Γιάννης Γκιωνάκης: Ο ηθοποιός που είχε βάλει σκοπό να μας κάνει να γελάμε!!!

Γιάννης Γκιωνάκης

Όταν ρώτησε με τη γνωστή κινηματογραφική του αφέλεια «Πορτοκαλάδα θέτε; Από πορτοκάλια;» στα «Κίτρινα γάντια», έφτανε και περίσσευε για να σφραγίσει την ελληνική κωμωδία με την πιο αστεία ίσως σκηνή που μας χάρισε το παλιό καλό σινεμά.

Ο λόγος φυσικά για τον μοναδικό Γιάννη Γκιωνάκη, έναν από τους στυλοβάτες της παλιάς φουρνιάς των μεγάλων κωμικών μας και άνθρωπο πληθωρικό, τόσο εντός όσο και εκτός οθόνης, έναν σπουδαίο καρατερίστα ηθοποιό με αστείρευτη κωμική φλέβα που ψυχαγώγησε γενιές και γενιές.

Ο γεννημένος λες θεατράνθρωπος με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο και το στόμα που εκτόξευε συνεχώς βωμολοχίες ήταν ένας άνθρωπος του καιρού του, ένας φτασμένος κωμικός ήδη από τις αρχές της καριέρας του. Αφού έλαμψε στην επιθεώρηση και σφράγισε το ελληνικό ρεπερτόριο με τις ερμηνείες του (ιδιαίτερα τα έργα του Δημήτρη Ψαθά), ο Γκιωνάκης έβαλε κατόπιν σκοπό να μαγέψει και το σινεμά, πράγμα που έκανε με τη γνώριμη απλότητα και φυσικότητα που έχουν συνήθως τα ιερά τέρατα της τέχνης.

Παθιασμένος ως άνθρωπος, ξεκίνησε από μικρός για να γίνει γιατρός, ακολουθώντας τα πατρικά χνάρια, αν και στην πορεία θα ανακάλυπτε την υποκριτική, και η υποκριτική βέβαια εκείνον. Κι έτσι φορτώνει τις σπουδές στον κόκορα για να σπουδάσει θεατρίνος και να μετατραπεί σε έναν από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς της γενιάς του!

Ο Γκιωνάκης ήταν δυναμικός χαρακτήρας και εκτός μεγάλου πανιού και σε μια τέτοια εκδήλωση των παθών του πυροβόλησε το 1984 τη σύντροφό του, σε μια πολύκροτη υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο…

Πρώτα χρόνια

Ο Γιάννης Γκιωνάκης γεννιέται στις 18 Σεπτεμβρίου 1922 στην Αθήνα ως γιος γιατρού. Πριν καλά καλά καταλάβει τον εαυτό του θα βρεθεί μαγεμένος με την ιατρική και ως παιδί σουλάτσαρε στο ιατρείο του πατέρα του, όταν σε ηλικία 15 ετών θα αποφασίσει να ακολουθήσει τα πατρικά χνάρια. Ο πιτσιρικάς θέλει να γίνει γιατρός και να διατηρήσει την οικογενειακή παράδοση στο λειτούργημα κι έτσι μετά το σχολείο θα γίνει δεκτός στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας.

Μέχρι τα 21 του δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί πώς θα γινόταν κάτι άλλο από γιατρός, τόσο ταγμένος ήταν στην επιστήμη. Και τότε, το 1943, παρακολουθεί από σπόντα την παράσταση «Αγριόπαπια» του Ερρίκου Ίψεν και συνειδητοποιεί επιτόπου ότι θέλει να γίνει ηθοποιός! «Μόλις πατήσεις τη σκηνή, τέλειωσε», συνήθιζε να λέει, «το θέατρο είναι το δυνατότερο ναρκωτικό που υπάρχει και δεν γίνεται και αποτοξίνωση».

Κι έτσι, εθισμένος τώρα στην υποκριτική, εγκαταλείπει την ιατρική και γράφεται στο Εθνικό Ωδείο, στη δραματική σχολή του Καρόλου Κουν. Δεν ξέχασε βέβαια ποτέ την υπόσχεση που είχε δώσει στον πατέρα του για ανώτατη πανεπιστημιακή εκπαίδευση και μέχρι τα 30 του, παράλληλα με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, πήρε και ένα «χαρτί» από την Πάντειο Σχολή!

