Η Καίτη Πάνου και η σχέση της με τον Ελληνικό Κινηματογράφο….

Καίτη Πάνου

 

Η πρώτη πρωταγωνίστρια του ελληνικού ομιλούντος κινηματογράφου στα χρόνια του 40. Η υπέροχη μικρή Καίτη Πάνου, ιδανική παρτενέρ του Λάμπρου Κωνσταντάρα, τα παράτησε στα χρόνια του ’50 και το ’60 επανήλθε μετά το φινάλε του γάμου της έτσι έκανε δύο καριέρες.

Η Καίτη Πάνου γεννιέται το 1927 στον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας, η οικογένεια της μετακομίζει ωστόσο σύντομα στην Αθήνα.

Εκεί θα ξεχωρίσει αμέσως για το τεράστιο υποκριτικό της ταλέντο, παίρνοντας μέρος σε σχολικές παραστάσεις.

Πήγαινε στη σχολή Μεταξά, στη» θεία Λένα» και έπαιζε στο παιδικό της θέατρο.

Τότε ο Ιωαννόπουλος έψαχνε να βρει ένα κοριτσάκι για τη «Φωνή της καρδιάς» και ήρθε σε μία παράσταση όπου διάλεξε εκείνη.

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε σαν παιδί θαύμα, όπως έλεγαν τότε, και υπό όρους, γιατί η μητέρα της δεν θα την άφηνε να παίξει και να αφήσει τα μαθήματά της.

Βέβαια δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα, γιατί αυτό γινόταν το καλοκαίρι που δεν είχε σχολείο.

Ακολούθησε ο Φίνος με την ταινία «Η βίλλα με τα νούφαρα» πάλι του Ιωαννόπουλου.

Παντρεύτηκε μικρή, 17 χρόνων. Την σταμάτησε ο άντρας της σε μία ταινία γιατί υπήρχε ένα φιλί.

Ο Φίνος δεν καταλάβαινε γιατί έπρεπε να σταματήσει για ένα φιλί, αλλά έτσι και έγινε.

Η φωνή της καρδιάς.

Ήταν η εποχή της κατοχής. Ήταν αδύνατο κοριτσάκι αλλά έπρεπε να είναι δυνατή και να τρώει καλά. Την φρόντιζε πάντα ο Ιωαννόπουλος, τον οποίο λάτρευε. Δεν κατάλαβε ποτέ πώς έπαιζε μ’ ένα «τέρας» της τέχνης σαν τον Αιμίλιο Βεάκη. Μικρή τότε, δεν ήξερε το μέγεθος της αξίας του.

– Θυμάμαι στην πρεμιέρα τον Αιμίλιο Βεάκη, να με αγκαλιάζει στο θεωρείο του Ρεξ και να με προφυλάσσει από τον κόσμο που είχε συσσωρευτεί.

Βγαίνοντας λοιπόν από το σινεμά, ανάμεσα στους αστυνομικούς, είδε έναν τσολιά που ήταν πάντα στο Ζάππειο, τον θυμόταν σαν όνειρο, κάτι που πρέπει να το θυμούνται και οι παλιοί. Δεν υπήρχαν πολλά φώτα τότε και αναβαν τα προγράμματα για να δουν τους ηθοποιούς. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι ήταν η Καίτη Πάνου. Είχε πάει με σοσονάκια και λουστρίνι παπούτσια. Ο μόνος που δεν είχε πάει στην πρεμιέρα ήταν ο Δημήτρης Χορν, που έπαιζε τότε στο Κοτοπούλη. Η ταινία παιζόταν για 7 εβδομάδες.

Οι αναμνήσεις για το πώς γινόταν ταινία στα χρόνια του ’40 μέχρι του ’60.

-Ο Φίνος είχε πάντα τα καλύτερα μηχανήματα. Η εγγραφή του ήχου δεν ήταν σύγχρονη γινόταν ντουμπλάρισμα. Η Καίτη Πάνου το πετύχαινε πάντα.

Αυτός που δεν τα κατάφερνε ήταν ο Αιμίλιος βεάκης και συνέχεια νευρίαζε. Είναι γνωστό πως στη »Φωνή της καρδιάς» δεν ακουγόταν η φωνή του Βεάκη. 

Ο Καρούσος τον ντούμπλαρε.

Οι φωτισμοί δεν γινόταν με προβολείς, αλλά με ρεφλεκτέρ. Όλα ήταν πρωτόγνωρα. Κι όμως, η δουλειά γινόταν. Για τη μουσική πηγαίνανε στο στούντιο της Στουρνάρη, που ήταν ένα σπίτι με πολύ μικρά δωμάτια.

Ο Χαιρόπουλος έγραφε τη μουσική σε ένα από αυτά τα μικρά δωμάτια. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό. Όταν πια οι ηθοποιοί πηγαίνανε στα στούντιο της Χίου, νομίζανε οτι βρισκόντουσαν στο Χόλιγουντ.

-Ο Φίνος λάτρευε τη δουλειά του και οι ηθοποιοί ποτέ δεν δυσανασχέτησαν για την κούραση και τις δύσκολες συνθήκες των γυρισμάτων λέει η Καίτη Πάνου.

Τους ηθοποιούς που λάτρεψε….

