Μαίρη Αρώνη: Από το Εθνικό…ιδανική «Πάστα Φλώρα»!!!

 

Στείλε μας το δικό σου άρθρο!!!

Ιδανική αριστοφανική ερμηνεύτρια και θεατρίνα με σπάνιο ταμπεραμέντο, η Μαίρη Αρώνη,κατάφερε να περάσει στην αθανασία με μόλις πέντε εμφανίσεις στον ελληνικό κινηματογράφο. Ταγμένη πάντα στο θεατρικό σανίδι θαυμάστηκε και χειροκροτήθηκε όσο λίγοι της εποχής της. Έπαιξε με το ίδιο πάθος, ενθουσιασμό και περίσκεψη τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο.

Η Μαίρη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914. Ο πατέρας της Κωνσταντινοπολίτης στην καταγωγή ήταν χρηματιστής ενώ η μητέρα της διατηρούσε μεγάλο οίκο ραπτικής.Από μικρή η Μαίρη έδειξε την αγάπη της στην υποκριτική και μεγάλωνε με τη σκέψη να δώσει εξετάσεις σε δραματική σχολή. Η αυτοκτονία του πατέρα της, το 1929,θύμα του οικονομικού κράχ, βύθισε την οικογένεια στο πένθος και η μικρούλα Μαίρη αναγκάστηκε να βγεί στο μεροκάματο για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια της. Η αγάπη της στο θέατρο δεν έσβησε όμως ποτέ και όταν η ξαδέλφη της Βάσω Μανωλίδου μπήκε στη σχολή του Εθνικού η Μαίρη έφτασε μέχρι και σε απεργία πείνας για να πείσει τη μητέρα της να της δώσει τη συγκατάθεση της για δώσει εξετάσεις στη δραματική σχολή.

Η Μαίρη φοιτά στη σχολή του Εθνικού από την οποία «φεύγει» κουβαλώντας ένα άριστα στην απαγγελία και τη φωνητική. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα στο Μουσικό Λύκειο των Αθηνών. Τότε γνωρίζει τον ηθοποιό Θόδωρο Αρώνη παντρεύονται και η Μαίρη παίρνει το επίθετο του, με το οποίο θα κάνει καριέρα.Η πρώτη θεατρική της εμφάνιση θα γίνει το 1935 στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη με το έργο «Μις Μπα» του Ρούντολφ Μπεζιέ. Η εξέλιξη της είναι ραγδαία αφήνοντας άφωνους κοινό και κριτικούς. Παίζει δίπλα στον Κώστα Μουσούρη, τον Μάνο Κατράκη και το Δημήτρη Χορν.

Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής οι Γερμανοί επιτάσουν το πατρικό της σπίτι και αμέσως μετά την απελευθέρωση χάνει τη μητέρα της. Στη δεκαετία του 50 η Μαίρη Αρώνη είναι μια φτασμένη θεατρίνα έχοντας ήδη παίξει αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες. Το 1955 ο αγαπημένος της σύζυγος διαγνώστηκε με καρκίνο. Η Μαίρη ταξιδεύει μαζί του στο εξωτερικό προκειμένου να εξαντλήσει όλα τα ιατρικά περιθώρια. Ο θάνατος του στις 13 Ιουλίου 1956 κλονίζει και τη δική της υγεία.Η αγάπη της όμως για το  θέατρο την οδηγεί και πάλι στη σκηνή όπου και δίνει ερμηνείες συγκλονιστικές. Το 1965 κάνει ένα δεύτερο γάμο με τον σκηνοθέτη Κωστή Μιχαηλίδη, ο οποίος κράτησε μόλις δυο χρόνια.

Ο κινηματογράφος μπήκε στη ζωή της το 1953 με το μελό «Σταυροδρόμι του πεπρωμένου». Η ταινία γυρισμένη στην Αίγυπτο είναι η πρώτη του ελληνικού κινηματογράφου με ευρωπαϊκή κυκλοφορία αλλά δυστυχώς σήμερα θεωρείται χαμένη. Η Μαίρη Αρώνη θα ξανακάνει σινεμά το 1963 αποδεχόμενη πρόταση από τον Ορέστη Λάσκο να κρατήσει τον πρώτο γυναικείο ρόλο στην έγχρωμη μουσική κωμωδία «Μικροί και μεγάλοι εν δράσει».

Το 1965 η Ρένα Βλαχοπούλου αρνείται (για λόγους γυναικείας φιλαρέσκειας)το ρόλο της Πάστας Φλώρας στο μιούζικαλ «Μια τρελή τρελή οικογένεια» και η τύχη χαμογελά στη Μαίρη η οποία ανέμελη και γλυκύτατη περνά την ερμηνεία της στην εγχώρια κινηματογραφική μας μυθολογία.Η ταινία έχει μεγάλη εμπορική επιτυχία αλλά και περιπέτεια καθώς το περιβόητο χαστούκι που έδωσε ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος στην Αρώνη(σύμφωνα με το σενάριο) ήταν δυνατό και επώδυνο.Η ηθοποιός αποχώρησε από τα γυρίσματα και χρειάστηκε η επέμβαση του Φίνου για να την φέρει πίσω.

Θα ακολουθήσουν οι «Φουσκοθαλασσιές», ταινία με έντονα τα λαογραφικά στοιχεία, με μέτρια εισπρακτική επιτυχία. Ο κύκλος με τις κινηματογραφικές της εμφανίσεις θα κλείσει το 1966 με την κωμωδία της Φίνος Φιλμ » Η Γυναίκα μου τρελάθηκε». Το στόρι βασισμένο στο θεατρικό «Η ροζ αμαρτία» των Τσιφόρου-Βασιλειάδη, δίνει την ευκαιρία στην κορυφαία ηθοποιό να δώσει με το δικό της μοναδικό τρόπο την καλύτερη ίσως ερμηνεία της στη μεγάλη οθόνη. Μια «τρελή» σύζυγος, γοητευτική βρίσκει τον καλύτερο τρόπο να σώσει το γάμο της. Η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Νικολαϊδη.

Το 1968 η Μαίρη Αρώνη αναλαμβάνει καθήκοντα καθηγήτριας στο Εθνικό, και σε συνδυασμό με τις θεατρικές της υποχρεώσεις δεν της αφήνουν χρόνο για νέες εμφανίσεις στη μεγάλη οθόνη. Η τελευταία θεατρική της εμφάνιση έγινε το 1982 με το ρόλο της Αλέκας στη «Χαρτοπαίχτρα» του Δημήτρη Ψαθά. Έφυγε από τη ζωή το πρωί της 16ης Ιουλίου 1992 δηλώνοντας λίγα χρόνια πριν πως το θέατρο δεν τελειώνει ποτέ:»…ακόμη και στην άλλη ζωή θεατρίνα θα γινόμουν»!!!

Κείμενα – Αρχείο Φωτογραφιών: Ηλίας Δ. Τάσκου

Επεξεργασία ηθοποιών


Επεξεργασία παρασκηνίου

Σχόλια
Loading...