Ο Γκιωνάκης θεατράνθρωπος

Τα απλόχερα υποκριτικά του χαρίσματα και το τεράστιο εύρος του ρεπερτορίου του θα τον φέρουν από τις πρώτες στιγμές πάνω στο σανίδι. Ξεκινά την πλούσια θεατρική του καριέρα το 1944 στον «Τελευταίο Ασπροκόρακα» και ακολουθούν τα κλασικά «Ο Βυθός» του Γκόρκι και «Ο Βυσσινόκηπος» του Τσέχοφ, πάντα στο θέατρο του Καρόλου Κουν, αν και σύντομα θα βρει τη θέση του στο είδος που θα απογείωνε όσο λίγοι: την ελληνική επιθεώρηση. Ο Γκιωνάκης πριν μεταπηδήσει στο ελληνικό ρεπερτόριο και τα έργα του Ψαθά, του Σακελάριου και του Γιαννακόπουλου, έπαιξε σε πλήθος θεατρικών των μεγαλύτερων ξένων δραματουργών, από Μολιέρο μέχρι και Μαγιακόφσκι.

Άριστος μίμος καθώς ήταν, οι μιμήσεις που έκανε σε προβεβλημένες προσωπικότητες του καιρού άφησαν τη δική τους εποχή. Αυτοδίδακτος μουσικός, έμαθε πιάνο αλλά και να χορεύει με κλακέτες, καθώς διψούσε για μάθηση, θεωρώντας ταυτοχρόνως την υποκριτική πολύπλευρη δραστηριότητα.

Δεν θα του έπαιρνε πολύ να δει τη θεατρική του καριέρα να απογειώνεται και να μετατρέπεται σε στυλοβάτη της επιθεωρησιακής αθηναϊκής σκηνής. Την επιθεώρηση τη λάτρευε, θεωρώντας τη μάλιστα το δυσκολότερο θεατρικό είδος, αν και την υπηρέτησε πιστά σε όλη του τη ζωή. Ταυτοχρόνως, λάτρευε τα έργα του Δημήτρη Ψαθά, τα οποία ανέβασε σχεδόν όλα στο σανίδι με ανεπανάληπτη επιτυχία, παραμένοντας ο σημαντικότερος ίσως ερμηνευτής των έργων του. Αργότερα θα τον τιμούσαν με το Αναμνηστικό Μετάλλιο, Δημήτρη Ψαθά για τις εξαίρετες ερμηνείες του.

Το πιστό θεατρόφιλο κοινό που τον ακολουθούσε σε ό,τι κι αν έκανε τον ώθησε κάποια στιγμή να φτιάξει τον δικό του θίασο, εγκαταλείποντας το Εθνικό Θέατρο του οποίου ήταν μόνιμο μέλος όλα αυτά τα χρόνια, από κοινού με τον Νίκο Ρίζο και τον Τάκη Μηλιάδη (1959). Οι τρεις μεγάλοι της επιθεώρησης μέτρησαν πρωτόγνωρες επιτυχίες στο θέατρο, τόσο στην επιθεώρηση όσο και τη φαρσοκωμωδία.

Κινηματογραφικές περιπέτειες

Ο Γκιωνάκης είχε την τύχη να ντεμπουτάρει στο σινεμά από το ξεκίνημα κιόλας της καριέρας του: πρωτοεμφανίστηκε στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Παπούτσι από τον τόπο σου» το 1946 και ακολούθησαν πλήθος φιλμ που τον ενθρόνισαν στις καρδιές του ελληνικού κινηματογραφόφιλου κοινού.