Με όλους τους συνεργάτες που είχε δουλέψει είχε μείνει φίλη. Δεν είχε μαλώσει με κανέναν. Τον Αιμίλιο Βεάκη τον θυμάται σαν μικρή που ήταν. Τον Δημήτρη Χορν τον αγάπησε πολύ.

Μεγαλώνοντας όμως λάτρεψε το Λάμπρον Κωνσταντάρα. Πρωτοέπαιξε μαζί του στην»Φωνή της καρδιάς» έκανε τότε τον ζεν πρεμιέ. Στο θέατρο λάτρεψε το Μίμη Φωτόπουλο.

– Ηταν ο»κύριος» του θεάτρου, έλεγε πάντα. Μαζί του έκανε 6 μήνες τουρνέ.

 

«Η βίλα με τα νούφαρα» και η κατοχή.

 – Αυτή την ταινία την έκανα με τον Μυράτ και τη μητέρα του.Την γυρίσαμε στο κτήμα του Βορρέ, στο Μαρούσι.

Τότε είχαμε την Γερμανική κατοχή ήμουν μικρή, ενώ είχε έρθει και η μητέρα μου στα γυρίσματα. Δεν μπορούσαμε να φύγουμε γιατί υπήρχαν περιορισμοί στην κυκλοφορία.

Υπήρχε και ο υπέροχος Αλέκος Λειβαδίτης.

Τι γελιο κάναμε;;;

Που έβρισκε το κέφι αυτός ο άνθρωπος;;; Είχανε περάσει πάρα πολύ ωραία. Ήταν μία πολύ ωραία ταινία.

Διακόπηκε για 1-2 μήνες. Δεν μπορώ να θυμηθώ το λόγο. Υπάρχει μία σκηνή πού βγαίνει ο Μυράτ από το σπίτι με πουκάμισο με μακρύ μανίκι. Όταν όμως βγήκε από τα γυρίσματα μετά τη διακοπή, φορούσε κοντομάνικο.

Πώς συγκρίνει τα γυρίσματα στην Άνζερβος με αυτά της Φίνος Φιλμ….

– Τα γυρίσματα ήταν ίδια, οι συνεργάτες ήταν ίδιοι.Τα είχα πάντα καλά με όλους. Αν στη Φίνος Φιλμ ήταν καλύτερη, δεν μπορώ να το θυμηθώ, γιατί τότε δεν έδινα και πολλή σημασία.

Το μετά από την» Άννα Ροδίτη»….

– Δεν μπορώ να θυμηθώ τι ακολουθούσε ακριβώς μετά. Πάντως έκανα την»Κυρία του κυρίου» με την Γκέλυ Μαυροπούλου, το» Φίλο μου το Λευτεράκη» με τους Κώστα Βουτσά, Ντίνο ηλιόπουλο, Γιώργο Κωνσταντίνου και άλλους.

Μετά όμως σταμάτησα. όσο ήμουν παντρεμένη έκανα μία μόνο ταινία γιατί ο σύζυγός μου δεν ήθελε να κάνω κινηματογράφο.

Μετά το χωρισμό όμως μπήκα στο χορό του Εθνικού το 1960.

Τότε με ζήτησε ο Φίνος. Χωρίς να πάρω άδεια από το θέατρο γυρίσαμε το Φίνο, Αν θυμάμαι καλά, «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης».

Η επιστροφή και η διαφορά…..

– Το ’60 η φωνοληψία ήταν πλέον σύγχρονη. Τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Τότε αποφάσισα να κάνω και θέατρο χωρίς να έχω άδεια.

Έκανα την τουρνέ με το Μίμη Φωτόπουλο για έξι μήνες. Με σταμάτησαν όμως στη Λάρισα γιατί δεν είχα άδεια.

Κατέβηκα στην Αθήνα, παρουσιάστηκαν στην επιτροπή όπου ήταν κάποιος του Υπουργείου, ο Σακελλάριος, Κωνσταντάρας και άλλοι, που τελικά μου την έδωσαν. Έτσι συνέχισε να κάνω κινηματογράφο παράλληλα με θέατρο.

Η γνώμη της Καίτη Πάνου για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα….

Ο Λάμπρος ήταν ένα μεγάλο παιδί, με μία τεράστια ψυχή κακομαθημένου παιδιού. Ήταν ο άνθρωπος που λάτρευε τη δουλειά του. Ζούσε για το θέατρο. Ήταν ο πρώτος που πήγαινε ο τελευταίος που έφευγε.

Η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάματος έφυγε από τον κόσμο στις 17 Μαΐου 2008 στο διαμέρισμά της, όταν η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά.

Ήταν 81 ετών και είχε κρατήσει πάντα την προσωπική της ζωή μακριά από τα αδιάκριτα μάτια.

Κηδεύτηκε τρεις μέρες αργότερα στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών…

Πληροφορίες από το βιβλίο του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΤΟ ΠΑΝΙ».

 

Ακολουθήστε μας!!!

             

Σχόλια

Ο ellinikoskinimatografos.gr σέβεται όλες τις απόψεις, με χιούμορ και όχι με ύβρεις. Γι αυτό σας παρακαλούμε να μην αναρτάτε σχόλια που είναι υβριστικά ή άσχετα με το περιεχόμενο του άρθρου.