Γιώργος Τζαβέλλας: Ο σκηνοθέτης «μύθος» που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ…..

 
Στείλε μας το δικό σου άρθρο!!!

Το 1949 η ταινία «Μεθύστακας» του Γιώργου Τζαβέλλα σημειώνει μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα, ενώ στις αίθουσες του εξωτερικού που εμφανίζεται προκαλεί αίσθηση.

Κάτι η αξεπέραστη και μυθική ερμηνεία του Ορέστη Μακρή στον ρόλο του μεθύστακα, όσο και η μαεστρική καθοδήγηση του Τζαβέλλα, δημιουργούν ένα μοναδικό αποτέλεσμα.

Η ταινία θεωρείται σημείο-σταθμός στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, αφού η διεθνή της επιτυχία δημιούργησε νέα επιχειρηματικά δεδομένα στον χώρο αυτό, προκαλώντας το ενδιαφέρον σημαντικών επενδυτών, αλλά και ανθρώπων της τέχνης.

Την ταινία είχε χρηματοδοτήσει ο ίδιος ο Τζαβέλλας και η εισπρακτική της επιτυχία τον έκανε πλούσιο.

Ο ίδιος ποτέ δεν είχε την αναγνώριση που δικαιούταν, ακόμα και σήμερα λίγοι γνωρίζουν την τεράστια προσφορά του στην τέχνη.

Γύρισε μόλις 12 ταινίες, ανάμεσα στις οποίες η «Κάλπικη λίρα», «Χειροκροτήματα», «Η Αγνή του λιμανιού», «Το σωφεράκι», «Ο γρουσούζης», «Ο ζηλιαρόγατος», «Μια ζωή την έχουμε», «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» κ.α.

«Το μοναδικό ελάττωμα του Τζαβέλλα, αναμφισβήτητα του μεγαλύτερου έλληνα σκηνοθέτη του κινηματογράφου, ήταν ο μελό χαρακτήρας του που αποτυπωνόταν και στις ταινίες του» είχε πει ο Δημήτρης Χορν, δήλωση που αποτυπώνει ξεκάθαρα το στίγμα του Τζαβέλλα στον ελληνικό κινηματογράφο.

Η πρώτη συνεργασία του Τζαβέλλα με τη Finos Film ήταν με το μελόδραμα «Πρόσωπα λησμονημένα» (1946), ταινία που προβλήθηκε την εποχή που ξεσπούσε ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα και η προβολή της είχε προκαλέσει προβλήματα πολιτικού χαρακτήρα εξαιτίας των αριστερών ηθοποιών που αναγράφονταν στην αφίσα της.

Η κορυφαία στιγμή στην καριέρα του Γιώργου Τζαβέλλα ωστόσο θα έρθει το 1955 με τη σπονδυλωτή «Κάλπικη λίρα», μια από τις σπουδαιότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία εκτός από το ότι συμμετείχε στα φεστιβάλ Βενετίας, Κάρλοβι Βάρι και Μπάρι, προβλήθηκε σε περισσότερες από 30 χώρες ανά τον κόσμο.

Μάλιστα, 0 ιστορικός Ζορζ  Σαντούλ την έχει συμπεριλάβει στις 1.000 καλύτερες ταινίες της Ιστορίας του παγκόσμιου σινεμά.

Το 1958 ο Τζαβέλλας γυρίζει την ταινία «Μια ζωή την έχουμε», στην οποία ο ίδιος ήθελε πρωταγωνιστές τον Βασίλη Λογοθετίδη και την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Ωστόσο ο Φίνος κατέληξε στον Δημήτρη Χορν και στην Υβόν Σανσόν.

Η τελευταία αν και ήταν ελλληνικής καταγωγής δεν γνώριζε ελληνικά και ντουμπλαρίστηκε από την Θεανώ Ιωαννίδου.

Η άφιξη της Σανσόν στην Ελλάδα απασχόλησε πολύ τον Τύπο της εποχής και αποτέλεσε κορυφαίο κοσμικό γεγονός.

Μάλιστα ο Φίνος θέλοντας να επενδύσει περαιτέρω πάνω της ανακαίνισε τα στούντιό του και πλήρωσε τον ελληνικής καταγωγής διάσημο μόδιστρο Ζαν Ντενσέ για να της φτιάξει τα φορέματα.

Ωστόσο η Σανσόν ήταν πολύ δύσκολος χαρακτήρας, προκάλεσε ουκ ολίγα προβλήματα στα γυρίσματα, δημιούργησε πολλές αντιπάθειες και στο τέλος η ταινία οδηγήθηκε στην αποτυχία, αν και αναγνωρίστηκε αρκετά χρόνια αργότερα.

Η τελευταία ταινία του Τζαβέλλα γυρίστηκε το 1964 και ήταν το «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», με πρωταγωνιστές τον Γιώργο Κωνσταντίνου και την Μάρω Κοντού. Μάλιστα η ταινία κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Σικάγο.

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

gazzetta.gr

Επεξεργασία ηθοποιών


Επεξεργασία παρασκηνίου

Σχόλια
Loading...