Αν πρέπει να θυμηθούμε και να ξεχωρίσουμε μερικές μόνο από τις περισσότερες από τις 100 ταινίες του μεγάλου μας κωμικού, θα μνημονεύσουμε τα φιλμ «Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν», «Το κορίτσι με τα παραμύθια», «Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο», «Η κοροϊδάρα», «Ο αχόρταγος», «Ο πεθερόπληκτος», «Η ωραία του κουρέα», «Το στραβόξυλο», «Οι τέσσερις άσσοι», «Ο ξεροκέφαλος», «Ο τρελός της πλατείας Αγάμων», «Ο τετραπέρατος», «Νυμφίος ανύμφευτος», «Άλλος για το εκατομμύριο», «Κάλλιο πέντε και στο χέρι», «Κρεβατομουρμούρα», «Η μουσίτσα», «Διαβόλου κάλτσα», «Το βλακόμουτρο», «Τρίτη και 13» και τα κορυφαία κατά πολλούς «Κίτρινα γάντια»!

Αφού έμεινε στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ο Γκιωνάκης πέρασε με την ίδια επιτυχία στην επικράτεια της βιντεοκασέτας, που κυριάρχησε στην εγχώρια σκηνή τη δεκαετία του 1980. Από το 1985-1992 εμφανίστηκε σε περισσότερες από 30 βιντεοταινίες κοσμώντας με τις τεράστιες υποκριτικές του ικανότητες το «ταπεινό» αυτό είδος.

Εξίσου επιτυχημένο ήταν και το πέρασμά του από τη μικρή οθόνη. Ξεχωρίζει η σειρά «Ιστορίες της νύχτας» (1972-1973), αλλά και τα αστυνομικά ευθυμογραφήματα «Ποινικό μητρώο της Αθήνας» και «Ιστορίες χωρίς δάκρυα»…

Για την προσφορά του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ο μεγάλος μας ηθοποιός τιμήθηκε με το Αναμνηστικό Μετάλλιο Δημήτρη Ψαθά, ενώ το 1999 βραβεύτηκε και με το έπαθλο Αιμίλιος Βεάκης από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου…

Η προσωπική του ζωή και η πολύκροτη υπόθεση με την απόπειρα δολοφονίας

Θυελλώδης και παθιασμένος καθώς ήταν τόσο εντός όσο και εκτός πανιού, ο Γκιωνάκης παντρεύτηκε το 1957 κεραυνοβολημένος από έρωτα και απέκτησε δύο κόρες, μεταξύ των οποίων και η ηθοποιός Πωλίνα Γκιωνάκη. Στις 14 Οκτωβρίου 1984, η είδηση για τις νομικές περιπέτειες του Γκιωνάκη συντάραξαν το πανελλήνιο, όταν οι πρώτες αναφορές έκαναν λόγο για μια περίεργη υπόθεση: ο ηθοποιός πυροβόλησε τη σύντροφό του Αφροδίτη Κοζανιτά μέσα στο σπίτι της στο Καστρί.

Σύμφωνα με την Κοζανιτά, το ζευγάρι λογομάχησε όταν αυτή του ζήτησε να χωρίσουν και κατά τη διάρκεια της αψιμαχίας, ο Γκιωνάκης έβγαλε ατάραχος το πιστόλι του, την πυροβόλησε τρεις φορές και έφυγε από το σπίτι. Το θύμα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο φέροντας τραύμα στον θώρακα και ο ηθοποιός συνελήφθη και προφυλακίστηκε, ισχυριζόμενος πάντα ότι ήταν αθώος και πως δεν είχε καμία πρόθεση να σκοτώσει τη σύντροφό του. Η πολύκροτη δίκη κράτησε δυόμιση περίπου χρόνια, στην ακροαματική διαδικασία της οποίας εμφανιζόταν ο Γκιωνάκης συντετριμμένος, καθώς ήταν ακόμα παντρεμένος και ο παράνομος δεσμός ήταν τώρα στο προσκήνιο.

Οι κατηγορίες που αντιμετώπιζε ο ηθοποιός ήταν βαρύτατες (απόπειρα ανθρωποκτονίας και παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία), όπως βαρύτατη ήταν για τον ίδιο και η κατάθεση της ερωμένης του, όταν έμαθε το πανελλήνιο για την αρρωστημένη ζήλεια του λατρεμένου και πάντοτε αθυρόστομου ηθοποιού. Η προσωπική του ζωή, την οποία κρατούσε πάντα μακριά από τα αδιάκριτα μάτια του Τύπου, ήταν τώρα στα πρωτοσέλιδα, όπως και η «απαλλακτική» κατάθεση της Κοζανιτά: «Σας διαβεβαιώνω ότι δεν ήρθε με πρόθεση να με δολοφονήσει. Αν ήθελε να με σκοτώσει, θα τα είχε καταφέρει. Σίγουρα είχε ελαττώματα, αλλά δεν ήταν εγκληματική φυσιογνωμία».

