Η δραματική ερμηνεία του Χρόνη Εξαρχάκου στην ταινία «Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο»

Αποτέλεσε μια σπουδαία ταινία όχι μόνο εξαιτίας του σεναρίου, της σκηνοθεσίας, της μουσικής και των σπουδαίων ηθοποιών που συμμετείχαν σε αυτή, αλλά κυρίως διότι «θυμίζει τόσο ρεαλιστικά σε όλους τους Έλληνες τα όσα έζησαν στην κατοχή», όπως έχει πει η Ροζίτα Σώκου.

Μιλάμε φυσικά για την ταινία με τίτλο «Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο», παραγωγής Finos Film, σεναρίου και σκηνοθεσίας Γιάννη Δαλιανίδη.

Για πολλούς μάλιστα, η ταινία αυτή αποτελεί την καλύτερη ταινία του μεγάλου αυτού έλληνα σκηνοθέτη. Το σενάριο, αλλά και η μαεστρική καθοδήγηση του Δαλιανίδη έδωσαν την ευκαιρία στους πρωταγωνιστές της ταινίας να αναδείξουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Όπως ο Χρόνης Εξαρχάκος, σε μια από τις κορυφαίες ερμηνείες του σε δραματικό ρόλο, ο Μάνος Κατράκης – τι θα μπορούσε να πει κανείς παραπάνω για τον αξεπέραστο και μυθικό Κατράκη -, ο Παντελής Ζερβός, στο ρόλο του χαροκαμένου πατέρα, η Ζωή Λάσκαρη, ο Γιάννης Φέρτης, ακόμα και ο Βαγγέλης Σειληνός, στον μοναδικό δραματικό ρόλο της καριέρας του.

Η υπόθεση ήταν η εξής: Η Μάρθα, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Νέστορας και ο Πάνος είναι μια παρέα συμφοιτητών. Το πάρτυ που δίνει στο σπίτι της η Μάρθα, το διαδέχεται το επόμενο πρωινό η κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου. Τα αγόρια θα φύγουν για το μέτωπο, ενώ η Μάρθα θα γίνει εθελόντρια νοσοκόμα. Θα μετατεθεί στη Θεσσαλονίκη, όπου θα βρεθεί και ο Κώστας μετά από τον τραυματισμό του.

Λίγους μήνες αργότερα θα βρεθούν όλοι στην Αθήνα συνεχίζοντας τις σπουδές τους, αλλά και οργανώνοντας μια αντιστασιακή ομάδα, στην οποία ο Κώστας δεν δέχεται να μπει γιατί ο πατέρας του ποτέ δεν έκρυψε τα φιλογερμανικά αισθήματά του. Όταν η οικογένειά του αρχίζει να αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης, ο πατέρας του Κώστα πιάνει δουλειά σαν μεταφραστής στη γκεστάπο.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 23 Μαρτίου του 1970 και έκοψε 277.395 εισιτήρια.

Η μουσική ήταν του μετρ του είδους στις πολεμικές ταινίες, Κώστα Καπνίση. Εκτός από τους παραπάνω ηθοποιούς, στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι Νικηφόρος Νανέρης,  Άννα Παϊτατζή, Ελένη Ζαφειρίου, Λάμπρος Κοτσίρης, Νάσος Κατακουζηνός, Ντίνος Καρύδης, Νίκος Παπαχρήστος, Δήμητρα Σερεμέτη, Εύα Φρυδάκη, Θάνος Γραμμένος, Βασίλης Τσάγκλος, Νίκος Βερλέκης, Κόκα Στυλιανού, Παναγιώτης Μποτίνης κ.α.

Όπως είπαμε, για τον Χρόνη Εξαρχάκο, η ταινία αυτή αποτέλεσε μια ακόμα ισχυρή επιβεβαίωση ότι ο ηθοποίος αυτός μπορούσε να υποδυθεί δραματικούς ρόλους με την ίδια επιτυχία που υποδυόταν και κωμικούς.

Με άλλα λόγια, ο Εξαρχάκος ήταν ένας ολοκληρωμένος ηθοποιός, ωστόσο στην συνείδηση των παραγωγών, η κωμωδία ήταν αυτή που του πήγαινε περισσότερο.

Γι’ αυτό και δεν του πρότειναν ποτέ δραματικούς ρόλους. Ο Χρόνης Εξαρχάκος και στην προσωπική του ζωή ήταν ένας άνθρωπος που σκόρπιζε το γέλιο. Ωστόσο ήταν ιδιαίτερα μοναχικός, κυκλοθυμικός και πολύ εύκολα και απότομα μπορούσε να «το γυρίσει» και να εκνευριστεί έντονα.

Όσοι τον ήξεραν καλά  – όπως ο Κώστας Βουτσάς – έλεγαν ότι ο κυκλοθυμικός χαρακτήρας του είχε καλλιεργηθεί εξαιτίας της καταπίεσης που δέχονταν από τη μητέρα του, με την οποία είχε πολύ στενές σχέσεις.

Η τελευταία ήταν ανάπηρη και ο Εξαρχάκος έμενε μαζί της για να την φροντίζει.

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο ίδιος δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν έκανε οικογένεια.

Πολλοί δε, λένε ότι και η ίδια τον αποθάρρυνε από το να παντρευτεί, ενώ ποτέ δεν ενέκρινε τις επιλογές του ίδιου στις σχέσεις που έκανε. Ίσως μάλιστα να την φοβόνταν κιόλας, όπως λένε.

Ο Χρόνης Εξαρχάκος πέθανε από καρκίνο σε ηλικία μόλις 52 ετών, το 1984.

Ένα χρόνο μετά τον θάνατό του, έφυγε από τη ζωή και η μητέρα του, από τον καημό της…

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

gazzetta.gr


Σχόλια

Ο ellinikoskinimatografos.gr σέβεται όλες τις απόψεις, με χιούμορ και όχι με ύβρεις. Γι αυτό σας παρακαλούμε να μην αναρτάτε σχόλια που είναι υβριστικά ή άσχετα με το περιεχόμενο του άρθρου.