρεντ Ζερί «Το Έκτο Πάτωμα» και αποτελεί την τελευταία συμμετοχή του Ντίνου Ηλιόπουλου σε ταινία της εταιρείας, για την οποία λέγεται ότι είχε αμειφθεί με το ποσό των 90.000 δραχμών, ποσό που θεωρούνταν πολύ μεγάλο για εκείνη την εποχή.

Η ταινία γυρίστηκε για τον κινηματογράφο μετά την μεγάλη θεατρική επιτυχία του Ντίνου Ηλιόπουλου, την περίοδο 1964-65 στο θέατρο Γκλόρια.

Μάλιστα, ο τότε νεαρός Βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε παρακολουθήσει την πρεμιέρα του θεατρικού έργου και είχε συγχαρεί τον ηθοποιό για την έξοχη ερμηνεία του.

Αυτό ωστόσο που δεν γνωρίζει πολύς κόσμος που έχει δει την ταινία είναι πως το μωρό που εμφανίζεται σε αυτή ως παιδί του Ηλιόπουλου, είναι πράγματι δικό του παιδί, η Εβίτα, η οποία τότε ήταν μόλις δύο ετών.

Μαζί με τον Ηλιόπουλο πρωταγωνιστούσαν οι Αλέκος Αλεξανδράκης, Νόρα Βαλσάμη, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Φλωρέττα Ζάννα, Ελένη Προκοπίου, Μαίρη Λαλοπούλου, Κώστας Πρέκας, Αντιγόνη Κουκούλη, Κατερίνα Γιουλάκη, Τάσος Γιαννόπουλος, Μπάμπης Ανθόπουλος.

Όσον αφορά στην υπόθεση του έργου, αυτή παρακολουθεί τη ζωή ενός φτωχού ζωγράφου, του Πίπη, ο οποίος ζει στην αυλή ενός παλιού σπιτιού και είναι μονίμως άφραγκος.

Επεξεργασία ηθοποιών


Επεξεργασία παρασκηνίου

Οι συγκάτοικοι της αυλής βοηθάνε τον Πίπη όσο μπορούν οικονομικά, αφού εκείνος τους προσφέρει άφθονο κέφι με τα σκαρφίσματά του.

Γύρω από τον ίδιο πλέκονται ειδύλλια και χωρισμοί, προκαλώντας ευχάριστα, αλλά και δυσάρεστα μπερδέματα.

Σκηνοθέτης ήταν ο Ντίνος Δημόπουλος, σε σενάριο Δημήτρη Γιαννουκάκη και μουσική Μίμη Πλέσσα.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 9 Απριλίου του 1966 και πήρε την 10η θέση ανάμεσα στις 101 παραγωγές εκείνης της χρονιάς, κόβοντας 338.081 εισιτήρια.

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος έμεινε στην ιστορία ως ο έλληνας Φρέντ Αστέρ, αφού είχε εξαιρετικό ταλέντο στον χορό, πέρα από τις μοναδικές υποκριτικές του ικανότητες.

Το 1963 αποφασίζει να αποκτήσει το δικό του θέατρο και αγόρασε τον θέατρο Γκλόρια.

Ωστόσο η σχέση του με το χρήμα ήταν άθλια, έστω κι είχε και οικονομικές γνώσεις.

Ανέβαζε «βαριές» ποιοτικές παραστάσεις, προσλάμβανε πολλούς ηθοποιούς, αλλά οι εισπράξεις δεν ήταν οι αναμενόμενες.

Το όλο εγχείρημα στέφθηκε με αποτυχία, ο ίδιος χρεοκόπησε και έφυγε για τις ΗΠΑ προσπαθώνας να βρει χρήματα να ξεπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Κάτι που κατάφερε.

Ωστόσο, αν εξαιρέσει κανείς την υψηλή αμοιβή του στις «Κυρίες της αυλής», γενικότερα δεν ζητούσε πολλά χρήματα στις δουλειές του.

Μιλώντας το 1993 στο περιοδικό «Ε» της Ελευθεροτυπίας είχε πει χαρακτηριστικά:

«Αισθάνομαι ότι πάντα λείπει ένα μηδενικό από την αξία μου, στο τέλος του αριθμού της αμοιβής μου»…

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

gazzetta.gr

Επεξεργασία ηθοποιών


Επεξεργασία παρασκηνίου

Σχόλια
Loading...