Η κατάθεσή της έπαιξε σαφώς ρόλο στη μετατροπή του κατηγορητήριου σε επικίνδυνη σωματική βλάβη και στα ελαφρυντικά που αναγνωρίστηκαν στον ηθοποιό, ο οποίος έφαγε τελικά 15 εξαγοράσιμους μήνες.

Η τελευταία περίοδος της ζωής του μαστίστηκε από πολλαπλά προβλήματα υγείας, τα οποία κατέληξαν σε εγκεφαλικό επεισόδιο το 1998, τέσσερα χρόνια πριν από τον θάνατό του. Το εγκεφαλικό θα τον χτυπήσει και πάλι κατά τους τελευταίους μήνες της ζωής του, τους οποίους θα περάσει στο κρεβάτι του νοσοκομείου «Λευκός Σταυρός». Ο μεγάλος μας κωμικός άφησε την τελευταία του πνοή στις 25 Αυγούστου 2002, σε ηλικία 80 ετών.

Θα τον θυμόμαστε πάντα ως «Αχόρταγο», «Στραβόξυλο», «Αγαθιάρη» και «Ξεροκέφαλο», ως έναν άνθρωπο που είχε βάλει σκοπό να μας κάνει να γελάμε…

Φιλμογραφία

ΈτοςΤίτλος
1946Παπούτσι από τον τόπο σου
1951Το στραβόξυλοΠροπαντός ψυχραιμία

Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπήσουν

1957Τζιπ, περίπτερο κι αγάπηΤης νύχτας τα καμώματα

Το κορίτσι με τα παραμύθια

Το κορίτσι της φτωχογειτονιάς

1958Το τρελοκόριτσοΑδέκαροι ερωτευμένοι

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση

Τέσσερις νύφες ένας γαμπρός

1959Η μουσίτσαΓαμήλιες περιπέτειες

Δουλειές με φούντες

Ένας βλάκας και μισός

Ο θείος απ’ τον Καναδά

1960Τα κίτρινα γάντιαΕρωτικά παιχνίδια

2000 ναύτες κι ένα κορίτσι

Ένας δον Ζουάν για κλάματα

Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ

1961Η Αλίκη στο ναυτικόΟ καλός μας άγγελος

Φτωχαδάκια και λεφτάδες

Στέγνωσαν τα δάκρυά μου

1962ΛαφίναΚορόιδο γαμπρέ

Η νύφη το ‘σκασε

Η Αθήνα τη νύχτα

Δέκα μέρες στο Παρίσι

Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα

Ο άντρας της γυναίκας μου

Ο γαμπρός μου ο δικηγόρος

1963Τρίτη και 13Οι ανειδίκευτοι

Τρελοί πολυτελείας

Εφτά ημέρες ψέματα

Λίγο πριν να ξημερώσει

1964Ο λαγοπόδαροςΌ, τι θέλει ο λαός

Κόσμος και κοσμάκης

Άλλος για το εκατομμύριο

Ο εμίρης και ο κακομοίρης

Ο Γιάννης τα ‘κανε θάλασσα

Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του

1965Η Εύα δεν αμάρτησεΚαι οι 14 ήταν υπέροχοι

Κάλλιο πέντε και στο χέρι

Τρία υπέροχα βλακόμουτρα

Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου

1966Ησαΐα χόρευεΟ τετραπέρατος

Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι

Η αδελφή μου θέλει ξύλο

Ο αδελφός μου ο τρελάρας

1967Η κοροϊδάραΟ αχόρταγος

Το πλοίο της χαράς

Νυμφίος ανύμφευτος

Μίνι φούστα και καράτε

Ένας απένταρος λεφτάς

Ο γαμπρός μου, ο προικοθήρας

Πέντε γυναίκες για έναν άνδρα

1970Ο ξεροκέφαλοςΤο στραβόξυλο

Οι τέσσερις άσσοι

Ο πεθερόπληκτος

Αέρα! Αέρα! Αέρα!

Η ωραία του κουρέα

Η τύχη μου τρελάθηκε

1972Η κρεβατομουρμούραΟ άνθρωπος που έσπαγε πλάκα

Ένα αγόρι… αλλοιώτικο απ’ τ’ άλλα

1981Κορόιδο ΡωμιέΤροχονόμος Βαρβάρα
1982Ο αυτάκιαςΡόδα, τσάντα και κοπάνα
1983Ο ΠαπασούζαςΓύφτική κομπανία

Ντετέκτιβ για κλάματα

Σερίφης, ο μηχανοφάγος

Ρόδα, τσάντα και κοπάνα 2

1984Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο 3

Βιντεοταινίες

ΈτοςΤίτλος
1985Πρώτη νύχτα γάμουΟ θείος μου ο ατσίδας

Ο ιππότης της λιγούρας

Ο άντρας μου έμεινε παρθένος

Δημόσιος κίνδυνος Νο1 και κάτι

Πώς να παντρέψεις την γυναίκα σου

Τρελές διακοπές του θηριοτροφείου

1986Επιχείρηση γάμοςΑνδρέας ο επιμένων

Ο μυστικός πράκτωρ

Ο νίντζα με την γκλίτσα

Κορόιδο γαμπρός και κερατάς

Τρελοί ληστές, γυμνά διαμάντια

Οι άνθρωποι του χθες και του σήμερα

1987Οι μπουκαδόροιΟ γύφτος και η Πόντια

Εταιρεία ξυλοδαρμών ΕΠΕ

Μια σιγανοπαπαδιά μαφιόζα

Αετονύχηδες και χαζοπούλια

Ο κουμπάρος μου ο ξεφτίλας

Ένα ζευγάρι από κομπιούτερ

Ταρνανάς εναντίον Τσιτσιολίνας

Όλοι τους τρελοί εκτός από μένα

Η μικρομεσαία των μπάτσων σχολή

Αρχηγέ προχώρα σε θέλει όλη η χώρα

1988Στο ρυθμό του ροκΆντζελα ο πειρασμός

Αχ αυτός ο επιπόλαιος

Κουμπάρε μου ξεφτίλα

Σκανδαλιάρικα νιντζάκια

Παπατζήδες της δεκάρας

Ένας μπόμπος στα θρανία

1989Όσο υπάρχουν κόπανοιΚατά φαντασίαν εραστής

Τηλεταινίες

ΈτοςΤίτλοςΚανάλι
1993Κάθε πράμα στον καιρό τουΑΝΤ1

Θέατρο

ΈτοςΤίτλος
1944Πρίγκηψ Μουρούζης
1947Να τι θέλει ο λαός
1961Ώπα ώπαΓλυκειά Αθήνα

Κάθε καρυδιάς καρύδι

1965Αυλή και πεζοδρόμιοΡαντεβού στις κάλπες
1972Ο κοριόςΑπό την Αθήνα με αγάπη

Ποιος είμαι εγώ, ποια είναι αυτή

1989Βολπόνε

Τηλεοπτικό θέατρο

ΈτοςΤίτλοςΚανάλι
1975Τα λιοντάριαΜπράβο Κολονέλο

Θανασάκης ο πολιτευόμενος

ΥΕΝΕΔΕΡΤ

ΥΕΝΕΔ

1980Ο θεατρίνοςΟι γκρίζοι κρόταφοι

Το κυνήγι της τύχης

Ρωτήστε το διαχειριστή

ΥΕΝΕΔΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

1982Ο αφελήςΤο στραβόξυλοΕΡΤΕΡΤ
1988Ο αετός της πλατείαςΟ θάνατός σου η ζωή μουΕΤ1ΕΤ1

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

newsbeast.gr – el.wikipedia.org

Επεξεργασία ηθοποιών


Επεξεργασία παρασκηνίου

Σχόλια
Loading...